<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Selinylmz on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Selinylmz on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@selinylmz2006?source=rss-065c12b427b8------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*oed5QnBGcLnLrZtbcUkKGQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Selinylmz on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@selinylmz2006?source=rss-065c12b427b8------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 15:27:14 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@selinylmz2006/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bir Paketin Serüveni: Tarayıcıda Enter’a Bastığımızda Perde Arkasında Neler Oluyor?]]></title>
            <link>https://medium.com/@selinylmz2006/bir-paketin-ser%C3%BCveni-taray%C4%B1c%C4%B1da-entera-bast%C4%B1%C4%9F%C4%B1m%C4%B1zda-perde-arkas%C4%B1nda-neler-oluyor-3e60c1fc863d?source=rss-065c12b427b8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3e60c1fc863d</guid>
            <category><![CDATA[dns]]></category>
            <category><![CDATA[computer-science]]></category>
            <category><![CDATA[networking]]></category>
            <category><![CDATA[siber-güvenlik-eğitimleri]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selinylmz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 10 Oct 2026 11:49:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-10T11:49:07.355Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Bölüm 1: <em>Adres Defterini Karıştırmak — DNS Çözümlemesi</em></strong></p><p>Günün her anında yaptığımız en refleksif hareketlerden biri: Tarayıcıyı açıyoruz, adres çubuğuna bir şeyler yazıp Enter tuşuna basıyoruz. Birkaç salise sonra karşımızda arama çubuğu, logolar ve pikseller beliriyor. Çoğumuz için bu süreç göz açıp kapayıncaya kadar biten sıradan bir olay.</p><p>Fakat bir bilgisayar mühendisi gözlüğüyle baktığınızda, o tek bir “Enter” vuruşu aslında dünya çapında koordine olan muazzam bir orkestranın ilk notası. İstemcinizin işletim sistemi çekirdeğinden yerel modeminize, kıtalararası fiber kablolardan devasa veri merkezlerine kadar binlerce bileşen, birkaç milisaniye içinde kusursuz bir uyumla el sıkışıyor.</p><p>Peki o tuşa bastığımız andan itibaren ekrana ilk piksel düşene kadar perde arkasında gerçekte ne dönüyor? Gelin, dijital dünyada saniyeler içinde kaybolup giden bir veri paketinin sırtına binelim ve yolculuğunu adım adım takip edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4CvLpmvtbnUqaZiQ5KDbDg.png" /><figcaption>Perde arkasında ilk adım: Tarayıcının isimden adrese ulaşmasını sağlayan DNS sorgusu ve elde edilen hedef IP (192.178.24.14).</figcaption></figure><p><strong>Bölüm 2: <em>Kapıyı Çalmak — TCP Three-Way Handshake</em></strong></p><p>Artık hedefimizin IP adresini biliyoruz: 192.178.24.14. Ancak internet dünyasında birinin adresini biliyor olmak, elinizdeki veriyi doğrudan fırlatabileceğiniz anlamına gelmez.</p><p>Web sayfaları yüklenirken tek bir harfin ya da kod satırının bile yolda kaybolmasına tahammülümüz yoktur. Eksik bir JavaScript dosyası tüm sayfayı patlatabilir. Tam da bu yüzden web trafiğinde, hız uğruna paket kaybını umursamayan UDP yerine; güvenilirliği, paket sıralamasını ve hata kontrolünü garanti eden TCP (Transmission Control Protocol) protokolünü tercih ederiz.</p><p>TCP’nin felsefesi basittir: “Önce tanışacağız, hattın sağlam olduğundan emin olacağız, sonra konuşacağız.”</p><p>İşte bu güvenli hat, bilgisayar mühendisliğinin en zarif protokol adımlarından biri olan <strong>Three-Way Handshake (3 Aşamalı Tokalaşma)</strong> ile kurulur. Perde arkasındaki diyalog tam olarak şöyledir:</p><h3>1. SYN (Synchronize — “Orada mısın?”):</h3><p>Tarayıcımız sunucuya doğru küçük bir paket fırlatır. Bu paketin TCP başlığındaki SYN bayrağı 1 olarak işaretlenmiştir. İçinde ise rastgele üretilmiş bir sıra numarası (Sequence Number — SEQ) bulunur.</p><blockquote>İstemci: “Selam Google, senin 443 numaralı HTTPS portunla bir bağlantı kurmak istiyorum. Benim başlangıç sıra numaram X, hazır mısın?”</blockquote><h3>2. SYN-ACK (Synchronize-Acknowledgment — “Buradayım, ben de hazırım!”):</h3><p>Sunucu bu isteği alır. Hem gelen paketi onaylamak (<strong>ACK</strong>) hem de kendi tarafındaki senkronizasyonu başlatmak (<strong>SYN</strong>) için yanıt döner.</p><blockquote>Sunucu: “Selam! Paketini aldım ve onaylıyorum (ACK = X+1). Ben de seninle konuşmaya hazırım, benim sıra numaram da Y (SYN). Sen de hazır mısın?”</blockquote><h3>3. ACK (Acknowledgment — “Anlaştık, başlıyoruz.”):</h3><p>İstemcimiz sunucunun cevabını alır ve son teyidi yollar.</p><blockquote>İstemci: “Harika, senin numaranı da kaydettim (ACK = Y+1). Kanalımız artık resmen açık!”</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TOKHG9bgTzDrKJDnsLCCnQ.jpeg" /><figcaption>Bir bağlantının anatomisi: TCP 3-Way Handshake (Üç Aşamalı Tokalaşma) sürecinde istemci ve sunucu arasındaki ilk el sıkışma.</figcaption></figure><p><strong>Bölüm 3: <em>Mektubu Zırhlı Kasaya Koymak — TLS Handshake</em></strong></p><p>TCP ile kapıyı araladık, hat kuruldu. Ama şu anki durum şuna benziyor: Kalabalık bir kafede oturuyoruz ve karşı masadaki arkadaşımıza avazımız çıktığı kadar bağırarak konuşuyoruz. Masalar arasındaki herkes, yani yerel ağdaki birisi veya servis sağlayıcımız, aramızdan geçen her harfi apaçık görebilir (Man-in-the-Middle).</p><p>İşte adres çubuğundaki o yeşil/gri kilit simgesinin, yani HTTPS’in (HTTP over TLS) farkı burada başlar. Artık çıplak metin (plain text) konuşmayı bırakıp, sadece iki tarafın çözebileceği bir şifreleme tüneli inşa etmemiz gerekir.</p><p>Burada mühendisliğin çok zekice bir hilesi kullanılır: Asimetrik şifreleme güvenlidir ama yavaştır; simetrik şifreleme ise ışık hızındadır. TLS, bu ikisini harmanlayarak bir oturum kurar:</p><h3>1. Client Hello (“Selam, bendeki şifreleme araçları bunlar”):</h3><p>Tarayıcımız sunucuya desteklediği TLS sürümlerini, kullanabileceği şifreleme algoritmalarını (Cipher Suites) ve rastgele üretilmiş bir sayı dizisi gönderir.</p><h3>2. Server Hello &amp; Dijital Pasaport (“Algoritmamızı seçtim, işte kimliğim”):</h3><p>Sunucu en uygun şifreleme standardını seçer ve en kritik parçayı masaya koyar: <strong>SSL/TLS Sertifikası</strong>. Bu sertifika sunucunun kimlik kartıdır. Tarayıcımız sertifikayı işletim sisteminde yüklü olan güvenilir otoritelere (CA — Certificate Authority) sorar: <em>“Bu gerçekten Google mı, yoksa araya giren sahte biri mi?”</em> İmza geçerliyse güven sağlanır.</p><h3>3. Anahtar Takası (Key Exchange):</h3><p>Asimetrik şifrelemenin kamuya açık anahtarı (Public Key) kullanılarak iki taraf gizlice ortak bir geçici şifre belirler (Pre-master Secret). Bu şifre havada uçuşurken yakalansa bile sadece sunucunun elindeki gizli anahtarla (Private Key) çözülebilir.</p><h3>4. Şifreli Oturumun Başlaması (Session Key):</h3><p>Her iki taraf da elindeki bu gizli bilgiyle ortak bir Simetrik Oturum<strong> </strong>Anahtarı (Session Key) üretir. Artık asimetrik şifrelemenin ağır işlem yükünden çıkılır; veriler bu ortak anahtarla ışık hızında şifrelenip çözülmeye başlar.</p><p>Kanal artık zırhlıdır. Ne aradaki modem ne de internet sağlayıcısı aradığınız kelimeleri görebilir. Şimdi geriye tek bir şey kalıyor: Asıl veriyi paketleyip yola çıkarmak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/994/1*t93xORkQSWiLURBwn0xpwQ.png" /><figcaption>Kendi bilgisayarımdan Google’a gönderdiğim HTTPS isteğinin Wireshark üzerindeki Client Hello ve Server Hello izleri.</figcaption></figure><p><strong>Bölüm 4: <em>Verinin Yolculuk Kıyafetleri — Katmanlar ve Paketleme</em></strong></p><p>Adresi bulduk, kapıyı çaldık ve güvenli tünelimizi (TLS) kurduk. Artık tarayıcımızın göndermek istediği asıl veri olan GET / HTTP/1.1 isteği yola çıkmaya hazır.</p><p>Ancak bu veri, bilgisayarımızdan çıktığı gibi havada veya kabloda uçamaz. Mühendislikte buna kapsülleme (encapsulation) diyoruz. Verimiz, işletim sisteminin ağ katmanlarından aşağıya doğru inerken, her katman ona kendi “zarfını” veya “kıyafetini” giydirir. Bu süreç, bir mektubun kat kat zarflanıp üzerine farklı adresler yazılmasına benzer:</p><ol><li><strong>Uygulama Katmanı (Application Layer)</strong>: Tarayıcımız veriyi hazırlar: HTTP GET isteği. Bu bizim asıl mektubumuzdur.</li><li><strong>Taşıma Katmanı (Transport Layer — TCP):</strong> Verinin başına TCP Başlığı (TCP Header) eklenir. Burada en kritik bilgi Port Numaralarıdır. Kaynak Portu: Tarayıcımızın rastgele açtığı bir port , Hedef Portu: Google’ın web servisi</li><li><strong>Ağ Katmanı (Network Layer — IP): </strong>Segment, bir alt katmana iner ve başına IP Başlığı (IP Header) eklenir. Kaynak IP: Sizin bilgisayarınızın yerel IP’si , Hedef IP: DNS’ten öğrendiğimiz Google’ın IP’sidir.</li><li><strong>Veri Bağlantı Katmanı (Data Link Layer — Ethernet/Wi-Fi):</strong> Paket, en alt yazılımsal katmana iner ve başına MAC Adresleri (Ethernet Header) eklenir. Kaynak MAC: Sizin bilgisayarınızın ağ kartının fiziksel adresidir. Hedef MAC: Google’ın MAC adresi mi? Kesinlikle hayır! Bilgisayarımız Google’ın ağ kartının nerede olduğunu bilemez. Hedef MAC, evimizdeki modemin/router’ın (Gateway) MAC adresidir. Paketin bir sonraki fiziksel durağı orasıdır.</li><li><strong>Fiziksel Katman (Physical Layer):</strong> Artık elimizde tüm zarfları tamamlanmış, elektrik sinyaline, ışığa (fiber) veya radyo dalgasına (Wi-Fi) dönüştürülmeye hazır 1&#39;ler ve 0&#39;lar (bitler) vardır. Bilgisayarımızın ağ kartı bu bütünleşik paketi kabloya veya havaya fırlatır. Paketimiz evdeki modemden çıkar, mahalledeki santrale, oradan internet servis sağlayıcımızın (ISS) devasa yönlendiricilerine (router) uğrar. Her router, paketin üzerindeki IP adresine bakarak onu bir sonraki en hızlı yola (Hop) yönlendirir. Tıpkı kargo şubelerinin paketi şehirden şehre aktarması gibi, bizim paketimiz de okyanus altı fiber kabloları aşarak milisaniyeler içinde Google’ın veri merkezindeki ağ kartına ulaşır.</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/772/1*XxzqqdudlnkdFToF_zZCaQ.png" /><figcaption>Teorideki TCP/IP ve OSI katmanlarının pratikteki karşılığı: Bir paketin başlık başlık sarmalanışı.</figcaption></figure><p><strong>Bölüm 5: <em>Geri Dönüş ve Ekrana Düşen İlk Piksel</em></strong></p><p>Paketimiz kıtalararası fiber hatları, yerel yönlendiricileri (router) ve servis sağlayıcıları aşarak Google’ın veri merkezine ulaştı. Orada ne oldu?</p><ol><li><strong>Tersine Kapsülleme (Decapsulation):</strong> Sunucunun ağ kartı gelen sinyali yakaladı; Ethernet çerçevesini, IP başlığını ve TCP segmentini sırasıyla soydu.</li><li><strong>İşleme:</strong> En içteki şifreli TLS verisi sunucunun anahtarıyla çözüldü ve HTTP isteği GET /okundu.</li><li><strong>Yanıtın Yola Çıkması:</strong> Web sunucusu bir HTTP yanıtı üretti: 200 OK, yanında HTML, CSS ve sayfanın çalışması için gereken temel kodlar. Bu yanıt aynı katmanlardan geçerek tekrar paketlendi ve aynı yoldan bilgisayarımıza geri gönderildi.</li></ol><p>Bilgisayarımızın ağ kartı bu yanıtı yakalayıp tarayıcımıza teslim ettiği an işin ağ (network) boyutu biter; sahneye tarayıcının oluşturma motoru (Rendering Engine) çıkar:</p><ul><li>Gelen HTML taranarak <strong>DOM</strong> ağacı oluşturulur.</li><li>CSS kuralları çözümlenip <strong>CSSOM</strong> kurulur ve ikisi birleşerek <strong>Render Tree</strong> meydana gelir.</li><li>Sayfa düzeni (Layout) hesaplanır, renkler ve pikseller ekrana çizilir (Painting). Ve nihayet karşımızda: Beyaz bir arka plan, ortada Google logosu ve arama çubuğu.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/861/1*r7M0BKIoKmwlCrQSkL2ufQ.png" /><figcaption>Tarayıcı Geliştirici Araçları (DevTools Network): google.com isteğinin yönlendirmeleri, alınan 200 OK yanıtı ve sayfa için art arda indirilen stil, betik ve font dosyalarının zaman çizelgesi.</figcaption></figure><h3>Bir Milisaniyelik Mucize</h3><p>Bütün bu anlattıklarımız;</p><ul><li>İsimden adrese koşan <strong>DNS</strong>,</li><li>Güvenilir hattı kuran <strong>TCP Three-Way Handshake</strong>,</li><li>Gizliliği zırhlayan <strong>TLS tokalaşması</strong>,</li><li>Katman katman sarmalanan <strong>kapsülleme süreci</strong>,</li><li>Kıtaları aşan yönlendiriciler ve ekrana çizilen pikseller…</li></ul><p>Tüm bu devasa mühendislik operasyonu, siz klavyedeki o tek “Enter” tuşuna bastığınız andan itibaren sadece <strong>50 ila 100 milisaniye</strong> içinde gerçekleşti. Bir göz kırpma süresi yaklaşık 300 milisaniyedir; yani internet, siz gözünüzü kırpana kadar bu yolculuğu en az üç defa tamamlayabilir.</p><p>İşte bu yüzden bilgisayar ağları sadece kablolardan veya ezberlenen teorik katman modellerinden ibaret değildir. Perde arkasında her an çalışan, insan aklının inşa ettiği en karmaşık ve kusursuz orkestradır.</p><p><em>Okuduğunuz için teşekkürler. Ağ dünyasının görünmeyen katmanlarını teoride bırakmayıp Wireshark ile somutlaştırmak benim için çok keyifli bir süreç oldu. İçerik faydalı olduysa alkışlarınızla (clap) destekleyebilirsiniz.</em>👏🎉✨</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3e60c1fc863d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Evimizdeki Görünmez Trafik: Modem, Router, Hub ve Switch Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@selinylmz2006/evimizdeki-g%C3%B6r%C3%BCnmez-trafik-modem-router-hub-ve-switch-nedir-e13e1680e536?source=rss-065c12b427b8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e13e1680e536</guid>
            <category><![CDATA[computer-science]]></category>
            <category><![CDATA[computer-engi]]></category>
            <category><![CDATA[networking]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Selinylmz]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 10 Aug 2026 21:31:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-10T21:31:22.058Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Evde Wi-Fi kopunca veya kabloları bağlarken hepimizin gözünün takıldığı o kutular aslında ne yapıyor?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w_sOff_DiYW-q4ZuDZsU0A.jpeg" /></figure><p>Modemler, kablolar, ışığı yanıp sönen küçük cihazlar… Çoğumuz için onlar internetin sihirli kaynağıdır. Oysa evin bir köşesinde sessizce duran bu cihazlar, dış dünyadaki devasa veri okyanusunu alıp odamıza kadar getiren kusursuz bir lojistik zincirin parçaları. Peki, duvardan gelen o kablo bilgisayarımıza ulaşana kadar hangi yollardan geçiyor ve bu kutular tam olarak ne iş yapıyor? Gelin, evimizdeki görünmez trafiğin ardındaki perdeyi aralayalım.</p><p><strong>İnternetin Sınırlarını Çizmek: WAN ve LAN</strong></p><p><strong>WAN (Wide Area Network):</strong> Geniş Alan Ağı. Şehirleri, ülkeleri ve en önemlisi dünyayı birbirine bağlayan, internet servis sağlayıcısının (ISP) bizi ulaştırdığı ana küresel ağ.</p><p><strong>LAN (Local Area Network):</strong> Yerel Alan Ağı. Evimizin, okulumuzun veya ofisimizin içindeki sınırlı alanda cihazların birbirini gördüğü, veri paylaştığı küçük çaplı ağ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FSCPQEKM40eu-sn9vBEtqw.jpeg" /><figcaption>Ev veya ofis ağlarının kalbi: Bir Cloud Router Switch (CRS) cihazının arka paneli. Çok sayıda cihazı birbirine bağlayan internet kabloları ve cihazın aktif olduğunu gösteren LED ışıklar.</figcaption></figure><p><strong>Evimizin Görünmez Kahramanları: Bu Kutular Ne Yapıyor?</strong></p><p><strong>Modem (Çevirmen):</strong> Dış dünyadan (WAN) gelen analog sinyalleri veya fiber optik ışığı, bilgisayarlarımızın ve telefonlarımızın anlayabileceği dijital verilere dönüştüren ilk kapı görevlisidir. İnternet servis sağlayıcısının dili ile evimizin dili arasında köprü kurar.</p><p><strong>Router (Yönlendirici):</strong> Modemden çıkan o ham internet verisini alır ve evdeki hangi cihazın bu internete ihtiyacı olduğunu belirleyerek trafiği yönetir. “Paketleri hangi yoldan göndermeliyim?” sorusuna cevap arayan akıllı beyindir.</p><p><strong>Switch (Anahtar / Çoklayıcı):</strong> Ev içerisindeki (LAN) cihazları birbirine kabloyla bağlayan ve verileri doğrudan doğruya hedef cihaza ileten köprüdür. Birden fazla kablolu bağlantıya ihtiyaç duyulduğunda trafiği tıkanıklık yaratmadan dağıtır.</p><p><strong>Hub (Eskimiş Teknoloji):</strong> Switch’in atası diyebileceğimiz bu eski cihaz, kendisine gelen veriyi kime ait olduğuna bakmaksızın ağdaki <em>tüm</em> cihazlara körü körüne kopyalayıp gönderirdi. Zekası olmadığı için günümüz ev ağlarında yerini tamamen akıllı kardeşine (Switch) bırakmıştır.</p><p>İnternet servis sağlayıcısından gelen dış dünya bağlantısı önce eve giren kabloyla <strong>Modeme</strong> ulaşarak dijital verilere dönüştürülür; ardından bu veriler ev içerisindeki trafiği yöneten <strong>Router</strong> tarafından karşılanır. Router’ın yönlendirdiği bu sinyaller, evdeki birden fazla kablolu cihazı beslemek için bir <strong>Switch</strong> üzerinden çoğaltılarak dağıtılır ve nihayetinde bilgisayar, akıllı TV gibi <strong>Cihazlarımıza</strong> ulaşarak bağlantı tamamlanır.</p><p>Evimizdeki o tek kutu günümüzde aslında <strong>Modem + Router + Switch + Access Point</strong> özelliklerinin hepsini bir arada sunuyor.</p><p><em>Bu ilk yazımda bana eşlik ettiğiniz için çok teşekkür ederim. Bir sonraki teknik macerada görüşmek üzere, ağınız hep stabil ve hızlı olsun!🚀</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e13e1680e536" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>