ເຊື່ອວ່າຫຼາຍຄົນຄົງເຄີຍຄິດໄລ່ດອກເບ້ຍຄືນແລ້ວໄປປຽບທຽບກັບຂອງທະນາຄານແຕ່ຜົນອອກມາບໍ່ອອກຄືກັນ, ຈັກເຂົາເຈົ້າໄລ່ກັນແບບໃດ (ຄິດໃນໃຈ), ດັ່ງນັ້ນມື້ນີ້ຜູ້ຂຽນຈະມາໄຂຄວາມຂ້ອງໃຈແລະນຳຄວາມຮູ້ເລັກນ້ອຍກ່ຽວກັບການການຄິດໄລ່ດອກເບ້ຍມາໃຫ້ ເພື່ອເປັນການປຽບທຽບວ່າການຄິດໄລ່ແບບໃດໄດ້ເສຍດອກເບ້ຍໜ້ອຍທີ່ສຸດ “ຜູ້ຂຽນໄດ້ອະທິບາຍພ້ອມທັງມີສູດຄິດໄລ່ໃນ Excel ໃຫ້ພ້ອມ ແລະ ສະຫຼຸບແບບງ່າຍໆໃຫ້ພ້ອມໃນຕອນທ້າຍ”

ວິທີການຄິດໄລ່ດອກເບ້ຍເງິນກູ້

ວິທີການຄິດໄລ່ດອກເບ້ຍມີຫຼາຍວິທີແຕ່ລະວິທີຈະໃຫ້ຜົນລັບທີ່ຕ່າງກັນ. ໃນທະນາຄານ ຫຼື ສະຖາບັນການເງິນໃນບ້ານເຮົາສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນໃຊ້ 3 ແບບນີ້ຄື:

1. ໄລ່ແບບສະເໝີໂຕ ຫຼື Flat rate ຫຼື ເວົ້າງ່າຍໆແມ່ນການຈ່າຍເງິນຕົ້ນ ແລະ ດອກເບ້ຍເທົ່າກັນທຸກໆເດືອນ ຫຼື ຊຳລະເທົ່າກັນທຸກເດືອນ (ຕົວຢ່າງ: ເງິນຕົ້ນ 1,000,000, ດອກເບ້ຍ 100,000, ລວມກັນເປັນ 1,100,000 ຈ່າຍເທົ່ານີ້ທຸກເດືອນ) ທະນາຄານສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຄິດໄລ່ແບບນີ້ເພາະໄດ້ກຳໄລຫຼາຍກວ່າ ແລະ ສາມາດໃຫ້ ອັດຕາດອກເບ້ຍທີ່ຕ່ຳໃນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງລູກຄ້າ (ມັນເປັນ Marketing) ເຫັນອັດຕາດອກເບ້ຍຕ່ຳຢ່າຟ້າວດີໃຈວ່າໄດ້ເສຍດອກເບ້ຍໜ້ອຍເດີ່..

2. ໄລ່ຕາມມູນຄ່າປັດຈຸບັນ ຫຼື Present Value ຫຼື EIR rate ຫຼື ເປັນການຈ່າຍຄ່າງວດເທົ່າກັນທຸກໆເດືອນ ສ່ວນດອກເບ້ຍຫຼຸດລົງຕາມຍອດເງິນຕົ້ນຄົງເຫຼືອ (ຕົວຢ່າງ: ຄ່າງວດແມ່ນ 1,100,000 ເທົ່າກັນທຸກເດືອນ ແຕ່ໃນເງິນຈຳນວນນີ້ດອກເບ້ຍຈະຫຼຸດລົງໃນແຕ່ລະເດືອນ ສ່ວນເງິນຕົ້ນແມ່ນເພີ່ມຂຶ້ນແຕ່ເມື່ອບວກກັນແລ້ວແມ່ນເທົ່າ 1,100,000 ທຸກໆເດືອນ) ທະນາຄານທີ່ໄລ່ວິທີນີ້ສ່ວນຫຼາຍຈະໄລ່ອັດຕາດອກເບ້ຍທີ່ສູງຂຶ້ນມາໜ້ອຍໜຶ່ງຍ້ອນວ່າ ການໄລ່ແບບນີ້ຈະບໍ່ໄດ້ກຳໄລສູງເທົ່າແບບທີ່ 1. ຖ້າປຽບທຽບກັບແບບທີ່ 1 ແລ້ວລູກຄ້າຈະຮູ້ສຶກວ່າ ອັດຕາດອກເບ້ຍແບບນີ້ສູງເກີນໄປ ແຕ່ໃຜຊິຮູ້ວ່າດອກເບ້ຍທີ່ສູງນັ້ນຖ້າໃຊ້ວິທີນີ້ໃນການຄິດໄລ່ອາດໄດ້ເສຍດອກເບ້ຍໃນຈຳນວນທີ່ຕ່ຳກວ່າກໍເປັນໄດ້ ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເຫັນອັດຕາດອກເບ້ຍໃດສູງກວ່າກໍຢ່າຟ້າວຕົກໃຈ ຖາມວິທີຄິດໄລ່ນຳເພິ່ນກ່ອນ.

3. ໄລ່ແບບງ່າຍດາຍ ວິທີນີ້ແມ່ນຈ່າຍເງິນຕົ້ນເທົ່າກັນທຸກໆເດືອນ ສ່ວນດອເບ້ຍຫຼຸດລົງທຸກໆເດືອນ ດັ່ງນັ້ນຄ່າງວດກໍຈະຫຼຸດລົງທຸກໆເດືອນ. ຖ້າເວົ້່າກັນຕົງໆການຄິດໄລ່ແບບນີ້ບໍ່ຄ່ອຍເຫັນແລ້ວ ແຕ່ ກໍອາດຈະຍັງມີຢູ່ ຕິ. ເພາະວ່າການໄລ່ແບບນີ້ທາງຜູ້ໃຫ້ກູ້ຢືມຈະໄດ້ກຳໄລໜ້ອຍກວ່າໝູ່ ແລະ ສ້າງຄວາມສັບສົນໃຫ້ກັບລູກຄ້າເວລາຊຳລະເງິນເນື່ອງຈາກວ່າການຊຳລະຄ່າງວດແບບນີ້ຈະບໍ່ໄດ້ຊຳລະເທົ່າກັນໃນແຕ່ລະເດືອນ ແລະ ຫຼາຍຄົນຍັງເຂົ້າໃຈຜິດວ່າການໄລ່ໃນແບບທີ່ 2 ນັ້ນແມ່ນແບບດຽວກັນກັບວິທີນີ້ຍ້ອນວ່າດອກເບ້ຍຫຼຸດລົງທຸກເດືອນຄືກັນ ແຕ່ຜູ້ຂຽນບອກໄວ້ບ່ອນນີ້ເລີຍວ່າຕ່າງກັນເຖິງວ່າດອກເບ້ຍຈະຫຼຸດລົງທຸກເດືອນຄືກັນແຕ່ຈ່າຍບໍ່ເທົ່າກັນເດີ່!

ຍິ່ງອ່ານຍິ່ງສັບສົນດັ່ງນັ້ນຜູ້ຂຽນໄດ້ສະຫຼຸບມາໃຫ້ແລ້ວວ່າວິທີໃດໄດ້ເສຍດອກເບ້ຍຖືກ ຫຼື ແພງ, link ທາງລຸ່ມແມ່ນວິທີການຄິດໄລ່ຜູ້ຂຽນໄດ້ເຮັດເປັນ Excel ພ້ອມກັບສູດຄິດໄລ່ແປະໄວ້ໃຫ້ແລ້ວ ໃຜສົນໃຈ click ເຂົ້າໄປເບິ່ງໄດ້

https://drive.google.com/drive/my-drive

ຖາມ-ຕອບ:

• ຖ້າອັດຕາອັດຕາດອກເບ້ຍແຕ່ລະບ່ອນເທົ່າກັນຄວນເລືອກແບບໃດ: ເລືອກແບບທີ່ 3 ເພາະມັນໄດ້ຈ່າຍໜ້ອຍສຸດ, ຖ້າບໍ່ມີບ່ອນໃດໄລ່ແບບທີ່ 3ເດ? ກໍເລືອກແບບທີ່ 2, ແຕ່ຖ້າບໍ່ມີບ່ອນໃດໄລ່ແບບທີ່ 2 ເດ? ທາງເລືອກສຸດທ້າຍຄືເລືອກແບບທີ່ 1 ຈົບ.
• ຖ້າອັດຕາດອກເບ້ຍແຕ່ລະບ່ອນບໍ່ເທົ່າກັນຄວນເລືອກແບບໃດ? ລອງໄປຄິດໄລ່ເບິ່ງວ່າແບບໃດເສຍໜ້ອຍກວ່າກັນ.
• ເຮົາຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດວ່າບ່ອນໃດຄິດໄລ່ແບບໃດ? ຖາມພະນັກງານທີ່ເຮົາພົວພັນນຳວ່າເຂົາເຈົ້າໄລ່ແບບໃດ
• ຖ້າເຮົາບໍ່ຮູ້ຄິດໄລ່ເດ? ຢ້ອນໄປເບິ່ງຕົ້ນ clip ເລີຍ

ສະຫຼຸບ:

ໃຫ້ລືມທຸກຢ່າງທີ່ອ່ານໄປ, ຖ້າຢາກຮູ້ວ່າບ່ອນໃດຖືກຫຼືແພງໃຫ້ຖາມບ່ອນທີ່ຈະຢືມວ່າດອກເບ້ຍທັງໝົດທີ່ຈະຕ້ອງຈ່າຍແມ່ນເທົ່າໃດແລ້ວນຳມາປຽບທຽບກັນ ພໍໃຈບ່ອນໃດກໍເລືອກບ່ອນນັ້ນ. ບໍ່ຕ້ອງເຈັບຫົວກັບການຄິດໄລ່ຄືນ ຮາຮາ. ແຕ່ຢາກຮຽນຮູ້ກໍລອງສຶກສາເບິ່ງເພີ່ມເຕີມເຈົ້າ.

ຂອບໃຈທີ່ເຂົ້າມາຈອບເບິ່ງ

1. ເຮັດວຽກກວດສອບບັນຊີກໍຄືກັນກັບການເຮັດວຽກຂອງພະນັກງານຫ້ອງການທົ່ວໄປຫັ່ນແຫຼະ

ບໍ່ຄືກັນເລີຍ, ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ ການເຮັດວຽກຂອງນັກກວດສອບບັນຊີເກືອບ 100% ແມ່ນເຮັດວຽກນອກສະຖານທີ່ ກໍຄືໄປນັ່ງເຮັດວຽກຢູ່ກັບບໍລິສັດລູກຄ້າ ໂດຍການຂໍພື້ນທີ່ນ້ອຍໆຂອງເຂົາເຈົ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເອກະສານມາເປັນບ່ອນນັ່ງເຮັດວຽກ (ເວົ້າມາລະອີຕົນ), ບໍ່ໄດ້ມີໂອກາດນັ່ງເຮັດວຽກໃນຫ້ອງການໂຕເອງຄືກັບພະນັກງານທົ່ວໄປ. ຄົນທົ່ວໄປຈະບໍ່ສາມາດເຫັນ Auditor ນັ່ງຢູ່ໃນຫ້ອງການດ້ວຍຕາເປົ່າໃນເວລາກາງເວັນ ຫຼື ຕາເວັນບໍ່ທັນຕົກດິນ. ແຕ່ຈະສາມາດເຫັນໄດ້ໃນເວລາກາງຄືນໃນຕອນທີ່ Auditor ຜູ້ນັ້ນເຮັດວຽກບໍ່ແລ້ວຈິ່ງກັບໄປເຮັດຢູ່ຫ້ອງການໃນເວລາກາງຄືນ (ນັ່ງເຄຍວຽກງົກໆ ໜ້າສົງສານໄປອີກ) ຫຼື ມື້ໃດທີ່ເຫັນຢູ່ຫ້ອງການສະແດງວ່າ Auditor ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີວຽກເຮັດແລ້ວ (ໜ້າຈະເປັນມື້ທີ່່ມີຄວາມສຸກຫຼາຍ).

2. ການທີ່ Auditor ມາກວດສອບນັ້ນແມ່ນການມາຊອກຈັບຜິດຄົນໂກງໃນບໍລິສັດ ປະມານວ່າຕຳຫຼວດໄລ່ຈັບໂຈນ

ບໍ່ແມ່ນເດີ່ ຮ່າຮ່າ. ເຊື່ອວ່າປະມານ 90% ຂອງຄົນທົ່ວໄປເຂົ້າໃຈແບບນັ້ນ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວການທີ່ Auditor ມາກວດສອບນັ້ນ ຫຼັກໆແມ່ນເພື່ອຢັ້ງຢືນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງໂຕເລກໃນງົບການເງິນໃຫ້ກັບບໍລິສັດທີ່ເປັນລູກຄ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ຄຳແນະນຳໃນການເຮັດວຽກໃນກໍລະນີລູກຄ້າມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ຫຼື ມີບັນຫາໃນການເຮັດວຽກ ທໍ່ນັ້ນເດີ່. ດັ່ງນັ້ນເວລາເຫັນ Auditor ໄປບໍລິສັດໃດບໍ່ຕ້ອງຕົກໃຈ ເຮັດໂຕຕາມປົກກະຕິໄດ້ເລີຍ.

3. ເປັນ Auditor ຕ້ອງໄດ້ເງິນນອກ (ເງິນໃຕ້ໂຕະ) ຈາກລູກຄ້າຫຼາຍແຫຼະ

ຕອບເລີຍວ່າບໍ່ມີ ບໍ່ມີເລີຍ. ນອກຈາກຈັນຍາບັນໃນສາຍອາຊີບທີ່ນັກກວດສອບທຸກຄົນຖືເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດໃນການເຮັດວຽກແລ້ວ ການທີ່ Auditor ໄປກວດສອບຢູ່ບ່ອນໃດໜຶ່ງແລ້ວນັ້ນ, ກໍ່ຈະມີພາກສ່ວນອື່ນທີ່ມາກວດສອບວຽກທີ່ Auditor ໄດ້ກວດສອບມາຄືກັນວ່າມີຄວາມຖືກຕ້ອງ, ປ່ອງໃສບໍ ເຊິ່ງພາກສ່ວນທີ່ມາກວດສອບ Auditor ນັ້ນຈະມີທັງນັກກວດສອບໃນບໍສັດດຽວກັນແຕ່ເປັນຕຳແໜ່ງທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ ແລະ ມີປະສົບການຫຼາຍກວ່າ ແບບປະມານວ່າ ເບິ່ງວຽກ 5 ນາທີກໍສາມາດຮູ້ໄດ້ເລີຍວ່າມັນຜິດພາດບ່ອນໃດ ນອກຈາກນີ້ແລ້ວຍັງມີຜູ້ຊ່ຽວຊານລະດັບສາກົນຫຼາຍໆຂັ້ນມາກວດສອບອີກ. ດັ່ງນັ້ນການທຸຈະລິດ ຫຼື ຮັບເງິນໃຕ້ໂຕະເພື່ອປອມແປງເອກະສານນັ້ນສ່ຽງເຂົ້າຄຸກຫຼາຍບອກເລີຍ.

4. ນັກກວດສອບບັນຊີທຸກຄົນຕ້ອງຄິດໄລ່ເກັ່ງ ແລະ ຮູ້ທຸກຢ່າງກ່ຽວກັບການລົງບັນຊີ

ຕ້ອງບອກວ່າ Excel ເປັນຫົວໃຈຫຼັກຂອງນັກກວດສອບທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ ຖ້າຂາດເຄື່ອງຄິດເລກ ແລະ Excel ໄປ Auditor ກໍຄືຕູ້ສີຕູ້ສາຂ້າງບ້ານຫັ່ນລະ. ສ່ວນເລື່ອງການລົງບັນຊີນັ້ນມັນຂຶ້ນກັບປະສົບການໃນການເຮັດວຽກຂອງແຕ່ລະຄົນຫຼາຍກວ່າ ແຕ່ວ່າ Auditor ກໍຕ້ອງຮູ້ກ່ຽວກັບການລົງບັນຊີປະມານໜຶ່ງຄືກັນຈຶ່ງສາມາດກວດສອບໄດ້.

ທັງ 4 ຂໍ້ນີ້ແມ່ນຜູ້ຂຽນຖືກຖາມປະຈຳ, ຫວັງວ່າໃຜທີ່ໄດ້ອ່ານບົດຄວາມນີ້ໜ້າຈະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນໂຕຂອງນັກກວດສອບບັນຊີຫຼາຍຂື້ນ (ຍິ້ມອ່ອນໆ) ຂອບໃຈທີີ່ອ່ານຈົນຈົບ.

ຫຼັງຈາກທີ່ມີບໍລິສັດຈໍານວນໜຶ່ງໂທເຂົ້າມາເພື່ອນັດມື້ສໍາພາດຜູ້ຂຽນເອງຈຶ່ງໄດ້ກະກຽມຄວາມພ້ອມຂອງຕົນເອງກ່ອນທີ່ຈະຮອດມື້ສໍາພາດຕົວຈິງໂດຍການລວບລວມຄໍາຖາມສໍາພາດທີ່ອາດຈະຖືກຖາມໃນມື້ສໍາພາດປະມານສິບປາຍຄໍາຖາມມາຊ້ອມຕອບຜູ້ດຽວ (ຄໍາຖາມເປັນອັງກິດ ແລະ ລາວ), ເວົ້າຜູ້ດຽວ ຈົນມີຄົນຄິດວ່າເຮົາມີບັນຫາທາງຈິດໄປແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນເພື່ອບໍ່ເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນຕົກໃຈ ຕອນຊ້ອມຜູ້ຂຽນຈະອາໄສຈັງຫວະທີ່ບໍ່ມີຄົນຢູ່ເຮືອນເພື່ອເຮົາຈະສາມາດຊ້ອມໄດ້ເຕັມທີ່ ແລະ ບໍ່ຮູ້ສຶກອາຍ ຫຼື ອີກສະຖານທີ່ໜຶ່ງທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດຄືຕອນຢູ່ຫ້ອງນ້ຳ ເວົ້າໄປໂລດຍາວໆກັນໄປ. ໃນຄວາມຄິດຂອງຜູ້ຂຽນ ສິ່ງທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດໃນເວລາສໍາພາດແມ່ນ ບຸກຄະລິກ, ນ້ຳສຽງ ແລະ ຄວາມໝັ້ນໃຈ, ເພື່ອຢາກຮູ້ວ່າເວລາສໍາພາດເຮົາຈະມີບຸກຄະລິກ ແລະ ນ້ຳສຽງແນວໃດ ຜູ້ຂຽນຈິ່ງຊ້ອມສໍາພາດຢູ່ໜ້າແວ່ນ ແລະ ໄດ້ອັດສຽງຕົນເອງໃນຂະນະທີ່ເຮົາເວົ້າ ແລ້ວມາຟັງຄືນວ່າເຮົາເວົ້າໄດ້ດີຫຼືບໍ່ ແລະ ຄວນປັບປຸງແນວໃດ. ນ້ຳສຽງຕອນສໍາພາດຜູ້ຂຽນເອງສິເຮັດເປັນ 2 ເວີຊັ່ນ 2 ແບບຄື: 1 ເວີຊັ່ນອັງກິດ ພະຍາຍາມຫຼີ້ນສຽງ ແລະ ເຮັດແບບທໍາມະດາແບບເຄີເວົ້າ, ສ່ວນເວີຊັ່ນລາວກໍ ເຮັດນ້ຳສຽງຄືຄົນວຽງຈັນ ແລະ ເຮັດນ້ຳສຽງປົກກະຕິ(ສໍານຽງຊຽງຂວາງ) ຫຼັງຈາກທີ່ບັນທຶກສຽງແລ້ວລອງເປີດຟັງເບິ່ງ ຂົນໜາວຈົນລຸກພຸ້ນແລ້ວ!, ຮູ້ສຶກເຂີນອາຍຢ່າງບອກບໍ່ຖືກ ຈົນຜູ້ຟັງກໍອົດບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຫົວອອກມາເພາະວ່ານ້ຳສຽງທີ່ແປກປະຫຼາດຂອງຕົນເອງ, ອາດເປັນເພາະເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນສຽງຕົນເອງມາກ່ອນເລີຍຮູ້ສຶກແປກໆເວລາຟັງ ແຕ່ວ່າຜູ້ຂຽນກໍພະຍາຍາມປັບໄປເລື້ອຍໆ ຈົນຮູ້ວ່າສຽງປົກກະຕິຂອງເຮົານີ້ແລະເໝາະສົມທີ່ສຸດແລ້ວ, ສ່ວນບຸກຄະລິກກໍໄດ້ປັບເລັກນ້ອຍເຊັ່ນກັນເຊັ່ນ: ນັ່ງໃຫ້ຫຼັງຊື່, ປັບຊັດສ່ວນໃຫ້ພໍດີ ແລະ ເຮັດສີໜ້າໝັ້ນໃຈ, ບໍ່ຕື່ນເຕັ້ນ ພ້ອມທັງຈິນຕະນາການວ່າເຮົາກໍາລັງຖືກສໍາພາດຢູ່ເພື່ອຄວາມສົມຈິງ. ແຕ່ສິິ່ງທີ່ເຮົາກະກຽມມານັ້ນມັນຍັງບໍ່ພໍເທື່ອ ເພາະເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າເວລາສໍາພາດຜູ້ສໍາພາດສິເນັ້ນການສໍາພາດໄປທາງຄໍາຖາມທົ່ວໄປ ຫຼື ຄໍາຖາມເຕັກນິກ (ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບບົດຮຽນ) ຊຶ່ງເຮົາບໍ່ສາມາດຄາດເດົາໄດ້ເລີຍ ສະນັ້ນຜູ້ຂຽນເອງກໍຕ້ອງໄດ້ເບິ່ງບົດຮຽນຂອງວິຊາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ຂໍ້ມູນທົ່ວໄປຂອງບໍລິສັດທີ່ຈະສໍາພາດເຮົາໄວ້ຄືກັນ (ຢ່າງໜ້ອຍກໍໃຫ້ຮູ້ວ່າບໍລິສັດທີ່ເຮົາສິສໍາພາດນັ້ນເຮັດກ່ຽວກັບຫຍັງ) ກະໄວ້ວ່າຈະບໍ່ໃຫ້ມີສິ່ງຜິດພາດໃນມື້ສໍາພາດຈິງເລີຍ. ອີກສິ່ງໜຶ່ງທີ່ຜູ້ຂຽນຄິດກໍຄືຖ້າກໍາມະການຖາມເປັນຄໍາຖາມເປີດທົ່ວໄປເຮົາຕ້ອງຕອບແບບໃດດີ ເພາະເຮົາເອງກໍບໍ່ຮູ້ວ່າຜູ້ສໍາພາດເຮົານັ້ນສິມັກແບບໃດ, ຕອບແບບມ່ວນໆໃຊ້ຄໍາສັບໂລກສວຍຫຼູຫຼາຄືຄົນປະກວດນາງງາມຊາຍງາມເຂົ້າເຈົ້າໃຊ້ກັນ ຫຼື ຕອບຕາມຄວາມເປັນຈິງແຕ່ຈະເຮັດໃຫ້ເລື່ອງລາວຂອງເຮົາບໍ່ດູດີ ຜູ້ຂຽນເລີຍເອົາທັງ 2 ຢ່າງມາປະສົມກັນກໍຄືຕອບຕາມຄວາມເປັນຈິງແຕ່ປ່ຽນຄໍາເວົ້າໃຫ້ມັນດູດີຂຶ້ນ, ຈຸດໃດທີ່ເວົ້າຄວາມຈິງອອກໄປແລ້ວເຮັດໃຫ້ເຮົາຕິດລົບເຮົາກໍບໍ່ຄວນເວົ້າ, ແລະ ພະຍາຍາມຕອບຄໍາຖາມແຕ່ລະຂໍ້ໃຫ້ມັນເປັນເລື່ອງລາວເກາະກ່າຍກັນ. ເມື່ອເຮົາກຽມທຸກຢ່າງແລ້ວການສໍພາດກໍບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຍາກ. EP ໜ້າສິເວົ້າເຫດການຕອນສໍາພາດຈິງໃຫ້ຟັງຊຶ່ງບໍ່ຄືຕອນວາງແຜນໄວ້ເລີຍ!

##ສະຫຼຸບຜົນຂອງ ມະຫາໄລ ສູ່ ມະຫາ (ອາຊີບ) EP 3.

1. ລວບລວມຄໍາຖາມສໍາພາດພຶ້ນຖາມຈາກອິນເຕີເນັດ

2. ຊ້ອມກັບຕົນເອງໃຫ້ຫຼາຍ ທັງ ລາວ ແລະ ອັງກິດ

3. ພະຍາຍາມເບິ່ງບົດຮຽນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃຫ້ຫຼາຍ

4. ພະຍາຍາມສັງເກດເບິ່ງຂໍ້ບົກພ່ອງແລ້ວປັບໃຫ້ມັນດີຂຶ້ນ

ຄືດັ່ງທີ່ໄດ້ເວົ້າໄປໃນ EP 1. ຫຼັງຈາກທີ່ຜູ້ຂຽນໄດ້ສະໝັກວຽກໄວ້ຫຼາຍບ່ອນແລ້ວ ຊ່ວງຕໍ່ໄປນີ້ກໍຈະແມ່ນຊ່ວງລໍຖ້າໃຫ້ເຫຍື່ອ (ບໍລິສັດ) ໂທມາ ເພື່ອບອກໃຫ້ເຮົາໄປສໍາພາດວຽກ, ຊ່ວງນີ້ເປັນຊ່ວງທີ່ຕື່ນເຕັ້ນຫຼາຍ, ການທີ່ໄດ້ຍິນສຽງໂທລະສັບ ບວກກັບເບີໂທແປກໆ ໂທເຂົ້າມາເທື່ອໃດຫົວໃຈເຕັ້ນແຮງເທື່ອນັ້ນປານສິມີຄົນໂທມາຂໍເປັນແຟນ, ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພາດໂອກາດດີໆ ຜູ້ຂຽນເອງກໍຕ້ອງມີການວາງແຜນເລັກນ້ອຍກ່ຽວກັບການໃຊ້ໂທລະສັບ ໂດຍການເປີດສຽງໂທເຂົ້າໃຫ້ດັງທີ່ສຸດ, ໂທລະສັບຕ້ອງຕິດໂຕຕະຫຼອດເວລາ, ບໍ່ໃຫ້ເງິນໃນໂທສະສັບໝົດເດັດຂາດ ແລະ ຈະຕ້ອງຮັບສາຍທຸກສາຍທີ່ໂທເຂົ້າມາ ເພາະຜູ້ຂຽນເອງບໍ່ຢາກພາດໂອກາດໃນການສໍາພາດວຽກແລະ ຄິດວ່າການຮັບໂທລະສັບໄວອາດຈະສະແດງຄວາມຫ້າວຫັນໃນການເຮັດວຽກ (ໃນມຸມຂອງບໍລິສັດ).

ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຂຽນກໍາລັງໃຈຈົດໃຈຈໍ່ກັບສຽງໂທລະສັບກໍມັກມີສາຍໂທເຂົ້າມາ, ໂທມາຈາກບໍລິສັດສິນເຊື່ອ ເອີ່ຍ (ສົນໃຈຢືມເງິນບໍ), ໂທມາຖາມເລື່ອງບົດ ເອີ່ຍ, ໂທມາອວດວ່າ ຖືກເອີ້ນໄປສໍາພາດ ເອີ່ຍ (ໝູ່ນິໄສບໍ່ດີ) ແຕ່ບໍ່ຮູ້ເປັນຫຍັງຊ່ວງນາທີລະທຶກໃຈແບບນີ້ ມັກຈະມີສາຍເຫຼົ່ານີ້ໂທເຂົ້າມາເປັນຊ່ວງໆເຮັດໃຫ້ໃຈວາຍຕະຫຼອດເວລາ ແຕ່ສຸດທ້າຍ ສະຫວັນມີຕາຟ້າມີໃຈ ສົ່ງເຫຍື່ອມາໃຫ້ 2, 3 ລາຍ, ໂທມານັດໄປສໍາພາດ. ບາງບໍລິສັດໂທເຂົ້າມາ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມທີ່ເຮົາຕື່ນເຕັ້ນຫຼາຍຈິ່ງລືມຖາມລາຍລະອຽດວ່າສໍາພາດຢູ່ໃສ, ເວລາໃດ, ກຽມຫຍັງໄປແດ່ ແຕ່ບາງບໍລິສັດກໍບອກລາຍລະອຽດໂດຍບໍ່ຕ້ອງຖາມ, ບອກໃຫ້ປະກອບເອກະສານຂອງແທ້ (ໃບແຈ້ງໂທດ,ໃບຢັ້ງຢືນຕ່າງໆ) ໄປຢື່ນມື້ທີ່ສໍາພາດພ້ອມ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເສຍເວລາ ຜູ້ຂຽນກໍຕ້ອງຮີບຮ້ອນປະກອບເອກະສານໂດຍດ່ວນ ແລະ ແລ້ວຄວາມ ຮາ (555) ທີ່ບໍ່ຢາກໃຫ້ເກີດກໍກໍາລັງຈະເກີດຂຶ້ນ.

ຜູ້ຂຽນບໍ່ຄ່ອຍມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງການແລ່ນເອກະສານປານໃດ ແລະ ເອກະສານກໍມີຫຼາຍເຫຼືອເກີນ, ເລີ່ມຈາກການເຮັດໃບແຈ້ງໂທດ ຜູ້ຂຽນໄດ້ໂທໄປສອບຖາມລາຍລະອຽດນໍາໝູ່ວ່າຕ້ອງເອົາຫຍັງໄປແດ່ ແລະ ເຮັດຢູ່ໃສ, ຄໍາຕອບກໍຄືເຮັດຢູ່ສານປະຊາຊົນສູງສຸດ(ບ່ອນໃຫ່ຍ) ຫຼື ປກສ ເມືອງ (ບ່ອນນ້ອຍ) ກໍໄດ້ ແລະ ເອົາໃບຢັ້ງຢືນທີ່ຢູ່ ປະກອບນໍາ ຫຼັງຈາກນັ້ນຜູ້ຂຽນຈິ່ງໄປເຮັດຢູ່ບ່ອນໃຫຍ່ພ້ອມກັບໃບຢັ້ງຢືນທີ່ຢູ່ 1 ໃບ ແຕ່ວ່າ ເມື່ອຜູ້ຂຽນໄປຮອດເຫັນວ່າມັນມີ 2 ຕຶກ ແລະ ບໍ່ຮູ້ວ່າຕ້ອງເຮັດຢູ່ຕຶກໃດຈິ່ງຕັດສິນໃຈເຂົ້າໄປຕຶກເບືຶ້ອງຂວາມື(ຊອກຮູບປະກອບບໍ່ໄດ້) ແລະ ໄດ້ໄປຖາມຢູ່ປ້ອມຢາມວ່າ ເຂົາເຈົ້າເຮັດໃບແຈ້ງໂທດຢູ່ໃສ, ຖາມໄປຖາມມາເສຍເງິນ 50,000 ກີບ ແລະ ນັດມາເອົາອາທິດຖັດໄປ (ໃນໃຈຕອນນັ້ນຮູ້ແລ້ວວ່າເຮົາໂດນແລ້ວ! ມັນບໍ່ແມ່ນສະຖານທີ່ເຮັດໃບແຈ້ງໂທດ ແຕ່ກໍເຮັດຫຍັງບໍ່ໄດ້ເພາະ ບັນຍາກາດມັນພາໄປ) ຫຼັງຈາກນັ້ນຜູ້ຂຽນກໍເລົ່າເຫດການໃຫ້ໝູ່ຟັງ ແລະ ກໍໄດ້ຮັບກໍາລັງໃຈຈາກໝູ່ມາ 3–4 ຄໍາ (ຶງຫາກໂງ່ເອງ, ໂງ່ຢູ່ຜູ້ດຽວ) ພໍແຕ່ໄດ້ຍິນຄໍານີ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາມີກໍາລັງໃຈຢາກທວງຄວາມຍຸດຕິທໍາໃຫ້ໂຕເອງ (ຄວາມຄິດຕອນນັ້ນຄື ເຮົາກໍາລັງສິຈົບປະລິນຍາຕີແຕ່ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຕົວະທັ້ງໆທີ່ເຮົາເອງກໍຮູ້) ເລື່ຶອງອີຫຍັງທີ່ເຮົາຈະຍອມໂງ່ຟຣີໆ, ເຮົາຕ້ອງເອົາຄືນ, ເຮົາຍັງມີໂອກາດທວງຄວາມຍຸດຕິທໍາຄືນມາຢູ່, ຈຶ່ງໄດ້ຄິດແຜນອອກມາ ແລະ ແລ້ວກໍຮອດມື້ທີ່ນັດໃຫ້ໄປເອົາໃບແຈ້ງໂທດ, ໂອກາດເປັນຂອງເຮົາແລ້ວ, ພໍແຕ່ລົງຈາກລົດ ຜູ້ຂຽນຢ່າງໄປຫາລາວ ແລະ ບອກລາວວ່າ ໝູ່ເຮົາເຮັດໃບລະ 15,000 ກີບແຕ່ເປັນຫຍັງ ເຮົາຄືເຮັດໃບລະ 50,000 ກີບ(ບຣາໆໆ…) ແຕ່ຄໍາເວົ້າຂອງເຮົາບໍ່ມີຜົນຫຍັງກັບລາວເລີຍ ຍິ່ງເຮັດໃຫ້ຄໍາເວົ້າຂອງໝູ່ກ້ອງຢູ່ໃນຫົວເຮົາ ແລະ ຮູ້ສຶກວ່າຕົນເອງເປັນຜູ້ປະລາໄຊ ໃນເສິກຄັ້ງນີ້. ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຂຽນກໍາລັງຢື່່ນມືສິຈັບເອົາໃບແຈ້ງໂທດນັ້ນ ຜູ້ຂຽນຫຼຽວໄປທາງຂ້າງສິ່ງທີ່ເຫັນຄື ໃບຢັ້ງຢືນທີ່ຢູ່ຂອງນັກສຶກສາ ແລະ ພະນັກງານອີກຫຼາຍໆຄົນກອງຢູ່ຫຼາຍກອງ.

ທັນໃດນັ້ນຜູ້ຂຽນກໍຄິດຂຶ້ນມາວ່າ (ບໍ່ວ່າທ່ານສິຈົບຕີ ຫຼື ຈົບໂທ ແຕ່ວ່າທ່ານກໍສາມາດໂງ່ໄດ້ຄືກັນ) ການທີ່ຜູ້ຂຽນເຫັນໃບຢັ້ງຢືນທີ່ຢູ່ຂອງຫຼາຍໆຄົນນັ້ນເຮັດໃຫ້ຜູ້ຂຽນຮູ້ສຶກດີໃຈຢ່າງບອກບໍ່ຖືກ ແລະ ສຸດທ້າຍຜູ້ຂຽນກໍເປັນຝ່າຍຊະນະ (ຊະນະຄໍາເວົ້າຂອງໝູ່, ຢ່າງໜ້ອຍເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ໂງ່ຢູ່ຄົນດຽວ) ແລະ ກໍກັບບ້ານເພື່ອກຽມໂຕໄປສໍາພາດວຽກຢ່າງສະບາຍໃຈ!.

ສິ້ນສຸດຂັ້ນຕອນການແລ່ນເອກະສານ ແລະ ກ້າວເຂົ້າສູ່ຂັ້ນຕອນການກະກຽມການສໍາພາດ ແລະ ວິທີການສໍາພາ ຊຶ່ງການສໍາພາດນັ້ນມີທັງສໍາພາດທາງໂທລະສັບ ແລະສໍພາດໂຕຈິງ, ສິຂໍເລົ່າໃນ EP 3. (Next weeken)

##ສະຫຼຸບຜົນຂອງ ມະຫາໄລ ສູ່ ມະຫາ (ອາຊີບ) EP 1. ຕອນ: ຊ່ວງລໍຖ້າ ແລະ ແລ່ນເອກະສານສະໝັກວຽກ##

1. ໃນຊ່ວງລໍຖ້າຮັບໂທລະສັບ: ພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ເຮົາໄດ້ຍິນສຽງໂທເຂົ້າ ແລະ ຮັບສາຍທຸກສາຍ ຫຼືກໍລະນີບໍ່ໄດ້ຮັບສາຍໃຫ້ໂທກັບໄປທັນທີ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພາດໂອກາດດີໆ.

2. ຄວນຖາມລາຍລະອຽດທຸກຄັ້ງເມື່ອຖືກເອີ້ນໄປສໍາພາດ

3. ສະຖານທີ່ເຮັດໃບແຈ້ງໂທດ(ບ່ອນໃຫຍ່) ແມ່ນຕຶກເບື້ອງຊ້າຍມື

4. ລາຄາທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບການເຮັດໃບແຈ້ງໂທດ: ຄ່າໃບຄໍາຮ້ອງ 10,000. ຄ່າໃບແຈ້ງໂທດແມ່ນ 15,000 ກີບ/ໃບ (ໃບຄໍາຮ້ອງ 1 ໃບສາມາດເຮັດໃບແຈ້ງໂທດຫຼາຍໃບໄດ້ຕໍ່ຄັ້ງ)

5. ເອກະສານຕິດຄັດເພື່ອເຮັດໃບແຈ້ງໂທດປະກອບມີໃບຢັ້ງຢືນທີ່ຢູ່ 1 ໃບກໍພໍແລ້ວ ແລະ ສາມາດເອົາຄືນໄດ້ໃນຕອນໄປເອົາໃບແຈ້ງໂທດ.

6. ໃບຢັ້ງຢືນສຸຂະພາບທົ່ວໄປ 15,000 ກີບ.

ເຮົາມາຍ້ອນອາດີດກັບໄປປີທີ່ແລ້ວ ຕອນທີ່ຜູ້ຂຽນກໍາລັງສິຮຽນຈົບ (ແຕ່ຍັງບໍ່ຈົບ) ກໍ່ໄດ້ເລີ່ມຄິດວາງແຜນເລື່ອງວຽກໃຫ້ໂຕເອງ, ໃນຫົວຕອນນັ້ນຄືເຮັດອີຫຍັງກໍໄດ້ຂໍແຕ່ໄດ້ເງິນ (ບໍ່ຢາກຂໍເງິນນໍາພໍ່ແມ່ແລ້ວ) ຖືຄະຕິທີ່ວ່າບໍ່ເລືອກງານບໍ່ຍາກຈົນ ແຕ່ລຶກໆເຮົາກໍມີເປົ້າໝາຍຂອງເຮົາຢູ່, ຜູ້ຂຽນເອງກໍວາງເປົ້າໝາຍໄວ້ຫຼາຍລະດັບ. ອັນດັບທໍາອິດກໍຄືທີ່ເວົ້າໄປເຮັດອີຫຍັງກໍໄດ້ຂໍແຕ່ໄດ້ເງິນ ຖ້າມີບ່ອນດີໆເປີດຮັບພະນັກງານຄ່ອຍໄປຕໍ່ຍອດເອົາ ແຕ່ຕອນນີ້ອີຫຍັງກໍໄດ້. ຕອນນີ້ເຮົາມີຈຸດປະສົງທີ່ໜັກແໜ້ນຫຼາຍນັ້ນກໍ່ຄືເງິນ(ຄວາມ “ຮາ 55” ກໍາລັງຈະເກີດຂຶ້ນ) ບ່ອນໃດມີງານຕະຫຼາດນັດແຮງງານ ບ່ອນນັ້ນກໍ່ຍ່ອມມີເຮົາພ້ອມກັບອຸປະກອນທໍາມາຫາກິນ(ຮູບ 3x4, CV, ໃບຄະແນນ, ກາວ, ກາລະເຟີ່ ແນວລະໂຫຼ)ຕໍາແໜ່ງໃດໃກ້ຄຽງກັບສາຍເຮົາຮຽນ ຂຽນຟອມຢື່ນມັນໂລດ ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຂຽນຟອມມັນຈະມີບ່ອນໜຶ່ງທີ່ໃຫ້ເຮົາຂຽນເງິນເດືອນທີ່ຕ້ອງການ (ຄິດໃນໃຈວ່າສິຂຽນທໍ່ໃດດີຈຶ່ງເໝາະສົມ ຖ້າຂຽນຫຼາຍກໍຢ້ານເຂົາເຈົ້າບໍ່ຮັບ ແຕ່ຖ້າຂຽນໜ້ອຍກະຢ້ານບໍ່ເໝາະກັບຄວາມຮູ້ອັນມະຫາສານຂອງເຮົາ), ສິ່ງທີ່ຜູ້ຂຽນເຮັດກໍຄືແນມເບິ່ງໝູ່ທາງຂ້າງວ່າເຂົາເຈົ້າຂຽນທໍ່ໃດແຕ່ບັງເອີນຜູ້ຂຽນມີໝູ່ຫຼາຍຄົນ ບາງຄົນກະໃສ່ 250$, 300$ ຈົນເຖິງ 600$ ຜູ້ຂຽນເອງກະງົງຈັກສິເອົາຄືໃຜດີ ກໍເລີຍໃສ່ຫຼາຍລາຄາຂຶ້ນກັບວ່າໝູ່ຢູ່ທາງຂ້າງເຮົາແມ່ນໃຜ ຮາຮາ (ຄວາມຈິງເຮົາກໍມີເກນຂອງເຮົາຢູ່). ຫຼັງຈາກທີ່ຢື່ນເອກະສານແລ້ວກໍຄິດໃນໃຈອີກຮອບວ່າ (ຕ້ອງມີຈັກບ່ອນທີ່ເປັນຂອງເຮົາ+ຍິ້ມອ່ອນໆ) ທັນໃດນັ້ນກໍ່ລອງທວນໂຕເອງວ່າເຮົາສະໝັກຫຍັງແດ່, ຕໍາແໜ່ງຫຍັງແດ່ ແຕ່ປາກົດວ່າຜູ້ຂຽນຈື່ບໍ່ໄດ້ວ່າຕົນເອງຢື່ນຕໍາແໜ່ງຫຍັງແດ່, ເວນກໍາ! (ເຮົາຄວນບັນທຶກໄວ້ເດີ່ຜູ້ອ່ານທັງຫຼາຍ).

ເມື່ອງານຕະຫຼາດນັດແຮງງານບ່ອນໜຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ, ກໍ່ຍ່ອມມີຕະຫຼາດແຮງງານບ່ອນອື່ນເກີດຂຶ້ນ ແລະ ມັນກໍເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ເຮົາສິບໍ່ໄປ ແຕ່ເຊື່ອບໍວ່າ ງານຕະຫຼາດນັດແຮງງານສ່ວນຫຼາຍກໍຈະມີແຕ່ບໍລິສັດເກົ່າ(ສ່ວນຫຼາຍເປັນບໍລິສັດທີ່ເຮົາບໍ່ເຄີຍຍິນຊື່, ບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກມາກ່ອນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກບໍ່ຄ່ອຍຢາກເຮັດປານໃດ), ພະນັກງານເຝົ້າບູ໊ດຄົນເກົ່າ, ຕໍາແໜ່ງເກົ່າ ແລະ ຄົນໄປເລາະກໍຄົນເກົ່າ ແຕ່ກໍຈະມີອັນໃໝ່ໆເຂົ້າມາເລັກນ້ອຍ ແລະ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ການມາຂອງເຮົາເສຍຖ້ຽວເຮົາກໍຕ້ອງຂຽນສະໝັກໄປໜ້ອຍໜຶ່ງ. ແຕ່ຄວາມພະຍາຍາມໃນການຊອກວຽກຂອງຜູ້ຂຽນຍັງບໍ່ໝົດເທື່ອ, ເມື່ອຕະຫຼາດນັດແຮງງານມັນບໍ່ work ເຮົາກໍ່ຕ້ອງຊອກຫາຊ່ອງທາງໃໝ່ນັ້ນກໍ່ຄືການຊອກວຽກຕາມ web site ຕ່າງໆ ມັນສິຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາຊອກວຽກໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ ແລະ ແລ້ວບ່ອນເຮັດວຽກທີ່ເຮົາໄຝ່ຫາກໍເລີ່ມເປີດຮັບສະໝັກພະໜັກງານໃໝ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ນີ້ຖືເປັນຂ່າວດີ ແລະ ເປັນໂອກາດທີ່ດີຂອງເຮົາທີ່ຈະສະໝັກເພື່ອສິໄດ້ເຮັດວຽກດີໆ ແຕ່ແລ້ວເຮົາກໍ່ຖືກກັ່ນແກ້ງ, ເນື່ອງຈາກເຮົາຍັງເປັນນັກສຶກສາຢູ່, ຍັງຮຽນບໍ່ຈົບຄືດັ່ງທີ່ເວົ້າມາໃນເບື້ອງຕົ້ນ ເຮັດໃຫ້ເຮົາມີເງື່ອນໄຂບໍ່ຄົບຕາມທີ່ບໍລິສັດເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການ ເຊັ່ນວ່າ: ຕ້ອງມີໃບປະກາດ, ມີປະສົບການເຮັດວຽກຢ່າງນ້ອຍ 2 ປີ (ຄັນເຈົ້າບໍ່ຮັບຄົນທີ່ບໍ່ມີປະສົບການຈັກເທື່ອແລ້ວນັກສຶກສາຈົບໃໝ່ຄືເຮົາສິມີໂອກາດ ມີປະສົບການເຮັດວຽກບໍ, ໄດ້ແຕ່ຄິດ). ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວບໍລິສັດ ຫຼື ອົງກອນທີ່ຄົນນິຍົມຢາກເຮັດວຽກນໍາແມ່ນເປີດຮັບສະໝັກໃນຊ່ວງທີ່ເຮົາຍັງຮຽນບໍ່ຈົບເທື່ອ ຫຼື ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ໃບປະກາດເທື່ອ (ບໍ່ເຂົ້າໃຈຄືກັນ), ພໍຮອດຊ່ວງເຮົາໄດ້ໃບປະກາດ ພວກບໍລິສັດເຫຼົ່ານີ້ກໍປິດຮັບສະໝັກໄປແລ້ວ, ນົກຕາມເຄີຍ, ເຮັດວຽກອຶ່ນໄປຖ້າ…..

ສິ້ນສຸດຂັ້ນຕອນສະໝັກວຽກ, ກ້າວເຂົ້າສູ່ຂັ້ນຕອນການແລ່ນເອກະສານ ແລະ ສໍາພາດວຽກ ເອົາໄວ້ເລົ່າຕໍ່ EP 2.

##ສະຫຼຸບຜົນຂອງ ມະຫາໄລ ສູ່ ມະຫາ(ອາຊີບ) EP 1. ##

1. ເຮົາຄວນກຽມອຸປະກອນ ແລະ ເອກະສານພຶ້ນຖານໃນການສະໝັກວຽກໄວ້ຖ້າ ເຊັ່ນ: ຮູບ, CV, CL.
2. ຖ້າເຮົາມີເປົ້າໝາຍການເຮັດວຽກທີ່ຊັດເຈນກໍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສະໝັກວຽກເລື່ອນລອຍ ຫຼື ແບບວ່ານແຫ.
3. ຖ້າເຮົາຕ້ອງການຫາເງິນໂດຍບໍ່ເລືອກວຽກ, ຂໍແນະນໍາໃຫ້ສະໝັກຫຼາຍໆບ່ອນແລ້ວຄ່ອຍຊອກບ່ອນໃໝ່ທີ່ດີກວ່າ
4. ຖ້າຢາກເຮັດວຽກເພາະຕ້ອງການຫາປະສົບການເພື່ອຕໍ່ຍອດໃນວຽກທີ່ເຮົາມັກໃນອະນາຄົດແນະນໍາໃຫ້ສະໝັກວຽກທີ່ມີໜ້າວຽກຄືກັບວຽກທີ່ເຮົາມັກແທ້ໆ ເພາະ ຖ້າເຮົາມີປະສົບການໃນດ້ານໃດໜຶ່ງແລ້ວ ວຽກຕໍ່ໄປກໍ່ໃກ້ຄຽງກັນ.
5. ຕັດເງື່ອນໄຂ ຫຼື ບໍ່ຕ້ອງສົນໃຈເງື່ອນໄຂບາງຂໍ້ໃນແບບຟອມຂອງໃບສະໝັກເຊັ່ນ: ຕ້ອງການຜູ້ມີປະສົບການ 1ປີຂຶ້ນໄປ ແຕ່ເຮົາບໍ່ມີ ແນະນໍາໃຫ້ຂຽນສົ່ງໂລດ (ເຄີຍເຮັດ ແລະໄດ້ຜົນ)
6. ຄວນຕັ້ງເກນເງິນເດືອນຂອງເຮົາ, ບໍ່ຕ້ອງສູງເກີນໄປ (500$ up ຖືວ່າເປັນເງິນເດືອນທີ່ສູງເກີນໄປສໍາລັບນັກສຶກສາຈົບໃໝ່) ແຕ່ບາງຄົນກໍເຮັດໄດ້.
7. ຢ່າລືມ ໂຟກັສ ທີ່ບົດຈົບຊັ້ນແດ່ເດີ, ດ໋ຽວມັນສິບໍ່ລອດ.