<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Tsoomoo Venus on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Tsoomoo Venus on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@tsoomoovenus_19214?source=rss-32132f62fddf------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*F6k0nkBd3VZfmFZKXFrqxA.jpeg</url>
            <title>Stories by Tsoomoo Venus on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@tsoomoovenus_19214?source=rss-32132f62fddf------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 19:29:40 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@tsoomoovenus_19214/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Уур чинь хүрч байвал, хийж чадахгүй байна гэсэн үг.]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsoomoovenus_19214/%D1%83%D1%83%D1%80-%D1%87%D0%B8%D0%BD%D1%8C-%D1%85%D2%AF%D1%80%D1%87-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%B2%D0%B0%D0%BB-%D1%85%D0%B8%D0%B9%D0%B6-%D1%87%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D1%85%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-%D0%B3%D1%8D%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D2%AF%D0%B3-fc662d1eb6ea?source=rss-32132f62fddf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fc662d1eb6ea</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Tsoomoo Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 01 Oct 2018 20:14:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-10-01T20:14:39.343Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Уур чинь хүрч байвал, хийж чадахгүй байна гэсэн үг. Сүүлийн үед энэ үгэнд итгэдэг болж байгаа. Ойрын өдрүүдэд гэрийн засварын ажил гээд маш их стрессдлээ. Стрессдсэнээс болж мартамхай боловуу, мартсанаас болж стрессдээд байгаамуу гэдгээ ер ойлгохгүй явсаар уур бухимдалдаа хичнээн ч өдөр дийлдэгдвээ. Олон асуудлууд зэрэг орж ирэхээр бүгдийг нэгэн зэрэг хянаж чадахгүй мартчихна. Зарим нэг хүчний эсвэл маш их замбараагүй байдалд ороод ирэхээр будилж дэмий баахан ухнатаж гараас ч юм гарахгүй байх шиг. Яахав угийн бага зэрэг будилдагладаа. Гэхдээ улам ч их будилж тэр нь бараг зан болох нь ээ. Тэгээд л за би ямар төрсөнөөсөө хойш витамин ч уусан ч биш аргагүй аргагүй гэж өмөөрнөө хөөрхөн. Хажууд хүн машин барингаа надтай ажил ярьж байхад би юу ч бодоогүй мөртлөө чихний хажуугаараа өнгөрүүлэв. Тэгснээ чихний хажуугаараа өнгөрүүлнэ гэдэг чинь энэ юм байна шд гэж тоглоом шоглоом хийж амжнаа бас. Ерөөсөө анхаарлаа төлөвлөрүүлж чадахгүй бүр яагаад ингээд байгаа юм бол гэж гайхлаа. Тэгээд өмнө нь очиж <em>үзүүлж</em> байсан аурадаа дахиж үзүүлсэн чинь сүлд нь тэнэж одсон байна сүлдээ дуудуул, бодол чинь цэгцтэй байгаа боловч толгойноосоо энергийн алдагдал их байна. Мартах чинь аргагүй ээ гэлээ. Тэгээд хэд хэдэн засал бичиж өгсөн л дөө. Хамгийн түрүүнд сүлдээ дуудуулсандаа. Сэтгэл дагаад ч тэр юмуу хоосон хөндий байсан бие минь дүүрэх шиг л боллоо. Тэгээд лаатай засал зөвлөсөн боловч үнэхээр амжихгүй л явна. Тэр орчин нөхцөлийг нь бүрдүүлэх ч боломжгүй болчоод байдаг. Тэгсэнээ “ Хүн хүсэхийн бол ямар ч үед өөртөө зориулж цаг гаргаж чаддаг юм” гэсэн нэг багшийн минь шидэт үг зурсхийлээ. Энэ үнэхээр л үнэн үг. Чадахгүй байна гэдэг нэг талаасаа шалтаг гаргажийн гэсэн үг л дээ. Гэхдээ аурад үзүүлээгүй байсан бол энэ заслуудыг хийлгэхгүй байсан бол өөрөөрөө яаж энэ байдлаасаа ангижрах билээ гэж бодлогошрон сууснаа нөхрийн минь надад хэлдэг зэвүүн үг зурсхийлээ . “Хайхрамжгүй байх” энэ үгэнд үнэхээр дургүй. Ингээд хэлчих л юм бол дор нь хэрүүл эхлүүлж орхинодоо. Магадгүй хүлээн зөвшөөрөхийг хүсдэггүй зан чанараа хэн нэгнээр хэлүүлэх нь цаанаасаа л өөрийгөө яаж ийгээд л өмөөрөх ёстой зүйл мэт санагддаг байх. Бас Ээжтэй адилхан будилуу гэдэг үг. Шинжлэх ухаанд удам ген гэдэг нь 8% л байдаг гэсэн байхаа. Зан чанарыг өвлөж авдаг гэдэг нь үнэндээ өрөөсгөл ойлголт байх нь. Тэгээд хүлээн зөвшөөрөхийг хүсдэггүй байсан хайхрамжгүй гэдэг үгэн дээрээ бууж ирлээ. Аливаа асуудалд дээр уур чинь хүрч байвал чи хайхрамжгүй хариуцлагагүй хандсан байна гэдэг нь үнэний ортой санагдлаа. Гол нь мартамхай ядруу хайнга байгаа минь ч гэсэн миний өөртөө хариуцлагагүй байгаагийнх юм байна. Витамин ч ууж чадахгүй байна гэхийнхээ оронд витамин аваад уучихал даа тээ хэхэ. Мартаад бүр болохгүй бол бүгдийг тэмдэглээд бичээд зөвлөөд явах хэрэгтэйн байна гэж бодогдлоо. Жижигхэн зүйл дээр салхи шиг сэрвэлзэж шийдвэр гаргах нь алсдаа ямагт алдаа болдгийг мэдэж авлаа. Хүн өөрийгөө хайрлах хэрэгтэй гэж боддог боловч би яг өөрийгөө яаж хайрлаад байна вээ гэдгээ бодох л зүйл юм байна. Ямартаа ч одоогоор маш их мартаж будилж байгаа ч үүнийгээ би засч чадна гэдэгт итгэлтэй байна. Уур биеийг зовооно, уул морийг зовооно гэдэгчлэн бие сэтгэлээ зовоохгүй байцгаая. Зүгээр л ингээд бодсоноо бичлээ. Энэ ч бас стрессээ тайлах сайхан зүйл боллоо үнэхээр таатай байна. Анхны бичвэрийг минь хүлээн авч уншсанд баярлалаа.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fc662d1eb6ea" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Анхных…]]></title>
            <link>https://medium.com/@tsoomoovenus_19214/%D0%B0%D0%BD%D1%85%D0%BD%D1%8B%D1%85-a01a9e886ce0?source=rss-32132f62fddf------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a01a9e886ce0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Tsoomoo Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 29 Aug 2018 17:25:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-08-29T17:25:16.711Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Анхных…</p><p>Medium Үнэхээр таалагдлаа. Тэгээд бичээд үздэг юм билүү гэж бодлоо хэхэ. Нэг найзынхаа нийтлэлүүдийг уншихаар орж ирсэн нь зөв юм боллоо. Ер нь би гэдэг хүн яг ийм ертөнцөөс тасраад зөвхөн ажиллах ёстой гэсэн бодлоор толгой минь дүүрсэн тийм ертөнцөөр амьдарч байна. Толгойн дотор тооны машин ажиллаад, тоомгүй олон проблем бла бла … гээд дуу байдагдаа хаха. Харин энд тархиа амрааж болох юм шиг байна. Энд цагаа зарцуулах хэрэгтэй юм шиг санагдлаа. Сайхан зүйлийг мэдэрч, мэдлэг мэдээлэлийг ч олж авах юм байна. Үнэхэээр жаргалтай байнааааа. Сайн уншигч байх болноо. Цоомоо🤗</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a01a9e886ce0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>