<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by supamas vj on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by supamas vj on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@supamas.vj?source=rss-e4f95a212e56------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*F8AYl1oNLNIwH2Hoco9Big@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by supamas vj on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@supamas.vj?source=rss-e4f95a212e56------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 23:26:01 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@supamas.vj/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[เป็น SA เขียนเอกสารก็ได้ เขียนนิยายก็ดี แถมได้ตังค่าขนมเพิ่มด้วย]]></title>
            <link>https://medium.com/nextzy/%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-sa-%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%94%E0%B8%B5-%E0%B9%81%E0%B8%96%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-24bfa8f03587?source=rss-e4f95a212e56------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/24bfa8f03587</guid>
            <category><![CDATA[review]]></category>
            <category><![CDATA[lifestyle]]></category>
            <category><![CDATA[nextzy]]></category>
            <category><![CDATA[how-to]]></category>
            <category><![CDATA[fiction-writing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[supamas vj]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 12 Feb 2019 11:51:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-02-18T03:00:28.205Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>คิดว่าหญิงและชายเกิน 60% น่าจะชอบอ่านหนังสือ อาจจะเช่น นิยายหรือฟิค โรแมนติก คอมมาดี้ แฟนตาซี ทำนองนี้เป็นต้น (ขอยังไม่นับรวมพวกการ์ตูนนะ)</blockquote><p>แล้วถ้าเราแบ่งย่อยมาอีกหล่ะว่า “อะ แล้วผู้หญิงวัยมนุษย์เงินเดือนที่รักการอ่านนิยายละ แบ่งเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ ?” ติ๊กต๊อกๆ</p><p>… เฉลย!</p><p>ยังไม่พบมีใครทำแบบสำรวจตรงนี้เลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*VQ5sgkQdYzotIb9THLUbvA.jpeg" /></figure><p>แต่ว่าวันนี้เราไม่ได้มาพูดถึงสถิติหรืออะไรทำนองนั้นหรอก มันน่าเบื่อ เราจะมาเล่าให้ฟัง ว่าหนึ่งในชะนีตำแหน่ง System Analyst วัยหาเลี้ยงชีพกับตุ่นอีก 1 ตัวว่ามีงานอดิเรกอะไรนอกเวลางาน แล้วมันทำรายได้ได้ไหม?</p><blockquote><strong>แหนะ…พอดูถึงว่ามีรายได้ มันก็เริ่มน่าสนใจขึ้นมานิดนึงแล้วใช่ไหมละ? เชื่อเถอะว่ามันทำรายได้จริงๆ และ อาจจะมากเท่าๆกับเงินเดือนของคุณเลย</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*toxCzvg3rIZG_C7PkWe2KA.jpeg" /></figure><p>หลายๆคนน่าจะมีแนวหนังสือที่ชอบไม่เหมือนกัน ยกตัวอย่างเช่น เราเองเริ่มแรกเลยจะชอบนิยายแจ่มใส เรื่อง “เด็กหอ” นี่คือนิยายเรื่องโปรดเลย มีทุกเล่ม พอโตขึ้นอีกหน่อยก็กลายเป็นติ่งเกาหลี แล้วก็มาจบที่ “นิยาย Fiction”</p><p>แต่ช่วงนั้นเป็นเด็กม.ต้นที่รู้สึกว่ารายได้มันเริ่มขาดมือ ลำพังเก็บจากค่าขนมที่ได้มากินที่โรงเรียน แถมแอบเอาข้าวกล่องมากินอีก ยังไม่พอจะเอาไปซื้ออัลบั้มของศิลปินที่เราชอบเลย เห้ยย มันคือปัญหาเลยนะแก!! อัลบั้มพรีออเดอร์ LIMITED ตอนนั้น 4 พันบาท บ้าบอ!!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UuGTj8MF12Gg8TQS-09a-w.jpeg" /></figure><p>แถมเพิ่มความบ้าบอเข้าไปอีก บ้าซื้ออัลบั้มไม่พอ บ้าซื้อฟิคด้วย รายได้สวนทางกับรายรับสุดๆ นั่งหงุดหงิดที่เงินขาดมืออยู่เป็นเดือน จนมาปรอทแตกตรงที่ ฟิคที่เราซื้อมาเพียงเพราะมันอมบทสรุปตอนจบ(ก็คือตอนจบอยู่ในเล่มนั้นแหละ) แล้วพบว่า <strong>ตอนจบมันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ รับไม่ได้ รู้สึกถูกหลอกให้ซื้อ! </strong>ก็เลยตัดปัญหา</p><blockquote>“แต่งเองแม่ง”</blockquote><p>ตอนเป็นเด็กไม่รู้การวางพล็อตคืออะไร รู้แต่ตัวละครต้องชื่อนี้ ทำงานนี้ นิสัยแบบนี้วางภาพในหัวเสร็จเรียบร้อยตอนก่อนนอน กะว่าจะแต่งพรุ่งนี้เช้าเลย พอตื่นขึ้นมาปุป… “อ่าว…เมื่อคืนคิดไว้ว่าไงนะ?”</p><blockquote>จากประสบการณ์แต่งฟิคที่เราอยากเอามาแบ่งปัน ก็คือ พยายามหาจุดเด่นให้ตัวละครและพล็อตของคุณ บางครั้งพล็อตตลาดเช่น “เจ้าฆ่าพ่อข้า ข้าจะฆ่าพ่อเจ้า” มันก็โคตรไม่มีอะไร แต่เราสามารถทำให้มันโคตรมีอะไรได้เพียงแค่ลองหาจุดต่าง</blockquote><p>เพราะฉะนั้นการแต่งนิยาย เราขอแนะนำคุณเลย ถ้าคุณมีพล็อตในหัวแต่ไม่จดมัน…ลืมชัวร์</p><blockquote>“เอ้ะ…ฟังดูมันเหมือนขั้นตอนการรับ Requirement เลยว่าไหม? เพียงแต่ลูกค้า ไม่ใช่ User หรือ Customer แต่เป็นตัวเองนี่แหละ”</blockquote><p>ปกติ SA เรารับ Requirement มาแล้วทำยังไงต่อ? สำหรับเราก็คือมาทำเอกสารและทำ Spec จะบอกว่าเห้ยแก…มันเหมือนกันเลย</p><blockquote>“วางพล็อตก็เหมือนวาดการ Diagramแหละ”</blockquote><p>ไม่ได้จะพยายามเชื่อมโยงนะ แต่มันคือเรื่องจริง! ทุกครั้งที่สรุปเรื่องในหัวได้ เราจะเอามาวาดเป็น Flow Chart ว่า “พ่อเจ้ากับพ่อข้า เจอกันแล้ว แล้วยังไงต่อ?” ทำ Action ยังไง ดังนั้นเราขอสรุปในแบบความเข้าใจของเราว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eVXKPClBMHcXChzazmWhPA.jpeg" /></figure><blockquote>การวาด Diagram เพื่อให้เห็น Process ของระบบฉันใด การวาด Flow เพื่อให้เห็นสถานการณ์ของตัวละครก็คืออย่างนั้นแหละ</blockquote><p>โดยจากการสอบถาม คนแต่งฟิคบางกลุ่มก็จะวาดแผนผังพล็อตแบบนี้เหมือนกัน เพียงแต่ Use Case ต่างกันออกไป ทั้งนี้ทุกคนเห็นตรงกันว่า จุดประสงค์หลักของมันคือ เพื่อให้สถานการ์ที่เกิดขึ้นมีเหตุผล และใช่…</p><blockquote>“นิยายก็มี Deadlock นะคุณ”</blockquote><p>เราถึงได้กล่าวว่าการวาดแผนผังช่วยอย่างมากเรื่องไม่ทำให้พล็อตคุณ<strong>ตัน</strong>…คุณคงไม่อยากแต่งไปครึ่งเรื่อง คนอ่านครึ่งแสนแล้วสุดท้าย…อ้าวไปยังไงต่อ เกิด deadlock</p><p>มาถึงตรงนี้ คงแล้วแต่คนว่าจะออกแบบนิยายของคุณไปเป็นรูปทางไหน แต่ไม่ว่ายังไง เรามองว่ามันคือศิลปะ ไม่ว่าจุดจบคือแบบไหนมันก็คือความสวยงามและจุดเด่นในตัวของมัน 😄</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JJQu2r8qq47u8RJmsv_ITw.jpeg" /></figure><blockquote>เราแล้วจะทำกำไรกับมันยังไง ?</blockquote><p>เราค้นพบช่องทางหนึ่งที่ตอนนี้ค่อนข้างเป็นที่นิยม (อันนี้ไม่ได้เจาะจงนะว่าเราจะแต่งในช่องทางไหน) ก็คือแต่งเรื่อง ยากสุดคือคิดชื่อเรื่องใช่ไหม? เปล่า <strong>คิด Hashtag ตะหาก</strong></p><p>ยังไง? อะ เช่นคิดชื่อเรื่องซำ้กับชาวบ้าน คุณอาจจะเติม อิ้_อิ้ ลงไปหลังชื่อ เท่านี้ก็ไม่เหมือนแล้วจริงไหม แต่ hashtag มันจะต้องเป็นอะไรที่คนจำได้และสามารถกด tag แล้วเจอเรื่องคุณเลย! โอ้โห…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/740/1*ahnx3XSLcG0X6FZBpIpIJg.png" /><figcaption>สถิติการอ่านนิยาย หนึ่งในเรื่องที่เราแต่งลงเว็บ dek-d.com</figcaption></figure><p>จริงๆมันคือขั้นตอนของการโปรโมทล้วนๆ มันคงรู้สึกแย่มากถ้าแต่งมาแล้วเจอจำนวนคนอ่าน 200 คนเม้นแค่ 2 (ที่เม้นแค่ว่า “ตามค่ะ”)</p><p>วันนี้เราเลยจะเสนอช่องทางหนึ่ง ซึ่งเราเชื่อว่าในโซเชียล มันจะมีกลุ่มตัวเองที่เรียกว่า “บ้าน” แฝงตัวเองอยู่ในทุกๆกลุ่ม โดยเฉพาะ Twitter เราแต่งนิยายประเภทไหน ให้ฝากบ้านประเภทนั้นโปรโมท</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/635/1*QXJzhk2-BWnCdLFNFfCEcQ.png" /><figcaption>ตัวอย่างการโปรโมทในทวิตเตอร์</figcaption></figure><p>พอมีคนโปรโมทให้เป็นที่รู้จักเดี๋ยวก็จะมีคนหลงเข้ามาเองแหละ ถ้าชื่อกับ Hashtag <strong>ของเรื่องเรามันน่าสนใจ</strong></p><p>อ่ะ มาถึงขั้นตอนการหารายได้กับมัน (ซักที)</p><p>หลังจากแต่งจบแล้ว(หรือใกล้ๆจบแต่มั่นใจว่าจบแน่ๆ) คุณสามารถติดต่อสำนักพิมพ์ได้นะ แต่ถ้าคิดว่าเอ้อ ไม่อยากได้เป็นเปอร์เซ็นต์ อยากได้กำไรคนเดียวไปเลย เราแนะนำว่าให้ติดต่อโรงพิมพ์เอง ซึ่งก็คือที่เรากำลังจะเอามาตีแผ่ให้ฟังว่า…</p><blockquote>“มันมีขั้นตอนยังไงบ้าง?”</blockquote><ol><li>ถ้ามั่นใจแล้วว่าจะทำ ก็เริ่มจากการประกาศบอกคนอ่านเลย ว่า “เปิด Pre หนังสือแล้วนะ” ทีนี้เราจะเริ่มรู้แล้วว่าคนที่สนใจซื้อหนังสือ มันเยอะพอจะทำกำไรให้เราได้ไหม</li><li>ระหว่างนั้นก็หาโรงพิมพ์ตามที่คนรีวิว แล้วเลือกที่ตัวเองสะดวกกับมัน(ส่วนเราแนะนำว่าของ Fastbooks บริการดีมากๆ)</li><li>ตกลงรายละเอียดอะไรเสร็จ ก็จะเข้าขั้นตอนการใช้สกิล Word นิดนึง นั้นคือจัดแต่งหน้ากระดาษตามที่โรงพิมพ์แนะนำ ก็คือ A5 (หรือคุณจะเจียดเงินตรงนี้จ้างคนพิสูจน์อักษรกับจัดหน้ากระดาษก็สะดวกดีนะ เพราะหลังจากเราทำงาน เราก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน แถมเขามืออาชีพกว่าเราด้วย)</li><li>เมื่อได้จำนวนหน้ามาแล้ว นั้นแหละ! ราคาต้นทุนต่อเล่มของเรา สมมุติว่าเราคิดเป็นตัวอย่างง่ายๆว่า มี 300 หน้า เอา 300/2 (หาร 2 เพราะมันปริ้นหน้า-หลัง) ก็จะได้ 150 + ราคาหน้าปก หลังปก(ตามแต่เรทโรงพิมพ์) ประมาณ 30 บาท เป็น 180 บาทต่อเล่ม อ่ะ ถ้าเราขาย 300 ก็ได้กำไรแล้ว 120 บาทต่อเล่ม (ไม่รวมค่าจัดส่งนะ เพราะลูกค้าต้องจ่ายเอง)</li><li>กำไร 120 ขายได้ 100 เล่มก็ปาไปเท่าไหร่แล้ววววว รวยเละ!</li><li>ทีนี้พอได้<strong>ราคาที่บวกกำไร</strong>เข้าไปแล้ว ก็เอาสินค้าเราไปเลขายเลย ใช้สกิลแม่ค้า พ่อค้านิดนึง อาจจะบอกว่า จบในเว็บแต่แถมสเปเชี่ยลโมเม้นในเล่มเท่านั้น!!! หรือ ซื้อ 50 คนแรก แถม Artwork (ซึ่งตรงนี้เป็น Cost ที่เราต้องเอากำไรมาจ่ายเพิ่ม) แล้วก็รับเงินจากลูกค้ามาก่อนเพื่อเป็นทุนเอาไปจ่ายให้โรงพิมพ์ (แน่นอนว่าการทำนิยายเองมันเป็น Pre-order อยู่แล้วแหละ) แต่ ปล.เราไม่สนับสนุนให้ใช้วิธีนี้เป็นช่องทางโกงเงินนะจ๊ะ!</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/504/1*vrnSez0Un7eNTyS0ChC8mQ.png" /><figcaption>ตัวอย่างปกหนังสือที่จ้างน้องสาวออกแบบให้ (ดีไซน์เมื่อหลายที่ปีแล้ว)</figcaption></figure><p>หลังจากจ่ายทุนให้โรงพิมพ์ เก็บกำไรไว้สวยๆ รอรูปเล่มจากโรงพิมพ์มาส่งที่บ้าน แล้วแพ็คของให้ลูกค้า เป็นอันจบ</p><blockquote>จริงๆขั้นตอนยิบย่อยยังมีอีกเยอะ แต่สรุปคร่าวๆ ขั้นตอนใหญ่ก็จะประมาณนี้แหละ ฟังดูงงๆ แต่ว่าต้องลองทำจริงๆดู มันก็มีทั้งเหนื่อยทั้งท้อแหละ แต่รวมๆแล้วพอได้เห็นหนังสือที่เราทำออกมา…</blockquote><blockquote>“มันโคตรภูมิใจเลย! :D”</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/993/1*kHo9wZLy04GIurYwOoNfmw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/639/1*iG9IWYk4L0ALCjh5sVo09g.png" /><figcaption>(ซ้าย) รูปเล่มหลังทำเสร็จแล้ว (ขวา) ส่งเล่มให้ลูกค้ากับของแถมเล็กๆน้อย พร้อมรีวิวจากทางบ้าน :D</figcaption></figure><p>เกริ่นซะนาน บทจะจบก็จบเลยเอ้ะ! เอาไว้เราจะมาเล่าเรื่องเลี้ยงตุ่นยังไงให้เหงากว่าเดิมให้ฟัง อิ้_อิ้</p><p>จอ บอ แยกย้าย!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=24bfa8f03587" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/nextzy/%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-sa-%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89-%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%94%E0%B8%B5-%E0%B9%81%E0%B8%96%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-24bfa8f03587">เป็น SA เขียนเอกสารก็ได้ เขียนนิยายก็ดี แถมได้ตังค่าขนมเพิ่มด้วย</a> was originally published in <a href="https://medium.com/nextzy">Nextzy</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>