<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Chimgee Cherry on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Chimgee Cherry on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@tchimgee?source=rss-25b8da59154e------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*D3u_GCRWI_qnCzgWkVpXrw.jpeg</url>
            <title>Stories by Chimgee Cherry on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@tchimgee?source=rss-25b8da59154e------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 13:27:56 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@tchimgee/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Номын сангаас намайг олоорой…]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/%D0%BD%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D0%BD-%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%B9%D0%B3-%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B9-037657bc5bcf?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/037657bc5bcf</guid>
            <category><![CDATA[bookstores]]></category>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <category><![CDATA[review]]></category>
            <category><![CDATA[literature]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Jul 2024 09:23:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-07-30T09:23:37.823Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Нэг тийм юу ч хиймээргүй, хэнд ч харагдмааргүй, бараг заримдаа хорвоогоос зайлмаар санагдах үед овоолоостой их номон дунд ороод суучихмаар санагддаг үеүүд бас байдаг уу. Эсвэл сэтгэлээ сэргэтэл уйлмаар эсвэл инээмээр, галзуу ганц өөртэйгээ болзмоор санагдсан үедээ ч гэсэн шинэ номын үнэр ханхийтэл тийм нэгэн газарлуу гүйчихмээр үе бас байна. Зарим хүний хэлдгээр гунигласан үедээ хэн нэгний мөрийг түшиж уйлмаар, баярласан үедээ хамтдаа инээх хүн гэдэг нь миний хувьд бол ном дэрлэж хэвтмээр, эсвэл номын хуудас эргүүлж бодолдоо дарагдмаар л санагдаж эхлэнэ гэсэн үг… Next level… уу нтр хаха.</p><p>Гэснээс ойрд уншсан, сонирхсон номнуудын минь эргэн тойрноор сонин сайхан юу байна аа?</p><p><strong>Хайрын 40 дүрэм </strong>— 2 дахиа уншиж байгаа ч still нэг тийм бодолд оруулаад байдаг ном. Бараг ширээний номоо болгочихмоор. Гэхдээ одоо л амьдралыг дөнгөж ойлгох гэж оролдож байгаа миний хувьд бол зарим нэг дүрэм нь ойлгомжгүй буюу зүгээр л уншиж өнгөрөх төдий. Харин анх уншиж байх үед төрөөгүй ч сая дахин унших үед би гэж хүн Эллатай төстэй болсон мэт мэдрэмж төрөөд байгаа. Дараа дахиад нэг унших үед бас ямар мэдрэмж төрөхийг таах аргагүй.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/0*7W80wOkE1n2DxMRJ" /></figure><p><strong>The Woman in Me </strong>— Ээжийн охин, эх хүн, эмэгтэй хүн юм аа бид чинь. Энэ номыг сонсож байхдаа (audiobook) бодсон юм. Магадгүй би ээж болоогүй байсан бол түүний амьдралыг шүүх гэж үзэх байсан болов уу. Гэхдээ азаар тийм үедээ сонссонгүй. Түүний хийсэн үг үйлдэл бүхэн яагаад ч юм зүрхэнд минь л хүрээд, юм л бол уйлчих гээд байснаа нуух юун… Гэхдээ энэ бол миний л бодол! Ер нь сүүлийн үед энэ үгийг л хаа сайгүй хашгираад явмаар болтол хүмүүс бас өөрсдийн бодлоо тулгах юм аа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/0*8Q5RequspOzL4gT8" /></figure><p><strong>We were Dreamers</strong> — Бас яагаад ч юм, ахыгаа аймар ойлгоод байсан ш дээ нтр… Монгол хэлэнд “Биеийг нь төрүүлэхээс ухааныг нь төрүүлэхгүй” гэдэг хэлц байдаг даа. Бараг тэр л юм уу даа. Ер нь ахын аав ээж, бидний аав ээжтэй төстэйдүү. Хүүхдээ захирах гэж оролдоно, амьдралыг нь заах гэж оролдож байгаа байдал, хүмүүжлийн арга барил зэрэг нь төстэйдүү. Гэтэл энэ бүхнийг цааш нь үргэлжлүүлээд явах биш зогсоож чадах нь ч бас бид. Гэхдээ би жаахан чадахгүй л байгаа л даа… Гэхдээ хүүгээ бол хувь хүн л гэж хайрлаж хүндэлж өсгөнө гэж боддог, хичээж яваа л хүн нь байна өө.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*cfXIpsETR0AWv5WM.jpg" /></figure><p><strong>Кофе хөрөхөөс өмнө</strong> — Уг нь би ч нээх удаан амьдарч амжаагүй л явна л даа. Гэхдээ сүүлийн үед бүх зүйлийг лаг амьдрал баялаг ш дээ гэж хүлээж аваад байдаг болж. Эсвэл нөгөө төлөвшинө гэдэг нь энэ үү. Хэдхэн жилийн өмнө надаас “өнгөрсөнрүүгээ буцах боломж олдвол аль үерүү буцах уу, яагаад” гэж асуусан бол би хариулах байсан байх, ер нь хариулдаг байсан юм. Тэр, тэр, тэр үерүү буцна, тэрийг засаад, энийг засаад гэж ирээд л. Гэхдээ одоо тэгэж санагдахаа больчихсон. Өөрийгөө өнгөрсөнтэй нь хайрлаж, нандигнаж эхэлсэн гэх юм уу. Тий болохоор одоо бараг надаас ингэж асуувал “буцахгүй ээ” л гэж хариулах байх, эсвэл буцаж очсон ч буцаад яг адилхан сонголт хийх байх. Тэгэж байж өнөөдрийн би бий болсон шүү дээ. Номын дэлгүүрт орвол би энэ номыг авах байсан эсэхээ мэдэхгүй ч гэнэт таарсан хүн маань барьж явсан номоо бэлэглэсэн тул талархаад уншаад үзсэн юм. Яахав сонирхолтой л байсаан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/0*YeOcfIUhEL5FAkyO" /></figure><p><strong>3 нас хүрвэл оройтно</strong> — Зургийг нь харсан чинь шал өөр нэртэй ном байсан байна ш дээ, гэхдээ Монголоор гоё буулгажээ. Хүүхэдтэй болсноосоо хойш бас хүүхдийн ертөнцийг судалчих санаатай хэд хэдэн ном уншсан л даа. Гэхдээ сүүлд нэг сонин ишлэл олж уншаад гэнэт больчихсон. “Хүүхдийг хүмүүжүүлэх хамгийн зөв арга бол хүмүүжүүлэхгүй байх” гээд хаанаас ч билээ нэг олоод сонсчихсон юм өө. Бодоод байсан чинь нээрээ тийм ч юм шиг, эсвэл нөгөө хүүхэд бол эцэг эхийнхээ толь нь гэдэгтэй утга дүйгээд ч байх шиг санагдаад, өөрийгөө л хичээчихвэл хүү маань бас хичээгдчих байх гэж санаад хэт их номын уншиж, заавар дагахаа болихоор шийдсээн.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/318/0*XUuRNnos-BW51IeT" /></figure><p>Харизм — Ардын Ганхуяг ах чинь Apprentice шоунаасаа хүн хасахдаа яаж ийгээд л ингэж хэлээд хасчихаад байснаас нь болоод ер нь харизм гэж юу билээ гэж бодож явсаар энэ номыг олж сонирхож үзсэн юм. Яахав хүн болгон бас янз янзаар л ойлгодог, өөр өөрийн гэсэн харизмтай юм шиг санагдаад байдаг юм. Заавал сүрдэх гэхээсээ өөрөөр бас тайлбарлаж болмоор ч юм шиг. Гэхдээ би яг харизмтай хүн мөн үү гэвэл биш ээ нтр…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/326/0*yE6awikmXmw7yrAE" /></figure><p>Гэхдээ миний ширээний ном бол… Аа бас эндээс эхлээд Бали бол миний dream destination болсон юм даа гэж… Ойрд жаахан эмороод байх шиг. Гэнэт киног нь зуны сэвэлзүүр салхитай нэг сайхан орой, халбага пиво шимэнгээ, задгай талбайд үзээд суумаар санагдаж байх чинь ээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/0*m23GYQKjSuFiJu1U" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=037657bc5bcf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[20th century girl]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/20th-century-girl-0a3501c06a9d?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0a3501c06a9d</guid>
            <category><![CDATA[20th-century-girl]]></category>
            <category><![CDATA[korean-movies]]></category>
            <category><![CDATA[movie-review]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 12 Mar 2024 14:10:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-12T14:10:03.632Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>!!!!!!!!!!!!!!!!!!! SPOILER ALERT !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</p><p>Өдрийн төгсгөлд гэнэт ямар сүрхий гунигтай ч юм шиг ч гоё ч юм шиг кино олоод үзчихвээ. Заримдаа иймэрхүү гүн мэдрэмжинд автуулсан кино үзэхээрээ хэсэгтээ л энэ мэдрэмжээсээ гармааргүй санагдаад дууг нь сонсоод зөвхөн энэхэн үед төрж байгаа мэдрэмжээ дахин дахин бодож хэвтэх гоё шүү тийм ээ… Тэгэхээр би нь ойрд үзээгүйгээрээ их эморч, хайрын тухай бодож, гэнэт хэн нэгнийг хачин ихээр хайрламаар, эсвэл бүр хайрламааргүй санагдтал өөртөө уусгаж чадсан нэг тийм цаанаа л гоё гэгээлэг хайрын тухай өгүүлэх кино санаандгүй олоод үзчихвээ…</p><p>1999 он. Үй зайгүй дотно 2 найз охидын нэг нь санаандгүй сургуулийнхаа нэг хөвгүүнд дурласнаар энэ кино эхлэдэг. Гэвч тэр охин зүрхний хүнд хагалгаанд орохоор Америкруу нэг жил орчим явах хэрэгтэй болсон тул үлдэж буй найз охиндоо нөгөө залуугийнхаа талаар А, Б-гүй судлаад өдөр шөнөгүй мэйлээр мэдээллийг нь явуулж байхыг гуйна. Тэр хөвгүүний нэрийг Baek Hyun Jin гэж хэлснээс тэр бүх ээдрээ эхэлсэн байх л даа. Найз нь байдаг бүх аргаа хэрэглэн байн нөгөө хөвгүүний өндөр, сонирхол, гэрийн хаяг, пажерных нь дугаар, ирээдүйд сонгохыг хүсч буй мэргэжил, их сургууль, найз охинтой эсэх, дуртай дуу гээд л бүх зүйлийг нь судлаад Америкт байгаа найз охинруугаа явуулаад л байдаг. Гэтэл тэр хөвгүүн үргэлж цуг явдаг бас нэг найз хөвгүүнтэй аж. Уг нь гол баатраа судлах зорилготой элсэхийг хүссэн хичээлийн дараахь клубт нь элсэх гэсэн чинь өнөөх нь элсэхээ болиод манай гол дүрийн охин нөгөө найз хөвгүүнтэй нь элсээд үлдчихдэг. Ингээд найзтай нь дотносох нэрээр гол баатраа судлах гэсэн чинь гол баатар маань тэрийг нь мэдчихээд манай охиныг өөрт нь сайн гэж ойлгоод дагаад эхэлдэг. “за чамайг мэдлээ, чи ч гэсэн надад таалагдаж байна, хоёулаа яахав үерхвэл үерхэе” гээд л. Гэтэл манай охин тэр явцад найзад нь татагдаад, найз нь ч манай охинд татагдаад байдаг. Ингэж явсаар хичээл дуусахын үед сургуулиараа аялалд явах үед манай охин тасартлаа ууж байгаад санаандгүй нөгөө найзтай нь таараад сайн гэдгээ хэлчихдэг. Ингээд л энэ хоёрын маань романс маргаашнаас нь эхэлж байгаа юм. Би ч бас үзэж байхдаа “за ашгүй дээ, ямар найзынхаа сайн залууг булаасан биш, найзтай нь л үерхвэл зүгээр юм байна” гэсэншүү юм бодоод үзэж байсан юм. Ингээд манай охин энэ тухайгаа ч мэйлэндээ илэн далангүй бичээд найзад нь сайн болсон гээд биччихдэг. Гэтэл Америкт байгаа найз нь хагалгаа нь дуусаад ирж таараад тэрхэн хугацаанд мэйлээ шалгаагүй байж л дээ. Солонгост ирэнгүүтээ найз охинтойгоо уулзахаар гүйж ирэх үед манай охин нөгөө 2 хөвгүүнтэй цуг гурвуулаа байж таардаг. Манай 2 охин бөөн уйлаан майлаан болоод л, нөгөө 2 нь хараад гайхчихсан. Ингээд танилцаад гарсны дараа найз нь нөгөө хөвгүүнээ ёстой царайлагийг нь гайхаад л, тэгснээ гэнэт “дүрэмт хувцастайгаа бүр ч царайлаг харагдаж байсан” гэж хэлснээс нь манай охин андуурсныг нь мэддэг. Гэтэл нөгөө найзынх нь сайн гээд байсан залуу яг тэр анх таарах үед найзынхаа нэртэй формыг өмсчихсөн явсныг нь хараад нэрийг нь буруу цээжлээд авчихсан байсан юм билээ. Ингээд л хөөрхий, манай гол дүрийн охин өөрийнх нь сайн болсон хөвгүүн үнэндээ найзынх нь сайн гээд хөвгүүн болохыг ойлгодог. Найздаа хэлвэл зүрх нь өвдөж магадгүй гээд хэлж чадалгүй, нэмээд бүр хаягаар нь ороод мэйлээ хүртэл устгачихдаг. Нөгөө хөвгүүндээ хүртэл би чамд сайн биш, буруу ойлголт төрүүлсэн бол уучлаарай гээд хэлчихдэг. Гэтэл гол нь нөгөө хөвгүүн нь ээж, дүү 2 нь Шинэ зеландад байдаг гээд удахгүй тийшээ явахаар болчихно. Хэлэх гэхээр нөгөө охин нь хэлэх боломж өгөхгүй, уулзах боломж ч өгөхгүй зугтаад байдаг. Ингэж явсаар манай 4 хамтдаа Сөүл орж парк дээр тоглох явцад манай 2 гол дүрийг түр галзуу хулгана дээр суух гээд явсан хойгуур найз нь найз охинд нь хэлчихдэг. “Энэ 2 бие биедээ сайн ш дээ” гээд. Орой нь найз нь “чи яагаад надад худлаа хэлсэн юм, яагаад надаас нуусан юм, өөрийгөө бодчихоод яагаад намайг бодсон гээд байгаа юм” гээд л хөөрхий. Тэгээд найзтайгаа ярихгүй, уулзахгүй хэсэг байх зуураа тэр хугацаанд ирсэн бүх мэйлийг нь устгах гэж мэйлрүүгээ орж яваад хогийн саванд байсан нөгөө уншаагүй байсан мэйлээ олоод уншчихдаг. Ингээд л хөөрхий ухаарсан гэх юм уу, эсвэл найзынхаа сэтгэлийг ойлгосон гэх юм уу, эсвэл анхнаасаа найз нь санаатай тэгээгүй гэдгийг ч ойлгоо юм болуу, нөгөө хөвгүүндээ сайн хэрнээ үнэнгээ хэлдэг. “Манай найз багаасаа л ийм хүн байсан, ганцаараа байхдаа бүтэн пицца идчихдэг хэрнээ надтай байхаараа хоёр зүсмээс илүү иддэггүй, намайг ухаан алдаж унахад хичнээн хэцүү байсан ч үүрээд гүйж байсан, FINKL-д дуртай хэрнээ намайг дуртай гэхээр SES-д дуртай болчихдог” гээд л. Тэгээд “тэр үнэндээ бол чамд сайн” гээд бүх үнэнийг нь хэлчихдэг. Нөгөө хөвгүүн баярлаад хамаг байдгаараа гүйгээд л уулзах гээд гэрийнх нь гадаа очсон боловч яг тэр орой нь манай охины дүү нь яаралтай эмнэлэгт хүргэгдээд гэрээрээ тэнд хоноод уулзаж чадалгүй зөрчихдөг. Маргааш нь өглөө сургууль дээрээ ирэхэд найз охин нь үнэнг нь хэлээд яаралтай очиж уулзахгүй бол нөгөө хөвгүүн нь явах гэж байгааг хэлдэг. Ингээд л манай охин яаралтай галт тэрэгний буудал ороод азаар нөгөө хөвгүүнтэйгээ таараад бүх сэтгэлээ илчилдэг. Манай хөвгүүн ч бас сайн гэдгээ хэлээд удахгүй иргэж ирнэ гээд явна. Гэтэл ………………………………………….</p><p>Төгсгөлийг нь мэдмээр санагдвал энэ киног заавал үзээрэй гээд санал болгомоор тийм гоё кино байлаа. Тэгээд л үзэж дуусаад бөөн холилдсон мэдрэмж. Нэмээд ending theme song нь үнэхээр төгс зохиж. Хүн бүрт л нэг тийм гэнэн тэр чинээгээрээ нандин, нэг тийм хайртай учирсан түүх байдаг болуу. Тэгээд бас миний хувьд тэр ариун нандин, гэнэн цайлган хайр нь хэзээ тохиосон билээ гэж бодож үзэв. Гэхдээ хайр хүртэл нас насанд өөр тохиодог юм болуу. 16 насанд тохиосон хайр илүү гэнэн цайлган, 26 насанд тохиовол бас нэг өөр, 36, 46 гээд хэдий чинээ их зүйл үзэж харна, туулна, мэдрэнэ, тэр чинээгээрээ учрал, тохиол бүр өөр өөр мэдрэмжийг агуулж байдаг юм шиг. Эсвэл анхны хайр, анхных л учраас нандин байдаг юм болуу, эсвэл амьдралд ганцхан тохиох хайр, ганцхан учраас ариун нандин байдаг юм болуу гээд л. Гэнэт л их хайрын тухай бодмоор санагдуулсан кино байсан бололтой.</p><p>Хэрвээ хүсвэл энэ киног үзвэл, эсвэл үзсэн бол төрсөн сэтгэгдлээ энд хуваалцаарай.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wyFiRNm_qE0WTDrRPZMWHQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0a3501c06a9d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Даланзадгадад дахиад нэг удаа…]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%BD%D0%B7%D0%B0%D0%B4%D0%B3%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%B4-%D0%B4%D0%B0%D1%85%D0%B8%D0%B0%D0%B4-%D0%BD%D1%8D%D0%B3-%D1%83%D0%B4%D0%B0%D0%B0-6d4cdbd1b85e?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6d4cdbd1b85e</guid>
            <category><![CDATA[summer-trip]]></category>
            <category><![CDATA[travel-writing]]></category>
            <category><![CDATA[adventure]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 10 Jan 2024 15:21:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-01-10T15:21:43.844Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Somehow өнгөрсөн жилээс хойш ярьсан Даланзадгадын аяллаа гэнэт нэг өглөө шийдчихэв. Тоогоо алдатлаа ОТ-УБ ирж очсон хэрнээ Өмнөговиор аялсан хүн их цөөхөн байдаг юм шиг байгаан. Би л гэхэд хамгийн сүүлд 2016 онд л ДЗ орсноос хойш ерөөсөө очоогүй байтал ДЗ чинь шинэ, хуучин гэж ялгагдаад өч төчнөөн барилга баригдаад амжсан байна лээ ш дээ. Аяллын багийнхан маань оройны онгоцоор, харин би түрүүлээд өглөөний ч гэж дээ хойшилсоор байгаад өдрийн онгоцоор ДЗ-д газардав. Ашгүй нэг ДЗ-д буугаад цонхоор нь хартал хажууд ЗИЛ-130 машин явж байхаар нь бүр гайхав ш дээ. Юу билээ, хаана ирчвээ гээд буусан чинь хөөрхий онгоцны бэнзин хүргэж ирсэн машин ч байх шиг… Жаахан нойрмог явсан юм аа… Онгоцноос буутал надаас илүү намайг хүлээсэн Золоо маань аль хэдийнэ ирчихсэн хүлээж байсан. Ингээд Золоогийнхоо гэрт очиж хоол унд идээд нөгөө хэдийгээ ирэх хүртэл аймгийн төвөөр жаахан сэлгүүцсэн. Шинэ музейтэй болж гэхээр нь сонирхож үзэв, бас боломжийн шүү. Өмнөговь гэмээнэ динозаврын өлгий ажээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*m76IW5sq8Rap0Z_AfktBpQ.jpeg" /></figure><p>Харин оройхон нь үлдсэн хэдээ тосч авсан. Зарим нь бараг анх удаа ДЗ-д ирж байгаа гээд бөөн баяр. Гэхдээ хамгийн аймар нь манайхнаас түрүүлээд баахан ОТ-н боссууд онгоцноос буугаад сандарсан гэж. За ингээд аяллын эхний өдөр гэж тооцоод оройдоо амжиж аймгийн төвтэй танилцах санаатай бас караоке ороостой. Тэгсэн Эрхэмээ лаг жимбий бэлдүүлсэн гээд л буудлын өрөөнд бөөндөө чихэж байгаад л сайхан мах идсэн. Ард нь караоке хайж бас хэсэг явж байгаад нэг бөглүү газар орж хэсэг дуулж, ууж, инээлдэж байгаад охид Золоогийнхруу, хөвгүүд буудалруугаа явж амарцгаав.</p><h3>Өнөөдрийн зогсоол — Ёлын ам</h3><p>Өдий 5 сарын үед Ёлын амны мөс бүрэн хайлаагүй ч бас ихэнх нь байхгүй болчихсон, ус ихтэй, шаварлаг, зарим нэг мөстэй газраар явахаар цөмрөх гээд ч байгаа юм шиг эвгүй болчихсон байдаг үе л дээ. Урд шөнө нь ууж ууж унтсан хүмүүс энд ирэх үед зарим нэг шартаастай, зарим нэг нь өмнө нь ирчихсэн гээд явахгүй гээд машиндаа үлдээстэй. Харин 5 охин маань нийлж аваад л алхчихсан. Яахав мэр сэр морь унуулдаг хүмүүс байдаг л даа. Гэхдээ энэ өглөө байсангүй. Алхаад л, нэг нэгнийхээ зургийг дараад л, цэвэр агаар, хараа баясгам байгалийг тольдон алхсаар л. Зургийг бас авдаг хүн, авдаггүй хүн гэж байх ажээ. Бид 5 дундаа хамгийн гайгүй зураг дардаг нь би болж таараад бусдын зургийг бол гадаадад байгаа юм шиг л дарж өгөөд байдаг. Миний зургийг тэгэж дарж өгөх хүн олддоггүй явсаар л.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1Mvb76lLz3IJDe-vAm0snQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WwpcmnQnb1isCd7ENyHd4w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jMDfbaGS_difOhyILCYNAQ.jpeg" /></figure><h3>Дараагийн зогсоол — Баян заг</h3><p>Өглөө эртхэн босч цуглах гэсээр, бензин ус ундаа хайж аймгийн төвөөс гарах гэсээр, орой нь очиж буудаллах газраа хайх гэсээр байтал бид хэд бүр харуй бүрий болсон хойно Булган суманд хүрсэн. Замдаа зарим нэг машины дугуй буудаад, ер нь энэ аялал маань үнэхээр л солиотой аялал байсан ккк… Харанхуйд очсон хүмүүс Баян заг дээрээ ирчихээд яваагаа ч мэдэхгүй, нэг хаашаа тойроод л, аймшигтай дэржигнүүртэй замаар уралдсаар байгаад л нэг айлын хашаанд байх гэрийг олж буудалласан. Ингээд хүсэн хүлээсэн өглөө болж энэ удаагийн аяллын гол цэг болох Баян загруугаа хөдөллөө.</p><blockquote>Баянзагийн улаан шаварлаг хөрс нь оройн наранд асаж буй улаан гал шиг харагддаг учраас “асаж буй толгод” буюу <a href="https://joinme.mn/products/414_jm-met-govi-006"><strong><em>“flaming cliffs”</em></strong></a> гэж нэрлэгдэх болжээ. Энэхүү нэрийг 1920-илд онд Баянзагт ирж судалгаа хийсэн Америкийн эрдэмтэд өгсөн гэдэг. Тэрхүү судалгааны үеэр 60–80 сая жилийн өмнөх үлэг гүрвэлийн чулуужсан олдворын шинэ шинэ нээлтүүдийг хийсэн учраас палеонтологийн салбарт дэлхийд алдартай газар болж хувирсан юм. Өөрөөр хэлбэл дэлхийд Монголын говийг алдаршуулсан газар юм.</blockquote><blockquote><a href="http://www.touristinfocenter.mn/cate1_more.aspx?ItemID=60">http://www.touristinfocenter.mn/cate1_more.aspx?ItemID=60</a></blockquote><p>Үнэхээр л нэлийсэн улаан газар байсан, гэхдээ үнэхээр гайхамшигтай. Нөгөө урд шөнөжин тойроод байдаг хашаа маань угтаа Баян загийг тойруулан хашсан хашаа байж. Эгц эгц хадан хясаа ихтэй учраас ингэж хашихгүй бол бид нар шиг хүмүүс урд шөнийн байдлаар яваад орчих шинжтэй аж. Бас үнэхээр сайхан тохижуулсан байсан. Үүдэнд нь 2 янзын хөшөө бүхий дурсгал… Дээхэн үед дэлхий дээр галав юүлэхэд нээрээ л хэн юу хийж байсан, тэр чигээрээ нэрвэгдэж чулуужсан юм уу гэмээр. Нэг талд нь 2 зодолдож буй динозавр байхад нөгөө талд нь дөнгөж төрсөн 15 протоцератопсын зулзага тэр чигээрээ байж байх. Үнэхээр л гайхамшиг биш гэж үү. Би бүр догдлоод үнэхээр сэтгэл санаа сайхан байсан. Аливаа зүйлийг анх удаа үзэж сонирхох, 2 дахь 3 удаагаа үзэж сонирхох нь бүгд өөр өөр мэдрэмжийг өгдөг байх л даа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wZl1w6RRwsB0n-bfK3129w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LGhKYvxVNQwFDfuNqM52UA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_D8DsKhQI6gew-6OZzJqjw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hnCMRtbe75T65j-_OThYRw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fDr119MQOweeoVfdACOo6w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*h5bVBfzAwdD22mOZxBxU1g.jpeg" /></figure><p>Үнэхээр л говь гэмээнэ говь билээ, говь заримдаа улайссан тогоо шиг ууршин байдаг гэдэг шиг л санагдсан. Эхнээсээ төгсгөл хүртэл шат барьж хүрээлсэн, хүмүүсийг задгай явуулахгүй шийдсэн байсан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zbYSh7yc13wDo_dVMsS4ZQ.jpeg" /></figure><h3>Сүүлчийн зогсоол — Цагаан суварга</h3><p>Ингээд ерөнхийдөө аяллын маань гол маршрут дуусч бүгд буцав. Буцах замд идсэн хуушуур үнэхээр солиотой дээр нэмээд ДЗ-д орж ирээд идсэн солонгос хоол бүр хэлэх ч үг олдохгүйнээ нтр… Өдөр эрт Булган сумаас гарсан хэрнээ замд нэг машин маань эвдрээд охидууд нь сууж үлдээд хөвгүүд тусламж олж ирэхээр явсан юм. Гэтэл бүр 2–3 цаг таг чиг алга болчихсон. Бид хэд бүр идэж уух юмаа барчихсан, дээр нь ямар ч утасны сүлжээгүй газар болохоор хэл ам авалцах ч боломжгүй бүр яаая даа гээд тэвчээр нь тасарсан хэд үлдсэн байсан юм. Гэтэл нөгөө машин маань тусламжаа дуудчихаад эргээд ирэх замдаа бид нарыгаа олохгүй төөрөөд нааш цааш яваад байсан сурагтай. За тэгэж нэг ирээд явж байтал тусламж дуудсан машинаа олохгүй бас баахан яваастай. Тэгээд баахан ядарчихсан, өлсчихсөн хүмүүс чинь ДЗ оров уу үгүй юу гоё хоол идмээр байна гэсээр Yuna restaurant орсон юм. Ёоох, тэгэхэд л үнэхээр аялал маань улам амттай болсон доо.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jSlIekud3QPaSISGGcNsJA.jpeg" /></figure><p>Оройтсон байсан учраас бүгд ус цасанд ороод өдөр дуусав. Маргааш өглөө нь харин бөөн цоглог хүмүүс аймгийн төвөөр дахин нэг эргэж аваад УБ-н зүг хөдөлсөн. Учир нь Цагаан суварга нь замд юм л даа. Цогт-Овоо өнгөрөөд замаасаа жаахан салаад 50км орчим явсны дараа Цагаан суварга дээрээ очиж баахан зураг даруулж аваад УБ-н зүг. Дундговийн зам жаахан эвдрэлтэй дээр бидний сууж явсан машины ойрын гэрэл муутайгаас болж нэлээн удаан явсан ч яахав тэгэс ингэс гээд шөнийн 2 цагийн үед бүгд гэртээ харьцгаасан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zQIoDP5e5Q29RRZfS566vw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4jdzuewwDu9Uda-nDTk9dQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CTa8Vc2YOvlzdm0O_FrW9Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3REiLOoAF6_RMaJE51ylOw.jpeg" /></figure><p>Ийнхүү урт удаан ярьсан аялал маань нэг юм биеллээ олж, би ч яахав сүүлийн удаа биш байх л даа, гэхдээ л Өмнөговьт ажилласан 10 жилийн хугацаан дахь сүүлийн Өмнөговийн аяллаа хийгээд дууссан даа. Аялал маань 2023.05.01–03-ны хооронд болсон ба би гэж хүн тэмдэглэлээ бичих гээд тэр чигтээ мартснаас өвлийн энэ хүйтэн өдөр бичиж байгаа төдий.</p><h4>Үргэлж хэлдэг шигээ “Амьдрал бол аялал юм”.</h4><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6d4cdbd1b85e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Түүний дурсгалд…]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/%D1%82%D2%AF%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%81%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%B4-f786abbe713f?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f786abbe713f</guid>
            <category><![CDATA[memories]]></category>
            <category><![CDATA[for-her]]></category>
            <category><![CDATA[birthday]]></category>
            <category><![CDATA[rest-in-peace]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 21 Dec 2020 13:07:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-21T13:07:26.846Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>“Маргааш уулзъя” гээд салсан хүн чинь маргааш байхгүй байвал та яах вэ? Амьдрал заримдаа дэндүү урт юм шиг санагддаг хэрнээ яг үнэндээ дэндүү богино. Хэн нэгэнд хорон муу санаж, хорон муу үг хэлж, аз жаргал нь дэргэд байсаар байхад өөр газраас хайсаар энэ өдрүүдийг барах хүн олон. Би ядаж тэгэхгүй юмсан, аль болох сайн сайхан бүхнийг л бодож, аль болох их хайрыг түгээх юмсан гэж бодож явдаг ч яг үнэндээ хэрэгтэй үед нь хамт байж чадалгүй, ядаж “чамтай танилцсандаа үнэхээр их баяртай байгаа шүү, амьдралд минь орж ирсэнд маш их баярлалаа” гэж хэлж амжилгүй нэг хүнийг явуулчихав.</p><p>Нэг найз маань нөхөртэйгээ муудаж л гэнэ, ажлын маань охид нэгэндээ хатуу үг хэлж нулимсыг нь үзэж л гэнэ, ээжтэйгээ үг сөрж уурыг нь хүргэж гэнэ, муу мэдээ сонсож сэтгэлээ өвтгөж л гэнэ.. гээд энэ хорвоод туулж барахгүй их хүндрэл бэрхшээл байдаг. Гэхдээ энд ганцхан бидний харах өнцөг л хамгийн чухал үүрэгтэй.</p><p>1-рт өөрийгөө бүхний төв гэж харахгүй байх</p><p>2-рт аль болох бусдын төлөө үйлд өөрийгөө зориулах</p><p>3-рт гэлээ гээд хэт бусдын төлөө өөрийгөө золиослохгүй байх тухай “Ад үзэгдэх зориг” номон дээр дурдсан байдаг бус уу.</p><p>Тиймээс яг одоо хажуудаа байгаа нэгэндээ хамт байгаад нь талархаарай. Хамт байхгүй байгаа ч сэтгэлээрээ үргэлж дэмжиж, тусалж байдаг нэгэнд ч бас таларх. Ганцхан секунд танилцаад зөрсөн байсан ч хамаагүй, амьдралд тань ирсэн тэр хүнд ч таларх.</p><p>Өнөөдөр миний төрсөн өдөр, бас миний “баярлалаа” гэж хэлж амжаагүй тэр хүний төрсөн өдөр. Бид хоёр нэг талаар ижил хувь тавиланг авч төрсөн мэт, ижил зан чанартай, бусдын буюу өөрсдийнхөө хэлдгээр “учрах ёстой болоод л учирсан” тийм тавилантай хүмүүс байсан юм. Төрсөн өдрөөрөө чандарлуулж байгааг нь сонсоход тэсэхийн аргагүй ч, миний өмнөөс цэцэг явуулж өгсөнд маш их баярлалаа. Бас миний төрсөн өдрийг хамгийн гайхамшигтай өдөр болгож өгсөнд баярлалаа.</p><p>Амьдрал богинохон хэдий ч дэндүү баялаг, бас бүх зүйлд ямар нэг учир шалтгаан байдаг гэдгийг хэзээ битгий мартаарай. Хийсэн бүхэнд тань, хэлсэн бүхэнд тань маш их баярлалаа.</p><p>Ум сайн амгалан болтугай. Хамгийн сайхан газар хүрэх болтугай.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f786abbe713f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өнөөдөр бол бэлэг]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/%D3%A9%D0%BD%D3%A9%D3%A9%D0%B4%D3%A9%D1%80-%D0%B1%D0%BE%D0%BB-%D0%B1%D1%8D%D0%BB%D1%8D%D0%B3-55d16444a6b0?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/55d16444a6b0</guid>
            <category><![CDATA[wanderlust]]></category>
            <category><![CDATA[todayisgift]]></category>
            <category><![CDATA[ulaanbaatar]]></category>
            <category><![CDATA[love-travel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 05 Dec 2020 04:31:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-08-30T15:29:34.584Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Өнөөдөр үү, ёстой дүүрэн “жаргал” хийсэн, жинхэнэ өөртөө өнөөдрийг бэлэглэсэн сайхан өдөр болж өнгөрлөө шүү. Өглөө их унтчихлаа гэж бодоод сэртэл 9 л болж байсанд нь баярласан шүү.. Эртлэнхэн босч аваад л дулаахан хувцаслаад өдрийн аяллаа эхлүүлэхэээр гадагшаа гарлаа даа.</p><p>Өчигдөр унтахдаа ерөнхийдөө #bucketlist гаргачихсан байсан болохоор зорилготой, ийш тийш явахад их амар байлаа.. Ер нь төлөвлөж л явах хэрэгтэй юм байна аа ххэ.</p><p>Эхлээд сайхан сэгсийтэл кофегоо ууж аваад л явах. Кофе шоп орох бүртээ л бараг менюг нь бүгдийг нь уншиж сонирхдог хэрнээ, сонголт маань үргэлж нэг л байхийм дөө.. Миний сонголт хэзээд cafe-mocha</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*Ha5jrJP8wbS5Dg0D.jpg" /></figure><p>Гадаа ч яахав, дулаахан ч юм шиг, тэгснээ амнаас уур гарахыг бодоход хүйтэн ч юм шиг сонин цаг агаартай байсан. Гэхдээ сайхан кофегоо уугаад л, дуу сонсоод алхахад сайхан дулаацаал явчихсан. Энэ гүүр өглөө, оройгүй түгжрэлтэй… их ч явдаг байж дээ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*rzaeWz5O2VSPgamh.jpg" /></figure><p><strong>Ингээд эхний зогсоол — Азхур номын дэлгүүр. </strong><br>Ер нь номын дэлгүүр бол тэр чигтээ жаргалын орон л доо, орвол гарахын эцэсгүй. Гэхдээ кино минон дээр гардаг шиг намайг хайхдаа номын дэлгүүрээс хайх нь хаашаа ч юм гэж бодсоон ххэ. Хамгийн гоё номын дэлгүүр эднийх л байх</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*QS4FUoF1e96lrF7T.jpg" /></figure><p>Удаан бодсон номоо л яг аваад л гарсан… Энэ номыг их удаан хайсан ч юу байхав, авч л чадахгүй яваад байсан юм өө… Тэрнээс энэ минь эндээ хэзээд л намайг хүлээж л байсан байх..</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*lYxM_DyAUUBl6TBM.jpg" /></figure><p>Гэвэл бас худлаа. Кассан дээр кофе уух эрхийн бичиг өгч байна, өө баярласандаа үргэлжлүүлээд тэнэчихэж байгаам чинь.. Өглөө кофе уучихсан болохоор энэ удаад жимсний шүүс сонгоод жаахан тухлангаа эдний сонинг сонирхов..</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*83UwbzIMcJkpFrJ6.jpg" /></figure><p>Өдөр бүр бэлэг гэдэг шиг эднийх бас өдөр бүрт өөр урамшуулал.. гоё байгааз..</p><p>Эндхийн бичиг хэргийн тасаг нь бас их таалагддаг юм..</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*s9DSCySqVGy1UbOg.jpg" /></figure><p>Ялангуяа энэ хана хамгийн гоё..</p><p>Орсных хар бал авч явснаа, Санчирт тохирох хөөрхөн DIY тоглоом авсан..</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/180/0*e2BsM29iGwFzCDMe.jpg" /></figure><p>энэ нэг мааз царайтай юм.. эгдүү хүргээд..</p><p><strong>Дараагийн зогсоол — Lhamour, Их дэлгүүр салбар</strong></p><p>Эднийх сүүлийн үед их таалагдаад байгаа, дандаа гоё гоо сайхны бүтээгдэхүүн хийхээс гадна сувинер хийдэг нь гоё. Би Сондорт тохирох бэлгээ эндээс сонгосон хэрэг. Гэр хэлбэртэй жамц давсан гэрэл болон хүүхдийн ванны бөмбөлөг. Олон талыг бодолцсон зөв сонголт байсан байх аа, бас найзад маань ч гэсэн их таалагдсан байх гэж найдаж байна.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*hyNbDrJwxV9i634O.jpg" /></figure><p><strong>Өнөөдрийн хамгийн чухал зогсоол — Нүдэн Сондор</strong><br>Удаан очоогүй хуучин дош маань, бас л сайхан байж дээ.. анх удаа өөрийн гэсэн орон зайтай болсондоо маш их баярлаж байж билээ. Бас 1 жилийн хугацааг сайхан л өнгөрөөсөн дөө.. Замыг эсрэг талаар нь ахиад 2, 3 жил гэхэд гоё гоё барилгууд баригдчих юм байна лээ, байр авбал эндээ л авна аа гэж мөрөөдлийн цэсэндээ оруулаад амжсаан бас..</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*cfxE4YNbCvcAl_Ay.jpg" /></figure><p>Автобусанд зүгээр явахгүй ингээд үлгэр сонсоод явцгаана аа бас…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*IcPb4QQLGD7q6Iie.jpg" /></figure><p>Жилийн л өмнөхөн хов хоосон байсан газар одоо ийм… Гэхдээ ирээдүйд энд амьдарна аа…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/180/0*Z4YNdcoQUknHmSEn.jpg" /></figure><p>Бурхан минь, тийм сайхан жижигхэн гар, хөл хараагүй ямар их удсан юм бээ.. Цаанаа л нэг гоё.. Бүр хараад л баймаааар сайхан байсан. Манай хүн өдрийн хоолоор дайлаад л. Сондор намайг хайраар дайлаад л.. Уг нь Санчир ч надад булган сүүлээ өгөх гэж их хичээсэн дээ, даанч эгч л болоогүй ээ гээд л байснаас.. Одоо бол зүгээр л хурдхан шиг л тийм сайхан амьтантай болмоор байна шүү..</p><p><strong>Зорилтот зогсоол — Шинэ талх кафе</strong><br>Нэг залуу энэ газрыг их л гоё болгоод аяллын тэмдэглэл биччихсэн байсныг харчихаад Заяа, Сондор бид 3 очиж салхилваа.. Нээх хөөрхөн квадрат бүхий орон зайд 20–30 зураг аваад бас тэгэж сайхан тайлбар бичих ч авъяас юм байна аа гээл дууссан даа.. Гэхдээ кекс нь их гоё, бас тэндхийн эгч их гоё ааштай.. Эгч нь кексийг нь хэтрүүлж халаагаад жаахан амтгүй болгочих шиг боллоо, энэ үнэгүй өгч байгаа бэлэг гээд бас нэг хөөрхөн кекс өгч нтр.. Мэдээж аливаа газар сайхан байхаасах илүү сайхан үйлчилгээтэй байвал илүү амттай болдог шүү..</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*PaVF_AZnyvZeEVJC.jpg" /></figure><p>Ингэж явсаар аль хэдийнэ Санчирыг авах цаг болчихсон байсан болохоор нэг мөсөн уулзчихаад явсан даа.. Манай цэрэг намайг хэн гэдгийг санаж байна л гэж авчийнэ лээ, яг үнэндээ санахгүй л байгаа байх даа гэжийсэн аав нь ххэ.. сайхан ааштай залуу юм болохоороо нэг сайхан үнсэж, үнсүүлж аваад л салцгаасан даа.. Тэднийхэн Оргилын хамаатных нь хүүхдийн төрсөн өдөрт явах юм гэсээн бас ххэ..</p><p><strong>Дараагийн зогсоол — Terranova, 13-р хороолол салбар</strong><br>Явж байхдаа галлерей орох уу, дэлгүүр хэсэх үү гэж бодож бодож ийшээ зүглэв. Уг нь жинсэн өмд, бүс авах гэж очсноо элийрээд өөр өөр юм аваад л гарах шив хха.. гэхдээ угаасаа тэр бодсон жинс нь зохихгүй байсын нтр..</p><p><strong>Сүүлчийн зогсоол — UB comedy club</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*kBk7huZ3vJakOz5b.jpg" /></figure><p>Дэлгүүрээс гараад иртэл цаг 7 өнгөрч байсан болохоор харих уу яахуу л гэдэг сонголттой тулгараад.. тэгтэл ашгүй нэг найз маань мессеж бичиж таараад, бодож байгаад эднийхээр нэг эргээд гарахаар шийдэв. Зарыг нь харахад гайгүй хүмүүс байх шинжтэй байхаар нь л даа ер нь бол. Байршил өөрчлөгдөөгүй ч, клубээ албан ёсоор яг гоё засч тохижуулчихсан байна лээ.. Гадаах лого, зориулалтын кассны хэсэг, орох үүдний хэсгийн ханан дээрх өөрсдийнх нь хар цагаан зургууд, тайз засалт, ширээ сандалны байрлуулалт гээд л.. Бас мэдээж өнөөдрийн үзүүлбэр сайхан байсөөөөөөн.. зөндөө л инээж авсан.</p><p>Ингээд дүгнэвэл өнөөдөр зүгээр дүүрэн хайраар бялхсан, нил эерэг энергиэр өөрийгөө болон бусдыг цэнэглэсэн, жинхэнэ “бэлэг” өдөр болсон доо… Өдөр бүр бэлэг.</p><p>Харин бусад өдрүүдэд би нь сургалтанд суугаад бас болоогүй ээ, ууланд алхаад амжсан…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/180/0*7hGW9dLiaB_mBYll.jpg" /></figure><p>Сургалтан дээрээ зүгээр суучихаж чадахгүй л ингээд л үймүүлээд л суудаг ш дээ би нтр… Энэ тэмдгийг нэг залуу зохиосон гэсэн, тэгээд ямар ч үнэгүй зүгээр л өгчихсөн ч тэр нь өдий хүртэл хэрэглэгдэж, басчгүй New York хотыг илэрхийлдэг хамгийн том зүйл болж хувирна чинээ санаагүй л байх даа…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*KzuM2cF0TczUP5aM.jpg" /></figure><p>Алхах ч сайхан байсан л даа, гол нь буруу гуталтай… бас оройтчихсон л болохоос</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*aW5Pf3oEA6gkZHef.jpg" /></figure><p>Энэ Төв аймагт байдаг бас нэг bucketlist дэх кафе… ийм газар суухад бол хэзээ ч уйдахгүй биз…</p><p>2018.04.07 гэж байна…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=55d16444a6b0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Catching up with Nomin]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/catching-up-with-nomin-7ea968827a84?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7ea968827a84</guid>
            <category><![CDATA[catchingupwithnomin]]></category>
            <category><![CDATA[coaching]]></category>
            <category><![CDATA[career-coaching]]></category>
            <category><![CDATA[personal-experience]]></category>
            <category><![CDATA[life-lessons]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 22 Aug 2020 05:16:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-08-22T05:16:22.271Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Анх Болд захиралтай ярилцлаа гэдгээс нь эхэлж сонсоод л, жилд 100 ном уншдаг, ОУ-н көүчийн зэрэг авсан гэнэ гээд сүүлийн 1–2 жилийн хугацаанд түүний талаар их л сонсов. Гэнэт саяхнаас нөгөө л “би чинь ер нь…” гэдэг асуулттайгаа дахиад тулсан тул энэ удаад хариугаа хүнээр олуулах амархан мэт боловч хамгийн хэцүү аргыг хайж олсон юм даа. Тэр нь Номин көүчтэй ярилцах. Linkedn-р холбогдоод көүчинг үйлчилгээ авах саналтай байгаагаа хэлэхэд “Яагаад авах гэж байгаа зорилгоо сайн бичээд явуулаарай” гэсний дагуу хэдэн өдөр бодож суусны эцэст надад 2 л зүйлийн хариулт хэрэгтэй байгаа юм байна гэж шийдээд хариу захиа илгээсэн ба удалгүй бидний аялал эхэлсэн юм даа.</p><blockquote><strong>Юм бүхний эхлэл хамгийн хэцүү байдаг уу…</strong></blockquote><p>Ингээд хамгийн эхний уулзалтаа ажлын онцлогоос болоод онлайнаар хийсэн юм. Цэгцтэйхэн шиг сууж байгаад 1 цаг гаран ярилцав. Өөрсдийнхөө талаар, юу хүсч буй талаараа, яавал дээр талаар гээд ярилцсаар нэг л мэдэхэд дуусах дөхөж зөвхөн надад зориулсан даалгавруудыг өгсөн. Тэгэхээр көүчинг нь ердөө л хувь хүний өөрийнх нь санаа бодолд тулгуурлан зөв залж өгснөөр өөрөөр нь асуултынх нь хариултыг олуулах арга юм болов уу гэж ойлгодог юм. Номин көүч маань ч гэсэн намайг зөв ойлгож, маш сайн сонсож, бас их олон янзын зөвөлгөө өгсөн дөө. Заримдаа яавал дээр вэ гээд бодолдоо мухардах үед мэргэжлийн хүнтэй нь ярилцаад зөвлөлдөхөд хариулт нь заавал гарч ирдэг юм шиг. Тэгэхээр эхний удаад өгсөн зөвлөмжүүдийг дагаад бодлуудынхаа 1 талд гарч зогссон гэх үү дээ. Үүнээс гадна бас олон янзын хэрэгтэй эх сурвалжуудыг зааж өгсөн нь их тус болсон шүү. Жишээ нь: сонирхож буй карьерынхаа талаар илүү сайн судлая (яг ажлын байрны тодорхойлолт нь ямар байдаг, ямар мэргэжил, ур чадвар шаарддаг, дундажаар хэдэн төгрөгний цалин авах боломжтой гэх мэт) гэвэл www.onetonline.org, англи хэлний ярих чадвараа сайжруулъя гэвэл мэргэжлийн багш нараас хичээл авч болдог <a href="http://www.italki.com,/">www.italki.com,</a> гэх мэт.</p><blockquote><strong>Бусдыг танин мэдэхээс илүү өөрийгөө олж мэдэх хамгийн чухал…</strong></blockquote><p>Мэдээж энэ үйлчилгээг авахад тодорхой хэмжээний мөнгө төлдөг тул миний хувьд тийм ч ойр ойрхон хугацаанд авах боломжгүй байдаг тул 2 дахь уулзалтыг ерөнхийдөө сарын дараа товлов. Харин энэ удаад биечлэн уулзах болсон ба ингэж уулзснаар хувь хүний биеийн хэлэмж, өөртөө итгэх итгэл зэргийг олж харах давхар боломжийг олгодгоороо көүч маань заавал биеэр уулзсан нь дээр шүү гэж зөвлөснөөр болсон юм. Анхны уулзалт л болсон хойно зөндөө л сандрав. Энэ уулзалтын гол агуулга нь ерөнхийдөө 3 хэсгээс бүтсэн байсан гэх үү дээ.</p><ul><li>Өмнөх уулзалтаас хойш юу хийж, ямар өөрчлөлт гарсан талаар</li><li>Миний амьдралын тойрог /Wheel of Life/</li><li>Хэрхэн амьдралын тойргоо сайжруулах талаар зөвөлгөө, даалгавар</li></ul><p>Энэ зуур бид 2 харилцан нэг зүйл дээр санал нэгдсэн нь миний хэзээ ч хүлээн зөвшөөрөхийг хүсдэггүй буюу миний өөртөө итгэх итгэл. Би гэдэг хүн тийм ч өөртөө итгэлтэй нэгэн биш гэдгээ далдхан мэдэх ч тэгэж бусдад ил гаргаж харуулахдаа лав л таатай байдаггүй юм. Гэтэл көүч маань дор нь ажиглаад энэ тал дээрээ жаахан ажиллаад, дасгал хийгээд байвал гайгүй болно оо гэж дэмжсээр ерөнхийдөө дууссан даа. Одоогийн байдлаар бол өгсөн даалгавруудаасаа бага багаар нь гүйцэтгэсээр, мөн өөртөө итгэх итгэлээ ч бага багаар олж авсаар, бас хамгийн чухал нь нийтлэлийн эхэнд дурдсан 2 асуултаа хариултаа олсон болохоор мөрөөдлийнхөө төлөө өдөр шөнөгүй зүтгэсээр явна даа.</p><blockquote><strong>Хүн бүрт боломж бий, хүсвэл гараа сунгахад л болно…</strong></blockquote><p>Комедиан Идэрээ бас түүний нэг үйлчлүүлэгч нь гэж сонсож байсан л байх. Тэгэхээр заавал та ч бас авах ёстой гэсэн үг ч биш л дээ, нийтлэлийн эхэнд дурдсанчлан хамгийн амархан мэт хэрнээ хамгийн хэцүү арга шүү гэдгийг дахиад нэг зөвлөмөөр байна. Юу хүсч байгаагаа, юунд дуртайгаа олж мэдмээр санагдвал тайван суугаад дотор хүнтэйгээ ярилцахад л бараг хангалттай олон хариултыг гаргаж ирж чадна. Яагаад гэвэл хязгааргүй их боломж үргэлж бидний дэргэдүүр эргэлдэж байдаг, гагцхүү бид өөрсдөө л гараа сунгахаас залхуураад, хэн нэгэн авралын бурхан шиг хүн ирж гаранд минь атгуулахыг хүлээгээд суучихдаг хэрэг. Гэхдээ үнэхээр шаардлагатай үед мэргэжлийн хүнээс цэгцтэйхэн зөвөлгөө авахад бас илүүдэх юм ч үгүй. Бараг Идэрээтэй ярилцсан подкастыг нь сонсоход л бүтэн 1 удаагийн зөвлөх үйлчилгээ авсан мэт маш их үр өгөөжтэй зүйл ярьсан байдаг шүү.</p><p>Хэрвээ энэ хүртэл уншсан бол танд аз жаргал, бас хайр хүсье. Өөртөө зориулах цаг хугацаа хамгийн үнэтэй.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7ea968827a84" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Гэрээсээ ажиллах хэв маягаас амьд үлдсэн түүх]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/%D0%B3%D1%8D%D1%80%D1%8D%D1%8D%D1%81%D1%8D%D1%8D-%D0%B0%D0%B6%D0%B8%D0%BB%D0%BB%D0%B0%D1%85-%D1%85%D1%8D%D0%B2-%D0%BC%D0%B0%D1%8F%D0%B3%D0%B0%D0%B0%D1%81-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4-%D2%AF%D0%BB%D0%B4%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D1%82%D2%AF%D2%AF%D1%85-2f01c72dbdb8?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2f01c72dbdb8</guid>
            <category><![CDATA[survival-guide]]></category>
            <category><![CDATA[adapting-to-change]]></category>
            <category><![CDATA[quarantine]]></category>
            <category><![CDATA[work-life-balance]]></category>
            <category><![CDATA[work-from-home]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 15 Jun 2020 06:40:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-06-15T06:40:31.005Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<ol><li>Гэрээсээ ажиллаж эхлэх хамгийн эхний өдөр тулгамдсан асуудал бол ажлын орчин, ширээ сандал, дэвтэр үзгээ байрлуулах орой зай. Өмнө нь орон дотроо хэдэн янзаар хэвтэж байгаад компьютераа тэврээд кино үзэж байсан ч яг босоод сууж байснаа бол санахгүй байгаа юм. Гэтэл яг суугаад эхэлтэл бүх бие хөшөөд, нуруу өвдөөд, хөл чилээд унадаг байгаа. Гал тогооны ширээ жаахан хатуудна, том өрөөний ширээ арай намдана. Газар суувал бүр ч хэцүүднэ. Заримдаа ширээн дээгүүрээ хөглөрөх талх, боорцогон дундаасаа үзэг балаа хайна. Уйлмаар санагдтал тав тухгүй байснаа яваандаа “тав тух”-аа ч хайхаа болиод хаана ч хамаагүй сууж сурсан даа, аа биш дассан даа гэх юм уу. Солонгос кинон дээр тусдаа ажлын өрөөтэй байдгийг их анзаарч байсан ч ямар чухлыг нь тэр үедээ л лав ойлгоогүй өнгөрөөсөн бололтой.</li><li>Мэдээж дийлэнх хүмүүсийн ажил дээр цаанаасаа баталсан менюгээр хоол өгөх нь ховор л доо. Гэхдээ би бол ихэвчлэн ийм газруудад ажилласаар гэртээ хоол хийх, ер нь хоол хэдэн янз байж болдгийг мартснаа мэдрэв. Эхний хэдэн өдрүүдэд мэддэг ганц будаатай хуургаа хэдэн янзаар хийж идсний дараа залхсандаа гэх үү дээ, 7 хоногийн меню гаргаж сурав, олон янзын хүнсний материал нэрлэхэд суралцав. Ажлыхныгаа цайндаа явсан хойгуур нь амжуулж хоолоо хийнэ гэдэг чинь жинхэнэ авъяас байхгүй юу нтр… ^^</li><li>Гарчигны маань учир энд л одоо гарна. Гэрээсээ ажиллаж эхлээд би өөрийгөө жинхэнэ хөдөлгөөний дутагдалтай байснаа хамгийн хүчтэйгээр мэдэрсэн дээ. Эндээс нь амь тэмцэх шаардлага гарсан гэх үү дээ. Ор-сандал-ор гэдэг маршрутан дундаас өөрийгөө чирээд гадагшаа авч гараад өдрийн 10К алхуулчихаад оруулж ирэхэд эхэндээ бол хэцүү байсан ч одоо л ер нь зуршил болж эхэлж байх шиг байна. Зэрэгцээд хааяа ёог, дасгал хийж биеийн эрүүл мэндээ дэмжихгүй бол сандал, компьютер хоёрынхоо дунд хавчуулагдсан махан бөмбөлөг болоход хормын л асуудал болох юм билээ.</li><li>За тэгээд бусад асуудлууд: ямар хувцас өмсөх үү, нүүрээ будах уу яах уу, хуралдаа оролцох уу яах уу, чөлөө ч авмаар эсвэл акт авч худлаа өвдмөөр, ажлыханруугаа ярьмаар, заримдаа “чи байгаа юм уу” гэх асуултанд хариулмааргүй, галзуурмаар ч юм шиг хаа сайгүй тулгарч буй бүх асуудал надад ч гэсэн тулгарсан ч сэтгэлзүйн хувьд эрүүл байлгаж чадвал бүх асуудал аяндаа асуудал биш мэт санагдаж эхэлсэн дээ. Эхлээд бүх зүйл эвгүй санагдана, удалгүй эвлэрнэ, ахиад жаахан удвал дасан зохицоод аргаа олж эхэлж байгаа юм даа гэж…</li><li>Тиймээс өөрийгөө сайн сонсож, сэтгэлээ тайвшруулж байгаарай. Би бол Хөвсгөл явж ирээд нүүдэлчин зангаа түр тайвшруулсан, 10 хоног ажил дээрээ очоод ашгүй нэг зогсоо зайгүй буу халж байгаад ирсэн гэх мэт… Цаашаа хичнээн удаан ийм байдалтай байхаа мэдэхгүй ч шинэ зүйлд суралцахад маш их хүч хөдөлмөр гардгийг гэртээ сууж байгаад ойлгоно гэж хэн санахав дээ. 10 сар хүртэл энэ байдлаараа даваад гарвал өөрийгөө шагнаж Бали явна аа…. аяллынхаа маршрутыг аль хэдийнэ гаргачихсан нтр хаха</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*psZ1-v3YJK_Zk_Fer8btPw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2f01c72dbdb8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хөвсгөлөөр сонин юу байна даа…]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/%D1%85%D3%A9%D0%B2%D1%81%D0%B3%D3%A9%D0%BB%D3%A9%D3%A9%D1%80-%D1%81%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D0%BD-%D1%8E%D1%83-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-%D0%B4%D0%B0%D0%B0-2a51b57aa9ae?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2a51b57aa9ae</guid>
            <category><![CDATA[trip]]></category>
            <category><![CDATA[khuvsgul]]></category>
            <category><![CDATA[quarantinelife]]></category>
            <category><![CDATA[travel-log]]></category>
            <category><![CDATA[mood]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 12 Jun 2020 06:49:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-19T04:55:25.080Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>20 он гараад утгаар нь хорионд өнгөрүүлж байгаа өдрүүдэд хаашаа ч хамаагүй явмаар санагдаад байснаа гэнэтхэн Хөвсгөлийн автобусанд сууснаас энэ бүхэн эхэлсэн юм. Ихэнх газрууд хилээ хаагаад оруулж гаргахгүй байна уу, тэгвэл ядаж л бид чинь аймаг сумдынхаа хилийг хаагаагүй, дээр нь үзээд ханашгүй өргөн баялаг нутагтай гэсэндээ хаашаа ч явах автобусанд суусан ямар нэг шинэ содон адал явдал хүлээж л байдаг, бас л сайхан биз…</p><p>УБ-Хөвсгөлийн чиглэлд автобус хаа очиж их хүрэлцээтэй явдаг шиг санагдлаа. Өдөр алдахгүй гэвэл оройныхоор нь явсан нь дээр байсныг буцах замдаа л мэдрэв. Гэхдээ ядрахгүй гэвэл бас өглөөнийх нь дээр ч байж мэднэ. Тасалбар худалдаалах цэг маань хэдэн жилийн өмнө очдог байсныг бодвол нэгэн том дэвшил гаргасан нь цахим тасалбар худалдаалдаг системтэй болж. Бас заавал өөрийн биеэр очих гэлгүй урьдчилаад гар утаснаасаа захиалж болохыг бүгд мэдэх байлгүй. Дарханы зам засвартай байгаа тул Өвөрхангайн замаар 400км яваад Булган хүртэл түр 100км шороогоор яваад Мөрөн хүртэл 400км дахиад сайхан засмалаар яваад л хүрчихнэ. Автобус дээд хурднаасаа хэтрүүлэлгүй аажуухан явсаар оройн 10 цаг гэхэд Мөрөнд буув аа. Миний bucketlist-д “огт танихгүй газраа очиж 7 хоног амьдарч үзэх” гэж байдаг юм. Энэ удаагийн аялал яг тэрний дагуу гэж тооцоогүй ч бараг л болж хувирсан даа. УОК-н шийдвэрийн дагуу бүх газрууд нь 10 цаг гээд хаачихсан байсан тул уух ус ч олж авч чадалгүй нэг буудал олоод эртхэн унтаж амрав. Өглөө босоод Хатгал орох унаагаа олно доо гэж бодоод л унтсан дөө.</p><p>Өглөө нь FB дээр зар тавиад л дор нь талдаа хүний 10к-р Хатгал хүргэх унаа олчихов. Харин очоод буудаллах газраа жаахан хайсны эцэст Хатгалаас 36км-т байрлах Art88 гэдэг газар очихоор болсон тул нэмээд 20к өгөхөөр тохирсон. Уг нь би “Бүтэн амьдрал” кинон дээр гараад байсан Ашихай гэдэг амралтын газар очьё гэж бодож байсан ч цаашаа явсан нь илүү гоё байгальтай, бас амралтын газар нь ч илүү гоё санагдаад явсан даа. Хатгал хүрэлгүй баруун тийшээ салаад замдаа Могой мод гэх өвөрмөц тогтоцтой газраар дайрч бяцхан залбирал үйлдээд уулын энгэр дагаж давхисаар гэнэтхэн л далайн дэргэдүүрх жирийсэн замаар салхи татуулан давхиж эхэллээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HEWvgMLe8l8DxCTusdNi8g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bqgErGBFToNlNEoPKWQB3g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4LzQBI6gMc-pk_gndcKXSQ.jpeg" /></figure><p>Эндээс л нүд цавчихын аргагүй сайхан байгалийн үзэмж эхэлсэн гэх үү дээ. Машиныхаа цонхыг онгойлж байгаад хараад л байсан, хараад л байсан. Хайртай хүнээсээ харцаа салгаж чадахгүй байгаа мэт ширтэж явсаар амралтын газартаа ирэв. Нов ногоон зүлэг, хөвчийн өндөр модод, багахан уулын энгэрт байрлах энэ газар яг л диваажин мэт. Бүх байр, гэр, хэрэглэлүүд нь цэв цэвэрхэн, бас хамгийн гоё нь урц хэлбэртэй зассан байр байсан нь маш их таалагдсан тул татгалзах юмгүй шууд л буудаллах захиалгаа өгсөн дөө. “Хэд хонох вэ” гэж байна… “Одоогоор мэдэх зүйл алга аа, юутай ч 1 хоноод үзье” гэсэн маань яваандаа 2 хоног болж хувирсан даа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YsfOjX8NmZcRxvBIHpcGxg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xGu30UnxiJMu-eaHPfjEew.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*n4im5x3aCySOQi9lqmBouQ.jpeg" /></figure><p>Ингээд өдөржин, шөнөжин далай харж эморч сууна гэж бодсон боловч эморох завгүй жаргаж гүйсээр 2 хоног дороо өнгөрчихдөг байгаа. 1 хоноход дэндүү хайран, 2 хоноход яг сайхан, 3 хоновол юу хийнэ ээ гэж бодогдохоор тийм л мэдрэмж төрсөн. Өдөржин нар гарч дулаахан байснаа, оройхон армаанчик гэж жигтэйхэн зөөлөн бороо шиврээд л. Шөнөжин бороошиж хонох нь уу гэтэл бас үгүй, тун нь таарсан эм л гэлтэй. Нэг өдөр багахан ойн энгэрт далай харж суунгаа бүтэн 30 минут чимээгүй бясалгал хийж үзэв. Өмнө нь хэзээ ч ийм удаанаар чимээгүй сууж байгаагүй ч энд бол ингээд суугаад л баймаар санагддаг юм билээ. Алгаа дэлгээд суухад гарын алга учиргүй халаад, би ч энерги юм болов уу л гэж бодсон. Бас эрэг дээрх нэг модруу удаан ширтээд суутал удалгүй яг л шинэ жилийн гацуур шиг эргээд л, эргээд л байх шиг санагдсан. Усны өнгө хааяа цайрна, хааяа хөхөрнө, хааяа тунгалаг ногоон болно, заримдаа бүр чирнээлэн ягаан ч болж харагдана.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*59jw0p7HSWEFLeBY8MduTw.jpeg" /></figure><p>Зүйлийн өнгөөр эрээлжлэн урсах далайг харахад гуниглах сиймхий ч өгөхгүй, нэг л тийм жаргалтай, тайван санагдсаар буцсан даа. Өнгөрсөнд бодогдож байсан гуниг, ганцаардал, харуусал, хорсол гээд бүх бодлоо тэнд нь үлдээгээд зөвхөн хайраар дүүрэн зүрхтэй болоод буцаж ирсэн гэх үү дээ. Нэг хүн бүр намайг харчихаад “цаанаа л нэг тайван царайтай болчихсон байна” гэж хүртэл хэлсэн гээд л бод… Угаас тийм сайхан газарт очоод ирсэн хүнд гунигтай харц тээх дэндүү зохихгүй юм билээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7Xbd-Dwb-JpNJ8LDML-ESA.jpeg" /></figure><p>Буцах замдаа, ер нь заавал буцах гэлгүй Хөвсгөлийг зорин очиж байвал ойр хавьд нь үзэж харах зүйл багагүй юм билээ. Жишээ нь би бол буцах замдаа цаа бугатай зургаа авахуулсан, загасчилж зогссон ах дээр очиж хамт загас барихыг нь харж хэсэг зогссон (яг үнэндээ манай жолооч ах тэр хүнийг замаараа авах байсан юмөө), Хатгал сумаар дайрч Сүхбаатар хөлөг дээр гарч зургаа авахуулсан (мөс хайлж дуусаагүй байсан таарсан тул түр ажиллаагүй байсан), Тавь зуу 50&#39; 100&#39;) огтлолын цэг дээр гарч энерги авсан гэж найдаад буцаад Мөрөн сумандаа ирж оройн автобусандаа суусан даа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5-T-T3BNlrrGoi0WY5FVKw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8gdkqjxm_5KfaE0WbhUurQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1DZj-9RH6ILfq1v6BQn5pw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2a51b57aa9ae" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хэрмэн цавд үлдээсэн дурсамжаа нэхэн санавал…]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/%D1%85%D1%8D%D1%80%D0%BC%D1%8D%D0%BD-%D1%86%D0%B0%D0%B2%D0%B4-%D2%AF%D0%BB%D0%B4%D1%8D%D1%8D%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BC%D0%B6%D0%B0%D0%B0-%D0%BD%D1%8D%D1%85%D1%8D%D0%BD-%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BB-2997185797b8?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2997185797b8</guid>
            <category><![CDATA[dungeneegiinam]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <category><![CDATA[khermentsav]]></category>
            <category><![CDATA[khongoriinels]]></category>
            <category><![CDATA[omnogovi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Apr 2020 11:55:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-05-09T05:34:22.666Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Аялал болгон өөр өөрийн гэсэн амттай, дурсамжтай байдаг. Сайхан гэгч нь аялчихаад ард нь үлдэх аяллын тэмдэглэлтэй байна гэдэг бүр ч сайхан. Хамт аялсан хүмүүс маань уудлаад барамгүй их мэдлэг, туршлагатай байсан учраас энд тэндхийн сонин хачин газрыг туулах дээр нэмээд тэдний адал явдлыг сонсоход л энэ аялал маань хичнээн сайхан дурсамжтай байсныг мартахын аргагүй. Тийм л учраас аль 2015 оны намар бичиж байсан тэмдэглэлээ дахин сэргээж богинохон ч болтугай говь нутгийн гайхамшигийг нийтэд хүргэмээр санагдсан юм.</p><p>Би гэдэг хүн Өмнөговь аймагт өдгөө 8 жил шахуу ажиллаж байгаа ба ажиллах зуураа нутгийн сонин содон газруудаар яаж ийгээд аялаад үзчихдэг азтай хүн шүү. Сайн хамтрагч нарын ачаар хамгийн гайхамшигтай буюу 5 шөнө 6 өдрийн огт сүлжээгүй, бөртийх хүнгүй, бүүдийх үүлгүй говиор аялах бас нэгэн завшаан тохиосон юм. Эцсийн цэг нь Хэрмэн цав. Зарим хүмүүс Америкийн Grand Canyon-той зүйрлэдэг. Үнэхээр л нүдээр үзэж биеэр туулахаас нааш Монголд маань тийм сонин зүй тогтоцтой газар байдаг гэхэд сонсоод бол итгэхгүй төдий гайхамшигтай газар.</p><p>Өмнөговь аймгийн төв Даланзадгад хотоос цэлийн харагдах Монгол-Алтайн нурууны төгсгөл Говь Гурван Сайхан гэх уулс бий. Дотогш орох боломжтой хэд хэдэн ам байхаас олны мэдэх Ёлын ам, Мухар шивэрт гэх мэт байдгаас хамгийн сонирхолтой нь Дүнгэнээгийн ам. Бидний аялал эндээс эхэлсэн бөгөөд 2 бригадаараа нийлж аваад аяллынхаа анхны цайг чанаж уучихаад хөдөлсөн юм. Машин орохгүй шахуу нарийн хавцалаар ороод нөмөртэй уулын хөндийд голын эрэг дагуулаад сайхан майхан бариад суухад ч бас сайхан шүү дээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Zu20SEDA2JF6FJnPpDmEjQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aaLs7AlQSEa9HM9iILYhjQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0qjcG8MJ7_fomEWl0bbSUg.jpeg" /></figure><p>Ингээд эхний хоноглох газар буюу Наран даацруу хөдөллөө. Аймгийн төвөөс гараад Баяндалай сумаар дайрч цааш хурдлан давхисаар, бас замдаа багахан төөрч будилсаар гэгээ тасарсан хойно хоноглох газраа ирж буудалласан юм. Хэрмэн цаваа ороогүй явахдаа л хавь ойрын сонин хачин тогтоцтой уул хад, элсэн тасархай, өвөрмөц чулуу зэргийг сонирхож яваад хэсэг замаасаа хазайсны үр дүн л дээ. Бараг аймгаас гарснаас хойш гар утас гэдэг зүйл зөвхөн зураг авах хэрэгсэл болон хувирч бидний хувьд жинхэнэ адал явдал буюу GPS, радио станцаа голчлон ашигласаар явсан гэх үү дээ. Нөгөө машинд сүр сүр камертай хүмүүс суучихсан байхад бид нарыг гар утсаар зураг авна гэдэг ч юу байхав гээд ер нь далд хийсэн дөө.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*do4mCU1fZz5c10xdzc9XOw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*k_nT8-PHk6Tf28zgHh3GcQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fJea3sjwZbbkU16hCQ8icg.jpeg" /></figure><p>Гэгээ тасарчихсан хойно явсаар буудалласан учраас ямархуу газар ирснээ ч мэдэх сөхөөгүй, аа осолдохгүй хажууханд их гол байгаа мэт чимээ сонсогдож байсан (хэрвээ та Лодойдамбын Алтайд романыг уншиж байсан бол энэ мэдрэмжийг хэлүүлэлтгүй мэдэх байх), гэхдээ нүдэнд тороод байх уулгүй шиг санагдаж байтал аян замын явдалдаа дийлдээд унтсан даа. Өглөө өөрийгөө хамгийн эрт сэрлээ дээ гэтэл хамгийн сүүлд сэрж таараад, майханаасаа гараад хартал үнэхээр сонин тогтоцтой газар ирчихсэн байж билээ. Юун цай уух, шууд л гараад гүйчихсэн. Тогтоц бүрийг нь сайн ажиглах юм бол яалт ч үгүй ямар нэг зүйл хэлээд байгаа мэт. Өмнийн говийг тэртээ олон жилийн өмнө далайн ёроол байсан гэдэг, бас ч оргүй худлаа зүйл биш шиг ээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xD3whSe18bDQM8WWFCrkKg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Vk9-DqQTPOK-eMymf-i6Fw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MoPe1jjfbGg0Tk83gSqHrg.jpeg" /></figure><p>Ингээд явах гэж ирснээс ямар суух гэж ирсэн биш, цааш буюу аяллын маань гол зорилго Хэрмэн цавруугаа хөдөллөө. Одоо ч google дээрээс хайгаад үзвэл координатор ч гараад л ирэх байх, тэр үед бид нарыг явж байхад нэг Орос хүний аяллын тэмдэглэл дээрээс олж авсан координаторыг л даган байж олж очсон доо. Монгол хүнээс илүү Оросууд аль хэдийнэ олоод ирчихсэн байна гэдэг бас л сонин шүү, аа эсвэл Монголчууд маань сонин содон газраа бусдад ил байлгахыг хүсдэггүй хүмүүс ч байж мэднэ. Ямартай ч аймгийн төвөөс 450 гаруй км зам туулан явсаар яаж ийгээд иртэл яаж орохоо мэдэхгүй нэлээн сандаргасан шүү. Зөв л газраар нь олж орохгүй бол эгц өндөр таараад, эсвэл хэт элстэй таараад хэр баргийн машин явах боломжгүй байдалд хүргээд байдаг юм билээ. Гэхдээ Монгол хүн байна даа, 3 дахь дээрээ орох газраа олсон шүү.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MmLAeSeT3rmsBvkjkPki4A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2O_EnELCiGW0e_KcvyDhsQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jCZL-djgnVxiDhtPqoTC_A.jpeg" /></figure><p>Хэрвээ анзаарсан бол 9 сарын сүүлээр буюу өвлийн эхэн сар хүрэх гэж байхад Хэрмэн цавд байгаа тоорой модод нов ногооноороо байгаа биз. Хэмжээлшгүй энэ их говьд яаж ингэж мод ургадаг байна аа гэтэл зөвхөн говьд л ургадаг, гүний чийгээр тэжээгдэж байдаг гэсэн байх шүү. Гэрээсээ гарахдаа чухам өвлийн куртка өмсөөд гарсан хүмүүс энд ирээд зуны нимгэн футболктой хүртэл халууцам тийм л халуун говь биднийг угтсан даа. Нар жаргахаас өмнө наагуур цаагуур жаахан тойрч байгаад орой нь мундаг хүмүүсийн сонирхолтой түүхээс сонсож байгаад л унтсан даа. Яг л үлгэрийн цагаа үзчихээд унтахад өөрөө үлгэртээ орчихсон зүүдэлдэг шиг л мэдрэмж, энд л төрсөн гэх үү дээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GrvIuq23qfQSYGKRJjm7fA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uyLIG08W4VWFwDkMXMdQnQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2Drv_Ok8yOYU-WhojH_xXQ.jpeg" /></figure><p>Үлэг гүрвэлийн олдвор эндээс л хамгийн их олддог гэж байгаа, бид нар ч гэсэн сайн явсан бол олох ч юм билээ гэж мөрөөдөж байгаад ирсэн дээ. Гэхдээ л тогтоц нь дуусахгүй их сонин содон, нэг явсан газраараа дахиж явах гээд очихоор бараг олохгүй шахуу, нэг бол нам дор байснаа гэнэт эгц огцом болчихно, гэнэт чулуулаг хад асга таарснаа гэнэт л нав нарийн ширхэгтэй элсэн тором болчихно. Тал тал тийш хуваагдаж яваад ирэхдээ миний явсан газар гээд үзүүлэх гэхээр эргээд олохгүй, надад бол бүр нэг тийм төөрдөг хавцал дунд ирчихсэн мэт л байсан. Бүр хулсан шугуй хүртэл байсан гээд л бод. Хэр баргийн амьд амьтан үзэгдэхгүй байснаа нэг удаа замба гүрвэл гэдэг амьтантай таараад араасаа хөөлгөж үхтлээ айж билээ. Говийн шар гүрвэл хэзээ ч газраас хөндийрдөггүй, бас жижигхэн биз, гэтэл тэр замба гүрвэл чинь гүйсэн чинь аварга том матар шиг л өндийж ирээд хэд гурав алхаад л гүйцээд ирдэг юм байна лээ, аймшигтай бас инээдтэй.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4svUMfr17B6AEClacnxUeA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ejg5LJH9BmxpGNGYzsgL2w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5bDJnrty5iqRdbbtrF8Zfg.jpeg" /></figure><p>Ингээд аяллын минь хугацаа дуусах дөхсөн нь дахин нэг өдрийн эндээ үлдээгээд маргааш өглөө нь эртлэн босч Зулганайн амаар дайраад Сэврэй сумын бас нэгэн гайхамшиг Их хонгил гэдэг газраар дайраад гарсан юм. Хүрэх газрууд хооронд хүртэл нүд хужирлах зүйлтэй нээрээ л хамгийн баян говь болсон газар байна лээ шүү. Хэрмэн цав бол Өмнөговийнх нь ч биш, бүр Монголын 9 гайхамшигийн 1 гэсэн шүү, тэгэхээр Монгол хүн болсоор заавал очиж үзэх газруудын маань 1 яалт ч үгүй мөн билээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WkV8Gn-dosN9i_nX6l0B5A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kWUhdRogrD_e6JVWhzK6jA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*E5k76bqey2wr5IuqSv3ALw.jpeg" /></figure><p>Аяллын маань хамгийн сүүлчийн хоноглох газар Хонгорын элс. Би өмнө нь Хонгорын элс орж үзэж байсан л даа. Гэхдээ энэ удаад хэр баргийн хүнд харагдаад байдаггүй цастай үед нь ирж таарсан. Өчигдөр оройхон цаг агаар зүгээр л байсансан, гэтэл өглөөг битүү цасанд хучигдсан орчин угтав аа. Цас хэзээд миний хамгийн дуртай зүйл байдаг болохоор босоод л гүйчихсэн, тэгсэн гутлаа юу ч үгүй болтол норгоод цаашаа явахдаа хөл нүцгэн машинаасаа бууж чадахгүй хэсэг өрөвдөлтөй царайлсныг эс тооцвол энэ аяллын бас нэг сайхан хэсэг нь цастай Хонгорын элс байсан шүү.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UNE0ge9dSIEYy0yQsdsAcQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jIcDNlDyF0aNAmZA1pzFcA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3NHyNMUmPRxkKuSFscVjsg.jpeg" /></figure><p>Сүүлчийн зургийг харвал хамгийн эхэнд дурдсан Говь Гурван Сайхан уул. Дээр нь цас нэмээд бүр ч үзэсгэлэнтэй биш байна гэж үү. Энэхүү уулын дэргэд ирээд “Тэмээн сүргийн говь” дууг дуулвал асар их буян хураадаг гэнэ билээ гэж нэг хүн хэлж байсан юм. Үнэн эсэхийг нь мэдэхгүй ч үзэх төдийд л эрч хүч, энерги нэмэгдэх шиг л болдог юм. Бас дуулаад ч амжсан шүү, харин сүүлийн 2 жил огт очиж чадсангүй. Зав байгаад хамт явах аялагч нар нь байвал хэзээ ч хамаагүй яваад очмоор сайхан нутаг шүү. Зам зуур явж байвал та ч гэсэн ороод гараарай, заавал.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2997185797b8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дархлаагаа дэмжээд нэг сайхан уйлцгаая.,]]></title>
            <link>https://tchimgee.medium.com/%D0%B4%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%BB%D0%B0%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B0-%D0%B4%D1%8D%D0%BC%D0%B6%D1%8D%D1%8D%D0%B4-%D0%BD%D1%8D%D0%B3-%D1%81%D0%B0%D0%B9%D1%85%D0%B0%D0%BD-%D1%83%D0%B9%D0%BB%D1%86%D0%B3%D0%B0%D0%B0%D1%8F-51b14ce75af?source=rss-25b8da59154e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/51b14ce75af</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chimgee Cherry]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 25 Mar 2020 11:51:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-25T11:51:49.869Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Би их өөдрөг хүн. Дэлхий дээр зэрэгцэн орших 7 тэрбум хүмүүсийн бараг 0.0000001% нь муухай буюу муу хүмүүс гэж итгэдэг тийм л өөдрөг хүн. Гэтэл заримдаа энэ 7 хүн нь 7-уулаа миний эргэн тойронд байгаа мэт сэтгэгдэл төрөх юм. 1000 хүний сайныг мэдрээд дулаахан байсан сэтгэлийг минь 1 л хүн бусниулахад тэр чигтээ хүйтэн мэдрэмжинд автчих юм.</p><p>Бид яагаад өөрийгөө бусдын оронд тавьж үзэхдээ тийм тааруухан байдаг юм бол? Энэ арга ухаанд яаж суралцвал зохилтой вэ?! Аа гэхдээ би бас өөрийгөө тэр муухай хүний оронд тавьж үзвэл ямар вэ?! Учир нь би бас хааяа бодвол бусдыг гомдоодог л байх даа, бусдад хүйтэн мэдрэмж төрүүлээд үлдээчихдэг л байх даа… гэсэн эмзэг сэдвээр ярилцмаар санагдчихлаа.</p><p>Хэдэн жилийн өмнө бараг ажилд орсноосоо хойш анх удаа нэг аймшигтай стрессдэж үзсэн байх аа. Тэр хүртэл бүхий л нөхцөл байдалд яаж ийгээд арга эвээ олоод байсан гэж боддог юм. Гэтэл тэр үед яагаад ч миний арга эвэнд орохгүй, аа би бас тэр хүний арга хэвэнд орохгүй, насны олон зөрүүтэй ч маш удаан маргалдаж, сүүлдээ намайг сонсохгүй, зүгээр гарч үз гээд хөөгөөд гаргахад нь л яахаа ч мэдэхгүй “паник”-т орчихож билээ. Шууд л нулимс урсаад явчихсан. Тэгээд шууд намайг маш сайн ойлгож мэдэрдэг, хамгийн сайн зөвөлгөө өгдөг менежер эгчрүүгээ залгаад л нулимстай хов базсан юм. Сэтгэлээ онгойтол ярилцаад, бас дотор ч онгойж, нулимсаар эхэлсэн яриа маань инээдээр бялхаад дууссан байдаг юм. Тэр үед намайг тайвшруулж хэлсэн ганц сайхан зөвөлгөө нь гэвэл, яахав зарим нэг хүнд эвгүй сэтгэгдэл төрүүлж мэдэх ч надад бол өөрийгөө аврахад тусалсан даа. “За тайвшир миний дүү, тийм насны хүн чамтай тэгэж харьцна гэдэг чинь өөрийгөө ямар хүн бэ гэдгээ л харуулж байгаа юм, тэгээд өөрийнхөө стресс бухимдлыг тайлж чадахгүй байхад нь чи ороод сайхан тайлаад өгсөн л биз, иймэрхүү зүйл цаашид амьдралд чинь улам олон тохиолдоно, тэр бүрт нь ингээд уйлаад байвал чи минь хэзээ ч том болохгүй шүү”.</p><p>Тэрнээс хойш том болох гэж хичээсээр, одоо ч гэж хичээсээр л явж байна. Өдөр бүхэн өнөөдөр шиг байхгүй дээ гэж өөрийгөө хурцлаад улам их хичээсээр л байгаа. Сэтгэл зүйгээ удирдаж сурах гэж сэтгэл зүйчтэй уулзаж үзсэн, ёог дасгал хийж сурсан, нөхцөл байдалд дүн шинжилгээ хийж сурсан, шаардлагатай үед орхиж явж сурсан, өөрийгөө тайвшруулах аргаа олсон гэх мэтээр бага багаар сайжирсаар л байгаа гэж боддог юм. Энэ бүхэнд суралцаж, өөрийнхөө бодол зүрхийг захирч сурах нь ер нь их чухал гэдгийг маш сайн ойлгож авсан.</p><p>Гэхдээ бас энэ бүхний хажуугаар их хөндлөн орж ирдэг нэг зүйл байна аа. Тэр бол юунд захирагдахгүй, үнэн дураараа, үе үе илэрч гарч ирж, ялангуяа сүүлийн үед намайг бүр маш их айлгадаг боллоо. Хэрэндээ сайн байж ядаж байхад гэнэт муу хүн болтол намайг өөрчилж чадаж байгаа байхгүй юу. Тэгэхээр нь гэнэт гайхаад яаав, ийв гээд бодоод үзэхээр “аан нөгөө хөндлөн нөхөр чинь байсан байна ш дээ” гээд л. Энэ одоо юуны тухай яриад байна аа гэж бодож байвал “Норвегийн ой”-г уншихийг зөвлөе гэхгүй юу.,</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j2GGa6eHZIRoKON8mH88Og.jpeg" /></figure><p>За за, хэт олон юм нуршчихлаа. Гол санаа нь “өдөр бүр өнөөдөр шиг байхгүй учраас уулзсан болгондоо аль болох дулаахан сэтгэгдэл төрүүлж байхыг хичээцгээе” гэх гэсэн юм. Дэлхий дээр 7 муу хүн биш, 7 тэр бум “дулаахан” хүмүүс оршин байгаа гэдгийг үргэлж санацгаая л гэх гээд байгаа юм.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/451/1*58qbPvJEqp-JEVSEDzamMQ.jpeg" /></figure><p>Гэхдээ хаа нэг ер нь уйлж бай. Өөрийнхөө амьд хүн гэдгийг мэдэрч бай. Уйллаа гээд сул дорой нэгэн болчихгүй шүү дээ.,😉</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=51b14ce75af" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>