<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Sertunc on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Sertunc on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sertuncc?source=rss-cb522166f992------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*qse90nF_T5ga0RrGYGS5MQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Sertunc on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sertuncc?source=rss-cb522166f992------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 18:30:36 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sertuncc/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Ya İblis Adem’e Secde Etseydi?..]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/ya-i%CC%87blis-ademe-secde-etseydi-ee3dd52e4aad?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ee3dd52e4aad</guid>
            <category><![CDATA[islam]]></category>
            <category><![CDATA[iblis]]></category>
            <category><![CDATA[özgür-i̇rade]]></category>
            <category><![CDATA[şeytan]]></category>
            <category><![CDATA[kuran]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 22 Nov 2026 13:10:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-22T13:13:12.933Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Bir cuma akşamı, Kur’an ayetleri üzerine yaptığımız sohbetten geriye kalan sorular…</em></p><p>Her cuma akşamı iş çıkışında arkadaşlarımızla bir araya geliyor, Kur’an okuyor ve okuduğumuz ayetler üzerine konuşuyoruz. Bazen bir ayet üzerinde uzun uzun düşünüyor, bazen de tek bir sorunun peşinden giderek farklı kapılar aralıyoruz ve bu bazen gece yarılarına kadar devam ediyor.</p><p>Bu haftaki sohbetimizin konularından birisi de İblis’ti…</p><p>Aslında başlangıçta oldukça basit görünen ama üzerinde düşündükçe derinleşen bir soru sorduk:</p><p><strong>Ya İblis, Adem’e secde etseydi kötülük yine var olur muydu?</strong></p><p>Başka bir ifadeyle, <strong>kötülüğün varlık sebebi İblis’in isyanı mıydı?</strong> Yoksa İblis hiç isyan etmeseydi bile kötülük, insanın yaratılışı ve özgür iradesi nedeniyle yine ortaya çıkacak mıydı?</p><p>Bu sorunun peşinden giderken İblis’in kim olduğunu, şeytan kavramını, insanın iradesini ve Allah’ın kötülüğe neden izin verdiğini yeniden düşünmeye başladık.</p><h3>İblis’in İsyanı: Kötülüğün Başlangıcı mı?</h3><p>Kur’an’da İblis’in Adem’e secde etmesi emredildiğinde bu emre karşı geldiğini görüyoruz.</p><p>A’raf Suresi 12. ayette İblis’in gerekçesi şöyle aktarılıyor:</p><blockquote>“Ben ondan daha hayırlıyım. Beni ateşten, onu çamurdan yarattın.”</blockquote><p>İblis’in itirazının temelinde ne var? Kibir, kendini üstün görme ve itaatsizlik. Burada dikkatimi çeken şey, İblis’in isyanının yalnızca bir emri yerine getirmemek olmamasıydı. Aynı zamanda kendisini başka bir varlıktan üstün görmesi, kendi ölçülerini Allah’ın emrinin önüne koymasıydı.</p><p><strong>Peki İblis Adem’e secde etseydi?</strong></p><p>Kibir, kıskançlık, hırs, bencillik ve isyan gibi duygular hiç var olmayacak mıydı? Bunun cevabını yalnızca İblis’in varlığı üzerinden açıklamak mümkün görünmüyor.</p><h3>İblis Olmasaydı İnsan Yine Kötülük Yapabilir miydi?</h3><p>Bu noktada Bakara Suresi 30. ayet oldukça dikkat çekici:</p><blockquote>“Hani Rabbin meleklere, ‘Ben yeryüzünde bir halife tayin edeceğim’ demişti. Onlar, ‘<strong>Orada bozgunculuk yapacak ve kan dökecek</strong> birini mi halife yapacaksın?’ dediler…”</blockquote><p>İnsan henüz yaratılmadan önce bile yeryüzünde bozgunculuk ve kan döken varlıkların(beşer, insansı) varolduğunu görüyoruz. Bu ayet bizi önemli bir soruya götürüyor:</p><p><strong>İnsanların kötülük yapabilme ihtimali, İblis’in isyanından bağımsız olarak da var mıydı? Ya da İnsanın kendi çıkarını başkasının hakkının önüne koyması, kıskanması, kibirlenmesi, öfkelenmesi ve başkasına zarar vermesi için mutlaka İblis’in varlığı mı gerekiyordu?</strong></p><p>Yusuf Suresi 53. ayette şöyle buyruluyor:</p><blockquote>“Şüphesiz nefis, Rabbimin merhamet ettiği hariç, daima kötülüğü emreder.”</blockquote><p>Şems suresi 8. ayette de şöyle buyruluyor:</p><blockquote>“Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirip <strong>ona kötülük duygusunu ve takvasını (kötülükten sakınma yeteneğini)</strong> ilham edene andolsun ki…”</blockquote><p>Buradan anlıyoruz ki insanın kendi nefsi de kötülüğe yönelmesinde önemli bir etkendir. <strong>Dolayısıyla kötülüğün varlığını yalnızca İblis’e bağlamak, insanın kendi tercihlerini ve sorumluluğunu göz ardı etmek olur.</strong></p><h3>Peki İblis İnsanları Saptırmıyor mu?</h3><p>Tam bu noktada başka bir ayet karşımıza çıkıyor.</p><p>Araf Suresi 16. ayette İblis şöyle diyor:</p><blockquote>“Öyleyse beni azdırmana karşılık, yemin ederim ki ben de onları saptırmak için senin dosdoğru yolunun üzerinde oturacağım.”</blockquote><p>İblis yalnızca kendi isyanını gerçekleştirmekle kalmayacağını, insanları da Allah’ın yolundan uzaklaştırmaya çalışacağını söylüyor. Muhtemelen kibir yaptıktan sonra Allah’ın katından kovulmayı kendine yediremedi…</p><p>Ardından Araf Suresi 17. ayette insanları farklı yönlerden etkilemeye çalışacağını ifade ediyor. Öyleyse İblis’in insan üzerinde bir etkisi var.</p><p>Ancak burada önemli bir ayrım yapmamız gerekiyor:</p><p><strong>İnsanı kötülüğe çağırmak başka, insanı kötülük yapmaya zorlamak başkadır.</strong></p><p>İbrahim Suresi 22. ayette şeytanın kıyamet günündeki sözleri bu ayrımı çok güzel açıklıyor:</p><blockquote><em>“Benim sizin üzerinizde bir zorlayıcı gücüm yoktu. Ben sizi çağırdım, siz de bana uydunuz.”</em></blockquote><p>İblis insanı çağırıyor, kötülüğü cazip gösteriyor, vesvese veriyor. Ancak insanın tercihini ortadan kaldırmıyor. Burada insanın özgür iradesi ve sorumluluğu devreye giriyor.</p><h3>İblis ve Şeytan Aynı Şey mi?</h3><p>Bu konuyu araştırırken dikkat çeken başka bir ayrım da İblis ve şeytan kavramları arasındaki ilişki oldu. İblis, Kur’an’da belirli bir varlığın özel ismidir. Kehf Suresi 50. ayette onun cinlerden olduğu açıkça belirtilir.</p><blockquote>“…İblis cinlerdendi; Rabbinin emrinden dışarı çıktı…”</blockquote><p>Şeytan ise yalnızca İblis’in adı değildir. <strong>Kötülüğe yönelten, hakikatten uzaklaştıran ve insanları saptırmaya çalışan varlıklar için kullanılan bir kavramdır.</strong></p><p>Enam Suresi 112. ayette insan ve cin şeytanlarından birlikte söz edilir. Bu da şeytan kavramının yalnızca görünmeyen varlıklarla sınırlı olmadığını gösterir. Bir insan da başka bir insanı kötülüğe yönlendirebilir, onun iyilikten uzaklaşmasına sebep olabilir.</p><blockquote>“Böylece biz, her nebiye insan ve cin şeytanlarını düşman kıldık. (Bunlar), aldatmak için birbirlerine yaldızlı sözler fısıldarlar.”</blockquote><p>Dolayısıyla şu ayrımı yapabiliriz:</p><ul><li>İblis bir varlığın özel ismidir.</li><li>Şeytan, kötülüğe yönelten ve saptıran varlıklar için kullanılan daha geniş bir kavramdır.</li><li>İblis bir şeytandır ama her şeytan İblis değildir.</li></ul><h3>Asıl Soru: Allah Neden İblis’e Mühlet Verdi?</h3><p>Bütün bu ayetleri bir araya getirdiğimizde, başlangıçtaki sorumuz daha da derinleşiyor. <strong>Allah, İblis’in isyan edeceğini biliyor muydu?</strong></p><p><strong>İslam inancına göre elbette biliyordu.</strong></p><p>Peki neden yarattı? Neden isyanından sonra ona mühlet verdi? Neden insanın karşısına onu saptırmaya çalışacak bir varlığın çıkmasına izin verdi?</p><p><strong>Burada Allah’ın bilmesi ile bir varlığı davranışa zorlaması arasındaki farkı düşünmek gerekiyor.</strong></p><p><strong>Allah’ın İblis’in ne yapacağını bilmesi, İblis’in kendi tercihini yapmadığı anlamına gelmez.</strong></p><p>Ancak bu, Allah’ın neden böyle bir imtihan düzenine izin verdiği sorusunu da beraberinde getiriyor. <strong>Zira hiç bir kötülüğün olmadığı bir evrende iyilik yapmak bir ahlaki tercih midir yoksa zorunlu bir davranış mıdır? Bence zorunlu davranıştır ve bu evrendeki imtihan için kötülük yine zorunlu bir fenomendir.</strong></p><h3>Sonuç: Kötülüğün Kaynağı Nerede?</h3><p>Bu cuma akşamı üzerinde düşündüğümüz sorudan benim çıkardığım sonuç şu oldu:</p><p>İblis, kötülüğün tek ve mutlak kaynağı olarak görülemez.</p><p><strong>İnsan, İblis’in varlığından bağımsız olarak da kötülüğü tercih edebilecek bir iradeye sahiptir.</strong> İblis ise insanı bu yönde etkilemeye, ona vesvese vermeye ve doğru yoldan uzaklaştırmaya çalışan bir varlıktır.</p><p>Burada iki şeyi birbirinden ayırmak gerekiyor:</p><p><strong>Kötülüğün mümkün olması başka, kötülüğün teşvik edilmesi başkadır.</strong></p><p>Belki de bu sohbetin bize bıraktığı en önemli düşünce şu: Kötülük yaptığımızda bütün sorumluluğu şeytana yüklemek ne kadar doğru? İblis bizi çağırıyor olabilir. Nefsimiz bizi yanıltıyor olabilir. Başka insanlar bizi yanlış yönlendirebilir.</p><p><strong>Ama bütün bunların arasında bizim tercihlerimiz de var.</strong></p><p><strong><em>Ve belki de insan olmanın en önemli sorumluluklarından biri, kendisine sunulan iyilik ve kötülük seçenekleri arasında bilinçli bir tercih yapabilmektir.</em></strong></p><p><strong>Şimdi geriye şu soru kalıyor:</strong></p><p>Eğer İblis, Adem’e secde etseydi ve hiçbir zaman isyan etmeseydi, insan yine de kötülük yapabilecek bir iradeye sahip olacak mıydı?</p><p>Bunu anlamak için üç farklı ihtimali düşünelim:</p><p><strong>1. İblis hiç yaratılmamış olsaydı…</strong></p><p>İnsan, kendi çıkarını başkasının hakkının önüne koyabilir miydi? Kıskanabilir, kibirlenebilir, hırslanabilir ve başka bir insana zarar verebilir miydi?</p><p>Bence evet. Çünkü insanın kötülük yapabilmesi için mutlaka dışarıdan birinin onu kötülüğe çağırması gerekmiyor.</p><p><strong>2. İblis yaratılmış ama Adem’e secde ederek Allah’a itaat etmiş olsaydı…</strong></p><p>İnsan yine kıskançlık, kibir, hırs ve bencillik gibi duygularına yenik düşebilir miydi?</p><p>Bence kesinlikle evet. Çünkü kötülüğün tek kaynağı İblis değil; insanın kendi nefsi ve tercihleri de kötülüğe kapı aralayabilir.</p><p><strong>3. Ne İblis’in ne de insanın kötülüğü tercih etmediği bir evren olsaydı…</strong></p><p>Böyle bir evrede herkes yalnızca iyilik yapabilseydi, iyilik gerçekten bir tercih olur muydu? Yoksa herkesin yapmak zorunda olduğu doğal bir davranış mı olurdu?</p><p><strong>Çünkü iyilik, kötülüğü seçme imkanı varken ona rağmen iyiyi tercih edebildiğimizde ahlaki bir anlam kazanıyor…</strong></p><p><strong>Doğrusunu elbette en güzel olan Allah bilir… </strong>🙏❤️</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ee3dd52e4aad" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Müşrik Psikolojisi #2 | Delillere Rağmen İnanmamak]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/m%C3%BC%C5%9Frik-psikolojisi-2-delillere-ra%C4%9Fmen-i%CC%87nanmamak-17f6c10838fe?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/17f6c10838fe</guid>
            <category><![CDATA[din]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[kuran]]></category>
            <category><![CDATA[müşrik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 30 Aug 2026 12:08:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-30T12:08:32.553Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar,</p><p>Bugün Kur’an-ı Kerim’in 10. suresi olan Yunus Suresi’ni okurken 97. ayet üzerinde biraz düşündüm.</p><p>Ayet şöyle:</p><blockquote><strong>“Kendilerine her bir delil gelmiş olsa bile, elem verici azabı görünceye kadar inanmayacaklardır.” </strong><em>(Yûnus, 10:97)</em></blockquote><p>Bu ayeti ilk okuduğumda aklıma şu soru geldi:</p><p><strong>Bir insana yeterince delil gösterilirse gerçekten inanır mı?</strong></p><p>Yoksa bazen problem delilin yetersiz olması değil de, insanın <strong>inanmak istememesi</strong> olabilir mi? Aslında bu soru sadece geçmişte yaşamış müşrikleri ilgilendiren bir soru değil. Bence bugün bizi de oldukça yakından ilgilendiriyor. Çünkü insan psikolojisi çok ilginç. Bazen bir şeyi bilmediğimiz için reddederiz ama bazen de <strong>bildiğimiz hâlde kabul etmek istemeyiz. </strong>Ve bu ikisi arasında çok büyük bir fark var…</p><h3><strong>Delil gelince neden hala inanmıyoruz?</strong></h3><p>Şimdi bir düşünelim. Bir insanın önüne bir delil koyuyorsunuz.</p><p>İlk delil geliyor.</p><p><strong>“Tesadüf.”</strong></p><p>İkinci delil geliyor.</p><p><strong>“Bunun başka bir açıklaması vardır.”</strong></p><p>Üçüncü delil geliyor.</p><p><strong>“Bunu daha önce de biliyorduk.”</strong></p><p>Dördüncü delil geliyor.</p><p><strong>“Bunlar kesin delil değil.”</strong></p><p>Peki delillerin sayısı arttıkça ne oluyor? İnsan gerçekten gerçeğe mi yaklaşıyor? Yoksa bu kez <strong>delili reddetmek için yeni sebepler mi üretmeye başlıyor? </strong>İşte Yunus Suresi 97. ayet bana biraz bunu düşündürdü. Çünkü ayette çok dikkat çekici bir ifade var: <strong>“Kendilerine her bir delil gelmiş olsa bile…” </strong>Yani problem delilin hiç gelmemesi değil. Delil geliyor. Hem de birden fazla geliyor ama buna rağmen inanmıyorlar. Burada insan psikolojisi açısından çok önemli bir nokta olduğunu düşünüyorum.</p><h3>İnsan bazen gerçeği değil, kendi düşüncesini koruyor</h3><p>Bana göre insanın en büyük problemlerinden biri s<strong>ahip olduğu düşüncenin yanlış olabileceğini kabul etmek istememesi. </strong>Çünkü hepimiz kendimizi haklı görmek isteriz. Bir konuda yıllarca düşünmüşüzdür. Bir görüş oluşturmuşuzdur. Belki insanlara anlatmışızdır. Belki bu görüşümüz üzerinden bazı kararlar almışızdır. Sonra bir gün karşımıza bir delil çıkar ve bize şunu söyler: <strong>“Belki de yanılıyorsun.” </strong>Bunu kabul etmek kolay mı? Bence değil. Çünkü artık sadece bir fikri değiştirmemiz gerekmiyor. Biraz da <strong>kendimizle yüzleşmemiz</strong> gerekiyor. İşte burada insanın egosu devreye girebiliyor. Ve bazen insan gerçeği araştırmak yerine, kendi düşüncesini savunacak yeni bir açıklama arıyor.</p><h3>Peki müşriklerin problemi neydi?</h3><p>Kur’an’daki müşrikleri düşündüğümüzde meseleyi sadece: <strong>“Allah’ın varlığına inanmıyorlardı veya ortak koşuyorlardı…” </strong>şeklinde değerlendirmek bana biraz eksik geliyor.</p><p>Çünkü Kur’an’ın birçok yerinde onların Allah’ı tamamen inkâr eden insanlar olmadığını görüyoruz.</p><p>Mesela <strong>Ankebut Suresi 61. ayette</strong> şöyle bir ifade var:</p><blockquote>“Andolsun ki onlara: ‘Gökleri ve yeri kim yarattı, güneşi ve ayı kim buyruğu altında tutuyor?’ diye sorsan, <strong>mutlaka ‘Allah’ derler.</strong>”</blockquote><p>Yani problem sadece <strong>“Allah var mı, yok mu?” </strong>sorusu değildi. Asıl problem başka bir yerdeydi.</p><p><strong>Allah’ın varlığını kabul etmek ile Allah’a teslim olmak aynı şey değildi!</strong></p><p>Bence burada çok önemli bir ayrım var. İnsan bir gerçeği kabul edebilir <strong>ama o gerçeğin hayatını değiştirmesine izin vermeyebilir.</strong></p><h3>Çünkü bazı gerçeklerin bir bedeli vardır…</h3><p>Bir insan Allah’ın varlığını kabul ettiğinde bazı soruların da peşinden geleceğini bilir.</p><p>“Öyleyse hayatın amacı yönelik nasıl yaşayacağım?”</p><p>“Yaptıklarımın hesabını nasıl vereceğim?”</p><p>“Her istediğimi yapmak yerine uymam gereken bir ölçü var mı?”</p><p>“Ben gerçekten hayatımın sahibi miyim?”</p><p>İşte belki de insanın asıl zorlandığı nokta burası. Çünkü bazı gerçekleri kabul etmek sadece: <strong>“Evet, doğruymuş.” </strong>demek değildir, <strong>o gerçeğe göre yaşamayı gerektirir. </strong>Ve insanın kendi özgürlüğü, alışkanlıkları, arzuları ve çıkarları devreye girdiğinde işler biraz daha zorlaşır…</p><h3>Peki bu sadece Mekkeli müşriklere mi ait?</h3><p>Bence hayır. Hatta ayetin bugün bizim için daha önemli hâle geldiği yer de burası. Çünkü “müşrik psikolojisi” dediğimiz şeyi sadece Mekke’deki insanlarda ararsak, ayetin bize söylemek istediği şeyi kaçırabiliriz. Bugün bizim de <strong>kendi “putlarımız” olabilir.</strong></p><p>Para, Kariyer, İtibar, Ego, Cinsellik, Sosyal çevre. Hatta bazen <strong>kendi fikirlerimiz</strong> bile olabilir.<strong> Bir şeyi o kadar önemseriz ki onun yanlış olduğunu kabul etmek istemeyiz</strong>. Ve o şey bizim için sorgulanamaz hâle gelir. Bence insanın kendisine sorması gereken soru burada başlıyor:</p><p><strong>Ben gerçekten hakikati mi arıyorum, yoksa haklı çıkmayı mı?</strong></p><h3>“Biliyorum ama…”</h3><p>Aslında hepimizin hayatında buna benzer cümleler vardır.</p><p>“Bunun doğru olduğunu biliyorum ama…”</p><p>“Evet, aslında yapmam gerekiyor ama…”</p><p>“Böyle yaşamam gerektiğini biliyorum ama…”</p><p>“Allah’ın benden istediğini biliyorum ama…”</p><p>Belki de insanın kendisini kandırmaya başladığı yer tam olarak burasıdır.</p><p><strong>Çünkü “bilmiyorum” demek başka bir şeydir. “Biliyorum ama yapmayacağım” demek başka bir şey…</strong></p><p>Birincisinde cehalet vardır. İkincisinde ise tercih. Ve belki de Kur’an’ın insan psikolojisine yaptığı en önemli uyarılardan biri burada saklıdır.</p><p><strong>İnsan her zaman bilmediği için yanılmaz.</strong></p><p>Bazen bildiği hâlde yanlışta ısrar eder.</p><h3>Peki neden azabı görünce inanacaklar?</h3><p>Yunus 97&#39;nin devamında çok ağır bir ifade geliyor:</p><blockquote><strong>“Elem verici azabı görünceye kadar…”</strong></blockquote><p>Burada insanın başka bir zaafıyla karşılaşıyoruz. <strong>Bazı insanlar sonucu görmeden kararlarının sonucunu ciddiye almıyor.</strong></p><p>Sigaranın zararını bilir ama bırakmaz.</p><p>Sağlığının kıymetini bilir ama dikkat etmez.</p><p>Zamanın geçtiğini bilir ama erteler.</p><p>Bir insanı sevdiğini bilir ama bunu ona söylemez.</p><p>Ve ölümün geleceğini bilir ama sanki hiç ölmeyecekmiş gibi yaşar.</p><p>Çünkü insan bazen <strong>bilgi ile gerçeklik arasında mesafe bırakır.</strong></p><p>Ölüm bilgisi vardır ama ölüm henüz başına gelmemiştir. Hesap bilgisi vardır ama hesap henüz başlamamıştır. Azap bilgisi vardır ama azap henüz görülmemiştir.</p><p>İşte ayetteki <strong>“azabı görünceye kadar”</strong> ifadesi bana tam olarak bunu düşündürüyor. Bazı insanlar için gerçek, ancak artık inkâr edilemeyecek hâle geldiğinde gerçek oluyor fakat o zaman da iş işten geçmiş olabilir.</p><h3>Belki de asıl mesele delil değil</h3><p>Bu ayetten benim çıkardığım en önemli sonuç şu: <strong>Bir insanın inanması için her zaman daha fazla delile ihtiyacı olmayabilir. </strong>Bazen ihtiyacı olan şey, mevcut delille dürüstçe yüzleşmesidir. Çünkü insan istediği sonucu elde etmek için delilleri kullanabilir.</p><p>Aynı delile iki farklı insan bakar.</p><p>Biri: “Bu benim için düşünülmesi gereken ciddi bir işaret.” der.</p><p>Diğeri: “Bunun mutlaka başka bir açıklaması vardır.” der.</p><p>İki insanın gördüğü şey aynı olabilir ama verdikleri cevap farklı olabilir. Çünkü mesele sadece gözle görmek değildir. <strong>İnsan bazen görmek istediğini görür.</strong></p><h3>Peki biz neredeyiz?</h3><p>Yunus 97&#39;yi okurken ben bu yüzden <strong>“Müşrikler neden inanmıyordu?” </strong>sorusundan önce başka bir soru sormamız gerektiğini düşünüyorum.</p><p><strong>Ben bana gelen deliller karşısında nasıl davranıyorum?</strong></p><p>Hoşuma gitmeyen bir gerçekle karşılaştığımda ne yapıyorum?</p><p>Hemen reddediyor muyum?</p><p>Kendimi haklı çıkaracak bir bahane mi buluyorum?</p><p>Yoksa:</p><p>“Bir dakika…</p><p>Belki de burada benim yanıldığım bir şey var.”</p><p>diyebiliyor muyum?</p><p><strong>Bence insanın gerçek anlamda dürüst olması biraz da burada başlıyor. Çünkü hakikati aramak, sadece doğru olduğuna inandığımız şeyleri araştırmak değildir. Yanlış olabileceğimizi de göze almaktır.</strong></p><h3>Sonuç</h3><p>Yunus Suresi 97. ayet bana göre sadece müşriklerin psikolojisini anlatan bir ayet değil aynı zamanda insanın <strong>hakikate karşı nasıl direnebildiğini</strong> anlatan çok güçlü bir uyarı. Bazen delil eksik değildir. Bazen problem bizim hazır olmayışımızdır. Bazen insan gerçeği görmek istemez. Çünkü gördüğü anda hayatını değiştirmesi gerektiğini bilir.</p><p>Ve belki de insanın kendisine sorabileceği en zor soru şudur:</p><blockquote><strong><em>“Eğer gerçekten yanıldığımı gösteren bir delille karşılaşırsam, fikrimi değiştirmeye hazır mıyım?”</em></strong></blockquote><p><strong>Doğrusunu elbette Allah bilir… </strong>🙏❤️</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=17f6c10838fe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Talak(Boşanma) Suresi: Travmatik Bir Sürecin İçinde Umut Işıkları]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/talak-bo%C5%9Fanma-suresi-travmatik-bir-s%C3%BCrecin-i%CC%87%C3%A7inde-umut-i%C5%9F%C4%B1klar%C4%B1-0d74633ca2f0?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0d74633ca2f0</guid>
            <category><![CDATA[talak]]></category>
            <category><![CDATA[nisa]]></category>
            <category><![CDATA[darabe]]></category>
            <category><![CDATA[boşanma]]></category>
            <category><![CDATA[boşanma-hukuku]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 16 Sep 2025 20:10:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-16T20:20:02.086Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, boşanma insan hayatında en sarsıcı ve zorlayıcı süreçlerden biridir. Kur’an-ı Kerim’de bu konuya dair hükümler, <strong>Talak Suresi’nin ilk ayetlerinde</strong> ele alınır. İlginçtir ki, boşanma hukukuna dair bu düzenlemelerin arasına Rabbimiz, adeta<strong> insanın sırtını sıvazlayan, kalbini yumuşatan ve geleceğe dair umut aşılayan mesajlar da serpiştirmiştir.</strong> 🥰️</p><p>Bu ayetler, boşanma gibi travmatik bir süreçte yalnızca hukukî değil, aynı zamanda <strong>manevî bir rehberlik</strong> sunuyor.</p><h3>Umut Veren Ayetler</h3><blockquote><strong><em>“…Bilemezsin ki, belki Allah bundan sonra yeni bir durum ortaya çıkarıverir.”</em></strong><em> (Talak 1)</em></blockquote><p>Bu ayet, hayatın bitmiş gibi göründüğü bir anda bile yeni kapıların açılabileceğini hatırlatır. İnsan için umudun her zaman var olduğuna işaret eder.</p><blockquote><strong><em>“…Kim Allah için takva sahibi olursa, Allah ona bir çıkış yolu nasip eder.”</em></strong><em> (Talak 2)</em></blockquote><blockquote><strong><em>“Ve Allah, ona ummadığı yerden rızık verir. Kim Allah’a tevekkül ederse, O ona yeter…”</em></strong><em> (Talak 3)</em></blockquote><p>Zorlukların içinde kaybolduğunu düşünen insan için bu ayetler, sadece hukuki bir süreç anlatmıyor; aynı zamanda kalplere güven, tevekkül ve huzur aşılıyor.</p><blockquote><strong><em>“…Kim Allah için takva sahibi olursa, Allah ona işinde kolaylık sağlar.”</em></strong><em> (Talak 4)</em></blockquote><blockquote><strong><em>“İşte bu, Allah’ın size indirdiği buyruğudur. Kim Allah için takva sahibi olursa, onun kötülüklerini örter ve ona yüce, üstün bir ödül verir.”</em></strong><em> (Talak 5)</em></blockquote><blockquote><strong><em>“…Allah, bir kimseyi kendisine verdiğinden fazlasıyla sorumlu tutmaz. Allah, zorluğun ardından bir kolaylık verecektir.”</em></strong><em> (Talak 7)</em></blockquote><p>Boşanma, insanın hem maddi hem manevi yönden yıprandığı bir dönemdir. Ancak bu ayetler, Allah’ın kullarına <strong>kolaylık kapıları açtığını</strong>, insana taşıyamayacağı yük yüklemediğini ve sonunda mutlaka bir ferahlık vereceğini bildiriyor. 🙌🙏</p><h3>Darabe — Sözde dövme, vurma (!) — Meselesine Bir Bakış</h3><p>Bu noktada Nisa Suresi’ndeki <strong>“darabe” ifadesinin dövme olmadığı</strong> görüşü de desteklenmiş oluyor. Çünkü:</p><ul><li>Önce konuşma, olmadıysa ayrı yatma tavsiye ediliyor.</li><li>Eğer sorun çözülmüyorsa, boşanma hükümleri devreye giriyor.</li></ul><p>Eğer “darabe” gerçekten “dövme” olsaydı, zaten şiddet uygulayan birine neden daha sonra boşanma aşamasında bu kadar incelikli hükümler anlatılsın? <strong>Zaten döverek üstünlük sağlamış biri, ayrılığın ardından eşine adaletli davranıp onu gözetmeye niye devam etsin?</strong> 🧐</p><p>Bu yaklaşım bize gösteriyor ki, Kur’an’ın aile hukukunda esas olan şey <strong>şiddet değil, merhamet ve adalettir</strong>.</p><h3>Sonuç: Allah’ın Sonsuz Merhameti</h3><p>Talak Suresi’nin bu ayetleri, boşanma gibi zorlu bir sürecin sadece kanun maddeleriyle değil, <strong>insanın kalbine dokunan ayetlerle</strong> ele alındığını gösteriyor. <strong>Rabbimiz, en ağır anlarda bile kulunu yalnız bırakmıyor; umut, sabır ve kolaylık vaat ediyor.</strong></p><p><strong>Allah gerçekten övülmeye layık yegâne varlık</strong> ve sonsuz merhametiyle kullarına güzellikler ihsan ediyor. 😍</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0d74633ca2f0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Allah’ı Kim Yarattı(!)? Yanlış Soruya Doğru Cevap Aranmaz!]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/allah%C4%B1-kim-yaratt%C4%B1-yanl%C4%B1%C5%9F-soruya-do%C4%9Fru-cevap-aranmaz-73040b2c2654?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/73040b2c2654</guid>
            <category><![CDATA[yaratmak]]></category>
            <category><![CDATA[allah]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 May 2025 18:59:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-26T18:59:48.656Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, Bu soru, inanan ya da inanmayan fark etmeksizin pek çoğumuzun aklına takılmış ve genellikle “fazla düşünme, kafayı yersin!” ya da “aman dinden çıkarsın!” gibi telkinlerle de konuyu kapatmışızdır. Oysa mesele sandığımızdan çok daha basit. Çünkü <strong>yanlış sorulara doğru cevaplar bulmak mümkün değildir. </strong>🧐</p><p>Tıpkı “<strong>Kırmızı renginin kokusu nedir?</strong>” 🟥 veya “<strong>Üçgenin dördüncü kenarı nerededir?</strong>” 🔺 gibi, baştan yanlış kurulmuş bu sorular, doğaları gereği cevaplanamazlar.</p><p>Bir örnekle daha açıklayayım:</p><ul><li><strong>Soru:</strong> Duvarı kim boyadı?</li><li><strong>Cevap:</strong> Boyacı.</li><li><strong>Soru:</strong> Peki, boyacıyı kim boyadı?</li></ul><p>Bu soru anlamsızdır, değil mi? Çünkü <strong>boyacının “boyanma” gibi bir özelliği yoktur.</strong> 🤷‍♂️ Onun özelliği “<strong>boyamaktır</strong>.” (Boyacı örneğini lisedeki din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenim vermişti ve beynimde şimşekler çaktırmıştı. Allah’ım ondan razı olsun 🙏)</p><p>Benzer şekilde:</p><ul><li><strong>Soru:</strong> Pencereye ışık nereden geliyor?</li><li><strong>Cevap:</strong> Güneşten.</li><li><strong>Soru:</strong> Peki, Güneşe ışık nereden geliyor?</li></ul><p>Yine anlamsız bir soru. Çünkü <strong>ışık, Güneş’in bir özelliğidir.</strong> Güneş, ışık yayar, ışık almaz.</p><h4>Yazılımcılar İçin Bir Analoji: Programı Kim Kodladı? 💻</h4><p>Şimdi bu duruma bir de yazılımcı gözünden bakalım:</p><p>Bir yazılım geliştiricisi, <strong>“main()” fonksiyonu</strong> olan bir program yazdı. Bu program, tüm diğer fonksiyonları çalıştırıyor, verileri işliyor ve çıktılar üretiyor.</p><ul><li><strong>Soru:</strong> Bu programı kim kodladı?</li><li><strong>Cevap:</strong> Yazılımcı.</li><li><strong>Soru:</strong> Peki, yazılımcıyı kim kodladı?</li></ul><p>Bu soru, teknik olarak anlamsızdır. Çünkü <strong>yazılımcının “kodlanma” gibi bir özelliği yoktur.</strong> O, kodu yazan, üreten varlıktır; <strong>kodun bir parçası değildir</strong>. Bir program, yazılımcının bir eseri, çıktısıdır, <strong>ama yazılımcının kendisi bir program değildir</strong>. <strong>Yazılımcının varoluşu, kodlanmaya bağlı değildir; aksine, kodun varlığı yazılımcının varlığına bağlıdır. Diğer bir deyişle</strong> <strong>geliştirici, uygulamanın içinde değil, dışında ve üstündedir. </strong>(Bu yazıdan sonra Matrix filmini izlemek farz oldu ☎️)</p><h4>Yaratıcı’nın Yaratılma Özelliği Yoktur</h4><p>İşte tam da bu mantıkla, “<strong>İnsanı kim yarattı?</strong>” sorusuna “<strong>Allah</strong>” deriz. Ama “<strong>Allah’ı kim yarattı?</strong>” diye soramayız. Çünkü <strong>yaratmak, Allah’ın özelliklerinden biridir.</strong> Nasıl ki boyacının boyanma özelliği yoksa, bir yazılımcının “kodlanma” özelliği yoksa, <strong>yaratıcının da yaratılma özelliği yoktur.</strong></p><p>Kutsal kitabımız Kur’an-ı Kerim’de de bu durum net bir şekilde ifade edilir:</p><blockquote><strong>“De ki: O Allah birdir ve tektir, eksiksizdir. Doğurmamış, doğurulmamıştır. Hiçbir şey O’nun dengi değildir.”</strong> (İhlas Suresi, 1–4)</blockquote><p>Bu ayetler, Allah’ın benzersizliğini, başlangıcı olmadığını ve hiçbir şeye muhtaç olmadığını açıkça belirtir. O, yaratılmış değil, yaratandır. Yaratmak, O’nun zatına ait bir niteliktir.</p><blockquote><strong>“Nitekim onlar, Allah’ı gereği gibi takdir edemediler…”</strong> (Zümer Suresi, 67)</blockquote><p>Bu ayet ise, Allah’ın sonsuz kudretini, ilmini ve yüceliğini tam anlamıyla kavrayamayışımızı vurgular. Allah’ı kendi beşeri algılarımızla sınırlamaya çalıştığımızda, O’nu hakkıyla takdir edememiş oluruz.</p><p>Dolayısıyla, “Allah’ı kim yarattı?” sorusu, aslında <strong>Allah’ın tanımını anlamamaktan kaynaklanan bir sorudur.</strong> Bu, <strong>bir dairenin köşelerini aramaya benzer.</strong> Dairenin doğasında köşe yoktur. ⭕️Aynı şekilde, <strong>Yaratıcı’nın doğasında da yaratılmış olmak yoktur. </strong>O, her şeyi var edendir, kendisi var edilmiş değildir.</p><p>Bu bakış açısı, zihnimizdeki düğümleri çözerek hem inancımızı daha sağlam bir zemine oturtmamızı sağlar hem de Yaratıcı’nın büyüklüğü karşısında duyduğumuz hayranlığı artırır.</p><p><strong>Doğrusunu elbette Allah bilir… </strong>🙏❤️</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=73040b2c2654" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Meleklerin İnsan İçin Dua Etmesi: Adem’e Secdeden Bağışlanma Dilemeye]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/meleklerin-i%CC%87nsan-i%CC%87%C3%A7in-dua-etmesi-ademe-secdeden-ba%C4%9F%C4%B1%C5%9Flanma-dilemeye-d81c8f6fb96b?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d81c8f6fb96b</guid>
            <category><![CDATA[adem]]></category>
            <category><![CDATA[melek]]></category>
            <category><![CDATA[dua]]></category>
            <category><![CDATA[secde]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 May 2025 18:42:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-18T19:20:08.989Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, Bugün Kur’an-ı Kerim’in 42. <strong>Şura (Danışma)</strong> suresini okurken, meleklerin yeryüzündeki insanlara dair bağışlanma dilediğine dair pasaja rastladım.</p><blockquote>Gökler neredeyse üstlerinden çatlayacak. Melekler ise Rabb’lerini övgü ile yüceltiyor, <strong>yeryüzünde bulunanlar için bağışlanma diliyorlar</strong>. İyi bilin ki Allah, Çok Bağışlayıcı’dır, Rahmeti Kesintisiz’dir. Şura-5</blockquote><p>Benzer bir durum Mü’min Suresi 7. ayette de geçiyor.</p><blockquote>Arşı taşıyan ve bir de onun çevresinde bulunanlar (melekler), Rablerini hamd (övgü) ile tesbih ederler (yüceltirler). O’na iman eder ve <strong>müminler için şöyle bağışlanma dilerler</strong>: “Rabbimiz! Senin merhamet ve ilmin her şeyi kapsamıştır. Tevbe eden ve senin yoluna gidenleri bağışla; onları cehennem azabından koru! Mü’min-7</blockquote><p><strong>Meleklerin insanlar için bağışlanma dilemesinin motivasyonu ne olabilir ki? Neden yani? </strong>🧐</p><p>Bu sorunun cevabını meleklerin daha önceki beşer formundaki insanlara bakış açısının kırılma noktasında aramak gerekiyor; <strong>Bakara Suresi’ndeki Adem kıssasında. </strong>Allah, meleklere yeryüzünde bir halife tayin edeceğini söylediğinde, melekler bu kararı sorgulamışlardır:</p><blockquote>“Hani! Bir zamanlar Rabb’in, meleklere: “Ben yeryüzünde bir halife tayin edeceğim.” demişti. Melekler: <strong>orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birisini mi halife yapacaksın?</strong> Oysa biz Seni övgü ile yüceltip kutsuyoruz.” dediler. Allah: “Ben sizin bilmediklerinizi bilirim.” dedi.” Bakara-30</blockquote><p>Bu noktada durup düşünmemiz gereken önemli bir detay var: <strong>Melekler neden böyle bir endişe taşıyorlar?</strong> Bu soru, Hz. Âdem’den önce yeryüzünde yaşamış olan başka varlıkları işaret ediyor yani insansı(beşer, hayvansı) varlıkları… Meleklerin bu sorusu, onların yeryüzündeki bozgunculuk ve kan dökme eylemlerine dair bir gözleme sahip olduklarını gösteriyor. 🧐</p><blockquote>“Allah, Adem’e bütün isimleri öğretti. Sonra onları meleklere sunup: ‘Eğer doğru söyleyenlerden iseniz bunların isimlerini bana bildirin,’ dedi.” Bakara-31</blockquote><p>Ardında Allah, Adem’e “isimleri” öğretir. Burada bahsedilen ‘isimler’, sadece varlıkların adlandırılması değil, onların özelliklerini, işlevlerini ve doğalarını öğrenmeyi temsil eder.</p><p>Bu insanın; öğrenme kapasitesi, analitik düşünme yeteneği, soyut düşünme kabiliyeti, bilgiyi kategorize etme, isimlendirme becerisi ve özgür irade ile karar verme yetkinliği gibi özelliklerle donatıldığını gösteriyor. Sonrasında melekler, <strong>“Sen yücesin, bizim bildiklerimiz ancak senin öğrettiklerindir”</strong> diyerek teslim olurlar ve <strong>Adem’e secde ederler. </strong>Bu secde, bir ibadet değil, saygı ifadesidir. Ve bu saygının temelinde yukarıdaki saydıklarım yatıyor.</p><p><strong>İşte tam bu noktada meleklerin insan ırkına olan bakış açılarının değiştiğini görüyoruz. </strong>🧐</p><p>İnsan, melek gibi kusursuz bir varlık değildir. Hata yapar, günaha düşer, yanılır. Ancak bu düşüş, onun değersizliğini değil, aksine <strong>imanı(Allah’a güveni) seçme özgürlüğünün</strong> büyüklüğünü gösterir. Melekler, bu bilince varır. Ve bu yüzden, <strong>günah işleyebilecek potansiyele rağmen tevbe eden</strong>, <strong>imanı bilinçle tercih eden</strong> kullar için dua etmeyi tercih ediyorlar.</p><p>Başta yeryüzünde fesat çıkarma potansiyelini gören melekler, zamanla bu potansiyelin içinde saklı olan yüce sırrı fark eder:</p><p><strong>İman, özgür irade ile seçildiğinde anlam kazanır.</strong><br><strong>Bilgi, insanı secde ettirilecek bir varlık kılar.</strong></p><p>Dolayısıyla, bugün meleklerin yeryüzündekiler için dua etmesi bir <strong>saygı ve dostluk göstergesi olabilir.</strong></p><blockquote>“Rabb’imiz Allah’tır.” deyip, dosdoğru olanlara gelince, onlara melekler gelerek: “Korkmayın ve üzülmeyin. Söz verildiğiniz Cennet’le sevinin!” derler. “Biz, dünya hayatında ve ahirette sizin dostlarınızız. Orada canlarınızın istediği her şey vardır ve istediğiniz her şey emrinizdedir.” Fussilet-30,31</blockquote><h3>Son Söz</h3><p>Kur’an’ın iç bütünlüğü ve ayetler arası bağ bize şunu gösterir; <strong>İnsanın değeri, onun melek gibi kusursuz oluşunda değil; hata yapma riskine rağmen doğruyu seçebilmesindedir. </strong>Ve meleklerin insana duyduğu saygı, işte bu seçimin yüceliğine duyulan saygıdır.</p><p><strong>Doğrusunu elbette Allah bilir… </strong>🙏❤️</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d81c8f6fb96b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Müşrik Psikolojisi #1 | Melek Elçi Talebinin Nedenleri]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/m%C3%BC%C5%9Frik-psikolojisi-1-melek-el%C3%A7i-talebinin-nedenleri-97985502b5ae?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/97985502b5ae</guid>
            <category><![CDATA[elçi]]></category>
            <category><![CDATA[melek]]></category>
            <category><![CDATA[peygamber]]></category>
            <category><![CDATA[müşrik]]></category>
            <category><![CDATA[nebi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 29 Apr 2025 20:16:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-29T20:16:31.983Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, Kur’ân’da <strong>Fussilet 41:14. ayeti</strong>, müşriklerin elçilere tepkisini özetler. Ayette <em>“Hani! Onlara, onlardan önceki ve sonrakilere, “Allah’tan başkasına kulluk etmeyin.” diye Resuller</em><strong><em>(elçiler)</em></strong><em> gelmişti. Onlar, “</em><strong><em>Eğer Rabb’imiz isteseydi kesinlikle melekler indirirdi</em></strong><em>. O halde biz kendisiyle gönderilmiş olduğunuz şeylere kafirlik (yok sayıyoruz, önemsemiyoruz, dikkate almıyoruz. Gerçek olarak görmüyoruz. Yalanlıyoruz. Reddediyoruz.) ediyoruz.”</em> demişlerdi.” denir​.</p><p>Fussilet Suresi, Mekke döneminde nazil olmuş bir sure olup, vahyin kaynağı, ilahi rehberlik ve hakikati reddedenlerin akıbeti gibi temel konuları ele almaktadır. Bu surenin 14. ayeti, müşriklerin kendilerine gönderilen elçilere yönelik bir itirazını ve beklentisini dile getirmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Ayette, <strong>müşriklerin,</strong> <strong>eğer Allah gerçekten onların iman etmesini isteseydi, insan elçiler yerine melekleri elçi olarak göndermesi gerektiğini ifade eder</strong>, bu nedenle de kendilerine gönderilen mesajı inkâr ettikleri belirtilmektedir.</p><h3>Müşriklerin Elçilik Algısı</h3><p>Müşriklerin melek elçi tercihinin altında yatan çeşitli nedenler bulunmaktadır. <strong>Birincisi</strong>, meleklerin İslami teolojide Allah’a daha yakın ve daha üstün varlıklar olarak kabul edilmesi, müşriklerin de benzer bir algıya sahip olabileceğini düşündürmektedir. Onlar, böylesine önemli bir mesajın, kusurlu ve sıradan insanlar olarak gördükleri elçiler yerine, daha otoriter ve yüksek statülü varlıklar tarafından getirilmesinin daha inandırıcı olacağını düşünmüş olabilirler. İnsan elçilerin yeme, içme, sosyal ilişkiler kurma gibi insani özellikleri, onların gözünde ilahi elçilik makamıyla bağdaşmamış olabilir. Onlar, ilahi elçilerin insanüstü niteliklere sahip olmasını bekliyorlardı.</p><p><strong>İkinci olarak</strong>, meleklerin görünür bir şekilde gelmesi, müşrikler için daha doğrudan ve tartışılmaz bir kanıt teşkil edebilirdi. İnsan elçilerin mucizeleri ve argümanları, bazıları tarafından sorgulanabilir veya farklı şekillerde yorumlanabilirken, meleklerin varlığı ve ilahi mesajı iletmesi, daha az şüpheye yer bırakacak bir işaret olarak algılanabilirdi. Müşrikler, inançlarını değiştirmek için daha somut ve zorlayıcı bir delil arayışında olabilirlerdi. Onların bu talebi, aslında iman etmeye yönelik samimi bir arayıştan ziyade, mucizevi bir gösteri beklentisi ve insan elçileri küçümseme eğilimi olarak da değerlendirilebilir. Kur’an’da müşriklerin sürekli olarak mucize talebinde bulunmaları bu durumu desteklemektedir.</p><p><strong>Üçüncü olarak</strong>, melek elçi talebi, müşrikler için elçilerin getirdiği mesajı reddetmek için bir bahane olarak da kullanılmış olabilir. Tevhid inancı, onların atalarından kalma geleneklerini, sosyal yapılarını ve ekonomik çıkarlarını tehdit ediyordu. Bu nedenle, kabul etmekte zorlandıkları bu yeni inanç sistemine karşı çıkmak için, mantıklı gibi görünen bir gerekçe sunmuş olabilirler. Eğer Allah gerçekten bu mesajı göndermek isteseydi, neden melekler aracılığıyla göndermedi ki, şeklindeki bir argüman, kendi inançlarına sıkı sıkıya bağlı kalmalarına ve elçilerin çağrısına kulak tıkamalarına olanak tanımış olabilir. Bu durum, onların ilahi rehberliği samimi bir şekilde aramadıklarını, aksine mevcut durumlarını korumak için bahaneler ürettiklerini göstermektedir.</p><h3>Kur’an’ın Yaklaşımı</h3><p>Kur’an, elçilerin genellikle kendi kavimleri içinden seçildiğini ve onlarla aynı dili konuştuklarını belirtir.</p><blockquote><strong>İbrahim Suresi 4. Ayet</strong>: “Biz, mesajımızı anlaşılır olarak iletebilmesi için hiçbir Resulü kendi halkının dilinden başka bir dille göndermedik…”</blockquote><blockquote><strong>Duhan Suresi 58. Ayet</strong>: “İşte Biz, onu senin dilinle kolaylaştırdık. Umulur ki onlar öğüt alırlar.”</blockquote><blockquote><strong>Zuhruf Suresi 3. Ayet</strong>: “Biz onu düşünüp anlayasınız diye Arapça bir kuran (Arapça dili ile okunan)yaptık.”</blockquote><p>Bu durum, <strong>elçilerin mesajlarını daha etkili bir şekilde iletmelerine ve insanların onları daha kolay anlamalarına olanak tanır. İnsan elçiler, kendi toplumlarının yaşadığı zorlukları ve deneyimleri paylaştıkları için, onlara örnek teşkil edebilir ve rehberlikleri daha somut ve uygulanabilir olabilir.</strong> Müşriklerin melek elçi beklentisi, bu ilahi hikmeti ve rahmeti göz ardı etmektedir.</p><p>Müşriklerin, <strong>sırf insan oldukları için elçileri reddetmeleri, aslında bir tür kibir ve önyargı da göstergesidir.</strong> Onlar, Allah’ın dilediği gibi elçi seçme yetkisini sorgulamakta ve kendi beklentilerine göre bir elçi modeli dayatmaktadırlar. Bu durum, Allah’ın mutlak egemenliğini ve hikmetini anlamamak anlamına gelir. İlahi mesajın içeriğinden ziyade, elçinin kimliği üzerine odaklanmak, hakikati görmezden gelmeye ve yüzeysel bir değerlendirme yapmaya yol açar. Kur’an’da geçmişte de benzer taleplerde bulunan toplulukların olduğu anlatılmaktadır.</p><blockquote><strong>Müminun Suresi 24. Ayet</strong>: “Kavminin inkar edenlerinden ileri gelenler dediler ki: “Bu, sizin gibi bir insandan başka bir şey değildir. Size üstünlük taslamak istiyor. <strong>Eğer Allah dileseydi, kesinlikle melekleri indirirdi.</strong> Bunları geçmiş atalarımızdan duymadık.”</blockquote><blockquote><strong>Hud Suresi 12. Ayet</strong>:<em> “</em>O halde sen, “Ona bir hazine indirilmeli veya onunla bir melek gelmeli değil miydi?” dedikleri için…<em>”</em></blockquote><blockquote><strong>Enam Suresi 8. Ayet</strong>:<em> “</em>(Müşrikler) “Ona bir melek indirilseydi ya!” demişlerdi.<em>”</em></blockquote><blockquote><strong>Hicr Suresi 7. Ayet</strong>: <em>“</em>Eğer doğru söylüyorsan, bize melekleri getir de görelim!<em>”</em></blockquote><blockquote><strong>Furkan Suresi 7. Ayet</strong>:<em> “</em>Dediler ki: “Bu nasıl bir Resul ki, yiyor-içiyor, çarşı-pazar dolaşıyor. Ona bir melek indirilseydi de onunla birlikte uyarıcı olsaydı ya!<em>”</em></blockquote><blockquote><strong>Zuhruf Suresi 8. Ayet</strong>:<em> “</em>Ona altından bilezikler verilmeli veya beraberinde melekler gelmeli değil miydi?<em>”</em></blockquote><p>Bu durum, müşriklerin bu itirazının yeni olmadığını, <strong>aksine hakikati reddetmek isteyenlerin sıklıkla başvurduğu bir yöntem olduğunu göstermektedir. </strong>Fussilet Suresi’nde Ad ve Semud kavimlerinin örneklerinin verilmesi, benzer bir inkar ve kibir tutumu sergileyen geçmiş toplulukların başına gelenleri hatırlatarak, Mekke müşriklerini uyarmayı amaçlamaktadır. Bu kavimler de elçilerine karşı benzer bir büyüklük taslamışlar ve Allah’ın ayetlerini bilerek inkar etmişlerdir. Onların akıbeti, müşriklerin de benzer bir sonla karşılaşabileceği konusunda bir uyarı niteliğindedir.</p><blockquote><strong>Fussilet Suresi 15. Ayet</strong>: “Ad’a gelince, onlar yeryüzünde haksız yere büyüklük tasladılar: “Bizden daha güçlü kim olabilir?” dediler. Kendilerini yaratan Allah’ın, kendilerinden daha güçlü olduğunu görmediler mi? Ayetlerimizi bile bile reddediyorlardı.”</blockquote><blockquote><strong>Fussilet Suresi 17. Ayet</strong>: “Semud halkına gelince, onlara doğru yolu göstermiştik. Fakat onlar körlüğü doğru yola tercih ettiler. Bunun üzerine, yaptıkları şeyler nedeniyle, alçaltıcı azabın yıldırımı onları yakaladı.”</blockquote><p>Kur’an, öte yandan melek talebinin mantıksız olduğunu farklı bir açıdan da vurgular. Yeryüzünde insanlarla birlikte yaşayan bir “melek” topluluğu olmadığından, böyle bir talep örneklenemez.</p><blockquote><strong>İsra Suresi 95. Ayet</strong>: <em>“</em>De ki: “Eğer yeryüzünün sakinleri melekler olsaydı, elbette onlara gökten resul olarak bir melek gönderirdik.<em>”</em></blockquote><p><strong>İnsanlara insan bir peygamber gönderilmesinin nedeni onun örnek alınabilmesi ve ilahi prensiplerin insanlar tarafından uygulanabilir olduğunu gösterip öğretmesidir.</strong> Müşriklerin melek elçi beklentisinin muhtemel sebebi, mahşerde <em>“biz melek değiliz ki melekleri nasıl örnek alalım”</em> demeleri, böyle bir bahaneye sığınmalarıdır. Yüce Allah onların bu türden beklentilerini reddetmektedir. Yeryüzünün sakinleri insanlar oldukları için elçiler de insanlardan seçilmiştir.</p><p><strong>Sonuç</strong></p><p>Fussilet Suresi’nin 14. ayetinde müşriklerin melek elçi talebi, temelde onların insan elçilerin otoritesini ve mesajının doğruluğunu sorgulamasından kaynaklanabilir. Onlar, ilahi elçilerin doğaüstü varlıklar olması gerektiği yönündeki beklentileriyle, kendilerine gönderilen elçileri ve onların getirdiği tevhid mesajını reddetmişlerdir. <strong>Bu talep aynı zamanda, inançlarını değiştirmekte isteksiz olan müşrikler için bir bahane ve hakikate karşı bir direnç mekanizması olarak da işlev görmüştür.</strong> Kur’an’ın bu olaya yaklaşımı, Allah’ın hikmeti gereği elçilerin insanlardan seçildiğini ve sırf insan oldukları için elçileri reddetmenin bir tür kibir ve önyargı olduğunu vurgulamaktadır. Geçmiş toplulukların benzer tutumları ve sonuçları ise, bu tür bir inkarın tehlikelerini gözler önüne sermektedir. Müşriklerin bu talebi, ilahi rehberliği samimiyetle aramak yerine, kendi beklentilerine uymayan her türlü hakikati reddetme eğilimlerinin bir göstergesi olarak değerlendirilebilir.</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=97985502b5ae" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Oruç Tutmanın Gerçek Sebebi Nedir?]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/oru%C3%A7-tutman%C4%B1n-ger%C3%A7ek-sebebi-nedir-b1c710504782?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b1c710504782</guid>
            <category><![CDATA[ramazan]]></category>
            <category><![CDATA[siyam]]></category>
            <category><![CDATA[oruç]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 27 Feb 2025 17:26:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-27T19:39:35.271Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, hazır Ramazan ayı yaklaşırken neden oruç tutarız diye aklıma takıldı ve güzel bir videoya denk gelmişken onu özetlemek istedim. <strong>Her şeyden önce bir insanın yaptığı işe</strong> <strong>motivasyon duyabilmesi için, o işin neden yapıldığını bilmesi gerekir.</strong></p><blockquote>Peki, neden oruç tutarız? Bu soruya verilen birçok cevap var, ancak bu cevapların çoğu orucun <strong>yan gerekçeleri olabilir</strong>.</blockquote><ol><li><strong>Fakirleri Anlamak İçin:</strong> Hayır, fakirlerin halini anlamak için 11 ay beklemeye gerek yoktur. Bir gün onlarla yer değiştirirseniz, hemen anlarsınız. 😟 Oruç, fakirlerin durumunu anlamak için bir araç olabilir, ancak bu, orucun temel amacı değildir.</li><li><strong>Sağlık İçin:</strong> Oruç tutmanın sağlık açısından faydalı olduğu doğrudur. Ancak sağlıklı yaşamak için oruç şart değildir; farklı beslenme düzenleri, periyodik açlık (intermittent fasting) gibi yöntemler de sağlık için uygulanabilir. Oruç, sağlık için bir araç olabilir, ancak bu da temel sebep değildir.</li><li><strong>Nefse Hakim Olmak İçin: </strong>Elbette oruç, kişinin nefsine hakim olmasına yardımcı olur. Ancak nefsin kontrolü yalnızca Ramazan ayında değil, hayatın her anında gereklidir. Oruç, nefsi terbiye etmek için bir fırsat sunar, ancak bu da orucun asıl amacı değildir.</li><li><strong>Haramlardan Uzak Durmak İçin: </strong>Ramazan ayında haramdan daha çok kaçınmamız gerektiği söylenir. Ancak haramlardan uzak durmak, tüm yıl boyunca dikkat edilmesi gereken bir durumdur. Oruç, haramlardan uzak durma konusunda bize bir disiplin kazandırabilir, ancak bu da orucun temel sebebi değildir.</li></ol><p>Peki, orucun ana sebebi nedir? Bu sorunun cevabını Kur’an-ı Kerim’de bulabiliriz. <strong>Bakara Suresi’nin 183. ayetinde</strong> şöyle buyrulur:</p><p><em>“Ey inanıp güvenenler! Oruç, sizden öncekilere farz kılındığı gibi sizi de farz kılındı ki </em><strong><em>yanlışlardan sakınabilesiniz.</em></strong><em>”</em></p><blockquote>Bu ayette, orucun amacı açıkça belirtilmiştir: Yanlışlardan sakınmak. Ancak burada kritik bir soru ortaya çıkıyor:<strong> Hangi yanlışlardan sakınmalıyız?</strong></blockquote><p>Orucun hükümleri <strong>Bakara 183 ile 187. ayetler</strong> arasında açıklanırken <strong>186. ayette</strong> hükümlerle hiç bir ilgisi olmayan bir ayet araya giriyor ve <em>“Kullarım beni sana sorarlarsa, ben onlara yakınım. Bana dua(davet etmek, çağrıda bulunmak) edenin duasına karşılık veririm. Onlar da benim çağrıma cevap versinler ve bana güvensinler ki olgunlaşabilsinler” </em>deniyor. Yüce Allah❤️ hüküm maddelerini sayarken neden farklı bir şey belirtme ihtiyacı duymuş olabilir ki?</p><p>Bu ayet aslında orucun en temel gayesini açıklıyor: <strong>Allah’a yaklaşmak ve ona şirk koşmadan ibadet edebilmek. Sakınılması gereken yanlış budur, bu yanlıştan sakınmanın yolu da Allah’ın bize yakın olduğunu bilmek ve başkalarından(şeyh, yatır, mezar, telli baba, zart baba, zurt hoca vb.) medet ummamaktır.</strong></p><blockquote>İnsanların manevi duygularının tavan yaptığı ay hangi aydır? Ramazan. Peki insanların türbelere, mezarlara akın edip Allah’a ortak koştuğu ay hangi aydır? Yine Ramazan.</blockquote><p>Dolayısıyla orucun en temel varlık sebebi <strong>Allah’a ortak koşmaktan</strong> uzak durmaktır. <strong>183. ayette</strong> bahsedilen yanlış budur. <strong>186. ayette bahsedilen olgunluğun temel şartı</strong> ise Allah’ı kendimize yakın bilip ona şirk koşmadan kulluk edebilmektir. <strong>Bütün ibadetlerin özü Allah’tan başka ilahın olmadığı gerçeğinin insanın zihnine işlenmesidir.</strong></p><blockquote>Peki aklımıza şu gelebilir, oruçta yeme-içme ve cinsellikten uzak durmak var. Bunun takva(yanlıştan sakınma) ile ne ilgisi var?</blockquote><p>Çünkü bunlar insanın en temel dürtüleri ve Allah bunları yasaklamayıp belirli ölçüde kısıtlıyor. Oruç aç kalmak değildir zira aç kalmak insanın kendi elinde olmadan mağdur olduğu bir durumdur fakat <strong>oruç yeme imkanı olduğu halde kendinizi alıkoymaktır.</strong> Bu da Allah’ın sahibimiz🥰 olduğunu anlayıp ona karşı sınırlarımızı bilmek ve isteklerine uymaktır.</p><p>Bu yazım <strong>Fehmi İlkay Çeçen</strong>’in <a href="https://www.youtube.com/watch?v=P74wSmQn-A8">youtube </a>videosunun kendimce naçizane bir özetidir.</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b1c710504782" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kuran’da Nebi ve Resul Kavramlarının Gizemi: Aynı Kişi, Farklı Roller]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/kuranda-nebi-ve-resul-kavramlar%C4%B1n%C4%B1n-gizemi-ayn%C4%B1-ki%C5%9Fi-farkl%C4%B1-roller-19808810e1df?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/19808810e1df</guid>
            <category><![CDATA[resul]]></category>
            <category><![CDATA[rasulullah]]></category>
            <category><![CDATA[peygamber]]></category>
            <category><![CDATA[elçi]]></category>
            <category><![CDATA[nebi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 08 Feb 2025 20:49:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-09T21:36:45.720Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, Kur’an-ı Kerim’de sıkça geçen ve genellikle <strong>“peygamber”</strong> olarak tercüme edilen <strong>“Nebi”</strong> ve <strong>“Resul”</strong> kavramları, aslında aynı kişiyi ifade etse de farklı görev ve sıfatları işaret eder. Bu iki kavramın doğru anlaşılması, Kur’an’ın mesajının doğru bir şekilde kavranması için büyük önem taşır. Zira meallerde her iki kelime için de <strong>farsça “peygamber (peyam)”</strong> olarak çevrilmekte ve aralarındaki anlam farkı yitirilmektedir. Oysa ki Yüce Allah “Nebi” ve “Resul” diye iki kavramı boş yere kullanmış değildir…</p><h4><strong>Nebi ve Resul: Sözlük Anlamları ve Temel Farklar</strong></h4><ul><li><strong>Nebi:</strong> Kelime kökü “nebe”den gelir ve <strong><em>“haber alan, haberci”</em></strong> anlamına gelir. Diğer bir anlamı da <strong><em>“aldığı vahiy nedeniyle değeri yükseltilmiş, özel bir makama getirilmiş kişi”</em></strong> demektir. Nebilik bir makamdır ve 24 saat devam eden bir sıfattır. <strong>Nübüvvet </strong>ise diğer bir adıdır. Modern diplomasiden bir örnek verirsek; Türkiye’nin Almanya Büyükelçisi belirli eğitimler alıp sınavları geçerek bu ünvanı alır ve kişi her zaman diplomattır.</li><li><strong>Resul:</strong> Kelime kökü <strong><em>“risaletten”</em></strong> gelir ve <strong><em>“elçi, gönderilen” </em></strong>anlamına gelir. Fakat elçi kelimesi tek başına anlamı belirsizdir. Birisi “Elçi nerede?” diye sorduğunda, “Hangi elçi? Kimin elçisi?” diye sorarız. Çünkü elçi bir tamlamaya ihtiyaç duyar. Ahmet’in elçisi olabilir, Mehmet’in elçisi olabilir, bir devletin veya kralın elçisi olabilir. Allah’ın elçisi de olabilir. Hatta Kur’an’da Belkıs’ın elçilerinden bahseder. Bu nedenle “elçi” kelimesi tek başına yeterli anlam taşımaz, hangi elçiden bahsedildiğinin belirtilmesi gerekir. Risalet ise, Allah’tan alınan vahyi muhataplara ulaştırma eylemidir. Resullük, Nebiliğin aksine, <strong>belirli bir görev ifa edilirken verilen bir isimdir.</strong> Modern diplomasiden bir örnek verirsek; Türkiye’nin Almanya Büyükelçisi göreve gönderildiği zaman artık elçilik yapmaya başlamış olur ve sadece Türkiye Cumhuriyeti adına konuşur, Türkiye Cumhuriyeti adına mesajı iletir, kendi adına konuşamaz.</li></ul><p>Buradaki temel fark, <strong>nebinin bilgi kaynağına, resulün ise bu bilginin iletildiği hedefe odaklanmasıdır.</strong> Nebilik bir makam ve sürekli bir vasıfken, resullük bir görevdir ve belirli bir tebliğ anıyla sınırlıdır. Bir kişi 24 saat Nebi olabilir, <strong>ancak yalnızca vahyi tebliğ ederken Resul olur. Bu yüzdendir ki bir çok ayette hep elçiye uyun denir. Elçiye uymak Allah’a uymak demektir.</strong></p><h4>Kur’an’da Kullanım Farklılıkları</h4><p>Kur’an’da Nebi ve Resul kavramları farklı bağlamlarda, aynı kişiden bahsederken farklı görev ve sıfatları vurgulamak için kullanılır. Örneğin:</p><ul><li><strong>Tebliğ ve İtaat:</strong> Kur’an’da sıkça <strong>“Allah’a ve Resulüne itaat edin”</strong> ifadeleri geçer. Resul, Allah’ın mesajlarını insanlara aktaran bir elçi olduğu için ona itaat, aslında Allah’a itaattir. Bu ayetlerde neden “Nebi” değil de “Resul” kullanıldığı önemlidir. <strong>Çünkü Nebi’ye itaat, Nebi’nin şahsi fikirlerine itaat anlamına da gelir. Resul ise Allah’ın ayetlerini temsil ettiğinden, ona itaat Allah’ın mesajına itaattir.</strong></li></ul><blockquote><strong>Al-i İmran Suresi 32. Ayet</strong>: “De ki: “Allah’a ve resulüne itaat edin.” Eğer yüz çevirirlerse şüphesiz Allah, kafirleri (gerçeği gizleyenleri) sevmez.”</blockquote><blockquote><strong>Al-i İmran Suresi 132. Ayet:</strong> “Allah’a ve resulüne itaat edin, ki merhamet olunasınız.”</blockquote><blockquote><strong>Maide Suresi 92. Ayet</strong>: “Allah’a itaat edin, resulüne itaat edin ve sakının. Eğer yüz çevirirseniz, bilin ki, resule düşen, ancak apaçık bir tebliğdir.” (ayrı ayrı yazılmış fakat bunlar farklı iki kavram değil)</blockquote><blockquote><strong>Ahzab Suresi 21. Ayet:</strong> “Ant olsun ki, sizden Allah’a ve ahiret gününe kavuşmayı uman ve Allah’ı çokça zikredenler için, Allah’ın Resul’ünde iyi bir örnek vardır.”</blockquote><blockquote><strong>Ahzab Suresi 36. Ayet: </strong>“Allah ve Resul’ü bir konuda karar verdiği zaman, hiçbir İman Eden erkek ve İman Eden kadın için, o konuda tercih hakkı yoktur. Kim Allah ve Resul’üne asilik ederse o, açık bir sapkınlıkla sapmış olur.”</blockquote><ul><li><strong>Yalanlanma ve Tabi Olma:</strong> Kur’an’da 27 yerde resullerin yalanlanmasından bahsedilirken, nebilerin yalanlanmasından bahsedilmez. 16 yerde <strong>resule tabi olmaktan</strong> bahsedilirken,<strong> nebiye tabi olmaktan bahsedilmez. </strong>Bu durum, resullerin tebliğ görevinin önemini vurgular. Resulün getirdiği mesaj reddedildiğinde, aslında Allah’ın mesajı reddedilmiş olur.</li><li><strong>Mucize Gösterme:</strong> Mucize gösterimiyle ilgili ayetlerde, mucize gösterenlerin Resul olduğu vurgulanır. Çünkü mucizeler, resullerin Allah tarafından gönderildiğinin birer kanıtıdır.</li><li><strong>İlahi Koruma:</strong> Kur’an, Resulün ilettiği mesajın (vahyin) ilahi koruma altında olduğunu belirtir. Bu durum, Resulün getirdiği mesajın doğruluğunu ve güvenilirliğini vurgular. <strong>Nebi’nin sözleri ise ilahi koruma altında değildir.</strong></li><li><strong>Hüküm Koyma:</strong> Kur’an, <strong>hüküm koyma yetkisinin yalnızca Allah’a ait olduğunu vurgular</strong>. Resul, Allah’ın hükümlerini tebliğ eder, kendi başına hüküm koyamaz. Ancak bazı ayetlerde nebinin, kendi eşlerine dair bazı uygulamaları ve o anki durumları değerlendirilirken, onun o anki konumu anlatılırken Nebi ismi kullanılmıştır.</li><li><strong>Vahiy Alma ve Son Nebi:</strong> Kur’an’da Hz. Muhammed’in <strong>“nebilerin sonuncusu”</strong> olduğu belirtilir. Bu, vahiy alma kapısının kapanması, yani artık yeni bir Nebi’nin gelmeyeceği anlamına gelir. Ancak Resulün görevi kıyamete kadar devam eder. Bu da kitabın kendisidir diye düşünüyorum.</li></ul><p>Nebi ile ilgili ayetlere örnekler:</p><blockquote><strong>Ahzab Suresi 28. Ayet</strong>: “Ey Nebi! Eşlerine de ki: “Eğer dünya hayatını ve onun ziynetini istiyorsanız, gelin sizi yararlandırayım. Ve sizi güzellikle boşayayım.” <strong><em>Rivayete göre eşleri savaş ganimetlerinden bir şeyler istiyorlar ve böyle bir ayet iniyor. Şimdi buradaki ayrımı koyacağız neden burada resul demedi de nebi dedi çünkü eşlerin resullük ile ilgili bir konuda itirazları veya yaşadıkları sorun yok. Zaten belirli anda görevini ifa eden elçiyle evlenemezsin nebiyle evlenirsin. Ya dünya hayatının malını tercih edecekler ya da Allah’ın resulünün yolunu. Zaten sonraki ayette “</em></strong>Eğer Allah ve Resul’ünü ve ahiret yurdunu istiyorsanız” diyor. <strong><em>Yine nebiye itaat yok ama resule itaat ve onun yolundan gitmek vurgulanıyor. Yani nebi eşi de olsan uyman gereken resul.</em></strong></blockquote><blockquote><strong>Tahrim Suresi 1. Ayet</strong>: “Ey Nebi! Eşlerinin rızasını kazanmak için Allah’ın sana helal kıldığı şeyi niçin kendine haram ediyorsun?”<strong><em> Bu ayette ise Nebi kelimesi, peygamberin insani yönünü ve hata yapabiliyor oluşunu vurgulamak için kullanılır. Zira resul hata yapmaz. Bu noktada nebi helal-haram koyamaz.</em></strong></blockquote><blockquote><strong>A-raf Suresi 157. Ayet:</strong> “Resul onlara iyiliği emreder, kötülükten alıkoyar, güzel şeyleri onlara helal kılar, pis şeyleri onlara haram kılar.” <strong><em>Bakın nebi helal-haram koyamazken Allah’ın elçisi koyuyor. Eğer çevirilerde hepsine peygamber yazılırsa vay efendim tahrim 1 de haram koyamıyor a-raf 157&#39;de koyuyor diye çelişki var sanılır. </em></strong><em>🤦‍</em></blockquote><blockquote><strong>Ahzab Suresi 1. Ayet</strong>:️ “Ey Nebi! Allah’a takvalı ol. Kafirlere ve Münafıklara uyma. Kuşkusuz Allah, Her Şeyi Bilen’dir, En İyi Hüküm Veren’dir.” <strong><em>Zira resulün takvasından(saygı, sakınıp-korunma) söz edilemez, nebinin takvasından söz edilir. Demek ki Nebi vasfıyla kafir ve münafıklara hafifte olsa bir meyli olmuş. “</em></strong>Seni dirençli kılmasaydık, ant olsun ki sen, neredeyse az da olsa onlara eğilim gösterecektin.” İsra-74</blockquote><blockquote><strong>Enfal Suresi 67. Ayet:</strong> “Hiçbir Neb’iye, yeryüzünde düşmana üstünlük sağlayıncaya kadar, esir almak yaraşmaz.” <strong><em>Demek ki Nebi savaştan önce tam gücünü hissettirmeden veya göğüs göğüse muharebe başlamadan önce<br>esir almaya başlamış. O yüzden diyor ki hiçbir nebiye bu yakışmazdı sen niye yaptın? Resul demiyor gene çünkü kendi içtihadı ile yaptığı bir iş Allah’tan aldığı ayetle yaptığı bir şey değil.</em></strong></blockquote><blockquote><strong>Tevbe Suresi 113. Ayet:</strong> “Nebi ve Mü’minlere; Cehennem’lik oldukları açıkça belli olduktan sonra, yakınları da olsa, Müşriklere bağışlanma dilemeleri yaraşmaz.” <strong><em>Nebi’nin hayatında hataları olabiliyor ama Allah hemen Kur’an ile müdahale ediyor. Fakat Resul vahyi iletirken hata olmuyor çünkü Allah onu biz indirdik koruyucuları da bizi diyor.</em></strong></blockquote><p>Diğer bir konuda geleneksel İslam anlayışında <strong>“kitap verilen peygamberler resuldür, verilmeyenler nebidir”</strong> gibi bir ayrım yapılsa da bu <strong>yanlıştır </strong>ve Kur’ani değildir. <strong>Kur’an’da, tüm peygamberlere kitap, hikmet ve nübüvvet(nebilik) verildiği belirtilir. </strong>Bu nedenle, tüm peygamberler <strong>hem Nebi hem de Resuldür.</strong></p><blockquote><strong>Meryem Suresi 51. Ayet</strong>: “Kitap’ta Musa’yı da zikret. Çünkü o, ihlasa erdirilmiş ve gönderilmiş nebi Resul idi.”</blockquote><blockquote><strong>Ahzab Suresi 7. Ayet</strong>: “Hani Biz, Nebilerden kesin söz almıştık. Ve senden, Nuh’tan, İbrahim’den, Musa’dan ve Meryem Oğlu İsa’dan, hepsinden sağlam söz aldık.”</blockquote><blockquote><strong>Ahzab Suresi 40. Ayet</strong>: “Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir. Ancak o, Allah’ın Resulü ve nebilerin sonuncusudur.”</blockquote><blockquote><strong>Enam Suresi 89. Ayet:</strong> “Zekeriyya, Yahya, İsa ve İlyas’ı da doğru yola iletmiştik. Hepsi de iyilerden idi… İşte onlar, kendilerine kitap, hikmet ve nebilik verdiğimiz kimselerdir.”</blockquote><blockquote><strong>Nisa Suresi 171. Ayet</strong>: “Meryem oğlu Mesih İsa, ancak Allah’ın Resulü ve kelimesidir.”</blockquote><blockquote><strong>Meryem Suresi 20. Ayet:</strong> “İsa şöyle dedi: “Ben Allah’ın kuluyum. O, bana Kitab’ı verdi ve beni nebi yaptı.”</blockquote><blockquote><strong>Meryem Suresi 54. Ayet:</strong> “Kitapta İsmail’i de an! Gerçekten o, sözüne sadıktı. Resul ve nebi idi.”</blockquote><blockquote><strong>Enam Suresi 19. Ayet:</strong> “Bu Kur’an bana vahyolundu ki, onunla sizi ve ulaştığı herkesi uyarayım.”</blockquote><p>Kitabı da selülözden oluşan ciltli bir şey anlamamak gerek. Zaten gelen vahiy gerek levhalara gerek derilere yazılıp kayıt altına alınıyordu.</p><p>Mesele bizim resule itaat etmemizdir, nebinin günlük yaşamında sakal bırakması, bal kabağı sevmemesi gibi durumlar müslümanları dini açıdan sorumlu tutmamaktadır. <strong>Allah, hükmüne hiç kimseyi ortak kılmaz. Bu nedenle, Nebi’nin sözlerinin tamamının vahiy kapsamına alınması ve dinin kaynağına hadis adı altında paralel bir kaynak oluşturulması doğru değildir.</strong></p><p><strong>Sonuç</strong></p><p>Kur’an’da Nebi ve Resul kavramlarının farklı bağlamlarda kullanılması, peygamberin hem insani yönünü hem de ilahi görevini vurgular. Bu nedenle, bu kavramların doğru bir şekilde anlaşılması, İslam inancının temelini oluşturan Kur’an’ın mesajını daha iyi kavramamıza yardımcı olacaktır. Bu iki kavramı doğru anlamak, “<strong>Allah’a ve Resulüne itaat</strong>” emrinin ne anlama geldiğini anlamamızı, Resulün Allah’ın mesajını nasıl temsil ettiğini kavramamızı ve dinin temel kaynaklarına dönmemizi sağlar. Unutmayalım ki Kur’an, Allah’ın kelamıdır ve çelişkiden uzaktır. Nebi ve Resul arasındaki bu ayrım, Kur’an’ın iç tutarlılığını korur ve bize doğru yolu gösterir.</p><p>Bu yazım <strong>Hüseyin Kemal Gürger</strong>’in <a href="https://www.youtube.com/watch?v=2TMck0yxdoo">youtube </a>videosunun kendimce naçizane bir özetidir. Kendisi sorgulama zamanımda bana bir çok soruma cevap vererek destek olmuştur. Allah ondan razı olsun 🙏</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=19808810e1df" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kur’an’da Namaz Yok(!) Mu?]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/kuran-da-namaz-yok-mu-850babb2d931?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/850babb2d931</guid>
            <category><![CDATA[namaz]]></category>
            <category><![CDATA[abdest]]></category>
            <category><![CDATA[hadis]]></category>
            <category><![CDATA[namaz-kılınışı]]></category>
            <category><![CDATA[namaz-vakti]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 21 Jan 2025 19:00:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-08T17:56:32.577Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, bir çok geleneksel müslüman sırf hadislere delil getirebilmek için namazın Kuran-ı Kerim’de geçmediğini bu yüzden de hadislerden öğrenebileceğimizi ifade eder. 🤦‍♂️ Namaz (<strong>Farsça kökenli bir kelimedir, Kuran’da salât olarak geçer</strong>); İslam’ın temel ibadetlerinden biridir ve Kuran’da detaylı şekilde yer almaktadır. <strong>Allah’ın bizden istediği ibadeti kitabında bahsetmemesi gibi bir düşünce nasıl var akıl alır gibi değil…</strong></p><h3>1. Namazın Kılınışı</h3><ul><li><strong>Fetih Suresi, 29. Ayet:</strong><br><em>“Muhammed, Allah’ın Resûlüdür. Onunla birlikte olanlar da kâfirlere karşı çok çetin, kendi aralarında ise çok merhametlidirler. Onları </em><strong><em>rükûda ve secdede görürsün</em></strong><em>; Allah’ın lütuf ve rızasını ararlar.”</em></li><li><strong>Hac Suresi, 77. Ayet:</strong><br><em>“Ey iman edenler! </em><strong><em>Rükû edin, secde edin</em></strong><em>, Rabbinize kulluk edin ve hayır işleyin ki kurtuluşa eresiniz.”</em></li></ul><p>Namazın fiziksel özellikleri belirtilmiş.</p><h3>2. Namazın Duygu Durumu</h3><ul><li><strong>Müminun Suresi, 2. Ayet:</strong><br><em>“Ki onlar namazlarını huşu içinde kılarlar.”</em></li></ul><p>Namazda olmamız gereken duygu durumu belirtilmiş.</p><h3>3. Namazın Zamanları</h3><ul><li><strong>Bakara Suresi, 238. Ayet:</strong><br><em>“Namazlara ve </em><strong><em>orta namaza</em></strong><em> devam edin; gönülden bağlılık ve saygı ile </em><strong><em>Allah’ın huzurunda kıyam(ayakta) durun</em></strong><em>.”</em></li><li><strong>Hud Suresi, 114. Ayet:</strong><br><em>“</em><strong><em>Gündüzün iki tarafında ve gecenin gündüze yakın saatlerinde</em></strong><em> namaz kıl. Çünkü iyilikler kötülükleri giderir. Bu, öğüt alanlar için bir öğüttür.”</em></li><li><strong>İsra Suresi, 78. Ayet:</strong><br><em>“</em><strong><em>Güneş’in batmasından gecenin karanlığı bastırıncaya kadar</em></strong><em> namazı kıl ve sabah namazını da oku. Çünkü sabah namazı şahitlidir.”</em></li><li><strong>Taha Suresi, 130. Ayet:</strong><br><em>“Onların söylediklerine sabret ve </em><strong><em>güneşin doğmasından önce, batmasından önce</em></strong><em> Rabbinin adını överek tesbih et; </em><strong><em>gecenin bazı saatlerinde ve gündüzün etrafında da tesbih et</em></strong><em> ki hoşnut olasın.”</em></li><li><strong>Rum Suresi, 17. Ayet:</strong><br><em>“</em>O halde, <strong>akşama ulaştığınızda, sabaha kavuştuğunuzda, gündüzün sonunda ve öğle vaktine eriştiğinizde</strong> Allah’ı tesbih ediniz/namaz kılınız! Göklerde ve yerde övgü O’na aittir.<em>”</em></li></ul><p>Yine fiziksel özelliği ve zamanları verilmiş.</p><h3>4. Namaza Hazırlık</h3><ul><li><strong>Maide Suresi, 6. Ayet:</strong><br><em>“Ey iman edenler! Namaza kalkacağınız zaman yüzlerinizi ve dirseklere kadar ellerinizi yıkayın, başınızı ve topuklara kadar ayaklarınızı mesh edin.”</em></li></ul><p>Öncesinde motive ve hazırlanmak için ritüel belirtilmiş. Dikkat ederseniz bu abdestin temizlikle ilgisi yok. Uzun zaman bu sıralamaya takılmıştım. Neden önce eller değil de yüz. Maksat temizlik olsa önce eller yıkanırdı. Sonra bu ayetle karşılaştım.</p><blockquote>“Ey iman edenler! Sarhoşsanız, ne dediğinizi bilinceye kadar; cünüpseniz yıkanıncaya kadar, namaza yaklaşmayın…” Nisa-43</blockquote><p>Ve sürünerek kalktığım bi sabah namazında yüzüme ilk suyu çarptığımda kafama dank etti. Abdest namaz için bir ritüel ve bunun ilk adımı “kendimize gelmek”, uykuluysan dağıtmak, gün içinde kafan düşüncelerle doluysa arınmak vb. yani namazın olmazsa olmazı huşu için ön hazırlık.</p><h3>5. Kıble Yönü</h3><ul><li><strong>Bakara Suresi, 144. Ayet:</strong><br><em>“Yüzünü Mescid-i Haram yönüne çevir. Siz de nerede olursanız olun, yüzlerinizi o yöne çevirin.”</em></li><li><strong>Bakara Suresi, 150. Ayet:</strong><br><em>“Nereden yola çıkarsan çık, yüzünü Mescid-i Haram yönüne çevir. Siz de nerede olursanız olun, yüzlerinizi o yöne çevirin ki, insanlar aleyhinizde bir delil bulamasın.”</em></li></ul><h3>6. Namazda Okunacak Dualar</h3><ul><li><strong>Müzzemmil Suresi, 20. Ayet:</strong><br><em>“Kuran’dan kolayınıza geleni okuyun. Namazı dosdoğru kılın, zekâtı verin ve Allah’a güzel bir ödünç verin.”</em></li></ul><h3>7. Namazda Ses Tonu ve Bilinç</h3><ul><li><strong>İsra Suresi, 110. Ayet:</strong><br><em>“Namazında sesini çok yükseltme, çok da kısma; bu ikisinin arasında bir yol tut.”</em></li><li><strong>Nisa Suresi, 43. Ayet:</strong><br><em>“Ey iman edenler! Sarhoşken ne söylediğinizi bilinceye kadar ve cünüpken -yolcu olmanız hariç- yıkanıncaya kadar namaza yaklaşmayın.”</em></li></ul><h3>8. Namazda Rekât</h3><p>Kuran’da rekat sayısı geçmez. Huşunuzu koruyabildiğiniz sürece dilediğiniz rekâtta namaz kılabilirsiniz. Allah’ın bu konuda bir sınırlaması yoktur.</p><p><a href="https://www.instagram.com/contradiction_magnet/"><strong><em>Ulvi Özer</em></strong></a><em> arkadaşımın ek yorumları:</em></p><ul><li><strong>Nisa Suresi, 102. Ayet:</strong><br><em>“Sen de içlerinde bulunup onlara namaz kıldırdığın zaman, onlardan bir kısmı seninle birlikte namaza durup, silahlarını alsınlar (kuşansınlar); böylece secde ettiklerinde (namazı kıldıklarında diğerleri) arkanızda olsunlar! (Ardından henüz) namazını kılmamış olan diğer grup gelip seninle birlikte namazı kılsın, onlar da önlemlerini ve silahlarını alsınlar! O kâfir olanlar sizin silahlarınızdan ve eşyanızdan habersiz olmanızı ve üstünüze birden baskın yapmayı isterler. Size yağmurdan (dolayı) bir eziyet dokunur veya hasta olursanız silahlarınızı bırakmanızda size herhangi bir vebal yoktur. (Yine de) önleminizi alın! Şüphesiz ki Allah kâfirler için küçük düşürücü bir azap hazırlamış (olacak)tır.”</em></li></ul><p>Bu ayet, cephedeyken bile namazın terk edilemeyeceğini, tek secdeli ve tek rekatlı olsa bile namazın mutlaka kılınması gerektiğini göstermektedir. Ayetteki ifade, kısaltılmış şeklin bir rekât olduğuna işaret ederken, normal şartlarda farz olan namazın iki rekât olması gerektiği sonucunu çıkarabiliriz. Ancak bu durumun Allah’ın kolaylık sağlaması amacıyla verildiği de unutulmamalıdır. Bu bağlamda, fazla fazla namaz kılmanın kişinin ihlasına göre mümkün olduğunu ve bu konuda özgürlük tanındığını görmekteyiz. Bu, namazın yalnızca bir zorunluluk değil, aynı zamanda Allah’a yaklaşma vesilesi olduğunun bir göstergesidir.</p><ul><li><strong>Bakara Suresi, 43. Ayet:</strong><br><em>“Namazı kılınız, zekatı veriniz ve rüku edenlerle beraber rüku ediniz.”</em></li></ul><p>“namaz kılanlarla birlikte namaz kılınması” detayı, cemaatle kılınan namazın önemini vurgular niteliktedir. Bu durum, özellikle toplumsal dayanışma ve birlikte ibadet etme bilincini güçlendiren bir olgudur. Eğer namaz henüz kılınmadıysa ve cemaatle kılma imkânı varsa, bu fırsatı değerlendirmenin uygun olduğu söylenebilir.</p><ul><li><strong>Nisa Suresi, 103. Ayet:</strong><br><em>“Namazı bitirince de ayakta, otururken ve yanınız üzerinde yatarken (daima) Allah’ı hatırlayın! Güvene kavuşunca namazı (tam) kılın! Şüphesiz ki namaz, müminler üzerine vakitle yazılmış (bir farz)dır.”</em></li></ul><p>Namaz sonrasında Allah’ın zikredilmesi gerektiği belirtilmektedir. Bu durum, savaş bağlamında verilen bir hükmün ötesinde, namaz sonrasında kişinin kalbini ve dilini Allah’la meşgul etmesinin önemine işaret ediyor olabilir. Yani namaz, yalnızca fiziksel bir ibadet değil, aynı zamanda bir zikir ve Allah ile bağ kurma vesilesidir.</p><p>Bu ayetler ve çıkarımlar, namazın İslam’daki yerini daha geniş bir perspektiften anlamamızı sağlıyor. Namazın, yalnızca hareketlerden ibaret olmadığı, aynı zamanda zikir, huşu, ve toplumsal bilinçle bütünleşen bir ibadet olduğu gerçeğini pekiştiriyor.</p><ul><li><strong>Âl-i İmrân Suresi, 43. Ayet:</strong><br><em>“</em>Ey Meryem! Rabb’ine içtenlikle bağlan, secde et ve ruku edenlerle birlikte ruku et.<em>”</em></li><li><strong>Âl-i İmrân Suresi, 113. Ayet:</strong><br><em>“</em>Kitap ehlinin hepsi aynı değildir. Onların arasında, gece boyunca Allah’ın ayetlerini okuyan ve secdeye kapanan dosdoğru insanlar da vardır.<em>”</em></li></ul><h3><strong>Sonuç</strong></h3><p>Kuran-ı Kerim namazın nasıl kılınması gerektiğini açık bir şekilde ortaya koymaktadır. <strong>Namazı namaz yapan zaten rükû, kıyam, secde ve bunları huşu içinde yapmaktır</strong>. <strong>Geri kalan şekillere, okunacaklara, ayakların ellerin nerede nasıl duracağına takılmaya gerek yoktur.</strong> Aynı hatayı Musa kıssasında israiloğulları da yapmıştı.</p><blockquote>“Hani, Musa halkına: “Allah, sizden bir sığır kesmenizi istiyor.” demişti. Onlar da: “Sen bizimle alay mı ediyorsun.” dediler. Musa; “Cahillerden olmaktan, Allah’a sığınırım.” dedi. Onlar: “Bizim için Rabb’ine söyle, onun nasıl bir sığır olduğunu açıklasın.” dediler. Musa, “Allah, onun ne tam yaşlı ne de yavru; ikisinin arasında bir yaşta olduğunu söylüyor; öyleyse sizden isteneni yapın.” dedi. Onlar: “Bizim için Rabb’ine söyle, onun rengi nedir; bize bildirsin.” dediler. Musa: “Allah; onun parlak sarı renkte, bakanlara keyif veren bir sığır olduğunu söylüyor.” dedi. Yine onlar: “Bizim için Rabb’ine sor; onun niteliğini açıklasın. Zira bizce sığırların hepsi birbirine benziyorlar; eğer Allah dilerse biz doğru olanı bulmuş oluruz.” dediler. Musa: “Allah, onun ekin sulayarak, çifte koşularak yıpranmamış; alacası olmayan, kusursuz bir sığır olduğunu söylüyor.” dedi. Onlar: “İşte şimdi gerçeği bildirdin.” dediler. Ve nihayet sığırı boğazladılar. <strong>Neredeyse bunu yapmayacaklardı</strong>” Bakara -67,71</blockquote><p>Bugün bir çok Müslüman <strong>detaylarda boğulup işin özünü gözden kaçırıyor.</strong> Allah sizin için kolaylaştırdım, bir çoğunu affettim dediği halde…</p><blockquote>Ey iman edenler! Her şeyi sormayın! Açıklandığında sizi zor duruma düşürecek şeyler vardır. Oysaki Kur’an indirildiği anda o şeyleri sorarsanız size açıklanır. Allah, onlardan vazgeçmiştir. Allah, Çok Bağışlayıcı’dır, Çok Hoş Görülü’dür. Maide/101</blockquote><p>Sonuç olarak namaz, yalnızca beden hareketlerinden ibaret olmayıp, bilinç ve samimiyet gerektiren bir ibadettir.</p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır ❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=850babb2d931" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Meleklerin bilmediği neydi?]]></title>
            <link>https://sertuncc.medium.com/meleklerin-bilmedi%C4%9Fi-neydi-f490f360fc16?source=rss-cb522166f992------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f490f360fc16</guid>
            <category><![CDATA[adem]]></category>
            <category><![CDATA[bakara]]></category>
            <category><![CDATA[melekler]]></category>
            <category><![CDATA[halife]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sertunc]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 15 Jan 2025 20:18:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-12T18:37:30.635Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar, Kur’an-ı Kerim’in <strong>Bakara(Sığır) Suresi’nde yer alan 30–33. ayetler</strong>, insanlık tarihi ve yaratılış hikâyesi hakkında derin anlamlar içeriyor. Bu ayetler, insanın yaratılışı, meleklerin sorusu ve Allah’ın onlara verdiği cevap ile başlayan, ardından insanın üstünlüğünün vurgulandığı bir olay örgüsünü ele alıyor. Bu yazımda da, bu ayetlerin ışığında insanın yeryüzündeki rolü, özgür iradesi ve öğrenme kabiliyeti üzerine düşündüklerimi paylaşmak isterim. 👀👉👈</p><blockquote>“Hani! Bir zamanlar Rabb’in, meleklere: “Ben yeryüzünde bir halife tayin edeceğim.” demişti. Melekler: orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birisini mi halife yapacaksın? Oysa biz Seni övgü ile yüceltip kutsuyoruz.” dediler. Allah: “Ben sizin bilmediklerinizi bilirim.” dedi.” Bakara-30</blockquote><h4>Meleklerin Sorgusu: Derin Bir Bilgelik mi, Yoksa Sadece Merak mı?</h4><p>Allah, meleklere yeryüzünde bir halife tayin edeceğini söylediğinde, melekler bu kararı sorgulamışlardır:</p><blockquote>“Orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birisini mi halife yapacaksın? Oysa biz Seni övgü ile yüceltip kutsuyoruz.”</blockquote><p>Bu noktada durup düşünmemiz gereken önemli bir detay var: <strong>Melekler neden böyle bir endişe taşıyorlar?</strong> Bu soru, Hz. Âdem’den önce yeryüzünde yaşamış olan başka varlıkları işaret ediyor yani insansı(beşer, hayvansı) varlıkları... Meleklerin bu sorusu, onların yeryüzündeki bozgunculuk ve kan dökme eylemlerine dair bir gözleme sahip olduklarını gösteriyor. 🧐</p><h4>“Ben Sizin Bilmediklerinizi Bilirim”</h4><p>Allah’ın meleklere verdiği cevap, ilahi hikmetin derinliğini gösteriyor: <em>“Ben sizin bilmediklerinizi bilirim.”</em> <strong>Bu cevap, ilk bakışta soruyu geçiştiren bir yanıt gibi görünebilir. Ancak devamında gelişen olaylar, bu cevabın aslında uygulamalı bir dersin başlangıcı olduğunu gösterecektir. </strong>☘️</p><h4>Adem ve İsimlerin Öğretilmesi: İnsanlığın Üstünlüğünün Kanıtı</h4><p>Adem’e, varlıkların isimleri öğretilir:</p><blockquote>“Allah, Adem’e bütün isimleri öğretti. Sonra onları meleklere sunup: ‘Eğer doğru söyleyenlerden iseniz bunların isimlerini bana bildirin,’ dedi.”<em> Bakara-31</em></blockquote><p>Burada bahsedilen ‘isimler’, sadece varlıkların adlandırılması değil, onların özelliklerini, işlevlerini ve doğalarını öğrenmeyi temsil eder.</p><p>Bu insanın;</p><ul><li>Öğrenme kapasitesi</li><li>Analitik düşünme yeteneği</li><li>Soyut düşünme kabiliyeti</li><li>Bilgiyi kategorize etme ve isimlendirme becerisi</li><li>Özgür irade ile karar verme yetkinliği</li></ul><p>gibi özelliklerle donatıldığını gösteriyor. Bu bilgi ve öğrenme kapasitesi, insanın özgür iradesiyle birleşerek, onu <strong>meleklere karşı üstün bir konuma getirmiştir.</strong> İnsan, düşünme ve öğrenme kabiliyetiyle evrendeki düzeni anlamaya ve yönetmeye aday bir varlık olarak yaratılmıştır.</p><p>Meleklerin cevabı ise insanda olan bu üstünlüğü kabul eder niteliktedir:</p><blockquote>“Sen yücesin; bize öğrettiklerinden başka bilgimiz yoktur. Şüphesiz Sen her şeyi gerçeği ile bilensin.”<em> Bakara-32</em></blockquote><p>Allah’ın bu süreçte melekleri de eğittiğini görmekteyiz. Onlara hem kendi bilgi sınırlarını hatırlatmış hem de insanın öğrenme kapasitesinin ne denli önemli olduğunu göstermiştir.</p><h4>Allah’ın Uygulamalı Cevabı: “Ben sizin bilmediklerinizi bilirim.”</h4><p>Adem, isimleri meleklere bildirir ve böylece melekler kendi bilmediklerini öğrenmiş olurlar. Allah, bu durumu şöyle ifade eder:</p><blockquote>“Ey Adem! Bunların isimlerini onlara bildir.” Adem isimleri onlara bildirince, Allah meleklere: “Göklerin ve yerin gaybını Ben bilirim; Ben, sizin açıkladıklarınızı da içinizde gizlediklerinizi de bilirim, dememiş miydim?” dedi.<em> Bakara-33</em></blockquote><p><strong>Bu noktada Allah, meleklerin sorgulamasına uygulamalı bir cevap verir.</strong> Melekler, insanın öğrenme ve akıl yürütme kapasitesine tanıklık ederken, Allah’ın bilgisinin ve yaratma hikmetinin ne kadar derin olduğunu da idrak ederler.</p><h4>Hayata Dair</h4><p>Bu ayetler sadece bir yaratılış hikâyesi değil, aynı zamanda bizim için bir rehberdir. Adem’e öğretilen isimler, <strong>bizim öğrenme kapasitemizin ve özgür irademizin sembolüdür.</strong> Meleklerin başta anlamadığı ancak sonunda kabul ettiği gerçek, bizim de hayatlarımızda karşılaştığımız durumlardır. Allah, bize her zaman, belki de o an anlamlandıramadığımız ama zamanla kavradığımız hikmetlerle yol göstermektedir.</p><p>Her birimiz, Adem’in mirasçıları olarak, yeryüzünde halifelik görevimizi en iyi şekilde yerine getirme sorumluluğuna sahibiz. <strong>Öğrenmeye açık olmak, hikmetin peşinde koşmak ve yaratılış amacımıza uygun hareket etmek,</strong> bu ayetlerin bize öğrettiği en önemli dersler olduğunu düşünüyorum.</p><h4>Son Söz</h4><p>Allah’ın melekler ile olan bu diyaloğu, insanın yeryüzündeki varlık amacını ve potansiyelini anlamamız açısından çok değerli ipuçları sunuyor. <strong>Görmek ve anlamak için çaba sarf edenler, tıpkı meleklerin öğrendiği gibi, Allah’ın hikmetine ve yaratma kudretine tanıklık ederler.</strong></p><p>Ve unutmayalım ki tüm doğruların sahibi Allah’tır❤️; bizim yorumlarımız sadece birer yaklaşım olarak kalır. Bunları paylaşma motivasyonuma gelince <em>“Rabbinin nimetlerine gelince, (insanlara) onları anlat.” Duha-11</em></p><p>Selam ve dua ile kalın… 😊</p><p><em>“…başarmam Allah’ın yardımı iledir. Yalnız O’na güvenip dayandım ve bütün benliğimle O’na yöneldim.” Hud-88</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f490f360fc16" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>