<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Sudthanom Tancharoen on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Sudthanom Tancharoen on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@sudthanom.t?source=rss-8accbdedb885------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*P4_Osuj8uXIjvx-_</url>
            <title>Stories by Sudthanom Tancharoen on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t?source=rss-8accbdedb885------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 13:32:03 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@sudthanom.t/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Turning Local Resources into Innovation: Applying the BCG Economy Model to Thai Community…]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/turning-local-resources-into-innovation-applying-the-bcg-economy-model-to-thai-community-4ba1fda721c7?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4ba1fda721c7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 19 Aug 2026 08:59:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-19T08:59:04.049Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Turning Local Resources into Innovation: Applying the BCG Economy Model to Thai Community Enterprises</h3><p>The BCG Economy concept (Bio-Circular-Green Economy) is an integrated economic development framework that combines the “Bio Economy — Circular Economy — Green Economy” to raise the value derived from biological resources, reduce resource loss, and lessen environmental impact, with the goal of achieving sustainable growth through science, technology, and innovation (APEC SOM Steering Committee on Economic and Technical Cooperation, 2022).</p><p>In terms of policy, the BCG concept has been promoted as a strategic mechanism for creating “inclusive and sustainable growth,” with emphasis on increasing productivity and value-added through bio-processing, efficient resource use, and the development of environmentally friendly technology and innovation (Ministry of Foreign Affairs of Thailand, 2021).</p><p>It can be said that BCG transforms local resources into “innovation.” Even where a community lacks advanced technology, it needs “processing plus creativity.” Value addition does not come from quantity but from “health, environmental, and identity value.” When the BCG concept links the economy, society, and environment together, communities become able to compete in modern markets (the green market and the health market), because the BCG economic concept is a development framework aimed at generating added value from local biological resources through innovation, circular resource use, and environmentally friendly production processes. This supports the development of innovative products by Thai community entrepreneurs, with an emphasis on processing local raw materials and on health- and environment-friendly tourism, covering both goods and services. Under the Bio Economy concept, natural resources, agricultural raw materials, herbs, and local foods are taken and developed into products that are “more innovative than simply selling raw materials.” The Circular Economy reduces waste by turning leftover materials into new goods, enabling communities to “cut costs, generate additional income, and remain environmentally friendly.” The Green Economy involves eco-friendly production that responds to modern markets, designing products that meet green and health market trends, which in turn allows communities to build competitive advantage alongside economic, social, and environmental sustainability.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/632/1*17bxfd_9B2JkiNmm9fdziQ.png" /><figcaption><strong>Figure 1. Turning Local Resources into Innovation with BCG</strong></figcaption></figure><p>Research aimed at developing innovative products can therefore combine product innovation and process innovation in ways that differ significantly from what came before, and that are actually brought to market or implemented within organizations (OECD &amp; Eurostat, 2018). Such innovation may differ from prior products in terms of characteristics, performance, materials, digital functions, associated service formats, or usage patterns, and must have been genuinely launched in the market (Sudthanom Tancharoen, Nawaporn Hongphan, &amp; Ketsuda Buranasaksatit, 2026). An example that reflects the practical application of the BCG economic concept at the community level is the study by Kongsanthia and Nakmai (2023), which examined product development of a banana-processing community enterprise in Ban Dong Pa Plueai, Na-ngio Subdistrict, Sangkhom District, Nong Khai Province. The study found that the community had adequate production capacity and had received support from government agencies, but still lacked knowledge and skills in processing. The research team therefore organized practical training workshops on processing bananas into health beverages, on brand and packaging development, and on processing the waste left over from production, which led to two new products: Sangkhom Banana Cider and a fermented bio-liquid made from banana peels. These outcomes concretely covered all three pillars of BCG: the Bio Economy, through the use of local banana raw materials; the Circular Economy, through converting discarded banana peels into fermented bio-liquid; and the Green Economy, through a production process that reduces waste and is environmentally friendly. This case study therefore confirms that combining academic knowledge with local wisdom and resources can concretely raise the added value of community products and respond to the BCG economy.</p><h3>Additional Paragraph (Extension)</h3><p>Despite these promising outcomes, replicating such community-level success across Thailand remains challenging. Many rural enterprises still face limited access to modern processing technology, certification standards, and marketing channels needed to reach mainstream green and health-conscious consumers. Continuous capacity building, mentorship from academic institutions, and consistent policy support are therefore essential to sustain momentum beyond a single training intervention. Moreover, financial mechanisms such as micro-grants or low-interest loans could help communities invest in better equipment and packaging design, both of which directly affect perceived product quality and market competitiveness. Collaboration between local government units, universities, and private-sector partners can also open new distribution channels, including e-commerce platforms and tourism-linked retail, that extend beyond the immediate locality. Equally important is documenting and disseminating successful cases such as the Sangkhom banana enterprise so that other communities with comparable agricultural resources can adapt the model to their own context rather than starting from scratch. Ultimately, embedding BCG principles into local economic planning, not as a one-time project but as an ongoing development strategy, will be key to ensuring that community enterprises can sustain both their environmental commitments and their income growth over the long term.</p><h3>Summary</h3><p>In summary, the BCG Economy, which integrates bio-based, circular, and green economic principles, offers Thailand a strategic framework for transforming local biological resources into higher-value, innovative products while minimizing environmental impact. Rather than requiring advanced technology, the model emphasizes processing, creativity, and value derived from health, environmental, and cultural-identity attributes. Applied at the community level, BCG principles can advance economic, social, and environmental goals simultaneously, enabling small enterprises to compete in green and health-conscious markets. Product development research that blends product and process innovation, informed by both scientific knowledge and real-world results, further supports this shift toward market-ready, differentiated goods. The case of the banana-processing community enterprise in Sangkhom District, Nong Khai, illustrates this potential concretely, turning surplus raw material and processing waste into two new marketable products through applied training and creativity. This example confirms that combining academic knowledge with local wisdom and resources is an effective and replicable pathway for community-based innovation, though sustained support and capacity building remain necessary to scale such successes across other Thai communities more broadly.</p><h3>References</h3><p>APEC SOM Steering Committee on Economic and Technical Cooperation. (2022). <em>Understanding the Bio-Circular-Green (BCG) economy model.</em> Asia-Pacific Economic Cooperation. <a href="https://www.apec.org/publications/2022/08/understanding-the-bio-circular-green-(bcg)-economy-model">https://www.apec.org/publications/2022/08/understanding-the-bio-circular-green-(bcg)-economy-model</a></p><p>Kongsanthia, C., &amp; Nakmai, C. (2023). Community product development under the BCG economy concept: A case study of a banana-processing community enterprise, Na-ngio Subdistrict, Sangkhom District, Nong Khai Province. <em>Journal of Humanities and Social Sciences (HUSOKKU), 40</em>(1), 130–151. <a href="https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HUSO/article/view/262767">https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HUSO/article/view/262767</a></p><p>Ministry of Foreign Affairs of Thailand. (2021). <em>Bio-Circular-Green (BCG) economy model.</em> <a href="https://www.mfa.go.th/">https://www.mfa.go.th</a></p><p>OECD &amp; Eurostat. (2018). <em>Oslo manual 2018: Guidelines for collecting, reporting and using data on innovation</em> (4th ed.). OECD Publishing / Eurostat. <a href="https://doi.org/10.1787/9789264304604-en">https://doi.org/10.1787/9789264304604-en</a></p><p>Tancharoen, S., Hongphan, N., &amp; Buranasaksatit, K. (2026). <em>Research report on collaborative networks for developing innovative products and competitive marketing channels in the Thonburi area, Bangkok</em> [Research report]. Bansomdejchaopraya Rajabhat University.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4ba1fda721c7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การสังเคราะห์เชิงบูรณาการเพื่อการศึกษาศักยภาพชุมชนในการพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B8%B9%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%93%E0%B8%91%E0%B9%8C-09c0c9085325?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/09c0c9085325</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 17 Aug 2026 10:43:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-17T10:43:29.586Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>(An Integrative Synthesis of Community Potential for Product Innovation Development)</strong></p><p><strong>รศ.ดร.สุดถนอม ตันเจริญ</strong></p><p>การเรียนรู้เป็นกระบวนการทางสังคมที่เกิดขึ้นผ่านการมีส่วนร่วมใน “ชุมชนแห่งการปฏิบัติ” (Communities of Practice: CoP) ซึ่งประกอบด้วยสามองค์ประกอบหลัก คือ ขอบเขตความรู้ร่วม (Domain) ความสัมพันธ์ของสมาชิก (Community) และการปฏิบัติร่วมกัน (Practice) เขาเสนอว่าความรู้จำนวนมากเป็นความรู้ฝังลึก (Tacit Knowledge) ที่ถ่ายทอดผ่านประสบการณ์ การทำงานร่วมกัน และการแลกเปลี่ยนเรื่องเล่ามากกว่าการสอนอย่างเป็นทางการ การเรียนรู้จึงเชื่อมโยงกับการสร้างอัตลักษณ์ในชุมชน เมื่อบุคคลมีส่วนร่วมอย่างต่อเนื่อง จะพัฒนาจากผู้เริ่มต้นไปสู่ผู้เชี่ยวชาญ และเกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของความรู้ร่วมกัน แนวคิดของ Wenger ช่วยอธิบายว่าการสร้างนวัตกรรมและการพัฒนาศักยภาพเกิดจากเครือข่ายการปฏิบัติที่เปิดโอกาสให้สมาชิกมีปฏิสัมพันธ์ ทดลอง และสะท้อนคิดอย่างต่อเนื่อง ทำให้ชุมชนหรือองค์กรสามารถปรับตัวและรักษาความสามารถในการแข่งขันได้ในระยะยาว (Wenger, 1998) แนวคิดนี้ส่งผลต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนและความได้เปรียบทางการแข่งขันในสภาพแวดล้อมด้านเศรษฐกิจ สังคมและการแข่งขันในประเทศไทย ซึ่งจะนำไปสู่การสร้างคุณภาพของผลิตภัณฑ์ สินค้ามีมาตรฐานสอดคล้องกับความคาดหวังของผู้บริโภค นวัตกรรมและมูลค่าเพิ่ม ยากต่อการลอกเลียนแบบ การออกแบบหรือเทคโนโลยีที่ทำให้ผลิตภัณฑ์แตกต่าง ราคาและต้นทุนที่เหมาะสม เมื่อเทียบกับคู่แข่ง อัตลักษณ์และตราสินค้า ความเชื่อมโยงกับวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น เรื่องราวของชุมชน การเข้าถึงตลาด ออฟไลน์และออนไลน์ และความพึงพอใจของลูกค้า ประสบการณ์ที่ดีของผู้ซื้อ ส่งผลต่อการซื้อซ้ำ (Kotler, &amp; Keller, 2016; Wiklund &amp; Shepherd, 2005)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6HoEfF4ztkbIlog9hgw-ew.jpeg" /></figure><p>จากการสังเคราะห์แนวคิดการพัฒนาศักยภาพชุมชน แนวคิดทุนทางสังคม การพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน การจัดการทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนแนวคิดนวัตกรรมและการเรียนรู้ของชุมชน โดยกำหนดองค์ประกอบของศักยภาพชุมชนออกเป็น 4 ด้าน ได้แก่ (1) ศักยภาพทางเศรษฐกิจ (2) ศักยภาพทางสังคม (3) ศักยภาพด้านทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม และ (4) ศักยภาพด้านนวัตกรรมและการเรียนรู้ สอดคล้องกับงานของ Nakpibal และ Chantanee (2021) ซึ่งชี้ให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างศักยภาพชุมชน การพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนการใช้นวัตกรรมเพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์ การตลาด และความเข้มแข็งของชุมชน</p><p>1. ศักยภาพทางเศรษฐกิจ (Economic Potential) หมายถึง ขีดความสามารถของชุมชนในการใช้ทรัพยากร แรงงาน ความรู้ และโครงสร้างทางสังคม เพื่อสร้างรายได้ ผลิตสินค้าและบริการ และเชื่อมโยงเข้าสู่ระบบตลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน แนวคิดนี้สัมพันธ์กับ Local Economic Development (LED) และ Resource-Based Development ซึ่งมองว่า “การพัฒนาเศรษฐกิจต้องเริ่มจากจุดแข็งของพื้นที่” ได้แก่ ความพร้อมของทุน วัตถุดิบ ตลาด และอาชีพในพื้นที่ สะท้อนฐานเศรษฐกิจของพื้นที่ เช่น เกษตรกรรม หัตถกรรม การท่องเที่ยว การแปรรูปอาหาร ถ้าโครงสร้างอาชีพมีความเชี่ยวชาญเฉพาะ จะสะท้อนอัตลักษณ์ของชุมชน และความหลากหลายของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ คือการมีหลายกิจกรรมเศรษฐกิจจะมีความยืดหยุ่น (Economic resilience) สูง ลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาอาชีพเดียว เปิดโอกาสสร้างห่วงโซ่มูลค่า (Value Chain) ภายในพื้นที่ ประกอบกับความสามารถในการแปรรูปและเพิ่มมูลค่าสินค้าเป็นหัวใจของศักยภาพเศรษฐกิจชุมชน สอดคล้องแนวคิด Value Added Economy และ Creative Economy องค์ประกอบสุดท้ายคือ การเข้าถึงตลาด เทคโนโลยี และแหล่งทุน</p><p>2. ศักยภาพทางสังคม (Social Potential) หมายถึง ความเข้มแข็งของความสัมพันธ์ เครือข่าย ความไว้วางใจ และการมีส่วนร่วมของสมาชิกในชุมชน ได้แก่ การรวมกลุ่ม เครือข่าย ความไว้วางใจ ความร่วมมือ ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของการพัฒนา ชุมชนที่มีความร่วมมือสูง จะพัฒนานวัตกรรมได้ง่ายกว่า (Putnam, 2000) เช่นเดียวกับแนวคิดการมีส่วนร่วมทั้ง 4 ระดับของ Cohen &amp; Uphoff (1980) ได้แก่ การตัดสินใจ ดำเนินงาน รับผลประโยชน์ และประเมินผล ศักยภาพสูงเมื่อชุมชนมีส่วนร่วมในทุกขั้นตอน ตัวชี้วัดศักยภาพทางสังคม คือ ระดับความร่วมมือระหว่างหน่วยงาน จำนวนเครือข่ายพันธมิตร ความเข้มแข็งของผู้นำชุมชน และระดับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมพัฒนา</p><p>3. ศักยภาพทางทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม (Resource &amp; Environmental Potential) หมายถึง ความสามารถของพื้นที่ในการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างคุ้มค่า และรักษาสมดุลสิ่งแวดล้อมเพื่อการพัฒนาระยะยาว ได้แก่ แนวคิดเศรษฐกิจ BCG ประกอบด้วย การเพิ่มมูลค่าทรัพยากรชีวภาพ (Bio Economy) ลดของเสีย การหมุนเวียนทรัพยากร (Circular Economy) ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (Green Economy) (APEC SOM Steering Committee on Economic and Technical Cooperation, 2022) ประกอบกับแนวคิดการพัฒนาที่ยั่งยืน (United Nations, 1987) เน้นการพัฒนาที่ไม่กระทบคนรุ่นหลัง ตัวชี้วัดศักยภาพด้านทรัพยากร</p><p>4. ศักยภาพด้านนวัตกรรมและการเรียนรู้ (Innovation &amp; Learning Potential) หมายถึง ความสามารถของชุมชนในการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ปรับตัว และเรียนรู้ร่วมกันอย่างต่อเนื่อง ได้แก่ ความสามารถในการเรียนรู้ ปรับตัว และสร้างนวัตกรรม</p><p>ศักยภาพในการพัฒนาอาจนิยามเชิงบูรณาการว่าเป็น “ความสามารถของชุมชนในการใช้ทุนมนุษย์ ทุนทางสังคม ทรัพยากรท้องถิ่น และกระบวนการเรียนรู้ เพื่อสร้างนวัตกรรมผลิตภัณฑ์และพัฒนาช่องทางการตลาดที่แข่งขันได้อย่างยั่งยืน” ทั้ง 4 มิติทำงานเชื่อมโยงกัน ไม่แยกส่วน ประกอบด้วย เศรษฐกิจ คือการสร้างรายได้ สังคม คือการสร้างพลังความร่วมมือ ทรัพยากร คือการสร้างฐานความยั่งยืน และนวัตกรรม คือการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน</p><p>การศึกษาศักยภาพชุมชนจึงควรพิจารณาในลักษณะองค์รวม โดยเชื่อมโยงศักยภาพทั้ง 4 ด้านให้เกิดการเสริมพลังซึ่งกันและกัน ไม่ควรแยกพิจารณาเฉพาะด้านเศรษฐกิจหรือการสร้างรายได้เพียงอย่างเดียว ประการแรก ศักยภาพทางเศรษฐกิจเป็นฐานสำคัญในการนำทรัพยากร แรงงาน ภูมิปัญญา และทุนในพื้นที่มาสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่สินค้าและบริการ ประการที่สอง ศักยภาพทางสังคมสะท้อนความเข้มแข็งของเครือข่าย ความไว้วางใจ การมีส่วนร่วม และความสามารถในการรวมกลุ่มของสมาชิก ซึ่งเป็นกลไกสำคัญต่อการแลกเปลี่ยนทรัพยากรและการดำเนินกิจกรรมร่วมกัน ประการที่สาม ศักยภาพด้านทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมช่วยให้ชุมชนสามารถใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า ลดของเสีย และพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้สอดคล้องกับแนวทางเศรษฐกิจ BCG ประการที่สี่ ศักยภาพด้านนวัตกรรมและการเรียนรู้ช่วยให้ชุมชนสามารถปรับตัว ทดลอง พัฒนาความรู้ และสร้างผลิตภัณฑ์หรือกระบวนการใหม่อย่างต่อเนื่อง แนวคิดดังกล่าวสอดคล้องกับ Wenger (1998) ที่มองว่าการเรียนรู้เกิดจากการมีส่วนร่วมและการปฏิบัติร่วมกันในชุมชนแห่งการปฏิบัติ และสอดคล้องกับ Nakpibal and Chantanee (2021) ที่พบว่าการพัฒนาศักยภาพชุมชนสามารถนำไปสู่นวัตกรรมด้านผลิตภัณฑ์ บริการ การตลาด และกระบวนการ ตลอดจนสร้างเครือข่ายและเพิ่มรายได้ให้แก่ชุมชน ดังนั้น การบูรณาการศักยภาพทั้ง 4 ด้านจึงเป็นฐานสำคัญในการยกระดับผลิตภัณฑ์ชุมชนให้มีคุณภาพ มีอัตลักษณ์ สามารถเข้าถึงตลาดทั้งออฟไลน์และออนไลน์ และสร้างความสามารถในการแข่งขันควบคู่กับความยั่งยืนของชุมชน</p><p>สรุป ได้ว่า สรุป การศึกษาศักยภาพชุมชนในบริบทของการพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรมและช่องทางการตลาดที่แข่งขันได้ ควรพิจารณาศักยภาพของชุมชนอย่างเป็นองค์รวมและเชื่อมโยงกันใน 4 มิติ ได้แก่ ศักยภาพทางเศรษฐกิจ ศักยภาพทางสังคม ศักยภาพด้านทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม และศักยภาพด้านนวัตกรรมและการเรียนรู้ ศักยภาพทางเศรษฐกิจสะท้อนความสามารถของชุมชนในการนำทรัพยากร แรงงาน ความรู้ ภูมิปัญญา และทุนในพื้นที่มาสร้างรายได้และเพิ่มมูลค่าให้แก่ผลิตภัณฑ์ ตลอดจนเชื่อมโยงเข้าสู่ตลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ ขณะที่ศักยภาพทางสังคมสะท้อนความเข้มแข็งของความสัมพันธ์ ความไว้วางใจ การรวมกลุ่ม เครือข่าย และการมีส่วนร่วมของสมาชิก ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของการดำเนินงานร่วมกันและการพัฒนาชุมชน ส่วนศักยภาพด้านทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมมุ่งเน้นความสามารถในการใช้ทรัพยากรท้องถิ่นอย่างคุ้มค่า ลดของเสีย และรักษาสมดุลของสิ่งแวดล้อม โดยเชื่อมโยงกับแนวคิดเศรษฐกิจ BCG และการพัฒนาที่ยั่งยืน สำหรับศักยภาพด้านนวัตกรรมและการเรียนรู้เป็นความสามารถของชุมชนในการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ปรับตัว แลกเปลี่ยนความรู้ และเรียนรู้ร่วมกันอย่างต่อเนื่อง ซึ่งช่วยให้ชุมชนสามารถพัฒนาผลิตภัณฑ์และกระบวนการใหม่ให้ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของตลาดได้ ดังนั้น ศักยภาพทั้ง 4 มิติจึงมิได้ทำงานแยกจากกัน แต่มีความสัมพันธ์และส่งเสริมซึ่งกันและกัน โดยเศรษฐกิจเป็นฐานของการสร้างรายได้ สังคมเป็นพลังของความร่วมมือ ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมเป็นฐานของความยั่งยืน และนวัตกรรมกับการเรียนรู้เป็นกลไกในการสร้างความแตกต่างและความสามารถในการแข่งขัน การบูรณาการทั้ง 4 มิติจึงสามารถนำไปสู่การสร้างนวัตกรรมผลิตภัณฑ์ การเพิ่มมูลค่าสินค้าชุมชน การพัฒนาช่องทางการตลาด และการสร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชนอย่างยั่งยืน</p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p>APEC SOM Steering Committee on Economic and Technical Cooperation. (2022). <em>Understanding the Bio-Circular-Green (BCG) economy model</em>. APEC.</p><p>Cohen, J. M., &amp; Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213–235. <a href="https://doi.org/10.1016/0305-750X(80)90011-X">https://doi.org/10.1016/0305-750X(80)90011-X</a></p><p>Kotler, P., &amp; Keller, K. L. (2016). <em>Marketing management</em> (15th ed.). London: Education, Inc.</p><p>Nakpibal, P. &amp; Chantanee, M. (2021<em>). </em>Innovation of Community Potential Development in Khlong Luang district, Pathum Thani province,<em> Psychology and Education Journal, 58</em>(1), 1666–1673. <a href="https://doi.org/10.17762/pae.v58i1.965">https://doi.org/10.17762/pae.v58i1.965</a></p><p>Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon &amp; Schuster.</p><p>Wenger, E. (1998). Communities of practice: Learning, meaning, and identity. Cambridge University Press.</p><p>Wiklund, J. and Shepherd, D. (2005) Entrepreneurial Orientation and Small Business Performance: A Configurational Approach. Journal of Business Venturing, 20, 71–91. <a href="https://doi.org/10.1016">https://doi.org/10.1016</a> /j.jbusvent.2004.01.001</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=09c0c9085325" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การมีส่วนร่วมด้วยการสร้างเครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนและสนับสนุนช่องทางการจัดจำหน่าย…]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%82%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%93%E0%B8%91%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2-0bc7fbcec132?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0bc7fbcec132</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 17 Mar 2026 08:16:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-03-17T08:16:16.427Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>การมีส่วนร่วมด้วยการสร้างเครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนและสนับสนุนช่องทางการจัดจำหน่ายที่สามารถแข่งขันได้</strong></h3><blockquote><strong>ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุดถนอม ตันเจริญ</strong></blockquote><p><strong>การวิจัยเรื่อง “การมีส่วนร่วมด้วยการสร้างเครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนและสนับสนุนช่องทางการจัดจำหน่ายที่สามารถแข่งขันได้” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและระดับการมีส่วนร่วมของชุมชน วิเคราะห์บทบาทของเครือข่ายความร่วมมือ และประเมินผลของการสนับสนุนช่องทางการจัดจำหน่ายต่อความสามารถในการแข่งขันของผลิตภัณฑ์ชุมชนในเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เก็บข้อมูลจากกลุ่มผู้นำชุมชน ผู้ประกอบการ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า ชุมชนมีระดับการมีส่วนร่วมในภาพรวมอยู่ในระดับสูง โดยเฉพาะในขั้นตอนการร่วมคิดและร่วมดำเนินการ ซึ่งส่งผลให้เกิดการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับอัตลักษณ์ชุมชนและความต้องการของตลาด ขณะเดียวกัน เครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และสถาบันการศึกษา มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนองค์ความรู้ เทคโนโลยี และทรัพยากรที่จำเป็น ทำให้ชุมชนสามารถพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้มีคุณภาพและเพิ่มมูลค่าได้ นอกจากนี้ การสนับสนุนช่องทางการจัดจำหน่ายทั้งในรูปแบบออฟไลน์และออนไลน์ ยังช่วยขยายโอกาสทางการตลาด เพิ่มรายได้ และยกระดับความสามารถในการแข่งขันของผลิตภัณฑ์ชุมชนอย่างมีนัยสำคัญ</strong></p><p><strong>ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการมีส่วนร่วมของชุมชนตามแนวคิด Participation Theory เป็นกลไกสำคัญที่ช่วยสร้างความเข้มแข็งและความยั่งยืนในการพัฒนา เนื่องจากการเปิดโอกาสให้ชุมชนมีบทบาทในทุกขั้นตอนช่วยสร้างความเป็นเจ้าของและความต่อเนื่องของกิจกรรมพัฒนา ขณะเดียวกัน แนวคิดเครือข่ายความร่วมมือ (Collaborative Network) ช่วยเสริมศักยภาพของชุมชนผ่านการบูรณาการทรัพยากรและองค์ความรู้จากหลายภาคส่วน ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ Wegner et al. (2023) ที่ชี้ให้เห็นว่าเครือข่ายมีบทบาทสำคัญต่อการสร้างนวัตกรรม และสอดคล้องกับงานของปิยดา ปัญญาศรี และธีรวุฒิ เอกะกุล (2567) ที่พบว่าการมีส่วนร่วมส่งผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนอย่างยั่งยืน อย่างไรก็ตาม ยังพบข้อจำกัดด้านทักษะการตลาดสมัยใหม่และการเข้าถึงเทคโนโลยี ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญที่ควรได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมเพื่อเสริมสร้างศักยภาพการแข่งขันในระยะยาว ดังนั้น การสนับสนุนเชิงนโยบาย การพัฒนาศักยภาพบุคลากร และการสร้างเครือข่ายอย่างต่อเนื่อง จึงเป็นปัจจัยสำคัญในการยกระดับผลิตภัณฑ์ชุมชนสู่ความยั่งยืน</strong></p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p><strong>Wegner, D., Hölsgens, R., &amp; Bitencourt C. (2023). Orchestrating collaborative networks for social innovation: Orchestrators’ roles in socially innovative initiatives. Technological Forecasting and Social Change, 195, 122786. </strong><a href="https://doi.org/10."><strong>https://doi.org/10.</strong></a><strong> 1016/j.techfore.2023.122786</strong></p><p><strong>ปิยดา ปัญญาศรี และธีรวุฒิ เอกะกุล. (2567). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนสู่เชิงพาณิชย์อย่างยั่งยืน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(10), 1971–1984. </strong><a href="https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/274241"><strong>https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/274241</strong></a></p><p><strong>กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564). BCG Economy Model: แนวคิดและการขับเคลื่อนประเทศไทย. </strong><a href="https://waa.inter.nstda.or.th/stks/pub/bcg/20211228-BCG-Action-Plan-2564-2570.pdf"><strong>https://waa.inter.nstda.or.th/stks/pub/bcg/20211228-BCG-Action-Plan-2564-2570.pdf</strong></a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0bc7fbcec132" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ผลิตภัณฑ์ชุมชนและโอกาสในการพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรมของชุมชนเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%93%E0%B8%91%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%93%E0%B8%91%E0%B9%8C%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%95%E0%B8%98%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B5-%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3-0bd4158b3341?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0bd4158b3341</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 13 Mar 2026 08:38:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-03-13T08:38:52.912Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>ผลิตภัณฑ์ชุมชนและโอกาสในการพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรมของชุมชนเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร</strong></p><p>การวิจัยเรื่อง “ผลิตภัณฑ์ชุมชนและโอกาสในการพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรมของชุมชนเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร” มีขอบเขตการศึกษาครอบคลุมพื้นที่ชุมชนในเขตธนบุรี ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีทุนทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นที่หลากหลาย โดยมุ่งศึกษาศักยภาพของผลิตภัณฑ์ชุมชน โอกาสในการพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรม และบทบาทของเครือข่ายความร่วมมือในการสนับสนุนการพัฒนาผลิตภัณฑ์และช่องทางการตลาด การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน (Mixed Methods) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ได้แก่ ผู้นำชุมชน สมาชิกกลุ่มอาชีพ ผู้ประกอบการชุมชน และหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง ผ่านแบบสอบถาม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม เพื่อสะท้อนมุมมองของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ในระดับชุมชน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมทั้งการวิเคราะห์เนื้อหาเพื่อสังเคราะห์ประเด็นสำคัญ ผลการศึกษาพบว่า ชุมชนในเขตธนบุรีมีศักยภาพในการพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรมจากทุนวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยเฉพาะการนำผลิตภัณฑ์ดั้งเดิมมาพัฒนาให้เกิดมูลค่าเพิ่ม และเชื่อมโยงกับแนวคิดเศรษฐกิจชีวภาพ–หมุนเวียน–สีเขียว (BCG Economy) อย่างไรก็ตาม ยังพบข้อจำกัดด้านทรัพยากรมนุษย์ ความรู้ด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ และทักษะด้านการตลาดสมัยใหม่ ซึ่งส่งผลต่อความสามารถในการแข่งขันของผลิตภัณฑ์ชุมชนในตลาดสมัยใหม่</p><p><strong>สรุปและอภิปรายผล</strong></p><p>ผลการวิจัยสะท้อนบทบาทสำคัญของกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน (Participation Theory) ในการขับเคลื่อนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชน โดยการมีส่วนร่วมที่เปิดโอกาสให้ประชาชน “ร่วมคิด ร่วมตัดสินใจ ร่วมดำเนินการ และร่วมประเมินผล” ส่งผลให้เกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของและความเข้มแข็งของชุมชน ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดของ Cohen และ Uphoff (1980) ที่อธิบายว่าการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการพัฒนาเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของโครงการพัฒนาชุมชน และทำให้เกิดความยั่งยืนในระยะยาว นอกจากนี้ยังสอดคล้องกับแนวคิดของ Pretty ที่ชี้ว่าการมีส่วนร่วมของชุมชนช่วยสร้างกระบวนการเรียนรู้ร่วมกันและเสริมสร้างศักยภาพของชุมชนในการพัฒนาทรัพยากรของตนเองอย่างยั่งยืน ผลการวิจัยยังพบว่าเครือข่ายความร่วมมือระหว่างชุมชน ภาครัฐ ภาคเอกชน และสถาบันการศึกษา มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนทรัพยากร ความรู้ และช่องทางการตลาด โดยเฉพาะการใช้สื่อสังคมออนไลน์และแพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อขยายตลาดผลิตภัณฑ์ชุมชนทั้งในรูปแบบออนไลน์และออฟไลน์ ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ Chaskin (2001) ที่ชี้ว่าการสร้างศักยภาพชุมชนผ่านเครือข่ายความร่วมมือช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน และยังสอดคล้องกับการศึกษาของ Tancharoen (2023) ที่พบว่าการมีส่วนร่วมของประชาสังคมในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นสามารถช่วยสร้างนวัตกรรมและเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์ได้ นอกจากนี้ การเชื่อมโยงการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนกับแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนและนวัตกรรมสีเขียวยังสอดคล้องกับแนวคิดของ Geissdoerfer และคณะ (2017) ซึ่งอธิบายว่าเศรษฐกิจหมุนเวียนเป็นแนวทางสำคัญในการสร้างการพัฒนาอย่างยั่งยืนในระดับท้องถิ่น ดังนั้น การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนในเขตธนบุรีจึงควรเน้นการสร้างเครือข่ายความร่วมมือ การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชน และการเสริมสร้างทักษะด้านนวัตกรรมและการตลาดควบคู่กัน เพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์ชุมชนให้สามารถแข่งขันได้ในระยะยาวและนำไปสู่การพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืนในบริบทของเมืองธนบุรี</p><p>โดยภาพรวมแล้ว ชุมชนในเขตธนบุรีมีศักยภาพในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนจากทุนทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น และอัตลักษณ์ของพื้นที่ ซึ่งสามารถนำมาต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์นวัตกรรมได้อย่างหลากหลาย โดยเฉพาะการแปรรูปผลิตภัณฑ์ดั้งเดิมให้มีมูลค่าเพิ่ม เช่น งานฝีมือจักสานตะกร้า ขลุ่ย ขนมไทยโบราณ ขนมฝรั่งกุฎีจีย ขนมบดินของคนมุสลิม อีกทั้งสอดคล้องกับแนวคิดเศรษฐกิจ BCG ซึ่งเห็นได้จากผลการศึกษาและการสร้างเครือข่ายผ่านกระบวนการวิจัยครั้งนี้ สะท้อนความเข้มแข็งของชุมชนด้วยเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน สถาบันการศึกษา และองค์กรชุมชน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนองค์ความรู้ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ และการขยายช่องทางการตลาด นอกจากนี้ การนำเทคโนโลยีดิจิทัลและสื่อสังคมออนไลน์มาใช้ในการประชาสัมพันธ์และจำหน่ายสินค้า ช่วยเพิ่มโอกาสในการเข้าถึงผู้บริโภคได้มากขึ้น อย่างไรก็ตาม ยังพบข้อจำกัดด้านทักษะการออกแบบผลิตภัณฑ์ การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ และความรู้ด้านการตลาดสมัยใหม่ ดังนั้น การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนในเขตธนบุรีควรเน้นการสร้างนวัตกรรมจากภูมิปัญญาท้องถิ่น ควบคู่กับการเสริมสร้างศักยภาพของชุมชนผ่านกระบวนการมีส่วนร่วมและเครือข่ายความร่วมมือ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและนำไปสู่การพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืนในระยะยาว</p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p>Cohen, J. M., &amp; Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8, 213–235.</p><p>Pretty, J. N. (1995). Participatory learning for sustainable agriculture. World Development, 23(8), 1247–1263.</p><p>Chaskin, R. J. (2001). Building community capacity: A definitional framework and case studies from a comprehensive community initiative. Urban Affairs Review, 36(3), 291–323.</p><p>Geissdoerfer, M., Savaget, P., Bocken, N. M. P., &amp; Hultink, E. J. (2017). The Circular Economy — A new sustainability paradigm?. Journal of Cleaner Production, 143, 757–768.</p><p>Tancharoen, S. (2023). The Study of Community Potential for Local Wisdom Product Development in U-thong, Suphanburi Province. Journal of Multidisciplinary in Social Sciences, 19(1), 72–83. <a href="https://so03.tci-thaijo.org/index.php/sduhs/article/view/268344/177904">https://so03.tci-thaijo.org/index.php/sduhs/article/view/268344/177904</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0bd4158b3341" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Civil Society Participation and Creative Development for Sustainable Thai Communities]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/civil-society-participation-and-creative-development-for-sustainable-thai-communities-b9ee247cc96b?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b9ee247cc96b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 22 Sep 2025 06:41:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-22T06:41:02.914Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>The main points of the study highlight the vital role of civil society networks and participatory action research (PAR) in addressing community challenges and fostering innovation in local enterprises. By engaging community members, government agencies, and local leaders, the research demonstrated that collective participation and human resource development significantly influenced creative product development. The collaborative process led to the creation of two innovative food products — Tilapia Pizza and herbal Fish Sausage (Pla Yaw) — which successfully integrated local resources with modern knowledge. These products not only exemplify the potential of community-driven innovation but also showcase how participatory approaches can strengthen social bonds, encourage knowledge sharing, and build local capacity for sustainable development.</p><p>The impact on the community was tangible and multifaceted. Economically, the new products generated additional income and reduced dependency on external support. Socially, the collaboration enhanced communication, fostered trust among stakeholders, and empowered members to engage in problem-solving. From a development perspective, the study suggests that appropriate approaches for Thai communities include fostering civil society networks, promoting participatory planning, and integrating local wisdom with modern innovation. Such strategies empower communities to become self-reliant while contributing to Thailand’s broader goal of sustainable growth under the “Thailand 4.0” model. Ultimately, the combination of collective participation, human capital development, and creative product innovation provides a practical and culturally grounded pathway for strengthening local communities in Thailand.</p><p><strong>References</strong></p><p>Tancharoen, S. (2023). Study of community potential for developing creative products from local wisdom, U Thong District, Suphan Buri Province. Suratthani Rajabhat Journal, 10(1), 45–52.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b9ee247cc96b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Strengthening Community Enterprises through Civil Society: A Case Study of Ban Ko Sub-district…]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/strengthening-community-enterprises-through-civil-society-a-case-study-of-ban-ko-sub-district-47d6ed29fe6e?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/47d6ed29fe6e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 16 Sep 2025 04:28:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-16T04:28:02.062Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Strengthening Community Enterprises through Civil Society: A Case Study of Ban Ko Sub-district, Samut Sakhon province, Thailand</strong></p><p>The development of local communities requires strong collaboration among individuals, social institutions, and civil society to enhance quality of life and promote sustainable self-reliance. This research focuses on participatory action research (PAR) to empower communities in Ban Ko Sub-district, Mueang Samut Sakhon District, Thailand, where socio-economic challenges such as limited workforce capacity, low and uncertain income, and lack of collaboration were observed. The study aimed to strengthen local community enterprises by fostering networks of civil society, in line with the Thai government’s “Thailand 4.0” strategy, which emphasizes innovation and creative economy as engines of growth (Samut Sakhon Provincial Office, 2023). Drawing upon theories of civil society, participation, human resource development, creative product development, and quality of life, the research highlighted the importance of integrating local wisdom with modern knowledge to enhance economic opportunities. Two creative products were developed through the process — Tilapia Pizza and herbal Fish Sausage (Pla Yaw) — which symbolized the synergy between community participation and innovation for sustainable development.</p><p><strong>Research Process</strong></p><p>The study employed a participatory action research (PAR) design that encouraged active collaboration between local residents, government agencies, community enterprises, and academics. The research population comprised approximately 10,000 residents of Ban Ko Sub-district, with 400 participants selected through cluster sampling across eight villages, ensuring representation across age groups, occupations, and communities (องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเกาะ, 2563). The research process was structured into eight systematic steps, beginning with secondary data collection to understand the local socio-economic and cultural context, followed by a literature review to develop a conceptual framework emphasizing civil society and participatory development (Chungsathiansap, 2005; Tancharoen, 2020). Data collection tools included surveys, in-depth interviews with 50 key informants such as district officers, local leaders, and heads of community enterprises, as well as focus group discussions with community members. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, correlation, and multiple regression to examine the influence of participation and human resource development on creative product development outcomes. Qualitative data were analyzed using content analysis and data source triangulation for reliability (Marshall &amp; Rossman, 2016).</p><p>The findings revealed that both participation and human resource development were statistically significant predictors of creative product development, accounting for 71.7% of the variance (R² = 0.719). Regression analysis indicated that participation (β = 0.561) had a stronger effect than human resource development (β = 0.327), suggesting that community involvement was the most critical factor in driving innovation (Table 1). Additionally, interviews and focus group discussions highlighted obstacles such as generational gaps, urban lifestyles limiting participation, and reliance on elderly community members. Nevertheless, collaborative workshops facilitated knowledge sharing, skill development, and collective creativity, resulting in the experimental production of Tilapia Pizza and Pla Yaw, which integrated local fish, Thai herbs, and Western culinary techniques. These products were commercialized through local markets and online platforms, generating income and fostering pride among community members (Tancharoen, 2020).</p><p>Summary and Discussion</p><p>The research underscores the transformative potential of civil society networks in fostering sustainable community development. By emphasizing participatory collaboration, the study demonstrated how communities could overcome socio-economic challenges through shared knowledge and resource mobilization. The development of creative products not only provided economic benefits but also strengthened social bonds, cultural identity, and collective self-reliance. This aligns with Fuller’s (1994) notion of new product development as a means of achieving profitability and survival, while also supporting the concept of human capital development, where creativity, knowledge, and experience enhance both individual and community outcomes (Gratton &amp; Ghoshal, 2003). Furthermore, the findings resonate with Puangsomchit’s (2014) perspective that participatory action research empowers communities to analyze their problems, plan solutions, and achieve sustainable change through collective action.</p><p>The civil society networks established in Ban Ko represent more than just an economic mechanism; they embody a democratic and voluntary social force that strengthens community resilience, echoing Chungsathiansap’s (2005) and Namburi’s (2019) views on the role of civil society in promoting social balance and collective well-being. Importantly, the research highlights the integration of traditional wisdom with modern innovation as a pathway to sustainable rural development, in line with Thailand’s development agenda. The introduction of creative food products such as Tilapia Pizza and herbal Pla Yaw demonstrated how local resources could be transformed into value-added commodities that enhance both income and quality of life, measured by factors such as improved health, social interaction, and economic stability (Wallace, 1974; Ministry of Public Health, 2018). Overall, the study concludes that fostering civil society networks through participatory action research is a powerful strategy for promoting economic development, social harmony, and sustainable self-reliance in Thai communities.</p><p><strong>References</strong></p><p>Chungsathiansap, K. (2005). Driving the Thai health agenda: Civil society and health system reform. Bangkok: Media Creation Company Limited.</p><p>Cohen, J., &amp; Uphoff, N. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8, 213–235.</p><p>Fuller, G. W. (1994). New product development from concept to marketplace. Boca Raton FL: CRC Press.</p><p>Gratton, L., &amp; Ghoshal, S. (2003). Managing personal human capital: New ethos for the “volunteer” employee. European Management Journal, 21(1).</p><p>Marshall, C., &amp; Rossman, G. (2016). Designing qualitative research (6th ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.</p><p>Ministry of Public Health. (2018). Handbook for consideration: Regulations of the Office of the Prime Minister regarding the development of quality of life at the local level, 2018. Bangkok.</p><p>Namburi, S. (2019). Participation theory in public administration. Academic Research Journal, 2(1), 183–197.</p><p>Puangsomchit, C. (2014). Participatory action research. Bangkok: Sukhothai Thammathirat Open University.</p><p>Samut Sakhon Provincial Office. (2023). Samut Sakhon Province. <a href="https://www.samutsakhon.go.th/">https://www.samutsakhon.go.th</a></p><p>Tancharoen, S. (2020). Potential of community enterprises in developing organic agricultural products, Suphan Buri Province. Krung Kao Rajabhat Research Journal, 7(2), 71–78.</p><p>Wallace, S. (1974). Identification of quality of life indicators for use in family planning programs in developing countries.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=47d6ed29fe6e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data)]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88-big-data-b70e096f9639?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b70e096f9639</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 10 Mar 2025 05:29:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-10T05:29:44.451Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Big Data หมายถึง ปริมาณข้อมูลที่มีขนาดใหญ่ มีความหลากหลาย และเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งองค์กรสามารถนำมาวิเคราะห์เพื่อให้เกิดมูลค่าและใช้ประกอบการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ (Wamba, Akter, Edwards, Chopin, &amp; Gnanzou, 2015) โดยมีองค์ประกอบสำคัญ 5 (5Vs of Big Data) ส่วนคือ</p><p>1. Volume (ปริมาณ) ข้อมูลมีขนาดใหญ่มาก เช่น ข้อมูลจากโซเชียลมีเดีย, IoT, หรือธุรกรรมออนไลน์</p><p>2. Velocity (ความเร็ว) ข้อมูลเกิดขึ้นและต้องการการประมวลผลอย่างรวดเร็วแบบเรียลไทม์</p><p>3. Variety (ความหลากหลาย) มีข้อมูลหลายรูปแบบ เช่น ข้อมูลโครงสร้าง (Structured Data) และข้อมูลไม่มีโครงสร้าง (Unstructured Data)</p><p>4. Veracity (ความถูกต้อง) ข้อมูลต้องมีคุณภาพและความน่าเชื่อถือ</p><p>5. Value (คุณค่า) ข้อมูลต้องถูกวิเคราะห์และนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด</p><p>จะเห็นได้ว่า Big Data ช่วยให้เข้าใจลักษณะข้อมูล จากการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ต้องคำนึงถึงแหล่งที่มาของข้อมูล (Variety) และปริมาณข้อมูลที่ต้องประมวลผล (Volume) เพิ่มประสิทธิภาพในการตัดสินใจ: และ ช่วยให้ข้อมูลมีความรวดเร็ว (Velocity) และถูกต้อง (Veracity) ส่งผลต่อการตัดสินใจที่แม่นยำ เป็นการสร้างโอกาสทางธุรกิจ จากการแปลงข้อมูลให้เป็นมูลค่า (Value) ทำให้องค์กรสามารถนำข้อมูลไปใช้พัฒนาโมเดลธุรกิจใหม่ ๆ</p><p>Big Data มีความสำคัญเนื่องจากช่วยให้องค์กรสามารถใช้ Data-Driven Decision Making (DDDM) ซึ่งเป็นการตัดสินใจโดยอิงจากข้อมูลที่มีการวิเคราะห์เชิงลึก แทนการใช้สัญชาตญาณหรือประสบการณ์เพียงอย่างเดียว ทุกองค์กรสามารถนำ Big Data ไปใช้ในการกำหนดกลยุทธ์ ในกิจกรรมต่อไปนี้</p><p>1. การวิเคราะห์พฤติกรรมลูกค้า (Customer Analytics) ใช้ AI วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อสร้างกลยุทธ์การตลาดที่แม่นยำ เช่น Amazon แนะนำสินค้าผ่าน Machine Learning เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมลูกค้า แนะนำสินค้าแบบเฉพาะบุคคล (Personalized Recommendation) เช่น Amazon, Netflix ใช้ Big Data เพื่อพัฒนา Omni-channel Customer Experience</p><p>ตัวอย่าง การใช้ Big Data เช่น Alibaba ใช้ AI และ Big Data เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมลูกค้าและปรับปรุง e-commerce</p><p>2. การคาดการณ์แนวโน้มตลาด (Predictive Analytics) ใช้ข้อมูลในการพยากรณ์แนวโน้ม เช่น Google Trends</p><p>3. การเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน (Operational Efficiency) หรือการปรับปรุงประสิทธิภาพภายในองค์กร ใช้ข้อมูลวิเคราะห์ประสิทธิภาพการผลิต เช่น BMW ใช้ IoT และ AI เพื่อตรวจสอบคุณภาพสินค้า ได้แก่</p><p>3.1 Predictive Maintenance โดยใช้ IoT และ AI วิเคราะห์ข้อมูลจากเซ็นเซอร์เพื่อลด downtime ในภาคการผลิต</p><p>3.2 Supply Chain Optimization โดยใช้ Big Data เพื่อคาดการณ์อุปสงค์และลดต้นทุนโลจิสติกส์</p><p>3.3 Automated Decision Making โดยใช้ AI เพื่อช่วยในการวางแผนและการตัดสินใจอัตโนมัติ</p><p>4. การพัฒนากลยุทธ์ด้านตลาดและการแข่งขัน (Competitive Intelligence &amp; Market Trends) วิเคราะห์ข้อมูลจากโซเชียลมีเดียและแหล่งข้อมูลภายนอกเพื่อระบุแนวโน้มตลาด ใช้ Big Data เพื่อติดตามและเปรียบเทียบกลยุทธ์ของคู่แข่ง</p><p>5. การจัดการความเสี่ยงและการฉ้อโกง (Risk Management &amp; Fraud Detection) ใช้ Big Data Analytics ในการตรวจจับพฤติกรรมผิดปกติและการฉ้อโกง เช่น อุตสาหกรรมการเงิน วิเคราะห์ความเสี่ยงในตลาดการเงินโดยใช้ข้อมูลเศรษฐกิจมหภาคและไมโคร</p><p>6. การพัฒนาโมเดลธุรกิจใหม่ (Business Model Innovation) ใช้ Data Monetization สร้างรายได้จากการขายข้อมูล เช่น Facebook, Google ใช้ข้อมูลจากแพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อพัฒนา Subscription Model หรือ Freemium Model</p><p>ดังนั้น บทบาทของ Big Data ในการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ จากการใช้ Big Data จะช่วยให้ผู้ประกอบการหรือผู้บริหารมองเห็นแนวโน้มของธุรกิจอย่างมีเหตุมีผล จากการวิเคราะห์ข้อมูลจากแหล่งต่าง ๆ เช่น สื่อสังคมออนไลน์และพฤติกรรมลูกค้า จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินงาน โดยการคาดการณ์อุปสงค์และปรับปรุงห่วงโซ่อุปทาน สามารถนำผลการวิเคราะห์ไปปรับกลยุทธ์ทางการตลาดเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน โดยใช้ข้อมูลเพื่อพัฒนาโมเดลธุรกิจและสร้างนวัตกรรม</p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p>Wamba, S. F., Akter, S., Edwards, A., Chopin, G., &amp; Gnanzou, D. (2015). How ‘Big Data’ Can Make Big Impact: Findings from a Systematic Review and a Research Agenda. Journal of Business Research, 69(11), 5082–5093.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b70e096f9639" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data)]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88-big-data-0b70143ef9d6?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0b70143ef9d6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 10 Mar 2025 05:07:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-10T05:07:31.667Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Big Data หมายถึง ปริมาณข้อมูลที่มีขนาดใหญ่ มีความหลากหลาย และเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งองค์กรสามารถนำมาวิเคราะห์เพื่อให้เกิดมูลค่าและใช้ประกอบการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ (Wamba, Akter, Edwards, Chopin, &amp; Gnanzou, 2015) โดยมีองค์ประกอบสำคัญ 5 (5Vs of Big Data) ส่วนคือ</p><p>1. Volume (ปริมาณ) ข้อมูลมีขนาดใหญ่มาก เช่น ข้อมูลจากโซเชียลมีเดีย, IoT, หรือธุรกรรมออนไลน์</p><p>2. Velocity (ความเร็ว) ข้อมูลเกิดขึ้นและต้องการการประมวลผลอย่างรวดเร็วแบบเรียลไทม์</p><p>3. Variety (ความหลากหลาย) มีข้อมูลหลายรูปแบบ เช่น ข้อมูลโครงสร้าง (Structured Data) และข้อมูลไม่มีโครงสร้าง (Unstructured Data)</p><p>4. Veracity (ความถูกต้อง) ข้อมูลต้องมีคุณภาพและความน่าเชื่อถือ</p><p>5. Value (คุณค่า) ข้อมูลต้องถูกวิเคราะห์และนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด</p><p>จะเห็นได้ว่า Big Data ช่วยให้เข้าใจลักษณะข้อมูล จากการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ต้องคำนึงถึงแหล่งที่มาของข้อมูล (Variety) และปริมาณข้อมูลที่ต้องประมวลผล (Volume) เพิ่มประสิทธิภาพในการตัดสินใจ: และ ช่วยให้ข้อมูลมีความรวดเร็ว (Velocity) และถูกต้อง (Veracity) ส่งผลต่อการตัดสินใจที่แม่นยำ เป็นการสร้างโอกาสทางธุรกิจ จากการแปลงข้อมูลให้เป็นมูลค่า (Value) ทำให้องค์กรสามารถนำข้อมูลไปใช้พัฒนาโมเดลธุรกิจใหม่ ๆ</p><p>Big Data มีความสำคัญเนื่องจากช่วยให้องค์กรสามารถใช้ Data-Driven Decision Making (DDDM) ซึ่งเป็นการตัดสินใจโดยอิงจากข้อมูลที่มีการวิเคราะห์เชิงลึก แทนการใช้สัญชาตญาณหรือประสบการณ์เพียงอย่างเดียว ทุกองค์กรสามารถนำ Big Data ไปใช้ในการกำหนดกลยุทธ์ ในกิจกรรมต่อไปนี้</p><p>1. การวิเคราะห์พฤติกรรมลูกค้า (Customer Analytics) ใช้ AI วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อสร้างกลยุทธ์การตลาดที่แม่นยำ เช่น Amazon แนะนำสินค้าผ่าน Machine Learning เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมลูกค้า แนะนำสินค้าแบบเฉพาะบุคคล (Personalized Recommendation) เช่น Amazon, Netflix ใช้ Big Data เพื่อพัฒนา Omni-channel Customer Experience</p><p>ตัวอย่าง การใช้ Big Data เช่น Alibaba ใช้ AI และ Big Data เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมลูกค้าและปรับปรุง e-commerce</p><p>2. การคาดการณ์แนวโน้มตลาด (Predictive Analytics) ใช้ข้อมูลในการพยากรณ์แนวโน้ม เช่น Google Trends</p><p>3. การเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน (Operational Efficiency) หรือการปรับปรุงประสิทธิภาพภายในองค์กร ใช้ข้อมูลวิเคราะห์ประสิทธิภาพการผลิต เช่น BMW ใช้ IoT และ AI เพื่อตรวจสอบคุณภาพสินค้า ได้แก่</p><p>3.1 Predictive Maintenance โดยใช้ IoT และ AI วิเคราะห์ข้อมูลจากเซ็นเซอร์เพื่อลด downtime ในภาคการผลิต</p><p>3.2 Supply Chain Optimization โดยใช้ Big Data เพื่อคาดการณ์อุปสงค์และลดต้นทุนโลจิสติกส์</p><p>3.3 Automated Decision Making โดยใช้ AI เพื่อช่วยในการวางแผนและการตัดสินใจอัตโนมัติ</p><p>4. การพัฒนากลยุทธ์ด้านตลาดและการแข่งขัน (Competitive Intelligence &amp; Market Trends) วิเคราะห์ข้อมูลจากโซเชียลมีเดียและแหล่งข้อมูลภายนอกเพื่อระบุแนวโน้มตลาด ใช้ Big Data เพื่อติดตามและเปรียบเทียบกลยุทธ์ของคู่แข่ง</p><p>5. การจัดการความเสี่ยงและการฉ้อโกง (Risk Management &amp; Fraud Detection) ใช้ Big Data Analytics ในการตรวจจับพฤติกรรมผิดปกติและการฉ้อโกง เช่น อุตสาหกรรมการเงิน วิเคราะห์ความเสี่ยงในตลาดการเงินโดยใช้ข้อมูลเศรษฐกิจมหภาคและไมโคร</p><p>6. การพัฒนาโมเดลธุรกิจใหม่ (Business Model Innovation) ใช้ Data Monetization สร้างรายได้จากการขายข้อมูล เช่น Facebook, Google ใช้ข้อมูลจากแพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อพัฒนา Subscription Model หรือ Freemium Model</p><p>ดังนั้น บทบาทของ Big Data ในการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ จากการใช้ Big Data จะช่วยให้ผู้ประกอบการหรือผู้บริหารมองเห็นแนวโน้มของธุรกิจอย่างมีเหตุมีผล จากการวิเคราะห์ข้อมูลจากแหล่งต่าง ๆ เช่น สื่อสังคมออนไลน์และพฤติกรรมลูกค้า จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินงาน โดยการคาดการณ์อุปสงค์และปรับปรุงห่วงโซ่อุปทาน สามารถนำผลการวิเคราะห์ไปปรับกลยุทธ์ทางการตลาดเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน โดยใช้ข้อมูลเพื่อพัฒนาโมเดลธุรกิจและสร้างนวัตกรรม</p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p>Wamba, S. F., Akter, S., Edwards, A., Chopin, G., &amp; Gnanzou, D. (2015). How ‘Big Data’ Can Make Big Impact: Findings from a Systematic Review and a Research Agenda. Journal of Business Research, 69(11), 5082–5093.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0b70143ef9d6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การปรับเปลี่ยนองค์การสู่ดิจิทัล (Digital Transformation)]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%A5-digital-transformation-6ed8b42ed022?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6ed8b42ed022</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 09 Mar 2025 09:37:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-09T09:37:46.656Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>การปรับเปลี่ยนองค์การสู่ดิจิทัลเป็นกระบวนการเชิงกลยุทธ์ที่ครอบคลุมมากกว่าเพียงแค่การนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ แต่เป็นการปรับเปลี่ยนอย่างองค์รวมทั้งวัฒนธรรม โครงสร้าง และกระบวนการทำงานขององค์กร เพื่อสร้างความสามารถในการแข่งขันและตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของเทคโนโลยีและพฤติกรรมผู้บริโภค องค์กรต้องมุ่งเน้นการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลเข้ากับทุกมิติของการดำเนินธุรกิจ ตั้งแต่การออกแบบประสบการณ์ลูกค้า การพัฒนาผลิตภัณฑ์ ไปจนถึงการปรับปรุงประสิทธิภาพการดำเนินงานภายใน ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับองค์กรที่ทันสมัยและมีทรัพยากร (ทุน ความรู้ เงิน) เพียงพอรวมถึงความรู้ความเข้าใจ เพราะกระบวนการพัฒนาสู่องค์กรดิจิทัลที่ประสบความสำเร็จจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วนในองค์กร โดยเริ่มจากการสร้างวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ดิจิทัลที่ชัดเจน การพัฒนาทักษะดิจิทัลให้กับบุคลากร การปรับโครงสร้างองค์กรให้มีความยืดหยุ่น และการสร้างวัฒนธรรมแห่งนวัตกรรมที่สนับสนุนการทดลองและเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งรวมถึงการนำเครื่องมือวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่ ปัญญาประดิษฐ์ การประมวลผลแบบคลาวด์ และเทคโนโลยีอัตโนมัติมาใช้เพื่อสร้างคุณค่าและความได้เปรียบทางการแข่งขัน ซึ่งจำเป็นต้องพัฒนาความรู้ความเข้าใจและการพัฒนาทักษะดิจิทัลอย่างจริงจัง</p><p>George Westerman และ Didier Bonnet (2015) เสนอกลยุทธ์การปรับตัวขององค์กรต่อเทคโนโลยีดิจิทัล เริ่มตั้งแต่การกำหนดวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ดิจิทัล (Digital Vision &amp; Strategy) โดย</p><p>1) กำหนดทิศทางการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัล (Digital Transformation) ให้สอดคล้องกับเป้าหมายทางธุรกิจ</p><p>2) ผู้นำองค์กรต้องให้ความสำคัญกับการขับเคลื่อนวัฒนธรรมดิจิทัล (Digital Culture) มีแผนและกิจกรรมสนับสนุนชัดเจน</p><p>3) พัฒนาทรัพยากรบุคคลและวัฒนธรรมองค์กร สนับสนุนการเรียนรู้ตลอดชีวิต (Lifelong Learning) เพื่อเพิ่มทักษะด้านดิจิทัล สร้างวัฒนธรรมการทำงานแบบ Agile และการทำงานข้ามสายงาน (Cross-functional Collaboration) กระตุ้นให้พนักงานมี Mindset ด้านนวัตกรรมและทดลองใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ</p><p>4) ใช้เทคโนโลยีเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและนวัตกรรม ได้แก่ AI และ Machine Learning เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินงาน นำ IoT มาใช้ในการจัดการซัพพลายเชนและการผลิต ใช้ Big Data Analytics เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลลูกค้าและพฤติกรรมตลาด และใช้ Cloud Computing เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นของระบบไอที</p><p>5) การพัฒนาธุรกิจดิจิทัลและโมเดลธุรกิจใหม่ โดยนำแพลตฟอร์มดิจิทัล (Digital Platform) มาใช้ เช่น E-commerce, FinTech, และ HealthTech หรือใช้ Subscription Model, Freemium Model หรือ Sharing Economy เพื่อสร้างรายได้ใหม่ และสร้าง Ecosystem ที่เชื่อมต่อกับพันธมิตรทางธุรกิจ</p><p>6) การเสริมสร้างความปลอดภัยทางไซเบอร์ (Cybersecurity) โดยให้ความสำคัญกับการปรับปรุงมาตรการรักษาความปลอดภัยของข้อมูลและการปฏิบัติตามกฎระเบียบ เช่น GDPR และ PDPA มีการใช้ Blockchain และระบบเข้ารหัสข้อมูลเพื่อป้องกันการโจมตีทางไซเบอร์</p><p><strong>แนวทางการดำเนินการ Digital Transformation</strong></p><p>การเปลี่ยนแปลงสู่ดิจิทัลไม่ได้หมายถึงเพียงการนำเทคโนโลยีมาใช้ แต่ต้องมีการบริหารจัดการและกลยุทธ์ที่ชัดเจน โดยมีแนวทางหลัก ๆ (Harvard Business Review, 2020) ดังนี้</p><p>1. กำหนดวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ดิจิทัล (Define Digital Strategy) องค์กรต้องมีเป้าหมายที่ชัดเจนในการเปลี่ยนแปลง เช่น ปรับปรุงกระบวนการ เพิ่มประสบการณ์ลูกค้า หรือสร้างรายได้จากแหล่งใหม่</p><p>2. นำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ (Adopt Digital Technologies) ใช้เทคโนโลยี เช่น Cloud Computing, AI, Big Data, IoT, Blockchain เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและสร้างโอกาสทางธุรกิจ</p><p>3. ปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์กร (Cultural and Organizational Change) พนักงานต้องมี Mindset ที่พร้อมรับการเปลี่ยนแปลง ต้องมีการฝึกอบรมและพัฒนาทักษะดิจิทัล</p><p>4. ปรับปรุงกระบวนการทำงาน (Process Optimization) โดยนำ Automation และ Data-driven decision making มาใช้เพื่อลดข้อผิดพลาดและเพิ่มประสิทธิภาพ</p><p>5. ลงทุนในบุคลากรและทักษะ (Upskilling &amp; Reskilling Workforce) เน้นการสร้างทักษะใหม่ เช่น Data Analytics, Digital Marketing และ Cybersecurity</p><p>6. วัดผลและปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง (Continuous Improvement &amp; Performance Measurement) โดยใช้ใช้ Key Performance Indicators (KPIs) เพื่อตรวจสอบความสำเร็จของการเปลี่ยนแปลง</p><p><strong>การกำหนดวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ดิจิทัล (Digital Vision &amp; Strategy)</strong></p><p>ในรายงาน “Flipping the Odds of Digital Transformation Success” (2020) ทีมวิจัยของบริษัท Boston Consulting Group (BCG) พบว่า บริษัทขนาดใหญ่ที่มีวิสัยทัศน์และกลยุทธ์ดิจิทัล มีองค์ประกอบสำคัญดังนี้</p><p>1. ความเข้าใจในเทคโนโลยีดิสรัปทีฟ (Understanding Disruptive Technologies) ความเข้าใจในเทคโนโลยีดิสรัปทีฟ (Understanding Disruptive Technologies) เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในการพัฒนากลยุทธ์ดิจิทัล ตามรายงานของ BCG คือ องค์กรต้องเข้าใจว่าเทคโนโลยีใดมีศักยภาพในการสร้างการเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมของตน การขาดความเข้าใจที่ชัดเจนอาจนำไปสู่การลงทุนที่ไร้ทิศทางหรือการพลาดโอกาสทางธุรกิจ และแนวทางการพัฒนาความเข้าใจ ประกอบด้วยการจัดตั้งทีมสแกนเทคโนโลยี (Technology Scanning Teams) เพื่อติดตามแนวโน้มเทคโนโลยีใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง ประเมินผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อธุรกิจและอุตสาหกรรม รวมถึงการสร้างความร่วมมือกับระบบนิเวศภายนอก (External Ecosystem Collaboration) ร่วมมือกับสตาร์ทอัพ มหาวิทยาลัย และองค์กรวิจัย เข้าร่วมโปรแกรมเร่งการเติบโตของสตาร์ทอัพ (Accelerator Programs) การประเมินความพร้อมทางเทคโนโลยี (Technology Readiness Assessment) ประเมินว่าเทคโนโลยีอยู่ในขั้นตอนใดของการพัฒนา และวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในการนำมาใช้ในองค์กร ไม่ว่าจะเป็น ปัญญาประดิษฐ์และการเรียนรู้ของเครื่อง (AI &amp; Machine Learning) Internet of Things (IoT) Blockchain 5G และเทคโนโลยีเครือข่ายขั้นสูง Cloud Computing และ Edge Computing Quantum Computing หรือเทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือนและความเป็นจริงเสริม (VR/AR)</p><p>2. การกำหนดทิศทางที่ชัดเจน (Clear Direction) ช่วยให้องค์กรมีเป้าหมายร่วมกันในการดำเนินการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล ได้แก่ วิสัยทัศน์ดิจิทัล (Digital Vision) ภาพอนาคตที่ชัดเจนว่าองค์กรจะเป็นอย่างไรเมื่อปรับเปลี่ยนสู่ดิจิทัล มีเป้าหมายเชิงคุณภาพที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับทุกคนในองค์กร และต้องมีแผนที่นำทางดิจิทัล (Digital Roadmap) หมายถึงแผนระยะสั้น (0–18 เดือน), ระยะกลาง (18–36 เดือน) และระยะยาว (3–5 ปี) ประกอบด้วยขั้นตอนที่ชัดเจนและเป้าหมายที่วัดผลได้ และเชื่อมโยงกับเป้าหมายธุรกิจ (Link to Business Goals) อาจเป็นด้านการลงทุนอย่างมีกลยุทธ์หรือการเติบโต</p><p>3. การเชื่อมโยงกับเป้าหมายธุรกิจ (Link to Business Goals) กลยุทธ์ดิจิทัลต้องสนับสนุนวิสัยทัศน์ พันธกิจหลักขององค์กรและต้องสอดคล้องกับทิศทางธุรกิจในระยะยาว ซึ่งต้องแสดงถึงการเชื่อมโยงเชิงปฏิบัติการ (Operational Alignment) ริเริ่มโครงการดิจิทัลที่ส่งผลโดยตรงต่อตัวชี้วัดผลการดำเนินงานหลัก (KPIs) ตอบสนองต่อความท้าทายและโอกาสทางธุรกิจปัจจุบัน โยคำนึงถึงการเชื่อมโยงกับคุณค่าลูกค้า (Customer Value Alignment) เน้นการสร้างประสบการณ์ลูกค้าที่ดีขึ้น และสามารถเพิ่มคุณค่าที่ส่งมอบให้กับลูกค้าผ่านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล</p><p>4. การลงทุนอย่างมีกลยุทธ์ (Strategic Investment) คือการจัดสรรทรัพยากรอย่างชาญฉลาดเพื่อให้ได้ผลตอบแทนสูงสุดจากการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล เช่น การลงทุนแบบพอร์ตโฟลิโอ (Portfolio Investment Approach) แบ่งการลงทุนเป็น 3 กลุ่ม ระยะสั้น (Quick Wins) ระยะกลาง และระยะยาว กระจายความเสี่ยงโดยการลงทุนในโครงการที่มีระดับความเสี่ยงและผลตอบแทนที่แตกต่างกัน โดยให้ความสำคัญกับความยืดหยุ่นในการจัดสรรทรัพยากร (Resource Allocation Flexibility) มีกระบวนการทบทวนและปรับเปลี่ยนการจัดสรรทรัพยากรเป็นระยะ หรือการลงทุนในการทดลองและนวัตกรรม (Experimentation &amp; Innovation Investment) จัดสรรงบประมาณสำหรับการทดลองแนวคิดใหม่ๆ สร้างกระบวนการ “Fail Fast, Learn Fast” เพื่อเรียนรู้จากความล้มเหลวอย่างรวดเร็ว เป็นต้น</p><p><strong>องค์ประกอบสำคัญและขั้นตอนปรับเปลี่ยนองค์กรสู่ดิจิทัล</strong></p><p>การปรับเปลี่ยนองค์การสู่ดิจิทัลหมายถึงการนำเทคโนโลยีดิจิทัลเข้ามาปรับใช้ในทุกส่วนขององค์กรเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ปรับปรุงกระบวนการทำงาน และสร้างคุณค่าทางธุรกิจใหม่ Vial (2019) สรุปองค์ประกอบสำคัญและขั้นตอนปรับเปลี่ยนองค์กรสู่ดิจิทัล ดังนี้</p><p>1. กลยุทธ์ดิจิทัล (Digital Strategy) การกำหนดแนวทางเพื่อบูรณาการเทคโนโลยีเข้ากับกลยุทธ์องค์กร เช่น การใช้แพลตฟอร์มออนไลน์ในการดำเนินธุรกิจ</p><p>2. วัฒนธรรมองค์กรดิจิทัล (Digital Culture) การสร้างวัฒนธรรมที่สนับสนุนการเปลี่ยนแปลง เช่น Amazon ที่ให้ความสำคัญกับนวัตกรรมและการใช้ข้อมูล</p><p>3. เทคโนโลยีดิจิทัล (Emerging Technologies) เทคโนโลยีสำคัญ เช่น AI, IoT, Blockchain, และ Cloud Computing ที่ช่วยให้ธุรกิจแข่งขันได้</p><p>4. การพัฒนาทักษะดิจิทัล (Digital Talent Development) การอบรมพนักงานให้สามารถใช้เทคโนโลยีใหม่ได้</p><p>จะเห็นได้ว่า การปรับเปลี่ยนองค์กรสู่ดิจิทัลมีความสำคัญเนื่องจากสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินธุรกิจ สร้างความสามารถในการแข่งขัน และรองรับการเปลี่ยนแปลงของตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค โดยมีข้อดีหลัก ๆ ดังนี้</p><p>1. เพิ่มประสิทธิภาพและลดต้นทุน เทคโนโลยีดิจิทัลช่วยให้กระบวนการทำงานเป็นอัตโนมัติ ลดข้อผิดพลาด และปรับปรุงการดำเนินงานให้รวดเร็วยิ่งขึ้น</p><p>2. ปรับปรุงประสบการณ์ลูกค้า ดิจิทัลช่วยให้องค์กรเข้าใจพฤติกรรมของลูกค้าได้ดีขึ้น และสามารถให้บริการที่ตรงกับความต้องการได้</p><p>3. สร้างนวัตกรรมและโอกาสทางธุรกิจใหม่ ๆ การใช้เทคโนโลยีช่วยให้ธุรกิจสามารถคิดค้นผลิตภัณฑ์หรือบริการใหม่ที่ตอบโจทย์ตลาด</p><p>4. ความสามารถในการปรับตัว เทคโนโลยีช่วยให้ธุรกิจมีความคล่องตัวและสามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงของอุตสาหกรรมได้อย่างรวดเร็ว</p><p>การเปลี่ยนแปลงสู่ดิจิทัลเป็นสิ่งจำเป็นที่องค์กรต้องดำเนินการเพื่อความอยู่รอดในยุคดิจิทัล โดยต้องมีทั้งกลยุทธ์ เทคโนโลยี และการบริหารจัดการที่เหมาะสมเพื่อให้เกิดความสำเร็จ</p><p><strong>การผสานรวมเทคโนโลยีใหม่ๆ ในสถานที่ทำงานดิจิทัล </strong>เนื่องจากองค์กรต่างๆ จำนวนมากเปลี่ยนมาใช้รูปแบบการทำงานแบบไฮบริด ความต้องการสถานที่ทำงานอัจฉริยะจึงไม่เคยสูงเท่านี้มาก่อน สถานที่ทำงานในอนาคตต้องการความคล่องตัวทางดิจิทัล ซึ่งพื้นที่ทางกายภาพ/เสมือนจริง ผู้คน และเทคโนโลยีทำงานร่วมกันอย่างราบรื่นเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่รวดเร็วและดีขึ้น ไม่ใช่แค่การให้พนักงานเข้าถึงแอปพลิเคชันเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานออนไลน์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการสร้างสภาพแวดล้อมการทำงานแบบองค์รวมที่เพิ่มผลผลิตสูงสุดและปรับปรุงประสบการณ์ของพนักงานด้วย (McKinsey &amp; Companyม 2021) ดังนั้นธุรกิจที่ต้องการผสานรวมเทคโนโลยีใหม่ๆ ในสถานที่ทำงานดิจิทัลจะต้องคำนึงถึงการผสมผสานเทคโนโลยีที่เหมาะสม จัดการกับข้อกังวลด้านจริยธรรมและความปลอดภัยที่อาจเกิดขึ้น เตรียมพนักงานให้พร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี ประเมินผลตอบแทนจากการลงทุน (ROI) และผลประโยชน์ในระยะยาวของเทคโนโลยีนั้น ธุรกิจต้องระบุเทคโนโลยีที่สอดคล้องกับเป้าหมายทางธุรกิจ และเลือกผู้จำหน่ายที่นำเสนอโซลูชันที่ปลอดภัยและมีจริยธรรม พวกเขาควรฝึกอบรมพนักงานเกี่ยวกับเทคโนโลยีใหม่ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการสูงสุด นอกจากนี้ ยังมีความสำคัญเท่าเทียมกันที่ธุรกิจต่างๆ จะต้องจัดการกับปัญหาการเลิกจ้างที่อาจเกิดขึ้น และวางแผนล่วงหน้าสำหรับเส้นทางอาชีพทางเลือก</p><p><strong>สรุป </strong>การปรับเปลี่ยนองค์กรสู่ดิจิทัลมีความสำคัญเนื่องจากสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินธุรกิจ สร้างความสามารถในการแข่งขัน และรองรับการเปลี่ยนแปลงของตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค เทคโนโลยีที่ทำงานแบบดิจิทัลกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว และธุรกิจต่างๆ จำเป็นต้องตามให้ทันเทคโนโลยีใหม่ๆ เช่น ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ระบบอัตโนมัติ ความจริงเสริม (AR) และความจริงเสมือน (VR) กำลังพิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นผู้เปลี่ยนเกมด้วยการมอบผลประโยชน์ที่ไม่มีใครเทียบได้ให้กับธุรกิจ ผลประโยชน์เหล่านี้ได้แก่ ประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้น ประสบการณ์ลูกค้าที่ดีขึ้น และการทำงานร่วมกันอย่างเต็มรูปแบบ แต่เมื่อมีเทคโนโลยีที่ดี ก็มีความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ตามมาด้วย บริษัทต่างๆ ต้องบูรณาการเครื่องมือเหล่านี้อย่างระมัดระวัง จัดการกับข้อกังวลด้านจริยธรรมและความปลอดภัย และเตรียมพนักงานให้พร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงนี้อย่างเหมาะสม แทนที่จะล้าหลัง ธุรกิจต่างๆ จะต้องยอมรับเทคโนโลยีใหม่ๆ เหล่านี้ และก้าวล้ำหน้าคู่แข่งในยุคดิจิทัล การเปลี่ยนแปลงสู่ดิจิทัลจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่องค์กรต้องดำเนินการเพื่อความอยู่รอดในยุคดิจิทัล โดยต้องมีทั้งกลยุทธ์ เทคโนโลยี และการบริหารจัดการที่เหมาะสมเพื่อให้เกิดความสำเร็จ</p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p>Boston Consulting Group. (2020). Flipping the Odds of Digital Transformation Success. BCG Report. <a href="https://www.bcg.com/publications/2020/increasing-odds-of-success-in-digital-transformation?utm_source=chatgpt.com">https://www.bcg.com/publications/2020/increasing-odds-of-success-in-digital-transformation?utm_source=chatgpt.com</a></p><p>Harvard Business Review (2020). The Key to Successful Digital Transformations. <a href="https://hbr./">https://hbr.</a> org/2020/05/the-key-to-successful-digital-transformations</p><p>McKinsey &amp; Company (2021). How to Make Digital Transformation Stick. <a href="https://www.mckinsey.com/">https://www.mckinsey.com/</a> capabilities/mckinsey-digital/our-insights/how-to-make-digital-transformation-stick)</p><p>Vial, G. (2019). Understanding digital transformation: A review and a research agenda. Journal of Strategic Information Systems, 28(2), 118–144.</p><p>Westerman, G. &amp; Bonnet, D., (2015). Revamping Your Business through Digital Transformation. MIT Sloan Management Review; Cambridge 56(3), (Spring 2015): 10–13.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6ed8b42ed022" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[การจัดการเชิงกลยุทธ์กับการขับเคลื่อนนวัตกรรม
(Innovation Management Strategy)]]></title>
            <link>https://medium.com/@sudthanom.t/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1-innovation-management-strategy-ee3edb26dc5e?source=rss-8accbdedb885------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ee3edb26dc5e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Sudthanom Tancharoen]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 05 Mar 2025 07:46:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-05T07:48:04.304Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>การจัดการเชิงกลยุทธ์เป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้องค์กรสามารถขับเคลื่อนนวัตกรรมอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเริ่มจากการวิเคราะห์สภาพแวดล้อมทั้งภายในและภายนอกองค์กร เพื่อค้นหาโอกาสและความท้าทายที่จะนำไปสู่การสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ กระบวนการนี้ประกอบด้วยการกำหนดวิสัยทัศน์ พันธกิจ และเป้าหมายด้านนวัตกรรมที่ชัดเจน รวมถึงการจัดสรรทรัพยากรและการสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่สนับสนุนการคิดสร้างสรรค์และการทดลองใหม่ๆ (Porter, 2008) ส่วนที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าการวิเคราะห์สภาพแวดล้อมคือการนำกลยุทธ์นวัตกรรมไปปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วนในองค์กร ตั้งแต่ระดับผู้บริหารจนถึงพนักงานระดับปฏิบัติการ โดยมุ่งเน้นการสร้างระบบนิเวศนวัตกรรมที่เอื้อต่อการแลกเปลี่ยนความคิด การทำงานข้ามสายงาน และการสนับสนุนแนวคิดใหม่ๆ ผ่านกลไกต่างๆ เช่น การจัดตั้งหน่วยนวัตกรรม โครงการบ่มเพาะความคิด และระบบการให้รางวัลสำหรับนวัตกรรม จากการคิดเชิงสร้างสรรค์ของทุกส่วนงานที่เกี่ยวข้อง (Tancharoen, 2023) การขับเคลื่อนนวัตกรรมผ่านกลยุทธ์องค์กรจึงเกี่ยวข้องกับกระบวนการบริหารทรัพยากรและโครงสร้างองค์กรที่เอื้อต่อการทดลองและพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ องค์กรที่มีโครงสร้างยืดหยุ่นและสนับสนุนวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้มักสามารถคิดค้นผลิตภัณฑ์และบริการใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/891/1*-fpANFoJczw988-W4z41mA.jpeg" /><figcaption>ภาพที่ 1 กลยุทธ์การจัดการนวัตกรรม (สุดถนอม ตันเจริญ, 2567)</figcaption></figure><p><strong>การสร้างระบบนิเวศนวัตกรรมที่มีประสิทธิภาพ</strong></p><p>หมายถึงการสร้างกลไกการสนับสนุนการแลกเปลี่ยนความคิดและนวัตกรรม ประกอบด้วย พื้นที่แลกเปลี่ยนความคิดนวัตกรรม (Innovation Spaces) โดยการออกแบบพื้นที่กายภาพและดิจิทัลที่เอื้อให้พนักงานสามารถ พบปะ แลกเปลี่ยนความคิด และร่วมมือกันอย่างไร้พรมแดน การจัดให้มีห้องประชุมแบบเปิด พื้นที่ทำงานร่วม (Co-working Spaces) และแพลตฟอร์มดิจิทัลสำหรับการระดมสมอง มีแผนการทำงานข้ามสายงาน (Cross-functional Collaboration Programs) เน้นการสร้างทีมข้ามสายงานที่ประกอบด้วยบุคลากรจากแผนกต่างๆ เพื่อแก้ปัญหาและพัฒนานวัตกรรม การหมุนเวียนบุคลากรระหว่างแผนกเพื่อแลกเปลี่ยนมุมมองและความรู้ ผ่านระบบการจัดการความรู้ (Knowledge Management System) ด้วยการพัฒนาฐานข้อมูลกลางที่รวบรวมความรู้ ประสบการณ์ และบทเรียนจากโครงการต่างๆ การใช้เครื่องมือดิจิทัลเพื่อแบ่งปันและเข้าถึงความรู้ได้อย่างรวดเร็ว ทั้งนี้ กลไกสนับสนุนแนวคิดใหม่ๆ โดยทั่วไปบริษัทขนาดใหญ่ที่มีมาตรฐานในการวางระบบงานนวัตกรรม จะจัดตั้งโครงการบ่มเพาะนวัตกรรม (Innovation Incubation Programs) การจัดตั้งหน่วยบ่มเพาะภายในองค์กรเพื่อพัฒนาและทดสอบแนวคิดใหม่ จัดสรรงบประมาณและทรัพยากรอย่างเพียงพอ อาจเป็นกองทุนนวัตกรรมภายใน (Internal Innovation Fund) การจัดสรรงบประมาณพิเศษสำหรับโครงการนวัตกรรมที่มีความคิดสร้างสรรค์ การสนับสนุนทางการเงินสำหรับการพัฒนาต้นแบบและการทดสอบแนวคิด หรือโครงการรางวัลนวัตกรรม (Innovation Awards) ด้วยการมอบรางวัลสำหรับพนักงานที่สร้างสรรค์นวัตกรรม การสร้างแรงจูงใจผ่านการประกาศเกียรติคุณและโอกาสก้าวหน้าในอาชีพ (Gawer &amp; Cusumano, 2014) แม้ว่าการสร้างระบบนิเวศนวัตกรรมมีองค์ประกอบสำคัญที่ละเอียดอ่อน ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่กายภาพและดิจิทัลหรือเทคโนโลยีที่จะนำมาใช้เพื่อการวางแผนและจัดการนวัตกรรมที่ต้องการ รวมถึงแผนการทำงานข้ามสายงานและระบบการจัดการความรู้ ล้วนต้องใช้เวลานานและต่อเนื่อง ดังนั้นเรื่องของแผนงานจึงเป็นหัวใจของการสร้างระบบและกลไก พร้อมรับมือกับปัญหาและอุปสรรคที่จะเกิดขึ้นเสมอ</p><p>Christensen (1997) ชี้ประเด็นปัญหาและอุปสรรคในการสร้างระบบนิเวศนวัตกรรม มาจากวัฒนธรรมองค์กรที่ต่อต้านการเปลี่ยนแปลงและขาดความยืดหยุ่นในการบริหารจัดการ โดยเฉพาะองค์กรขนาดใหญ่มักจะแบ่งแผนกที่ขาดความร่วมมือระหว่างกัน และข้อจำกัดด้านทรัพยากร งบประมาณจำกัด ขาดแคลนบุคลากรที่มีทักษะด้านนวัตกรรม หรือขาดเครื่องมือและเทคโนโลยีที่จำเป็น Chesbrough (1997) เสนอแนวคิดว่าบริษัทไม่ควรพึ่งพาเพียงแค่ทรัพยากรภายในองค์กร แต่ควรเปิดรับความคิดและเทคโนโลยีจากภายนอก เรียกว่า “นวัตกรรมแบบเปิด” (Open Innovation) ซึ่งเป็นกระบวนทัศน์ใหม่ในการสร้างและพัฒนานวัตกรรมที่เน้นการแลกเปลี่ยนความรู้และความร่วมมือระหว่างองค์กร เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการสร้างนวัตกรรม หากผู้บริหารระดับสูงมีวิสัยทัศน์ด้านนวัตกรรมเพื่อความได้เปรียบทางการแข่งขันและความมั่นคง การวางแผนกลยุทธ์ด้านนวัตกรรมคือจุดเริ่มต้นสำคัญที่จะนำไปสู่กลไกสร้างความร่วมมือเมื่อทุกคนเข้าใจถึงความสำคัญของนวัตกรรมต่อองค์กรและประโยชน์ต่อพนักงานทุกคนที่เชื่อมโยงกับการประเมินผลงาน ดังนั้นจะเห็นได้ว่า ไม่ว่าจะเป็นปัญหาหรืออุปสรรคใด ๆ ผู้บริหารที่มีวิสัยทัศน์ในการขับเคลื่อนนวัตกรรมเพื่อการเติบโต ทันสมัย แข่งขันได้หรือเพื่อความมั่นคงของธุรกิจ จำเป็นต้องมีระบบการประเมินผลที่เอื้อต่อนวัตกรรม เพื่อสะท้อนถึงความจริงจังในการขับเคลื่อนนวัตกรรมจากทุกส่วนงาน ขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์และประเภทขององค์กร</p><p>กลยุทธ์นวัตกรรมที่สำคัญ ผู้บริหารสามารถจำแนกประเภทของแผนงานนวัตกรรมตามศักยภาพและความพร้อมด้านทรัพยากร โยพิจารณาประเภทของกลยุทธ์นวัตกรรมต่อไปนี้</p><p>1. กลยุทธ์การเป็นผู้นำด้านนวัตกรรม (First-Mover Strategy) หมายถึง การที่องค์กรเป็นผู้บุกเบิกผลิตภัณฑ์ เทคโนโลยี หรือแนวคิดใหม่ในตลาดก่อนคู่แข่ง โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างความได้เปรียบเชิงการแข่งขัน องค์กรเป็นผู้พัฒนาและเปิดตัวนวัตกรรมก่อนคู่แข่ง เช่น Tesla ที่เป็นผู้นำในตลาดรถยนต์ไฟฟ้า Lieberman และ Montgomery (1988) อธิบายไว้ในบทความ First-Mover Advantages ว่าผู้ที่เข้าสู่ตลาดก่อน (First Movers) มีข้อได้เปรียบ เช่น การจดจำแบรนด์ (Brand Recognition) ลูกค้าคุ้นเคยกับแบรนด์ก่อนที่คู่แข่งจะเข้าสู่ตลาด ต้นทุนที่ต่ำกว่า (Cost Advantages) การเรียนรู้และพัฒนาเทคโนโลยีก่อนช่วยลดต้นทุนการผลิต การครอบครองทรัพยากรที่สำคัญ (Resource Preemption) ผู้บุกเบิกมีโอกาสควบคุมซัพพลายเชนหรือสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา การปรับปรุงหรือพัฒนาผลิตภัณฑ์ เทคโนโลยี หรือกระบวนการที่มีอยู่แล้วอย่างค่อยเป็นค่อยไป แทนที่จะสร้างสิ่งใหม่ทั้งหมด</p><p>2. กลยุทธ์การพัฒนานวัตกรรมต่อยอด (Incremental Innovation Strategy) การปรับปรุงผลิตภัณฑ์หรือบริการที่มีอยู่ เช่น Samsung ที่พัฒนาโทรศัพท์มือถือให้มีคุณสมบัติใหม่ในแต่ละรุ่น ซึ่ง Tushman และ O’Reilly (1996) กล่าวถึงแนวคิด Exploration vs. Exploitation โดยการพัฒนานวัตกรรมต่อยอดอยู่ในหมวดหมู่ Exploitation ซึ่งหมายถึงการใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีและทรัพยากรเดิมให้เกิดมูลค่าเพิ่ม</p><p>3. กลยุทธ์นวัตกรรมแบบเปิด (Open Innovation Strategy) การร่วมมือกับบริษัทภายนอกเพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรม เช่น IBM และ Microsoft ที่ร่วมมือกับสตาร์ทอัพเพื่อพัฒนา AI</p><p>ดังนั้นในยุคดิจิทัลที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ผู้บริหารต้องมีแนวทางในการจัดการนวัตกรรมเชิงกลยุทธ์ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ทั้งภายในและภายนอก เพื่อให้ธุรกิจสามารถแข่งขันและเติบโตได้อย่างยั่งยืน</p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p>สุดถนอม ตันเจริญ. (2567). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.</p><p>Chesbrough, H. W. (2003). Open Innovation: The new imperative for creating and profiting from technology. Boston, Massachusetts: Harvard Business School Press.</p><p>Christensen, C. M. (1997). The Innovator’s Dilemma: When new technologies cause great firms to fail. Boston, Massachusetts: Harvard Business Review Press.</p><p>Gawer, A., &amp; Cusumano, M. A. (2014). Industry Platforms and Ecosystem Innovation. Journal of Product Innovation Management, 31(3), 417–433.</p><p>Kotter, J. P. (2012). Leading change. Boston, MA: Harvard Business Review Press.</p><p>Lieberman, M. B., &amp; Montgomery, D. B. (1988). First-Mover Advantages. Strategic Management Journal, 9(S1), 41–58.</p><p>Tancharoen, S. (2023). Community Product Development from Tilapia with Creative Thinking in Samutsakorn Province, Thailand. Proceedings of 7th International Multiconference of Management Science 2023 (IMMS2023) (1–9). Bansomdejchaopraya Rajabhat University, Bangkok, Thailand.</p><p>Tancharoen, S. (2025). Strategic Management. Bangkok: Bansomdejchaopraya Rajabhat University.</p><p>Tushman, M. L., &amp; O’Reilly, C. A. (1996). Ambidextrous Organizations: Managing Evolutionary and Revolutionary Change. California Management Review, 38(4), 8–30.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ee3edb26dc5e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>