<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Trustee Charoenkorn on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Trustee Charoenkorn on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@trusty-ch?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*LVjbhvv14ohdkd6Kmwjg_g.jpeg</url>
            <title>Stories by Trustee Charoenkorn on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@trusty-ch?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 17:58:23 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@trusty-ch/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Changes]]></title>
            <link>https://trusty-ch.medium.com/changes-536d2d38489b?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/536d2d38489b</guid>
            <category><![CDATA[change]]></category>
            <category><![CDATA[change-your-life]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Trustee Charoenkorn]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Dec 2021 21:56:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-07T21:56:24.865Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>วันนี้.. โลกเปลี่ยนไปมากกว่า วันนั้น<br>วันนี้.. หลายอย่างไม่เหมือน วันนั้น<br>วันนี้.. ของเดิมล้าหลัง<br>วันนี้.. จะคนยุคใหม่หรือใครยุคเก่า ก็เริ่มจาก 0 เหมือนกัน<br>เทคโนโลยีใหม่เกิดขึ้นมากมาย<br>สายอาชีพใหม่ที่มหาลัยยังไม่มีสอน<br>ถ้ายึดติดกับเทคโนโลยีเดิมๆ ไม่หาความรู้เพิ่มเติม ก็บ๊ายบาย</p><p>ฉันจึงเริ่มค้นหา<br>“อนาคต” ที่ใฝ่ฝัน กับตัวฉันที่ตามโลกในวันข้างหน้าทัน<br>ฉันไม่ชอบถูกทิ้งไว้ข้างหลัง<br>ฉันเกลียดการปล่อยให้คนอื่นแซงหน้าไปโดยไม่ทำอะไรเลย<br>ความทะเยอะทะยานนี้ ช่วยฉันมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว<br>และครั้งนี้ มันก็จะเป็นเช่นนั้น</p><p>การเปลี่ยนแปลง.. ไม่ใช่สิ่งน่ากลัวสำหรับคนเปิดใจ<br>การเปลี่ยนแปลง.. ไม่น่ากังวลเท่ากับการพยายามทำให้สิ่งใด คงเดิม</p><p>แปลกที่คนเรากลับกลัวการเปลี่ยนแปลงเหลือเกิน<br>ไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไร.. แต่ก็อยากให้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น<br>ความย้อนแย้ง.. เป็นสิ่งซับซ้อนในใจมนุษย์ทุกคน<br>ราวกับว่าเราไม่อาจสลัดมันไปจากชีวิตได้<br>ความอยาก ความไม่อยาก ทำให้เราเป็นทุกข์</p><p>สมการนี้จึงเกิดขึ้น</p><blockquote><strong>happiness = reality — expectations</strong></blockquote><p>จริงๆ แล้ว ความสุขเป็นเรื่องง่ายกว่าที่เราคิด</p><p>ใช้ชีวิตให้ง่าย คาดหวังให้พอดี<br>อย่ายึด อย่าติด อย่าคิดว่าอะไรจะเหมือนเดิม</p><p>อาวุธที่ดีที่สุดของมนุษย์ในการต่อสู้กับความเปลี่ยนแปลงก็คือ “การปรับตัว”</p><p>ไม่ยาก ไม่ง่าย<br>ทุกสิ่งเปลี่ยนไปทุกวัน<br>ลมหายเข้า อยู่ได้ไม่นานฉันท์ใด<br>การคงอยู่ของสิ่งต่างๆ ก็เปลี่ยนแปลงไปฉันท์นั้น</p><p>เราจึงต้องเตรียมพร้อม รับเรื่องใหม่ๆ ในชีวิตเสมอ</p><p>เชื่อสิ..<br>มันดีพอๆ กับการที่เราหายใจเข้าแล้วหายใจออกนั่นแหละ<br>แลกเปลี่ยนออกซิเจน เพื่อให้ดำรงชีพอยู่ได้<br>กลั้นใจไว้เท่าไหร่ ท้ายที่สุดก็ต้องพ่นลมหายใจออกมา</p><p>เพราะไม่มีสิ่งใด ไม่เปลี่ยนไป<br>เพราะไม่มีสิ่งใด เป็นของเราตลอดไป<br>แม้แต่ลมหายใจ วันหนึ่งก็ต้องดับสิ้น<br>ไม่ต้องอดกลั้นกับมันนัก</p><p>หายใจเข้า เปลี่ยน..<br>หายใจออก เปลี่ยน..</p><p>เปลี่ยน.. เพื่อดำรงอยู่<br>แปลง.. เพื่อดำเนินต่อ</p><p>เปลี่ยนแปลง เพื่อชีวิตที่ดีกว่าเดิม</p><p>แล้ววันนี้ คุณเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างหรือยัง?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=536d2d38489b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ทำได้เพียง]]></title>
            <link>https://trusty-ch.medium.com/%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87-2965f12659fb?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2965f12659fb</guid>
            <category><![CDATA[downsizing]]></category>
            <category><![CDATA[work]]></category>
            <category><![CDATA[covid19]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Trustee Charoenkorn]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 14 Oct 2020 23:50:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-10-14T23:50:19.733Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ชีวิตเรา มักเจอเรื่องราวมากมาย ดีร้ายปะปนกันไป</p><p>ฉันเพิ่งผ่านเรื่องเศร้ามา แม้ตอนที่พิมพ์อยู่นี้ ก็ยังน้ำตารื้น</p><p>ถ้าให้พูดถึง ก็คงกลั้นไม่อยู่</p><p>เมื่อพิษ covid19 เริ่มกัดกินมาถึงตัวเรา</p><p>ยื้อกันมาอย่างยาวนาน จนถึงจุดที่ต้องทำตัวให้เล็กลง</p><p>ผู้คนเศร้ากับการจากลา และตั้งตัวแทบไม่ทันกับสิ่งที่เกิดขึ้น</p><p>ฉันเองก็เช่นกัน</p><p>แต่คงปล่อยให้เป็นแบบนั้นนานไม่ได้</p><p>เมื่อวันข้างหน้า คือสิ่งที่เราต้องโฟกัส และเราก็ต้องหัดยอมรับความจริง</p><p>อันที่จริงก็ทำใจยอมรับได้แล้ว</p><p>แต่พอถึงเวลาเผชิญหน้า ก็แทบรับมือกับอารมณ์ที่เกิดขึ้นไม่ไหว</p><p>เพราะเราเป็นคน มี “หัวใจ” กันทุกคนนี่เนอะ</p><blockquote>ล้มแล้ว ต้องลุกให้ไวที่สุด</blockquote><p>เราต้องเป็นกำลังสำคัญต่อไป เพื่อรักษาสิ่งที่ยังอยู่</p><p>และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า จะสร้างบางสิ่งไว้ให้ทุกอย่างดำเนินต่อไปได้ในวันที่ไม่มีเรา</p><p>นี่คงเป็นการจบฉากที่สวยที่สุดสำหรับเรา และสำหรับทุกคน</p><blockquote><strong>ทุกงานเลี้ยง ย่อมมีวันเลิกรา</strong></blockquote><p>โชคดีนะ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2965f12659fb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เก่าไป ใหม่มา]]></title>
            <link>https://trusty-ch.medium.com/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B-%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2-c74c99dbe1a8?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c74c99dbe1a8</guid>
            <category><![CDATA[work]]></category>
            <category><![CDATA[generation]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Trustee Charoenkorn]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 Oct 2020 16:05:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-07T21:59:09.538Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ประสบการณ์มนุษย์เงินเดือนสิบกว่าปี</p><p>นานพอที่จะเห็นการเปลี่ยนถ่ายจากรุ่น สู่รุ่น</p><p>ฉันเป็นคนเจนวายตอนต้น</p><p>เข้าสู่ตลาดแรงงานที่เต็มไปด้วยคนพันธุ์เอ็กซ์</p><p>ก็เหมือนตอนนี้ที่เจนเนอเรชั่น Z เข้าสู่ตลาดแรงงาน</p><p>ท่ามกลางสังคมทำงานที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณอันแข็งแกร่งของเจนเนอเรชั่นวาย</p><p>ความเข้ากันไม่ได้จึงบังเกิด</p><p>มองย้อนกลับไป ก็เหมือนเราที่เปิดโลกทำงานมาก็อยู่กลางดงรุ่นพี่เจนเอ็กซ์</p><p>ตอนนั้น.. เราก็ถูกผู้ใหญ่ที่ไม่สนใจความเห็นต่าง</p><p>มองเราว่าเด็ก เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ งอแง</p><p>ตอนนี้.. เราก็เลยเลือกที่จะฟัง มากกว่าตั้งแง่ หรือไม่แคร์สื่อ</p><p>ตอนนั้น.. เราเจอหัวหน้างี่เง่ายังไง</p><p>ตอนนี้.. เราก็จะไม่เป็นหัวหน้าแบบนั้น</p><p>การทำความเข้าใจอุปนิสัยและความสนใจของคนรุ่นใหม่จึงเป็นเรื่องที่จำเป็น</p><p>เพราะพวกเขา เป็นอนาคตของเรา</p><p>หน้าที่ของเรา คือส่งต่อสิ่งดีๆ ให้เขา</p><p>เพราะเดี๋ยวเราก็ตายกลายเป็นปุ๋ย</p><p>ความรู้ ประสบการณ์ของเรา ช่วยเขาได้</p><p>เราถ่ายทอดวิชา วิทยาการให้เขา เราก็ตายตาหลับ</p><p>เขาควรต่อยอดจากเรา ไม่ใช่เริ่มใหม่ไปซะหมด</p><p>แต่หลายคน.. เสียเวลาไปกับการตั้งแง่</p><p>เอาแต่จะยัดเยียดความคิดตัวเองให้คนอื่น</p><p>แทนที่จะจูงมือเขา พาเขาเดินดูรอบๆ ให้เขาเรียนรู้ และดูแลโลกใบนี้ ต่อจากเรา</p><p>เพราะเดี๋ยวเราไป คนรุ่นใหม่ก็เข้ามาแทน</p><p>โลกเปลี่ยนไปทุกวัน</p><p>อย่ายึดติดว่ามัน คือของเรา</p><p>อย่ายึดติดว่าเรา อาบน้ำร้อนมาก่อน</p><p>เพราะโลกทุกวันนี้ ไม่เหมือนโลกใบเดิมที่เราเคยเข้าใจ</p><p>เปลี่ยนไวมากกว่าจะใช้ความคิดเดิมๆ วิธีเดิมๆ ได้อีกต่อไป</p><blockquote>“เปิดใจ รับฟัง ไม่ตั้งแง่”</blockquote><p>คือรักแท้ ที่รุ่นพี่อย่างเรามอบให้ด้วยความห่วงใย ไอเลิฟยู</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c74c99dbe1a8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[10:35 น.]]></title>
            <link>https://trusty-ch.medium.com/10-35-%E0%B8%99-72c0e4c0c85e?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/72c0e4c0c85e</guid>
            <category><![CDATA[life-lessons]]></category>
            <category><![CDATA[lifestyle]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Trustee Charoenkorn]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 26 Sep 2020 16:57:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-07T22:02:44.076Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>10:30 น.</h3><p>ถ้าเทียบอายุขัยของมนุษย์กับเวลา 24 ชั่วโมง</p><p>วันนี้เวลาของฉันก็ล่วงเลยมาจนสิบโมงสามสิบห้านาทีแล้ว</p><p>สายพอที่จะสะสางธุระปะปังต่างๆ ที่จำเป็นเสร็จสิ้นแล้ว ซึ่งก็นับว่าไม่ได้สายไปนัก</p><p>เขียนมาถึงตรงนี้ ก็นึกถึงคำสอนของอาจารย์ที่ปรึกษาในวันปัจฉิมนิเทศ</p><p>“ใช้ชีวิตให้สมวัย” คือหนึ่งในหลายสิ่งที่ฉันจำมันได้ดี โอวาทที่อาจารย์ให้ไว้</p><p>แต่กลายเป็นว่าแทบไม่ได้คิดเรื่องนี้อย่างจริงจัง</p><p>กว่าจะได้คิดเวลาก็ล่วงเลยมาเกินสิบปี</p><p>6:00 น. ออกจากรั้วมหาลัย</p><p>เตะฝุ่นอยู่หนึ่งปีกว่าจะเริ่มทำงานจริงจัง ฟันฝ่าอุปสรรคปัญหาต่างๆ ในชีวิตมาถึงตรงนี้</p><p>12 ปีที่ใช้ไปกับงาน ถึงจุดเป้าหมายชีวิตที่วางไว้</p><p>ว่ากันว่าวัย 22–35 ปี เป็นวัยที่ต้องเร่งสปีดสร้างเนื้อสร้างตัว ซึ่งก็ทำได้ดี เป็นที่พอใจ</p><p>แต่ก็แลกมาด้วยเวลาที่หายไป เวลาที่เราควรจะใช้กับครอบครัว และคนรอบข้าง</p><p>ตอนนี้ ก็เป็นอีกครั้งที่เริ่มคิดเรื่องนี้</p><p>อาจจะเพราะงานมันไม่ใช่ความสุขเดียวของเราอีกต่อไป</p><p>ก็คงถึงเวลาที่จะใช้ชีวิต ให้มีความสุขกับตัวเอง คนรอบข้าง และสร้างประโยชน์ให้สังคม</p><p>10:30 น. ชีวิตล่วงเลยมาถึงเวลานี้แล้ว</p><p>ได้เวลาออกไปนั่งจิบกาแฟ คู่ครัวซองค์อร่อยๆ สักชิ้น</p><p>อ่านหนังสือที่ชอบสักเล่ม ก่อนนัดทานมื้อเที่ยงกับคนสำคัญ</p><p>อยากให้วันนี้ เป็นวันชิวชิว ชีวิตช่วงบ่ายควรเป็นอะไรที่ไม่ต้องกังวลมากนัก</p><p>และนี่ คือช่วงเวลาที่ฉันควรจะใช้ชีวิตแต่ละวัยอย่างมีความสุข</p><p>อย่างที่อาจารย์ท่านได้ให้โอวาทไว้</p><h4>“จงใช้ชีวิตให้สมวัย และมีความสุขในทุกช่วงของชีวิต”</h4><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=72c0e4c0c85e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[แพ้ให้เป็น จะเย็นใจ]]></title>
            <link>https://trusty-ch.medium.com/%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%88-8b417d21773d?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8b417d21773d</guid>
            <category><![CDATA[life-lessons]]></category>
            <category><![CDATA[give-up]]></category>
            <category><![CDATA[fight]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Trustee Charoenkorn]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Sep 2020 16:15:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-23T16:15:55.060Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เชื่อว่าหลายคนคงเคยจมดิ่งอยู่กับอะไรบางอย่าง</p><p>จดจ่อกับสิ่งนั้น ทุ่มเทเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่วางไว้ และคิดว่าจะต้องทำให้ได้</p><p>จนเวลาล่วงเลย ถลำลึก กู่ไม่กลับ</p><p>การที่เราเป็นนักสู้ เป็นเรื่องที่ดี แต่บางทีการสู้หัวชนฝาก็ไม่ได้ทำให้ชนะเสมอไป</p><p>เราอาจดันทุรังจนทำมันได้ แต่ก็อาจจะพบว่าสูญเสียไปมากเหลือเกินเพื่อสิ่งนี้</p><p>สุดท้าย.. ชนะเรื่องนี้ แต่รู้ตัวอีกที ก็พลาดสิ่งที่ยิ่งใหญ่</p><p>ช่างเป็นอะไรที่ น่าหดหู่</p><p>ตัวฉันเองใช้ชีวิตมาจนถึงตอนนี้</p><p>ผ่านความผิดหวังมาก็มาก ต่อสู้อุปสรรคไม่น้อย ชนะมาหลายสนาม</p><p>พยายามเอาชนะตัวเองในอดีต เป็นชัยชนะที่หอมหวญที่สุดในชีวิต</p><p>แน่นอนว่า สูญเสีย.. ไปหลายสิ่ง</p><blockquote><strong>เพราะไม่รู้จักยอมแพ้</strong></blockquote><p>มาถึงตรงนี้ ก็เริ่มพบว่าตัวเองนั้น เหนื่อยเหลือเกิน..</p><p>ฉันใช้พลังไปมากมายเหลือเกิน เพื่อมาถึงจุดนี้</p><p>ถึงเวลาต้องนั่งพักบ้างแล้ว</p><p>พอมองย้อนกลับไป มีหลายครั้งที่ฉันจมกับการไขว่คว้าความสำเร็จ</p><p>บางทีก็มากเกินกว่าที่ควรเป็น ทุ่มเทมากมาย เพื่อชัยชนะตรงหน้า</p><p>สิ่งที่ได้กลับมา ไม่ได้คุ้มค่าเอาเสียเลย</p><p>ใช่แล้ว.. ฉันขาดทุนกับเรื่องเหล่านั้น</p><p>เราต้องเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้น</p><p>จากนี้ฉันต้องหัดยอมลดละบ้าง</p><p>เพราะบางที รางวัลมันไม่ได้เย้ายวนใจอย่างที่คิด</p><p>และบางครั้ง การหยุดพัก ก็ให้พลังอย่างมากมายแก่เรา</p><p>พลังที่เอาไว้ใช้ไขว่คว้าสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า</p><blockquote>พูดง่าย ทำยาก</blockquote><p>พอลองทำดูถึงได้รู้ว่าหัวใจสำคัญไม่ได้อยู่ที่การประเมินรางวัลแห่งชัยชนะ</p><p>แต่เป็นการที่รู้ว่าควรจะยอมแพ้เมื่อไหร่ จุดไหนที่ต้องเดินออกไปจากการแข่งขัน</p><p>หยุด.. ก่อนที่จะเหนื่อยจนไม่ยินดีกับชัยชนะที่จะได้มา</p><p>ให้ร่างกาย หัวใจ ได้มีเวลาพักฟื้น</p><p>เพื่อให้มีพลังในการไขว่คว้าชัยชนะอื่นในชีวิต</p><p>แพ้ให้เป็น แล้วจะเย็นใจ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8b417d21773d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เครียด.. ดี.. มีสุข..]]></title>
            <link>https://trusty-ch.medium.com/%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%94-%E0%B8%94%E0%B8%B5-%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82-4744e3077dd3?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4744e3077dd3</guid>
            <category><![CDATA[โควิด-19]]></category>
            <category><![CDATA[ปัญหา]]></category>
            <category><![CDATA[covid19]]></category>
            <category><![CDATA[ทางออกของชีวิต]]></category>
            <category><![CDATA[เครียด]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Trustee Charoenkorn]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 18 Sep 2020 16:19:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-21T16:06:14.494Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>คงปฏิเสธไม่ได้ว่าวิกฤติโควิด 19 ครั้งนี้ได้สร้างบาดแผลต่อเราทุกคนไม่มากก็น้อย</p><p>หลายคนขาดรายได้ทั้งหมด คนขาดรายได้บางส่วนก็มีมาก</p><p>โชคดีหน่อยก็ยังคงมีรายได้เท่าเดิม</p><p>และคงจะน้อยคนมากๆ ที่รายได้เพิ่มกว่าตอนไม่มีโควิด 19</p><p>แน่นอนว่าคนเหล่านั้น คือคนที่พลิกวิกฤติเป็นโอกาส</p><p>ไม่ใช่เพราะเขาโชคดี แต่เพราะไม่ลังเลที่จะคว้าโอกาส และลงมือเท่าที่ทำได้</p><blockquote>ก็ถ้ารอพร้อม แปลว่าเรายังช้าอยู่</blockquote><p>ไม่ได้คิดเอง จำเขามา</p><p>ปฏิเสธไม่ได้ว่าฉันเองก็ได้รับผลกระทบอยู่ไม่น้อย</p><p>แม้จะอยู่ในกลุ่มคนโชคดีที่รายได้เท่าเดิม</p><p>โชคดี.. งั้นเหรอ??</p><p>ก็พูดเต็มปากไม่ได้ ว่านี่คือโชค</p><p>เพราะเรา อยู่ในที่ๆ เลือกลดบางอย่าง เพื่อประคองทั้งหมดเอาไว้</p><p>และแน่นอนว่า บางคนอาจไม่ได้ซาบซึ้งอะไรกับมันนัก</p><p>บางที.. คนเราก็มักจะโฟกัสสิ่งที่เสียไป มากกว่าสิ่งที่ยังมีอยู่</p><p>เราร้องฟูมฟายถึงเรื่องที่สูญเสีย มากกว่ายินดีกับสิ่งที่รักษาไว้ได้</p><p>ใช่แล้ว.. ปฏิเสธยากเหลือเกินว่า <strong>เราทุกคนมีความเห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น</strong></p><p>เบื้องหลังของทุกความเสียสละ ก็เพื่อความอยู่รอดของตัวเองด้วยกันทั้งนั้น</p><p>เราสละ เพื่อคงคุณค่าของการดำรงอยู่ของตัวตนของเราเอง</p><p>ไม่หวังอะไรตอบแทน ก็คงมีแต่ “ศพ” เท่านั้นแหละ</p><p>ในเมื่อยังหายใจอยู่ ก็ต้องสู้กันต่อไป</p><p>ฉันเอง.. แม้ในตอนนี้ยังไม่ได้รับผลกระทบด้านรายได้</p><p>และก็ไม่รู้ด้วยว่าจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานไหม แล้วจะได้รับผลกระทบเมื่อไหร่</p><p>ตอนนี้เหมือนจะดีกว่าคนอื่นๆ อีกมาก</p><p>แต่สภาพจิตใจก็ย่ำแย่เหมือนกันนะ</p><p>จากความตึงเครียดและความกดดันที่เกิดขึ้นทุกแห่งหน</p><p>บางทีก็รู้สึกเหนื่อยเกินกว่าที่จะไปต่อ</p><p>แต่ก็นั่นแหละ.. พอเอาเข้าจริงๆ <strong>การหยุดอยู่กับที่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่เราคิด</strong></p><p>ก็ทำได้แค่เดินหน้าต่อไป ให้มีความสุข</p><p>ฟังดูเหมือนยาก ที่จะใช้ชีวิตให้มีความสุขในช่วงเวลาแบบนี้</p><p>พอได้ลองทำดู มันก็ไม่ยากนะ</p><p>เลิกกลัดกลุ้มกับเป้าหมายอันแสนไกล</p><p>หันมามองสองข้างทาง เก็บเกี่ยวความสุขระหว่างมุ่งหน้าไปหาเป้าหมายที่ใฝ่ฝัน</p><p>ปัญหามีไว้แก้ อุปสรรคมีไว้ให้เราฟันฝ่า เรียนรู้ และเติบโต</p><blockquote>สิ่งที่ยากที่สุดในการใช้ชีวิตให้มีความสุขในสถานการณ์แบบนี้ก็คือ</blockquote><blockquote><strong>“การปล่อยวาง”</strong></blockquote><p>เราก็แค่.. ไม่อยากจะยอมรับว่าเราทำได้เท่านี้</p><p>เราคิดว่ามันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ</p><p>พอเรารับสภาพได้ ยอมรับว่าทุกสิ่งไม่มีทางได้ดั่งใจไปเสียหมด</p><p>และเราไม่ใช่คนเดียวในโลกที่เจอเรื่องนี้</p><p>สงครามโลกครั้งที่ 1 จนถึงครั้งที่ 2 มนุษย์ยังผ่านกันมาได้</p><p>ต้มยำกุ้งปี 40 โลกก็ยังหมุนมาจนถึงตอนนี้ ตอนที่มีโควิด 19</p><p>เดี๋ยวมันก็มีทางของมันเองแหละน่ะ</p><p>แปลกนะ ทั้งที่ก็เคยกลัดกลุ้มแบบนี้ และก็คิดได้มาแล้วหลายครั้ง</p><p>พอถึงเวลาเครียดอีก ก็ยังใช้เวลานานอยู่ดีกว่าจะยอมรับและปล่อยวาง</p><p>คิดวนเวียนอยู่นั่นแหละ ว่าทำยังไงถึงจะไม่เป็นแบบนี้</p><p>ทั้งที่ก็บอกตัวเองมาตลอดว่า</p><blockquote><strong>ถ้าไม่มีความสุขในวันนี้ แล้วพรุ่งนี้มันไม่เปลี่ยนไปจากเดิม</strong></blockquote><blockquote><strong>ชาตินี้จะมีความสุขได้ไหม??</strong></blockquote><p>พอปัญหามันประดังมาสุมรวมกัน</p><p>ในอกเนี่ย มันร้อนเป็นไฟเลยนะ มันลืมหมดเลยที่เคยคิดได้</p><p>ถึงทุกคนที่ผ่านมาอ่านเจอ</p><p>อยากบอกว่า เราทุกคนจะผ่านมันไปได้</p><p>เป็นตายร้ายดียังไง ถ้าวันนี้ยังหายใจได้อยู่ เราก็จะผ่านมันไปได้เช่นกัน</p><p>ฉันปล่อยวางและมีความสุขกับสองข้างทางแล้ว</p><p>คุณล่ะ?? ยังถืออยู่ไหม?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4744e3077dd3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เค้าเจอ เราไม่เจอ..]]></title>
            <link>https://trusty-ch.medium.com/%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%AD-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%AD-dc5be99ec9bf?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dc5be99ec9bf</guid>
            <category><![CDATA[culture-change]]></category>
            <category><![CDATA[culture]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Trustee Charoenkorn]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 15 Sep 2020 15:13:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-15T15:13:19.601Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Culture อ่านว่า เค้า-เจ้อ</p><p>จะเจอไม่เจอ ไม่รู้</p><p>คนอื่นเค้าเจอ เราอาจจะไม่เจอ</p><p>โอ้ เค้าเจ้อ เค้าอยากจะเจอะ จะเจอ</p><p>เหล่าเมเนเจ้อ ผู้ต้องนำเค้าเจ้อ ไปให้ผู้คนของเค้าได้เจอะเจอ</p><p>เมื่อเค้าเจ้อ คือทุกสิ่งที่เค้าเจอะเจอ อยู่ทุกวัน</p><p>จะเปลี่ยนเค้าเจ้อ ก็ต้องเปลี่ยนสิ่งที่คนเค้าเจอ</p><p>ให้เค้าได้เจอทุกวัน ทุกวัน</p><p>เดี๋ยวมันก็จะเป็นเค้าเจ้อ ให้ได้เจอ</p><p>เป็นเมเนเจ้อ ก็ต้องเจอะต้องเจอ</p><p>กับเค้าเจ้อที่เค้ากำลังเจอ</p><p>ถ้าเมเนเจ้อ เค้ายังไม่เจอ</p><p>แล้วมันจะเป็นเค้าเจ้อ ได้ไหมเล่าเออ</p><p>เค้าเจ้อ ไม่ต้องให้เมเนเจ้อ มาบอกหรอกเธอ</p><p>เค้าต้องเจอะ ต้องเจอ</p><p>เค้าเจ้อ ไม่ต้องฝันละเมอ</p><p>ไม่ต้องเล่า ปล่อยให้เค้าเจอ</p><p>นั่นแหละหนอ เค้าเจ้อ ที่เมเนเจ้อไม่ต้องบอก ทุกคนก็ต้องเจอะ ต้องเจอ นะเออ..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dc5be99ec9bf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[โควิด 19 . . .]]></title>
            <link>https://trusty-ch.medium.com/%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%94-19-ab1601c5ceec?source=rss-e4cb440c001f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ab1601c5ceec</guid>
            <category><![CDATA[โควิด-19]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Trustee Charoenkorn]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 15 Sep 2020 14:46:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-15T14:46:34.352Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>โควิด 19 . . .</h3><p>โควิด 19 เจ้ามาจากที่ใดกันหนอ เจ้าผ่านมาที่นี่เพื่ออะไรเล่าหนา</p><p>เจ้าหมุนโลกให้ไวขึ้น</p><p>ตั้งแต่เจ้าเข้ามา ไม่มีสิ่งใดแน่นอนเลย</p><p>เจ้าทำให้ทุกอย่างปั่นป่วนไปหมด</p><p>ผู้คนสร้างสิ่งต่างๆ มากมาย เพื่อต้อนรับเจ้า</p><p>ผู้คนหยุดออกเดินทาง</p><p>เมื่อได้มองสิ่งต่างๆ รอบตัว</p><p>ผู้คนฉุกคิด ว่าสิ่งน้อยนิดนั้นสำคัญ</p><p>ผู้คนตั้งคำถาม ถึงความหมายของการมีชีวิต</p><p>ผู้คนมากมาย ล้มหาย ตายจาก</p><p>ผู้คนทุกข์ยาก ที่ยังต้องอยู่</p><p>หนูบางตัว ล้มยักษ์</p><p>ยักษ์หลายตัว เจ็บหนักเจียนตาย</p><p>เจ้าโควิด 19 เอ๋ย อย่าเสียใจไปเลย ที่ผู้คนโทษเจ้า</p><p>ข้าหนึ่งคนนี้หนา ขอบน้ำใจเจ้านัก ที่ผ่านเข้ามา</p><p>ข้าผู้นี้ รู้ว่าจากนี้ จะใช้ชีวิตอย่างไร</p><p>ข้าผู้นี้ เข้าใจว่า โลกใบนี้เป็นไปอย่างไร</p><p>ธรรมชาติของผู้คนบนโลกนี้ ดำเนินไปเช่นไร</p><p>โควิดเอ๋ย เมื่อไหร่ที่เจ้าจากไป</p><p>ข้าคงคิดถึงเจ้ามากโข</p><p>เอาเถิดหนา มีพบ ย่อมมีจาก</p><p>วันนึง เจ้าก็จะไป ไม่มีผู้ใดรั้งไว้ได้</p><p>สิ่งที่เจ้าทิ้งไว้ ณ ที่แห่งนี้ มันช่างมากมายเหลือเกิน</p><p>ณ ที่แห่งนี้ ที่ข้านั้นหนา ยังไม่ตาย</p><p>ณ ที่แห่งนี้ ที่ตัวข้านี้ ยังคงอยู่</p><p>ณ ที่แห่งนี้ ที่ลมหายใจของข้า หมุนเวียนอยู่</p><p>ณ ที่แห่งนี้ ที่ข้าเติบโต เมื่อเจ้าผ่านเข้ามา</p><p>ขอให้รู้เถิดว่า ข้าจะจดจำเจ้าไว้ ตลอดไป…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ab1601c5ceec" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>