<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by KENTA KONG on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by KENTA KONG on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@tonkenta?source=rss-68330643f033------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*u6NVrzP3mY2-2PbB</url>
            <title>Stories by KENTA KONG on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta?source=rss-68330643f033------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 13:38:27 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@tonkenta/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[ผญาภูมิปัญญาอีสาน : การดำรงอยู่และการสืบทอดในยุคดิจิทัล]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B8%9C%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%A0%E0%B8%B9%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%99-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%A5-7f7084311fd7?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7f7084311fd7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 22 Aug 2026 06:18:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-22T06:18:02.037Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TVznwPnR9FTvJknGIzU8CA.jpeg" /></figure><p><strong>ผญาภูมิปัญญาอีสาน : การดำรงอยู่และการสืบทอดในยุคดิจิทัล</strong></p><p><strong>บทนำ</strong></p><p>สังคมอีสานในดีตขับเคลื่อนด้วยระบบวัฒนธรรมมุขปาฐะ ซึ่งองค์ความรู้และค่านิยมถูกถ่ายทอดผ่านคำพูดและการปฏิบัติจริงจากรุ่นสู่รุ่น หนึ่งในมรดกทางวรรณกรรมพื้นบ้านที่พลังคือ “ผญา” บทประพันธ์ท้องถิ่นที่สะท้อนสติปัญญา ปรัชญาการดำรงชีวิต และจิตวิญญาณของคนอีสาน ทว่า ในศตวรรษที่ 21 ซึ่งเทคโนโลยีดิจิทัลเข้ามาพลิกโฉมวิถีชีวิต มนุษย์และวัฒนธรรมจึงต้องเผชิญกับกระแสโลกาภิวัตน์ บทความนี้จึงมุ่งวิเคราะห์สภาวะการดำรงอยู่ของผญา พร้อมทั้งสำรวจกระบวนการปรับตัวและการสืบทอดภูมิปัญญาดังกล่าวบนพื้นที่ดิจิทัล เพื่อทำความเข้าใจว่ามรดกทางปัญญาชิ้นนี้ยังคงสถานะทางสังคมอย่างไรท่ามกลางบริบทสมัยใหม่</p><p><strong>ความสำคัญและหน้าที่ทางสังคมของผญาอีสาน</strong></p><p>กรมส่งเสริมวัฒนธรรม (2561) ได้ให้ความหมายและกล่าวถึงความสำคัญของผญาว่า “ผญา” หมายถึง คำคม คำพูดหรือถ้อยคำของนักปราชญ์อีสาน กล่าวกันว่า “ผญา” นั้นมาจากคำว่า “ปัญญา” หรือ “ปรัชญา” คำผญาเป็นคำพูดที่คนอีสานนิยมใช้พูดจาหรือบอกกล่าวกัน มักมีความหมายโดยนัยหรือเชิงเปรียบเทียบที่แสดงให้เห็นถึงปัญญา ปรัชญา วิธีคิดความชาญฉลาดของคนอีสาน ผญาอีสานเกิดจากสาเหตุหลายประการคือ จากขนบธรรมเนียมประเพณี จากหลักธรรมคำสอนทางพุทธศาสนา จากคำสอนของปู่ย่าตายายที่สืบทอดกันมา จากการเกี้ยวพาราสีของหนุ่มสาว จากการละเล่นของเด็กในท้องถิ่น จากนิทานพื้นบ้านและจากสภาพแวดล้อมต่าง ๆ</p><p>ความสำคัญและคุณค่าแห่งมรดกภูมิปัญญา</p><p>ผญาอีสานแบ่งได้หลายประเภทตามความหมายและการตีความเนื้อหาของผญา เช่น ผญาเกี้ยว เป็นคำพูดที่หนุ่มสาวใช้พูดจาเกี้ยวพาราสีหรือหยอกล้อกัน อาจใช้เป็นคำเปรียบเปรยหรือมีความหมายได้หลายทาง ผญาคำสอน เป็นผญาที่สั่งสอนหรือชี้แนะแนวทางในการประพฤติปฏิบัติ ผญาปรัชญาหรือปริศนา เป็นคำพูดที่ต้องมีการตีความให้เป็นรูปธรรมอีกต่อหนึ่ง และผญาสุภาษิตหรือผญาภาษิต เป็นคำพูดที่เป็นข้อเตือนใจและชี้แนะให้คนในสังคมประพฤติปฏิบัติตนให้เหมาะสม เช่น</p><p>“คันเจ้าได้ขี่ช้างกั้งฮ่มเป็นพญา อย่าสิลืมชาวนาผู้ขี่ควายคอนกล้า”</p><p>คำสอนบทนี้ทำหน้าที่กำกับจริยธรรมของผู้มีอำนาจหรือผู้ที่ประสบความสำเร็จในชีวิต ไม่ให้ละทิ้งรากเหง้าและผู้มีพระคุณ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าผญาทำหน้าที่เป็นโครงสร้างทางจริยธรรมที่หล่อหลอมความสัมพันธ์อันดีภายในชุมชนเกษตรกรรมดั้งเดิม</p><p>คนอีสานในอดีตใช้ผญาในโอกาสต่าง ๆ ทั้งในงานประเพณีหรือในกิจกรรมทางสังคมต่าง ๆ เช่น ในงานพิธีทำบุญ งานแต่งงาน ในการละเล่นพื้นบ้านหรือแม้ในชีวิตประจำวัน การแสดงพื้นบ้าน เช่น หมอลำ จะมีผญาสอดแทรกอยู่มาก ปัจจุบัน ผญาอีสานมีผู้ใช้น้อยลงทุกขณะและมีบทบาทลดลงทุกที ครูหมอลำจำนวนมากก็ไม่ได้ใช้คำผญาในการแสดงเหมือนเช่นแต่ก่อน ผู้กล่าวผญามักเป็นผู้สูงวัย ผญาจึงอยู่ในภาวะเสี่ยงสูงต่อการสูญหาย</p><p><strong>วิกฤตการณ์การถ่ายทอดและการกลายสภาพในยุคดิจิทัล</strong></p><p>เมื่อโครงสร้างทางสังคมย้ายจากการทำเกษตรกรรมระดับชุมชนสู่สังคมเมืองและระบบเศรษฐกิจทุนนิยม การถ่ายทอดผญาซึ่งเคยอาศัยพื้นที่ทางวัฒนธรรม เช่น ลานบ้าน งานบุญประเพณี หรือวงสนทนาระหว่างผู้เฒ่ากับลูกหลาน จึงเริ่มเสื่อมความนิยมลง ภาษาถิ่นและสำนวนโวหารโบราณถูกแทนที่ด้วยภาษาทางการและภาษาสแลงบนสื่อสังคมออนไลน์ เยาวชนรุ่นใหม่สูญเสียโอกาสใน การเข้าถึงบริบทดั้งเดิมของผญา ส่งผลให้ผญาถูกมองว่าเป็นสิ่งล้าสมัย ห่างไกลจากชีวิตประจำวัน อย่างไรก็ตาม การสูญเสียพื้นที่ทางกายภาพนี้ไม่ได้หมายถึงการสูญสิ้นของภูมิปัญญา แต่เป็น การบังคับให้ผญาต้องย้ายพื้นที่เข้าไปอยู่ใน “พื้นที่ดิจิทัล” ซึ่งเป็นพื้นที่ทางวัฒนธรรมแห่งใหม่</p><p><strong>การปรับตัวและการสืบทอดผญาบนพื้นที่ดิจิทัล</strong></p><p>การดำรงอยู่ของผญาในยุคปัจจุบันพิสูจน์ให้เห็นถึงความยืดหยุ่นของวัฒนธรรมพื้นบ้าน เมื่อช่องทางการสื่อสารเปลี่ยนผ่านสู่ระบบดิจิทัล ผู้คนในสังคมจึงได้ร่วมกันสร้างสรรค์รูปแบบการสืบทอดผ่านกลยุทธ์ต่าง ๆ ดังนี้</p><p>การสร้างคลังข้อมูลดิจิทัลและการศึกษาเชิงวิชาการ</p><p>สถาบันการศึกษาและนักวิชาการท้องถิ่นได้จัดทำฐานข้อมูลคลังคำผญาออนไลน์ เพื่อรวบรวม ตรวจสอบความถูกต้อง และแปลความหมาย ตัวอย่างเช่น การจัดทำเว็บไซต์รวบรวมวรรณกรรมอีสาน ซึ่งช่วยอำนวยความสะดวกให้นักเรียน นักศึกษา และนักวิจัยสามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูลปฐมภูมิและทุติยภูมิได้อย่างไร้ขีดจำกัด</p><p>การแปลงสภาพเนื้อหาผ่านแพลตฟอร์มสื่อสังคมออนไลน์</p><p>ในแพลตฟอร์มอย่าง TikTok, Facebook และ X (Twitter) มีการนำผญามานำเสนอใหม่ในรูปแบบของคลิปวิดีโอสั้น อินโฟกราฟิก หรือแคปชันข้อความสั้น ๆ ยกตัวอย่างเช่น การนำบทผญาเตือนใจเรื่องการใช้ชีวิตมาทำเป็นคลิปเสียงประกอบภาพวิถีชีวิตชนบท หรือการนำวรรณศิลป์อีสานมาผสมผสานกับดนตรีร่วมสมัย ซึ่งกระบวนการนี้ช่วยลดระยะห่างระหว่างคนรุ่นใหม่กับภูมิปัญญาดั้งเดิม ทำให้ผญาถูกแชร์ต่อและกลายเป็นพื้นที่สนทนาทางวัฒนธรรมในวงกว้าง เช่น Facebook จารย์ครูพงษ์ คนมักผญา ผญานวกะ ผญาอีสาน เป็นต้น</p><p>การประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมสร้างสรรค์และศิลปะสมัยใหม่</p><p>ศิลปินพื้นบ้านและกลุ่มคนรุ่นใหม่ในภาคอีสานได้นำท่วงทำนองการลำผญามาผสมผสานกับดนตรีสากลและดนตรีร่วมสมัย เช่น การใช้บทผญาในการขับร้องเพลงลูกทุ่งในปัจจุบัน การผสมผสานเช่นนี้ไม่เพียงแต่รักษาอัตลักษณ์ทางภาษาถิ่นไว้เท่านั้น แต่ยังสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจและยกระดับคุณค่าทางศิลปะให้ก้าวสู่ระดับสากล</p><p><strong>บทสรุป</strong></p><p>ผญาภูมิปัญญาอีสานสะท้อนให้เห็นว่าวัฒนธรรมพื้นบ้านไม่ใช่สิ่งตายตัวที่ต้องถูกเก็บรักษาไว้เพียงในพิพิธภัณฑ์ แต่เป็นองค์ความรู้ที่มีชีวิตและมีพลวัตสูง การปรับตัวของผญาในยุคดิจิทัลผ่าน การสร้างคลังข้อมูลออนไลน์ การผลิตสื่อสร้างสรรค์บนแพลตฟอร์มสมัยใหม่ และการผสมผสานกับดนตรีร่วมสมัย เป็นเครื่องยืนยันว่าภูมิปัญญาดั้งเดิมสามารถดำรงอยู่อย่างสอดคล้องกับวิถีชีวิตสมัยใหม่ได้ จึงเป็นการผสานระหว่างรากเหง้าทางวัฒนธรรมกับนวัตกรรมการสื่อสาร เพื่อรักษาภูมิปัญญาของบรรพบุรุษให้อยู่รอดและทรงคุณค่าสืบไป</p><p>รายการอ้างอิง</p><p>กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2561). มรดกภูมิปัญญาอีสาน. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง ประเทศไทย.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7f7084311fd7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“ความสำคัญของการเรียนวรรณกรรมไทยสำหรับชาวต่างชาติ”]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4-dc4087633550?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dc4087633550</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 Mar 2026 04:53:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-03-20T05:15:16.295Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BhYbG2gLlHwZkP0Kie1mcw.png" /></figure><p>การเรียนวรรณกรรมไทยนับเป็นองค์ประกอบสำคัญประการหนึ่งของการเรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับชาวต่างชาติ เนื่องจากวรรณกรรมมิได้เป็นเพียงงานเขียนเพื่อความบันเทิงเท่านั้น หากแต่ยังเป็นพื้นที่สะท้อนโลกทัศน์ ความคิด ความเชื่อ ค่านิยม และวิถีชีวิตของสังคมไทยในแต่ละยุคสมัยด้วย ดังนั้น การศึกษาวรรณกรรมไทยจึงมีบทบาทสำคัญในการเสริมสร้างความเข้าใจข้ามวัฒนธรรมและพัฒนาทักษะทางภาษาของชาวต่างชาติในระดับที่สูงขึ้น ความสำคัญของการเรียนวรรณกรรมไทยสำหรับชาวต่างชาติ มีดังนี้</p><p><strong>ประการแรก</strong> วรรณกรรมไทยช่วยให้ผู้เรียนชาวต่างชาติพัฒนาทักษะทางภาษาอย่างรอบด้าน โดยเฉพาะทักษะการอ่านและการตีความ เนื้อหาในวรรณกรรมมักมีความหลากหลายทั้งในด้านคำศัพท์ สำนวน และโครงสร้างภาษา ดังที่ บุญเหลือ เทพยสุวรรณ (2539, 48) กล่าวว่า วรรณกรรมเป็นแหล่งบันทึกคำและสำนวนภาษาที่ทำให้เกิดอารมณ์เอาไว้ ซึ่งแตกต่างจากภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวันหรือในตำราเรียนทั่วไป ผู้เรียนชาวต่างชาติจึงมีโอกาสได้เรียนรู้การใช้ภาษาในบริบทที่ลึกซึ้งและซับซ้อนมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ การอ่านวรรณกรรมยังช่วยพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิเคราะห์และการตีความความหมายแฝง ซึ่งเป็นทักษะสำคัญในการใช้ภาษาในระดับสูง</p><p><strong>ประการที่สอง</strong> วรรณกรรมไทยเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญในการทำความเข้าใจวัฒนธรรมไทย วรรณกรรมไทยเปรียบเสมือนประตูแรกที่ทำให้นักศึกษาต่างชาติรู้จักความเป็นไทยอย่างลึกซึ้งพอสมควร ได้เรียนรู้สังคมไทย แนวคิด ความเชื่อ และวิถีชีวิตของคนไทย (จินตนา พุทธเมตะ, 2550. 46) เนื้อหาของวรรณกรรมมักสะท้อนค่านิยมทางสังคม การเรียนรู้ผ่านวรรณกรรมไทยจึงช่วยให้ผู้เรียนชาวต่างชาติสามารถเข้าใจพฤติกรรมและวิธีคิดของคนไทยได้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการสื่อสารและการอยู่ร่วมกันในสังคมไทย</p><p><strong>ประการที่สาม</strong> การเรียนวรรณกรรมไทยช่วยส่งเสริมความสามารถในการแสดงความคิดเห็นและการสื่อสารเชิงวิพากษ์ ผู้เรียนสามารถฝึกการอภิปราย วิเคราะห์ตัวละคร โครงเรื่อง และประเด็นทางสังคมที่ปรากฏในวรรณกรรม ซึ่งเป็นการพัฒนาทักษะการพูดและการเขียนในเชิงวิชาการ นอกจากนี้ยังช่วยให้ผู้เรียนสามารถเปรียบเทียบวรรณกรรมไทยกับวรรณกรรมของตนเอง อันนำไปสู่การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมและการสร้างมุมมองที่หลากหลาย</p><p><strong>ประการสุดท้าย</strong> การเรียนวรรณกรรมไทยยังมีบทบาทในการสร้างความซาบซึ้งทางสุนทรียภาพและความเข้าใจในศิลปะการใช้ภาษา ผู้เรียนจะได้สัมผัสกับความงดงามของถ้อยคำ จังหวะภาษา และกลวิธีการเล่าเรื่อง ซึ่งช่วยเสริมสร้างทัศนคติที่ดีต่อภาษาไทย และกระตุ้นแรงจูงใจในการเรียนรู้ภาษาอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม วรรณกรรมที่นำมาสอนต้องเหมาะแก่กลุ่มผู้เรียนด้วย</p><p><strong>สรุป</strong> การเรียนวรรณกรรมไทยสำหรับชาวต่างชาติมีความสำคัญทั้งในด้านการพัฒนาทักษะภาษา การเสริมสร้างความเข้าใจวัฒนธรรม การฝึกคิดวิเคราะห์ และการสร้างความซาบซึ้งในคุณค่าทางศิลปะของภาษา ดังนั้น การบูรณาการวรรณกรรมไทยเข้าสู่การเรียนการสอนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติจึงเป็นแนวทางที่มีประสิทธิภาพในการพัฒนาผู้เรียนให้มีความสามารถทางภาษาและความเข้าใจวัฒนธรรมไทยอย่างลึกซึ้งและยั่งยืน.</p><p><strong>รายการอ้างอิง</strong></p><p>จินตนา พุทธเมตะ. (14–17, ธันวาคม, 2550). การสอนวรรณกรรมไทยให้แก่นักศึกษาวิชาเอกภาษาไทย มหาวิทยาลัยภาษาและการค้าต่างประเทศกวางตุ้ง, <strong>การเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ</strong>, การประชุมจัดตั้งสมาคมการเรียนการสอนภาษาไทยแห่งประเทศจีนและสัมมนาวิชาการเรื่อง “การเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ”, มหาวิทยาลัยภาษาและการค้าต่างประเทศกวางตุ้ง.</p><p>บุญเหลือ เทพยสุวรรณ, ม.ล. (2539). <strong>แว่นวรรณกรรม</strong> (พิมพ์ครั้งที่ 2). อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dc4087633550" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[แนวคิดการแก้ไขข้อบกพร่องด้านการเขียนภาษาไทยของผู้เรียนชาวจีน]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%88%E0%B8%B5%E0%B8%99-c8470f1f3952?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c8470f1f3952</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 Sep 2025 08:22:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-25T08:22:06.535Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>บทนำ</strong></p><p>การเรียนการสอนภาษาไทยแก่ผู้เรียนชาวจีนได้รับความสนใจมากขึ้น เนื่องจากความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ สังคม และการศึกษาไทยจีนที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม ผู้เรียนชาวจีนจำนวนไม่น้อยประสบปัญหาในการเขียนภาษาไทย ทั้งด้านอักขรวิธี การใช้คำ และโครงสร้างประโยค อันเกิดจากความแตกต่างทางภาษาศาสตร์ระหว่างภาษาไทยและภาษาจีน งานวิจัยหลายชิ้นได้ชี้ให้เห็นถึงข้อผิดพลาดที่พบบ่อย และเสนอแนวทางแก้ไขที่ครูผู้สอนควรนำไปประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาทักษะ การเขียนของผู้เรียน</p><p><strong>สภาพปัญหาของการเขียนภาษาไทยของผู้เรียนชาวจีน</strong></p><p>จากงานวิจัยพบว่าผู้เรียนชาวจีนมีข้อบกพร่องหลัก ๆ ดังนี้</p><p><strong>ปัญหาด้านอักขรวิธี</strong></p><p>งานของ ศิวริน แสงอาวุธ (2560: 112) พบว่าผู้เรียนจีนมักสะกดคำผิดในหลายลักษณะ เช่น ใช้พยัญชนะต้น สระ หรือพยัญชนะท้ายผิด รวมถึงสะกดวรรณยุกต์ผิดและละการันต์ ตัวอย่างเช่น การเขียน “คุณพ่อ” เป็น “คุณผ่อ” สะท้อนให้เห็นว่าผู้เรียนยังไม่เข้าใจระบบเสียงและตัวอักษรไทยอย่างลึกซึ้ง</p><p><strong>การใช้คำไม่ถูกต้อง</strong></p><p>Yang Di, ยุพิน จันทร์เรือง และสมหวัง อินทร์ไชย (2564: 45) ศึกษาการใช้คำที่มีความหมายคล้ายกัน พบว่าผู้เรียนจีนมักสับสนระหว่างคำ เช่น “เร็ว–รีบ–เร่ง” หรือ “ปกป้อง–ปกครอง–ควบคุม” เนื่องจากผู้เรียนตีความคำเหล่านี้จากภาษาจีนโดยตรง โดยไม่ได้ตระหนักถึงความแตกต่างด้านระดับความหมายและการใช้ในบริบทจริง</p><p><strong>โครงสร้างประโยค</strong></p><p>งานวิจัยของ ศิวริน แสงอาวุธ (2560: 118) ชี้ว่าผู้เรียนจีนมักเขียนประโยคที่ลำดับคำไม่ถูกต้อง เช่น ใช้โครงสร้างตามภาษาแม่ ซึ่งเป็นภาษาที่มีลักษณะแตกต่างจากภาษาไทยที่ใช้ “ประธาน–กริยา–กรรม” ตัวอย่างเช่น การเขียน “ฉันหนังสืออ่าน” แทน “ฉันอ่านหนังสือ”</p><p><strong>อิทธิพลของภาษาแม่และความรู้พื้นฐานไม่เพียงพอ</strong></p><p>งานวิจัยจากการประชุมวิชาการ มหาวิทยาลัยรังสิต (2561: 3) ระบุว่าสาเหตุสำคัญของข้อผิดพลาดการเขียนภาษาไทยของผู้เรียนจีนคือการโอนย้ายโครงสร้างจากภาษาจีนโดยตรง รวมถึงคลังคำศัพท์ที่จำกัด และการไม่เข้าใจระบบไวยากรณ์ไทยอย่างลึกซึ้ง สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้เกิดข้อผิดพลาดสะสมทั้งด้านการใช้คำและการสร้างประโยค</p><p><strong>แนวทางการแก้ไขปัญหา</strong></p><p>เพื่อพัฒนาทักษะการเขียนภาษาไทยของผู้เรียนจีน นักวิชาการได้เสนอแนวทางดังต่อไปนี้</p><p><strong>ฝึกอักขรวิธีอย่างเป็นระบบ</strong></p><p>ควรจัดแบบฝึกที่มุ่งเน้นการสะกดคำ โดยแยกเป็นพยัญชนะต้น สระ วรรณยุกต์ และตัวสะกด รวมทั้งฝึกการเขียนตามคำบอกอย่างสม่ำเสมอ (ศิวริน แสงอาวุธ, 2560: 120) การฝึกดังกล่าวช่วยให้ผู้เรียนสังเกตความแตกต่างระหว่างเสียงและตัวอักษรได้ดีขึ้น</p><p><strong>สร้างความเข้าใจเรื่องการใช้คำ</strong></p><p>การสอนคำที่มีความหมายใกล้เคียงกันควรใช้วิธีเปรียบเทียบเชิงบริบท โดยให้นักศึกษาเขียนประโยคหรือบทสนทนาเปรียบเทียบกัน เช่น “ฉันรีบทำการบ้าน” กับ “ฉันทำการบ้านเร็ว” เพื่อให้เข้าใจความแตกต่างของการใช้จริง (Yang Di และคณะ, 2564: 50)</p><p><strong>พัฒนาการเขียนประโยคและย่อหน้า</strong></p><p>ครูควรจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ฝึกเรียงลำดับคำและใช้ตัวเชื่อมที่เหมาะสม รวมทั้งฝึกการเขียนย่อหน้าที่มีโครงสร้างสมบูรณ์ เพื่อป้องกันการโอนโครงสร้างจากภาษาจีน เช่น ให้ผู้เรียนเขียนเรื่องสั้น ๆ โดยครูคอยตรวจแก้ไขโครงสร้างอย่างละเอียด (ศิวริน แสงอาวุธ, 2560: 122) และหากพบข้อบกพร่องควรรีบแก้ไขโดยเร็ว</p><p><strong>ลดอิทธิพลภาษาแม่ด้วยการใช้ภาษาไทยจริง</strong></p><p>ควรจัดการเรียนรู้ที่ผู้เรียนได้ใช้ภาษาไทยในสถานการณ์จริง เช่น การสนทนากับเจ้าของภาษา การอ่านข่าว และการเขียนบทความสั้น ๆ ในหัวข้อที่ตนสนใจ เพื่อให้เกิดความคุ้นเคยกับระบบภาษาไทย และลดการพึ่งพาภาษาจีน (มหาวิทยาลัยรังสิต, 2561: 5) การเรียนรู้จากบริบทจริงจะทำให้ผู้เรียนพัฒนาและเข้าใจการใช้ภาษาได้อย่างถูกต้องตามหลักภาษาและวัฒนธรรม</p><p><strong>สรุป</strong></p><p>ข้อบกพร่องของการเขียนภาษาไทยในผู้เรียนชาวจีนเกิดจากหลายสาเหตุ ทั้งด้านอักขรวิธี การใช้คำ โครงสร้างประโยค และอิทธิพลภาษาแม่ แนวทางการแก้ไขควรเน้นการฝึกสะกดคำ การสร้างความเข้าใจเชิงบริบทของคำ การพัฒนาทักษะการเขียนประโยคและย่อหน้า รวมถึงการใช้ภาษาไทยในสถานการณ์จริง หากครูผู้สอนสามารถออกแบบกิจกรรมการเรียนการสอนที่ครอบคลุมทั้งสี่มิติ ผู้เรียนจีนจะสามารถพัฒนาทักษะการเขียนภาษาไทยได้อย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพมากขึ้น</p><p><strong>รายการอ้างอิง</strong></p><p>ศิวริน แสงอาวุธ. (2560). วิเคราะห์ข้อผิดพลาดในการเขียนภาษาไทยของนักศึกษาจีนที่เรียนสาขาวิชาภาษาไทยในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2), น. 110–125.</p><p>Yang Di, ยุพิน จันทร์เรือง และสมหวัง อินทร์ไชย. (2564). การศึกษาข้อผิดพลาดด้านการใช้คำที่มีความหมายคล้ายกันในภาษาไทยของนักศึกษาจีน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 11(1), น. 42–55.</p><p>มหาวิทยาลัยรังสิต. (2561). ปัญหาและแนวทางแก้ไขปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาชาวจีน.การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยรังสิต ครั้งที่ 13, น. 1–7.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c8470f1f3952" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[บทบาทของ AI ต่อการเรียนการสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติ]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-ai-%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4-4fc87fbca623?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4fc87fbca623</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 Sep 2025 08:18:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-25T08:18:48.105Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*llHVRHyG0UFk83w8VoeM9A.jpeg" /></figure><p><strong>บทนำ</strong></p><p>การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีในศตวรรษที่ 21 ได้ส่งผลกระทบอย่างมากต่อกระบวน การเรียนรู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI (Artificial Intelligence) ซึ่งสามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการศึกษา ทั้งในด้านการเรียนการสอน การบริหารจัดการ และ การประเมินผลการเรียนรู้ ปัจจุบันการสอนภาษาไทยแก่ชาวต่างชาติกำลังเผชิญความท้าทาย ทั้งด้านความแตกต่างทางภาษาและวัฒนธรรม ทำให้การประยุกต์ใช้ AI เข้ามาเสริมบทบาทการเรียนการสอนถือเป็นแนวโน้มสำคัญที่น่าสนใจ (สารเถื่อนแก้ว ธนารักษ์, 2567: 46) อีกทั้งยังช่วยดึงดูดความสนใจของผู้เรียนได้อีกทางหนึ่งด้วย</p><p><strong>ความหมายและบทบาทของ AI</strong></p><p>AI หมายถึง เทคโนโลยีที่สามารถเลียนแบบกระบวนการคิด การเรียนรู้ และการตัดสินใจของมนุษย์ได้ ผ่านการประมวลผลข้อมูลขนาดใหญ่และการเรียนรู้ด้วยตนเอง รวมถึงการเข้าใจภาษา และการรู้จำเสียงหรือภาพ เทคโนโลยีนี้ถูกนำไปประยุกต์ใช้อย่างแพร่หลายในหลายสาขา รวมถึงการศึกษา (สงคราม สิริภา, 2565: 588) ในเชิงการศึกษา AI มีบทบาทช่วยในการจัดการเรียนรู้ เช่น การสร้างสื่อการเรียนแบบอัจฉริยะ การปรับเนื้อหาให้เหมาะกับผู้เรียนรายบุคคล (Personalized Learning) และการประเมินผลที่มีความแม่นยำ ซึ่งช่วยส่งเสริมให้ผู้เรียนได้รับการเรียนรู้ที่ตรงกับความต้องการ (ชูชาติ พ่วงสมจิตร์, 2564: 15) หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ AI มีบทบาทของผู้ช่วยสอนที่มีประสิทธิภาพและอำนวยการเรียนการสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติให้สะดวกและน่าสนใจมากยิ่งขึ้น</p><p><strong>บทบาทของ AI ต่อการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยแก่ชาวต่างชาติ</strong></p><p>บทบาทของ AI ต่อการจัดการเรียนการสอนให้แก่ชาวต่างชาติอาจมีได้ดังนี้</p><p><strong>ด้านการสร้างสื่อและบทเรียนภาษาไทยอัจฉริยะ</strong></p><p>AI สามารถช่วยออกแบบบทเรียนภาษาไทยให้เหมาะสมกับระดับความรู้พื้นฐานของผู้เรียนต่างชาติ โดยใช้ระบบแนะนำ (Recommendation System) เพื่อเสนอคำศัพท์ ประโยค หรือบทสนทนาที่สอดคล้องกับความสามารถของผู้เรียน (สงคราม สิริภา, 2565: 590) ตัวอย่างเช่น แอปพลิเคชันสอนภาษาไทยที่มีระบบ Chatbot สามารถโต้ตอบกับผู้เรียนเสมือนครูผู้สอนได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการออกชุดคำสั่งให้ AI ปฏิบัติเพื่อให้บรรลุตามวัตถุประสงค์ของการสอน</p><p><strong>ด้านการออกเสียงและการฟัง</strong></p><p>การเรียนภาษาไทยของชาวต่างชาติมักพบอุปสรรคด้านวรรณยุกต์และการออกเสียง AI ที่ใช้เทคโนโลยีรู้จำเสียง (Speech Recognition) สามารถช่วยวิเคราะห์การออกเสียงของผู้เรียน เปรียบเทียบกับเสียงมาตรฐาน และให้ข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงได้อย่างแม่นยำ (ศุภกร สุทธิสา, 2566: 102) พร้อมทั้งให้ช่วยออกแบบแบบฝึกหัดการออกเสียงของผู้เรียนให้ตรงจุดที่เป็นปัญหา ผู้เรียนสามารถฝึกการออกเสียงได้ทุกที่ทุกเวลาจนกว่าปัญหาการออกเสียงจะพัฒนาดีขึ้น อย่างไรก็ตาม ผู้สอนที่เป็นเจ้าของภาษาก็ต้องคอยกำกับดูแลอย่างดีด้วย ปัญหาการออกเสียงจึงจะแก้ไขได้อย่างมีประสิทธิภาพ</p><p><strong>ด้านการแปลและการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม</strong></p><p>AI มีบทบาทสำคัญในการลดช่องว่างทางภาษา โดยเฉพาะการใช้ระบบแปลภาษาอัตโนมัติที่มีความถูกต้องมากขึ้น สามารถช่วยผู้เรียนเข้าใจความหมายของภาษาไทยในบริบทจริงได้อย่างรวดเร็ว ส่งเสริมให้ผู้เรียนเกิดความมั่นใจในการสื่อสาร (พิมพ์ชนก กิตติวงศ์, 2567: 77) อย่างไรก็ตาม ในบริบทการสื่อสารจริงผู้สอนก็ต้องคอยตรวจสอบการแปลของ AI เพื่อให้การแปลและการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมถูกต้องยิ่งขึ้น</p><p><strong>ด้านการประเมินผลและการติดตามการเรียนรู้</strong></p><p>AI ช่วยครูผู้สอนภาษาไทยในการตรวจแบบฝึกหัด การประเมินการเขียน หรือการวิเคราะห์ความก้าวหน้าของผู้เรียน ทำให้ครูสามารถปรับแผนการสอนให้เหมาะสมกับผู้เรียนต่างชาติได้ดียิ่งขึ้น (สารเถื่อนแก้ว ธนารักษ์, 2567: 48) ยิ่งมีผู้เรียนจำนวนมาก AI จะมีบทบาทอย่างมากในการช่วยประเมินผลการเรียนของผู้เรียนซึ่งมีความแตกต่างกัน สามารถเก็บเป็นข้อมูลเพื่อวิเคราะห์หาปัญหาและแนวทางการแก้ปัญหาได้เป็นอย่างดี</p><p><strong>สรุป</strong></p><p>AI มีบทบาทสำคัญต่อการเรียนการสอนภาษาไทยแก่ชาวต่างชาติ ทั้งในด้านการสร้างสื่อการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ การพัฒนาทักษะทางภาษา การแปลภาษา และการประเมินผลการเรียนรู้ แม้ยังมีข้อจำกัดบางประการ เช่น ความถูกต้องของระบบแปลภาษา หรือการเข้าใจวัฒนธรรมไทย แต่ AI ก็ถือเป็นเครื่องมือที่ทรงพลังในการสนับสนุนการเรียนการสอนภาษาไทยในศตวรรษที่ 21</p><p><strong>รายการอ้างอิง</strong></p><p>ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2564). การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในกระบวนการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.</p><p>พิมพ์ชนก กิตติวงศ์. (2567). “AI กับการพัฒนาการเรียนการสอนภาษาที่สอง”. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 15(1), 70–85.</p><p>สงคราม สิริภา. (2565). “การใช้เทคโนโลยี AI เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาไทย”. Journal of Applied Education, 24(118), 585–594.</p><p>สารเถื่อนแก้ว ธนารักษ์. (2567). “ปัญญาประดิษฐ์กับการจัดการศึกษาไทยในอนาคต”. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 28(2), 45–52.</p><p>ศุภกร สุทธิสา. (2566). “การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีรู้จำเสียงเพื่อการเรียนภาษาไทย”. วารสารวิจัย ภาษาและวัฒนธรรม, 9(2), 95–110.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4fc87fbca623" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ความสำคัญของภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8-26ba4dab9b2d?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/26ba4dab9b2d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 19 Mar 2025 06:35:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-19T06:35:00.497Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f0XKT1YJoLKztuH9Wh4iPA.jpeg" /></figure><p>สถานภาพและความสำคัญของภาษาไทยในปัจจุบันมิได้จำกัดอยู่เพียงแค่เป็นภาษาที่ใช้สื่อสารกันในประเทศไทยเท่านั้น หากแต่มีสถานภาพและความสำคัญในฐานะภาษาต่างประเทศภาษาหนึ่งที่มีบทบาทหลายด้านในเวทีโลก ไม่ว่าจะเป็นด้านวัฒนธรรม เศรษฐกิจ การศึกษา และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยสามารถสรุปความสำคัญได้ดังนี้</p><p><strong>1. ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม</strong></p><ul><li>การเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ ช่วยให้ชาวต่างชาติที่เรียนภาษาไทยเข้าใจวัฒนธรรมไทยมากขึ้น เช่น ขนบธรรมเนียม ประเพณี ศิลปะ และวิถีชีวิต เนื่องจากภาษาคือวัฒนธรรมอย่างหนึ่ง ดังนั้น การที่ชาวต่างชาติเรียนภาษาไทยจึงเสมือนเป็นการเรียนวัฒนธรรมไทยไปในตัวด้วย หรือกล่าวอีกอย่างนึ่งคือ เรียนภาษาเข้าใจวัฒนธรรมและเรียนวัฒนธรรมจากภาษานั่นเอง</li><li>การเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ เป็นเครื่องมือในการเผยแพร่เอกลักษณ์ไทยไปสู่สากล ภาษาในโลกนี้ย่อมมีหน้าที่สำคัญอย่างหนึ่งคือเป็นเครื่องมือสำคัญในการสื่อสารและถ่ายทอดเรื่องราวอันเป็นงดความทางวัฒนธรรมจากสังคมหนึ่งไปสู่อีกสังคมหนึ่งทั้งในสังคมวัฒนธรรมเดียวกันและต่างวัฒนธรรมกัน ดังนั้น การสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติจึงเป็นการเผยแพร่วัฒนธรรมหรือเอกลักษณ์ความเป็นไทยให้แก่ชาวต่างชาติไปในตัวด้วย</li></ul><p><strong>2. เสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ</strong></p><ul><li>การเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ ช่วยให้การติดต่อสื่อสารระหว่างชาวไทยกับชาวต่างชาติเป็นไปอย่างราบรื่น เนื่องจากภาษาเป็นเครื่องมือสำคัญในการสื่อสารของมนุษย์ เมื่อมนุษย์มีความเข้าใจตรงกันแล้วย่อมนำไปสู่ความสันติสุขร่วมกัน ในทางตรงกันข้ามหากมนุษย์เกิดความเข้าใจไม่ตรงกันหรือคลาดเคลื่อนอาจนำไปสู่ความขัดแย้งที่รุนแรงได้ ดังนั้น หากชาวต่างชาติมีความสามารถในด้านภาษาไทยย่อมนำมาซึ่งความรู้สึกเป็นพวกพ้องและสร้างความสัมพันธ์อันดีต่อกันได้อย่างแน่นแฟ้น อีกทั้งการประสานผลประโยชน์หรือความร่วมมือในด้านต่างๆ เช่น เศรษฐกิจ การศึกษา ก็เป็นไปได้อย่างราบรื่นด้วย</li></ul><p><strong>3. ประโยชน์ทางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยว</strong></p><ul><li>การเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ ส่งเสริมการท่องเที่ยว เนื่องจากนักท่องเที่ยวที่เรียนภาษาไทยสามารถสื่อสารและเข้าใจวัฒนธรรมไทยได้ดีขึ้น เมื่อนักท่องเที่ยวสามารถสื่อสารภาษาไทยได้และมีความรู้เรื่องสังคมวัฒนธรรมไทยย่อมเกิดความมั่นใจในการสื่อสารและสามารถปฏิบัติตนได้อย่างกลมกลืนในการเดินทางมาท่องเที่ยวที่ประเทศ</li><li>การเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ ช่วยสนับสนุนธุรกิจระหว่างประเทศ โดยเฉพาะนักลงทุนและนักธุรกิจต่างชาติที่ต้องการทำธุรกิจในไทย หากสามารถสื่อสารภาษาไทยได้ เข้าใจวิถีไทย หรืออุปนิสัยของคนไทยย่อมมีโอกาสทางธุรกิจมากขึ้น</li></ul><p><strong>4. สนับสนุนการศึกษาและงานวิจัย</strong></p><ul><li>การเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ เอื้อต่อการศึกษาด้านภาษา วรรณกรรม สังคม และประวัติศาสตร์ไทย เมื่อชาวต่างชาติมาเรียนภาษาไทยโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับบัณฑิตศึกษาซึ่งผู้เรียนต้องศึกษาวิจัยเรื่องที่ตนสนใจ ย่อมก่อให้เกิดการศึกษาและวิจัยในด้านภาษาไทย ไทยศึกษาอย่างกว้างขวางมากยิ่งขึ้น อาทิ งานวิจัยเชิงเปรียบเทียบเกี่ยวกับภาษาไทยและภาษาแม่ของผู้เรียน การออกแบบการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ เป็นต้น</li></ul><p><strong>5. ช่วยให้ชาวต่างชาติที่อาศัยในไทยปรับตัวได้ง่ายขึ้น</strong></p><ul><li>ความสามารถในการสื่อสารด้านภาษาไทยช่วยให้แรงงานข้ามชาติ นักศึกษา และผู้ที่มาใช้ชีวิตในไทยสามารถปรับตัวและดำรงชีวิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ การที่ชาวต่างชาติมาอาศัยอยู่ในสังคมไทยและมีความสามารถในการ ฟัง พูด อ่าน เขียน ภาษาไทยได้ ย่อมส่งผลดีต่อการดำรงชีวิตและคุณภาพในการใช้ชีวิต อีกทั้งมีโอกาสที่ดีในการประกอบอาชีพด้วย</li></ul><p>ดังกล่าวมาข้างต้น ภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศไม่ได้เป็นเพียงการสอนภาษาเท่านั้น แต่ยังเป็นเครื่องมือสำคัญในการเชื่อมโยงวัฒนธรรม ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และการพัฒนาเศรษฐกิจอีกด้วย การพัฒนาและสนับสนุนการเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศให้มีประสิทธิภาพจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเปิดประตูสู่โลกกว้างและความมั่นคงของประเทศไทย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=26ba4dab9b2d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[5 คุณสมบัติที่ผู้สอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติควรมี]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/5-%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5-6653d242f946?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6653d242f946</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 19 Mar 2025 04:19:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-19T04:19:30.033Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*RJDZ8Iw--rWjnMG3G1XY2g.jpeg" /></figure><p>การสอนภาษาไทยให้แก่ผู้เรียนชาวต่างชาติ มักจะมีคำถามเกี่ยวกับคุณสมบัติของผู้สอนว่า ใครเหมาะที่จะเป็นผู้สอนภาษาไทยให้กับชาวต่างชาติได้บ้าง บ้างก็ว่าต้องเป็นคนที่เรียนจบเอกภาษาไทยมา บ้างก็ว่าขอให้เป็นคนไทยใคร ๆ ก็สอนได้ บ้างก็ว่าต้องเป็นคนไทยที่รู้ภาษาของผู้เรียนแล้วก็สามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ เป็นต้น</p><p>ในวันนี้ผู้เขียนได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อหนังสือว่า “การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ”เขียนโดยรองศาสตราจารย์ ดร.สมพงศ์ วิทยศักดิ์พันธุ์ ท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนภาษาไทยให้กแก่ชาวต่างชาติ อาจารย์สมพงศ์ท่านได้กล่าวว่า “ความสำเร็จและความล้มเหลวของการสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติไม่ได้ขึ้นอยู่กับการรู้ภาษาไทยดีหรือการรู้ภาษาของผู้เรียนดีเท่านั้น หากแต่ยังมีปัจจัยอื่นที่เป็นปัจจัยหลักที่สำคัญยิ่งกว่าปัจจัยทั้งสองนี้ (2549, 51) ซึ่งปัจจัยอื่น ๆ ที่ว่านั้น อาจารย์สมพงศ์ (2549, 52–62) ได้กล่าวถึงคุณสมบัติ 5 ประการ ของผู้สอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติไว้ดังนี้</p><p>คุณสมบัติที่ 1 เข้าใจจิตวิทยาการเรียนรู้และกระบวนการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ</p><p>การเรียนรู้ที่ดีต้องเริ่มจากการมีแรงจูงใจที่ดี ผู้สอนต้องเข้าใจจิตวิทยาการเรียนรู้ของมนุษย์ การเรียนรู้อย่างเป็นทางการนั้นต้องกระทำอย่างเป็นขั้นตอน มีระเบียบแบบแผน และมีโครงสร้างที่แน่นอน นอกจากนี้ การเข้าใจวัตถุประสงค์ของผู้เรียนถือเป็นเรื่องสำคัญมากเพราะสิ่งนี้เป็นตัวกำหนดเนื้อหาของบทเรียนและวิธีการเรียนการสอน จากประสบการณ์สอนของผู้เขียนเองเห็นว่านอกจากที่กล่าวมาแล้ว สิ่งหนึ่งที่สำคัญก็คือผู้เรียนแต่ละคนย่อมมีข้อจำกัดและภูมิหลังแตกต่างกัน ดังนั้น การที่ผู้สอนเข้าใจผู้เรียนในหลากหลายมิติจะนำไปสู่การเรียนการสอนที่ประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น</p><p>คุณสมบัติที่ 2 รู้วิธีการและเทคนิคที่ดีในการสอนภาษาต่างประเทศ</p><p>การรู้วิธีการและเทคนิคที่ดีในการสอนเพื่อลดความเครียดของผู้เรียน และช่วยเรียนรู้เข้าใจได้รวดเร็ว ถูกต้อง และมีประสิทธิภาพ ไม่เกิดความเบื่อหน่ายหรือท้อแท้ในการเรียน อีกทั้ง ผู้สอนสามารถสร้างสื่อการสอนและกิจกรรมที่น่าสนใจกระตุ้นการเรียนรู้และสร้างบรรยากาศที่ดีในห้องเรียนได้</p><p>คุณสมบัติที่ 3 เข้าใจลำดับเนื้อหาของแบบเรียนและรู้วิธีการสร้างเสริมแบบเรียนให้น่าสนใจ</p><p>หากผู้สอนเข้าใจลำดับเนื้อหาแบบเรียนและรู้วิธีการสร้างเสริมให้น่าสนใจ ผู้สอนย่อมสร้างบทเรียนมีการนำเสนอคำศัพท์ โครงสร้าง และรูปแบบการฝึกต่าง ๆ ได้เหมาะสมแก่ผู้เรียน เช่น การเรียงลำดับเนื้อหาก่อนหลัง จำกัดคำศัพท์ และโครงสร้างให้พอเหมาะพอดีกับระดับของผู้เรียน</p><p>คุณสมบัติที่ 4 รู้และเข้าใจภาษาไทยในระดับต่าง ๆ ดี</p><p>หากผู้สอนเข้าใจธรรมชาติของภาษาไทยดี มีความรู้เกี่ยวกับภาษาไทย ย่อมสามารถอธิบายคำถามของผู้เรียนได้อย่างถูกต้องและง่ายต่อการทำความเข้าใจ เช่น ระบบเสียง คำ การสร้างคำ โครงสร้างประโยคเป็นลักษณะที่เรียงประธาน กริยา กรรม ไม่มีการเปลี่ยนรูปคำเมื่อเข้ารูปประโยค มีคำหลักเป็นตัวตั้งและคำขยายตามมา รวมทั้งระดับของภาษาไทยมีหลายระดับ เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ผู้สอนต้องมีความรู้เพื่ออธิบายให้ผู้เรียนเข้าใจ</p><p>คุณสมบัติที่ 5 รู้และสื่อสารภาษาของผู้เรียนหรือภาษาอังกฤษได้</p><p>การรู้ภาษาของผู้เรียนเป็นประโยชน์และเป็นข้อได้เปรียบหลายประการ เช่น ช่วยย่นย่อระยะเวลาของการทำความเข้าใจและการเรียนรู้ของผู้เรียน ทำให้ผู้สอนและผู้เรียนสามารถสื่อสารเข้าใจตรงกัน ยิ่งถ้าเป็นการสอนการอ่านและการเขียนเบื้องต้นยิ่งเห็นถึงความจำเป็นของการใช้ภาษาของผู้เรียนหรือภาษาอังกฤษในการอธิบายลักษณะต่าง ๆ ของภาษาไทย รวมถึงการใช้เพื่อการซักถามในสิ่งที่ผู้เรียนสงสัยอีกด้วย ผู้สอนที่รู้เพียงภาษาไทยอย่างเดียวอาจเป็นประโยชน์หรือดีสำหรับการเรียนการสอนภาษาไทยในระดับกลางและระดับสูง แต่หากสามารถสื่อสารด้วยภาษาของผู้เรียนได้จะเป็นข้อได้เปรียบในการสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติทุกระดับ อย่างไรก็ตาม การใช้ภาษาแม่และภาษาอังกฤษนั้นผู้สอนพึงใช้ตามความจำเป็นเท่านั้น</p><p>ผู้ที่สนใจการสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติลองพิจารณาดูว่ามีคุณสมบัติครบทั้ง 5 คุณสมบัติหรือไม่ หรือมีคุณสมบัติใดบ้างที่ต้องเรียนรู้เพิ่มเติมเพื่อให้มั่นใจและสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ตนเมื่อต้องปฏิบัติการสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติจริง ๆ</p><p><strong>รายการอ้างอิง</strong></p><p>สมพงศ์ วิทยศักดิ์พันธ์. (2549). <strong>การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ</strong>. เชียงใหม่ : โรงพิมพ์มิ่งเมือง.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6653d242f946" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[บุญข้าวประดับดิน คุณค่าที่ไม่ควรมองข้าม]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%8D%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99-%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1-8cd8c6e48d1b?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8cd8c6e48d1b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 06 Sep 2024 06:58:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-06T07:28:55.139Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*GMG7ElP5YP-0KZmhInJGZw.jpeg" /><figcaption>ที่มา : กรมส่งเสริมวัฒนธรรม.(2562). ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอีสาน : 106.</figcaption></figure><p><strong>บุญข้าวประดับดิน คุณค่าที่ไม่ควรมองข้าม</strong></p><p>วิถีชีวิตของคนอีสานมักจะดำเนินตาม “ฮีตสิบสอง” ถือเป็นประเพณีที่ชาวอีสานมักเรียกกันว่า “บุญ” ซึ่งคนอีสานยึดเป็นแนวปฏิบัติตลอดทั้งสิบสองเดือน</p><p>“บุญข้าวประดับดิน” หรือบุญเดือนเก้า เป็นการทำบุญเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติมิตรที่ล่วงลับไปแล้ว จัดในวันแรม 14 ค่ำ เดือน 9 (กรมส่งเสริมวัฒนธรรม, 2562 : 106) บ้างก็ว่าบุญข้าวประดับดินเป็นการประกอบ “เปตพลี” และ “บุญพิธี” (สถาบันภาษา ศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, ม.ป.ป. : ออนไลน์) บ้างก็ว่าเป็นการทำบุญให้แก่ผีไร้ญาติอื่น ๆ ด้วย มูลเหตุที่ต้องทำบุญข้าวประดับดินในวันแรม 14 ค่ำ เดือน 9 เพราะเชื่อว่าเป็นวันที่ประตูนรกเปิด ยมบาลจะปล่อยให้ผีนรกกลับมาเยี่ยมญาติของตนในโลกมนุษย์ ดังนั้น ลูกหลานก็จะจัดเตรียม “ห่อข้าวน้อย” ในตอนเย็นของวันแรม 13 ค่ำ โดยลูกหลานจะนำอาหารคาวหวาน หมากพลู ห่อใส่ใบตอง จำนวนห่อข้าวน้อยก็จะจัดเตรียมมากกว่าจำนวนญาติของตนเพราะต้องเผื่อแผ่แก่ผีไร้ญาติอื่น ๆ ด้วย เมื่อถึงเวลาประมาณตีสามหรือตีสี่ของวันแรม 14 ค่ำ ก็จะนำห่อข้าวน้อยไปวางไว้ที่โคนต้นไม้ในบริเวณวัดบ้าง ตามกำแพงวัดบ้าง ริมโบสถ์ริมเจดีย์บ้าง เพื่อให้ญาติมิตรที่ล่วงลับไปแล้วรวมทั้งผีไร้ญาติมากินจะได้ไม่หิวโหย การนำห่อข้าวน้อยไปวางในที่ต่าง ๆ เช่นนี้ เรียกว่า “การยายห่อข้าวน้อย” การกระทำดังกล่าวจะทำแบบเงียบ ๆ เมื่อถึงตอนเช้าของวันแรม 14 ค่ำ ทุกครัวเรือนก็จะนำอาหารไปทำบุญตักบาตรที่วัด พระสงฆ์แสดงพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับอานิสงส์ของการทำบุญข้าวประดับดิน ญาติโยมก็กรวดน้ำอุทิศกุศลให้แก่ญาติ ๆ ของตน (ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ม.ป.ป. : ออนไลน์)</p><p>บุญข้าวประดับดินถือเป็นประเพณีที่สะท้อนระบบคุณค่าอันเป็นพื้นฐานของชีวิตแบบดั้งเดิมของคนอีสาน (เสรี พงศ์พิศ, 2537 : 66) กล่าวคือความเชื่อเรื่องผีของคนอีสานเป็นความเชื่อดั้งเดิมก่อนที่จะมีศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธ แม้ปัจจุบันความเชื่อเรื่องผีก็ยังหยั่งรากลึกและกลมกลืนกับศาสนาอื่นแบบพึ่งพาถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน บุญข้าวประดับดิน คุณค่าไม่ใช่การบอกว่าผีมีจริงหรือไม่ ประตูนรกเปิดจริงหรือไม่ แต่คุณค่าที่แท้จริงคือ ลูกหลานอีสานได้แสดงความกตัญญูรู้คุณและความรักความผูกพันธ์ที่มีต่อผีบรรพบุรุษและผีในเครือญาติตลอดจนความมีจิตใจที่เมตตาต่อผีไร้ญาติของคนอีสาน รวมถึงการมีคุณค่าในแง่ของการปลูกฝังค่านิยม เพื่อเป็นแนวประพฤติปฏิบัติอันดีงามให้แก่คนอีสาน ซึ่งถือเป็นกลไกสำคัญอย่างหนึ่งที่ธำรงไว้ซึ่งสถาบันครอบครัวและสังคมอีสานที่เข้มแข็งต่อไป</p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p>ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (2567). <strong>เดือนเก้า-บุญข้าวประดับดิน</strong>. สืบค้นเมื่อวันที่ 4 กันยายน 2567, จาก<a href="https://cac.kku.ac.th/cac2021/information/">https://cac.kku.ac.th/cac2021/information/</a></p><p>ส่งเสริมวัฒนธรรม, กรม. <strong>ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอีสาน</strong>. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.</p><p>สถาบันภาษา ศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. (2567). <strong>สลองข้าวประดับดิน</strong>. สืบค้นเมื่อวันที่ 4 กันยายน 2567, จาก <a href="https://ilac.snru.ac.th/wp-content/uploads/2021/03/">https://ilac.snru.ac.th/wp-content/uploads/2021/03/</a></p><p>เสรี พงศ์พิศ. (2537). ผี. ใน <strong>คำ : ร่องรอยความคิด ความเชื่อไทย</strong>. หน้า 66. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8cd8c6e48d1b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ภาษาสมัยใหม่ว่าด้วย “ซื้อ”]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-%E0%B8%8B%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD-1947fd6f312c?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1947fd6f312c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 06 Sep 2024 06:52:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-06T06:52:16.526Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/526/1*XyAqdTAEdG_ETsf3QAKbcg.jpeg" /></figure><p><strong>ภาษาสมัยใหม่ว่าด้วย “ซื้อ”</strong></p><p>คำว่า “ชื้อ” เป็นคำง่ายๆ ที่ทุกคนรู้จักดี มีความหมายว่า เอาเงินตราแลกกับสิ่งของ (ราชบัณฑิตยสถาน, 2556 : 402) ซึ่งถือเป็นคำพื้นฐานที่ใช้กันโดยทั่วไป แต่โลกของการสื่อสารยุคปัจจุบันทั้งโลกออนไลน์และไม่ใช่ออนไลน์ คำที่มีความหมายว่าเอาเงินแลกกับสิ่งของมีอยู่หลายคำ เช่น “สอย” “ถอย” “ตำ” “จุ่ม” “ของมันต้องมี” คำเหล่านี้สื่อความหมายว่า “ซื้อ” ได้อย่างไร</p><p>ราชบัณฑิตยสถานได้ให้ความหมายของคำดังกล่าวไว้ ดังนี้ คำว่า “สอย” เป็นคำกริยา หมายถึง เอาไม้มีขอหรือมีง่ามหรือไม้จำปาเกี่ยวดึงดันหรือบิดเอาดอกไม้ลูกไม้ลงมา (2556 : 1190) คำว่า “ถอย” เป็นคำกริยา หมายถึง เคลื่อนหรือทำให้เคลื่อนไปข้างหลัง (2556 : 527) คำว่า “ตำ” เป็นคำกริยา หมายถึง ทิ่ม แทง ใช้สากหรือสิ่งอื่นที่คล้ายคลึงเช่นนั้นทิ่มลงไปอย่างแรงเรื่อย ๆ (2556 : 497) คำว่า “จุ่ม” เป็นคำกริยา หมายถึง เอาสิ่งใดสิ่งหนึ่งจ่อมลงไปในของเหลวแล้วยกขึ้น (2556 : 330) จากนิยามความหมายของราชบัณฑิตจะเห็นว่าสิ่งเดียวที่ทุกคำมีตรงกันกับคำว่า “ซื้อ” คือชนิดของคำ หากพิจารณาความหมายที่ใกล้เคียงกับคำว่า “ซื้อ” ก็คือคำว่า “ถอย” ในสำนวนที่ว่า “ถอยรถ” ซึ่งหมายถึง ซื้อรถใหม่</p><p>อย่างไรก็ตาม คำในภาษาย่อมเกี่ยวข้องกับมโนทัศน์เสมอ (ราชบัณฑิตยสถาน, 2553 : 88) ดังนั้น คำว่า “สอย” “ถอย” “ตำ” “จุ่ม” “ของมันต้องมี” แสดงมโนทัศน์ของแต่ละคำที่สื่อความหมายถึงคำว่า “ซื้อ” ดังนี้</p><p>“สอย” สื่อความหมายถึงการได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งมาเป็นของของตน ดังปรากฏการใช้ว่า “สอยมะม่วง” สอยดาวในงานวัด” เป็นต้น</p><p>“ถอย” สื่อความหมายถึงการที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งเคลื่อนที่เข้ามาหาบุคคลซึ่งเทียบเคียงได้กับการได้เข้าใกล้สิ่งสิ่งนั้นจนได้เป็นเจ้าของ</p><p>“ตำ” อาจสื่อความหมายโดยใช้ภาษาถิ่น เพราะคำว่า “ตำ” ในภาษาถิ่นอีสาน หมายถึง ชน ซึ่งสื่อความหมายถึงการที่บุคคลมุ่งเข้าไปชนกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ต้องการได้มาเป็นเจ้าของ</p><p>“จุ่ม” คำนี้เป็นคำที่เพี้ยนมาจากคำว่า “สุ่ม” ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมช่วงหนึ่งที่เกิดธุรกิจการทำ “กล่องสุ่ม” โดยให้ผู้ซื้อซื้อสินค้าแล้วให้ผู้ซื้อไปลุ้นเองว่าตนจะได้สินค้าอะไร จากคำว่า “สุ่ม” จึงเพี้ยนมาเป็นคำว่า “จุ่ม”</p><p>“ของมันต้องมี” สำนวนนี้สื่อความหมายถึงความต้องการสิ่งใดสิ่งหนึ่งของบุคคลโดยมีความคิดว่าสิ่งสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่กำลังได้รับความนิยม ตนจะต้องได้สิ่งสิ่งนั้นมาให้ได้</p><p>ดังกล่าวมาข้างต้นพอจะทำให้ทราบมโนทัศน์ของการใช้คำว่า “สอย” “ถอย” “ตำ” “จุ่ม” และ“ของมันต้องมี” สื่อความหมายว่า “ซื้อ” ได้อย่างไร อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงทัศนะของผู้เขียนเพื่ออธิบายคำที่เกิดขึ้นในยุคสมัยใหม่ซึ่งมีความน่าสนใจที่จะเรียนรู้และศึกษาต่อไป</p><p><strong>เอกสารอ้างอิง</strong></p><p>ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). <strong>พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554</strong>. กรุงเทพฯ : ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.</p><p>ราชบัณฑิตยสถาน. (2553). <strong>พจนานุกรมศัพท์ภาษาศาสตร์ (ภาษาศาสตร์ประยุกต์)</strong>. กรุงเทพฯ : รุ่งศิลป์การพิมพ์.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1947fd6f312c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ชาวต่างชาติใช้คำบุรุษสรรพนามอย่างไรให้ถูกต้อง]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%A9%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87-fd1cf87a789d?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fd1cf87a789d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 19 Feb 2024 10:07:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-02-19T10:07:29.132Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QnsbeV5qmE3EtdESjK0JrQ.jpeg" /></figure><p>คำบุรุษสรรพนามหรือที่ นววรรณ พันธุเมธา เรียกว่า คำบอกบุรุษ เป็นคำที่ใช้แทนคำนาม บุคคลหรือสิ่งที่เกี่ยวข้องในการสนทนา ทั้งผู้พูด ผู้ฟัง และผู้ถูกกล่าวถึงหรือสิ่งที่ถูกกล่าวถึง (2551: 22) แต่เนื่องจากในภาษาไทยมีคำบุรุษสรรพนามจำนวนมาก ทำให้บ่อยครั้งที่ชาวต่างชาติที่เรียนภาษาไทยต้องสับสนกับการใช้คำบุรุษสรรพนามในภาษาไทยซึ่งต้องเลือกใช้ให้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์และวัฒนธรรมการสื่อสารของสังคมไทย</p><p>ผู้เขียนจึงได้สรุปแนวทางหรือหลักการใช้คำบุรุษสรรพนามที่ผู้เขียนเห็นว่าชาวต่างชาติที่เรียนภาษาไทยจำเป็นต้องรู้ ดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/692/1*PKhOGxRcT-lVuAGO75x5Sw.png" /></figure><p>แนวทางดังกล่าวข้างต้นคงจะเป็นประโยชน์ต่อชาวต่างชาติที่เรียนภาษาไทยตามสมควร</p><p><strong>อ้างอิง</strong></p><p>นววรรณ พันธุเมธา. (2551).<strong> ไวยากรณ์ไทย</strong>. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fd1cf87a789d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[คำว่า “เป็น” และ “คือ” เป็นคำที่สร้างปัญหาให้แก่ผู้เรียนชาวต่างชาติที่เรียนภาษาไทยมิน้อย]]></title>
            <link>https://medium.com/@tonkenta/%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0-%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2-0c73ceb47cd3?source=rss-68330643f033------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0c73ceb47cd3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[KENTA KONG]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 15 Feb 2024 10:43:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-02-16T04:44:05.688Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yKvH2hejJcyOzRwOa_XAPQ.jpeg" /></figure><p>คำว่า “<strong>เป็น</strong>” และ “<strong>คือ</strong>” เป็นคำที่สร้างปัญหาให้แก่ผู้เรียนชาวต่างชาติที่เรียนภาษาไทยมิน้อย</p><p>ผู้เขียนจึงขอนำเสนอแนวทางในการอธิบายการใช้สองคำนี้เพื่อเป็นประโยชน์ต่อการสอนภาษาไทยให้แก่ชาวต่างชาติ</p><p>พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ได้ให้ความหมายของคำว่า “คือ” ว่า เป็นคำสันธานหมายถึง เท่ากับ, ได้แก่ (262: 2556) ส่วนคำว่า “เป็น” หมายถึง คำกริยาสำหรับแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำกับคำเพื่อให้เห็นว่าคำหน้าและคำหลังมีภาวะ ความมี ความเป็น เกี่ยวข้องกันอย่างไร (752: 2556) จากนิยามดังกล่าวสื่อความหมายของคำว่า “คือ” ว่า A เท่ากับ B และ A ได้แก่ B ส่วน “เป็น” สื่อความหมายว่า A เป็น B หรือ A มีสภาพเป็น B</p><p>อย่างไรก็ตาม สองคำนี้มักสร้างความสับสนให้แก่ชาวต่างชาติมิน้อย เหตุอาจเนื่องมาจากสองคำนี้เมื่อเทียบกับภาษาอังกฤษก็คือ verb to be ซึ่งตรงกับภาษาไทยว่า “คือ” และ “เป็น” สองคำนี้คนไทยใช้ในความหมายที่แตกต่างกัน ดังนั้น เวลาชาวต่างชาติติดต่อมาหาผู้สอนมักจะแนะนำตนเองว่า “ผมเป็น+ชื่อ หรือดิฉันเป็น+ชื่อ เป็นต้น ซึ่งคนไทยฟังดูแล้วก็จะรู้สึกไม่ชินกับการพูดเช่นนี้</p><p>อัญชลี สิงห์น้อย วงศ์วัฒนา (2556: 60–64) ได้อธิบายความแตกต่างและหน้าที่การสื่อสารของคำว่า “คือ” และ “เป็น” อย่างน่าสนใจ ดังนี้</p><p>คำว่า “คือ” และ “เป็น” เป็น “สัมพันธกริยา” เป็นคำกริยาสภาพการณ์ที่มีประธานเป็นผู้ทรงสภาพหรือผู้รับรู้ ซึ่ง “คือ” และ “เป็น” ถือเป็นกริยาไร้ความหมายต้องอาศัยภาคแสดงเป็นส่วนแสดงความหมาย ในด้านหน้าที่ของการสื่อสาร คำว่า “เป็น” จะสื่อความเชิงแสดง (predicational interpretation) เช่น เขา<em>เป็น</em>หมอ เป็นต้น ส่วน “คือ” จะสื่อความใน 4 ลักษณะ ได้แก่ สื่อความเชิงเฉพาะ (specificational interpretation) เช่น ผู้ชนะ<em>คือ</em>บัวขาว สื่อความเชิงระบุ (identificational interpretation) เช่น นี่<em>คือ</em>มาริโอ้ สื่อความเชิงเทียบเท่า (equative interpretation) เช่น สยาม<em>คือ</em>ประเทศไทย และสื่อความเชิงนิยาม เช่น สติ<em>คือ</em>การรู้สึกตัว</p><p>การสื่อความทั้ง 5 ลักษณะข้างต้นสามารถเป็นแนวทางในการสอนชาวต่างชาติที่เรียนภาษาไทยให้สามารถใช้คำว่า “คือ” และ “เป็น” ได้อย่างถูกต้อง ดังนั้น หากจะแนะนำตัวเมื่อต้องติดต่อกับคนไทย ควรจะพูดว่า “ผม/ฉันคือ+ชื่อ หรือไม่ก็พูดว่า “ผม/ฉันชื่อ+ชื่อ อย่างนี้จะฟังดูหุ้นหูคนไทยมากกว่า</p><p><strong>อ้างอิง</strong></p><p>ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). <em>พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554</em>. กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.</p><p>อัญชลี สิงห์น้อย วงศ์วัฒนา. (2565). <em>ไวยากรณ์ไทยเชิงสื่อสาร: การวิเคราะห์แนวภาษาศาสตร์หน้าที่นิยมเชิงแบบลักษณ์</em>. พิษณุโลก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0c73ceb47cd3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>