<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Sorawit Zongkun on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Sorawit Zongkun on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@thankzaki?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*PoAIb45i4TsKwmiS.jpg</url>
            <title>Stories by Sorawit Zongkun on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@thankzaki?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 02:17:41 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@thankzaki/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Diablo II Resurrected]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/diablo-ii-resurrected-1c8f2595338c?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1c8f2595338c</guid>
            <category><![CDATA[diablo-2-resurrected]]></category>
            <category><![CDATA[games]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 27 Nov 2022 15:33:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-27T15:33:18.070Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Diablo ภาคนี้เป็นเกมในตำนาน ไหนๆ ก็เล่นจบแล้วขอบันทึกไว้สักหน่อย<br>ในอนาคตได้กลับมาเล่น จะได้เล่นเนื้อเรื่องได้</p><h3>Act1</h3><p>เควส 1: คุยกับคนในเมืองให้หมด เดินออกนอกเมือง หาถ้ำ Den of Evil ฆ่ามอนสเตอร์ให้หมด กลับมาคุยกับ Akara</p><p>เควส 2: เดินต่อไปจนเจอ Flavie (Amazon) จนถึงแมพ Cold Plains (มีวาป) หาทางไป Burial Grounds เพื่อฆ่า Blood Raven กลับมาคุยกับ Kashya</p><p>เควส 3: กลับไป Cold Plains เดินไป Stony Field (มีวาป) หาหิน 5 ก้อน (ของเควส 3) และ แท่นหนังสือ (เปิดเควส 4) เดินไปจนเจอถ้ำ Underground Passage ในชั้น 1 หาออกไป Dark Wood (มีวาป) คุยกับต้นไม้เควส จะได้ Scroll of Inifuss คุยกับ Akara กลับไปช่วย Cain ที่ Stony Field ที่เดิน 5 ก้อนเพื่อเข้าดันพิเศษและช่วย Cain และฆ่ามอนสเตอร์พิเศษชื่อสีเหลือง (เก็บขาโจรสลัดมาด้วย) กลับเมืองคุยกับ Cain แล้วคุยกับ Akara</p><p>เควส 4: เดินต่อจาก Dark Wood มายัง Black Marsh (มีวาป) หาหอคอย Forgotten Tower ลงไปชั้น 5 เพื่อฆ่า Countess (หาหิน Rune) กลับไปคุยกับ Cain</p><p>เควส 5: เดินต่อไปจนเจอ Tamoe Highland จนเจอปราสาท เข้ามาจนเจอ Outer Cloister (มีวาป) และหาทางไป Barrack หารูปค้อนในแมพ ทำการฆ่ามอนสเตอร์ แล้วเอาค้อน Horadric Malus กลับไปเมืองคุยกับ Charsi</p><p>เควส 6: กลับไป Outer Cloister เดินเรื่อยๆ จนเจอ Jail ชั้น 1 (มีวาป) ขึ้นไป ชั้น 3 จะเจอ Inner Cloister (มีวาป ) ไปเรื่อยๆ จนเจอ Catacombs ชั้น 2 (มีวาป) โดยบอส Andariel อยู่ชั้น 4 กลับเมืองมาคุยกับ Cain, Kashya และ Warriv</p><h3>Act 2</h3><p>เควส 1: คุยกับ Atma หาทางในเมืองที่ลงไปใน Sewers ชั้น 2 (มีวาป) ชั้น 3 เควสจะเด้งและให้ฆ่าบอส Radament จะได้ Book of Skill กดใช้ได้เลย ทำการเปิดกล่องสีม่วง จะได้ Horadric Scroll กลับมาคุยกับ Atma</p><p>เควส 2: คุยกับ Cain ไป Dry Hill (มีวาป) หาถ้ำ Halls of the Dead (มีวาปชั้น 2) ไปชั้น 3 หากล่องม่วง เพื่อเก็บ Horadric Cube เดินต่อไป Far Oasis (มีวาป) หาถ้ำ Maggot Lair ไปชั้น 3 หากล่องม่วง เพื่อเก็บ Staff of kings กลับมาคุยกับ Cain เดินต่อไป Lost City (มีวาป) พอเดินไปเรื่อยๆ ในนี้จนเมืองมืดเควส 3 จะเด้ง — จบช่วงที่ 1</p><p>เควส 3: กลับไปหา Drognan และกลับมาเดิน Lost City ตามขอบแมพ จนเจอแมพ Valley of Snakes หาถ้ำ Claw Viper Temple ขึ้นไปชั้น 2 ทำการหาโรงศพจะได้ Amulet of the viper กลับมาคุยกับ Cain และ Drognan จบเควส 3</p><p>เควส 2: เอาของที่ได้ทั้งหมดมาผสมกัน คือ Staff of kings และ Amulet of the viper เราก็จะได้ Horadric Staff ให้เอา Staff ไปใช้ที่ Tal Rasha’s Tomb — จบช่วงที่ 2 โดยค่อยทำพร้อม เควสที่ 6 — จบช่วงที่ 2</p><p>เควส 4: ไปที่ Palace ในเมือง ลงไปที่ The Harem ลงไปที่ Palace Cellar ชั้น 1 (มีวาป) เดินไปเรื่อยๆ ที่ชั้น 3 จนเจอ Arcane Sanctuary (มีวาป)</p><p>เควส 5: เดินทั้ง 4 ทิศ ใน Arcane Sanctuary จนเจอเควสเด้ง (เควส 5) ทำการฆ่าให้หมดจนเจอบอส คุยกับสมุดแล้ววาปจะเปิด ให้เข้าไปจะไปโผล่ที่ Canyon of the Magi (มีวาป) กลับมาคุยกับคนในเมือง เช่น Fara</p><p>เควส 2: กลับมาที่ Canyon of the Magi ทำการหาสุสาน Tal Rasha ตามสัญลักษณ์ในเควสถ้าถูกถ้ำ จะเจอแท่น Orifice ให้เอา Horadric Staff ใส่ลงไป แล้วจะเปิดทางเข้าดัน — จบช่วงที่ 3</p><p>เควส 6: ทำการปราบบอส Duriel (ใช้ยา Thawing Potion เพื่อลดการแช่แข็ง) เดินในดันจนเจอ Tyrael แล้วทำการคุย กลับมาเมือง คุยกับคนในเมือง Cain, Fara, Lysander และ Jerhyn (ที่หน้า Palace) แล้วไปคุยกับ Meshif ที่ท่าเรือขวาล่างของเมือง</p><h3>Act3</h3><p>เควส 1: เดินออกไปนอกเมืองเพื่อฆ่ามอนสเตอร์สีทองเราจะได้ไอเทม A jade figuring เมื่อได้แล้วไปคุยกับ Cain, Meshif และ Alkor ทำการกินยา</p><p>เควส 3: เดินไปหาถ้ำ Spider Cavern ใน (อยู่ในที่ๆ มีเสา) ในแมพ Spider Forest (มีวาป) หากล่องสีม่วงในแผนที่ จะได้ Khalim’s Eye เดินผ่าน Great Marsh (มีวาป) ไปยัง Flayer Jungle (มีวาป) — จบช่วงที่ 1</p><p>เควส 2: ในแมพ Flayer Jungle เราจะเจอรูปดาบบนแมพ จะเป็นกองไฟให้ทำการจุดไฟ ทำการฆ่ามอนสเตอร์พิเศษ จะได้ไอเทม The Gidbinn กลับเมืองคุยกับ Cain, Ormus และ Asheara</p><p>เควส 3: กลับไปยัง Flayer Jungle เพื่อหา Flayer Dungeon ขึ้นไปชั้น 3 หากล่องม่วง จะได้ Khalim’s Brain เดินทางต่อไป Lower Kurast (มีวาป) เดินต่อไปยัง Kurast Bazaar (มีวาป) หาในท่อระบายน้ำ Sewers ขึ้นมาชั้น 2 หากล่องม่วง จะได้ Khalim’s Heart — จบช่วงที่ 2</p><p>เควส 4: ใน Kurast Bazaar หา Ruined Temple หาแท่งหนังสือ ชื่อ lam esen tome กลับมาคุยกับ Alkor</p><p>เควส 3: เดินต่อไปที่ Upper Kurast (มีวาป) ตรงขึ้นบนอย่างเดียว จนเจอ Kurast Causeway และเจอกับ Travincal (มีวาป ซ้ายบน) เมื่อเอาชนะมอนสเตอร์ให้หมด จะได้ Khalim’s Flail ทำการเอา Khalim’s Eye, Khalim’s Brain, Khalim’s Heart และ Khalim’s Flail มาผสมกัน เอาไอเทมใส่ตัว แล้วตีตรงลูกแก้วเพื่อทำการเปิดทางเข้าใหม่ จะจบได้ทั้งเควส 3 และ 5</p><p>เควส 5: ฆ่า High Council</p><p>เควส 6: ขึ้นไปชั้น 2 ที่ Durance of Hate (มีวาป) โดย Mephisto จะอยู่ชั้น 3</p><h3>Act4</h3><p>เควส 1: ออกมานอกเมือง ให้ไปอีกแมพนึง คือ pain of despair ให้ปราบบอสเควส 1 Izual แล้วกลับเมือง ไปคุยกับ tyrael ในเมือง</p><p>เควส 2: ให้เดินจนเจอแมพ city of the damned (มีวาป) แล้วหา river of flame (ให้หาแท่นวาป) เดินไปเรื่อยๆ จนเจอเควส q2 ปราบบอสแล้วจะได้ค้อนทอง ให้เอาใส่ตัว แล้วตีตรงแท่นในแมพ</p><p>เควส 3: หลังจากนั้นเดินไปเรื่อยๆ จนเจอเทพ hadriel ให้เดินไปเรื่อยๆ พอเจอดาว 5 ฉากใน chaos santuary ให้เราไปปลดสวิต ด้านซ้าย 2 อัน, ด้านขวา 2 อัน และด้านบน 1 อัน diablo ถึงจะออกมา</p><h3>Act5</h3><p>เควส 1: เดินแล้วออกจากเมืองไปเรื่อยๆ จนเควสขึ้น แล้วฆ่า Shenk the Overseer ที่ Bloody Foothills แล้ววาปกลับเมืองไปส่งเควสกับ Larzuk</p><p>เควส 2 คุยกับ Oual-Kehk เดินต่อไปจนถึง Frigid Highlands (มีวาป) ทำการช่วยทหารมีที่ขัง 3 ที่ กลับเมืองไปคุยกับ Oual-Kehk</p><p>เควส 3: เดินต่อไปจนถึง Arreat Plateau (มีวาป) แล้วตรงยาวๆไปทางขวาบนให้เข้าถ้ำ Crystalline Passage (มีวาป) โดยหาทางเข้าที่ชื่อว่า Frozen River เดินจนเควสเด้ง ให้ช่วย Anya ที่ถูกแช่แข็ง ทำการคุยกับ Anya วาปกลับเมืองไปหา Malah เราจะได้ยาไปช่วย Anya แล้วกลับมาคุยกับ Malah เราจะได้ไอเทมให้คลิกขวา แล้วไปคุยกับ Anya</p><p>เควส 4: ให้เข้าวาปของ Anya ไปฆ่า Nihlathak เข้าถ้ำไปชั้น 2 Halls of Pain (มีวาป) ลงมาชั้น 3 จะเจอบอสเควสจะเด้งขึ้นมา กลับไปคุยกับ Anya อีกรอบ</p><p>เควส 5: กลับไปที่ Crystalline Passage เพื่อไปยัง Glacial Trail (มีวาป) หาทางออกจากถ้ำ เพื่อไปยัง Frozen Tundra (มีวาป) ให้เดินไปทางซ้ายบน จนเจอถ้ำ The Ancients’ Way (มีวาป) และออกมาทาง Arreat Summit แล้วสู้กับ 3 บาบาเลียน ให้เปิดวาปก่อนสู้</p><p>เควส 6: ต่อจากเควส 5 เข้าไปที่ Worldstone Keep ขึ้นไปชั้น 2 (มีวาป) ต่อไปชั้น 3<br>ให้เข้าทาง Throne of destruction เพื่อทำการฆ่าบอส</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*p7r9d1Ae4C3tKwGcgFf4tw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1c8f2595338c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[API ไว้สำหรับทดลองเขียน Front End]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/api-%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%94%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99-front-end-c2950c80ad3d?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c2950c80ad3d</guid>
            <category><![CDATA[software-engineering]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 24 Nov 2022 10:59:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-24T10:59:05.610Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สำหรับใครที่กำลังทดลอง Front End ใหม่ๆ แต่ไม่อยากเขียน API ขึ้นมาเอง</p><p>เพราะต้องการแค่ทดสอบเครื่องมือเท่านั้น</p><p>ลองใช้ API อันนี้ดูนะครับ</p><p><a href="https://pokeapi.co/">https://pokeapi.co/</a></p><p>เป็น API ที่เกี่ยวข้องกับ Pokemon ด้วย :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c2950c80ad3d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เช่าหนังสือ Text Book]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD-text-book-ea95a9ed521e?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ea95a9ed521e</guid>
            <category><![CDATA[software-engineering]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Nov 2022 06:08:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-04T06:08:38.895Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>หากใครกำลังหา Text Book อ่าน มีหลายเล่ม แต่ไม่อยากซื้อ</p><p>สามารถเช่าได้ที่ Website Perlego แต่ก็ไม่แน่ใจนะ ว่าตอนอ่านจะอ่านผ่านอะไรได้บ้าง</p><p><a href="https://www.perlego.com/">https://www.perlego.com/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ea95a9ed521e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Import MyQSL เก่ามาใหม่แล้ว Error Size]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/import-myqsl-%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7-error-size-29e745738997?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/29e745738997</guid>
            <category><![CDATA[mysql]]></category>
            <category><![CDATA[software-engineering]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 03 Nov 2022 03:31:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-03T03:35:56.118Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>mem ไว้อ่านเองสำหรับ Support งานเก่าๆ</p><p>หาก import db version เก่าๆ แล้วมาเจอ error นี้ใน version ใหม่ๆ</p><blockquote>Row size too large (&gt; 8126). Changing some columns to TEXT or BLOB</blockquote><p>ให้เอา 2 บรรทัดนี้ให้หัว table ที่มีปัญหาในไฟล์ dump.sql</p><blockquote>SET GLOBAL innodb_default_row_format=’dynamic’;</blockquote><blockquote>SET SESSION innodb_strict_mode=OFF;</blockquote><p>อ้างอิง</p><p><a href="https://mariadb.com/kb/en/troubleshooting-row-size-too-large-errors-with-innodb/">https://mariadb.com/kb/en/troubleshooting-row-size-too-large-errors-with-innodb/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=29e745738997" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[หาลอง Program ไว้จด Note]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87-program-%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%94-note-1e921f5c54bf?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1e921f5c54bf</guid>
            <category><![CDATA[software-engineering]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 01 Nov 2022 03:23:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-01T03:23:31.117Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ตอนนี้ผมกำลังหา Program สำหรับจด Note ตัวใหม่มาช่วยในการทำงาน</p><p>ไม่รู้ว่าตัวนี้จะดีเลยไม่ แต่จะลอง mem ไว้ก่อน มีโอกาสได้ใช้จะได้ลองครับ</p><p><a href="https://www.notion.so/">https://www.notion.so/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1e921f5c54bf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[วิธีการเปลี่ยน Version PHP บน Mac Intel เมื่อ MAMP]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%99-version-php-%E0%B8%9A%E0%B8%99-mac-intel-%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD-mamp-7dc92dc74a45?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7dc92dc74a45</guid>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[software-engineering]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 31 Oct 2022 07:05:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-31T07:05:51.945Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>mem ไว้อ่านเองสำหรับ Support งานเก่าๆ</p><p>กรณีเปลี่ยน Version ใน MAMP ด้วยการโหลด Module มาใส่เอง เนื่องจาก MAMP ไม่ซัพพอร์ท CPU Intel แล้ว แต่ไปซัพพอร์ท Arm แทน ทำให้ Version PHP ของ Intel ค้างไว้ที่ 8.0 กับ 7.4</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FN8KRaPnz1e8%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DN8KRaPnz1e8&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FN8KRaPnz1e8%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3b545debac619326e629e195429b6145/href">https://medium.com/media/3b545debac619326e629e195429b6145/href</a></iframe><p>หรือจะเปลี่ยนด้วยมีวิธีการใช้ Brew ก็ได้</p><blockquote>brew-php-switcher</blockquote><p>แต่หากไม่ใช้ ให้ทำการ stop apache ในเครื่อง หากใช้ MAMP ให้สลับใน App ของ MAMP แต่ถ้าหากมันตีกัน (เปิดซ้อนกัน) ให้ทำการ stop apache ของเครื่อง แล้วใช้ของ MAMP จะง่ายกว่า</p><p><a href="https://stackoverflow.com/questions/34909101/how-can-i-easily-switch-between-php-versions-on-mac-osx">https://stackoverflow.com/questions/34909101/how-can-i-easily-switch-between-php-versions-on-mac-osx</a></p><p><a href="https://www.novicedev.com/blog/terminal-commands-start-stop-or-restart-apache-server-mac-os">https://www.novicedev.com/blog/terminal-commands-start-stop-or-restart-apache-server-mac-os</a></p><p>หมายเหตุ: ใน Mac มี apache อยู่ ให้ทำการ Stop Service ของเครื่อง หากว่ามีการชนกันเกิดขึ้น เพราะเราจะไปใช้ apache ของ MAMP</p><blockquote>sudo service apache2 stop</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7dc92dc74a45" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Run NodeJs With PM2]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/run-nodejs-with-pm2-5d88add93b25?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5d88add93b25</guid>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[software-engineering]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 31 Oct 2022 06:51:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-31T07:06:14.827Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>mem ไว้อ่านเองสำหรับ Support งานเก่าๆ</p><p>ทำการติดตั้ง PM2</p><blockquote>npm install pm2 -g</blockquote><p>สั่งให้ node ทำงาน โดยให้เข้าไปใน folder project ก่อน แล้วทำการ run ผ่านไฟล์ index.js</p><blockquote>pm2 start index.js</blockquote><p>ถ้าอยากใส่ชื่อเพื่อให้จัดการได้ง่ายและสื่อความหมาย ให้ทำดังนี้</p><blockquote>pm2 start index.js -n “user-server-api”</blockquote><p>ไว้ตรวจดูรายละเอียดของ pm2 ที่เราเปิดอยู่</p><blockquote>pm2 list</blockquote><blockquote>pm2 status</blockquote><blockquote>pm2 info user-server-api // ดูรายละเอียดในแต่ละ Service</blockquote><p>สั่งให้ pm2 หยุดทำงานด้วยการอ้างอิงชื่อ service หรือ id ก็ได้</p><blockquote>pm2 stop user-server-api</blockquote><blockquote>pm2 stop all // หยุดทุก service ในเครื่อง</blockquote><p>ทำการลบ service ของ pm2 ด้วยการอ้างอิงชื่อ service</p><blockquote>pm2 delete user-server-api</blockquote><p>ต้องการ restart service กรณีที่ได้มีการ Update Code ใหม่ โดยอ้างอิงผ่านชื่อ Service</p><blockquote>pm2 restart user-server-api</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5d88add93b25" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ญี่ปุ่นครั้งแรก Part 4 [END]]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/%E0%B8%8D%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81-part-4-end-c1b1170a23ed?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c1b1170a23ed</guid>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <category><![CDATA[japan]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 22 Dec 2016 16:25:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-12-22T16:25:05.925Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ที่ยังไม่ได้เล่าคงจะเป็นอาหารเช้าที่ Shinagawa Prince Hotel<br>ที่นี่มีการจะคิวที่ดีมาก เนื่องจากโรงแรมมีขนาดใหญ่<br>ทำให้แขกที่มาพักมีจำนวนมาก<br>และห้องอาหารใหญ่ซึ่งจุคนได้เยอะพอสมควร<br>การบริหารจัดการคิวทำได้รวดเร็วมาก<br>มีการจัดการแบ่งโซนด้วยการถามว่ามากี่คน<br>แล้วจะนำเราไปนั่งใน zone ที่ได้จัดเตรียมไว้<br>ทั้งนั่งเป็นกลุ่มแบบหกคน สามคน สองคน หรือคนเดียว<br>ทำให้สามารถจัดการคิวได้อย่างรวดเร็ว</p><p>วันนี้คาเสะซังจะพาพวกเราไปที่โรงงานผลิตยางลบ<br>ที่เหลือเป็นแห่งสุดท้ายในโตเกียว<br>มีชื่อว่า <a href="http://www.iwako.com/">อิวาโกะ</a><br>ตอนนี้ดำเนินกิจการมาถึงรุ่นที่ 2 แล้ว<br>แต่คนที่มาต้อนรับเรา คือ ท่านประธานรุ่นที่หนึ่ง<br>ท่านอายุ 82 ปี มีชื่อว่า อิวาซาวา อิวาโกะ<br>โรงงานของลุงนั่นเมื่อก่อนผลิตยางลบเป็นแท่ง และยางลบบนดินสอ<br>แต่หลังจากที่ความต้องการของโลกเปลี่ยนไป<br>ทำให้ลุงต้องพัฒนาอะไรหลายๆ อย่าง จนทำให้ก้าวข้ามคำว่ายางลบออกไป<br>โดยโรงงานแห่งนี้เกิดขึ้นจากความอุตสาหะของลุง<br>ซึ่งเปิดมาแล้วกว่า 48 ปี</p><p>โรงงานอิวาโกะนั้น มีด้วยกัน 3 ส่วน<br>ภาคการผลิต, ภาคประกอบ และภาคออฟฟิต<br>ซึ่งอยู่ห่างกันไม่เกิน 10 เมตร</p><p>ในส่วนของภาคการผลิตนั้น มีเครื่องจักรทั้งหมด 15 ตัว<br>(ชั้น 1 เป็นโรงงานผลิต ชั้น 2 ถึง 4 เป็นโกดังและออฟฟิต)<br>ที่นี่จะทำการผลิต 24 ชั่วโมง<br>ร้อยละ 80 เป็นยางลบที่เป็นรูปร่างต่างๆ และอีก 20% ยังคงเป็นยางลบแท่งและบนดินสอ<br>ยางลบมีหลายแบบมาก ทั้งด้านอาหาร ยานพาหนะ สัตว์ ฯลฯ<br>โดยแบบทั้งหมดมีมากถึง 600 แบบ<br>ราคาขายอยู่ชิ้นละ 50 yen ขายปลีกชิ้นละ 20 yen<br>นอกจากนี้มีขายแบบเป็น Set ด้วย<br>โดย Set ที่ขายดีคือ ซูชิ และ คิตตี้</p><p>การออกแบบรูปร่างและการออกแบบการประกอบคุณลุงเป็นคนคิดเองทั้งหมด<br>ที่นี่จะทำชิ้นส่วนเป็น Block แบบกันดั้ม<br>ซึ่งแบบกันดั้ม จะต้องเอาคีมตัดออกจากก้านพลาสติก<br>แต่ที่นี่ แค่เคาะ ชิ้นส่วนจะหลุดออกจากก้านทันที<br>แล้วนำก้านที่เหลือ ไปหลอมละลายเพื่อขึ้นรูปใหม่ เป็นการประหยัดต้นทุน<br>กำลังการผลิต 1 วัน จะผลิตได้ 200,000 ก้อน<br>มีการส่งออกมากกว่า 70 ประเทศ (ไม่มีไทย แต่ Zeen Zone กับ Daiso นำเข้ามาขาย)<br>ที่นี้ใช้คนงานทั้งสิ้น 70 คน<br>และวัตถุดิบที่เข้ามาส่ง จะเป็นแบบ Contact และ Just in time</p><p>การประกอบ คุณลุงบอกว่าจะใช้ Outsource ซึ่งมีมากถึง 300 คน<br>โดยเป็นกลุ่มแม่บ้าน ที่อยู่บ้านแล้วต้องการหารายได้เสริม<br>เป็นการช่วยเหลือชุมชน แบ่งปันรายได้ให้ชุมชนไป</p><p>ในส่วนของออฟฟิตนั้น มีอยู่ชั้นหนึ่งไว้สำหรับอบรม หรือเป็นพื้นที่ให้ดูงาน<br>ซึ่งเป็นพื้นที่ที่คุณลุงใช้ Promote และหาคู่ค้าไปด้วย<br>โดยการอธิบายรายละเอียดต่างๆ คุณลุงจะไม่ให้เลขาได้พูดเลย<br>เพราะคุณลุงแกต้องการที่จะอธิบายด้วยตัวเอง และมีเลขาคอยเตือนตารางงาน</p><p>สุดท้ายก่อนจากกัน คุณลุงอิวาโกะ ให้ข้อคิดไว้ว่า …<br>“ถ้าคุณมัวแต่นอนฝัน คุณจะไม่ได้สิ่งที่คุณคิด”<br>และคุณลุงยังแนะนำเทคนิคการทำงานของคุณลุงอีกด้วยว่า …<br>คิดจะทำอะไร ให้เขียนไว้ที่โต๊ะกินข้าว<br>เพราะจะเป็นจุดที่เรามองเห็นทุกวัน<br>(แกต้องการจะสื่อว่า ที่ไหนก็ได้ ที่เราผ่านและมองเห็นทุกวัน)</p><p>สังคมญี่ปุ่น ทำไมถึงมีระเบียบ มีวินัยที่สูง<br>หลังจากที่พ่ายแพ้สงครามโลก แพ้สงครามทั้งสองครั้ง<br>คนตายไปเยอะ ทำให้รับรู้ถึงความยากลำบาก<br>ทำให้ต้องคิดว่า… แล้วทำยังไงถึงสงบสุข มีความสุข ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน</p><p>ญี่ปุ่นไม่ค่อยมีถังขยะ แต่มักจะวางอยู่ข้างกดตู้อัตโนมัติ<br>ญี่ปุ่นจะสอนให้ไปทิ้งที่บ้าน เป็นการฝึกให้รับผิดชอบตนเอง</p><p>ที่นี่จะให้ส่งเด็กเข้าเรียนเพียงแค่หน้าโรงเรียน<br>และบังเอิญได้เห็นเด็กราวประถมหนึ่ง<br>ไปโรงเรียนด้วยตัวเอง เดินข้ามถนนด้วยตัวเอง<br>เป็นอะไรที่อึ้งมากๆ</p><p>กระเป๋านักเรียนของเด็กๆ ต้องถือและแบกเองเอง<br>เป็นการฝึกให้ไม่เป็นภาระของสังคม</p><p>โรงเรียนที่นี่จะให้เด็กเลี้ยงสัตว์ที่เด็กพอทำได้<br>การเรียนการสอนจะเคร่งอ่านออกเขียนได้ตอนอนุบาล</p><p>ส่วนมากจะเน้นเจอของจริง เช่น เรียนเรื่องข้าว ก็พาไปดูต้นกล้า<br>พาไปปลูก หุงให้ดูว่ามันเอาไปทำอะไรได้บ้าง<br>ซึ่งจะพบว่า ตามฟาร์มต่างๆ จะเตรียมพื้นที่สำหรับอบรมพวกนี้อยู่ด้วย</p><p>โรงเรียนอนุบาลที่นี่จะเลิกเรียนตอนบ่ายสอง<br>และไม่มีเรียนพิเศษ ทำให้เด็กจะชอบไปโรงเรียนมาก<br>(ถ้าในโซนโตเกียวก็จะมีการแข่งขันสูง มีเรียนพิเศษบ้างตามที่เด็นสนใจ)</p><p>เด็กๆ จะชอบกินผัก เพราะถ้าตนไม่กิน<br>แต่เห็นคนอื่นกิน เราก็ต้องกินได้</p><p>เวลาเรียนต้องนั่งหลังตรง ทำให้ระบบการย่อยและหายใจทำงานได้ปกติ<br>รวมถึงการเดินไปเรียน สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้ร่างกายแข็งแรงอยู่เสมอ</p><p>บางโรงเรียนให้เด็กถอดเสื้อวิ่งตอนหนาว เพื่ออะไร?<br>เพื่อให้เด็กรู้จักความยากลำบาก ให้รู้ว่าทำยังไงถึงหายหนาว<br>เมื่อเด็กล้มลงก็จะไม่ช่วยให้ลุกขึ้นเอง</p><p>นอกจากนี้ตอนเช้า ผอ.จะมารับไหว้หน้าโรงเรียน<br>และนักเรียนจะต้องสวัสดีให้เสียงดัง</p><p>ผลไม้อย่างแอปเปิ้ลอาโอโมริ<br>เมื่อนำไปตากแดด จะมีรสชาติที่หวาน<br>ซึ่งเกิดจากสารบางตัวในแอปเปิ้ลที่ทำให้หวานแบบธรรมชาติ<br>คนสวนจะต้องพลิกมันให้โดนแดดทั้งลูก<br>ซึ่งการพลิกลูกแอปเปิ้ลในการตากแดดนี้<br>ก็มีการจากแรงงานที่ผิดกฏหมายเช่นกัน<br>เพราะค่าแรงจะถูกกว่าคนญี่ปุ่น</p><p>ในญี่ปุ่น ถ้าแรงงานที่เข้ามาในญี่ปุ่น<br>เข้ามาอย่างไม่ถูกต้อง<br>หากสถานที่ใดรับเข้าทำงาน<br>อาจโดนดำเนินคดี ถึงขึ้นแจ้งปิดเลยก็ได้</p><p>ที่ฮอคไกโด เมลอน สายพันธุ์มิโดริ ก็อร่อยไม่แพ้กัน<br>เพราะเป็นเมลอนที่อร่อยขึ้นชื่อของฮอคไกโด<br>เหมาะแก่การทานในหน้าร้อน<br>(เมลอนญี่ปุ่น อร่อยจริงๆ นะ ไม่ต้องพันธุ์นี้ก็อร่อย)</p><p>ประวัติการสร้างประเทศญี่ปุ่นให้พัฒนา<br>มีตระกูลที่เกี่ยวข้องด้วยกัน 3 ตระกูล ได้แก่<br>ตระกูลแรกคือ ตระกูลของโอะดะ โนบุนากะ<br>หลังจากหมดสิ้นอำนาจก็ตระกูลที่สองคือ โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ (กำลังมีหนังสือขายในไทย)<br>ต่อมาตระกูลที่สามของ โตฟูกุว่า อิเอยาสึ<br>(เป็นคนสุดท้ายก่อนที่จะคืนอำนาจให้กับจักรพรรดิเมจิ<br>ที่ตนเองยึดครองมาเวลาเกือบ 300 ปี)<br>ทั้งสามตระกูลนี้มีส่วนสำคัญในการปกครองญี่ปุ่น<br>และได้รวมแผ่นดินทั้งหมดเข้าด้วยกัน<br>ให้ญี่ปุ่นเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน<br>หลังจากแพ้สงครามทำให้กลับมายืนยันอีกครั้ง<br>ไม่ไดพัฒนาแต่บ้านเมือง แต่พัฒนาไปถึงตัวบุคคลอีกด้วย<br>แล้วทั้งสามคนนี้ มีแนวคิดอย่างไร?</p><p>เราลองคิดเล่นๆ<br>ถ้านกบนกิ่งไม้ ไม่ร้องเพลง<br>ทำอย่างไรให้นกร้องเพลง</p><p>โอะดะ โนบุนากะ นกที่ไม่ร้องเพลง ก็จะฆ่ามันให้ตาย<br>โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ นกที่ไม่ร้องเพลง จะสอนให้มันร้องเพลง<br>โตฟูกุว่า อิเอยาสึ นกที่ไม่ร้องเพลง ก็จะรอจนกว่ามันจะร้องเพลง<br>คำตอบทั้งสามนี้ บอกลักษณะความคิดความอ่าน<br>ไม่ตกเป็นเมืองขึ้น ไม่เสียเอกราช<br>ไม่ต้องขอยืมเงินจากประเทศไหนมาช่วย</p><p>โอะดะ โนบุนากะ มีความเด็ดเดี่ยว มุ่งมั่น<br>และยังแฟงไปด้วยความโหดร้าย ความเกรี้ยวกราด<br>ไม่สนว่าจะทำร้ายใคร หรือทำให้ใครเดือนร้อน<br>การรวบอำนาจจะกระทบต่อใคร ไม่สนใจ</p><p>โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ มีความสามารถ มีปากเป็นอาวุธ<br>รู้จักเจรจา มีวาทศิลป์ในการพูดคุย โน้มน้าวจิตใจคู่ต่อสู้<br>ให้มาเป็นพวกของตนเอง<br>รู้จักผ่อนสั้น ผ่อนยาว ตรงไหนควรตึก ควรหย่อน</p><p>โตฟูกุว่า อิเอยาสึ รอทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ช้าไม่นาน<br>มีเอกลักษณ์กว้างไกล แต่ก็ยังแฝงไปด้วยที่ว่า<br>หากให้สิทธิเสรีแก่คนญี่ปุ่นมากเกินไป เราอาจโดนยึดอำนาจ<br>จึงสั่งให้คนในญี่ปุ่นเลิกติดต่อการค้ากับต่างชาติ<br>สอนให้คนญี่ปุ่นรู้แต่เพียงว่า นี่คือญี่ปุ่น มีเพียงแต่ภาษาเดียวที่สื่อสารกัน<br>แต่ยังแง้มหน้าต่างบานน้อยไว้ทางใต้ของญี่ปุ่น<br>คือเมือง นางาซากิ เป็นท่าเรือ ที่ขนถ่ายสินค้าระหว่างประเทศได้<br>ซึ่งมีจีนบ้างล่ะ เอเซีย ยุโรป</p><p>ทำให้ช่องว่างตรงนี้ มีแม่ชีเข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริส<br>แล้วคนทางโกะคิวชูทางใต้ของญี่ปุ่น<br>ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริส<br>คนที่นับถือศาสนาคริสเริ่มมีการเผยแพร่ให้คนเข้ามานับถือคริสมาขึ้น<br>โตฟูกุว่า อิเอยาสึ จึงเห็นว่า ถ้ายังเป็นอย่างนี้ต่อไป<br>ตัวเองจะโดนจะโดนริบรอนอำนาจ และโดนโค่นล้มในที่สุด<br>โตฟูกุว่า อิเอยาสึ จึงไม่รอให้ถึงวันนั้น จึงได้ทำการตัดไม้ตั้งแต่ต้นลม<br>ด้วยการออกกฏหมายห้ามคนญี่ปุ่นในรัฐบาลโตกุกาว่านับถือศาสนาคริส<br>เลยแม้แต่คนเดียว วิธีทดสอบคือ…</p><p>โดยการนำรูปปั้นพระเยซูมาวางที่พื้น<br>ถ้าไม่นับถือจริงๆ จะต้องเหยียบหน้าพระเยซูได้<br>เพื่อตรวจสอบว่านับถือศาสนาคริสหรือไม่<br>แน่นอนว่าคนที่นับถือศาสนาคริส ไม่สามารถเหยียบได้<br>จึงอพยบย้ายถิ่นไปที่ อโยธยาบ้านเรา หกร้อยคน</p><p>คนญี่ปุ่นที่นับถือคริสที่มีความสามารถในการออกรบที่อพยมมา<br>คือ ยะมะดะ นะงะมะซะ มาอยู่ในกรุงศรีอยุธยา<br>ทำให้เกิดหมู่บ้านญี่ปุ่นเกิดขึ้น เกิดลูก เกิดหลานขึ้น<br>เป็นพันๆ คน เกือบสามพันคน</p><p>ด้วยความสามารถการใช้ดาบของ ยะมะดะ นะงะมะซะ ในยุคนั้น<br>ที่มีมาก แม้จะตัวเล็ก ทรงผมซามูไร ตัวเล็ก ผูกจุกท้ายทอย<br>ได้ช่วยงานช่วยออกรบ ทำให้กษัรติย์บ้านเราตอนนั้นเห็นผลงาน<br>เป็นที่โปรดปราน เอามารับใช้ใกล้ชิดเหมือนมือขวา<br>ได้รับตำแหน่ง ออกญาเสนาภิมุข<br>ปัจจุบันอนุสาวรีย์อยู่ที่ หมู่บ้านไทยญี่ปุ่นที่อยุธยา<br>โดยรูปลักษณ์ของบ้านเป็นทรงไทย ข้างล่างเป็นลานกว้าง<br>ต้องขึ้นบรรได ไปพักผ่อน ไม่สามารถทำบ้านแบบญี่ปุ่นได้<br>วัสดุการก่อสร้างไม่เผื้ออำนวย</p><p>ในตอนนั้นคนที่อพยพมารวมถึง ยะมะดะ นะงะมะซะ<br>ได้นำสิ่งของต่างๆ มาด้วย<br>ทำให้คนไทยได้รู้จักดาบซามูไร รู้จักเหล้าสาเก รู้จักถ้วยชาม<br>แก้วที่ดื่มชาสวยๆ</p><p>ทำให้มีการแลกเปลี่ยนสินค้ากัน<br>ซึ่งสมัยก่อนบ้านเรายังไม่มีการนิยามเงิน<br>จึงใช้ของแลกของกัน</p><p>เมื่อแลกข้าวของกัน ก็เกิดความสัมพันธ์กัน<br>ท่านออกญาเสนาภิมุข ก็รับใช้ดูแลใกล้ชิดพระมหากษัตริย์ของเราในสมัยนั้น</p><p>อยู่ไปนานวันเข้า ก็มีคนที่อิจฉาริษยา<br>ก็ไปเป่าหูกษัตริย์เราว่าอย่าไว้วางใจคนญี่ปุ่น<br>เกิดแข็งเมืองก่อกบฏ<br>เลยหาวิธีกำจัดท่านออกญาเสนาภิมุข<br>โดยการนำพิษงูผสมยางไม้มาให้ทาน</p><p>เรื่องนี้หนังสือประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ไม่ค่อยเขียน<br>เพราะจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์<br>เมื่อคนญี่ปุ่นมาเที่ยวไทย คนที่สนใจประวัติศาสตร์<br>ก็มักจะถามว่าท่านยะมะดะ นะงะมะซะ ตายด้วยอะไร<br>ทำให้ต้องตอบไปว่า ตายด้วยโรคร้ายอย่างอิสุกอิใส<br>ที่เป็นแล้วต้องตายในสมัยนั้น ต้องพูดเลี่ยงๆ ไป</p><p>และในสมัยนั้น ไม่มีหลังฐานที่แน่นอนว่าท่านออกญาเสนาภิมุข<br>มีลูกมีหลานหรือไม่ เห็นเป็นเพียงแต่ชื่อ<br>และประวัติศาสตร์ให้คนรุ่นหลังเล่าต่อๆ มา</p><p>หลังจากคืนอำนาจให้กับจักรพรรดิเมจิแล้วเป็นอย่างไร?</p><p>การเมืองการปกครองก็เข้าสู่ภาวะปกติ<br>โดยคนที่เจรจากับรัฐบาลโตกุกาว่า ให้กับจักรพรรดิเมจิ<br>คือ ไซโง ทะกะโมะริ มีอนุสาวรีย์อยู่ที่สวนสาธารณะอุเอะโนะ<br>ซึ่งเป็นซามูไรคนสุดท้าย ก่อนที่จะปกครองแบบประชาธิปไตย<br>(ดูได้จากหนัง The last Samurai)<br>ประมาณช่วงราชการที่ 5 ของบ้านเรา</p><p>โดยมีการเจรจาอยู่นานพอสมควร ก่อนที่รัฐบาลโตกุกาว่าจะคืนอำนาจ<br>ให้กับจักรพรรดิเมจิอย่างสมบูรณ์</p><p>ในคืนตอนเจรจา ไซโง ทะกะโมะริ เล็งเห็นว่า<br>ญี่ปุ่น พอเริ่มพัฒนาเริ่มมีความเจริญเกิดขึ้น<br>วัฒนธรรม อารยะธรรมตะวันตก ฝรั่ง การจับไม้จับมือ มีหอมแก้ม<br>ยิ่งนานไปนานไป ญี่ปุ่นจะเริ่มหมดความเป็นตัวตน<br>จึงอยากให้รัฐบาลโตกุกาว่าจะคืนอำนาจให้กับจักรพรรดิเมจิ<br>สมควรต่อเวลา ดึงกันไปดึงกันมา ไม่ยอมคืน<br>จน ไซโง ทะกะโมะริ ท้อ ต้องลาออกจากราชสำนัก<br>เนรเทศตัวเองออกมา เพื่อกลับบ้านเกิดที่แถวคาโกะชิม่า<br>เป็นเกาะทางใต้ของญีปุ่น<br>มารู้ตัวอีกทีก็โดนศัตรูโอบล้อม ใกล้จึงถึงบ้านเกิดแล้ว<br>และรู้ว่าตัวเองต้องตายแน่ๆ<br>นักรบญี่ปุ่น ถ้าจะตายทั้งทีต้องตายอย่างมีเกียรติ<br>ไม่ตายด้วยน้ำมือศัตรูโดยเด็ดขาดถ้าไม่จำเป็น<br>จึงได้คว้านท้องฆ่าตัวตาย<br>ด้วยการเอาผ้าขาวมารองที่ท้อง<br>ใช้มีดสั้นแทงที่ช่องท้อง<br>ลากไปขวา แล้วคว้านไปซ้าย<br>ก่อนตายได้ลั่นวาจาไว้ว่า<br>“ถึงจะมีเจ็ดชีวิต ก็ขออุทิศตนให้แก่องค์จักรพรรดิ”</p><p>สถานที่สุดท้ายที่อยู่ในโตเกียวที่ได้ไปคือ ชินจูกุ<br>ชินจูกุ เป็นย่านสำหรับการช๊อปปิ้งโดยแท้จริงเช่นกัน<br>เพราะสินค้าจะทันสมัยหมด แฟชั่น เทคโนโลจี<br>หรือแม้แต่อาหาร ผลไม้ (ทุเรียนลูกละ 2,700 บาท)<br>ร้านร้อยเยนก็ใช่ย่อย มีของให้เลือกเยอะมาก</p><p>เสียดายที่เวลาทั้งหมดในชินจูกุ หมดไปกับการตามหา<br>ร้าน Onitsuka Tiger ซึ่งมีแค่สองร้านเท่านั้น<br>แบบก็น้อย ซึ่งไม่เท่ากับฮาราจุกุ<br>เป็นอะไรที่แปลกที่คนญี่ปุ่น ไม่ใส่รองเท้า Onitsuka<br>อาจเป็นเพราะคนที่นี่เดินเยอะ แล้วพื้นของ Onitsuka บาง<br>อาจไม่ตอบโจทย์ของคนที่นี่</p><p>ถ้าจะหา Onitsuka Tiger ตลาดอะเมโยโกะก็มีเหมือนกัน<br>อยากจะบอกว่า Onitsuka ที่นี่ราคาไม่ถูกเลย<br>ถูกกว่าไทยแค่ 500 บาท</p><p>Converse คนญี่ปุ่นนิยมใส่มากเช่นกัน<br>น่าเสียดายที่ราคาเท่ากับที่ประเทศไทยเลย</p><p>หลังจากเดินหา Onitsuka แล้ว<br>ก็ได้เดินแวะสถานที่อื่นทั่วไป<br>จนมาหยุดที่ร้านขาย CD<br>ก็ลองสุ่มๆ ซื้อมาสามแผ่น<br>ปรากฏว่ามาหาใน internet ย้อนหลัง<br>เป็นวงดังๆ อย่าง AKB48, HKT48 และ Nogizaka46<br>(แผง cd มี 4 แผงได้ ที่เหลือหนังโป๊ทั้งร้าน ฮ่าๆ)</p><p>หลังจากนั้นก็ตามเสพสินค้าร้าน Muji ต่อ<br>ราคาพอๆ กับบ้านเรา<br>และที่โหดร้ายกว่านั้นคือ ใส่เสื้อ XL แล้วยังไม่เข้า<br>อาจเป็นเพราะเราอ้วนเกินไปแล้วก็ได้</p><p>จบด้วยการปิดท้ายที่ร้านขายกระเป๋า<br>ที่ตลาดอะเมโยโกะ เราไม่ได้ซื้อ Anello เลยพลาด<br>ต้องมาซื้อที่นี่ ราคาใบเล็กเท่าใบใหญ่เลย<br>แต่ก็ถูกกว่าไทยอยู่ดี</p><p>ท้ายที่สุดได้ผ่าน Shop Nike ในชินจุกุ<br>พบว่า เป็นรุ่นใหม่ๆ ทั้งนั้น<br>แถมราคาถูกกว่าบ้านเรามากๆ มากจริงๆ<br>บางรุ่นยังไม่เข้าไทยก็มี<br>น่าเสียดายที่เราล้มละลายไปเรียบร้อยแล้ว</p><p>จากนั้นเราก็เดินทางกลับสนามบินฮาเนดะ<br>เพื่อบินกลับประเทศไทย<br>ปิดทริป ญี่ปุ่นครั้งแรก</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c1b1170a23ed" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ญี่ปุ่นครั้งแรก Part 3]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/%E0%B8%8D%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81-part-3-6728550b88bb?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6728550b88bb</guid>
            <category><![CDATA[japan]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 22 Dec 2016 15:58:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-12-22T15:58:11.729Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>วันนี้คาเสะซังได้นำเราเดินทางมาสู่ ศาลเจ้าเมจิ<br>ซึ่งเป็นสถานที่ที่ฝังพระศพขององค์จักรพรรดิเมจิ<br>โดยภายในศาลเจ้านั้นร่มรื่นมา เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่<br>และแน่นอนว่าเป็นป่าที่ล้อมรอบไว้ด้วยเมือง<br>ภายหลังทราบว่า ป่าที่ล้อมรอบศาลเจ้าเมจิและรอบด้วยเมืองอีกทีนั้น<br>เกิดจากมนุษย์เป็นผู้สร้างระบบนิเวศนี้ขึ้นมา โดยจะมีอายุครบ 100 ปีแล้ว</p><p>ศาลเจ้าเมจิ เป็นสถานที่ที่คนมีเงินมักจะมาแต่งงานด้วย<br>ซึ่งวันที่เราไป ก็มีคนแต่งงานด้วยเช่นกัน ได้เห็นพิธีแต่งงานต่างๆ หลายคู่</p><p>ป่าที่อยู่รอบๆ ศาลเจ้าเมจิ บางพื้นที่ไม่อนุญาตให้เดินเข้าไป<br>เพราะฉะนั้นพยายามสังเกตด้วยว่า ทางเดินนี้มีคนหรือไม่</p><p>นอกจากนี้ยังพบกับความน่ารักที่คุณครูพาเด็กๆ มาทัศนศึกษา<br>เดินออกกำลังกายที่นี่ด้วย เด็กประมาณ อนุบาล 2 บ้านเราได้<br>โดยมีพ่อแม่ยืนให้กำลังใจอยู่นอกขบวน</p><p>และที่สำคัญศาลเจ้าเมจิ (Meji jingu) อยู่ใกล้กับฮาราจุกุ<br>ซึ่งห่างจากเมืองไม่มาก</p><p>ด้วยความสงสัยว่า คนญี่ปุ่นซื้อบ้านกันในราคาเท่าไหร่<br>พี่เหมียวบอกว่า ราคาบ้านรอบๆ เมือง<br>ราคาตกอยู่ที่หลังละ 10 ล้านบาท พื้นที่ 45ตารางวา<br>และราคาที่ดินในเขตเศรษฐกิจอย่างกินซ่า Ginza ตกตารางเมตรละ 10 ล้านบาท</p><p>ภายในเมืองทุกๆ การเดินรถครบ 1 กิโลเมตร จากที่สังเกตนั้น<br>จะพบรถพยาบาลอยู่เสมอ ได้ยินเสียงไซเรนดังเกือบตลอด<br>เลยสงสัยว่า ทำไมเราเห็นรถแบบนี้บ่อย<br>แน่นอนว่า สังคมญี่ปุ่นเป็นสังคมคนแก่ไปแล้ว<br>คือมีเด็กเกินใหม่รวมกันน้อยกว่าคนแก่<br>และ 5.6 นาที คือ เวลาที่รถพยาบาลจะต้องไปจุดเกิดเหตุหลังจากวางสาย<br>ดังนั้น ตามสถานที่ชุมชม จะมีรถพยาบาล standby อยู่เกือบตลอด<br>ส่วนใหญ่รถพยาบาลจะเดินทางไปตรงเวลา<br>ถ้ามาช้า คนไข้สามารถที่จะฟ้องร้องได้<br>รถพยาบาลของญี่ปุ่นสามารถเลือกได้ว่า<br>จะเลือกรถแบบมีไซเรน มีเสียงหรือไม่ ได้อีกด้วย</p><p>ญี่ปุ่นไม่ใช่ว่าจะไม่มีคนไร้บ้าน แม้กระทั่งคนไร้บ้านเหล่านี้ยังมีวินัย<br>คนไร้บ้านที่นี่จะนอนเป็นที่ ชอบเก็บกระดาษลัง เต้นท์เก่าๆ มากางนอน<br>อีกทั้งชอบเห็บของที่ทิ้งแล้วมาใช้ต่อ</p><p>การแข็งขันในภายธุรกิจที่ญี่ปุ่นนั้นรุนแรงมาก<br>ถ้าธุรกิจล้นละลาย หรือโดนไล่ออก<br>บุคคลที่ได้รับผลกระทบจะกลายเป็น homeless<br>เพราะงานค่อนข้างที่จะหายาก</p><p>ญี่ปุ่น มีวัฒนธรรมคือ ผู้ชายทำงานคนเดียว ส่วนผู้หญิงอยู่บ้านเป็นแม่บ้าน</p><p>หลังจากนั้นได้เดินทางไปที่วัดอาซะกุซ่า ซึ่งเป็นวัดที่เก่าแก่อีกที่หนึ่งในโตเกียว<br>ก็ได้ไปไหว้พระขอพร โดยที่นี่จะพยายามพัดควันจากธูปที่ปักในกระถางแล้วให้เข้าตัว<br>เพื่อขอให้พรติดตัวไปกับเราด้วย บางคนถึงขั้นเปิดกระเป๋าให้ควันเข้าไปก็มี</p><p>หลังจากนั้นก็เดินออกมาจะเจอร้านค้าเยอะแยะมากมาย<br>มีทั้งขนม ไอศครีม เสื้อผ้า กระเป๋า และ ของฝาก</p><p>ญีปุ่น ไอศครีม ห้ามถือออกมาทานนอกร้านเด็ดขาด<br>ไม่ใช่แค่ไอศครีมเท่านั้น รวมไปถึงขนมอื่นๆ ด้วย<br>บางร้านห่อแล้วแกะยากมาก<br>เพราะเข้าต้องการให้เราไปทานที่บ้าน<br>เป็นการช่วยลดขยะไปในตัว (ถังขยะหายากมาก)<br>นอกจากนั้นการถือของกินเดินไปเดินมา<br>เป็นเรื่องไม่ควรทำอีกด้วย</p><p>อย่างที่เล่าไว้ด้านบนว่า กินซ่าที่ดินแพงแพงมาก<br>เดิมเคยเป็นเมืองผลิตเหรียญ<br>แต่แล้วก็เกิดการเปลี่ยนแปลงของเมือง<br>คนในกินซ่าหันมาใส่สูท สร้างตึก สร้างรถไฟ<br>และบ่อยให้มีนักธุรกิจไหลเข้ามา</p><p>หลังจากทานข้าวก็เดินทางไปตลาดอะเมะโยะโกะ<br>และมีตึกทาเคยะ หรือที่คนไทยเรียกว่า ตึกม่วง<br>ซึ่งอยู่ใกล้กับสถานี อูเอโนะ<br>จะบอกว่าที่นี่ของถูกมาก<br>ก่อนจะเริ่มไปตะลุยหาของได้ถามพี่เหมียวว่า<br>ที่นี่ มีของก๊อบหรือไม่ พี่เหมียวบอกว่า ไม่มี เพราะกฏหมายแรง</p><p>ไอ้เราก็ไม่เชื่อ เลยตระเวนเดินไปทั่ว<br>ได้สัมผัสเสื้อผ้า รองเท้า ปรากฏว่าจริง<br>บางแบรนด์นี้ราคาถูกกว่าไทยประมาณ 40%<br>และที่แน่นอน Nike Adidas ถูกกว่าไทยเยอะมาก<br>ซึ่งผมได้เสียปีนเขาจากที่นี้ด้วยของ Adidas ในราคา 340 บาท เท่านั้น<br>(ในไทยราคาอยู่ที่ 1300+)</p><p>ซึ่งตลาดนี้มีหลาย Zone แต่ไม่ได้แบ่ง Zone อย่างชัดเจนว่า Zone ขายอะไร<br>เราต้องใช้เวลาในการเดินหาเอาเอง<br>ทางที่ดี ควรมีรายการที่จะซื้อมาแล้วจะดีมาก<br>เพราะจะทำให้ประหยัดเวลาไปได้มาก<br>แต่หากคิดอะไรไม่ออก แล้วมาซื้อที่นี่ บอกได้เลยว่า จะเสียเวลามาก<br>เพราะระหว่างทางมีสิ่งที่เคยดูดเราให้ซื้อตลอดระยะเวลา<br>เรียกว่า พร้อมล้นละลายได้เลยทีเดียว<br>(ของถูกกว่าชิบูย่า และชินจูกุ)</p><p>น้ำหอม รองเท้า เสื้อผ้า กระเป๋าอย่าง Anello ก็ราคาถูก<br>บางร้านสามารถต่อราคาได้อีกด้วย Anello ขนาดใหญ่ตกอยู่ที่ 3700 yen<br>ถ้าอยากได้ถูกกว่านี้ ต้องซื้อ 20 ใบขึ้น<br>ส่วนกระเป๋าอื่นๆ ที่ทำจากหนังก็เก็บรายละเอียดได้ดี<br>และจะมีอยู่ร้านหนึ่งที่ขายทุกอย่างในร้าน 3000 yen<br>ซึ่งนำของที่หมดยุคแฟชั่นแล้วมาขาย<br>จะบอกว่าซื้อมาเถอะ ถ้าไม่สนใจเรื่องแฟชั่น<br>เพราะคุณภาพหนังนั้น ดีจริงๆ</p><p>เนื่องจากเวลาน้อย เลยต้องแบ่งเวลาให้ดี<br>จึงต้องแบ่งเวลาไปตึกม่วงบ้าง<br>ตึกม่วงจะแบ่งเป็น ตึก A และ ตึก B เอาง่ายๆ ว่า<br>ตึก A ขายของพวกเครื่องใช้ไฟฟ้า อิเล็กทรอนิค (นาฬิกา หูฟัง DAP)<br>ซึ่งเราได้ไปเปลี่ยนสายนาฬิกามา ถือว่าเยี่ยมเลยกับคุณภาพและเงินที่จ่าย<br>ส่วนตึก B จะเป็นเสื้อผ้า ทั้งในและนอกที่นำเข้าอย่างแบรนด์เนม<br>ราคาแบรนด์เนมที่นี่ไม่ถูกเท่าไหร่<br>ถ้าถูกคนเป็นน้ำหอม เพราะถูกมาก แต่มีให้เลือกไม่เยอะ<br>CK one 100 mL ราคา 720 บาทเท่านั้น<br>เรียกได้ว่า ขนกลับไทยได้เลย</p><p>เมื่อเดินจนขาจะระเบิดก็เดินทางกลับ<br>เนื่องจากวันนี้กลับโรงแรมเร็ว เลยมีเวลานั่งรถไฟฟ้าครั้งแรก<br>จะอยากบอกว่า ที่นี่มีเครื่อง print เป้าหมายการเดินทางให้ด้วยว่า<br>เราต้องลงที่สถานีไหน ผ่านสถานีไหนบ้าง ซึ่งสะดวกมาก<br>แน่นอนว่า ที่เราจะไปคือ ชิบูย่า เพื่อไปข้ามถนน</p><p>เมื่อถึงชิบูย่า เป้าหมายแรกคือ ทางข้ามที่มั่วมากๆ<br>มั่วขนาดไหนดูได้<a href="https://www.youtube.com/watch?v=6q36pnzcw70">ที่นี่</a> โดยเวลาจะเร็วกกว่าไทย 2 ชั่วโมง</p><p>เมื่อได้ลองข้ามแล้ว ก็ข้ามอยู่ 2–3 รอบ<br>ข้ามมาก็เจอ Starbuck โดยชั้น 2 ของสาขานี้<br>เราจะมองเห็นวิวที่คนข้ามถนนได้ชัดที่สุดอีกด้วย<br>แต่ที่นั่งก็ไม่มีเช่นกัน เพราะคนมาจับจองหมดแล้ว</p><p>ระหว่างนี้ก็เดินเตร่ไปเรื่อย ก็เจอรถมาริโอ้ขี่มาด้วย<br>เป็นโคคาท ช่วยกระตุ้นการท่องเที่ยวได้ดี</p><p>ญี่ปุ่นใช่ว่าจะไม่มีแว๊น ระหว่างที่เดินเตร่<br>ก็เจอ 2 คันที่ชอบมาเบิ้ลเครื่องในเมือง</p><p>อีกร้านที่พบเจอคือ ร้านคาราโอะเกะที่อยู่ใกล้ๆ กับมัทซึโมโต้ (ร้านขายเครื่องสำอาง ไม่มีภาษาอังกฤษนะ)<br>เดินหาลูกค้าด้วยการเดินไปคุยตีสนิทกับลูกค้าที่ข้ามถนนไปมา<br>แล้วชวนมาเข้าร้าน ซึ่งคนที่ไปชวนก็จะเป็นเด็กนุ่มหน้าตาดี (น่าจะมัธยมปลาย)<br>ซึ่งคนที่ชวนมาร้านก็จะเป็นวัยรุ่น</p><p>จากการสังเกต ที่นี่เหมือนเป็นเมืองแฟชั่นเลยก็ว่าได้<br>เพราะแต่งตัวดูดีมาก อยู่ในเทรนตลอดแทบจะทุกคน<br>บางคนแต่งง่ายๆ สีดำทั้งชุด ขาวที่ชุด เทาทั้งชุด แต่ดูดีสุดๆ<br>บางคนจัดเต็มมีสีสัน<br>บางคนเป็นผู้ชายแท้ๆ แต่งหญิงก็มี (เรามีผู้ชำนาญการเดินทางไปด้วย)<br>บ้างก็แต่งตัวเป็นแม่มดมาก็มี<br>เรียกได้ว่า ไม่มีคำว่าอาย และมีความเป็นปัจเจกชนสูงจริงๆ<br>ซึ่งชอบการแต่งตัวของคนเมืองนี้มาก<br>ปกติไม่ได้สนใจแฟชัน แต่เห็นแล้วอยากแต่งตัวขึ้นมาทันที</p><p>และแล้วก็ด้วยความเหนื่อยล้า<br>จึงได้เดินทางกลับที่พัก และสลบตามกำลัง</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6728550b88bb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ญี่ปุ่นครั้งแรก Part 2]]></title>
            <link>https://thankzaki.medium.com/%E0%B8%8D%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81-part-2-f24d14483213?source=rss-47625c8a65b2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f24d14483213</guid>
            <category><![CDATA[japan]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sorawit Zongkun]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 22 Dec 2016 15:52:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-12-22T15:52:55.649Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เช้ามาคาเสะซังจะนำเราไปยังภูเขาไฟฟูจิ<br>ซึ่งระหว่างทางเราได้ผ่านถนนสายดนตรีด้วย<br>โดยจะมีดนตรีบรรเลงอยู่ตามถนน<br>ในญี่ปุ่นจะมีด้วยกัน 10 สาย (หรือ 12 สาย)<br>ซึ่งมีไว้สำหรับทดสอบความดัน<br>หากเราได้ยินเสียงแสดงว่าหูเราปกติ<br>อีกทั้งยังช่วยในการตรวจสภาพรถได้อีกด้วย<br>โดยการที่วัดจากคนด้านหลัง หากเสียงดนตรี<br>แสดงว่า รถมีคุณสมบัติมากพอที่จะขี่รถขึ้นภูเขาได้<br>(พี่เหมียวบอกว่าวัดจากเสียงเครื่อง<br>โดยส่วนตัวคิดว่าไม่น่าจะเกี่ยวกัน)<br>ภูเขาไฟฟูจิแน่นอนเป็น Landmark ของญี่ปุ่นเลยก็ว่าได้<br>โดยมีทั้งหมด 10 ชั้น (เรียกว่าสถานี)<br>แต่รถสามารถขึ้นไปได้แค่ 5 สถานนีเท่านั้น<br>ที่เหลือต้องปีนขึ้นไปเอง<br>โดยจากชั้น 5 ไปชั้น 10 ใช้เวลาปีนรวมพักประมาณ 5 ชั่วโมง<br>ที่สถานีที่ 5 ทำให้เราได้ถ่ายรูปกับภูเขาไฟฟูจิ<br>ซึ่งมักจะมีเมฆมาบังปากป่องภูเขาไฟตอนถ่ายรูป<br>ทำให้ต้องรอเวลาให้เห็นปากภูเขาไฟอยู่เสมอ</p><p>ในสมัยก่อน พี่เหมียวเล่าว่า การนับชั้นของภูเขาไฟฟูจิ<br>จะนับโดยการใช้เทียน 1 เล่ม<br>คือถ้าจุดเทียนไปเรื่อยๆ เดินแล้วหมด เท่ากับผ่านไปแล้ว 1 ชั้น<br>(อันนี้เป็นภูมิปัญญาชาวบ้าน)</p><p>ชั้นที่ 7–8 จะมีที่สำหรับให้นักปีนเขาพัก<br>และหากขึ้นไปถึงชั้นที่ 10 ได้ จะเห็นพระอาทิตย์ด้วย<br>ซึ่งคนมักจะนิยมไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่นั่น</p><p>ที่ขั้น 5 ซึ่งเป็นสถานที่ที่คาเสะซังมาส่งเรานั้น<br>มีวัดอยู่ด้วย ซึ่งทัวร์ไทยมาลงเยอะมาก<br>และมีการแจกกระดิ่งด้วย<br>ประโยชน์ของกระดิ่งคือ เวลาปีนเขาแล้วหมอกลงจะทำให้มองไม่เห็น<br>เราต้องคอยสั่นกระดิ่ง เพื่อบอกว่า เราอยู่ตรงนี้นะ<br>ทำให้คนที่ร่วมปีนเขาขึ้นมาได้รู้ว่าเรายังไม่ร่วงไปไหน</p><p>ขนมแป้งชาเขียว เป็นเอกลักษณ์ของภูเขาไฟฟูจิชั้น 5<br>ต้องทานให้ได้นะ</p><p>ระหว่างที่ถ่ายรูป ได้เห็นเจ้าหน้าที่กำลังโบกรถ<br>แล้วมีทัวร์จีนเดินเหยียบเส้น ย้ำว่าแค่เหยียบ ไม่ได้เข้าเขต<br>เจ้าหน้าที่ก็วิ่งมาเป่าแล้วกันให้เข้าในเส้นทันที<br>ซึ่งตกใจมากตรงที่ เจ้าหน้าที่เขาแคร์นักท่องเที่ยวมาก</p><p>และอีกสิ่งที่เจอที่นี่คือ การข้ามถนน ต้องใช้ทางม้าลายเท่านั้น<br>เพราะเห็นทัวร์จีนเดินข้ามถนน เจ้าหน้าที่ก็มาเอี่ยวตัวแล้วให้ไปข้ามที่ทางม้าลาย</p><p>หลังจากนั้นได้แวะทานข้าว เลยเกิดประสบการณ์ใหม่อีกแล้ว<br>เนื่องจากที่ทานข้าว มีที่ให้วางร่ม<br>ตอนแรกเอะใจว่า ทำไมถึงไม่มีใครวางเลย<br>เราก็คิดว่า ดีเหมือนกัน จะได้เสียบวางไว้<br>พอหลังทานข้าว ปรากฏว่า ร่มหาย<br>พอสักพักนึง อ้าวเฮ่ย ทัวร์จีนเอาร่มเราไปใช้<br>เท่านั้นไม่พอ สภาพพัง และเท่านั้นไม่พอ มันดันเอากลับเข้ารถไปด้วย<br>holy shit ครบสูตร<br>นี่คือเหตุผลว่า ทำไมคนญี่ปุ่นไม่วางร่มที่นี่<br>เพราะจากที่ผ่านๆ มา จะเห็นคนญี่ปุ่นวางร่มไว้หน้าร้านสะดวกซื้อ</p><p>พี่เหมียวบอกว่า หลังจากนี้เราจะเข้าตัวเมืองมากขึ้น<br>สิ่งที่ต้องทำคือ การขอนามบัตรโรงแรมไว้<br>เพราะในกรณีหลง ให้ส่งนามบัตรให้ Taxi<br>(Taxi แพงมาก)<br>และสิ่งที่ต้องรู้คือ เขตคันโต (โตเกียว) จะขึ้นบรรไดชิดซ้าย<br>ส่วน เขตคันไซ(โอซาก้า) จะชิดขวา<br>และที่สำคัญคือ ห้ามถ่ายรูปคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต<br>ซึ่งเพิ่งบรรจุเป็นกฏหมายเมื่อ 3 ปีที่ผ่านมา<br>แม้แต่คนญี่ปุ่นถ่ายกันเอง หากไม่อนุญาตก็โดนด้วย</p><p>เกอิชา คือ ผู้หญิงที่ทาหน้าขาวๆ ทางปากสีแดงจัด<br>เป็นอาชีพหนึ่งของสตรีญี่ปุ่นในสมัยก่อน<br>ถือว่าเป็นผู้ที่ชำนาญทางศิลปะและให้ความเพลิดเพลิน<br>เป็นเสมือนผู้คอยต้อนรับและปรนนิบัติแขก<br>เกอิชามีอยู่แพร่หลายอย่างมากในญี่ปุ่นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ19<br>เกอิซา ไม่ใช่หญิงโสเภณี แต่เป็นเหมือนคนใช้มีไว้ปรนนิบัติ<br>เพราะต้องเก่งดนตรี<br>เก่งทำอาหาร<br>เก่งพูดคุย<br>เก่งรำ<br>เก่งร้องเพลง<br>ซึ่งเป็นอาชีพที่มีเกียรติ<br>โดยต้องนำมาฝึกตั้งแต่เด็ก ส่วนมากเด็กที่ซื้อตัวมาจะไม่มีครอบครัว<br>เมื่อสี่ปีก่อน ค่าปรนนิบัติ จะอยู่ที่ 3 ชั่วโมง 6หมื่น บาท</p><p>รถยนต์บางคันจะมีสัญลักษณ์ของคนที่ขับรถมือเดียว หรือหูหนวกด้วย<br>อีกทั้งยังมีสัญลักษณ์มือใหม่ ที่ขับรถยังไม่เกินหนึ่งปี</p><p>คนญี่ปุ่นเมื่อมีลูก จะไม่ให้พ่อแม่เลี้ยง<br>ทำให้ผู้หญิงลาออกจากงานแล้วมาเป็นแม่บ้านโดยสมบูรณ์แบบ<br>เมื่อคนแก่ไม่มีหลานให้เลี้ยง คนแก่ก็จะว่าง<br>เลยต้องหาชมรมเพื่อสังสรรค์ ป้องกันโรคอัลไซล์เมอร์</p><p>เซเว่นญี่ปุ่นมีเก็บข้อมูลลูกค้า<br>โดยด้านนึงของเครื่องเก็บเงิน เป็นข้อมูลลูกค้าและด้านนึงเก็บเงิน<br>บางถนนมีสี่สาขาติดกัน เพราะเขาจะไม่ stock สินค้า<br>ซึ่งเวลาขนส่งสินค้าจะใช้น้ำมันน้อย<br>เพราะวิ่งรอบเดียวส่งสี่สาขา</p><p>ญี่ปุ่นจะมีเครื่องดื่มอัตโนมัติ<br>ที่พอลูกค้ามายืนหน้าเครื่องมันจะเลือกรายชื่อสินค้ามาให้กดเลือก<br>ซึ่งเป็นเครื่องแบบดิจิตอล เครื่องแบบนี้ส่วนใหญ่จะอยู่ในสถานีรถไฟ</p><p>นอกจากนี้ยังมีตู้ขายกางเกงในใช้แล้วของผู้หญิงด้วย<br>หากเราได้ไป sex shop ห้ามเสียงดัง<br>เพราะรบกวนแขกคนอื่นแล้วเจ้าของร้านจะไล่เราออกไป</p><p>Taxi ญี่ปุ่นจะมีพลาสติกกันระหว่างคนขับและลูกค้าด้านหลัง<br>โดยคนขับจะให้เรานั่งด้านหลังก่อน<br>เมื่อด้านหลังเต็มค่อยมานั่งด้านหน้า<br>ทำให้เวลาจ่ายเงินต้องสอดเข้าไป<br>นอกจากนั้นใน Taxi ยังมีกล้องวงจรปิดพร้อมบันทึกเสียง<br>เพื่อป้องกันการฟ้องทีหลัง และการลวนลามคนขับรถ<br>Taxi ที่นี่ห้ามนั่งซ้อนตัก</p><p>หากโดยสารด้วยรถบัสควรมารอก่อน<br>เพราะรถบัสที่นี่ตรงเวลา</p><p>การซื้อรถยนต์ต้องมีเอกสารที่จอดรถ<br>ถึงซื้อรถยนต์ได้ ถ้าเช่าที่จอดก็ต้องมีเอกสารมายื่น</p><p>ตึกบางตึกหากสังเกตจะเห็นว่า ที่หน้าต่างมีสัญลักษณ์สามเหลี่ยมหัวค่ำ<br>นั่นหมายถึง เวลาเกิดเหตุภัยธรรมชาติ เจ้าหน้าที่หรือคนในตึก<br>จะสามารถตีแตกได้ง่าย ไม่กระจาย ไม่บาด เพื่อให้เจ้าหน้าที่เข้าไปช่วยเหลือได้</p><p>พิพิธภัณฑ์ซาดาโกะ คือเด็กผู้หญิงได้รู้ว่าตัวเองได้รับผลกระทบจากนิวเคลียร์<br>และทราบว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่นาน จึงได้พับนกกระเรียน<br>พับเพื่อให้หายความเจ็บปวด</p><p>ช่วงบ่ายได้เดินทางมาที่โกเทมบะ เอ้าท์เลท<br>ที่นี่มีแบรนด์เยอะมาก และสินค้าบางอย่างถูกกว่าไทยแบบหารสอง<br>(แต่บางอย่างก็แพงนะ ต้องมีความรู้เรื่องสินค้าชนิดนั้นมาก่อนซื้อ)<br>ในการของ Tax Free ต้องซื้อให้เกิน 5,000 yen<br>ที่นี่จากที่เดินดู Adidas กับ Nike ถูกกว่าบ้านเราเยอะมาก<br>เจอที่ชอบใจซื้อได้เลยไม่ต้องลังเล<br>ไม่ต้องไปซื้อที่อื่นอีก<br>แต่ถ้าไม่เจอแบบที่ชอบ ที่ชิบูย่ากับชินจูกุยังมีให้เลือก<br>แต่จะแพงกว่าโกเทมบะ (ก็ยังถูกกว่าไทย)<br>ส่วนมากที่นี่จะเป็นของตกรุ่น (แต่ในไทยยังนิยมอยู่)</p><p>จะบอกว่า ชาบูของญี่ปุ่น เด็ดมาก<br>เนื้อนุ่ม ละลายในปาก<br>ไม่เคยทานเนื้อหมูที่ไหนอร่อยเท่านี้เลย<br>แต่ปัญหาคือ ต้องพาน้ำจิ้มมาเองด้วยนะ<br>เพราะที่นี่จะทานกับโชยุ<br>ซึ่งรสชาติไม่เด็ดเท่าน้ำจิ้มแจ่วหรือแม่ประนอมแน่นอน</p><p>หลังจากนั้นก็เดินทางไปที่พักที่ Shinagawa Prince Hotel<br>ซึ่งอยู่ใกล้สถานีรถไฟฟ้า Shinagawa<br>แต่เนื่องด้วยมีเวลาเหลือน้อย เพราะรถไฟขบวนสุดท้ายหมด 24.07 น.<br>ถ้าหมดแล้วคือนั่ง Taxi อย่างเดียว<br>ทำให้เดินเตร่ที่รอบโรงแรมแทน</p><p>พบว่า คนญี่ปุ่นปิดออฟฟิตบางที่ 23.30 น.<br>แล้วตรงมาทานเหล้าต่อ<br>พนักงานพูดอังกฤษไม่ได้เลย<br>เลยใช้ภาษามือเอา ชี้ๆ ไป<br>ก็ได้ทานสาเกเย็น (อาซาฮีก่อนดื่ม แต่ไม่ใช่สายเบียร์)<br>ถ้าอยากครบเครื่องต้องกินคู่ถั่วยามาเมะจะเยี่ยมมาก<br>ไหลยาวกันไปทั้งกลุ่ม 4 ขวด</p><p>จะบอกว่าตู้กดในเมืองมีเยอะเป็นว่าเล่น<br>ด้วยความซนก็กดไปทั่ว<br>ซึ่งทิ้งทริปหมดกับตู้พวกนี้เกือบ 2 พันบาท<br>เพราะอยากลองหลายๆ รสชาติ<br>ยิ่ง fanta มีรสแปลกๆ เยอะมาก</p><p>เนื่องจากเมื่อวานโดนทัวร์จีนขโมยร่ม เลยซื้อร่มใหม่<br>(ซึ่งไม่ได้ใช้เลยทั้งทริป และพายุลูกที่ 16 ก็จากไป)</p><p>ระหว่างทางกลับบ้านด้วยความที่อยากคุยกัน เลยเดินจับกลุ่มคุย<br>พบว่า คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่ ไม่เดินแซง<br>พอเราบอกให้เพื่อนเราขยับหน่อย<br>เขาคำนับขอบคุณเรา<br>ซึ่งอันนี้เป็นอะไรที่ประทับใจอีกเช่นกัน</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f24d14483213" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>