<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Şevval Nur Kütük on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Şevval Nur Kütük on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sevvalnurkutuk?source=rss-f2032dea5314------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Ge9c2wmJpzB5tHlxiP8fXQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Şevval Nur Kütük on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sevvalnurkutuk?source=rss-f2032dea5314------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 12:09:37 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sevvalnurkutuk/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Tek Yön]]></title>
            <link>https://sevvalnurkutuk.medium.com/tek-y%C3%B6n-3a4a6d783981?source=rss-f2032dea5314------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3a4a6d783981</guid>
            <category><![CDATA[deneme-yazıları]]></category>
            <category><![CDATA[deneme]]></category>
            <category><![CDATA[denemeler]]></category>
            <category><![CDATA[yol]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Şevval Nur Kütük]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 14 Mar 2022 11:09:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-21T17:39:51.825Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>28.02.2022&#39;de yazılmış 14.03.2022&#39;de kendim haricinde bakışlara açtığım denemem.</p><p>Pakize’nin gidişine…</p><p>Hiç gittiğin yeri bilmeden çıktın mı yola? Kim olduğunu, ne istediğini bilmeden çıkılanı makbuldür yolun. Bazen güneşle aynı yolda olursun, o hiç mola vermez ama, ille de varır doğacağı tarafa. Bazen dağlar eşlik eder, senle geliyormuş gibi hissedersin ama o hep durur, sonsuz durur. Çoğu zaman canımı sıkar bu halüsinasyon, koskoca dağ benimle alay ediyormuş gibi gelir.</p><p>Duraklar vardır bir de; kimisi katılır sana, kimisinin yolu orada son bulur. Arkasından izlesen de yetemez gözlerin gideni döndürmeye. Seni bilmem de benim hiç yetmedi. Yolun önemi de bu galiba, insan çok sonra aklına erdirebiliyor. Bir tarafın hep çaresiz. Sen daha giderken dönenlerle dolu burası; gidenleri tutamayanlarla, gitmek isteyip gidemeyenlerle, nerede olduğunu soramayanlarla, nereye gideceğini bile bilmeyenlerle.</p><p>Filmlerdeki kara tren sahnelerinde tüten duman benim de içimi kaplar. Sanki o yolda arkalarından ben el sallamışım gibi yaşlı gözlerle, camdan bakan benmişçesine canımı acıtır. Zaten her şey artık gözden görülmediklerinde başlar. Geldik mi yine çaresizliğe? Geldik sanırım. Aklımın ipleri tam da burada salınır. Sezen ‘’Gitme’’sinde boşuna yalan söylememiştir, Cem Karaca ‘’Sen de başını alıp gitme ne olur’’ derken sesini boşuna yükseltmemiştir.</p><p>Her şey iyi güzel de, nereye gidiyor bunca insan? Kimse kimseyi durdurup da sormuyor yolun nereye, ne bu telaş diye. Bir dur soluklan diye kendi omzumdan tutmak her zaman işime gelmiyor tabii. Bunca soru işaretinin içinde kendi virgülün olmak da külfetli, becerebilene helal olsun. Ben beceremedim. Yol arkadaşımı aradım hep yanımda. Vapura yetişemesem de tek başıma koşmak istemedim. Duraklarda inenlerin yerine binsinler istedim. O boş koltuk benim yanımdaki olmasındı dileğim.</p><p>Şayet sorsalardı bana, ben tekli koltukların insanıyım derdim. Güneşle aynı yolda olmam umurumda değil, cam kenarında olayım ama yeter ki bana vurmasın ışıkları. Gelen giden derdin yok, ‘’Nereye böyle?’’ diyenin yok. Özgürsün bir kere, istediğin rotayı da seçersin hem. Mis gibi değil mi? Değil işte. Yola çık, yol açık diye kandırdıysan kendini kaç yazar? Sonra dön dönebilirsen.</p><p>Eninde sonunda yol yoldu. Ben gitsem de kalsam da o hep vardı. Zaten onun gideni, kalanı, ağlayanı, güleni, camdan el sallayanı hiç eksik olmayacaktı. Yol toktu, aç olan bizdik. Olur da bir ara yolunuz düşerse bana, yaşınızı silecek mendili getirmeyin yanınızda. Tek yön kesilen biletler hata affetmezler.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3a4a6d783981" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BULUNMAZ FIRSAT! ANADOLU BURSİYERLERİ NEDİR?]]></title>
            <link>https://sevvalnurkutuk.medium.com/bulunmaz-firsat-anadolu-bursiyerleri-3a88e1159ef0?source=rss-f2032dea5314------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3a88e1159ef0</guid>
            <category><![CDATA[anadolu]]></category>
            <category><![CDATA[anadolu-bursiyerleri]]></category>
            <category><![CDATA[eğitim]]></category>
            <category><![CDATA[koç-üniversitesi]]></category>
            <category><![CDATA[burs]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Şevval Nur Kütük]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 Mar 2021 19:39:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-05T19:39:35.094Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Türkiye’de eğitimde fırsat </strong>eşitsizliği bir sorunken peki ya nitelikli eğitim? Anadolu Bursiyerliği işte tam da burada devreye giriyor. Tıpkı ismindeki gibi Anadolu’nun her köşesinden; imkansızlıklarla boğuşmuş ama ufkunu daraltmamış, hayalleri olan ama imkanları olmayan gençlere önce Koç Üniversitesi’nin daha sonra evrenselliğin kapılarını aralıyor.</p><h3>BURSİYER GÖZÜYLE ANADOLU BURSİYERİ OLMAK</h3><p><strong>Üniversite sınavına</strong> hazırlanılan o süreci herkes bilir, kimi yaşça büyük insanlara bile sorulduğunda dahi hatırlanan bu dönem insanı bazen ümitsizliğe, ‘Ya olmazsa?’ türevi sorulara sürükleyebiliyor. Böyle bir dönemdeyken tanıştığım Anadolu Bursiyerleri Programı hem en büyük motivasyon kaynağım hem de yol arkadaşım haline gelmişti. Önce çeşitli maddi, yaşama dair sorularla kendimi tanıtıp hikayemi anlatan kompozisyonumla başvurdum. 2020 ve 2021 yıllarında çevrimiçi platformlardan yürütülen sürecin 2. aşaması yani mülakatları da aynı şekilde çevrimiçi görüşmelerle geçti. Bu dönemde yaklaşık her 10–15 öğrenciye daha önce bu aşamaları geçmiş üst dönem bir Mentor öğrenci atanıp sürecin yönetimi sağlanıyor. Böylece her sorunuzu sorabileceğiniz ve sizi yönlendirecek kişi de aynı tatlı heyecanı yaşamış biri oluyor. Bir bilgisayar karşısında, kendi odamda ne kadar heyecanlanabilirsem o kadar heyecanlandığımı hatırlıyorum. Bu heyecanın geçmesinin tek çaresi mülakatın başlaması. Karşınızda öyle tatlı konuşan, hislerinizi anlayan, rahatlatmak için çabalayan insanlar oluyor ki… Ne söylemek istediklerinizi unutuyorsunuz ne de bir jüri havası oluyor. Tek istenen hevesinizi ve kendinizi anlatabilmeniz, gerisi her yıl kontenjanı arttırmaya, daha çok burs veren bağışçı bulunmasına kalıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*bSurk1g4NPvNYgaQs1Kgxg.jpeg" /><figcaption>Bursiyer-Bağışçı Tanışma Yemeği, Rektör Prof. Umran İnan</figcaption></figure><h3>BURS NELERİ KAPSIYOR?</h3><p><strong>Öğrenim süreciniz </strong>boyunca okul ve yurt bedelini, her yıl 10 aylık cep harçlığını ve ders kitabı giderlerini sizin yerinize karşılayan bir bağışçınız oluyor. İlerleyen dönemlerde açıklanan bağışçı-bursiyer eşleşmeleri sayesinde ve düzenlenen tanışma organizasyonlarıyla da tanışma fırsatı veriliyor. Tabii ki Koç Üniversitesi bunlarla sınırlı değil. Yönelmek istediğiniz alanı hem bulmanız hem de o alanda ilerlemeniz için var olan geniş ders ve seçim şansı yelpazesi, aktif olup birçok insanla tanışıp etkinlikler düzenleyip-katılıp kendinizi geliştireceğiniz kulüpleri, yurtdışı imkanları, kampüs imkanları, araştırma çalışmaları potansiyeli ile sizin Bilim Kapısından geçmenizi bekliyor.</p><p>Başvuru için: <a href="https://anadolubursiyerleri.ku.edu.tr/nasil-basvuracaksiniz/basvuru-icin-gerekli-belgeler/"><strong><em>https://anadolubursiyerleri.ku.edu.tr/nasil-basvuracaksiniz/basvuru-icin-gerekli-belgeler/</em></strong></a></p><h3>SANA NELER KATAR?</h3><p><strong>Anadolu Bursiyeri</strong> olmak, her alanda ama özellikle eğitimde gönüllülüğün ne kadar yüce bir iş olduğunu bize birinci gözden öğretiyor. İmkansızlıklardan imkân doğurmanın verdiği umut ve azmi bizlere gösteriyor. En önemlisi de size yaşatılan bu güzel duyguları ve sunulan imkanları ileride bir başka gence yaşatma hevesini sağlıyor!</p><p>Bu hislerin daha neler doğurduğunu görmek ve detaylı bilgi almak için ziyaret edebilirsiniz:<strong><em> </em></strong><a href="https://anadolubursiyerleri.ku.edu.tr/"><strong><em>https://anadolubursiyerleri.ku.edu.tr/</em></strong></a></p><p>Hayallerinizden umut hiç eksik olmasın!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3a88e1159ef0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>