<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Nomiolet on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Nomiolet on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@tsnominerdene?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*8wWxbUYn5KMQPEzeFdI7EA@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Nomiolet on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 04:52:04 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@tsnominerdene/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Үнэхүү дурлал хайр гэдэг миний хувьд]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D2%AF%D0%BD%D1%8D%D1%85%D2%AF%D2%AF-%D0%B4%D1%83%D1%80%D0%BB%D0%B0%D0%BB-%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80-%D0%B3%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%85%D1%83%D0%B2%D1%8C%D0%B4-cec977385180?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cec977385180</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 May 2024 15:51:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-05-27T15:51:40.750Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Үнэнхүү дурлал хайр гэдэг миний хувьд</p><p>Үнсэж ноолох, үгээр магтах биш</p><p>Үг, авиа, чимээ үгүй л сонсох</p><p>Үг, авиа, чимээ үгүй ширтэх</p><p>Хавар хөтлөлцөн алхах биш</p><p>Хамт өвөл даарах.</p><p>Хамар дээр нь зөөлөн товших</p><p>Эсвэл хаа яваа болдоо гэж хааяа бодох</p><p>Үнэнхүү дурлах, хайрлах гэдэг миний хувьд</p><p>Түүнийг нь ч бас цовоо цолгиун байгаасай гэж хүсэх</p><p>ТҮЦ, жижиг худалдаа, булангийн навтгар дэлгүүрийн өрийн дэвтэр дээр</p><p>Нэрээ бичүүлж, даруулж бүү яваасай гэх</p><p>Үнэнхүү дурлаж хайрлах гэдэг миний хувьд</p><p>Хамт байхыг хүсэх хэрнээ</p><p>Хажууд нь тогтож сууж чадахгүй байх</p><p>Тайван амгалан, тухтай биш</p><p>Тэвдэж сандрах</p><p>Сандрахдаа…</p><p>Санаандгүй л гомдоох</p><p>Уучлалт гуйхгүй байх</p><p>Гуйж чадахгүй байтлаа бишүүрхэх</p><p>Үнэнхүү дурлаж хайрлах миний хувьд</p><p>Тавьж явуулах биш</p><p>Анхнаасаа барьж авахгүй байх</p><p>Эргэлдэж нисэж надаас холдож</p><p>Хүсвэл ойртож</p><p>Хаяж одож</p><p>Хэлэлгүй алга болж</p><p>Хэнд ч юм бүхнээ зориулах</p><p>Хамаагүй ээ, тэр минь болж л байвал.</p><p>Үнэнхүү дурлах, хайрлах миний хувьд</p><p>Үхтлээ өвдөж, үхтлээ уйлж, үхтлээ жаргаж байлаа ч</p><p>Өөрийнхөө замаар л яваг гэж бодох</p><p>Өрөвдөхгүй байх</p><p>Үзэн ядахгүй байх</p><p>Үргэлж л хүндэлж явах шүү дээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*TnzbimjycjH-MsSUaOruig@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cec977385180" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Medehgui bn!]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/medehgi-bn-0367af4d7060?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0367af4d7060</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Dec 2023 17:30:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-12-05T17:31:05.598Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Medehgui bn!</p><p>Мэдэхгүй юм аа, яагаад ч юм хүнийг дотроо л хайрлах ёстой юм шиг санагддаг болсон. Санаж байна, санах байхдаа, хайртай шүү, хайрлана аа гэж хэлж чадахаа больсон. Хэзээнээс юм бол? мэдэхгүй байна.</p><p>Мэдэхгүй юм даа, яагаад ч юм бусдад итгэхээ больсон байсан. Саяхан л би магтуулах дуртай, үнсүүлэх дуртай, эрхлэх дуртай жаахан охин байсан сан. Нэг л мэдэхэд хэн нэгний магтаалын үг худлаа сонсогдож, нэг л мэдэхэд үнсэлт бүхэн хуурамч санагдаж эхэлсэн. Хэзээнээс юм бол? мэдэхгүй юм аа.</p><p>Мэдэхгүй юм аа, нэг л мэдэхэд би хүлээн зөвшөөрдөг болсон. Тэд ийм байдаг юм байна, заримдаа бид муу байхыг хүсдэг л юм байна, заримдаа муухай үг хэлж, гомдоож, үзэн ядаж, тэгснээ буцаад хайрлаж чаддаг юм байна. Туйлын зүйл гэж үгүй юм байна. Яагаад ч юм энэ бүгдийг бага багаар ойлгож хүлээн зөвшөөрч эхэлсэн…</p><p>Хэзээ юм бол? Мэдэхгүй юм даа.</p><p>Аааан, анх шархалсан тэр үеэс л. Гомдож гутарсан, шалдаа буусан, сөгдөж сөхөрсөн тэр үеэс… анх эхэлж.</p><p>Яаж тэр вэ? Мэдэхгүй юм даа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/414/1*fmNiMuMEk8RmvZv1OfFWmg@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0367af4d7060" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Заримдаа…]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D0%B7%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BC%D0%B4%D0%B0%D0%B0-71a815742f1b?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/71a815742f1b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 21 Jul 2023 18:01:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-21T18:01:00.817Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Заримдаа…</p><p>Заримдаа бүгдийг нь мартмаар байдаг аа…</p><p>Цэвэрхэн хувцас өмссөнөө мартаад элсэн дээр хүүхдүүдтэй хамт тогломоор.</p><p>Ажлын цаг тулсныг мартаад цэцэрлэгийн сандал дээр нарлаж суумаар.</p><p>Маргааш болохыг мартаж, ирээдүйд бэлдэх ёстойгоо мартаж юуны ч араас хөөцөлдөхгүй, юунд ч хөөгдөхгүй хэсэгхэн амьдармаар…</p><p>Нандигнадаг дуугаа мартаад дахин шинээр сонсож, таалагддаг киногоо ор тас мартаж санаандгүй дахин үзээд дахин таалж, хайрладаг хүнээ ч мартаад дахин шинээр эхэлмээр…</p><p>Эрэгтэй хүнд татагддагаа ч мартаж эр улс шиг сайхан нөхөрлөмөөр…</p><p>Эмэгтэй хүн гэдгээ мартаж танихгүй бүсгүйг болзоонд урьмаар…</p><p>Ер нь л хүн гэдгээ мартмаар.</p><p>Хүн гэдгээ мартаад усны гүнрүү шумбамаар, тэнгэрийн хязгаарлуу дүүлмээр…</p><p>Навчис болж сэрчигнэмээр, салхи болж исгэрмээр…</p><p>Хүн гэдгээ мартаж, юмс болон эвдэрч, цэцэг болон хагдарч, үүл болон хурж, бас бороо болон асгармаар л байна.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nq-GeG3_Po6XtbDPgpaWkA@2x.jpeg" /></figure><p>Photo by Tulgaaskizz</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=71a815742f1b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хүссэндээ ч тэр үү, цаг хугацааг олон хэсэг хуваагаад түүндээ багтах гэж яарч адгаж амьдардаг.]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D1%85%D2%AF%D1%81%D1%81%D1%8D%D0%BD%D0%B4%D1%8D%D1%8D-%D1%87-%D1%82%D1%8D%D1%80-%D2%AF%D2%AF-%D1%86%D0%B0%D0%B3-%D1%85%D1%83%D0%B3%D0%B0%D1%86%D0%B0%D0%B0%D0%B3-%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BD-%D1%85%D1%8D%D1%81%D1%8D%D0%B3-%D1%85%D1%83%D0%B2%D0%B0%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B0%D0%B4-%D1%82%D2%AF%D2%AF%D0%BD%D0%B4%D1%8D%D1%8D-%D0%B1%D0%B0%D0%B3%D1%82%D0%B0%D1%85-%D0%B3%D1%8D%D0%B6-%D1%8F%D0%B0%D1%80%D1%87-%D0%B0%D0%B4%D0%B3%D0%B0%D0%B6-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%B4%D0%B0%D0%B3-bdb57b63a5d3?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bdb57b63a5d3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 11 Jul 2023 12:27:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-11T12:27:49.282Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хүссэндээ ч тэр үү, цаг хугацааг олон хэсэг хуваагаад түүндээ багтах гэж яарч адгаж амьдардаг. Секунд, минутад юу хийснээ ухаж бодож түвддэггүй ч долоо хоног, сар, жилд хийж бүтээж, туулж өнгөрүүлсэн зүйлсээ нэхэж бодно. Сэтгэл нь үл ханаж, дундуур байвал гутарна, гунина, өөртөө урам хугарна. Бодохнээ, бидний жинхэнэ цаг хугацаа бол яг энэ амьдрал байхад, төрөхөөс үхэх хүртэл нэг бүхэл хугацаа гэж тооцвол амар хэдий ч жижиглэж хэсэглээд түүндээ багтан шингэх гэж зовох хэрэггүй ч юм шиг. Юутай ч би өдий хүртэлх хугацаанд өөртөө урам хугарсаар л ирлээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3UWvSt3SWeV33Je39hoqSA@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bdb57b63a5d3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Цагаан зүрх.]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D1%86%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B0%D0%BD-%D0%B7%D2%AF%D1%80%D1%85-fd5a639ac1a9?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fd5a639ac1a9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 09 Jun 2023 16:23:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-06-10T02:38:00.439Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Цагаан зүрх.</p><p>Улаан өнгө харах бүрд чамайг санадаг, зургийг нь дараад чам руу явуулмаар санагддаг. Яагаад ч юм чинийх юм шиг санагддаг.</p><p>Уйлмаар болсон хэцүү үед чамайг тэврээд уйлж байсан шиг тийм их шаналаагүй мэт, чамайг тэврээд уйлсан шиг тайтгарч чадахгүй юм шиг санагдаад нулимс буцаад хатчихдаг. Яагаад ч юм чиний уйлахыг би харж, сонсож байгаагүй юм байна аа.</p><p>Тамхиа эмчилж бас хувааж татмаар л санагддаг. Яагаад ч юм бид ижил тамхи татахаа больсон байсан.</p><p>Зүгээр л байгаа даа гэж хааяа боддог. Яагаад ч юм би санаа зовоод ч яах билээ дээ гэж бодлоо хөөдөг.</p><p>Амьдраасай гэж хүсдэг, аз жаргалтай амар тайван.</p><p>Амьдрал яахаараа үзэсгэлэнтэй хүмүүст хатуу ханддаг байна аа гэж хэнийг ч юм зүхдэг. Яагаад ч юм чамайг амьдралаас чинь хүртэл өмөөрдөг.</p><p>Миний хэцүү үед хамт байсан даа гэж боддог ч, чиний хэцүү үеэс хүчээр хуваалцах ёстой гэж боддоггүй.</p><p>Юу ч болсон мэдрээд туулаад даваад гарна гэж эрэмгий боддог болохоор, бид ингээд ч болов, ингэтлээ шаналаад ч болов өөрийгөө бүтээж яваа хүмүүс гэж ярьдаг байсан болохоор, дахиад нэг удаа урдаа кофе тавиад өөр өөр зүйлсийн тухай ярилцана гэж найдъя🤍</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*cD9Ci2_BCVfPv61oosQllw@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fd5a639ac1a9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хүмүүс хоорондоо харилцах, дотносох, цаашлаад хайрлаж дурлалцах нь ердөө л бие биенийхээ амьдралд…]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D1%85%D2%AF%D0%BC%D2%AF%D2%AF%D1%81-%D1%85%D0%BE%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%B4%D0%BE%D0%BE-%D1%85%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BB%D1%86%D0%B0%D1%85-%D0%B4%D0%BE%D1%82%D0%BD%D0%BE%D1%81%D0%BE%D1%85-%D1%86%D0%B0%D0%B0%D1%88%D0%BB%D0%B0%D0%B0%D0%B4-%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80%D0%BB%D0%B0%D0%B6-%D0%B4%D1%83%D1%80%D0%BB%D0%B0%D0%BB%D1%86%D0%B0%D1%85-%D0%BD%D1%8C-%D0%B5%D1%80%D0%B4%D3%A9%D3%A9-%D0%BB-%D0%B1%D0%B8%D0%B5-%D0%B1%D0%B8%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B9%D1%85%D1%8D%D1%8D-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BB%D0%B4-ec61ec27e792?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ec61ec27e792</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 18 Apr 2023 17:13:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-21T18:07:39.621Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хүмүүс хоорондоо харилцах, дотносох, цаашлаад хайрлаж дурлалцах нь ердөө л бие биенийхээ амьдралд орж гараад, ирж яваад л, эсвэл мартаж санаад өнгөрдөг юм биш шүү дээ.</p><p>Ямар нэг ул мөр үргэлж үлдэж, тэр бүгдийг нэхэн санаж аль эсвэл баллаж баллуурдах гэж хичээхийг дурсах, санах, мартах гэх мэт үгүүдээр төлөөлүүлж ярьдаг.</p><p>Тэр мөр зүрхний ховдол завсар үлдээд зүрх цохилох бүрд тээглэж байх нь ч бий, арьсанд өнгөн хэсэгт хааяа нэг хорсох нь ч бий. Аль эсвэл цээжний голд энхрийлж үнссэн юм шиг нандигнаж тэвэрмээр нь ч бий.</p><p>Ингээд бодохоор…</p><p>Эцэстээ би зүгээр л… зүгээр л энгийн тайван байхын тулд хэний ч мөрийг өөртөө үлдээхгүйг хичээн өөрийгөө тэвэрч, үнсэж, хань болдог ганцаардмал хүн болчихвий л гэж боддог.</p><p>Бусдын мөр зүрхэнд ч тэр, арьсанд ч тэр хаа сайгүй тээглэж, шалбалж зөндөө өвтгөж байсан тул, тэр ул мөрүүдийг арилгах гэж их удаан баллаж байгаа тул, тэд ярьсан шигээ бас харагдсан шигээ байдаггүй учраас хэн нь ямар ул мөр үлдээхийг нь таахын аргагүй учраас халширч байна аа, би одоо.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*Ahes1x6StPbwkcF0ENgzHA@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ec61ec27e792" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Одоо бол амьдармаар л байна…]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%BE-%D0%B1%D0%BE%D0%BB-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%B0%D0%B0%D1%80-%D0%BB-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-6d5b0554c627?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6d5b0554c627</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 Feb 2023 17:19:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-02-27T17:19:48.553Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong><em>Одоо бол амьдармаар л байна…</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*9i4ZKfUkqysrDjs7GWgEoA@2x.jpeg" /></figure><p>Найзынхаа явуулсан энэ салах ёс маягийн зурвасыг уншсаны хойно санаа зовохын хажуугаар өөрийн миний харанхуй бодол урсаад л ороод ирлээ. “Үхэх юмсан, ерөөс л үхчихье” гээд гартаа шил бариад зогсож байсан дүр зураг, дурсамж минь нүдэнд харагдсан ч айсандаа юм уу эсвэл тэр дурсамжаасаа зугтах гэсэндээ ч юм уу. “одоо бол амьдармаар байна” гэх үл ялигхан хүсэл зурсхийж байгааг мэдэрсэн.</p><p>Хааяа амьдрах нь чухал юм уу үхэхгүй байх нь чухал юм уу гэж бодогддог. Дэндүү шантармаар, эргэж хараад буцаад алхмаар, тэгээд уйлаад л уйлаад л, зогсолтгүй уйлсаар ядарсандаа сулбайж хэвтдэг өдрүүдийг. туулахад амьдрахаас үхэх нь илүү амар санагддаг.</p><p>Харин заримдаа нулимсаа барих гэж хичээж хөмхийгөө зуугаад нүдээ цавчлаад зогсоход үхэх битгий хэл уйлах нь хүртэл хэцүү санагдана. Нулимсаа залгиад, уруулаа зуугаад тэсэж гарах гэж, цээжээ дараад өвдөлтийг нь багасгах гэж оролдоход амьсгалах минь хүртэл аймшигтай хэцүү, хөндий хол зүйл шиг мэдрэгддэг.</p><p>Юуны төлөө амьдарч байгаагаа ойлгохоос илүү яагаад ингэж их шаналах ёстойгоо ойлгох хэрэгтэй. Яагаад, яагаад гэж байнга асуусан ч хариулт олж чадалгүй эцэст нь миний хувь тавилан л юм байлгүй дээ гэж бодоод бууж өгдөг.</p><p>Ийм тавлаж гүйцээгүй хөндүүр шархны дараа ч амьдрах бага ч болов хүсэл төрж байтал хаанаас ч юм өмнөх цөглөж гүйцээгүй өвдөлт дээр давс цацах хүмүүс гараад л ирдэг. Тэгээд л энэ бүгд нийлэн хавсарсаар үхэх хүсэл ч мөн сэдэрнэ. Бидний шаналал ингэж л даамжиран угжирч, эдгэж цөглөлгүй, үхэж үрэгдэлгүй тэгэсхийж явсаар өнөөдрийг хүрчихсэн. Тэгээд л энэ. Өнөөдрийн би.</p><p>Харин…</p><p>Цаашдаа яахыг мэдэхгүй ээ, хэчнээн удаан зууралдахаа, үнэхээр амьдарч чадах эсэхээ ч мэдэхгүй. Ямартай ч хичээнэ. Эдгэнэ, тайтгарна, тэгээд тайван амьсгална гэж л найдна. Эцэстээ хэнийг ч биш өөрийгөө л буруутгадаг учраас ядаж өөрийгөө өөрөөсөө өмөөрч сурна аа…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6d5b0554c627" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хуучин шархаа аньсаны дараа л…]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D1%85%D1%83%D1%83%D1%87%D0%B8%D0%BD-%D1%88%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B0%D0%B0-%D0%B0%D0%BD%D1%8C%D1%81%D0%B0%D0%BD%D1%8B-%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B0-%D0%BB-ce9dd0f12919?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ce9dd0f12919</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 01 Feb 2023 15:11:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-02-01T15:11:09.486Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong><em>Хуучин шархаа аньсаны дараа л…</em></strong></p><p>Хүмүүс ер нь нөгөө хүндээ гэхээс илүү өөртөө итгэдэггүй юм байна өө. Өөрийгөө бусдаар хайрлуулж, тэднийг ч хайрлаж, удаан жаргалтай байж чадна гэдэгтээ итгэдэггүй юм байна. Би чадах болов уу, алдах болов уу, гомдоочих болов уу, би чинь муу хүн гэж мэгээд, no drama гэсэн тактиктай амьдардаг хэрнээ л толгой дотор нь утга уянгын эсвэл айдас түгшүүрийн бодол нь эргэлдсээр л байдаг юм шиг байна.</p><p>Аль эсвэл өмнө өмнөх харилцааны шархуудаа дахин мэдрэхвий гэсэндээ албаар холдон хөндийрөөд байдаг. Харилцаа эрүүл байгаад, ойлголцоод, идэвхтэй явж байхад “энэ чинь яг юу болоод байна аа” гэсэн аюулын дохио нь ажлаад түгшээд эхэлдэг юм уу.</p><p>Өмнөх хүнтэйгээ, өмнөх харилцаатайгаа харьцуулж бодох, шинэ хуучнаа жишиж үзэх, тэр хүнд болон өөртөө дүгнэлт хийх нь байдаг л зүйл. Тэр битгий хэл өмнөх хүнээ илт санагалзах үе ч байдаг. Гэхдээ өмнөх харилцааны шарх, өвдөлтөө шал өөр хүнтэй бий болгосон харилцаандаа хольж хутгаж, өөрийгөө ч нөгөө хүнээ ч тухгүй таагүй болгож болохгүй шүү дээ.</p><p>Ер нь тэгээд өмнөх хүнээсээ сэтгэлээ бүр мөсөн татаж авч чадаагүй, эргэж нийлэх хүлээлт эсвэл зөн байдаг бол, санаж шаналдаг бол битгий өөр хүнтэй харилцаа үүсгэж байгаарай.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ce9dd0f12919" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Үхэх юмсааан…]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D2%AF%D1%85%D1%8D%D1%85-%D1%8E%D0%BC%D1%81%D0%B0%D0%B0%D0%B0%D0%BD-82ce185d831e?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/82ce185d831e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 02 Jan 2023 16:59:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-02T16:59:50.506Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Үхэх юмсааан…</p><p>Уй гунигийг эрч хүч, хүч чадал, мөнгө хөрөнгөөр ч давж туулдаг эд биш юм шигээ. Хэчнээн хүчтэй байлаа, хэчнээн эрмэлзэлтэй байлаа ч дайрч байгаа тэр зүйлийг тэсэхэд, хаяж гээхэд, ангижрахад тийм амар биш, тэгэх ч боломжтой эсэхийг мэдэхгүй. Харин даавуун цамцны ханцуйнд нулимс нэвчиж шингэдэг шиг гуниг, ганцаардлаа ч бас өөртөө шингээж байж л амьдардаг, амьд үлддэг юм шиг байгаа юм.</p><p>Өмнөх өдрүүдийн, өмнөх он жилүүдийн хэцүү зүйлс одоо бодохнээ тийм ч хэцүү байсан шиг санагддаггүй, аль хэдийнээ өөртөө шингээчихсэн, миний амьдралын, өдөр тутмын үйл дадлын, миний нэг хэсэг болчихсон болохоор тэр. Харин өнөөдрийн гуниг, ганцаардал, хэцүү зүйлс өчигдрийнхөөс үргэлж л хүнд. Хүлээн зөвшөөрөхөд, өөрийн нэг хэсгээ болгож дасахад шинэ, тэгээд ч хэтэрхий гашуун, хатуу санагддаг болохоор тэр байх аа.</p><p>Гэхдээ хэдий болтол шингээж, хэдий болтол өөр дээрээ дааж, цээжиндээ хадгалж, хөндүүрлэж явахаа мэдэхгүй юм даа, үнэхээр л үхэх юмсаан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mqks4obL3qF_ckBVQNL4pg@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=82ce185d831e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дурлах хэрэгтэй…]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsnominerdene/%D0%B4%D1%83%D1%80%D0%BB%D0%B0%D1%85-%D1%85%D1%8D%D1%80%D1%8D%D0%B3%D1%82%D1%8D%D0%B9-f3c3059ca005?source=rss-83c3d4ae7b4d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f3c3059ca005</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Nomiolet]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 01 Jan 2023 16:41:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-01T16:41:58.671Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong><em>Дурлах хэрэгтэй…</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/271/1*oj_MxsY0PYR-QUW1xrsvCQ@2x.jpeg" /></figure><p>Дурлах л хэрэгтэй гадаад төрхөнд нь…</p><p>Хөөрхөн алаг нүд, зурсан мэт нарийн хамар, өөгүй тунгалаг арьсанд нь, туяхан хуруу, урт хөлөнд нь хүртэл…</p><p>Нас нэмэхдээ үрчлээ хамт нэмэх, толигор цэмцгэр арьсыг нь олоон хаврын салхи үнгэж элээх, дүрэлгэр алаг нүдийг нь зовхи дарах нь тодорхой ч гэлээ, бүгдийг мартаж дурлах хэрэгтэй, цаг хугацаа явахгүй мэт, хүн төрөлхтөн хөгширдөггүй мэт, дурлах хэрэгтэй.</p><p>Бүх зүйл мөнх бишийг мэддэгээс хойш, энэ дурлал ч мөнх биш гэж өөртөө хэлээд, хөөрхөн бүсгүйн араас хөлөө хугалам гүйх хэрэгтэй.</p><p>Хэдэн ном уншсан нь, хэнтэй яаж харьцдаг нь, хэдэн хэл мэддэг нь, хүнээс юу хүсдэгийг нь үл тоогоод хөөрхөн нүдийг нь хэсэг ч боловч ширтэх боломж эрэх хэрэгтэй. Тэгтлээ дурлаж, тэгтлээ тэнэглэж, тэгтлээ сохорч байж сайхан залуу насны нандин дурсамж, эс бөгөөс саваагүй насны харамсал тээж хоцорно. Тэгж байж бид ухаажна, тэгж байж л магад хайрлаж сурна…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f3c3059ca005" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>