<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Sibel Saka on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Sibel Saka on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sibelsaka?source=rss-dc953d38a18b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*8RBs87u-tNMrgo3klNqiNg.jpeg</url>
            <title>Stories by Sibel Saka on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sibelsaka?source=rss-dc953d38a18b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 09:30:32 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sibelsaka/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Clean Your Git History with Fixup and Autosquash]]></title>
            <link>https://sibelsaka.medium.com/clean-your-git-history-with-fixup-and-autosquash-a5b5fd4306a0?source=rss-dc953d38a18b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a5b5fd4306a0</guid>
            <category><![CDATA[github]]></category>
            <category><![CDATA[git-commit]]></category>
            <category><![CDATA[git-history]]></category>
            <category><![CDATA[clean-git-history]]></category>
            <category><![CDATA[autosquash]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sibel Saka]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 30 Jul 2025 13:53:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-30T15:19:56.243Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*EX3vXZDsdGA9Hs4l.png" /></figure><p>Hello everyone 😊</p><p>It’s been a long time hasn’t it? I miss you and I want to start quickly. Let’s jump right in…</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Ftenor.com%2Fembed%2F4979229495723528602&amp;display_name=Tenor&amp;url=https%3A%2F%2Ftenor.com%2Ftr%2Fview%2Fgirls-excited-gif-4979229495723528602&amp;image=https%3A%2F%2Fmedia.tenor.com%2FRRnG2GO_kZoAAAAN%2Fgirls-excited.png&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=tenor" width="600" height="400" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4b5ffc71c29b64baa08e659bb6f49e6c/href">https://medium.com/media/4b5ffc71c29b64baa08e659bb6f49e6c/href</a></iframe><p>Today, I want to talk you about some git commands. How can we use more effectively git commands? If we forget to add some changes that should have been in our previous commit or we just want to fix something that shouldn’t be in our previous commit? What should be next step for us? We will talk about that.</p><p>A few days ago, I got a task. Same as usual, I’ve started immediately with huge wish. I developed a feature and commit my code and pushed it on our repository. Then … I’ve noticed that I’ve forgotten to add something to my code. Have you ever experienced a scenario similar to this? What do you usually do in this situation?</p><p>According to my observation, most of developers try to fix it quickly and create an another commit. But is this a correct way? Are we sure about that? I can almost hear you saying like that Why? Why shouldn’t be?</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Ftenor.com%2Fembed%2F17975656&amp;display_name=Tenor&amp;url=https%3A%2F%2Ftenor.com%2Fview%2Fwhyyy-why-whyy-terry-terry-crews-gif-17975656&amp;image=https%3A%2F%2Fmedia.tenor.com%2FjIKq3GNXz7gAAAAN%2Fwhyyy-why.png&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=tenor" width="600" height="400" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/e9180620dab6bc9961296451b81d57ba/href">https://medium.com/media/e9180620dab6bc9961296451b81d57ba/href</a></iframe><p>Of course, it is up to you. But maybe this point I can give you a suggestion. Don’t do it like that. Because this kind of usage might to cause a complex commit history in your repository. Especially if you are currently working in a team and you have so many collaborators on one repository. So what to do?</p><p>I’m so glad to introduce you with <strong>git commit — fixup </strong>and<strong> git rebase — autosquash .</strong> With these, you can easily merge little fixes with the original feature and keep your branch clean. I will tell you step by step how can you do this.</p><blockquote>Note: Please don’t use this command on master branch. Because rebase rewrites history and this situation might to cause a mess on master branch. You can easily use it for your feature branch before to merge into master. Thus, you get a feature branch with clean history.</blockquote><p>For example, We have a commit history like in the below</p><pre>git log --oneline</pre><pre>a1b2c3d Add login API endpoint</pre><p>You have a commit number a1b2c3d. Then you’ve notice for example let’s say, you forgot some file to add in your previous commit. Don’t worry. You can easily to add missing file with this command</p><pre>git add .</pre><p>and then you should write this command</p><pre>git commit --fixup a1b2c3d<br><br>##Remember, this commit id is should be your previous commit id</pre><p>if you write again a command like in the below you can easily see your last commit history. You have a new commit with fixup! keyword. We can say automatically marks your commit as a fix of a previous commit</p><pre>git log --oneline</pre><pre>d4e5f6g fixup! Add login API endpoint<br>a1b2c3d Add login API endpoint</pre><p>But, it isn’t finished yet. You need to merge fixup commit with your real commit. It’s time to use <strong>—</strong> <strong>autosquash</strong></p><pre>git rebase -i --autosquash master<br><br>##If you are on the feature branch and <br>##have worked on commits from the master branch</pre><p>This command has opened your editor with lines below. Just save &amp; quit and … :</p><pre>pick a1b2c3d Add login API endpoint<br>fixup d4e5f6g fixup! Add login API endpoint</pre><p>After these things, you can safely push your branch to remote. But don’t forget! You have to do this with git push — force because your commit Id has been changed due to use rebase.</p><p>Thanks for reading, I hope it will be useful to you. See you soon 😍</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a5b5fd4306a0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dotnet Konferansı Günlüğü: Bilgi Dolu Bir Teknoloji Yolculuğu]]></title>
            <link>https://sibelsaka.medium.com/dotnet-konferans%C4%B1-g%C3%BCnl%C3%BC%C4%9F%C3%BC-bilgi-dolu-bir-teknoloji-yolculu%C4%9Fu-3d5b76b4a44f?source=rss-dc953d38a18b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3d5b76b4a44f</guid>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[dotnet]]></category>
            <category><![CDATA[tech-conference]]></category>
            <category><![CDATA[development]]></category>
            <category><![CDATA[openai]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sibel Saka]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 28 May 2024 10:03:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-05-28T21:26:51.530Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/936/1*NgaoIrAdhZBI5PUD5IJSVg.png" /></figure><p>Yeniden merhaba dostlarım😊</p><p>Bugün sizlerle 25 Mayıs’da gerçekleşen Dotnet konferansında edindiğim bilgileri paylaşmak ve bu öğrenme heyecanını bir yerlere not düşmek istiyorum. Sizlere tavsiyem alın elinize sıcak bir kahvenizi ve güzelce yaslanın arkanıza birazdan sizinle küçük bir tech turuna çıkacağız. O halde ne duruyoruz başlayalım…</p><p>Öncelikle sizinle konferansın genel takvimini paylaşmak ve sonrasında benim katıldığım oturumlar hakkında paylaşım yapmak ve konular özelinde kendi araştırmalarımı aktarmak istiyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hg1Hq-FaXDFH-ytSRCqs7A.png" /><figcaption>program</figcaption></figure><p>Evet genel akış bu şekildeydi gelelim benim katıldığım konuşmalara ama öncesinde söylemek isterim ki içeriğini çok merak ettiğim konuların birbirleriyle çakışması beni biraz üzdü ama yapacak bir şey yok…</p><p><strong>1) .Net8 New Features with Code Examples — Mert Metin</strong></p><p>Bu konu detaylarını öğrenmek istediğim bir konuydu. Hali hazırda kullandığım özelliklerin yanı sıra başka hangi özelliklerini daha kullanabileceğimizi gördüğümüz bir konu oldu. İşte benim içlerinden en sevdiğim birkaç özellik:</p><p>→<strong> <em>Keyed Services Dependency Injection Yapısı</em></strong></p><p>Önceden yaşam süreleri belirlenen bütün servislerden kodun akış sırasına göre en son tanımlanan çalışırdı. Yeni gelen Keyed servislerle, kullanmak istenilen servisi <strong>anahtar bir kelime</strong> ile isimlendirdikten sonra, enjekte etmek istenilen yerden ismi ile çağrılabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*11JX7xbWxZ48UgZ4H1-iNg.png" /><figcaption><strong>Mevcut Yaşam Döngüleri ve Keyed DI karşılığı</strong></figcaption></figure><p>→ <strong><em>AllowedValuesAttribute &amp; DeniedValuesAttribute</em></strong></p><p>Bu attributelar sayesinde model üzerinde spesific olarak bazı değerlere izin verebilir veya reddebiliriz. Örneğin aşağıda yer alan Category property’si sadece “Computers” ve “Video Games” değerlerine izin verirken bunun dışında gelen tüm değerler için invalid olucaktır. SubCategory property’si ise sadece “Printers” için invalid olacakken bunun dışında gelen tüm değerler için valid olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/527/1*1pe386J6A1fGScvOoxTCGw.png" /><figcaption>AllowedValues</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/487/1*YaqtANIJyitaXUHiziItfw.png" /><figcaption>DeniedValues</figcaption></figure><p>Tabiki .Net8 ile birçok özellik hayatımıza dahil oldu bu iki başlık benim hemen hızlıca not defterime yazdığım başlıklar oldu.</p><p><a href="https://mertmtn.blogspot.com/">Blogcu Mühendis - Mert Metin</a></p><p>Aşağıda ise benim hali hazırda kullandığım ve çok beğendiğim iki özelliğe değinmek isterim <strong>❤</strong></p><p>→ <strong><em>Primary Constructor</em></strong></p><p>C#12 ile bizlerin kullanımına sunulan Primary Constructors özelliği ile sınıfları daha sade ve temiz bir şekilde yazabiliriz.</p><pre>public class CategoryService(ICategoryRepository categoryRepository, ILogger logger) : ICategoryService<br>{ <br>   private readonly ICategoryRepository _categoryRepository = categoryRepository;<br>   private readonly ILogger _logger = logger;<br>}</pre><p>→<strong> <em>Global Exception Handlig Kullanımı</em></strong></p><p>IExeptionHandler interface ile projemizde herhangi bir hata aldığımızda otomatik olarak buraya düşecektir.</p><pre>// Licensed to the .NET Foundation under one or more agreements.<br>// The .NET Foundation licenses this file to you under the MIT license.<br><br>using Microsoft.AspNetCore.Http;<br><br>namespace Microsoft.AspNetCore.Diagnostics;<br><br>/// &lt;summary&gt;<br>/// Represents an interface for handling exceptions in ASP.NET Core applications.<br>/// `IExceptionHandler` implementations are used by the exception handler middleware.<br>/// &lt;/summary&gt;<br>public interface IExceptionHandler<br>{<br>    /// &lt;summary&gt;<br>    /// Tries to handle the specified exception asynchronously within the ASP.NET Core pipeline.<br>    /// Implementations of this method can provide custom exception-handling logic for different scenarios. <br>    /// &lt;/summary&gt;<br>    /// &lt;param name=&quot;httpContext&quot;&gt;The &lt;see cref=&quot;HttpContext&quot;/&gt; for the request.&lt;/param&gt;<br>    /// &lt;param name=&quot;exception&quot;&gt;The unhandled exception.&lt;/param&gt;<br>    /// &lt;param name=&quot;cancellationToken&quot;&gt;The cancellation token.&lt;/param&gt;<br>    /// &lt;returns&gt;<br>    /// A task that represents the asynchronous read operation. The value of its &lt;see cref=&quot;P:System.Threading.Tasks.ValueTask`1.Result&quot; /&gt;<br>    /// property contains the result of the handling operation.<br>    /// &lt;see langword=&quot;true&quot;/&gt; if the exception was handled successfully; otherwise &lt;see langword=&quot;false&quot;/&gt;.<br>    /// &lt;/returns&gt;<br>    ValueTask&lt;bool&gt; TryHandleAsync(HttpContext httpContext, Exception exception, CancellationToken cancellationToken);<br>}</pre><p>Daha fazla özellik için isterseniz microsoftun sitesine göz atabilirsiniz.</p><p><a href="https://learn.microsoft.com/en-us/dotnet/core/whats-new/dotnet-8/overview">What&#39;s new in .NET 8</a></p><p><strong>2) Are Your .NET 8 Applications Resilient for the Chaos-proof? — Selçuk Usta</strong></p><p>Bu sunumda ise chaos testing’in ve chaos engineering önemini anladığımız kullanım senaryolarını gördüğümüz bir sunumdu. Bu sunum sayesinde meslek hayatıma katacağım iki önemli kütüphaneden — Polly ve Simmy — dolayı <a href="https://medium.com/u/f44afecefc5b">Selçuk Usta</a>’ya teşekkürlerimi sunmak isterim.</p><p>Chaos Testing ve Chaos Engineering kavramlarının farkına değinmeden önce sizlere chaosun tanımını yapmak isterim.</p><p>Chaos biz yazılımcıların hayatında hep vardır, ondan kaçamazsın o gelir ve seni bulur. Hangimiz bir anda konusunu hiç bilmediğimiz bir call’da bulmadık ki kendimizi? Evet abi neymiş sorun? Burası mı patlamış halbuki testte çalışıyordu öyle değil mi? İşte bu gibi durumların tam ortasında kendimizi bulmamız için var olan bir kavram Chaos Engineering.</p><blockquote>“Kaos Mühendisliği, canlı ortamda oluşabilecek çalkantılı koşullara dayanma kabiliyetine olan güveni artırmak için dağıtık bir sistem üzerinde deney yapma disiplinidir.”</blockquote><p>Tabi kendisinin mazisi teee Netflix’lere dayanıyor Yaşadıkları bir chaos sonucu Chaos Monkey uygulamasını geliştirmişler.</p><p>Chaos Testing ve Chaos Engineering kavramlarının farkına değinecek olursam;</p><p><strong>Chaos Testing:</strong> Kendi chaosunu yarattığın,kendi chaosunu ölçtüğün ve sonunda bana etkilerini göster dediğin bir yapı iken (Örnek vermem gerekirse unit test yazar gibi ama tabiki tamamen benzetilemez bu başka bir konu)</p><p><strong>Chaos Engineering:</strong> Potansiyel olabilecek chaoslarını sana göstermeye çalışan bir yapıdır.</p><p>Polly ve Simmy kütüphaneleri ile (kendileri proactive ve reactive stratejiler ile çalışırlar ki bu da başka bir derin konu birçok alt başlığı içinde barındırıyor ❤) kendi chaos senaryolarımızı oluşturabilir çıktılarını görebiliriz. Böylece canlıda ortamlar alev almadan önce her türlü senaryoya karşı hazırlıklı olabiliriz.</p><p><strong>3) Writing High-Performance C# and .NET Code — Mert Güner</strong></p><p>Sizce neden önemli yüksek performanslı kodlar yazmak. Durup bir düşünelim ne dersiniz? Neden yana yakıla buna vurgu yapılıyor?</p><p>Evet evet doğru doğru düşünüyorsun çünkü sana hız ve daha az kaynak tüketimini sağlayacak öyle değil mi?</p><p>Sunuma çok güzel bir ifade ile başladı Mert Bey ve beni burda yakaladı. <strong>“Günümüz tüketim dünyası” </strong>dedi. Çok doğru biz kullanıcıların beklemeye tahammülü yok zaten artık beklemenin “B” si bile konuşulmamalı teknolojide bu kadar çok yenilik olurken. Eğer senin uygulaman yavaş ise bir saniye bile olsa kullanıcını işlemler sırasında bekletiyorsan orda onu bi kaybettin bunu bil. Bu ve benzeri sorunlar olmaması için biz yazılımcıların oldukça performanslı ve hızlı kodlar yazıyor olmamız gerek. Bu kapsamda sunumda yer alan ve benimde aklımda kalan birkaç kullanımı sunumdaki görseller ile sizinle paylaşmak istiyorum.</p><p><strong><em>Benchmark.Net: </em></strong>Performans testleri yapmak için kullanabileceğimiz bir kütüphanedir. Bu kütüphane, kodumuzu ve algoritmalarımızı farklı koşullar altında test etmemizi sağlar ve performanslarını karşılaştırmamıza olanak tanır. Aşağıda örnek bir kullanımı görebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RQIAso20zUoj413BFSdO5Q.png" /><figcaption>Benchmark.Net kütüphanesi kullanımı</figcaption></figure><p>İşte bazı kullanım senaryoları ve Benchmark sonuçları :</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hKC3FhDJVsdV9GKEgAdBqQ.png" /><figcaption>Code Optimizations</figcaption></figure><p><strong>4) Clean Architecture with .NET 8 — Onur Şafak</strong></p><p>Ahh işte geldi benim en sevdiğim konu. Çünkü ben bu architecture’ın yaklaşımını ve özellikle DDD ile harmanlamayı çok seviyorum. Bu sebeple benim meraklı gözlerle katıldığım bir konuşma oldu.</p><p>Clean Architecture, uygulamamızın bağımlıklarının tek yönlü ve içe doğru olmasını savunan bir yazılım mimarisidir. Bu mimari projemizi katmanlar halinde ele almamızı söyler. Katmanlar ise Domain, Infrastructure, Application, Presantation, Persistance olmak üzere projeden projeye ihtiyaçlara göre şekil almaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2QH8N2_JXAq-E7Re3ekBGQ.png" /></figure><p><strong><em>Peki bu mimariyi neden kullanalım?</em></strong></p><p>→ Separation of Concerns konusunda kendisi oldukça iddialı</p><p>→ Loosely Coupled imkanı sağlıyor</p><p>→ Maintability, kodu kolayca genişletilebilir yapması , kolay test edilebilirlik ve okunabilirliğin artması gibi güçlü yönlerinden dolayı popülerliliği olan bir architecture kendisi.</p><p>Bu mimariye başka bir yazıda daha geniş bir yer vermek istiyorum. Zira kendisi benim sevdiğim ve alt detayları olan bir mimari. Katmanların yapısına daha ayrıntılı değinmek ve örnek proje ile mimarinin derinliklerine inelim istiyorum. Bunu da buraya bir not düşeyim 😊</p><p><strong>5) Navigating Generative AI: A Developer’s Guide — Alper Hankendi</strong></p><p>Teknoloji konferansında tabi ki AI ile ilgili bir konuşma olmazsa olmaz artık. AI yaşamımızın bir parçası ve kendisine daha da yer bulacak gibi.</p><p><a href="https://medium.com/u/1a29606d4656">Alper Hankendi</a>’nin sunumunda benimde dinlerken heyecanlandığım ve detaylarını daha da merak ettiğim hızlıca not aldığım LLM kavramınına, agentlara ve Microsoft Semantic Kernel kütüphahesine yer verildi. Sunumda edindiğim ve kendi araştırmalarım sonucu elde ettiğim bilgileri derleyecek olursam;</p><p><strong><em>LLM Nedir?</em></strong></p><p>Large Language Model. Çok büyük bir data seti ile train edilerek elde edilen modeldir kendileri. LLM’ler metin verileriyle eğitilirken diğer modeller resim,video vb. öğeler ile train edilmektedir. Aynı zamanda birçok parametreye sahip sinir ağlarından oluşan bir modeldir.</p><p>LLM’lerden önce RRN’ler (Recurrent Neural Network) kullanılıyordu fakat RNN’ler büyük miktarda veriler ile çalışırken sınırlı kapasiteye sahiplerdi ve özellikle birden fazla anlamı olan veya metnin bütününe göre anlam kazanan kelimeler RNN’ler için büyük sorunlar yaratıyorlardı. LLM’ler ile birlikte “Attention” mekanizmaları ve “Transformer Mimarisi” (encoder-decoderlar devreye giriyor) bu sorunların önüne geçilmeye başlandı.</p><p><strong><em>Peki ya Agent?</em></strong></p><p>Agent’lar yani yapay zeka ajanları derin öğrenme, doğal dil işleme,makine öğrenimi ve daha pek çok yapay zeka teknolojisini kullanarak bizlere kolaylıklar sunuyor. Örnek vermem gerekirse dil modellerinden yararlanan bir agent, belgeleri anlayıp özetleyebiliyor ve duygusal tonu analiz edebiliyor ya da bir finansal danışman agent’ı sizin için yatırımlarınızı yönetebiliyor. Agent’ların belki de en vurgulayıcı özelliklerinden biri de özerk bir biçimde hareket edebiliyor ve kendi kendilerine gelişebiliyor olmaları.</p><p><strong><em>Microsoft Semantic Kernel:</em></strong></p><p>OpenAI, Azure OpenAI ve Hugging Face gibi büyük dil modellerini (LLM’ler) C#, Python ve Java gibi geleneksel programlama dilleriyle bütünleştiren bir açık kaynak kodlu SDK’dır. .Net’in bu konuda çok güzel örnekleri bulunmakta. İncelemeniz için sizlere aşağıdaki linki bırakıyorum</p><p><a href="https://github.com/microsoft/semantic-kernel?source=post_page-----d751f0f93586--------------------------------">GitHub - microsoft/semantic-kernel: Integrate cutting-edge LLM technology quickly and easily into your apps</a></p><blockquote>Küçük bir tavsiye: Eğer henüz <strong>“Her” </strong>filmini izlemediyseniz izlemenizi tavsiye ederim. Tabi ki yapay zeka konulu filmlerin babası olan Matrix’i anmadan geçemem. Keanu Reeves reis unutursak kalbimiz kurusun ❤</blockquote><p><strong>6) Deep Dive into Asynchronous Programming in C# — Salih Cantekin</strong></p><p>Yine dinlemekten çok keyif aldığım bir sunum daha. <a href="https://medium.com/u/5c4e866ce6ec">Salih Cantekin</a>’in betimleyici anlatımıyla hafızalarda yer edinen bir sunum oldu. Asenkron programlamanın temellerine inerek task, thread, threadpool, awaiter kavramlarına değindiğimiz ve soru cevaplar ile bizlerin de katılımını sağlayan interaktif keyifli bir sunumdu.</p><p>Hadi gelin not aldığım başlıklara çok kısa bir göz atalım.</p><blockquote><strong>Asenkron programlama :</strong> Aynı anda birden fazla görevin aynı anda birbirlerini ya da main thread dediğimiz ana thread’i bloklamayacak şekilde çalışmasıdır.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sDXuZjsBcZf_KkjPUVjSCA.png" /></figure><p><strong><em>Task ve Thread Yapıları Hakkında:</em></strong></p><p>→ Thread’lerimiz bir iş parçacığı oluşturmak ve yürütmek için kullanılırken Task asenkron işlemlerimizi temsil eder ve paralel bir şekilde işleri yürütebilmemizi sağlar.</p><p>→ Task yapıları .NET Framework 4.0 ile hayatımıza girmiştir “async” ve “await” kavramları ile asenkron yapılar oluşturabiliriz.</p><p>→Task objesi tarafından gerçekleştirilen bir işlem, ana thread yerine thread pool içerisinden çekilen boştaki thread ile işlemleri tamamlar.</p><p>Daha birçok katılımcısı ve konuşmacısıyla iyi ki katılmışım dediğim bir konferans oldu. Beni en çok sevindiren tarafı da hem öğrendiklerimi ve sonrasında araştırıp edindiğim bilgileri paylaşmak, hem de burada yeniden sizlerle buluşmak oldu. Yazmayı çok özlemişim. Bir başka makalede daha görüşmek üzere. Sevgiyle kalın ❤</p><p>Bana aşağıdaki iletişim adreslerinden ulaşabilirsiniz.</p><p>Linkedin: <a href="https://www.linkedin.com/in/sibel-saka-935b9594/">https://www.linkedin.com/in/sibel-saka-935b9594/</a></p><p>Mail: sibel.tere.95@gmail.com</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3d5b76b4a44f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ASP.NET WEB API AUTHENTICATION KULLANIMI]]></title>
            <link>https://medium.com/ltunes/asp-net-web-api-authentication-kullanimi-ae1f2b49795?source=rss-dc953d38a18b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ae1f2b49795</guid>
            <category><![CDATA[authentication]]></category>
            <category><![CDATA[services]]></category>
            <category><![CDATA[authorize]]></category>
            <category><![CDATA[api]]></category>
            <category><![CDATA[owin]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sibel Saka]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 10 Jan 2021 14:32:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-11T06:34:08.197Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>ASP.NET Web API Authentication Kullanımı</h3><p>Herkese yeniden merhaba 😊</p><p>Geçtiğimiz günlerde müşterimizden gelen bir iş talebi üzerine başka bir firmaya servis desteği vermemiz gerekti. Servisi yazdım iyi hoş da servisi yazmak kadar servisin güvenliğini sağlamak da boynumun borcuydu. Güvenliği nasıl sağlarım diye araştırma yaparken kendimi bir bilgi havuzunda buldum. Bu araştırma sonrasında da öğrendiklerimi sizinle paylaşmak istedim.</p><p>Küçük bir girizgahtan sonra gelelim neleri paylaşacağıma. Bu yazımda OAuth 2.0 protokolünün ne olduğunu, çalışma mantığını, OAuth 2.0 ile doğrulama ve yetkilendirmeyi nasıl yapabileceğimizi inceleyip örnek bir proje ile kullanımını irdeleyeceğiz.</p><h4>OAuth Nedir ?</h4><p>OAuth bir protokoldür. Bu protokol uygulamalara güvenli yetkilendirme imkanı sunar. OAuth sayesinde erişim izni sınırlı olan verilerin yani korunmuş verilerin güvenli bir şekilde hizmete sunulması sağlanır.</p><h4>Peki OAuth 2.0 ?</h4><p>OAuth 2.0 protokolü ise OAuth 1.0 üzerinde kolaylıklar sağlamak amacıyla yapılan çalışmalar sonrası 2012 yılında ortaya çıkan versiyonudur.</p><p>OAuth 2.0 uygulamaların birbirleri arasında veri erişimine olanak sağlayan açık bir yetkilendirme protokolüdür. Burada en dikkat çekici nokta şu ki OAuth, kullanıcı doğrulama amaçlı değil uygulama yetkilendirme amaçlı bir protokoldür. İşte bu özelliği benim onu tercih etme sebebim oldu. Çünkü benim uygulamamın verileri de bir başka uygulama tarafından kullanılacaktı. Günümüzde de Facebooktan Instagram’a Google’dan Twitter’a neredeyse sosyal medya uygulamalarının hepsi bu protokolü kullanmaktadırlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/897/1*q8WMlSDJ9NrT4gkoTMxj5g.png" /></figure><h4>Nasıl Çalışır ?</h4><p>→ Client güvenlik bilgilerini girer ve bu bilgiler Authorization Server’a gönderilir.</p><p>→ Authorization Server bu bilgileri doğrularsa, client’a bir Access Token Http Response’u döner.</p><p>→ Client artık erişmek istediği servislere, elde etmiş olduğu Access Token’ı Http Request’in Authorization Header’ına ekleyerek erişim sağlar.</p><p>Gelelim bu yapıyı projelerimizde nasıl kullanacağımıza</p><h3>Authentication İşlemleri</h3><p>Authentication işlemlerimizi OAuth 2.0 protokolü ile sağlayacağız ve bunun için de Microsoft’un Owin kütüphanesinden faydanalacağız. Owin temelinde IIS ile Application arasında kendi pipeline’ını kuruyor ve işlemleri burada handle ediyor.</p><p>Eee hadi artık Sibel bize kodları göster dediğinizi duyar gibiyim tamam tamam geçiyorum. 😊</p><p>Öncelikle bu yapıyı kullanmak istediğimiz projeyi belirleyerek başlıyoruz ya da yok ben sıfırdan yeni bir proje için yapmak istiyorum derseniz de boş bir ASP.Net Web Api projesi oluşturarak yola çıkıyoruz. Projeler belirlenmiş veya yeniden oluşturulmuş ise bağımlılıkları yüklemeye başlayabiliriz. Ben bu makale için yazdığım örnek servis projesi üzerinde gerekli kurulumları yapacağım.</p><p>Bağımlılıkların yüklenmesi için <strong>Tools &gt; Nuget Package Manager &gt; Manages Nuget Package For Solution ‘a</strong> tıklayıp Browse sekmesinde aşağıda belirttiğim paketleri kuralım.</p><ol><li>Microsoft.Owin.Host.SystemWeb</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Qv3V7DCM3-fIdgkFKwIW7Q.png" /><figcaption>Microsoft.Owin.Host.SystemWeb projeye dahil edilmesi</figcaption></figure><p>2. Microsoft.AspNet.WebApi.Owin</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kPxhCHhKvYUKrIjuO97JmQ.png" /><figcaption>Microsoft.AspNet.WebApi.Owin projeye dahil edilmesi</figcaption></figure><p>3. Microsoft.Owin.Security.OAuth</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YwMszGALWeAF_HR41JGI0g.png" /><figcaption>Microsoft.Owin.Security.OAuth projeye dahil edilmesi</figcaption></figure><p>Paket kurulumları tamamlandıktan sonra Owin pipeline’ ını çalıştırabilmek için Startup class’ını hazır hale getirmeliyiz. Bunun için projemizin <strong>App_Start</strong> klasörüne sağ tıklayıp Add New item seçeneği ile <strong>Owin Startup</strong> class’ını oluşturup projemize dahil ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3SaAPrwCpB_pYH7F_SXOYw.png" /><figcaption>Startup class’ı oluşturulur</figcaption></figure><p>Startup class’ımızı oluşturduktan sonra içine aşağıda belirteceğim kodlarımızı yazıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WySJ8aK4lPQRS0PTnt9DbA.png" /><figcaption>Startup.cs kodları</figcaption></figure><p>Yukarıdaki kod bloğunu açıklayacak olursam ;</p><p>OAuthAuthorizationServerOptions ile aslında bazı ayarlarımızı yapıyoruz.</p><p>→ <strong>TokenEndpointPath </strong>ile token alacağımız url’i belirliyoruz. Siz burada istediğiniz url’i verebilirsiniz. Ben Authorization/GetToken url’ini vermek istedim.</p><p>→ <strong>AccessTokenExpireTimeSpan </strong>ile tokenın geçerlilik süresini</p><p>→ <strong>Provider </strong>ile oluşturduğumuz provider bilgisini veriyoruz.</p><p>Şimdi gelelim bu provider’ımızı oluşturmaya. Ben projeme Providers isimli bir folder oluşturdum ve bu folder’ın içine AuthorizationServerProvider isimli class’ımı ekledim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4Dvu4Plu6JARFUfKyTVhFA.png" /><figcaption>AuthorizationServerProvider class’ı oluşturulur</figcaption></figure><p>AuthorizationServerProvider class’ımızın içeriği de aşağıdaki gibi olmalıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qX2zy-LoeC0_79dAEvDKyw.png" /><figcaption>Provider kodları</figcaption></figure><p>Kodları inceleyecek olursak OAuthAuthorizationServerProvider sınıfının iki metodunu ezdiğimizi görüyoruz. Bunlardan birincisi, client’ı doğrulamak için ki direkt olarak doğruladık biz. İkincisi ise asıl kaynak erişimine verilecek yetkilerin ayarlandığı ana kısım. Burada da CORS ayarlarımızı gerçekleştirdik. Eğer client’ımız geçerli bilgileri girerse context üzerinde doğrulama işlemi gerçekleşecektir.</p><p>Bu aşamaya kadar yaptıklarımızla Owin için OAuth 2.0 implementasyonunu gerçekleştirmiş olduk. İşimiz burda bitti mi tabi ki hayır. Ama kolayladı kolayladı merak etmeyin. 😊 Geriye bu yapıyı Controller üzerinde kullanmak kaldı. Güvenli erişim sağlanmasını istediğimiz Controller üzerine <strong>[Authorize] </strong>attribute’nu ekliyoruz. Bu tüm Controller üzerinde olmak zorunda değil. Controller içinde sadece bir metot için güvenli erişim sağlanmasını istiyorsak ilgili metot üzerine <strong>[Authorize]</strong> attribute eklemeliyiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fWUoxcvoiby-NYpUrPomyg.png" /><figcaption>[Authorize] Attribute Kullanımı</figcaption></figure><p>İşte bu kadar. Sıra geldi işin en kolay kısmına test etmeye. Ben projemi test etmek için Postman’ı kullanacağım.</p><p>Öncelikle direkt olarak ilgili metoduma erişmeye çalıştığımda nasıl bir sonuç alacağıma bakacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wiFOG9NLZj1v8hmdE9Blfw.png" /></figure><p>Gördüğünüz gibi 401 Unauthorized aldım. 401 Unauthorized almamak için token almamız gerekiyor. Bunun için de projemizde ayarlar içerisinde belirttiğimiz token alınacak url’e gitmeliyiz. Hadi şimdi token path’ine ilgili header bilgilerini ve body bilgilerini ekleyip token alalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*npBCvR6VM7sv53o0xdxiTg.png" /><figcaption>Header Bilgileri</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VS72uiaKiUqhviN0RuvOEQ.png" /><figcaption>Body Bilgileri</figcaption></figure><p>İşte token’ımızı alabildik. Sonrasında servisimizin GetCustomerList metodu için headers alanına alınan token bilgisi girilerek servisimizden cevap alabiliriz. Burada dikkat edilmesi gereken küçük bir nokta var. Token tipimiz <strong>Bearer </strong>olduğu için header’da Authorization kısmının değerine alınan token’ı girmeden önce <strong>Bearer </strong>tag’ini ekleyip daha sonrasında token’ımızı ekliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*guyC9CaY4GROF4VTZgdkjQ.png" /><figcaption>Servis Sonucu</figcaption></figure><p>Evet gördüğünüz gibi servisten başarıyla bilgilerimizi çektik. Yazımızın da sonuna geldik. Tüm amacım öğrendiklerimi paylaşabilmekti umarım faydam dokunabilmiştir. Yeniden görüşmek üzere.</p><p>Sevgiyle kalın 😊</p><p>Makalede yer alan projenin tüm kodlarına github hesabımdan ulaşabilirsiniz.</p><p><a href="https://github.com/sibeltere/ApiProject">sibeltere/ApiProject</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ae1f2b49795" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ltunes/asp-net-web-api-authentication-kullanimi-ae1f2b49795">ASP.NET WEB API AUTHENTICATION KULLANIMI</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ltunes">İnteraktif Web &amp; Mobile Tribe</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React.js dünyasına giriş]]></title>
            <link>https://medium.com/ltunes/react-675c90fcbaf7?source=rss-dc953d38a18b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/675c90fcbaf7</guid>
            <category><![CDATA[technical-excellence]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sibel Saka]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 25 Mar 2019 07:23:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-25T07:24:42.978Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>İlk yazımda <strong>React.js</strong> dünyasına giriş yapıp, React’ın ne olduğunu, component, props, state kavramlarının ne anlama geldiğini ve nasıl kullanıldığını irdeleyip, küçük bir uygulama yapmak istedim.</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QwLjnrpvpySSIHdkS_tXVw.png" /></figure><p>Haydi keşfetmeye başlayalım…</p><h3><strong>Nedir Bu React ?</strong></h3><p>React, açık kaynak dünyasına katkı sağlayan Facebook tarafından geliştirilen javascript ile önyüz bileşenleri oluşturma kütüphanesidir. Burada dikkat edilmesi gereken nokta React bir framework değil, bir kütüphanedir. Bunun nedeni ise React’ın sadece view katmanına odaklanmasıdır. View katmanı dışında herhangi bir mimari katman ile ilgisi yoktur.</p><p>React, observer desing pattern’ını kullanır. Bu sayede uygulamamızdaki state değişikliklerini bizim yönetmemize gerek kalmaz. State değişikliklerini tespit ederek UI’ı tekrar oluşturur. Bu oluşturma işlemini ise Virtual DOM ile yapmaktadır. Bu sayede UI tekrar oluşturulduğunda herhangi bir performans kaybı meydana gelmez.</p><p>Şimdi gelin, React geliştirmeye başlayacağımız günden itibaren en çok karşılaşacağımız terimleri incelemeye başlayalım.</p><h3>Component</h3><p>Component, aslına bakacak olursanız her şeydir. Yahu şimdi ne diyor bu kız dediğinizi duyar gibiyim :) Hemen konuya açıklık getireyim. Büyük bir resmin küçük parçaları aslında. Örnek vermem gerekirse projelerimizde birden fazla ve farklı yerlerde tekrar tekrar kullandığımız yapılar oluyor. Aynı div elementini başka sayfalarda kullanmak gibi. İşte tam da bu sırada component bir gün ışığı gibi doğuyor ve bizlere kolaylık sağlıyor. Diyor ki, sen beni bileşen olarak bir kere oluştur ve sonra dilediğin yerde, dilediğin kadar kullan. Böylelikle bir değişiklik yapmak istediğimizde kullanılan tüm sayfalarda değişiklik yapmak yerine component üzerinde değişiklik yaptığımızda bu componentin kullanıldığı tüm sayfalara ilgili değişiklik yansıyacaktır. İşte böyle de kurtarıcıdır. ❤</p><h3>Props (Stateless Data)</h3><p>Değişmeyecek veriler için kullanılır. Propslar yardımı ile bulunduğumuz componentten aktarmak istediğimiz her şeyi (number, string, obje, fonksiyon vb.) diğer başka componentlere kolayca aktarabiliriz. Kısacası componentler arası iletişimi gerçekleştiren yapılardır.</p><h3>State (Statefull Data)</h3><p>Değişebilir veriler için kullanılır. Component içerisinden state bilgisine this.state şeklinde erişilebilir ve this.setState ile de yeni değer ataması yapılabilir. Stateler yardımı ile React, render içerisindeki herhangi bir DOM nesnesinin değişitirilip değiştirilmediğini takip eder ve varsa değişimi hızlı bir şekilde ekrana yansıtır.</p><p>Ufak bir giriş ile üzerinde çalışacağımız kavramlar hakkında bilgi edindiğimize göre artık uygulama yapma aşamasına geçebiliriz. Geçmeden önce uygulamamız için gerekli olan birkaç kurulumdan bahsetmek istiyorum.</p><ul><li>NodeJs</li><li>Visual Studio Code</li></ul><p><strong>Node.Js: </strong>Facebook’un bizlere sunduğu react iskelet yapısını kullanabilmemiz için bilgisayarımızda kurulu olarak Node.JS ve beraberinde NPM bulunması gerekiyor. Bilgisayarımızda Node.Js’in yüklü olup olmadığını öğrenmek için komut satırında veya terminalde <strong>node -v</strong> yazıp çalıştırdığınızda benzer çıktıları görmemiz gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zMVj7TAkerWeAquugpgEMg.png" /></figure><p>Eğer bilgisayarınızda yüklü değilse <a href="https://nodejs.org/en/download/">https://nodejs.org/en/download/</a> adresinden işletim sisteminize uygun güncel sürümü indirip kurulum işlemini yapabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zLbRQ-mMoIyqQ-q5urt8yQ.png" /></figure><p><strong>Visual Studio Code: </strong><a href="https://code.visualstudio.com/download">https://code.visualstudio.com/download</a> adresinden güncel sürümü indirebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RBc0VG3G_fgNsVnTLLHTUw.png" /></figure><p>Gerekli tüm kurulumlar yapıldıktan sonra gelelim işin en zevkli kısmına :)</p><p>Öncelikle Facebook’un react için oluşturduğu iskelet yapısını kurmalıyız. Bunun için komut satırında veya terminalde npm install -g create-react-app komutunu yazmamız yeterli. -g ifadesi ile dosyaları global olarak indirmiş oluruz. Böylelikle herhangi bir klasör içinden create-react-app klasörüne erişebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*inSL_Qt-Sbuie9fdjiyb_g.png" /></figure><p>React projemizi oluşturmak için projeyi oluşturmak istediğimiz klasöre cd komutu ile gidelim ve ardından terminale create-react-app first-app yazarak first app isimli projemizi oluşturalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*t4XU3iFQMtfZKcMJ-cujfQ.png" /></figure><p>First app isimli projemiz başarıyla oluşturulduktan sonra aşağıdaki gibi bir çıktı görmemiz gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fBW3EXIRjjLLEBKmOWU2xw.png" /></figure><p>Yukarıdaki çıktı bize cd first-app komutu ile proje içerisine gidilip, ardından npm start komutu ile projemizi ayağa kaldırabileceğimizi söyler. O halde biz de bize söylenen adımları sırasıyla uygulayalım ve projemizi ayağa kaldıralım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MzF2Na0Wj06IPAGmQ92SNA.png" /></figure><p>Bu çıktı bizlere projemizin belirtilen portta başarıyla ayağa kalktığını söyler ve bizleri browserda aşağıdaki gibi bir ekran karşılar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g0g41SSo0hgPWY9kbtCf1A.png" /></figure><p>Evet tebrikler react projemiz artık hazır. Peki işimiz burada bitti mi? Tabi ki hayır. Hadi gelin şimdi projemizde birkaç değişiklik yapıp kendi componentimizi oluşturalım.</p><p>Projemin bulunduğu klasör içerisinde komut satırına veya terminale <strong>Code . </strong>yazarak projemi Visual Studio Code ile açıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9rkry-C0klDHTIl5iwhUdg.png" /></figure><p>Şimdilik projem için gerekli olmayan App.test.js , logo.svg, App.css ve index.css dosyalarını siliyorum. Ardından sildiğim bu dosyaları referans eden yerlerde gerekli düzenlemeleri yapıyorum.</p><p>İlk componentimiz için source kodlarımın bulunduğu src üzerinde New File ile yeni bir js dosyası oluşturuyorum ve bu dosyaya first.js ismini veriyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jcevNZ2KM5PBpGsOnfBbEQ.png" /></figure><p>Yukarıdaki kod bloğunu açıklayacak olursam componentimi oluşturmak için öncelikle React modülünü import ediyorum. Ardından tıpkı bir class gibi componentimi oluşturuyorum. Burada dikkat edilmesi gereken ilk kısım componentlerin ilk harfi büyük olmak zorundadır. İkinci kısım ise bu componentimi başka componentler içerisinde kullanacağım için export etmem gerektiğidir.</p><p>Şimdi oluşturduğum bu first componenti App.js içerisinde kullanmalıyım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*crdVIwoSDr5hDEYjEutCGQ.png" /></figure><p>App.js içerinde first componentimi kullanabilmem için öncelikle import ifadesi ile FirstComponenti import ediyorum. Ardından import edilen bu FirstComponenti tıpkı bir tag gibi kullanıyorum. Burada da dikkat edilmesi gereken kısım açılan tag mutlaka kapatılmalıdır. Aksi taktirde componentimi doğru bir şekilde kullanamam ve hata alırım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JCB8RoKSjx_2Soo5mUDHLQ.png" /></figure><p>Görüldüğü gibi oluşturduğumuz first component başarıyla sayfamıza dahil oldu.</p><p>Evet özetleyecek olursam beraber React dünyasına ufak bir giriş yaptık. React, component,props ve state kavramlarını inceledik ardından projemiz için gerekli olan kurulumları yapıp react iskeletini oluşturduk ve kendi componetimizi oluşturup sayfamızda kullandık.</p><p>Giriş aşaması için basit ve anlaşılır kodlar ile anlatmaya çalıştım ve yazarken çok keyif aldım umarım siz de okurken ve denerken çok keyif alırsınız. Yeniden görüşmek üzere.</p><p>Sevgiyle kalın :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=675c90fcbaf7" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/ltunes/react-675c90fcbaf7">React.js dünyasına giriş</a> was originally published in <a href="https://medium.com/ltunes">İnteraktif Web &amp; Mobile Tribe</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>