<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by donut.sorawit on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by donut.sorawit on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sorawit-sr?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*OMyDxlFhbkIEW_DUhNjAGg.jpeg</url>
            <title>Stories by donut.sorawit on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sorawit-sr?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 00:42:38 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sorawit-sr/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Book Breakdown | Zero to One (Section 3/3: Part 10–14)]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-3-part-10-14-3e0b55e05307?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3e0b55e05307</guid>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <category><![CDATA[entrepreneurship]]></category>
            <category><![CDATA[startup]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 15 Oct 2024 13:11:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-28T14:48:54.126Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Author</strong>: Peter Thiel (Co-Founder PayPal &amp; First Investor of Facebook) <br><strong>Publication date</strong>: Sep 16, 2014</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*01Q8L6VByvsREG9Rkg0Pfw.png" /><figcaption>สรุปหนังสือ Zero To One Section 3/3</figcaption></figure><h3>Part 10: The Mechanics of Mafia</h3><p>กลไกของมาเฟีล — บริษัทตั้งใหม่คือ กลุ่มคนที่มีภารกิจบางอย่างร่วมกัน และวัฒนธรรมก็คือสิ่งที่สะท้อนถึงลักษณะภายในของบริษัท <a href="https://fleximize.com/paypal-mafia/">PayPal Mafia</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DBc_WSPX1rxwvZBt5KswWA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jRmEWfbYWtzGHG1sZ1_fjw.png" /><figcaption>PayPal Mafia — <a href="https://fortune.com/2024/07/21/paypal-mafia-silicon-valley-thiel-hoffman-botha-rabois-musk/">https://fortune.com/2024/07/21/paypal-mafia-silicon-valley-thiel-hoffman-botha-rabois-musk/</a></figcaption></figure><ol><li><strong>มากกว่าแค่งาน</strong><br>ทีมแรกที่ Peter Thiel ก่อนบริษัท PayPal รู้จักใน Silicon Valley ในเวลาต่อมาว่า “<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/PayPal_Mafia">PayPal Mafia</a>” เหตุผลก็เพราะพวกเราหลายคนแยกย้ายกันไปก่อตั้ง Tech Company ที่ประสบความสำเร็จอีกมากมาย <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Peter_Thiel">Peter Thiel</a> (ก่อตั้ง <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Palantir_Technologies">Palantir Technologies</a>), <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Elon_Musk">Elon Musk</a> (ก่อตั้ง <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Tesla_Motors">Tesla Motors</a>, <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/SpaceX">SpaceX</a>, <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/OpenAI">OpenAI</a>, <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Neuralink">Neuralink</a>), <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Jawed_Karim">Jawed Karim</a> (ก่อตั้ง <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/YouTube">YouTube</a>), <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Reid_Hoffman">Reid Hoffman</a> (ก่อตั้ง <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/LinkedIn">LinkedIn</a>) และ <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/David_O._Sacks">David O. Sacks</a> (ก่อตั้ง <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Yammer">Yammer</a>)<br>ถึงแม้ PayPal ไม่ใช่บริษัทที่มีสวัสดีการที่ดีเลิศ แต่ทีมงานเราทีมที่ทำผลงานระดับสุดยอด ดังนั้น ทีมงานที่ PayPal ต้องสนิทแนบแน่น ต้องความสุขกับงานที่ทำ และเก่ง อีกทั้งแน่นอนว่าต้องตื่นเต้นที่ได้มาทำงานกับเรา</li><li><strong>การเลือกเฟ้นผู้สมรู้ร่วมคิด</strong><br>นอกจากฝีมือแล้ว ต้องสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างราบรื่นด้วย แต่การทีมงานที่ดีมี 2 รูปแบบหลัง<br>- คำตอบเกี่ยวกับภารกิจของคุณ<br>- คำตอบเกี่ยวกับทีมงานของคุณ<br>คำถามสุดท้าย “นี้เป็นกลุ่มคนทำงานแบบที่เราอยากทำงานด้วยหรือไม่”</li><li><strong>เครื่องแบบของ Silicon Valley<br><em>เมื่อมองจากสายตาคนนอก</em></strong><em> </em>ทุกคนในบริษัทของคุณควรแตกต่างไปในทิศทางเดียวกัน สิ่งที่ทำให้พนักงานบริษัทตั้งใหม่ แตกต่างจากบุคคลภายนอกคือ เสื้อยืด หรือ ฮูดประทับชื่อบริษัท<br>เครื่องแบบของบริษัทสื่อถึงหลักการอันเรียบง่ายที่ยื่งใหญ่ว่า<strong> “ทุกคนในบริษัทของคุณควรแตกต่างไปในทิศทางเดียวกัน”</strong></li><li><strong>ทำสิ่งเดียวกัน</strong><br><strong><em>เมื่อมองจากสายตาคน</em></strong>ใน ทีมงานแต่ละคนควรแตกต่างกันอย่างชัดเจนด้วยงานที่ทำ แต่อย่างยึดติดมันมาก ควร Rotate งานกัน เพื่อลดความขัดแย้ง พนักงานแข่งขันกันในงานเดียวกัน ดังนั้นเราต้องรักษาความสัมพันธ์ระยะยาว เพราะบริษัทส่วนใหญ่มีปัญหาภายใน แล้วแพ้ภัยตัวเอง</li><li><strong>เสียสติ</strong><br>ผู้บริหารควรเอาจริงเอาจังกับการบ่งเพาะวัฒนธรรมของการทุ่มเทแบบถวายหัว โดยเราต้องสร้าง “ลัทธิ” ที่เป็นส่วนหนึ่งของทีมและเข้าถึง “ความจริง” ที่สงวนสำหรับคนในเท่านั้น</li></ol><h3>Part 11: If You Build It, Will They Come?</h3><p>ถ้าคุณสร้างมันขึ้นมา เดี๋ยวก็มีคนซื้อ</p><blockquote>ถึงแม้<strong>การขาย</strong>จะเป็นสิ่งที่พบได้ทุกหนแห่ง แต่คนส่วนใหญ่ประเมินความสำคัญต่ำเกินไป</blockquote><p>หนังสือที่พวกเซียนคอมพิวเตอร์ชอบอ่านคือเรื่อง The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy ถึงขั้นบอกว่า โลกของเรามีต้นกำเนิดมาจากการกำจัดพวกนักขาย เรื่องราวมีอยู่ว่า มนุษย์เราอาศัยอยู่ดาวดวงอื่น แต่เกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่จนต้องอพยพไปดาวดวงใหม่ โดยประชากรทั้งหมดแบ่งเป็นยาน 3 ลำดังนี้</p><ul><li>ยาน A — นักคิด, ผู้นำ และผู้ประสบความสำเร็จ</li><li>ยาน B— นักขาย และที่ปรึกษา</li><li>ยาน C— คนงาน และช่างฝีมือ</li></ul><p>โดยยาน A และ C คิดมาตลอดพวกยาน B ไร้ประโยชน์ จึงกำจัดยาน B โดยส่งมายังโลกใบนี้</p><blockquote>การขายอาจจะไม่สำคัญในโลกจิตนาการ แต่สำคัญในโลกของเรา</blockquote><blockquote>เรามักมองข้ามความสำคัญของการกระจายสินค้า</blockquote><p>โดยเรามีอคติเหมือนผู้คนในยาน A และ C โดยเชื่อว่าพวกนักขายและตัวกลาง ทุกรูปแบบคือ “ตัวเกะกะ”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eNrng7Bj46yuRorK78HrwA.png" /><figcaption>Book — The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy</figcaption></figure><p>คุณคิดว่า “หลังจาก Product กำเนิดขึ้นมา มันควรกระจายไปเองราวกับเวทมนตร์”</p><blockquote>วิศวกรใส่ใจเรื่องการสร้างผลงานเจ๋งๆ มากกว่าการขายมัน แต่ลูกค้าจะไม่ได้ซื้อ Product เพียงเพราะคุณสร้างมันขึ้นมา คุณต้องคิดเรื่องของการขายมันด้วย และนั่นก็เป็นเรื่องยากกว่าที่เห็น</blockquote><h4>พวกเนิร์ดกับนักขาย</h4><p>อุตสาหกรรมโฆษณาของ USA ทำรายได้ปีละ 150,000 Million USD แต่วงการขายใหญ่กว่านั้นอีก ทำรายได้ 450,000 Million USD แต่ในมุมของผู้บริหารที่มากประสบการณ์กลับสงสัยว่าทำไมตัวเลขถึงต่ำนัก แต่บรรดาวิศวกรกลับถอนภายใจว่าทำไมเยอะขนาดนั้น</p><p>ใน Silicon Valley พวกเนิร์ดรู้สึกคลาดแคลงใจกับโฆษณา การตลาด และการขาย เพราะมันตื้นเขินและไร้เหตุผล</p><blockquote>การโฆษณาไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อทำให้คุณซื้อสินค้าทันที แต่เพื่อสร้างความประทับใจอย่างแยบยลที่กระตุ้นให้เกิดการซื้อในภายหลังต่างหาก</blockquote><p>พวกเนิร์ดมักจะอดไม่ได้ที่จะคิดว่าพวกนักขายไม่ได้ทำงานอะไรจริงๆ แต่ความจริงแล้วพวกเนิร์ดประเมินความยากของงานด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมไว้สูงเกินจริง เพราะสามารถมองเห็นความท้าทายในงานเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน</p><p>แต่สิ่งที่พวกเนิร์ดไม่เคยมองเห็นคือ การทำให้งานขายดูง่ายดายลื่นไหลนั้นหนักไม่แพ้กัน</p><h4>ขายอย่างแนบเนียน</h4><p>นักขายทุกคนคือนักแสดง งานหลักของพวกเขาคือชักจูง ไม่ใช่การแสดงความจริงใจ นั้นคือเหตุผลที่คำว่า “นักขาย” มักจะมาจากความไม่จริงใจ หรือพวกชอบตื้อ คนพวกนี้ล้วนเป็นนักขายชั้นปลายแถว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GFHe4ZCks8y3SrZ2pSWHuw.jpeg" /><figcaption>ตัวอย่างการ Hard Sell</figcaption></figure><p>นักขายระดับปรมาจารย์ ไม่ใช่ว่าคุณไม่เคยเจอพวกเขา แต่เพราะศิลปะของพวกเขานั้นแยบยลจนคุณมองไม่เห็นต่างหาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uon1mcMxy8EHWm66WNtAlA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jrkuY60iC4qUVkrcEW5XiQ.png" /><figcaption>ตัวอย่างการขายแบบแนบเนียน โฆษณาของ Apple — <a href="https://www.youtube.com/watch?v=VtvjbmoDx-I">https://www.youtube.com/watch?v=VtvjbmoDx-I</a></figcaption></figure><blockquote>ไม่ว่าจะ การขาย / การตลาด / โฆษณา เหมือนการแสดงตรงที่ “ยิ่งแนบเนียน ยิ่งได้ผล”เพราะแบบนี้ทำให้ <strong>คนทำงานเกี่ยวกับการกระจายสินค้า จึงมีชื่อตำแหน่งไม่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมที่ทำ</strong> เช่น<br>- คนขายโฆษณา เรียกว่า “เจ้าหน้าที่ดูแลลูกค้า (Account Executive)”<br>- คนขายแนวคิดเพิ่มจำนวนลูกค้าใหม่เรียกว่า “นักพัฒนาธุรกิจ (Business Development)”<br>- คนขายบริษัทเรียกว่า “นายธนาคารเพื่อการลงทุน”<br>- คนขายตัวเองเรียกว่า “นักการเมือง”<br><strong>การเปลี่ยนชื่อตำแหน่งเพราะ ไม่อยากให้รู้สึกว่ากำลังโดนโน้มน้าวให้ซื้ออะไรสักอย่างนึง</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*KRZzMweWKvpzWSy3X7wTtg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ff8jpgUBnVlVpgPKVGw_oA.jpeg" /></figure><p>เป้าหมายสูงสุดของวิศวกรคือ การสร้างผลิตภัณฑ์ที่ยอดเยี่ยมถึงขั้น “ขายได้ด้วยตัวเอง” ซึ่งไม่ใช่ความจริงเลย</p><p>และคำเตือนอีกอย่างแวดวงธุรกิจ “ผลิตภัณฑ์ที่ดีที่สุดใช่ว่าจะได้รับชัยชนะเสมอไป”</p><p>ดังนั้น<strong> “การกระจายสินค้า จึงเป็นเรื่องสำคัญในการออกแบบผลิตภัณฑ์” </strong>หากคุณสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมา และไม่ได้คิดถึงวิธีจะขายผลิตภัณฑ์ ธุรกิจคุณอาจจะย้ำแย่ได้</p><h4>จะขายผลิตภัณฑ์อย่างไร</h4><p>ความจริงที่อาจจะยอมรับได้ยากคือ เพียงแค่การขายและการกระจายสินค้าที่เหนือกว่าก็สามารถอำนาจผูกขาดได้แล้ว (ผลิตภัณฑ์ที่ดีเพียงอย่างเดียวยังไม่สามารถทำได้)</p><p><strong>ตัวชี้วัดประสิทธิภาพการกระจายสินค้า</strong><br>Customer Lifetime Value ต้องมากกว่า Customer Acquisition Cost</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nWiDyTiKWd3T3Z5O-VrKbA.png" /></figure><h4>รุปแบบการขายมี 5 แบบ</h4><ol><li><strong>Complex Sales — การขายแบบซับซ้อน </strong><br>หากการขายแต่ละครั้งมีมูลค่าการขายหลัก 1 Million USD (30,000,000 THB) ขึ้นไป คุณอาจจะต้องใช้เวลาหลายเดือนในการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า และ 1 ปีอาจจะขายได้แค่ 1 หรือ 2 ครั้ง หลังจากเสร็จสิ้นคุณจะได้ติดตั้งและบริการไปอีกนาน นี้เป็นเรื่องยาก แต่เป็นวิธีเดียวที่ขายราคาได้สูงสลิ่ว เช่น <br><strong>- Elon Musk ของ </strong><a href="https://www.spacex.com/"><strong>SpaceX</strong></a> โน้มน้าวให้ NASA เซ็นสัญญามูล 1,000 Million USD เพื่อเปลี่ยนมาใช้ยานพาหนะของ SpaceX หลังจากกระสวยอากาศปลดระวาง<br><strong>- CEO ของ </strong><a href="https://www.palantir.com/"><strong>Palantir</strong></a> ใช้เวลา 25 วัน/เดือนในการไปพบลูกค้าและขายมูลค่าตั้ง 1 Million USD ถึง 100 Million USD ซึ่งแน่นอนการขายระดับนี้ลูกค้าต้องคุยกับ CEO โดยตรง<br><strong><em>ความท้าทายคือ ผลิตภัณฑ์ที่ดีและความสามารถการเข้าถึงหน่วยงานรัฐ <br>เหมาะกับบริษัทที่ไม่มีพนักงานขายเลย</em></strong></li><li><strong>Personal Sales — การขายแบบประกบตัว</strong><br>การขายส่วนใหญ่ไม่ได้ซับซ้อนมาก โดยเฉลี่ยจะมีมูลค่าตั้ง 10,000–100,000 USD (300,000–3,000,000 THB) <br><em>ความท้าทายคือ ผลิตภัณฑ์ที่ดีและความสามารถการเข้าถึงหน่วยงานรัฐ <br>เหมาะกับบริษัทที่ไม่มีพนักงานขายเลย</em></li><li><strong>Distribution Doldrums — เขตอันตรายในการขาย</strong><br>พื้นที่การขายระหว่าง <strong>“การตลาด” </strong>กับ <strong>“การประกบตัว”</strong> เป็นเขตอันตราย สมมุติว่าคุณสร้างผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ที่ช่วยเจ้าของร้านสะดวกซื้อ (POS) ผลิตภัณฑ์นี้น่าจะราคาประมาณ 1,000 USD (30,000 THB) ด้วยราคาระดับนี้คุณอาจไม่มีช่องทางการจายสินค้าถึงกิจการขนาดเล็กได้ ไม่ว่าจะโฆษณา หรือ ยิง Ads ก็เป็นวิธีหวานแห่มากเกิน<br>ดังนั้นผลิตภัณฑ์นี้ต้องใช้พนักงานในการเข้าถึงร้านค้า แต่ด้วยราคาสินค้า 1,000 USD ทำให้คุณไม่สามารถจ้างพนักงานขายได้ ซึ่งเป็นปัญหาเรื่องการกระจายสินค้า</li><li><strong>Marketing &amp; Advertising — การตลาดและโฆษณา</strong><br>การตลาดและการโฆษณาใช้ได้ผลกับผลิตภัณฑ์ที่ราคาไม่แพง เน้นเจาะตลาดเป็นวงกว้าง แต่ไม่สามารถใช้พลังการแพร่ระบาดแบบไวรัลได้ เช่น การขายน้ำยาซักผ้า หรือ การขายแว่นตาในราคา 100 USD (3,000 THB) โดยเฉลี่ยคนเราจะซื้อแว่นไม่กี่อัน ทำให้ Customer Lifetime Value หรือมูลค่าระยะยาว (100–500 USD) ซึ่งไม่เหมาะกับการจ้างพนักงานขาย<br>เมื่อคุณต้องจำกัดต้นการในการหาลูกค้าใหม่ (Customer Acquisition Cost) ด้วยเงินไม่กี่สิบดอลลาร์ต่อคน คุณต้องใช้โทรโข่งขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่จะหาได้</li><li><strong>Viral Marketing — การตลาดแบบไวรัล</strong><br>ผลิตภัณฑ์จะแพร่ระบาดเป็นไวรัลได้ก็ต่อเมื่อมันมีคุณสมบัติบางอย่างที่ทำให้ <strong>“อยากแนะนำเพื่อนใช้ด้วยกัน” </strong>นี้เป็นวิธีที่ Facebook และ PayPal เติบโตอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่ “เชิญเพื่อน” หรือ “โอนเงินให้เพื่อน” ก็เป็นการแนะนำต่อ ซึ่งวิธีนี้ไม่ใช้แค่ใช้งบน้อยแต่ยังแพร่กระจายรวดเร็วอีกด้วย<br><strong>PayPal</strong> ไม่ได้ดึงดูดผู้ใช้งาน (User) แบบเหวี่ยงแห แต่อยากได้ลูกค้าที่ศักยภาพสูงก่อน คือ ชาวต่างชาติที่มาทำงานที่ USA และใช้บริการ <a href="https://www.westernunion.com/th/th/home.html">Western Union</a> ในการโอนเงินกลับไปให้ครอบครัว PayPal ช่วยทำงานให้การโอนเงินเป็นเรื่องง่ายดายขึ้น แต่กลุ่มลูกค้าทำธุรกรรมไม่บ่อยนัก <br>PayPal ต้องการตลาดขนาดเล็กกว่าแต่โอนเงินบ่อยๆ และก็พบตลาดสินค้าออนไลน์ผ่านการประมูลของ <a href="https://www.ebay.com/">eBay</a> ซึ่งมีนักขายอยู่ 20,000 คน ในแต่ละวันมีธุรกรรมจำนวนมาก ซึ่ง eBay ในตอนนั้นการชำระเงินไม่มีประสิทธิภาพมากนัก ทำให้มีผู้ใช้มาลองใช้งาน PayPal และทำให้ครองตลาดแบบไวรัลได้</li></ol><h4>Power Law ของการจายสินค้า</h4><p>การจายสินค้าเป็นไปตาม Power Law เช่นกัน สำหรับบริษัทแต่ละแห่งจะมีหนึ่งวิธีที่มีประสิทธิภาพมากกว่าวิธีอื่นๆ</p><h4>การขายผู้ที่ไม่ใช่ลูกค้า</h4><p>สิ่งที่คุณต้องขายไม่ได้มีแค่ผลิตภัณฑ์เท่านั้น แต่คุณยังต้องขายบริษัทให้แก่พนักงานและนักลงทุนด้วย</p><h3>Part 12: Man and Machine</h3><p>ในขณะที่อุตสหกรรมต่างๆ เริ่มถึงจุดอื่มตัว แวดวง IT ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วจนผู้คนใช้คำนี้แทนที่คำว่า “Technology” ปัจจุบันผู้คนกว่า 5,000 ล้านคนเข้าถึงความรู้บนโลกผ่าน Smart Phone และความก้าวหน้าด้าน Technology ที่มีความสามารถแซงมนุษย์ได้ โดยมนุษย์ขาดไม่ถึง อย่างเช่น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w92yK8s2rudVwTVyD6-vjA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*neeakNc_2EaWBGm3HQtoMQ.png" /><figcaption>Deep Blue Supercomputer &amp; Google Self-Driving Car Project</figcaption></figure><ul><li>ใน <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Deep_Blue_versus_Garry_Kasparov">10 Feb 1996</a> Deep Blue Supercomputer ชนะแชมป์โลกหมากรุก (<strong>Garry Kasparov</strong>) เป็นครั้งแรก</li><li>Google Self-Driving Car Project (<a href="https://waymo.com/">Waymo</a>)</li></ul><p>ทำให้มีกลุ่มคนที่เชื่อว่า Computer จะมาแทนที่มนุษย์ แต่ในมุมของ Peter Thiel (Co-Founder PayPal) เชื่อความเป็นความคิดที่ผิด เพราะว่า</p><blockquote>Computer เป็นตัวช่วยของมนุษย์ ไม่ใช่สิ่งทดแทน Business ที่มี Value สูงที่สุดในอีก 10 ปีข้างหน้า จะต้องเป็นผู้ประกอบการที่แสวงหาวิธีเพิ่มศักยาภาพให้มนุษย์ ไม่ใช่ลดความสำคัญของมนุษย์ลง</blockquote><blockquote>ผู้คนแย่งชิงงานและทรัพยากร แต่ Computer ไม่แย่งชิงอะไรเลย<br>ทุกคนล้วนต้องการ “อาหาร”<br>ทุกคนล้วนต้องการ “ที่อยู่อาศัย”<br>ทุกคนล้วนต้องการ ไม่หยุด ไม่แค่ปัจจัยพื้นฐาน</blockquote><p>มนุษย์และคอมพิวเตอร์มีความถนัดกันคนละแบบ</p><ol><li><strong>Human</strong> — มีความตั้งใจเป็นของตัวเอง สามารถวางแผนและตัดสินใจในสถานการณ์ที่ซับซ้อนได้ แต่เราไม่เก่งเรื่องการประมวลผลข้อมูลจำนวนมหาศาล</li><li><strong>Computer</strong> — มีความสามารถตรงกันข้าม มีความสามารถในการประมวลผลข้อมูลเป็นเลิศ แต่มีปัญหาเรื่องการตัดสินใจขั้นพื้นฐาน ซึ่งสำหรับมนุษย์เป็นเรื่องง่ายมาก</li></ol><h3>Part 13: Seeing Green</h3><p>ในช่วงต้นปีศตวรรษที่ 21 แนวคิดพลิกโลกต่อไปคือเทคโนโลยีพลังงานสะอาดอย่างแน่นอน ซึ่งตอนนั้นมีเหตุการณ์ที่เมืองปักกิ่งมีหมอกควันลงหนาทึบจนแทบมองไม่เห็น และหายใจก็ยังเป็นอันตรายต่อสุขภาพเลย ในบังกลาเทศบ่อน้ำทั่วประเทศมีสารหนูปนเปื้อน ในอเมริกาเกิดพายุเฮอริเคน จนหนังสือพิมพ์ “New York Time” ขนานนามสถานการณ์ดังกล่าวว่า <strong>“วิกฤติสารพิษครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์”</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*1shJOvjP6DSxc2jO9llvMQ.png" /><figcaption>RENIXX World — Global Stock Index — <a href="https://www.renewable-energy-industry.com/stocks/">https://www.renewable-energy-industry.com/stocks/</a></figcaption></figure><p>ทำให้บรรดาผู้ประกอบการ (Entrepreneur) แห่กันก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีพลังงานสะอาดหลายพันแห่ง และนักลงทุน (Investor) ก็แห่กันเทเงินกว่า 50,000 Millon USD ให้แก่บริษัทเหล่านั้น ภารกิจทำความสะอาดโลกใบนี้เริ่มต้นขึ้นแล้ว</p><p>แต่ทุกอย่างก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า เรากลับได้ฟองสบู่ลูกโตในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีพลังงานสะอาด บริษัทตั้งใหม่ล้วนล้มหาย ตายจาก ซึ่งบริษัทพวกนี้ที่ล้ม เพราะมองข้ามการตั้งคำถาม 7 ข้อดังนี้</p><h4><strong>1. คำถามเรื่องวิศวกรรม</strong></h4><p>คุณสามารถสร้างเทคโนโลยีที่สั่นสะเทือนวงการแทนการปรับปรุงเทคโนโลยีที่มีอยู่ทีละเล็กน้อยหรือไม่</p><h4>2. คำถามเรื่องจังหวะและเวลา</h4><p>ตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมการธุรกิจนี้หรือไม่</p><h4>3. คำถามเรื่องการผูกขาด</h4><p>คุณเริ่มต้นการยึดตลาดขนาดเล็กได้หรือไม่</p><h4>4. คำถามเรื่องบุคลากร</h4><p>คุณมีทีมงานที่เหมาะสมหรือไม่</p><h4>5. คำถามเรื่องการกระจายสินค้า</h4><p>คุณไม่มีแค่วิธีสร้างผลิตภัณฑ์ แต่คุณมีวิธีส่งมอบให้ถึงมือลูกค้าด้วยใช่หรือไม่</p><h4>6. คำถามเรื่องความยั่งยืน</h4><p>คุณจะรักษาตลาดของตัวเองใน 10–20 ปีข้างหน้าไว้ ได้หรือไม่</p><h4>7. คำถามเรื่องความลับ</h4><p>คุณมองเห็นโอกาสที่คนอื่น มองไม่เห็นหรือไม่</p><blockquote>ซึ่ง <a href="https://www.tesla.com/en_th">Tesla</a> สามารถตอบได้เต็มทั้ง 7 ข้อ</blockquote><h3>Part 14: The Founder’s Paradox</h3><p>บุคลิก 2 ขั้วของผู้ก่อตั้งบริษัท ในบรรดาผู้ก่อตั้ง PayPal ทั้ง 6 คน มี 4 คนที่เคยทำระเบิดสมัยเรียนมัธยม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NxBAZztn8lWpCTAviGF9Dw.jpeg" /><figcaption>ผู้ก่อตั้ง PayPal</figcaption></figure><h3>Conclusion: Stagnation or Singularity</h3><p>อนาคตที่ไม่ได้มีเพียงหนึ่ง</p><p>ถ้าแม้แต่ผู้ก่อตั้งที่มองการณ์ไกลที่สุด ยังไม่สามารถวางแผน (Plan) ล่วงหน้าได้ไกลกว่า 20–30 ปีได้ เราก็คงไม่ต้องพูดถึงอนาคตที่ไกลพ้นกันแล้วล่ะครับ แต่ถึงแม้เราจะไม่สามารถระบุรายละเอียดที่เฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับอนาคต เราก็ยังพอนึกภาพแบบคร่าวๆ ได้</p><h4><strong><em>DOLAB ความเห็นส่วนตัวขณะอ่านหนังสือเล่มนี้</em></strong></h4><p><em>หนังสือเล่มนี้น่าทึ่งสำหรับผู้อ่านอย่างมาก เพราะหนังสือเล่มนี้เขียนในปี 2014 วันนี้ที่ DOLAB นำมาย่อยคือปี 2024 ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นใน 10 ปีนี้ เหมือนที่หนังสือเล่มนี้เคยคาดการณ์ไว้</em></p><blockquote>อนาคตแบบไหนที่รอเราอยู่ ?</blockquote><p>นักปรัชญาชื่อ <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Nick_Bostrom">Nick Bostrom</a> บอกว่าอนาคตที่เป็นไปได้มี 4 แบบด้วยกัน</p><ul><li><strong>การตกต่ำเป็นวัฏจักร</strong><br>ผู้คนในยุคโบราณมองว่าประวัติศาสตร์คือวัฏจักรแห่งความรุ่งเรืองและความตกต่ำที่หมุนเวียนสลับไปมาไม่รู้จบ<br>.<em> <br>ไม่น่าเป็นไปได้ เพราะปัจจุบันภูมิปัญญาที่ค้ำจุลอารยธรรมมนุษย์ถูกแพร่หลายทุกสารทิศ แต่ถ้าเราคิดว่ามนุษย์ถึงจุดจบ การคิดเรื่องอนาคตย่อมเป็นการเสียเวลาเปล่า</em></li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HNuf1pHVKDuTaxUz4oEd6w.png" /></figure><ul><li><strong>การพัฒนาถึงจุดอิ่มตัว</strong><br>แต่คนส่วนใหญ่ก็สงสัยว่า โลกจะพัฒนาไปถึงจุดอิ่มตัว ประเทศที่ร่ำรวย หากเดินทางไปทิศทางเช่นนี้ อนาคตคงไม่ต่างจากปัจจุบันมาก และถึงจุดอิ่มตัวในที่สุด ซึ่งไม่มีการพัฒนาหรือก้าวหน้าใดๆ แล้ว<br>.<br>ถ้าเราบอกว่าอนาคตคือช่วงเวลาที่แตกต่างจากปัจจุบัน ก็ดูเหมือนคนส่วนใหญ่มองว่ามนุษย์ไม่มีน่าจะมีอนาคตมากนัก<br>.<br>พวกคิดว่าอีกหลายสิบปี โลกาภิวัตน์ (globalization) จะยิ่งแผ่ขยายจนทั้งโลกบรรจบกัน ในกรณีนี้ประเทศที่ยากจนไล่ตามประเทศที่ร่ำรวยได้ทัน และทั่วโลกจะถึงจุดอิ่มตัวทางด้านเศรษฐกิจ เพราะมันย่อมนำไปสู่การแข่งขันทางเศรษฐกิจที่รุนแรงกว่าที่เคยเป็นมา</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l9QjIwDupTuSj0188FF0zQ.png" /></figure><ul><li><strong>การลุ่มสลาย</strong><br>ในขณะเดียวกันโลกจะไม่ถูกขวางกั้นด้วยสภาพภูมิศาสตร์อีกแล้ว ประกอบกับมีอาวุธที่มีพลังทำลายรุนแรงอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน ส่งผลต่อคำถาม หากเกิดความหายนะระดับนั้น เราจะควบคุมสถานการณ์ได้หรือไม่ นำมาสู่การล่มสลายของมนุษยชาติ<br>.<br>เมื่อการแข่งขันทวีความเข้มข้นในโลกที่มีทรัพยากรจำกัดอนาคตที่โลกมาถึงจุดอิ่มตัว หากไม่มี Technology ใหม่ๆ มาบรรเทาความรุนแรงของการแข่งขัน<br>.<br>นำไปสู่ภาวะเศรษฐกิจหยุดนิ่ง อาจจะเป็นชนวนความขัดแย้ง แล้วถ้าเป็นความขัดแย้งในระดับโลก เผ่าพันธ์มนุษย์อาจจะถึงคราวอวสานในที่สุด</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tMwnuyZvJWw3cYwEj0aG3g.png" /></figure><ul><li><strong>การพุ่งทยาน</strong><br>เป็นอนาคตที่จิตนาการยากที่สุด นั้นคือการพุ่งทยานไปสู่อนาคตที่ดีกว่าปัจจุบันอย่างยื่งยวด ผลลัพธ์ที่อาจะเกิดขึ้นหลายรูปแบบ และมันจะแตกต่างจากปัจจุบันอย่างนึกไม่ออก<br>.<br>ด้วยเหตุผลทั้งหมด อนาคตจึงมีแบบเดียวเท่านั้น คือ การสร้าง Technology ใหม่ เพื่ออนาคตที่ดีกว่า</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*75iCtvqzFf4lLSifzTzzZg.png" /></figure><h4>Moore’s Law</h4><p>เริ่มต้นการศึกษา<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Moore%27s_law">กฎของมัวร์ (Moore’s Law)</a> แกะรอยแนวโน้มการเติบโตแบบทวีคูณในแวดวงต่างๆ</p><p>ซึ่งฟันธงในอนาคตค้องมีระบบปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence: AI) ที่มีความฉลาดเหนือมนุษย์ถือกำเนิดขึ้นอย่างแน่นอน</p><h4>ย่อหน้าสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้</h4><p>ภารกิจของเราในตอนนี้คือ การค้นหาวิธีการที่ไม่เหมือนใครในการสร้างสิ่งใหม่ ซึ่งไม่เพียงทำให้อนาคตที่ต่างไปจากเดิม แต่ทำให้มันดีขึ้นด้วย<br>.<br>หรือ ก็คือ การเคลื่อนที่จาก 0 ไป 1 นั้นเอง<br>.<br>ก้าวแรกที่สำคัญมาก คือการเริ่มคิดริเริ่มด้วยตัวเองครับ เราต้องมองโลกราวกับว่ามันเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่ไม่เคยเห็นก่อนเท่านั้น จึงจะสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมาและรักษาไว้คงอยู่ในอนาคตได้</p><blockquote>ยินดีด้วย คุณได้รู้ภาพรวมและหัวใจสำคัญของหนังสือเล่มนี้จบแล้วนะครับ</blockquote><h3>Book Breakdown — Zero To One</h3><ul><li><a href="https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-1-3-part-1-5-58f0d15e13d4">Zero to One (Section 1/3: Part 1–5)</a></li><li><a href="https://sorawit-sr.medium.com/book-breakdown-zero-to-one-section-2-part-6-9-3f6032619bad">Zero to One (Section 2/3: Part 6–9)</a></li><li><a href="https://medium.com/@sorawit-sr/book-breakdown-zero-to-one-section-3-part-10-14-3e0b55e05307">Zero to One (Section 3/3: Part 10–14)</a></li></ul><h3>Follow me :)</h3><ul><li><strong>Facebook</strong>: <a href="https://www.facebook.com/DOLABICO/">https://www.facebook.com/DOLABICO/</a></li><li><strong>Medium</strong>: <a href="https://medium.com/dolab">https://medium.com/dolab</a></li><li><strong>X (Twitter):</strong> <a href="https://x.com/dolabco">https://x.com/dolabco</a></li><li><strong>Instagran:</strong> <a href="https://www.instagram.com/dolab_co/">https://www.instagram.com/dolab_co/</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3e0b55e05307" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-3-part-10-14-3e0b55e05307">Book Breakdown | Zero to One (Section 3/3: Part 10–14)</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Book Breakdown | Zero to One (Section 2/3: Part 6–9)]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-2-part-6-9-3f6032619bad?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3f6032619bad</guid>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 03 Oct 2024 17:40:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-21T04:23:58.786Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Author</strong>: Peter Thiel (Co-Founder PayPal &amp; First Investor of Facebook) <br><strong>Publication date</strong>: Sep 16, 2014</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nYV6ucxZKkyuQv_mgJfncw.png" /><figcaption>สรุปหนังสือ Zero To One Section 2/3</figcaption></figure><h3>Part 6: You Are Not a Lottery Ticket</h3><blockquote>คำถามที่เกิดขึ้นในแวดวงธุรกิจก็ คือ<br>ความสำเร็จเกิดจากโชค หรือ ความสามารถกันแน่</blockquote><p>คุณต้องมองโลกในแง่ดีและมีมุมมองที่เชื่อว่าอนาคคแน่นอนขึ้นมาอีกครั้ง</p><p>การก่อตั้งบริษัทเป็นความพยายามครั้งใหญ่สุด คุณมีความเชื่อว่าสามารถ Control หรือกุมชะตาชีวิตของตัวไว้ และสามารถสร้างผลกระทบต่อโลกใบนี้ได้อีกด้วย จำไว้ว่าคุณไม่ใช่ Lottery</p><h3>Part 7: Follow the Money</h3><blockquote>กล่าวโดย Albert Einstein <strong>“ดอกเบี้ยทบต้น เป็นสิ่งมหัศจรรย์ลำดับที่ 8 ของโลก”</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*B161GG007EgWCi3r_R7osQ.png" /><figcaption>Albert Einstein — Compound interest is the eighth wonder of the world. He who understands it, earns it … he who doesn’t … pays it.</figcaption></figure><blockquote>อย่าประมาทพลังของการเติบโตแบบทวีคูณ</blockquote><p>เราไม่ได้อยู่ในโลกที่ทุกอย่างเติบโตเป็น<strong>เส้นตรง (Linear)</strong> แต่พวกเราใช้ชีวิตภายใต้ <strong>กฎเลขยกกำลัง (Power Law) </strong>ต่างหาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ud9_Ac2AIP15FLHQMh_ycg.png" /><figcaption>Power Law vs. Linear</figcaption></figure><h4>Power <strong>Law</strong> ของการร่วมทุน</h4><p>กองทุนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ <strong>Power Law</strong> เพราะกองทุนส่วนใหญ่จะระดมทุน จัดตั้งกองทุน และนำทุนไปลงทุนกับ Tech Company ที่เชื่อว่าจะมีมูลค่าสูงในอนาคต โดยส่วนใหญ่ระยะเวลาการลงทุนคือ 10 ปี เนื่องจากต้องให้เวลาบริษัทเติบโตจนประสบความสำเร็จแล้ว จึง “ถอนการลงทุน” ออกไป แต่ก็จะมีบริษัทส่วนใหญ่ที่ล้มเหลว ทำให้ Investor เชื่อว่าช่วงแรกจะขาดทุน แต่พวกเขาก็จะหวังว่ามูลค่าบริษัทจะพุ่งทะยานขึ้นถึงจุดคุ้มทุนภายในไม่กี่ปี เมื่อบริษัทพวกนี้ประสบความสำเร็จก็จะเริ่มขายกิจการ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/953/1*BW2ZnPXMs5kqS5dcMrcslQ.png" /></figure><p>ซึ่งความเป็นจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้นบริษัททุกที่ลงทุนล้มเหลวทั้งหมด เพราะตาม Power Law จะมีบริษัทเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่จะพุ่งทะยาน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VtglNWS2Pu2tJhy24RARFA.png" /><figcaption>Power Law</figcaption></figure><h4>เหตุใดเราจึงไม่เห็น Power <strong>Law</strong></h4><p>ทำไมนักลงทุนมืออาชีพถึงไม่เข้าใจ <strong>Power Law </strong>กันละ เหตุผลหนึ่งคือมันต้องใช้เวลา และนักลงทุนมักจะสนใจกับปัจจุบัน สมมุติว่ากองทุนลงทุน 10 บริษัท ผลงานของทุกบริษัทจะดูเหมือนกันหมดในช่วงแรกก่อนการเติบโตแบบทวีคูณ</p><ul><li><strong>ช่วงเริ่มต้นของกองทุน</strong></li><li><strong>ช่วงกลางของกองทุน</strong></li><li><strong>กองทุนครบกำหนด</strong></li></ul><h4>จะใช้ Power <strong>Law</strong> อย่างไร</h4><p>Power Law ไม่ใช่แค่สำคัญสำหรับ Investor แต่ยังสำคัญสำหรับ Entrepreneur ด้วย เมื่อเราเลือกอาชีพ เท่ากับว่าเราเชื่อว่าอาชีพนี้จะมี Value ในอีกหลาย 10 ปี</p><p>เพื่อรับมือกับอนาคตที่ไม่แน่นอน แนวทางที่ผู้คนเลือกกันมากที่สุดคือ การกระจายความเสี่ยง แม้แต่ Investor ยังกระจายการลงทุนหลายบริษัท แต่ Investor ที่เข้าใจ Power Law จะลงทุนบริษัทน้อยแห่งที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1uSz_JNh6mFfllfWgJG_og.png" /><figcaption>ชีวิตไม่ใช่ Port การลงทุน</figcaption></figure><blockquote><strong>แต่ชีวิต (Life) ไม่พอร์ตการลงทุน (Investment Port)</strong></blockquote><p>อย่างน้อยประโยคด้านบนก็ใช้ได้กับผู้ประกอบการ (Entrepreneur) และคนทั่วไปเพราะ</p><ul><li><strong><em>ผู้ประกอบการ</em> </strong>ไม่สามารถ​ “กระจายความเสี่ยงด้วยการก่อตั้งบริษัทหลาย 10 แห่งพร้อมกันได้ และหวังว่าจะมีบริษัทสักแห่งที่ประสบความสำเร็จ”</li><li><strong><em>คนทั่วไป</em></strong> ไม่สามารถ​ “กระจายความเสี่ยงด้วยการประกอบหลาย 10 อาชีพได้พร้อมกัน”</li></ul><h3>Part 8: Secrets</h3><p>ทุกแนวคิดโดดเด่นและเป็นที่รู้จักมากที่สุดในทุกวันนี้ล้วนเคยเป็นสิ่งที่ไม่มีใครรู้จักมาก่อน ตัวอย่างหนึ่งคือความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ระหว่างด้านทั้ง 3 ของสามเหลี่ยม เป็นความลับนับ 1,000 ปี อย่าง<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Pythagorean_theorem">ทฤษฎีบทพีทาโกรัส (Pythagoras Theorem)</a> ซึ่งทุกวันนี้กลายเป็นความรู้พื้นฐานทางคณิตศาสตร์ที่สำคัญ <strong><em>แต่มันไม่ช่วยให้คุณได้เปรียบหรอก เพราะมันไม่ใช่ความลับแล้ว</em></strong></p><blockquote>มีอะไรบ้างที่สำคัญ และเป็นความจริงแต่ไม่เคยมีใครเห็นด้วยกันคุณ</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/617/1*EjE2qlTbZ50JwLU4YgQkSQ.png" /><figcaption>ทฤษฎีบทพีทาโกรัส (Pythagoras Theorem)</figcaption></figure><p>แต่เราต้องแยกแยะระหว่าง 3 สิ่งนี้ออกจากกันให้ได้</p><ol><li>สิ่งที่รู้อยู่แล้ว (ง่าย)</li><li>ความลับ (ยาก)</li><li>เรื่องลี้ลับ (เป็นไปไม่ได้)</li></ol><p>ส่วนคำถามส่วนกระแสเชิงธุรกิจที่ว่า “บริษัทแบบไหนที่มีมูลค่าสูง แต่ย้งไม่มีใครสร้างขึ้น” ดังนั้นคำตอบที่ถูกจึงต้องเป็นความลับ :)</p><h4>ทำไมเราถึงไม่ค้นหาความลับ ?</h4><p><strong>คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตราวกับว่าไม่ความลับลงเหลือให้ค้นหาอีกแล้ว</strong> เป็นไปได้ว่า<strong>จุดเริ่มต้นมาจากภูมิศาสตร์</strong> ทุกวันนี้ไม่มีพื้นที่ว่างเปล่าบนแผนที่โลกอีกแล้ว ถ้าคุณเกิดในศตวรรษที่ 18 ก็คงมีดินแดนใหม่ๆ ให้คุณไปสำรวจ แต่หลังจากศตวรรษที่ 20 มีนิตยาสาร <strong>National Geographic</strong> ก็เป็นช่องทางที่ให้คนเห็นทุกสถานที่ในโลก นอกจากเรื่องของ<strong>ภูมิศาสตร์</strong>แล้ว เรายังได้รับอิทธิพลจากแนวโน้มทางสังคม 4 อย่างด้วยกัน</p><ol><li><strong>การทำอะไรแบบค่อยเป็นค่อยไป</strong></li><li><strong>การกลัวความเสี่ยง</strong></li><li><strong>ความพอใจสภาพที่เป็นอยู่</strong></li><li><strong>ความแบนราบของโลก </strong>— กระแสโลกาภิวัตน์ลุกลาม ทำให้เกิดการแข่งขันสูงขึ้น ทำให้โลกดูใหญ่เกินสำหรับคนตัวเล็ก ในการสร้างสิ่งใหม่</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZSGSSW8_9Et4rspq_j3uOw.png" /><figcaption>National Geographic Magazine</figcaption></figure><p>แต่อย่างไรก็ตามแนวโน้มแบบนี้ก็มีแง่ดีอยู่บ้าง มันทำให้ทุกวันนี้การก่อตั้งลัทธิงมงายใหม่ๆ แทบเป็นไม่ได้เลย แต่ระหว่างนั้นเราก็สูญเสียสิ่งสำคัญไปด้วย เพราะดูเหมือนเราเลิกพิศวงกับความลับที่ยังไม่ถูกค้นพบ</p><h4>โลกที่ไร้ความลับ !!!</h4><p>โลกจะมีหน้าตาเป็นอย่างไรในสายตาคนที่ไม่เชื่อว่าโลกยังมีความลับหลงเหลืออยู่</p><blockquote>เขาคนนั้นน่าจะเชื่อว่ามนุษยชาติได้แก้ไขปัญหาสำคัญๆ ไปหมดแล้ว ในเมื่อไม่เหลือสิ่งที่มนุษย์จะยังไม่รู้บนโลกอีก เขาก็จะสบายใจและพอใจกับโลกที่เป็นอยู่</blockquote><p>ตัวอย่างเช่น</p><ul><li><strong>ความยุติธรรม<br></strong>เดิมทีมีเพียงคนกลุ่มเล็กๆ เท่านั้น ที่รู้ว่าระบบทาสเป็นสิ่งที่ชั่วร้าย ถึงแม้เรื่องนี้ในปัจจุบันคนรู้โดยทั่วกัน แต่ในศตวรรษที่ 19 มันยังคงเป็นความลับอยู่<br><em>หากบอกว่าโลกนี้ไม่มีความลับลงเหลืออีกแล้ว ก็หมายความว่าเรากำลังใช้ชีวิตในสังคมที่ไม่มีความอยุติธรรมซุกซ้อนอยู่อีกแล้ว</em></li><li><strong>ทางเศรษฐกิจ<br></strong>การไม่เชื่อเรื่องความลับทำเราศรัทธาในตลาด (Market) ที่มีประสิทธิภาพ แต่ภาวะฟองสบู่ (Economic Bubble) ที่เกิดขึ้นในแวดวงการเงินก็เป็นข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนว่า Market ยังด้อยประสิทธิภาพอยู่มาก<br>ปี 1999 — Dot-com bubble<br>ปี 2005 — United States housing bubble (Subprime mortgage crisis)<br>ปี 2008 —Bubble Bursts (ฟองสบู่แตก)</li></ul><h4><strong>Hewlett Packard (HP Inc.)</strong></h4><p>ความตกต่ำอันน่าเศร้าของ Hewlett Packard (HP Inc.)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9f-KMhfWPPyVhxC1Pl1YjA.png" /><figcaption>Hewlett Packard (HP Inc.)</figcaption></figure><h4><strong>ช่วงรุ่งเรือง Hewlett Packard (HP Inc.)</strong></h4><ul><li><strong>ปี 1990 </strong>— Market Cap 9,000 Million USD</li><li><strong>ปี 1991</strong> — HP ออกตลาด DeskJet Printer 500C ซึ่งเป็นเครื่องพิมพ์สีราคาย่อมเยาเครื่องแรกของโลก</li><li><strong>ปี 1993 </strong>— HP เปิดตัว Omnibook ซึ่งเครื่อง Computer Notebook เครื่องแรกๆ ที่ “พกพาสะดวกที่สุดในโลก”</li><li><strong>ปี 1994</strong> — HP เปิดตัว OfficeJet ซึ่งเป็นอุปกรณ์ชิ้นแรกในโลก ที่รวมเอา เครื่องพิมพ์, เครื่องโทรสาร และเครื่องถ่ายเอกสาร ไว้ในเครื่องเดียวกัน</li><li><strong>ปี 2000</strong>— การประดิษฐ์คิดค้นอย่างไม่หยุดยั้ง ส่งผลให้ Market Cap 135,000 Million USD</li></ul><h4><strong>ช่วงตกต่ำของ Hewlett Packard (HP Inc.)</strong></h4><ul><li>ปี 2001 — เปิดร้าน HP Service เพื่อให้คำปรึกษา และให้บริการ แก้ไขปัญหา</li><li>ปี 2002— ควบกิจการ (Aquired) กับ Compaq โดย Hewlett-Packard ซึ่งเป็นไปได้ว่า HP ไม่รู้จะทำไรต่อดี</li><li>ปี 2005 — ส่งผลให้ Market Cap ลงลดเหลือ 70,000 Million USD</li></ul><h4>ความลับที่เหลืออยู่ !!!</h4><p>คุณไม่มีทางค้นพบความลับ หากคุณไม่พยายามมองหามัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/220/1*5vUITE6-E5SZJfGiLk8c-w.jpeg" /><figcaption>Andrew Wiles</figcaption></figure><p><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Andrew_Wiles">Andrew Wiles</a> สามารถพิสูจน์ <a href="https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%97%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%9F%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A1%E0%B8%B2">ทฤษฎีบทสุดท้ายของแฟร์มา</a> หรือ <a href="https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%97%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B9%82%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA">ทฤษฎีบทพีทาโกรัส</a> (Pythagorean Theorem) หลังจากนักคณิตศาสตร์คนอื่นๆ พยายามอย่างไร้ผลมาตลอด 358 ปี ซึ่ง <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_de_Fermat">Pierre de Fermat</a> เขียนไว้ในปี 1637 และอ้างว่ามีวิธีพิสูจน์ทฏษฏีนี้ แต่เขาเสียชีวิตไปโดยไม่ได้ทิ้งบันทึกใดๆ เอาไว้เลย</p><p>ซึ่ง Andrew Wiles ได้เริ่มพิสูจน์ปี 1986 แล้วเก็บเป็นความลับมากระทั่งปี 1993 เป็นเวลา 9 ปี และทำพิสูจน์สำเร็จปี 1995</p><blockquote>ถ้าคุณเอาแต่มองว่าเรื่องยากคือเรื่องที่เป็นไม่ได้ คุณก็คงไม่คิดจะเริ่มลงมือทำด้วยซ้ำ จะเห็นได้ว่า</blockquote><blockquote>การเชื่อว่าโลกยังมีความลับอยู่เป็นมุมมองที่ทรงพลังมาก</blockquote><h4>วิธีค้นหาความลับ ?</h4><p>ความลับมี 2 ประเภท</p><ol><li><strong>ความลับของธรรมชาติ</strong><br>ความลับของธรรมชาติซุกซ้อนอยู่ทุกหนแห่งรอบตัวเรา ในการค้นหาความลับประเภทนี้ เราต้องศึกษาในแง่มุมที่ยังไม่ถูกค้นพบในโลกกายภาพ</li><li><strong>ความลับของผู้คน</strong><br>ความลับของผู้คนต่างออกไป มันคือสิ่งที่ผู้คนยังไม่รู้เกี่ยวกับตัวเอง หรือไม่ก็เป็นส่ิงที่พวกเขาถูกปิดบังไว้ เพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้</li></ol><p>ดังนั้น เพื่อหาคำตอบว่าสร้างบริษัทแบบใด คำถามสำคัญ 2 ข้อที่คุณต้องถามตัวเองคือ ธรรมชาติมีความลับใดที่ยังไม่ได้บอกคุณ และผู้คนมีความลับใดที่ยังไม่ได้บอกคุณ เช่น เรื่องใดบ้างที่ผู้คนพยายามไม่ชพูดถึง, สิ่งใดบ้างที่ไม่ได้รับการยอมรับ หรือเป็นเรื่องต้องห้าม</p><p>บางครั้งการค้นหาความลับของธรรมชาติ และผู้คน อาจะนำไปสู่ความจริงเดียวกัน ตัวอย่างเช่น</p><ul><li>การแข่งขันและทุนนิยมเป็นขั้วตรงข้ามกัน</li><li>บริษัทผูกขาด เทียบกับ บริษัทไม่ผูกขาด แตกต่างกันมหาศาล</li><li>พีระมิดอาหาร (Food Pyramid) บอกให้เรากินไขมันน้อยๆ และกินแป้งเยอะๆ อาจเป็นผลจากการวิ่งเต้นของบริษัทยักษ์ใหญ่มากกว่าวิทยาศาสตร์ก็ได้</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/730/1*-I0-8mafcMJzAz2LznZd8g.gif" /><figcaption>Food Pyramid</figcaption></figure><h4>จะทำอย่างไรกับความลับ​ !!!</h4><p>หลังจากค้นพบความลับแล้ว คุณต้องตัดสินใจว่าจะบอกผู้อื่น หรือ จะเก็บเป็นความลับ คำตอบขึ้นอยู่กับคุณเอง เพราะความลับบางเรื่องอาจจะอันตราย</p><blockquote>บริษัทที่ยิ่งใหญ่ล้วนถือกำเนิดขึ้นมาจากความลับที่คนนอกไม่รู้ ภารกิจของบริษัทที่ยิ่งใหญ่คือการเปลี่ยนแปลงโลก เมื่อคุณแบ่งปันความลับ ผู้ที่ได้ล่วงรู้ก็จะกลายเป็นแนวร่วมของคุณทันที</blockquote><blockquote>ลองเลือกเดินเส้นทางที่ไม่มีใครเหยียบย่างจะดีกว่าครับ</blockquote><h3>Part 9: Foundations</h3><p>บริษัทตั้งใหม่จะมีรากฐาน (Foundations) ไม่ดีจะล้มเหลวเกินเยียวยา จุดเริ่มต้นมีความพิเศษเพราะมันต่างจากทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตามมาหลังจากนั้นใหญ่หลวง เช่น การเลือกหุ้นส่วน หรือ การจ้างคนผิด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/689/1*93de1z23l5DIgH1r6sviRA.jpeg" /><figcaption>Foundations</figcaption></figure><blockquote>ในฐานะผู้ก่อตั้งบริษัท งานแรกของคุณคือการจัดการเรื่องพื้นฐานต่างๆ ให้ถูกต้องตั้งแต่แรก เพราะคุณไม่สามารถสร้างบริษัที่ยิ่งใหญ่ด้วยรากฐานที่ง่อนแง่นได้อย่างแน่นอน</blockquote><ol><li><strong>การเลือกคู่ </strong><br>เวลาที่จะเริ่มต้นทำอะไรสักอย่าง การตัดสินใจที่สำคัญที่สุดอันดับแรก คือ การพิจารณาว่า คุณจะร่วมมือกับใคร (Co-Founder)</li><li><strong>ความเป็นเจ้าของ การบริหารงาน และการควบคุม</strong><br>นอกจากกลุ่มผู้ก่อตั้งแล้ว ทุกคนในบริษัทต้องเข้ากันได้ด้วย เพราะการเคลื่อนจาก 0 ไป 1 โดยปราศจากทีมงานเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากมาก</li><li><strong>ถ้าไม่ล่มหัวจมท้ายไปด้วยกัน ก็ไม่ต้องลงเรือ<br></strong>กฎพื้นฐานในการเลือกผู้เข้าร่วม คือ ทุกคนต้องมีส่วนร่วมแบบเต็มเวลา</li><li><strong>เงินสดไม่ใช้ทุกอย่าง</strong><br>ตามประสบการณ์ของ Peter Thiel ยิ่ง CEO หรือ Co-Founder รับเงินเดือนน้อยเท่าไร โอกาสประสบความสำเร็จยิ่งมากเท่านั้น เพราะเมื่อ CEO ได้รับค่าตอบแทนก้อนโต เขาจะเป็นนักการเมืองมากกว่าผู้ก่อตั้งบริษัท เพราะต้องการรักษาสถานะทางการเงิน มากกว่าสร้างคุณค่าให้บริษัทในอนาคต</li><li><strong>ผลประโยชน์ในรูปหุ้นบริษัท</strong><br>บริษัทตั้งใหม่ไม่จำเป็นต้องให้เงินเดือนสูงๆ เพราะเขามีข้อเสนอที่ดีกว่านั้น นั่นคือ ความเป็นเจ้าของบางส่วนในบริษัท แต่คุณต้องทำอย่างรอบคอบในการจัดสรรหุ้น <br>ปัญหาเรื่องหุ้นยิ่งหนักข้อเมื่อเวลาผ่านไป <br>พนักงานยุคแรกมักจะได้หุ้นเยอะกว่า เพราะรับความเสี่ยงมากกว่า<strong> ดังนั้นการจัดสรรหุ้นให้ยุติธรรมแทบเป็นไปไม่ได้เลย </strong>Co-Founder ควรเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ (แต่คนจำนวนมากก็ไม่ต้องการหุ้นของบริษัท)</li><li><strong>การถือกำเนิดที่ไม่มีวันสิ้นสุด</strong><br>บริษัทที่มีคุณค่ามากที่สุดจะรักษาความกระตือรือร้นในการสร้างสิ่งใหม่เอาไว้ ซึ่งเป็น Character ที่สำคัญที่สุดที่พบได้ในช่วงแรกๆ ของบริษัทในการสร้างสิ่งใหม่ ถ้ารักษาความกระตือรือร้นได้ก็จะกำเนิดใหม่ไปเรื่อยๆ</li></ol><h3>Book Breakdown — Zero To One</h3><ul><li><a href="https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-1-3-part-1-5-58f0d15e13d4">Zero to One (Section 1/3: Part 1–5)</a></li><li><a href="https://sorawit-sr.medium.com/book-breakdown-zero-to-one-section-2-part-6-9-3f6032619bad">Zero to One (Section 2/3: Part 6–9)</a></li><li><a href="https://medium.com/@sorawit-sr/book-breakdown-zero-to-one-section-3-part-10-14-3e0b55e05307">Zero to One (Section 3/3: Part 10–14)</a></li></ul><h3>Follow me :)</h3><ul><li><strong>Facebook</strong>: <a href="https://www.facebook.com/DOLABICO/">https://www.facebook.com/DOLABICO/</a></li><li><strong>Medium</strong>: <a href="https://medium.com/dolab">https://medium.com/dolab</a></li><li><strong>X (Twitter):</strong> <a href="https://x.com/dolabco">https://x.com/dolabco</a></li><li><strong>Instagran:</strong> <a href="https://www.instagram.com/dolab_co/">https://www.instagram.com/dolab_co/</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3f6032619bad" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-2-part-6-9-3f6032619bad">Book Breakdown | Zero to One (Section 2/3: Part 6–9)</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Book Breakdown | Zero to One (Section 1/3: Part 1–5)]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-1-3-part-1-5-58f0d15e13d4?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/58f0d15e13d4</guid>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 25 Sep 2024 18:37:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-15T13:13:08.086Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Author</strong>: Peter Thiel (Co-Founder PayPal &amp; First Investor of Facebook) <br><strong>Publication date</strong>: Sep 16, 2014</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6M1b6Q9PL9g7KYPO8M-qZQ.png" /><figcaption>สรุปหนังสือ Zero To One Section 1/3</figcaption></figure><h3>Preface: Zero to One</h3><p>การลอกเลียนแบบง่ายกว่าการคิดทำอะไรใหม่ๆ</p><ul><li><em>1 - n</em>: การทำสิ่งที่รู้อยู่แล้ว (มันคือการต่อยอด)</li><li>0–1: การสร้างสิ่งใหม่ และทำได้เพียงครั้งเดียว</li></ul><p>มนุษย์เราแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ คือ</p><blockquote>เรามีศักยภาพในการสร้างปาฏิหาริย์ เราเรียกปาฏิหาริย์เหล่านั้นว่า Technology</blockquote><blockquote>Technology เป็นเครื่องมือช่วยให้เราสามารถทำสิ่งต่างๆ ได้มากขึ้น ด้วยทรัพยากรที่น้อยลง โดยยกระดับขีดความสามารถของมนุษย์ให้สูงขึ้น</blockquote><p>โดยเป้าหมายของหนังสือ Zero to One แชร์ประสบการณ์วิธีสร้างบริษัทที่สิ่งสร้างใหม่ โดยประสบการณ์ของผู้สร้าง PayPal และได้ร่วมลงทุนในบริษัทอย่าง Facebook และ Space X</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NA7T9fcQaq7LftKA6SohhA.png" /><figcaption>Peter Thiel (Co-Founder PayPal &amp; First Investor of Facebook &amp; Space X)</figcaption></figure><h3>Part 1: The Challenge of the Future</h3><p>อนาคต (Future) คือช่วงเวลาที่ยังมาไม่ถึง</p><p>สิ่งที่ทำให้อนาคตมีความพิเศษและสำคัญ ไม่ใช่เพราะมันยังไม่เกิดขึ้น แต่เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่แตกต่างจากช่วงปัจจุบัน</p><p>ซึ่งคงไม่มีใครทำนายอนาคตได้แม่นยำ แต่มี 2 สิ่งที่แน่ใจ</p><ol><li><strong>It’s going to be difference:</strong> อนาคตแตกต่างจากปัจจุบัน</li><li><strong>It’s must be rooted in today’s world: </strong>สิ่งที่เกิดขึ้น ต้องมีรากฐานจากโลกทุกวันนี้</li></ol><blockquote>อะไรที่คนส่วนใหญ่เชื่อ แต่ความจริงตรงกันข้าม</blockquote><h4>Globalization</h4><p>หากคุณมีเครื่องพิมพ์ดีด 1 เครื่อง แล้วผลิตออกมา 100 เครื่อง นั้นคือ 1 to n</p><h4>Technology</h4><p>คุณมีเครื่องพิมพ์ดีด แล้วสร้าง Microsoft Word ขึ้นมานั้นคือ 0 to 1</p><p>ถึงแม้คนส่วนใหญ่จะมองว่าอนาคตของโลกถูกกำหนดโดย Globalization แต่ความจริงแล้ว Technology ต่างหากที่สำคัญกว่า โลกมีทรัพยากรจำกัด Globalization ที่ไม่มี Technology ย่อมไม่สามารถอยู่ได้ในระยะยาว</p><p>หนังสือเล่มนี้ จะชวนขบคิด เพราะสิ่งที่บริษัทตั้งใหม่ จำเป็นต้องทำคือ<strong><em> ตั้งคำถามกับแนวคิดที่มีอยู่ แล้วคิดสร้างธุรกิจใหม่โดยเริ่มจากศูนย์</em></strong><br><strong>จุดแข็ง</strong>ของบริษัทตั้งใหม่ คือ<em> วิธีคิดแบบใหม่ และขนาดของกลุ่มที่ไม่ใหญ่มากก็จะช่วยให้มีอิสระในการคิด รวมถึงความคล่องตัว</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/323/1*BYZBoYa7Jwt6g6DDJuKokQ.png" /><figcaption>กราฟบ่งบอกถึงความแตกต่างและสอดคล้องกันของ Technology และ Globalization</figcaption></figure><h3>Part 2: Party Like It’s 1999</h3><blockquote>คำถาม “มีเรื่องอะไรบ้างที่สำคัญและเป็นความจริง แต่ไม่ค่อยมีคนเห็นด้วยกับคุณ”</blockquote><p>หากคุณสามารถระบุความเชื่อผิดๆ ที่คนส่วนใหญ่ยืดถือได้ คุณจะค้นพบความจริงที่สวนกระแสที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง นั้นคำตอบของเรานั้นและ</p><p><strong>ยุค 90</strong> ช่วง Dot-COM Bubble Crisis เป็นยุคที่ Internet เข้ามาเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง โดย NCSA Mosaic ได้เปิดตัว Web Browser แรกของโลก (Nov 1993) ราคาหุ้นพุ่งพวด หลังจากนั้นมี Website เปิดตามลำดับ</p><ul><li><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/NCSA_Mosaic"><strong>NCSA Mosaic</strong></a><strong> — 1993<br></strong>สร้าง Web Browser แรกของโลก</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*F8S50qLtygyV6mz0bmfEZg.png" /></figure><ul><li><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Yahoo"><strong>Yahoo</strong></a><strong> — 1996</strong><br>เปิดตัว Website — Search Engine</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DxjYD22_yQNY3_cGJGt9_g.png" /></figure><ul><li><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Amazon_(company)"><strong>Amazon</strong></a><strong> — 1997</strong><br>เปิดตัว Website — Earth’s Biggest Bookstore</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*i2A263ZOEvHB0HP3ox9yPA.png" /></figure><ul><li><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/PayPal"><strong>PayPal</strong></a><strong> — 1999<br></strong>เปิดตัว Website — Online Money Transfers</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*C0xGHfXMWwzewvODT7ubww.png" /></figure><ul><li><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Google"><strong>Google</strong></a><strong> — 2000</strong><br>เปิดตัว Website — Search Engine</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W5uW67Q94bPDyKG5oXbLeQ.png" /></figure><h4>Dot-COM Bubble Crisis</h4><p>กระแสคลั่งไคล Dot-COM (Sep 1998 — Mar 2000) คนทั้ง Silicon Valley’s ขยับเป็นเงิน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KFx7og1ok1dvN5xnDsZoUw.jpeg" /><figcaption><a href="https://thecuberesearch.com/breaking-analysis-dissecting-the-ai-boom-through-the-dotcom-lens/">https://thecuberesearch.com/breaking-analysis-dissecting-the-ai-boom-through-the-dotcom-lens/</a></figcaption></figure><p>PayPal เห็นว่ากำลังเกิด Dot-COM Bubble Crisis จึงรีบระดุมทุนให้เร็วที่สุด Feb 16, 2000 ทันทีที่เราปิดการเจรจาและทำสัญญาเสร็จ ฟองสบู่แตกโพละ<br>เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้นักลงทุนหวนกลับไปลงทุน Real Estate หลังจากนั้นก็เกิดฟองสบู่แตกอีกลูก ซึ่ง Crisis เหล่านี้ก็สร้างหลักความเชื่อใหม่ๆ แต่ทุกๆ ความเชื่อมีความจริงที่สวนกระแสซ้อนอยู่</p><h3>Part 3: All Happy Companies Are Different</h3><p>ในแง่ Business คำถามที่สวนกระแสคือ</p><blockquote>บริษัทแบบไหนที่มีคุณค่าสูง แต่ยังไม่มีใครสร้าง</blockquote><p>ทั้งนี้การ “สร้าง” คุณค่าอย่างเดียวคงไม่พอ ต้องสามารถ “เก็บเกี่ยว” คุณค่าบางส่วนได้อีกด้วย</p><p>นั่นหมายความว่าบริษัทยักษ์ใหญ่ก็อาจจะไม่ใช่บริษัทที่ดีก็ได้ เปรียบเทียบง่ายๆ ณ 2014 Google บริษัทเดียวมี Profits มากกว่า 3 เท่าของสายการบินทั้งของสหรัฐรวมกันเสียอีก</p><ul><li><strong>Perfect Competition</strong> – ตลาดเป็นผู้กำหนดราคา ภายใต้การแข่งขันแบบนี้ จะไม่มีบริษัทใด Profits ได้ในระยะยาว</li><li><strong>Monopoly</strong> – บริษัทที่ผูกขาดจะครองตลาดอยู่เพียงผู้เดียว และสามารถกำหนดราคาเองได้ การผูกขาดมีหลายรูปแบบ เช่น การกำจัดคู่แข่งอย่างไม่เป็นธรรม, การได้สัมปทานจากรัฐ หรือ การสร้างนวัตกรรมจนสามารถครอบครองตลาดได้หมด</li></ul><p>สิ่งที่คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดของคำว่า “ทุนนิยม” คือทุนนิยมกับการแข่งขันเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกัน เพราะ ทุนนิยมตั้งบนพื้นฐานของการสะสมทุน แต่ภายใต้ Perfect Competition</p><blockquote>หากต้องการสร้างและเก็บเกี่ยวคุณค่าระยะยาว อย่าสร้างธุรกิจที่ผลิตสินค้าที่ไม่มีความแตกต่าง</blockquote><p>ในสายตาคนทั่วไปจะมองว่าทุกบริษัทคล้ายกันหมดหรือมีความแตกต่างกันเล็กน้อย</p><p>แต่ความจริงแล้วบริษัทต่างๆ ถูกแบ่งเป็น 2 ขั้วอย่างชัดเจนคือ Perfect Competition และ Monopoly</p><p>ดังนั้น Monopoly ไม่ใช่เรื่องที่ผิดปกติ แต่เป็นเงื่อนไขของธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ</p><p>ซึ่งบริษัทที่มีความสุขแบบของตัวเอง บริษัทเหล่านั้นสร้างการผูกขาด (Monopoly) ขึ้นจากการแก้ไขปัญหาที่ไม่ซ้ำใคร</p><p>ส่วนบริษัทที่ล้มเหลวล้วนคล้ายคลึงกันเพราะไม่มีบริษัทใดสามารถสลีดตัวเองให้หลุดจากการแข่งขันได้</p><h4>การรับรู้ของคนส่วนใหญ่ — ทุกบริษัทเหมือนกันหมด</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/862/1*KUMVeCq7wYRCc-pqmEKipQ.png" /><figcaption>Perfect Competition X Monopoly</figcaption></figure><h4>ความเป็นจริง — ความแตกต่างมีอยู่มาก</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/865/1*nym9_QA2NQKgdgIkx-Octg.png" /><figcaption>Perfect Competition X Monopoly</figcaption></figure><h3>Part 4: The Ideology of Competition</h3><p>การผูกขาดที่สร้างสรรค์หมายถึงการสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อทุกคนและทำกำไรให้ผู้สร้าง</p><p>ในปี 2010 Oct มีบริษัทตั้งใหม่ชื่อ Square เปิดตัวผลิตภัณฑ์รูปทรงสี่เหลี่ยมสีขาว ซึ่งช่วยให้ทุกคนรับเงินด้วย Credit Card ผ่านทาง iPhone ได้</p><p>อันตรายของการแข่งขันด้วยการล้อเลียนแบบ</p><ul><li><a href="https://squareup.com/"><strong>Square</strong></a> เจ้าแรกที่เปิดตัวผลิตภัณฑ์ Charges 2.75% per Transaction</li><li><a href="https://www.paypal.com/webapps/mpp/credit-card-reader"><strong>Paypal Here</strong></a><strong> </strong>Charges 2.7% per Transaction และรองรับ Mobile PayPal</li><li><a href="http://payments.intuit.com/mobile-credit-card-processing/"><strong>Intuit GoPayment</strong></a> Charges 2.75% per Transaction แต่ Subscription Plans monthly fee $12.95 ซึ่งจะได้รับเพียง Charges 1.75% per transaction</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kp1jlyB9pawRycR4CAv2qw.png" /><figcaption>Credit Card Payment — Square, PayPal, Intuit</figcaption></figure><p>การแข่งขันหมายถึงทุกฝ่ายไม่มีกำไร ไม่มีความแตกต่างอย่างชัดเจน และต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด</p><h3>Part 5: Last Mover Advantage</h3><p><strong><em>ความได้เปรียบของผู้มาหลังสุด</em></strong> เมื่อคุณหลบเลี่ยงจากการแข่งขันได้สำเร็จ คุณจะมีอำนาจผูกขาดอยู่ในมือ แต่การผูกขาดจะเป็นธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ได้ ก็ต่อเมื่อบริษัทสามารถดำรงอยู่ในอนาคต</p><p>ลองเปรียบเทียบมูลค่าบริษัทของ New York Time กับ Twitter ทั้ง 2 บริษัทมีพนักงานหลายพันคน และป้อนข่าวสารให้คนหลายล้านคน เมื่อ Twitter เข้าตลาดหลักทรัพย์ในปี 2013 แต่มูลค่าบริษัท Twitter มีค่ามากกว่า New York Time ถึง 12 เท่า ทั้งที่ปีก่อนหน้า</p><ul><li>New York Time มีกำไร 133 Million US dollars</li><li>Twitter ยังขาดทุนอยู่เลย</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OD8MJvyyQ0wy64Zfx_shrQ.png" /><figcaption>New York Time vs Twitter</figcaption></figure><blockquote><strong>คำถามคือ</strong> Twitter มีมูลค่าบริษัทขนาดนั้นได้อย่างไร</blockquote><blockquote><strong>คำตอบคือ </strong>ความยิ่งใหญ่ของธุรกิจนั้นตัดสินกันที่ศักยภาพในการสร้างกระแสเงินสดในอนาคต นักลงทุนคาดหวังว่า Twitter จะทำกำไรได้จากผูกขาดในทศวรรษหน้า (10 ปี) ในขณะที่ยุคสมัยการผูกขาดของหนังสือพิมพ์นั้น ได้สิ้นสุดลงแล้ว</blockquote><blockquote>พูดง่ายๆ ก็คือ มูลค่าปัจจุบันของบริษัทคือ จำนวนเงินทั้งหมดที่บริษัทจะสร้างได้ในอนาคต</blockquote><p>โดยต้องเข้าใจพื้นฐานในเรื่อง 1 US dollors ในปัจจุบันมีค่ามากกว่า 1 US dollars ในอนาคตเสมอ</p><h4>Characteristics of Monopolies</h4><p>คุณสมบัติของผู้ผูกขาดคือ บริษัทที่จะมีความสามารถในการสร้างเงินมหาศาลในอนาคตมีลักษณะอย่างไร ถึงแม้ผู้ผูกขาดทุกคนจะมีลักษณะเฉพาะตัว แต่มีบางอย่างที่คล้ายคลึงกัน ดังนั้นการผูกขาดไม่มีทางลัด แต่คุณสมบัติเหล่านี้ช่วยให้คุณค้นพบวิธีสร้างบริษัทที่ยั่งยืนได้</p><ol><li><strong>Proprietary Technology<br></strong>เมื่อคุณสร้าง Technology ของคุณเอง ทำให้คู่แข่งเลียนแบบได้ยาก หรือ ไม่สามารถเลียนแบบได้เลย ซึ่ง Technology ของคุณต้องดีกว่าคู่แข่ง 10 เท่าในมิติที่สำคัญๆ เช่น Search Engine ของ Google</li><li><strong>Network Effects</strong><br>พลังของ Network Effects คือเมื่อมี User ใช้งานจำนวนมาก ก็เพิ่มมูลค่าสินค้ามากขึ้นด้วย (Product Valuable) การสร้าง Network Effects ต้องเริ่มจากตลาดที่มีขนาดเล็กเป็นพิเศษ เช่น Your Friend ของ Facebook ที่เริ่มต้นจากกลุ่มนักศึกษาใน Harvard University</li><li><strong>Economies of Scale<br></strong>ธุรกิจผูกขาดจะแข็งแกร่งขึ้นมากขึ้นตามขนาด เพราะต้นทุนการสร้าง Product จะถูกเฉลี่ยไปตามยอดขาย (Sale Volumn) ยิ่งเป็นบริษัท Software ยิ่งได้เปรียบเป็นพิเศษ เพราะต้นทุนในการผลิต Software เพิ่มอีกชุดนั้นแทบเป็นศูนย์</li><li><strong>Branding</strong><br>การสร้าง Brand ที่แข็งแกร่งเป็นวิธีการสร้างอำนาจการผูกขาดที่มีประสิทธิภาพ ปัจจุบัน Brand บริษัท Technology ที่แข็งแกร่งที่สุดคือ Apple ซึ่งมีหลายบริษัทพยายามเลียนแบบแต่ก็ได้เพียงแค่เปลือก เพราะ Steve Jobs ตอนที่กลับเข้ามาบริหาร Apple เค้าไม่ได้ทำเพียงแค่ให้ Apple เป็นบริษัทที่เจ๋งที่สุดที่น่าทำงานด้วย แต่เข้ายกเลิก Product จำนวนหนึ่งออกเพื่อ Focus การสร้าง Product ที่มีโอกาสปรับปรุงให้ดีขึ้น 10 เท่า ดังนั้นไม่มีบริษัท Technology ไหนที่เติบโตเพียงแค่ Branding อย่างเดียว</li></ol><h4>Building A Monopoly</h4><p>การสร้างอำนาจผูกขาดด้วย Branding, Economies of Scale, Network Effects และ Technology ส่วนผสมที่ทำให้เกิดการผูกขาด แต่ถ้าอยากนำไปใช้ให้ได้ผล คุณต้องเลือกตลาดให้ดี และขยายขนาดอย่างรอบคอบ</p><ul><li><strong>Start with a small market and Monopolise</strong><br>เริ่มจากเล็กๆ แล้วผูกขาด — It’s easier to dominate a small market than a large one.</li><li><strong>Scaling Up</strong><br>ขยายขนาด — Once you create and dominate a niche market, gradually expand into related and slightly broader markets.</li><li><strong>Don’t Disrupt</strong><br>อย่างสร้างความปั่นป่วน — The act of creation is far more important. Disruption also attracts attention, so don’t pick fights you can’t win.</li><li><strong>The last will be first</strong><br>คนสุดท้ายจะเป็นคนแรก — Generating cash flows in the future is what matters. Being the first mover isn’t valuable if you’re unseated. Be the last mover and enjoy years or even decades of monopoly profits.</li></ul><blockquote>Luck is something to be mastered, dominated, and controlled.</blockquote><h3>Book Breakdown — Zero To One</h3><ul><li><a href="https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-1-3-part-1-5-58f0d15e13d4">Zero to One (Section 1/3: Part 1–5)</a></li><li><a href="https://sorawit-sr.medium.com/book-breakdown-zero-to-one-section-2-part-6-9-3f6032619bad">Zero to One (Section 2/3: Part 6–9)</a></li><li><a href="https://medium.com/@sorawit-sr/book-breakdown-zero-to-one-section-3-part-10-14-3e0b55e05307">Zero to One (Section 3/3: Part 10–14)</a></li></ul><h3>Follow me :)</h3><ul><li><strong>Facebook</strong>: <a href="https://www.facebook.com/DOLABICO/">https://www.facebook.com/DOLABICO/</a></li><li><strong>Medium</strong>: <a href="https://medium.com/dolab">https://medium.com/dolab</a></li><li><strong>X (Twitter):</strong> <a href="https://x.com/dolabco">https://x.com/dolabco</a></li><li><strong>Instagran:</strong> <a href="https://www.instagram.com/dolab_co/">https://www.instagram.com/dolab_co/</a></li><li><strong>Website:</strong> Coming Soon</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=58f0d15e13d4" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/book-breakdown-zero-to-one-section-1-3-part-1-5-58f0d15e13d4">Book Breakdown | Zero to One (Section 1/3: Part 1–5)</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Blog #13: ความแตกต่างของ GitHub vs. GitLab vs. Bitbucket]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/blog-13-%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-github-vs-gitlab-vs-bitbucket-a63a80516ea3?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a63a80516ea3</guid>
            <category><![CDATA[git]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 21 Apr 2019 03:30:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-22T14:37:11.352Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*726JYDiNkJgfC95cSv6GxQ.png" /><figcaption>เปรียบเทียบ Git Hosting ณ Apr. 2019</figcaption></figure><p>เนื่องในโอกาสที่ <strong>GitHub</strong> เปิดให้ใช้ <strong>Private Repository</strong> <strong>ฟรีไม่จำกัด </strong>ทำให้ผมสนใจนำ Git Hosting แต่ละเจ้าแตกต่างกันอย่างไง โดยจะเปรียบเทียบ 3 เจ้าที่ดังๆ นะครับ</p><ol><li><a href="https://github.com/"><strong>GitHub</strong></a></li><li><a href="https://about.gitlab.com/"><strong>GitLab</strong></a></li><li><a href="https://bitbucket.org/"><strong>Bitbucket</strong></a></li></ol><p><strong>GitHub</strong>,<strong> GitLab </strong>และ<strong> Bitbucket</strong> เป็นเครื่องมือในการช่วยให้ทีมทำงานแบบ Collaboration และทำ Version control</p><blockquote>Git ไม่ใช่ GitHub แต่ GitHub ใช้ Git ในการทำงาน</blockquote><h3>ข้อมูลเปรียบเทียบ Git Hosting พื้นฐาน</h3><p>โดยตารางเปรียบเทียบอยู่ด้านล่าง ซึ่งถ้าดูจากตารางแล้วจะพบได้ว่า GitHub สำหรับ 1 Repositoy รองรับแค่ 1 GB ซึ่งน้อยเป็นข้อเสียของ GitHub เลย ส่วน GitLab ให้ 1 Repositoy รองรับแค่ 10 GB นี้ถือว่าเยอะว่าตั้ง 10 เท่าเมื่อเทียบกับ GitHub</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OGnBqXkN_zDvXRaGA1cqPw.png" /></figure><h3>Feature ของการทำ CI/CD</h3><p>Git สามารถทำ CI/CD ได้ จะเห็นได้ว่า <strong>GitLab </strong>และ<strong> Bitbucket </strong>มี Feature CI/CD ให้</p><blockquote>Note : <strong>Continuous Integration(CI), Continuous Delivery และ Continuous Deployment (CD)</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OGnBqXkN_zDvXRaGA1cqPw.png" /></figure><h3>ทดสอบความเร็ว</h3><p>มาทดสอบความเร็วในการ <strong>Push/Pull </strong>เริ่มต้นทดสอบด้วยเน็ต <strong>AIS Fibre แพคเกจ 50/20 Mbps </strong>ได้ผลดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OGnBqXkN_zDvXRaGA1cqPw.png" /></figure><h3>ความเสถียร</h3><ul><li><strong>GitHub</strong> มีล่มให้เห็นอยู่บ้าง แต่ก็จะเป็นเวลาสั้น ๆ ก็มีบ้างบางทีที่ล่มเป็นวันเลยแต่ไม่บ่อยมาก แล้วก็มี Degraded Performance ให้เห็นเรื่อย ๆ อย่างไรก็ตามโดยรวมถือว่าเสถียรมาก</li><li><strong>GitLab</strong> ไม่ค่อยล่ม ถึงจะเคยมีเคสใหญ่ที่ Database พังจนข้อมูลพวกคอมเม้นต์ Pull Request ฯลฯ หายไป 6 ชั่วโมง (แต่ Git ไม่พัง) ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร แต่ปัญหาหลัก ๆ คือมีบั๊กโผล่มาให้ปวดหัวอยู่เรื่อย ๆ</li><li><strong>Bitbucket</strong> นี่ล่มเรื่อย ๆ โดยเฉลี่ยสองสามเดือนครั้ง ล่มที 3–4 ชั่วโมง ก็ไปหาอะไรกินกันระหว่างนั้นได้</li></ul><h3>การ Host Server เอง</h3><p>บริษัทใหญ่ ๆ บางเจ้าก็ค่อนข้างหวง Source Code และไม่อยากเอาขึ้นไว้บน Cloud แต่อยากจะ Self-Hosted เอง อันนี้ก็ทำได้ครับ โดยรายละเอียดตามนี้</p><ul><li><strong>GitHub:</strong> ทำไม่ได้</li><li><strong>GitLab:</strong> เป็น Open Source สามารถติดตั้งบน Server ตัวเองได้ฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย</li><li><strong>Bitbucket:</strong> จ่ายราคาแบบครั้งเดียวตามจำนวน User เริ่มต้น $10 ได้ 10 Users ไปจนถึง $60,700 ได้ 2,000 Users</li></ul><h3>สรุป ความเหมาะสม</h3><h4>GitHub</h4><ul><li>Open Source ก็ GitHub เลย Community ของ GitHub</li></ul><h4>GitLab</h4><ul><li>ถ้าสร้าง Repo แบบ Private แนะนำให้ใช้ GitLab ไม่ก็ Bitbucket</li><li>ถ้าทำงานเป็นทีมในแบบ Private แนะนำ GitLab เพราะค่าใช้จ่ายถูกกว่า Bitbucket</li></ul><h4>Bitbucket</h4><ul><li>ถ้าใช้บริการของ Atlassian อื่นๆ อยู่ เช่น JIRA ก็ใช้ Bitbucket เลยจะทำงานร่วมกันสมบูรณ์กว่า</li></ul><h4>Follow me.</h4><ul><li><strong>Facebook</strong> : <a href="https://www.facebook.com/dolabFounder/">https://www.facebook.com/dolabFounder/</a></li><li><strong>Website</strong> : <a href="http://dolab.cc/">http://dolab.cc</a></li><li><strong>Medium</strong> : <a href="https://medium.com/dolab">https://medium.com/dolab</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a63a80516ea3" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/blog-13-%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-github-vs-gitlab-vs-bitbucket-a63a80516ea3">Blog #13: ความแตกต่างของ GitHub vs. GitLab vs. Bitbucket</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Blog #12: ทำไมโลกถึงเปลี่ยนมาใช้ Decentralized]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/blog-12-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89-decentralized-42318c9a870a?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/42318c9a870a</guid>
            <category><![CDATA[blockchain]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 Apr 2019 17:34:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-03T02:50:00.074Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ONamco9GPYWOBOhAPiOMsw.png" /></figure><h3>Introduction</h3><p>Blog นี้จะพูดถึง Concept ของ<strong> Centralized Network</strong> กับ<strong> Decentralized Network </strong>นะครับ ทุกคนจะได้เข้าใจได้ง่ายขึ้น ซึ่งนี้คือหนึ่งในเหตุผลว่าทำไม Blockchain มันถึง Work !!!</p><h3><strong>Centralized Network</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mEHnqp17VT4Zzi6JXP1AYQ.png" /><figcaption>นาย A ต้องการโอนเงินไปให้นาย C แบบ Centralized Network</figcaption></figure><p>โดยสมมุติว่ามีหมู่บ้านหนึ่งมีคนอยู่ 3 คน โดยโลกปัจจุบันของเรา ถ้าคนต้องการ<strong>โอนเงินจาก A ไป C ต้องโอนเงินผ่านนาย B (ผู้ใหญ่บ้าน)</strong> โดยผู้ใหญ่บ้านจะทำกระบวนการดังนี้</p><ol><li>ตรวจสอบว่านาย A มีเงินบัญชีพอหรือป่าว</li><li>ถ้าพอจดบันทึกข้อมูลทางการเงิน (Transaction)</li><li>แล้วจะโอนเงินจากนาย A ไปหานาย C</li></ol><p>ซึ่งเมื่อนาย B (ผู้ใหญ่บ้าน) ถ้าต้องทำตามขั้นตอนข้างบนทุกครั้งที่มีการโอนเงิน และมีคนอยู่ในหมู่บ้านเยอะขึ้น</p><p>วันหนึ่งนาย B เกิดขี้เกียจบอกว่า ถ้าคนในหมู่บ้านจะโอนเงิน นาย B ทำให้ก็ได้นะ แต่นาย B ของค่าธรรมเนียม (Fee) นะ แล้วเราจะทำหน้าที่นี้ต่อไปให้ คุ้นๆกันมั้ยครับว่านาย B จริงแล้วๆ คือใครในโลกปัจจุบัน …..</p><blockquote>คำตอบ คือ Bank ไง</blockquote><h3><strong>Decentralized Network</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j71crDoNx9zgyHkWHmO6og.png" /><figcaption>นาย A ต้องการโอนเงินไปให้นาย C แบบ Decentralized Network</figcaption></figure><p>หลังจากนั้น มีคนในหมู่บ้านแรกที่ไม่พอใจกับระบบ <strong>Centralized Network</strong> ด้วย<strong>ข้อเสียหลัก 2 ข้อ</strong></p><ol><li>การที่มีผู้ใหญ่บ้านที่คอยกินค่าธรรมเนียม (Fee)</li><li>เราจะไว้ใจผู้ใหญ่บ้านคนนั้นได้อย่างไร เพราะถ้าวันหนึ่งผู้ใหญ่บ้านรู้สึกเหนื่อย อยากเพิ่มเงินในบัญชีของตัวเอง ก็สามารถเพิ่มเท่าไรก็ได้</li></ol><p>โดย Satoshi Nakamoto คนที่ไม่พอใจระบบของหมู่บ้านแรก จึงมา<strong>ออกแบบระบบใหม่</strong> โดยบอกว่า</p><ol><li>ถ้านาย A ต้องการโอนเงินไปหานาย C</li><li>ต้องออกมาตะโกนบอกคนในหมู่บ้านทุกคนว่า จะโอนเงินจาก A ไป C ด้วยจำนวนเงินเท่าไร</li><li>ทุกคนในหมู่บ้านก็ต้องช่วยกันจด <strong>Transaction</strong> ลงสมุดบัญชี <strong>(Ledger) และตรวจสอบว่านาย A มีเงินพอที่จะโอนเงินไปให้นาย C มั้ย</strong></li><li>ถ้านาย A มีเงินมากที่จะโอนเงินไปให้นาย C ทุกคนในหมู่บ้านยืนยันแล้ว ถึงจะโอนเงินให้นาย C ได้</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cysYczHYlHUAAOPATnykdw.png" /></figure><blockquote><strong>ข้อดีหลักๆ</strong> ของระบบ <strong>Decentralized</strong> คือถ้ามีคนจะโกงระบบนี้จะยากมาก ถ้าเปรียบเทียบกับระบบ <strong>Centralized</strong> เพราะถ้าจะโกงการที่จะโกงระบบเก่าจะต้องไปจับผู้ใหญ่บ้านมาและเปลี่ยนข้อมูลใน Ledger</blockquote><p>ในเชิง Technical ถ้าจะ Hack ระบบ <strong>Decentralized </strong>ต้อง<strong> </strong>Hack ให้ได้อย่างน้อย Computing Power อย่างน้อย 51% ของระบบ ซึ่ง Google ยังไม่มี Computing Power ถึง 50% ของคนทั้งโลกเลย ซึ่งเป็นได้ยากมากที่จะ Hack ระบบ <strong>Decentralized </strong>ในเชิง Technical</p><h4>Follow me.</h4><ul><li><strong>Facebook</strong> : <a href="https://www.facebook.com/dolabFounder/">https://www.facebook.com/dolabFounder/</a></li><li><strong>Website</strong> : <a href="http://dolab.cc/">http://dolab.cc</a></li><li><strong>Medium</strong> : <a href="https://medium.com/dolab">https://medium.com/dolab</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=42318c9a870a" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/blog-12-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89-decentralized-42318c9a870a">Blog #12: ทำไมโลกถึงเปลี่ยนมาใช้ Decentralized</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Blog #11: การทำ Version ใน Programming]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/blog-11-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3-version-%E0%B9%83%E0%B8%99-programming-b5112c93dfa5?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b5112c93dfa5</guid>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Mar 2019 16:58:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-18T17:02:28.351Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>หลักการทำ Version ใน Project ของเราที่ควรรู้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/816/1*PfcRi5DhKODal6wMu3IqSg.png" /><figcaption>golang versioning</figcaption></figure><h3>Introduction</h3><p>หลายคนอาจจะเคยสงสัยว่าทำไม เวลาโหลด Lib ของคนอื่นมาใช้ Version ที่เข้าตั้งๆกันหมาย</p><h3>Version ความหมาย</h3><ul><li><strong>Major version</strong>: สำหรับมีการแก้โครงสร้าง หรือ มีการเปลี่ยนแปลงในระดับที่ ถ้าใช้ version เก่าของ Software ของเราแล้วมา หลังจาก Upgrade version จะใช้ไม่ได้ (Incompatible)</li><li><strong>Minor version</strong>: มีการเพิ่มขึ้นของ Features ใหม่</li><li><strong>Patch version</strong>: มีการแก้ไข bug ของ Softwa</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b5112c93dfa5" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/blog-11-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3-version-%E0%B9%83%E0%B8%99-programming-b5112c93dfa5">Blog #11: การทำ Version ใน Programming</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Blog #10: Blockchain Technology คืออนาคตใหม่ของยุคนี้]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/blog-10-blockchain-technology-%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%95%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89-6ad523f4fe01?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6ad523f4fe01</guid>
            <category><![CDATA[blockchain]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 16 Mar 2019 18:08:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-02T15:06:16.818Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ws0qK_uEdrQH1OPhBVo78A.png" /><figcaption>Disruptive Technology</figcaption></figure><h3>Introduction</h3><p>ก่อนที่เราจะเข้าเรื่อง Blockchain ขอพูดถึงคำว่า <strong>“<em>Disruptive Technologies”</em></strong><em> </em>ก่อน ซึ่งการที่จะเป็น <strong><em>Disruptive Technologies </em></strong>ต้องเป็นเทคโนโลยีที่จะมาสร้างความเปลี่ยนแปลง เช่น พฤติกรรมผู้บริโภค (Consumer behavior) หรือ Lifestyle ของผู้คนครั้งสำคัญ</p><ul><li>ปี <strong>1975</strong> ที่ คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล <strong>(Personal computer) </strong>เป็น Disruptive platform เป็น infrastructure ที่สร้าง Application มาเปลี่ยนแปลงโลกจนทุกวันนี้ที่ไม่มีใครไม่ใช้ Personal computer</li><li>ปี <strong>1990</strong> ที่เทคโนโลยี อินเทอร์เนต <strong>(TCP/IP)</strong> ก็เป็น Infrastructure รอบใหม่ที่เปิดโอกาสให้เกิดแอพพลิเคชั่นอย่าง Facebook, Google, Grab, Twitter เป็นต้น</li><li>ปี <strong>2009 </strong>เป็นยุคของ <strong>Blockchain</strong> โดยปล่อย Application ตัวแรกคือ Bitcoin ที่คนรู้จักกันดีทั่วโลก <em>ซึ่งจะเป็น </em>Disruptive<em> </em>Technology<em> </em>ตัวถัดไป</li></ul><h3>Application ตัวแรกของ Blockchain</h3><p>คือ <strong>Bitcoin</strong> ถูกปล่อยออกมาในปี 2009 แต่ในเวลาไม่ถึง 10ปี ธนาคารทั่วโลกต้องขยับตัวกันอย่างมหาศาล หรือกระทั่งวงการระดมทุนที่เรียกว่า ICO จะเห็นได้ว่าในปี 2017 มูลค่าการลงทุนผ่าน ICO ปีเดียวมากกว่า VC ทั่วโลกรวมกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*O9fYCqIMu_qhT9PG7t85xg.jpeg" /><figcaption>Credit : <a href="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*pQJx3iZ13b1_UQBF3XGF_w.jpeg">https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*pQJx3iZ13b1_UQBF3XGF_w.jpeg</a></figcaption></figure><h3><strong>Blockchain Technology</strong></h3><p>Blockchain Technology จะเป็น <em>Disruptive Technology </em>ตัวต่อไป<em> </em>โดยจะมาเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมผู้บริโภค และให้เราทำความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับการไว้ใจคนกลาง หรือ ตัวกลางทุกหมดอย่างทุกวันนี้ เช่น เราฝากเงินไว้กับธนาคาร (Bank) ซึ่ง Bank ทำหน้าที่เป็นคนที่บันทึกธุรกรรมทางการเงิน (Transaction) ต่างๆ ให้เรา ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วเราสามารถเชื่อใจธนาคารได้มั้ย แต่ในทุกวันนี้เราทุกคนก็เชื่อใจหรือคาดหวังว่า Bank ของเราจะไม่โกงเรา 5555+</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*C4ocGc-IHwdOFYuYGNDwbw.png" /></figure><p>โดยหัวใจของ Blockchain Technology จะเป็น <strong>layer #2</strong> ของอินเตอร์เน็ท ที่มีการพัฒนาการเหนือกว่ายุคแรกที่มี TCP/IP เป็น <strong>layer #1 </strong>ซึ่งเป็นยุคสมัยของ Internet of Information ซึ่งส่งผ่านได้เพียงข้อมูล</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SWw8KQsrrD4IJT6kuCzk9Q.png" /></figure><p>แต่สำหรับ Blockchain เป็นยุคอินเตอร์เน็ทที่มีความสามารถเหนือไปกว่า เพราะสามารถที่จะส่งผ่านสิ่งที่เรียกว่า “มูลค่า” (Value) ออกไปได้ด้วย <strong><em>โดยไม่ต้องผ่านเทคโนโลยีของตัวกลางดั่งเช่นในอดีตอีกต่อไป</em></strong> และหมายความว่าในอนาคตอันใกล้ เหล่ากลไกตัวกลางในวงการแลกเปลี่ยนต่างๆ จะต้องปรับตัวครั้งยิ่งใหญ่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XqoXTnyZkMpnEHsn5UtCkA.png" /></figure><h4><strong>TCP/IP (Internet of information)</strong></h4><p>ในปัจจุบัน การส่งออกส่งที่เป็นข้อมูลหรือรูปภาพ คือการส่งสิ่งที่เป็นสำเนาออกไป มากมายเพียงใดก็ทำได้ <strong>แต่ต้นฉบับก็ยังคงเหลืออยู่</strong> ดังนั้นจึงส่ง<strong>สิ่งที่เป็นมูลค่า</strong> ออกไปไม่ได้จริง ไม่เช่นนั้นเราก็ย่อมจะสามารถส่งออกสิ่งที่มูลค่า เช่นธนบัตรใบละ 1,000 บาทออกไปให้ใครต่อใครก็ได้ มากเท่าไหร่ก็ได้ (หรือเรียกอีกอย่างก็คือ เราสามารถผลิตธนบัตรออกมาเท่าไรก็ได้)เพราะส่งกี่ครั้ง ต้นฉบับก็ยังคงเหลืออยู่ และนั่นคือข้อจำกัดหรือที่เรียกว่า <strong><em>Double spent problem</em></strong></p><h4>Blockchain (Internet of value)</h4><p>แต่สำหรับ บล็อกเชน ได้รับการพัฒนาภายใต้การรวบรวมปัญหาและงานวิจัยโดยนักพัฒนาผู้มีนามว่า Satoshi Nakamoto ผู้คิดและพัฒนา Bitcoinโดยเขาได้แก้ปัญหาในสิ่งที่เรียกว่า <strong>Solve Double Spent Problem</strong> ทำให้บล็อคเชน สามารถเก็บมูลค่า และสามารถส่งออก <strong>“มูลค่า” </strong>ได้โดยตรงระหว่างผู้ส่งและผู้รับ และนั่นคือเป็นวิวัฒนาการของสิ่งที่ว่า <strong>Internet of value</strong></p><h4>Follow me.</h4><ul><li><strong>Facebook</strong> : <a href="https://www.facebook.com/dolabFounder/">https://www.facebook.com/dolabFounder/</a></li><li><strong>Website</strong> : <a href="http://dolab.cc/">http://dolab.cc</a></li><li><strong>Medium</strong> : <a href="https://medium.com/dolab">https://medium.com/dolab</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6ad523f4fe01" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/blog-10-blockchain-technology-%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%95%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89-6ad523f4fe01">Blog #10: Blockchain Technology คืออนาคตใหม่ของยุคนี้</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Blog #9 ซื้อ MacBook ดีไหม]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/blog-9-%E0%B8%8B%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD-macbook-%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%A1-f55533cdae13?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f55533cdae13</guid>
            <category><![CDATA[macbook]]></category>
            <category><![CDATA[review]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 10 Mar 2019 17:37:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-11T07:38:14.868Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Blog #9: ซื้อ MacBook ดีไหม</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5JncOPb1EjeZX59oHcln7g.png" /><figcaption>Creadit : <a href="https://www.apple.com/th/mac/">https://www.apple.com/th/mac/</a></figcaption></figure><h4>เกริ่น</h4><p>เนื่องจากมีคำถามเข้ามาในเพจ <a href="https://www.facebook.com/dolabFounder/">Facebook</a> ว่า <strong>MacOS</strong> ดีมั้ย ซึ่งใน Blog นี้จะพูดถึง Notebook ตระกูล Mac เท่านั้นนะครับ โดยเป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวของพี่คนเดียวนะครับ โดยนำประสบการณ์ของตัวเองมาเล่า ซึ่งพี่เป็นบุคคลที่เคยใช้ Notebook ทั้ง Windows มา 2 เครื่องแล้ว หลังจากนั้นย้ายมา MacOS นะครับ</p><h4>ทำไมถึงเปลี่ยนจาก Windows สู่ MacOS</h4><p>ทุกคนที่เคยใช้ Windows มาก่อนจะพบปัญหาบ่อยๆ ว่าเครื่องค้างบ้าง หรือ ขึ้นจอฟ้าบ้าง (แล้วเครื่องชอบมามีปัญหาตอนรีบๆ กับตอนจะปันงานนี้สิ 55555+) ซึ่ง ณ​ ตอนนั้นพี่ใช้ Windows ในระหว่างที่พี่เรียนปริญญาตรีตลอด 4 ปี โดยเปลี่ยน Notebook มา 2 ครั้งเท่ากับใช้เครื่องละ 2 ปีโดยเฉลี่ย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/543/1*x_2RpF8tvXIWqlVleVU-Fw.png" /><figcaption>Blue Screen</figcaption></figure><p>ทำให้หลังจากเรียนจบเลยมาคิดว่าถ้าจะเปลี่ยน Notebook ใหม่จะลองไปใช้ <strong>Macbook Pro ของ Apple</strong> ดู</p><p>โดยกิเลสเริ่มจากไปเห็นมีนักพัฒนา (dev) คนอื่นเหมือนกัน ใน youtube ใช้ จึงเป็นจุดเริ่มมีความอยากใช้ตาม ก็เลยไปหาเหตุผลต่างมา support ว่าจะซื้อดีมั้ยดีเนื่องจากมันราคาแพงกว่ายี่ห้ออื่นมาก แต่สุดท้ายก็ซื้อเนื่องจากความอยากได้มาเยอะมากกว่าเห็นผล เพราะอ่านอะไรมาก็โยงเข้าว่ามันดีได้หมด 55555+ (กิเลสล้วน)</p><blockquote>สรุป เหตุผลที่ซื้อมันก็เหตุผลทั่วไปที่หาได้ตามในเน็ต ซึ่งมาฟังหลังที่ซื้อมาแล้วดีกว่า ไปอ่านกันต่อเลย</blockquote><h4>หลังจากที่ใช้ MacBook Pro มาแล้ว 3 ปี</h4><p>รุ่นที่ผมใช้นะครับคือ MacBook Pro 2016 ซึ่งนับจากวันที่เขียน Blog ก็น่าจะเกือบ 3 ปีแล้ว (10-Mar-2019) ข้อดีเด่นที่เจอมีดังนี้</p><ol><li>ในด้าน Software ไม่เคยพบอาการเครื่องค้าง</li><li>เคยเปิดเครื่องไว้ไปปิดเลยประมาณ 2–3 สัปดาห์ พับหน้าจอเก็บลงกระเป๋าอย่างเดียวผลคือ เปิดหน้าขึ้นมาสามารถทำงานต่อเลยไม่มี delay เนื่อง MacBook เองใช้ Hard disk เป็น SSD (Solid State Drive) จึงสามารถทำแบบนั้นได้ (ซึ่ง Windows ยังไม่สามารถทำได้)</li><li>เหมาะกับนักพัฒนา (dev) ที่ทำงานบน Linux เพราะเป็น MacOS คือ Linux + UI (ไม่เหมาะกับคนที่เอาไปเล่นเกมเป็นหลัก)</li><li>สีจอเที่ยงตรง ถ้าเอา Notebook ทั่วไปมาเปรียบเทียบจะเห็นได้ชัดมาก MacBook ความละเอียดของเม็ดสีชนะขาด</li><li>แบตทนจากประสบการณ์ก็มาประมาณ​ 6 ชั่วโมง</li><li>Workspace การทำงานมากขึ้นและลื่นไหลอย่างที่ windows ไม่สามารถทำให้ได้</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vPevlUgjA5sf4RI-hbfTew.png" /><figcaption>Workspace การทำงาน บน MacBook</figcaption></figure><p>พี่รู้สึกได้ว่า MacBook Pro เครื่องนี้คุ้มค่ามาก ถ้าเทียบกับราคาไม่ต้องซื้อใหม่ทุก 2 ปีจากที่ใช้คาดน่าจะใช้นานอย่างน้อย 4 ปี โดยประมาณ เพราะตอนนี้เกือบ 3 ปีแล้วยังไม่มีปัญหาอะไรเลย</p><h4>Mac รุ่นต่างๆ</h4><p>ถ้าจะเอา Mac ซักเครื่องควรเลือกตามการใช้งาน โดยพี่จะให้ Guidelines แต่ละรุ่นตามนี้นะครับ</p><ul><li><strong>MacBook</strong> <strong>Air</strong> หรือ <strong>MacBook</strong>:</li></ul><p>สำหรับพี่มอง MacBook และ MacBook Air คุณสมบัติไม่ต่างกันมากจึงอธิบายรวมกันไปเลย ซึ่งบุคคุลที่เหมาะกับ MacBook Air คือ</p><ol><li>ไม่ได้ใช้เครื่องทำงานหนัก ทำเอกสาร (Document) เป็นหลัก</li><li>พกพาสะดวก</li><li>เขียนโปรแกรมพอรันได้ แต่ไม่เหมาะกับการรันโปรแกรมที่กินทรัพยากรหนัก</li><li>ใช้ Google Cloud Pathform หรือ Server ของที่ทำงานของตัวเอง ในการพัฒนาโปรแกรมเป็นหลัก</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pjIfvktQvYRBrQLv9OF81g.png" /><figcaption>MacBook Air</figcaption></figure><ul><li><strong>MacBook</strong> <strong>Pro</strong> :</li></ul><p>ซึ่งบุคคุลที่เหมาะกับ MacBook Pro คือ</p><ol><li>ถึงจะหนักขึ้นแต่ส่วนตัว ก็ยังคงพกพาสะดวก</li><li>สามารถรันโปรแกรมที่กินทรัพยากรหนักได้</li><li>เผื่อการใช้งานระยะยาวได้ดี</li></ol><p>สำหรับพี่แนะนำจอ 13” ก็พอเพราะ จะได้ไม่หนัก แล้วก็พกพาสะดวก ถ้าไม่ได้อยากได้เจอใหญ่จริงๆ แนะนำ 13” ครับผม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1GyWZMW7Bvv7EIC_sCPO6A.png" /><figcaption>MacBook Pro</figcaption></figure><h4>สรุป:</h4><p>แน่นอนพี่คงเชียร์ให้ซื้อ MacBook Pro แน่นอน เพราะเราต้องเสียตังทั้งที ซื้อทีเดียวได้ระยะยาวไปเลย แต่จะฝากเพิ่มเติมเป็นพิเศษ 2 ข้อหลักๆ คือ</p><ol><li>RAM : อย่างน้อย 8 GB แต่แนะนำถ้าสามารถ Upgrade ได้ก็แนะนำ 16 GB ไปเลยเนื่องจากเราซื้อมาแล้ว<strong>ไม่สามารถ Upgrade</strong> ทีหลังได้</li><li>Apple Care : เมื่อซื้อเพิ่มแล้วสามารถต่ออายุประกันของ MacBook เพิ่มขึ้นได้อีก 2 ปีรวมประกันเครื่องแล้วทั้งหมด 3 ปี ซึ่งก่อนหน้านี้ส่งเครื่องไปเครม keyboard เนื่องจากพิมพ์แรงปุ่มเสียหาย พี่เลยเอาไปเครม Apple ปรากฎ Apple เปลี่ยนตัว keyboard ให้ใหม่ซึ่งได้เปลี่ยนจอ MacBook ให้ใหม่ด้วยเนื่องจาก Macbook ถูกออกแบบมาเครื่องบางสุด ทำให้มาเชื่อมต่อกันหมด ถ้าเปลี่ยนชิ้นส่วนหนึ่ง อาจจะต้องเปลี่ยนอะไหล่ยกเครื่องก็ว่าได้ ดังนั้นจึงแนะนำให้ซื้อไว้นะครับ</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/354/1*Wb4LPNh38XoIOe9F6hXaYg.png" /><figcaption>Apple Care</figcaption></figure><h4>Follow me.</h4><ul><li><strong>Facebook</strong> : <a href="https://www.facebook.com/dolabFounder/">https://www.facebook.com/dolabFounder/</a></li><li><strong>Website</strong> : <a href="http://dolab.cc/">http://dolab.cc</a></li><li><strong>Medium</strong> : <a href="https://medium.com/dolab">https://medium.com/dolab</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f55533cdae13" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/blog-9-%E0%B8%8B%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD-macbook-%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%A1-f55533cdae13">Blog #9 ซื้อ MacBook ดีไหม</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Blog #8 หนังสือรู้ทัน..สันดาน Tense]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/blog-8-%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%99-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%99-tense-a950ca6b5a84?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a950ca6b5a84</guid>
            <category><![CDATA[tenses]]></category>
            <category><![CDATA[english-language]]></category>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 19 Jan 2019 06:09:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-30T04:47:34.002Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Blog #8: หนังสือรู้ทัน..สันดาน Tense</h3><p>หนังสือภาษาอังกฤษ เล่มช่วยได้เยอะจริง เหมาะสำหรับคนตรรกะเยอะๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iYjs-ihf08Tics11LMKPvQ.png" /></figure><h3>Tense คืออะไร</h3><p>สำหรับคนที่ไม่คุ้นเคยภาษาอังกฤษดีนัก มักจะอ้อมแอ้มอึกอักว่า Tense คืออะไรสักอย่างหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับรูปแบบของประโยคและกิริยานี้แหละ ส่วนคนที่คลุกคลีอย่างใกล้ชิดจนได้ระดับนึง จะบอกว่า <strong>Tense เป็นหัวใจสำคัญของไวยากรณ์ทางภาษา</strong></p><p>ทุกคนที่เราจะใช้ประโยคภาษาอังกฤษในการสื่อสาร Tense จะเป็นตัวเล่นงานเราอยู่เสมอ 5555+ หากเรา “เปลี่ยนมุมมอง” ที่ต่างไปจากเดิม จริงแล้ว Tense ไม่ยากจนเกินทำความเข้าใจหรอกครับ เพราะจริงๆแล้วมุมมองแบบเก่าทำให้ Tense เป็นเรื่องที่ยากเย็น เนื่องจากแบบเก่าเราเรียนกันทีละ Tense โดยไม่เอามาเปรียบเทียบกันให้เห็นความสัมพันธ์</p><p>โดยหนังสือเล่มนี้ช่วยอธิบายให้เราเข้าง่ายขึ้น โดยจะมอง Tense เป็นเรื่องของ “เวลา” และ “สันดาน” ของ Tense นั้น</p><h4>12 Tense ในภาษาอังกฤษ</h4><p>การมอง Tense แบบแยกตามกลุ่มของเวลา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5b4oeX1I9HtymhPhme3YUw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VHD-jSwGsDOZlShL-k-qlQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ju8muMWaalABiYtGCsPC1w.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7xHbymO7yiw9Y6co4Janpw.png" /></figure><h3>หน้าตาหรือโครงสร้างของ Tense ทั้ง 12</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xadvqBlp5rrSSHtv7n7Vrw.png" /></figure><h4>นิทานไวยากรณ์</h4><p>Once upon a time… (กาลครั้งหนึ่ง มีเศรษฐีคนหนึ่งนามว่า Tense มีเมีย 4 คน)</p><ol><li>เมียคนที่แรกคือ <strong><em>Simple</em></strong></li><li>เมียคนที่สองคือ <strong><em>Continuous</em></strong></li><li>เมียคนที่สามคือ <strong><em>Perfect</em></strong></li><li>เมียคนที่สี่คือ <strong><em>Perfect Continuous</em></strong></li></ol><p>โดยเมียแต่ละคนให้กำเนิดบุตรสาวคนละ 3 คนนับรวมกันแล้วได้ครับ 1 โหลพอดี เรียกว่า “นางสิบสอง”</p><p>เพื่อไม่ให้สับสนเศรษฐเลย<strong>ตั้งชื่อลูกสาวตามชื่อแม่แต่ละคน</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4pn1KyYfODbo_-CO5RVKzw.png" /></figure><blockquote>โบราณสอนไว้ว่า “ดูช้างให้ดูหาง <strong>ดูนางให้ดูแม่</strong> “</blockquote><h3>1. The Simple Tense</h3><p>มีลูกสาว 3 คน</p><ul><li>ลูกคนโตชื่อ Past Simple Tense</li><li>คนรองชื่อ Present Simple Tense</li><li>คนสุดท้ายชื่อ Future Simple Tense</li></ul><blockquote>โดยทั้ง 3 คนนี้มีธรรมชาติพื้นฐานอย่างเดียวกับแม่ คือ ซื่อและง่าย ทำอะไรตรงไปตรงมา, FACT (เป็นความจริง)</blockquote><h4>1.1 Present Simple Tense</h4><p><strong><em>S + V1</em></strong></p><p>ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซึ่งหน้าในปัจจุบัณขณะที่พูด โดยเป็นเหตุการณ์ <strong>เกิดขึ้นบ่อยๆ </strong>หรือ <strong>เกิดเป็นประจำ</strong> <strong>กระทำเป็นนิสัย และเป็นข้อเท็จจริง (FACT), มั่นใจ (CONFIDENT)</strong></p><h4><strong>Example</strong></h4><ul><li>I often <strong>come</strong> to visit Nuk.</li><li>I always <strong>wake up </strong>early.</li><li>I <strong>am</strong> a engineer.</li><li>Ice <strong>is</strong> cold.</li></ul><h4>1.2 Past Simple Tense</h4><p><strong><em>S + V2</em></strong></p><p>ใช้บรรยาย <strong>Fact</strong> ที่เป็น<strong>เหตุการณนั้นเคยเกิดขึ้น และได้ผ่านพ้นไปแล้ว</strong> เป็นเหตุการณ์เดียวที่สมบูรณ์ในตัวเอง, <strong>ไม่ค่อยมั่นใจ</strong></p><h4>Note:</h4><p>ต้องการพูดให้สุภาพ (Politeness) : could, might</p><h4>Example</h4><ul><li>What <strong>would</strong> you like to drink?</li><li>I <strong>would</strong> like a cup of coffee.</li><li>I <strong>lived</strong> in Bangkok for 5 years.</li><li>When I <strong>was</strong> young, I <strong>loved</strong> Bonus very much</li></ul><h4>1.3 Future Simple Tense</h4><p><strong><em>S + will + V(infinitive)</em></strong></p><p>ใช้บรรยายเกี่ยวกับอนาคต (Future), เพื่อสื่อความตั้งใจอันแน่วแน่</p><h4>Example</h4><ul><li>I will open the window. It’s too dark here.</li><li>She will help me doing my work.</li><li>I will love you forever.</li><li>I will do it. I promise.</li></ul><h3>2. The <strong><em>Continuous Tense</em></strong></h3><p>เมียคนที่สองมีกฎหลักประจำครอบครัว (ถ้าไม่อยากมั่วต้องรู้ว่า <strong>T.D.U. </strong>คืออะไร)</p><ul><li><strong>Temporary : </strong>ชอบทำอะไรแบบชั่วคราว ไม่ยืนยาวถาวร</li><li><strong>Duration : </strong>ทำแล้วไม่เลิกในฉับพลัน อย่างน้อยต้องมีช่วงเวลาให้เห็นกันว่าทำอะไร</li><li><strong>Unfinished : </strong>ทำอะไรก็อ้อยอิ่ง ไม่ทำให้เสร็จสิ้น ชอบค้างคา</li></ul><h4>2.1 Present Continuous Tense</h4><p><strong><em>S + is/am/are + V-ing</em></strong></p><p>เป็นเหตุการณ์ตามเกิด T.D.U. โดยยึดที่กล่าวถึงเวลาปัจจุบัน</p><h4>Example</h4><ul><li>John <strong>live</strong> in U.S.A. (อยู่ตั้งแต่กำเนิด) : <strong>Temporary</strong></li><li>John<strong> is living</strong> in Bangkok (กำลังอยู่ ณ ตอนนี้) : <strong>Temporary</strong></li><li>Donut is shooting again and again. : <strong>Duration</strong></li><li>He <strong>is shooting</strong>. : <strong>Duration</strong></li><li>He <strong>is pointing</strong> the gun. : <strong>Duration</strong></li><li>Donut is painting an umbrella. (กำลังวาดรูปร่ม) : <strong>Unfinished</strong></li><li>The birds are flying. : <strong>Unfinished</strong></li></ul><h4><strong>Note:</strong></h4><p><strong><em>be + going to + V(infinitive)</em></strong></p><p><strong><em>มักจะใช้ในกรณีที่มีหลักฐานชัดเจน ว่าเหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้นในเวลาอันใกล้</em></strong></p><ul><li>Oh! It’s ten past ten. I’<strong>m going to be</strong> late. (โอ้ 10 โมง 10 นาทีที่แล้ว เห็นทีว่าฉันต้องสายแน่ๆ)</li><li>It’<strong>s going to</strong> rain soon.</li></ul><h4>Preplanning (วางแผนไว้ล่วงหน้า)</h4><ul><li>I’m leaving tommorow.</li><li>I’m not working for these people next year.</li></ul><h4>2.2 Past Continuous Tense</h4><p><strong><em>S + was/were+ V-ing</em></strong></p><p>เป็นเหตุการณ์ตามเกิด T.D.U. โดยยึดที่กล่าวถึงเวลาอดีต</p><h4>Example</h4><ul><li>It<strong> was raining </strong>very hard last night.</li><li>It<strong> was raining </strong>very hard when <strong>John came </strong>home last night.</li></ul><h4>2.3 Future Continuous Tense</h4><p><strong><em>S + will +be +V-ing</em></strong></p><p>เป็นเหตุการณ์ตามเกิด T.D.U. โดยยึดที่กล่าวถึงเวลาอนาคต</p><h4>Example</h4><ul><li>Tomorrow, from 10 to 11 o’clock, I <strong>will be working</strong>. Please do not come during that time</li><li>Please do not come at 2 pm tomorrow, because Donut <strong>will be attending</strong> the English class then</li></ul><h4>Note : (<strong>Past Continuous + Past Simple)</strong></h4><p><strong>While</strong> she <strong>was playing </strong>violin for Donut, He <strong>smiled</strong> the sighed.</p><h3>3. The Perfect Tense</h3><p>เมียคนที่ 3 เชื่อเรื่องผลแห่งกรรม, อ้างอิง, ถ้าไม่มีวันนั้น คงไม่มีวันนี้<strong> (มองย้อนหลัง)</strong></p><ol><li><strong>ทำไปแล้ว ได้เกิดขึ้นแล้ว</strong></li><li>สิ่งที่ทำไปแล้ว มีความ<strong>เกี่ยวข้องกับเวลาที่อ้างอิงเสมอ </strong>— Present, Past, Future</li></ol><p>Prefect : การกระทำหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยเสร็จสมบูรณ์</p><ul><li>I have painted this picture by myself.</li><li>Look! How nice it is!</li></ul><h4>3.1 Present Prefect Tense</h4><p><strong><em>S + has/have + V3</em></strong></p><p>เป็นเหตุการณ์เกิดขึ้นบ่อยๆ หรือ เกิดเป็นประจำ ทำเป็นนิสัย <strong>(จบไปแล้ว แจกแจงรายละเอียด)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1012/1*vxreF08PGfYIh7p8HOAgBw.png" /></figure><h4>Example</h4><ul><li>Donut <strong>has studied</strong> French in France and Italian in Italy. Now <strong>he speaks</strong> both language. <strong>(Present Prefect Tense , Present Simple Tense)</strong></li><li>I <strong>have done </strong>many things.</li><li>Donut <strong>has lived</strong> in Bangkok sine 2006.</li><li>I <strong>have played</strong> football with my friends.</li></ul><h4>3.2 Past Prefect Tense</h4><p><strong><em>S + had + V3</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1008/1*H_j6P5YEH-fA_dE0xgfREA.png" /></figure><h4>Example</h4><ul><li>I<strong> had finished</strong> my work before I <strong>went</strong> to home.</li><li>Donut <strong>met</strong> her boyfriend 4 years ago after she <strong>had finished</strong> her studies in Thailand.</li></ul><h4>3.3 Future Prefect Tense</h4><p><strong><em>S + will + have + V3</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YkJ_WEAWN9WT25I31Z2iAg.png" /></figure><h4>Example</h4><ul><li>I <strong>will have gone</strong> by the time you arrive home tomorrow.</li><li>I <strong>will have been</strong> here for ten years next April.</li><li>I’m saving money at the moment. I think I will have saved 1,000 Baht by the end of this month.</li></ul><h3>4. The Perfect Continuous Tense</h3><ul><li>Prefect : มองย้อนหลัง</li><li>Continuous : T.D.U</li></ul><h4>4.1 Present Prefect Continuous Tense</h4><p>S + has/have + been + V-ing</p><h4>Example</h4><ul><li>I have been waiting for her since 6.00 pm.</li></ul><h4>4.2 Past Prefect Continuous Tense</h4><p>S + had + been + V-ing</p><h4>Example</h4><ul><li>I <strong>had been studying</strong> English for ten year before I <strong>met</strong> Nuk.</li><li>Yesterday, I <strong>had been waiting </strong>for her for three hour, then, she <strong>called</strong> me and <strong>told</strong> me that she <strong>would</strong> come half an hour late.</li></ul><h4>4.3 Future Prefect Continuous Tense</h4><p>S + will + have + been + V-ing</p><h4>Example</h4><ul><li>I will have been studying English for three hours by the time you get home tonight.</li><li>They will have been playing music continuously for 2 hours, when you get home at 6 pm.</li></ul><h4>Suspect : สงสัย</h4><p>อันนี้ที่เคยสงสัยใช้ตั้ง<strong>ประโยคคำถาม</strong>ต่างกันอย่างไร</p><blockquote>Do you … ?/ Are you … ?</blockquote><h4>Do you + V(infinitive)?</h4><ul><li>Do you feel ok?</li></ul><h4>Are you?</h4><p>ถ้าใช้ Are เป็น verb หลัก</p><ul><li>Are you + <strong>Adj. </strong>= Are you ready?</li><li>Are you + <strong>Noun.</strong> = Are you a student?</li></ul><p>ถ้าใช้ Are เป็น verb ช่วย</p><ul><li>Are you + V-ing : Are you running?</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a950ca6b5a84" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/blog-8-%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%99-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%99-tense-a950ca6b5a84">Blog #8 หนังสือรู้ทัน..สันดาน Tense</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Blog #7 Line Notify with Python]]></title>
            <link>https://medium.com/dolab/blog-7-line-notify-with-python-8c9724796428?source=rss-ab1142fdf138------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8c9724796428</guid>
            <category><![CDATA[line]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[python]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[donut.sorawit]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Dec 2018 16:42:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-10T13:42:21.121Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Blog #7: Line Notify with Python</h3><p>เขียนโปรแกรม Python เพื่อส่งข้อความแจ้งเตือน (Notify) ผ่าน LINE Appilcation</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*y0dhosnqm63DPimP36-R5g.png" /></figure><h3>Motivation</h3><p>สำหรับนักพัฒนา (Dev) ที่ต้องการเขียนโปรแกรม Python เชื่อมต่อ LINE Application เพื่อส่งข้อความแจ้งเตือนมายังเรา หรือ อื่นๆ ซึ่งเราสามารถประยุกต์ไปใช้งานได้หลากหลายมาก ตัวอย่างเช่น ช่วงนี้ผมทำงานพวก Machine Learning ต้อง Training ข้อมูลเป็นจำนวนมากทำให้ต้องเวลาในการ Training เป็นวันๆ ซึ่งเราสามารถให้มันส่งข้อมูลมา ทุกๆ Epoch ให้ส่งข้อมูล loss และ accuracy ซึ่งช่วยได้มากเราไม่ต้องรอดูข้อมูลหน้าคอมพิวเตอร์</p><p>สำหรับคนไม่รู้ Epoch คืออะไร มีรูปตัวอย่างอยู่ด้านล่างนะครับ (ไม่เกี่ยวอะไรกับ Blog นี้หรอก 5555+)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iu34zn1kUMi9FL40vDzySw.png" /><figcaption>Epoch แสดงผล Training loss, Training accuracy, Validation loss และ Validation accuracy ตามลำดับ</figcaption></figure><h3>Github (code)</h3><p>สามารถ <strong>clone project </strong>ในเว็บไซต์นี้ <a href="https://github.com/dolabpublic/DOLAB_Blog7_PythonLineNotify">https://github.com/dolabpublic/DOLAB_Blog7_PythonLineNotify</a></p><h4>Package ที่ต้องใช้</h4><ul><li>Python 3.6 หรือ 3.7 ขึ้นไป</li><li>pip install requests</li></ul><h3>มาเริ่มกันเลย ^^</h3><p>ทางแอฟพลิเคชั่น LINE ได้เปิดช่องทางให้เราสามารถเชื่อมต่อผ่าน OAuth2 โดยเราต้อง Login สำหรับยืนยันตัวตนเพื่อได้รับ Token ในการส่งข้อมูลผ่านไลน์ด้วย Account ของ User นั้นๆ</p><ul><li>LINE Notify : <a href="https://notify-bot.line.me/en/">https://notify-bot.line.me/en/</a></li><li>LINE Notify API Document : <a href="https://notify-bot.line.me/doc/en/">https://notify-bot.line.me/doc/en/</a></li></ul><p>เมื่อ Clone Project มาแล้ว เราทำการ build run เพื่อตรวจสอบว่า Source Code สามารถใช้งานได้จะได้ไม่เสียเวลา (เก็บกดไปเอาโค้ดมาจากอื่น ทำตามไปเรื่อยอ้าวรันไม่ได้ 555+)</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8ff89f66a3cbc4a9cc9185c9610cf76d/href">https://medium.com/media/8ff89f66a3cbc4a9cc9185c9610cf76d/href</a></iframe><h4>Build run send Msg to LINE</h4><pre>python line.py &quot;Hello DOLAB&quot;</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rbYdVQZCPr_GtLNLMD128A.png" /></figure><p>เมื่อรัน line.py แล้วใส่ argument เป็น string: “Hello DOLAB” เพื่อทดสอบโค้ดว่าสามารถใช้งานได้ โดยจะแสดงผลออกมาว่า</p><pre>{“status”:200,”message”:”ok”}</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-XO7A7OhUMz8dVW6PHqbiw.png" /><figcaption>LINE Notify</figcaption></figure><h4>Build run send Msg and Image to LINE</h4><pre>python line.py &quot;Hello DOLAB&quot; &quot;./logo-dolab.png&quot;</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/701/1*SuxoKYiGLTeQ-17X1TlCzw.png" /><figcaption>LINE Notify</figcaption></figure><h3>Access Token : Step by Step</h3><p>ถ้าต้องการให้ส่ง message ไป Account Line ต้องเอง ง่ายๆเลย แค่เรา Copy Token ของ Account Line ของคุณแก้แค่ส่วนนี้ก็เสร็จแล้วครับครับผม</p><h4>Step 1: เข้าไปที่ <a href="https://notify-bot.line.me/en/">https://notify-bot.line.me/en/</a></h4><p>Login แล้วไปยัง Mypage</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2FMLClrvXJotmLSttEtG2w.png" /></figure><h4>Step 2: Get Generate token</h4><p>คลิกปุ่ม Generate token แล้วเลือก chat ที่เราต้องสนทนา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8DDNsl_tc_P7bH3OuZ4gJw.png" /></figure><h4>Step 3: Copy Token</h4><p>คัดลอก Token แล้วเอาไปแก้ไขในไฟท์ชื่อ line.py แก้ไขตัวแปร LINE_ACCESS_TOKEN เพียงเท่านี้ก็จะส่งข้อมูลไปยัง Line Account ของคุณแล้วครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*o1g7aSH2IU1IS7mC3-vOyw.png" /></figure><h3>Contact ME.</h3><p>เพื่อนๆ ถ้ามีข้อสงสัยอะไรทักทายได้นะครับ</p><ul><li><strong>Facebook</strong> : <a href="https://www.facebook.com/dolabFounder/">https://www.facebook.com/dolabFounder/</a></li><li><strong>Website</strong> : <a href="http://dolab.cc/">http://dolab.cc</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8c9724796428" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dolab/blog-7-line-notify-with-python-8c9724796428">Blog #7 Line Notify with Python</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dolab">DOLAB</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>