<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by İnci Küpeli Kadın on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by İnci Küpeli Kadın on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@tturkess?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*kumIUWDBgeL5fNLOGgcEPw.jpeg</url>
            <title>Stories by İnci Küpeli Kadın on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@tturkess?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 23:46:11 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@tturkess/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Kel Şarkıcı’dan Absürt Bir Toplum Eleştirisi]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/kel-%C5%9Fark%C4%B1c%C4%B1dan-abs%C3%BCrt-bir-toplum-ele%C5%9Ftirisi-5bb446c9909b?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5bb446c9909b</guid>
            <category><![CDATA[kel-şarkıcı]]></category>
            <category><![CDATA[eugene-ionesco]]></category>
            <category><![CDATA[tiyatro]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[i̇nceleme]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İnci Küpeli Kadın]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Mar 2023 08:46:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-03-23T08:46:18.918Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Uyumsuz (absürt) tiyatro, 2. Dünya Savaşı’ndan sonra tam bir umutsuzluk ortamında doğmuş ve bilinen tüm normlara karşı çıkmıştır. Amacı seyircide tedirginlik hissi uyandırıp düşündürmektir. Yabancılaşma, insanlıktan çıkma, iletişimsizlik, hayatın akla aykırılığı gibi konuları ele alan uyumsuz tiyatronun en önemli örneklerinden biri de grotesk yazar Ionesco’nun “Kel Şarkıcı” oyunudur.</p><p>Eugène Ionesco’nun ilk oyunu Kel Şarkıcı, 1952 yılında yayımlandığında büyük bir tepkiyle karşılaşır ve ancak 25 kez oynanır. Birçok eleştirmen, klasik tiyatronun tüm kurallarına karşı gelmesi sebebiyle giriş, gelişme ve sonuç ögeleri içermeyen bu oyunu, tiyatro sanatına bir “hakaret” olarak kabul eder ve şiddetle karşı çıkar. Ancak zamanla oyunun yazgısı tümden değişecektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q-PyL__w13h1XYPQFR6TJg.jpeg" /><figcaption>The Bald Soprano by Eugene Ionesco interpreted by the students of the National University of Theatre and Film “I.L. Caragiale” in Bucharest, 2021.</figcaption></figure><p>Ionesco, başlıktan edindiğimiz oyun kişileri arasında bir “kel şarkıcı” görme beklentisini dâhi karşılamayarak, klasik tiyatronun gereklilikleriyle adeta alay eder ve kel şarkıcının ismini tüm oyun boyunca yalnızca bir kez geçirir.</p><blockquote><em>İTFAİYE ŞEFİ : (Kapıya doğru giderken durur.) Haa, sırası gelmişken, Kel Şarkıcı’dan ne haber? <br> (Sessizlik. Hepsi şaşırmıştır.) <br> BAYAN SMITH : Saçlarını hep aynı biçimde tarıyor. <br> İTFAİYE ŞEFİ : Yaa, öyleyse hoşça kalın baylar bayanlar. <br> BAY MARTIN : İyi şanslar, iyi yangınlar.</em></blockquote><p>Oyunda seyirciyi bekleyen şeyler, kısır döngü içindeki kişiler, alışkanlık ve rastlantılardır. Diyaloglar anlaşılmaz ve manasız, sözcüklerin içi boş ve oyun kişileri iticidir. Oyuna boğucu bir sıradanlık hakimdir.</p><blockquote><em>“Bulvar tiyatrosunun bir parodisi, çok kısa bir tiyatronun parodisi, dildeki klişelerin ve otomatik insan davranışlarının eleştirisi…”<br> -Eugène Ionesco</em></blockquote><p>Oyunun girişinde bizi evli bir çift karşılar, uzun bir süre anlamsız ve bayağı diyaloglara maruz kalırız. Ardı ardına gelen saat sesleri, oyun kişilerinin dahi zamandan bihaber olmaları, başı ve sonu olmayan bir anda hapsolmuşluk hissi uyandırır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*x8bFz6iiTBRefAZsJ1r4tQ.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@milandegraeve?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">milan degraeve</a> on <a href="https://unsplash.com/photos/NwrBlPiwUGg?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Bunun ardından, başka bir çiftin akşam yemeğine gelmesi, itfaiye şefinin bir yangın olup olmadığını kontrol etmek için uğraması gibi rastlantısal birtakım olaylar ve konuşmalardan sonra herkes bir anda sözlü bir çatışmaya tutulur, sözcükler zamanla tuhaf seslere dönüşür ve perde kapanır.</p><blockquote><em>BAYAN SMITH: Saint-Nitouche! <br> BAY MARTIN: Senin yatak hep batak!<br> BAY SMITH: Beni ağızlıyorsun. <br> BAYAN MARTIN: Saint-Nitouche kuşla kuşkuda! <br> BAY MARTIN: Sully! <br> BAY SMITH: Prudhomme! <br> BAYAN MARTIN, BAY SMITH: François! <br> BAYAN SMITH, BAY MARTIN: Coppee. <br> BAYAN SMITH: Krişnamurti, krişnaımırti, krişnamurti! <br> BAYAN MARTIN: Bacanak, Balzac, Bazaine! <br> BAY SMITH: A, e, i, o, u, a, e, i, o, u, a, e, i, o, u! <br> BAYAN MARTIN: B, c, d, f, g, l, m, n, p, r, s, ş, t, v, y, z! <br> BAY MARTIN: Kumdaki kumkuma keseri sezer! <br> BAYAN SMITH: (Tren gibi.), Çuf, çuf, çuf, çuf,</em></blockquote><p>Oyunun son sahnesinde, girişte bizi karşılayan çiftin yerinde, akşam yemeğine gelen çifti görürüz. Aynı konumda, aynı diyalogları işitiriz ve oyun yeniden, bu sefer farklı kişilerle başlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BFPMK07xezyBuObpS5cJMA.jpeg" /><figcaption>The Bald Soprano by Eugene Ionesco interpreted by the students of the National University of Theatre and Film “I.L. Caragiale” in Bucharest, 2021.</figcaption></figure><p>Çiftlerin arasındaki bu aşırı iletişimsizlik ve alışılagelmiş sözcük grupları diyalogları ele geçirir. Belli bir sınıfı temsil eden bu oyun kişilerinin bir kimliği yoktur, her biri bir diğerinin yerine rahatlıkla geçebilir.</p><p>Tahmin edilenin aksine yazar, oyundaki cümleleri manasız değil, tam tersine oldukça anlamlı bulur. Kelimelerin bayağı değil, olağanüstü olduklarını ve sıradanlıklarının altında bir sıra dışılık yattığını savunur. Çünkü bu kişiler artık insan olmaya uzak, makineleşmeye yakındırlar. Yazar, önümüze serdiği abartılı örnekler ile, bir nevi insanı insanlığa geri çağırır.</p><p>Böylelikle Ionesco, günümüzdeki topluma bir ayna tutar ve uyumsuz tiyatronun bir gerekliliği olarak sorgulamaya teşvik eder. Yabancılaşmayı ve iletişimsizliğin vahametini ele alan konusuyla Kel Şarkıcı, hâlâ güncelliğini koruyarak okunması ve üzerine düşünülmesi gereken eserlerden biri olma özelliğini korumaktadır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5bb446c9909b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/kel-%C5%9Fark%C4%B1c%C4%B1dan-abs%C3%BCrt-bir-toplum-ele%C5%9Ftirisi-5bb446c9909b">Kel Şarkıcı’dan Absürt Bir Toplum Eleştirisi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İntikamını Fırçasıyla Alan Kadın Ressam: Artemisia Gentileschi]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87ntikam%C4%B1n%C4%B1-f%C4%B1r%C3%A7as%C4%B1yla-alan-kad%C4%B1n-ressam-artemisia-gentileschi-dce00305463b?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dce00305463b</guid>
            <category><![CDATA[feminizm]]></category>
            <category><![CDATA[kadın]]></category>
            <category><![CDATA[sanat]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[resim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İnci Küpeli Kadın]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 13 Mar 2023 12:36:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-03-13T12:36:58.605Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>“Judith Holofernes’i Katlederken” adlı çarpıcı tablo, yahudi ve dul bir kadın olan Judith’in halkını Asurluların istilasından korumak için Asur generali Holofernes’i öldürmesini betimler. Caravaggio ve Gustav Klimt gibi diğer birçok ressama ilham olan bu olay, incilin apokrif bölümünde yer alır ve şu şekilde özetlenebilir: <br> Halkı istilaya uğrayan Judith ve sadık hizmetçisi, halkına ihanet ediyor gibi görünerek, gizli bilgiler paylaşma vaadiyle Asurluların kampına girer. Judith, General Holofernes’i kandırarak ona yakınlaşır, daha sonra onu sarhoş edip baştan çıkarır. Generalin en zayıf anında ise kafasını keserek bir torbaya koyar ve hizmetçisi ile kampı terk ederler. Bu olay Asurlulara korku saçar ve bölgeyi terk etmelerini sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nBV9y7YbqhegxFazrVqwPQ.jpeg" /><figcaption>Caravaggio “Judith Holofernes’in Başını Keserken”</figcaption></figure><p>Ancak kadın ressam Artemisia Gentileschi’nin aynı olayı konu edinen tablosunda birtakım başka gizler saklıdır. Peki, Artemisia Gentileschi kimdir ve tablosunda saklı detayların kökeni nereden gelmektedir?</p><p>1593 yılında İtalyan ressam Orazio Gentileschi’nin kızı olarak dünyaya gelen Artemisia, henüz on iki yaşında annesini kaybetmesiyle kardeşlerinin bakımını üstlenmek zorunda kalır. Yeteneğini keşfeden genç kız, resim faaliyetlerini uzun yıllar kapalı kapılar ardında icra eder. Kadın model kullanılması yasak olduğundan sanatı için kendini model olarak kullanır. Ressam babasının desteğini almasına rağmen erkek egemenliği altındaki sanat topluluğunda uzun bir süre kabul göremez ve sanat okulu tarafından kadın olduğu için reddedilir.</p><p>Orazio, Artemisia’nın özel ders alması için, aynı zamanda arkadaşı da olan ressam Agostino Tassi’nin atölyesine gönderir. Burada ressam Tassi, Artemisia henüz on yedi yaşındayken ona tecavüz eder ve evlenme vaadiyle onu uzun bir süre oyalar. Bu süre zarfında resim hocası, onu kullanmaya devam eder ve genç kız, artık başka biriyle evlenme şansı kalmadığını düşünerek bu düzenli cinsel saldırılara boyun eğer.</p><p>Bunu öğrenen Orazio, olayı mahkemeye taşır. Ancak Tassi, Artemisia’nın başka birçok birlikteliği olmuş olan hafif bir kadın olduğunu öne sürer. Artemisia, suçlamadan vazgeçmesi için işkenceye maruz bırakılır ancak iddialarını asla geri çekmez. Mahkemenin sonucunda Tassi, aldığı ceza ile birkaç ay cezaevine girip çıkar ve Roma’dan sürülür.</p><p>Bu tecavüz vakasında da, suçun faili yeterli cezayı almaz ve günün sonunda zarar gören yine mağdur konumundaki kişi olur. Genç kadın hakkındaki iftiralar ve dedikoduların ardı arkası kesilmez. Söz konusu dava Roma’da büyük yankı uyandırınca, bu şehir Artemisia için artık yaşanamaz hale gelir. Evlenerek Floransa’ya taşınan genç ressam, sanat faaliyetlerini orada devam ettirir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jX3Akl_zN5oU456HOBgtjQ.jpeg" /><figcaption>Artemisia Gentileschi ” Judith Holofernes’i Katlederken”</figcaption></figure><p>Dava sırasında resmetmeye başladığı “Judith Holofernes’i Katlederken” adlı tablosu, Caravaggio’nun aynı konuyu ele alan ünlü tablosuna kıyasla birçok açıdan farklılık gösterir. Caravaggio’nun eserinde Judith narin, kırılgan, pasif, kararsız bir yüz ifadesine ve duruşa sahiptir. Hatta durumdan hoşnut olmadığı ve hatta kendini sorguladığı çıkarımını yapabiliriz. Buna karşın Artemisia’nın Judith’i, kendinden oldukça emin, cesur ve güçlüdür. Birazdan yaşanacakların son derece farkında olduğu ve durumun vahşetinden etkilenmediğini söyleyebiliriz.</p><p>Açıkça görülen bir diğer özellik ise, yatağa fışkıran kandan Judith’in soğukkanlılığına kadar dehşet verici ögeler içermesidir. Ayrıca, dönemin kadın ressamları tarafından tasvir edilmesi beklenmeyecek ölçüde şiddet barındırmaktadır.</p><p>Artemisia, hayatı boyunca sürekli kadının acılarını resmetmiş olsa da, bu tabloyu diğerlerinden ayıran ve daha “kişisel” yapan birkaç unsur vardır. Bunlardan en önemlisi -tabloyu yapmaya dava sürecinde başlamış olmasından da tahmin edileceği üzere- Holofernes, ona cinsel saldırıda bulunan Tassi’yi; Judith ise kendisini simgelemektedir. Yaşadığı acıların intikamını alamamanın getirdiği öfke ve nefret, tüm şiddetiyle Artemisia’nın tablosuna yansımıştır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GpMmMkW-GN_hWHeHesW14g.jpeg" /></figure><p>Caravaggio’nun tablosuna kıyasla Artemisia, bu sahneyi çok daha kanlı ve hareketli tasvir etmiştir. Judith artık pasif değil, ressamın diğer eserlerinde de sıkça görüldüğü gibi güçlü ve kendinden emin bir kadındır. Bir eliyle Holofernes’in saçlarını sıkıca kavrarken, diğer eliyle de uzun bir kılıcı tutarak boynuna saplar. Sadık hizmetçisi ise kurbanı kontrol altına almada yardımcı görev üstlenir. Gafil avlanan Holofernes’in vücudunun bir örtüyle kaplı olması ise, gözlerin vahşetin tam odağına çevrilmesini sağlar.</p><p>Judith’in giysisinin göğsünün bir kısmını gösteriyor olması onun dişiliğini ve baştan çıkarma yeteneğini vurgular. Bileziğindeki detaylardan birinin ise, iffetin ve avın tanrıçası Artemis’i tasvir ettiği düşünülmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/624/1*RKDbICD0sv8B-IckI6ED3w.jpeg" /></figure><p>Tüm bu detaylar ışığında düşünüldüğünde, Artemisia hukuk yoluyla intikamını alamamış, tam tersine suçun faili konumuna düşürülmüş ancak bunun bedelini Tassi’yi Holofernes, -yani sarhoş edilip baştan çıkarılması kolay biri- olarak resmederek ödetmiş ve onu küçük düşürmüştür.</p><p>Sonuç olarak Artemisia Gentileschi, döneminin ve sanat camiasının tüm normlarına karşı gelip hakkı olan takdiri elde etmiş, ona yapılan zulme ve atılan iftiralara sessiz kalmayıp bir sanatçı olarak en iyi yaptığı şey ile intikamını almıştır. Yüzyıllar geçmesine rağmen hikayesinin unutulmamasını sağlayan tablosu ve güçlü kadın figürüyle birçok genç kadın sanatçıya ilham olmuştur ve olmaya devam etmektedir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dce00305463b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87ntikam%C4%B1n%C4%B1-f%C4%B1r%C3%A7as%C4%B1yla-alan-kad%C4%B1n-ressam-artemisia-gentileschi-dce00305463b">İntikamını Fırçasıyla Alan Kadın Ressam: Artemisia Gentileschi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ölçüsüz Sevmek: Goriot Baba | Honoré de Balzac]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%B6l%C3%A7%C3%BCs%C3%BCz-sevmek-goriot-baba-honor%C3%A9-de-balzac-e0bdcac676aa?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e0bdcac676aa</guid>
            <category><![CDATA[kitap-i̇ncelemesi]]></category>
            <category><![CDATA[goriot-baba]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[balzac]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İnci Küpeli Kadın]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 12 May 2021 15:09:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-12T15:36:58.365Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>1834–35 yıllarında parça parça yayınlanan ve gerçekçiliğin baş romanı olarak kabul edilen Goriot Baba; aşk, hırs, nefret ve ihtirasın öyküsü, bir burjuva trajedisidir.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-instagram"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*v9qai9zyKtWSESc-TEhf_g.png" /></a></figure><p>Romanımız, içlerinde Goriot Baba’nın parladığı bir dizi kişinin ve bu kişilerin konakladıkları pansiyonun tasviriyle başlar. Kimi merhum eşine olan sadakatinden, kimiyse saflığından sevimsiz bulur yaşlı Goriot’yu. Öyle ya da böyle, onunla alay etmek için herkesin kendince bir sebebi vardır. Oysa hayattan bir parça tat alabilmek uğruna kızlarının gözlerinin içine bakan, koca yürekli bir babadan başkası değildir Goriot Baba. Yalnızca belirgin tek bir sorunu vardır: çok sevmek. Merhum eşinden emanet iki kızını öylesine sever, üzerlerine titrer ki “yeter ki ayakları taşa değmesin” anlayışıyla kızlarının kendisinin tüm servetini umarsızca sömürmelerine aracı olur. Serveti suyunu çekerken günden güne eski ihtişamını, rahatlığını ve hayattan tek isteği olan kızlarının ilgisini kaybeder. Gösterdiği ölçüsüz sevgi ve bulunduğu düşkünlük durumu, kızlarının gaflet ve umursamazlığıyla karşılık bulur. Yazık ki, kaldığı pansiyon odası kadar berbat, iç parçalayan bir son beklemektedir Goriot Baba’yı.</p><p>Bir de söz edilmesi gereken Eugène vardır; roman, onun Paris’in yüksek çevrede bir yer edinme çabalarının etrafında şekillenir. Eugène yoksul ailesinin beklentilerini de sırtlanmış parlak bir gelecek hayaliyle yola düşmüşken kendini erdem ve hilenin beklediği iki yol ayrımında bulur. Erdemin uzun, engebeli ve riskli bir yol olmasına karşın hile bir kestirmedir ve uğraşsız bir yolculuk vaat eder. Eugène, bu ikileme bir deva aramaya koyulmuşken biz de onun geçtiği yollardan geçer, Paris’in yüksek çevre kadınlarını yakından tanıma fırsatı elde ederiz.</p><blockquote>Paris’te attığınız her iki adımda, korkunç dümenlerle karşılaşırsınız. Şu bir kök salataya karşılık kellemi koyarak bahse girerim, hoşunuza giden ilk kadının evinde eşek arısı yuvasına düşersiniz, varsın kadın istediği kadar zengin, genç ve güzel olsun. Hepsi de her konuda savaşta, yasalarla dizginlenmiş durumdadır. (s.122)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7d9BMJQTRBy98l95Rsk-mQ.jpeg" /><figcaption>“İnsanlık Güldürüsü” Photo by <a href="https://unsplash.com/@virussinside?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Artiom Vallat</a> on <a href="https://unsplash.com/s/photos/balzac?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Goriot Baba’yı daha yerinde çözümleyebilmek için Balzac’ın büyük yapıtı “İnsanlık Güldürüsü”ne bir göz atalım:<br> Birbirinden bağımsız eserler olarak görülen, Balzac’ın kaleminden çıkmış tüm romanlar esasında bütünün birer parçalarıdır, bütün ise <em>İnsanlık Güldürüsü</em>’dür. Yalnızca Goriot Baba’nın okunmasıyla da yazar hakkında fikir sahibi olunabilir, her biri tek başına yeterli birer romandır ancak bir bütünün ışığında okunduklarında Balzac’ın ne denli usta bir yazar olduğu gözler önüne serilir, romanlar yepyeni nitelikler kazanır.</p><p>Yazarda bu fikir Goriot Baba ile ortaya çıkmıştır, bu da söz konusu romanımızı değerli kılmaktadır.</p><p>Ek olarak, ünlü Balzac kişileri dediğimiz tüm o tipler Goriot Baba’dan bütünün diğer parçalarına dağılır. Rastignac, Bianchon, Vautrin, Nucingen, Madam de Beauséant ve birçokları sıradaki romanlarda tekrar karşımıza çıkarlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/953/1*NrPw2oRjtcBBcHF0iZtAOA.jpeg" /><figcaption>Honoré de Balzac</figcaption></figure><p>Tüm bu nedenlerden dolayı Goriot Baba, büyük İnsanlık Güldürüsü evrenine giriş kitabı olarak değerlendirilmektedir.</p><p>Son olarak bu tutkulu romanın daha büyük kitlelerce tanınmasını umuyor, herkese iyi okumalar diliyorum.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e0bdcac676aa" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%B6l%C3%A7%C3%BCs%C3%BCz-sevmek-goriot-baba-honor%C3%A9-de-balzac-e0bdcac676aa">Ölçüsüz Sevmek: Goriot Baba | Honoré de Balzac</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Evrensel Dil: Sefiller | Victor Hugo]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/evrensel-dil-sefiller-victor-hugo-4b7326317e24?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4b7326317e24</guid>
            <category><![CDATA[victor-hugo]]></category>
            <category><![CDATA[kitap-önerisi]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[kitap]]></category>
            <category><![CDATA[fransız-edebiyatı]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İnci Küpeli Kadın]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 31 Dec 2020 15:01:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-03T14:31:21.322Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>“Vatan Şairi” Namık Kemal’in sürgün yıllarında okuduğu ve ölümünden altı saat önce bile elinden düşüremediği Sefiller romanı, yaşın bir önemi olmaksızın her insanın hayatında en az bir kez okuması gereken bir eser, bir klasiktir. Çocuklar için kısaltılmış, yetişkinler için ise bir tam metin kitaplıklarda daimi yerini almalıdır.</p><figure><a href="https://bit.ly/turkceyayin-twitter"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Hg6QZeY3WHm6Bt85bIPI4w.jpeg" /></a></figure><p>Tarihsel süreçte ne denli ses getirdiğini, 19. yüzyılın en önemli romanı kabul edilip hâlâ kitaplıklarda yerini muhafaza etme özelliğini taşıdığını vurgulamaya gerek duymuyorum. Ancak değinmeden geçemeyeceğim bir nokta vardır ki, o da anlatısının evrensel nitelikte olmasıdır.<br> Victor Hugo, bu konu hakkında bir mektubunda şöyle diyor:</p><blockquote>Tüm halklar tarafından okunur mu bilmiyorum, ama ben hepsi için yazdım. Bu kitap İngiltere’ye olduğu kadar İspanya’ya, İtalya’ya olduğu kadar Fransa’ya, Almanya’ya olduğu kadar İrlanda’ya, köleleri olan cumhuriyetlere olduğu kadar, serfleri olan imparatorluklara da hitap ediyor. Toplumsal sorunlar sınırları aşıyor. İnsan türünün tüm dünyayı kaplayan o geniş yaraları dünya haritasındaki mavi ya da kırmızı çizgilerde durmuyor. Erkeğin cahil ve umutsuz olduğu, kadının ekmek için bedenini sattığı, çocuğun kendini eğitecek bir kitabın, kendini ısıtacak bir ailenin yokluğunda acı çektiği her yerde Sefiller kitabı kapıyı çalıp şöyle diyor: Sizin için geldim, sayfalarımı çevirin.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*F-38m-bzQdmH9E_VA6zgiA.jpeg" /><figcaption>Émile Bayard “Cosette”</figcaption></figure><h4>Konu:</h4><p>Sefiller, çocuk yaşta kısaltılmış versiyonuyla hepimiz için yalnızca “herhangi bir” adamın bir somun ekmek çaldığı için ağır bir cezaya çarptırılması, hapisten kaçma çabaları, bir piskoposun ona verdiği hayat dersleri ve zavallı küçük Cosette’in hayatından ibaretti. <br> Büyüdükçe, o “herhangi bir adam” biçim kazanıp Jean Valjean, uygun görülen ceza işkence, yani kürek cezası oldu. Mahkûmiyet on dokuz yıl değil, bir ömür sürdü.</p><p>Sefalet, yani sözlük anlamıyla <em>“yokluk içinde bulunma, yoksulluk çekme, yoksulluk sıkıntısı, yoksulluk”</em>, romanın ana teması olarak karşımıza çıkar. Yazarın sefalet ve bireyin sefile dönüşmesi ile kastettiği nedir? Kişi neyden yoksundur? Kuşkusuz, para… Ama madalyonun arka yüzünde bizi erdem ve vicdan bekler. Madalyonu çevirme cesareti gösterebilenleri 1734 sayfalık olağanüstü bir <em>sefalet</em> öyküsü beklemektedir.</p><h4>Biçim:</h4><p>Hugo, romantizm akımının Fransa’daki temsilcisidir, dolayısıyla akımın en önemli gayelerinden biri olan “halkı eğitmeye çalışmak”, söz konusu romanda da etkisini hissettirir. Yazar, hikâyeyi sık sık bölüp dönemin önemli olaylarından bahsetmektedir. Bu olaylar üzerine olan düşüncelerine de yer vermesi, akışı bozdukları gerekçesiyle pek hoş karşılanmasa da oldukça etkileyici ve tamamlayıcıdırlar.</p><p>Eser, 1815&#39;te Waterloo Savaşı ile başlayıp 1832&#39;de Haziran Ayaklanması ile son bulur. Anlaşılacağı üzere, tarihi bir roman olma özelliğini de taşımaktadır. Savaş, toplumsal ayaklanma ve isyan olaylarının yanı sıra bireylerin duygu değişimleri de derinlemesine incelenir.</p><p>Hugo’nun ustaca betimlemeleri ile o dönemde köy olan Waterloo kasabasının 2 km uzağındaki savaş alanını gözlemleme ve Haziran Ayaklanması’nda inşa edilen bir barikatın ardına geçme fırsatı yakalıyor, hem İngiltere ve Fransa ordularının arasındaki hendeklerin yanı başında, hem de hükümet güçleri ve sivil halkın arasındaki barikatlarda buluyoruz kendimizi.</p><blockquote>Garip bir şekilde nankörlük eden Wellington, Lord Bathurts’a yazdığı mektupta, 18 Haziran 1815&#39;te savaşan ordusunun “berbat” olduğunu belirtir. Waterloo topraklarında birbirine karışmış halde gömülen o kasvetli kemik yığınları bu konuda ne düşünür?</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*B2LAklwBYzBLV7yek3CLpA.jpeg" /><figcaption>Brussels basımı (1862)</figcaption></figure><p>Neticede, yaklaşık 160 yaşında olan bu roman hâlâ okurlarına paha biçilemez deneyimler sunmakta.</p><p>Bir bütün olarak değerlendirmeyi burada sonlandırıp en nüfuzkâr konularla romanı başlık başlık incelemeye devam edelim.</p><h4><strong>Direniş:</strong></h4><blockquote>— Ayaklanma başladı.<br> — Ayaklanma mı?<br> — Evet. Çatışıyorlar.<br> — Ama neden?<br> — Öyle gerekiyor!</blockquote><p>Upuzun bu romanın sayfaları arasında kaybolup giden bu kısacık diyalog aslında tüm sebepleri özetliyor: öyle gerektiği için!<br> Neden anneni, eşini, çocuğunu ardında bıraktın? Çünkü öyle gerekiyordu.<br>Neden öleceğini bile bile barikatın düşmemesi için savaştın? Öyle gerekti.</p><p>Aydınlanma uğruna can vermek, yıllar sonra varılacak sonucu taçlandırmaktır. Bir gencin öngördüğü devrim, yaşam dolu gencecik bedenine saplanacak olan mermilere bağlıdır. Toplumun geleceği uğruna kendi geleceklerinden feragat eder, asla kuşku duymazlar.</p><p>Hugo, “Bir yanda isyan var, diğer yanda da devrimci ayaklanma var; ilki haksız, ikincisi haklı iki öfke türü.” der. İkisinin de ortak noktası içlerinde yoğun bir öfke duygusu barındırmalarıdır. İsyan, parçanın bütüne; devrim ise bütünün parçaya saldırısıdır. Devrimci ayaklanmanın gayeleri ileriye dönüktür, ancak isyanlar geriye doğru atılan birer adımdır. Yazar devrimci ayaklanmaları volkana benzetirken, isyanların ise yalnızca saman alevinden ibaret olduğunu söyler.</p><p>Tanımlamalar ve karşılaştırmaların yanı sıra bir fikrin nasıl doğduğu, ne şartlarda ayaklanmaya dönüştüğü ve nasıl harekete geçildiği de anlatılıyor kitapta. Kontrolsüz öfke, adım adım şekillenerek hedefi olan bir direnişe dönüşüyor; genç bedenler bir bir kaldırıma seriliyor.</p><blockquote>…insanlar arasında dahiler ve olaylar arasında devrimler olmalıdır.</blockquote><h4>Erdem ve tutku:</h4><p>Hafızamda silinmeyecek bir yer edinen ve kitapla ilişkili herhangi bir şeye her rast gelişimde zihnimde ilk canlanacak olan şey “kavuşamıyoruz, o hâlde ölmeliyim” düşüncesi olacaktır. Kitabın bir bölümünü özetlediğim bu kısa neden-sonuç cümlesinin hüzünlü bir kararın beyanı olduğu yadsınamaz bir gerçek olsa da, kitabı okumadan içerdiği çaresizliği ve adanmışlığı idrak etmek mümkün değildir.</p><p>Marius romanda tutkuyu simgeler. İnançları, refahı ve sıcak yuvasını terk etmesini gerektiriyorsa, yapar; kendini yoksulluğun kollarına bırakır. İnandığı her şey direncini arttırır. Paris’in soğuk kış günlerinde bile şöminesini yakmaz, hayatta kalmasına yetecek kadar yer. Düşünmeye vakti kalmayacağı korkusuyla düzenli bir işi reddeder, bu varılacak son noktadır. <br> Aşık olur, hayatının yörüngesi değişir. Bazen, yemek yemediğini ertesi güne dek fark etmez. İnandığında, düşündüğünde ve sevdiğinde yırtık pırtık giysileri bile onu üşütmeyi başaramaz.</p><blockquote>Yoksul delikanlı ekmeğini kazanmak için emek harcar; yemeğini yer; yemeğini yedikten sonra kendisine düşlerinden başka bir şey kalmaz. Tanrı’nın bedava gösterilerine gider; göğe, uzaya, yıldızlara, çiçeklere, çocuklara, içinde acı çektiği insanlığa, içinde parıldadığı yaratılışa bakar.<br> …Doğanın temiz yüreklere bol bol dağıttığı, katı yüreklere ise hiç vermediği onca mutluluk kaynağını düşünürken, kavrayışın milyoneri olarak, paranın milyonerine acımaya başlar.</blockquote><h4>İç Hesaplaşma:</h4><p>Muhteşem bir iç çatışmanın yansıtıldığı birkaç bölüm kitaba damga vuran en önemli kısımlardan biriydi. Vicdanın mantığa karşı savaşı, etkileyiciliğini teşvik edici olma yönünden alır. Dolayısıyla kitabın sonuna vardığınızda, kendinizi sorguladığınız, vicdanınızı yokladığınız bir monolog olasıdır:<br><em>“Vicdanımı rahatsız etmesi gereken bir eylemde bulundum mu?”<br> Cevap “evet,” ise bir iç çatışmada buluruz kendimizi. <br>“Önemsediğimi gösterecek kadar hayatımı etkilemesine izin veriyor muyum? Adaleti nerede arıyorum? Yeterince çabalıyor muyum?…”</em></p><p>Böylelikle en büyük sefili aramaya girişiriz. Jean Valjean’ın hayatı, kararları ve düşünceleri bizi kendi hayatımızı, kararlarımızı ve düşüncelerimizi sorgulamaya iter. Bir insanın bulunabileceği en yüce davranış budur. Ama, yüzleşmeye cesaretimiz var mı? O hâlde aynaya bakalım. Erdemli bir ruhun inşasında atılacak en sağlam temel içimizdeki sefili görmektir, suçlanması gereken ilk insan bize en yakın olan kişidir: kendimiz!</p><blockquote>Elmaslar sadece toprağın karanlıklarında, gerçekler sadece düşüncenin derinliklerinde bulunur. Bu derinliklere inip, bu en koyu karanlıkları uzun süre el yordamıyla araştırdıktan sonra, nihayet o elmaslardan, o gerçeklerden birini bulduğunu, onu elinde tuttuğunu düşünüyor, ona baktıkça gözleri kamaşırmış gibi oluyordu.</blockquote><h4>Çaresiz kimsesizlik:</h4><p>Paris sokakları, o dönemlerde başıboş, kimsesiz çocuklardan geçilmemektedir. Dağılıp karanlığa gömülen isimsiz ailelerin ardında bıraktığı çocuklar sokaklarda büyür. Bu durum ortaya şu deyişi çıkarır: “Paris’in kaldırımlarına düşmek”.<br> Yazar, çocukların içerisinde yaşamaları zorunlu kılınan bu korkunç dünyaya, bu hayatta kalma savaşına bizi kısa bir süreliğine dahil eder.</p><p>Bir parça kuru ekmeğe muhtaç düşmüş olmaları, sıcak bir yuvanın hayalini bile kurmaya cesaret edememeleri onların hatasıymışçasına polis ve yüksek sınıf tarafından <em>serseri</em> ve hatta <em>suçlu</em> gözüyle bakılır onlara. Öyle ki, XIV. Louis döneminde kral, bir donanma oluşturmak için kadırgalarda çalıştırmak üzere kürek mahkûmlarına ihtiyaç duyar, peki mahkûm ihtiyacı nereden sağlanmıştır? Paris’in kaldırımlarına düşen on beş yaş civarındaki çocuklardan… <br> XV. Louis döneminde ise sokakta kalan çocuklar polis devriyeleri tarafından toplanmaktaydı. İhtiyaç karşılanamadığında ailesi olan çocuklar da alınıyor, babalar polislere isyan ettiklerinde idam cezasına çarptırılıyorlardı. Ama hakkında idam kararı çıkarılan polisler değil, babalardı.</p><p>Victor Hugo’nun aktardığı bu bilgiler, insan yaşamının ucuzluğuna ve çocuğun masumluğunun, yeteneğinin göz ardı edilmesiyle ortaya çıkan “serserilik” sorununa parmak basan niteliktedirler.</p><p>Bu başlıkta bahsedebileceğim şeylerden biri de parçalanmış bir aileden geriye kalan bir çocuğun “Çok açım!” diye ağlarken, burjuva sınıfına mensup bir çocuğun elindeki çörekle birlikte babasına “Çok tokum!” diye ağladığı kısmın acı kontrastıdır.</p><blockquote>Sarkaçlı saatler, halılar, üniformalı uşaklar ne güzel! Böyle bir ortam çok can sıkıcı olmalı! Kulağıma hiç durmadan: Aç insanlar var! Üşüyen insanlar var! Yoksullar var! Yoksullar var! diye fısıldayan şu gereksiz eşyalardan birine bile sahip olmak istemezdim.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/550/1*Ht1uQKBSkNLwGmgB47_wpw.jpeg" /><figcaption>Les Miserables and The French Revolution</figcaption></figure><p>Tüm bu başlıkların dışında ve dahilinde, bahsetmek istediğim ne çok şey var! Piskopos ve kutsal yüreği, çilehaneler, Javert’in görev bilinci…</p><p>Böyle bir eseri, klasiği okumak kadar anlamak ve hayatımızı şekillendirmesine izin vermek de gerek. Karanlık tek bir köşe kalmayana dek bir bir aydınlatmak, insanlığa “Kalk ve etrafına bak!” demek gerek.<br> Teşvik için yapabileceğimiz ne var zulmü duyurmaktan başka?<br> “Gözlerinizi kürk vahşetine açın!” de. Savaş adı altında çocukların katledildiğini söyle, yaz, haykır. Elinden ne geliyorsa yap çünkü hiçbir kayıtsızlık nedeni bir sefil olarak yaşamanın ağırlığından daha kötü değildir. Çünkü artık, çağımızın acılarına, üzüntülerine ve haksızlıklarına karşı sessiz kalmaktır sefil olmak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pJX95TCd85uQPjCTC87bIA.jpeg" /><figcaption>“Daha iyi bir yarın için bugün savaş.” Photo by <a href="https://unsplash.com/@markusspiske?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Markus Spiske</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=unsplash&amp;utm_medium=referral&amp;utm_content=creditCopyText">Unsplash</a></figcaption></figure><p>…<em>Ve, daha iyi görmek için oku.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4b7326317e24" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/evrensel-dil-sefiller-victor-hugo-4b7326317e24">Evrensel Dil: Sefiller | Victor Hugo</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ahlâk Bozan(!) Roman: Madam Bovary ve Madam Bovary Sendromu | Gustave Flaubert]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/ahl%C3%A2k-bozan-roman-madam-bovary-ve-madam-bovary-sendromu-gustave-flaubert-f2533e267bad?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f2533e267bad</guid>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[kitap]]></category>
            <category><![CDATA[gustave-flaubert]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İnci Küpeli Kadın]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 20 Oct 2020 21:51:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-10-20T21:51:21.083Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>1856&#39;da yayımlanan Madam Bovary, basıldığı yıllarda büyük bir ilgi uyandırmıştır. Çokça övülen bu roman, halkın gelenekçi ve basmakalıp düşüncelere sahip kısmı tarafından büyük tepkilere maruz kalmıştır. Öyle ki, yazara “din ve ahlâka aykırılık” sebebiyle dava açılmış ve en ağır şekilde cezalandırılması istenmiştir.<br> Savcı Pinard’a göre bu roman, genç kızları evlilikten soğutacak, cinsel arzuları körükleyecek türdendir. Aman, bu kitabı genç kızlardan gizleyin!</p><p>Peki, neymiş bu kitabı bu denli ahlâksız(!) yapan? Yoksa yalnızca, vals betimlemelerini dahi etik bulmayan yozlaşmış gerçeklikleri nedeniyle akıl yürütemeyenlerin yersiz taşlamaları mı? Kuşkusuz, gerçekleri olduğu gibi yansıtmaktan yargılanan bir yazar daha…</p><figure><a href="https://bit.ly/instagram-MediumTurkceYayin"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xQsrG_42U_gGqidBC3szeA.png" /></a></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*v97IgYLLf6xL0xpFuBaAPw.png" /><figcaption>Madame Bovary (2014)</figcaption></figure><p>Romanın başkahramanı Emma Bovary, “kronik affektif tatminsizlik” adlı davranış bozukluğunun en kusursuz örneğidir. Emma Bovary’nin <em>mükemmel aşk</em> arayışı öyle etkili tasvir edilmiştir ki bahsettiğimiz davranış bozukluğu günümüzde “Madam Bovary Sendromu” olarak da adlandırılmaktadır.</p><p><strong>Madam Bovary Sendromu Nedir?</strong></p><p>Madam Bovary Sendromu, 19. yüzyılda romantizm edebi akımı etkisinde yazılmış romanlardan sonra ortaya çıkmıştır. Madam Bovary’nin adı verilmiş olan bu davranış bozukluğu kısaca, “tatminsizlik” veya “mükemmel arayışı” olarak tanımlanabilir.</p><p>Madam Bovary, roman boyu karşı konulmaz bir yenilik tutkusuyla yanıp kavrulmaktadır. Bu yıkıcı arzu, kocasıyla davet edildiği bir balo gecesinde ortaya çıkar, ama orada doğmaz, içinde bu tutkunun çoktandır var olup kendini sakladığını o sırada evliliğinden de sıkılmış olmasından anlarız.</p><blockquote>“Hem ölmek, hem de Paris’te yaşamak istiyordu.”</blockquote><p>Pek bunaltıcı ve pısırık bulduğu kocasına defalarca ihanet eder, yenilik tutkusu uğruna kollarına atıldığı sevgililerinden dahi bir süre sonra sıkılır. Yaşamını büyük şehirlere taşımak istiyordur, tiyatrolara gitmek, sevgilisiyle kol kola katıldığı maskeli balolarda göz kamaştırmak… Gelin görün ki dileklerinin tersine Madam Bovary’nin hayatı defalarca altüst olur, ancak bu hiç sorun değildir çünkü nihayetinde yaşamdan da sıkılmıştır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*zcc_VGEmHpgbbuL-UmXDww.png" /><figcaption>Madame Bovary (2014)</figcaption></figure><p><strong>Madam Bovary Sendromunun Belirtileri Nelerdir?</strong></p><ol><li><strong><em>Romantizm Düşkünlüğü<br> </em></strong>Kitaplarda okudukları, film ve dizilerde izledikleri türden gündelik sıkıntılar bulunmayan aşkların peşindedirler. İlişkileri bittiği anda bir diğerine başlarlar. Mükemmel eşi aradıklarından mutlulukları kısa sürede söner.</li><li><strong><em>İmkansız Aşklar<br> </em></strong>Daima mükemmel, inişleri çıkışları olmayan ilişkiler ararlar. Bunun nedeni nasıl yalnız kalacaklarını bilmemeleridir. Bu arayış, onları imkansız görünen ilişkilere iter. Genellikle, kavuşamayacaklarını bildikleri insanlar onlara çekici görünür.</li><li><strong><em>Tatminsizlik ve Yenilik İstenci<br></em></strong> Partnerlerinin kusurları, onlara karşı olan hislerinin bir anda sönüp kaybolması için gayet yeterli bir sebeptir, bu da kendi ruh eşlerini asla bulamayacakları kaygısı uyandırır. <br> Huzur değil, devamlı bir hareketlilik haline ihtiyaç duyarlar.</li></ol><p><strong>Kimler, Neden Madam Bovary Sendromuna Yakalanır?</strong></p><p>Günümüzde hem kadınları hem erkekleri etkilemesine rağmen, birkaç yüzyıl önce çoğunlukla kadınlar bu sendromdan muzdaripti. Bunun nedeni o yıllarda erkeklerin çalışıp kadınların ev işleri ve çocuklarıyla ilgilenmesiydi, böylece çoğu kadının kitap okumak için daha fazla vakti bulunuyordu.</p><p>Günümüzde ise en büyük “suçlu” kitaplar değil, köşklerde, saraylarda yaşayan insanların konu alındığı yapımlar veya “Bunu satın al! Bak, reklamdaki kadın/erkek ne kadar da mutlu!” mesajıyla mutluluğun o üründe saklı olduğu algısı yaratılan herkesin maruz kaldığı reklamlar olabilir. Zira televizyon izlemek, ülkemizde yapılan aktivitelerin yüzde seksen beşini kapsamaktadır, bunun sonucunda da insanlarda gizliden gizliye lüks eşya ve giysilere karşı bir zaaf oluşur, tanıdık geldi mi? Tıpkı Emma Bovary gibi…</p><p>Uzun sözün kısası, belki de pek çoğumuzun, en azından hayatlarımızın bir döneminde etkisi altında kaldığımız <em>tatminsizlik duygusu</em>nu böylesine etkileyici ve kusursuz tasvir eden Flaubert’ı kutlamalıyız. Çünkü, edebiyat tarihinin başyapıtlarından biri olarak adlandırılan ve ardında oldukça güçlü etkiler bırakan bir romanla pek az karşılaşırız. Özellikle de gelebilecek tepkiler göze alınıp gerçekler ve hislerin oldukları gibi yansıtılmış olduğu romanlar ile…</p><blockquote>“Hiçbir şey aramak çabasına değmezdi zaten, her şey yalandı. Her gülümseme bir sıkıntı esnemesi, her sevinç bir lanet saklardı, her zevkin altında bir tiksinti gizliydi; en iyi öpüşler bile daha yüce, ama gerçekleştirilmez bir şehvet arzusundan başka bir şey bırakmazdı dudaklarınızda.”</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f2533e267bad" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/ahl%C3%A2k-bozan-roman-madam-bovary-ve-madam-bovary-sendromu-gustave-flaubert-f2533e267bad">Ahlâk Bozan(!) Roman: Madam Bovary ve Madam Bovary Sendromu | Gustave Flaubert</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[En Yıkıcı Aşk Öyküsü: Vadideki Zambak | Honoré De Balzac]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-y%C4%B1k%C4%B1c%C4%B1-a%C5%9Fk-%C3%B6yk%C3%BCs%C3%BC-vadideki-zambak-honor%C3%A9-de-balzac-58aa692a7846?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/58aa692a7846</guid>
            <category><![CDATA[kitap-i̇ncelemesi]]></category>
            <category><![CDATA[kitap]]></category>
            <category><![CDATA[honore-de-balzac]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İnci Küpeli Kadın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 10 Oct 2020 09:56:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-10-11T12:35:51.787Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>En Yıkıcı Aşk Öyküsü: Vadideki Zambak | Honoré de Balzac</h3><p>Honoré de Balzac’ın 1836&#39;da yayımlanan romanı Vadideki Zambak, yazarın beklentilerine karşın döneminde hiç ilgi çekmemiştir. Oysa yazar, bu ilgisizliği göz ardı edip kitabını bir kusursuzluk örneği olarak görmekte ısrarcıdır. Nitekim günümüzde, <em>Genç Werther’in Acıları</em> gibi, dünyanın en çok sevilen ve ünlü aşk romanlarından biri olarak kabul edilir. Yalnızca epik bir aşk öyküsüyle değil, çağının toplumsal olaylarının ve insanlar üzerindeki etkilerinin ustaca yansıtılmış olmasıyla da öne çıkan bir romandır Vadideki Zambak.</p><figure><a href="https://bit.ly/instagram-MediumTurkceYayin"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xQsrG_42U_gGqidBC3szeA.png" /></a></figure><p>Kimileri romanın fazlaca betimleme içermesinden yakınırken kimileri de Balzac’ın başyapıtı olarak nitelendirir. Başyapıt mıdır, bilmem ama aşkı bu şekilde özellikle doğayla ve akla gelmeyecek birçok şeyle şaşırtıcı bir bilgelikle bağdaştırılmış çok az roman gördüm, duydum ve okudum. Bu nedenle benzerine az rastlanan ve yürek burkan bu kitap, en sevdiklerim listesinde yerini aldı.</p><figure><img alt="Honoré de Balzac" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*rLvwBw_U8Kt61xxK8GXY6g.jpeg" /><figcaption>Honoré de Balzac</figcaption></figure><p>Başlıkta öyküyü nitelemekte kullandığım “yıkıcı” sıfatını seçmemin sebebini yazar, romanın sonlarına doğru kalbinize ufak bir sızının girmesine neden olacak şekilde ortaya koyacak, düşünülmüş ayrıntılar da cabası.</p><p>Bu dehşet verici incelikte yazılmış roman, başkahraman Felix’in Natalie adlı bir kadına yazdığı mektuptan oluşmaktadır. Ona, tüm ruhuyla sevdiği Henriette’i, korkunç bir çocukluğun ardından nihayet yaşadığı sevinçlerini ve vadinin ortasında bulduğu zambağını anlatır. Ancak sevdiği kadın ile arasına geçilmez erdem duvarları örülmüştür. Henriette’in sıkıntılı bir evliliği, iki hasta çocuğu ve onun eline bakan çalışanları vardır. Vadideki bir şatoda yaşayan Henriette, aslında bir nevi oranın mahkûmudur. Kavuşma ihtimallerinin Henriette’in kocasının ölümüne dayandığını sezinleyen sevgililer, derin bir sorgulayışa ve endişeye kapılır. Bu çıkmaz yol, Felix’in fiziksel hazlara olan gençlik hevesiyle birleşir ve can yakan bir kederi doğurur. Peki, bu keder ölüme sebep olacak kadar güçlü müdür?</p><blockquote>“Acılar sonsuz oluyor, sevinçlerin ise bir sınırı var.”</blockquote><p>İngiliz ve Fransız kadınının üzerinden iki farklı aşk anlatılır. Bedenini kullanarak sevdiği adamın yeminlerini alan Lady Arabelle ve herkesten sakladığı ailevi gizlerini, acılarını yalnızca sevdiği adama açan, erişilmez Henriette... Lady Arabelle, soğuk bir kibar çevre insanını temsil eder, güçlüdür ve sarhoşlukla sever. Tam tersi özelliklere sahip olan Henriette, herkes tarafından sevilen ancak içine gömdüğü acıları ve aşkıyla bir zeki kadın konumundadır. Muhteşem karakter analizleriyle iki farklı kadın kıyaslanır. Ancak bu sürekli kıyaslama Felix’e pahalıya mâl olur. Öyle ki, kendisini daha çok sevmesini sağlamayı umarak gizlerini açtığı tüm kitabın-mektubun- sonunda Natalie’den gelen beklenen bir mektupta beklenmedik bir cümleyle karşılaşırız: “Sizi sevmenin o yorucu şanından vazgeçiyorum.”</p><p>Aşkı en arı haliyle, doğadan tasvirlerle, hazırlanan çiçek buketleriyle bize sunan usta yazar Balzac, ardında aşk öyküsü adı altında değerli hayat derslerini de işlediği böylesine güçlü bir roman bıraktığında bize de en nihayetinde hak ettiği noktaya gelen Vadideki Zambak’ı okumak ve bittiğinde kapağını usulca kapatıp uzun uzun düşünmek kalır.</p><blockquote>“Sizi seven bir kadın tenha bir yerde yaşamaktadır; sizin bakışlarınız onun en büyük bayramıdır, sizin sözlerinizle beslenir. O zaman bırakın o kadın sizin dünyanız olsun, zira siz onun her şeyi olacaksınız; onu gerçekten sevin, onu üzmeyin, bir rakiple kıskandırarak ona eziyet etmeyin. Sevilmek, anlaşılmak en büyük mutluluktur.”</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=58aa692a7846" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/en-y%C4%B1k%C4%B1c%C4%B1-a%C5%9Fk-%C3%B6yk%C3%BCs%C3%BC-vadideki-zambak-honor%C3%A9-de-balzac-58aa692a7846">En Yıkıcı Aşk Öyküsü: Vadideki Zambak | Honoré De Balzac</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Alexandre Dumas — Monte Cristo Kontu | Kısa bir inceleme ve teşvik]]></title>
            <link>https://medium.com/@tturkess/alexandre-dumas-monte-cristo-kontu-k%C4%B1sa-bir-inceleme-ve-te%C5%9Fvik-bc95bdc207af?source=rss-47292e55ff8d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bc95bdc207af</guid>
            <category><![CDATA[kitap]]></category>
            <category><![CDATA[kitap-i̇ncelemesi]]></category>
            <category><![CDATA[kitap-önerisi]]></category>
            <category><![CDATA[monte-cristo-kontu]]></category>
            <category><![CDATA[alexandre-dumas]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İnci Küpeli Kadın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 27 Sep 2020 18:30:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-10-10T10:11:59.984Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>İntikam Öykülerinin Atası: Monte Cristo Kontu | Alexandre Dumas</h3><blockquote>On dört yıllık bir esaret, kayıp bir gençlik, solmuş bir aşk</blockquote><blockquote>ve edilmiş bir intikam yemini…</blockquote><p>Alexandre Dumas’nın 1844 yılında basılan Monte Cristo Kontu adlı romanı 1552 sayfa olup iki ciltten oluşmaktadır ve böylesine uzun ama su gibi akıp giden bir romanı okumaya başlamak, ortada bir heves veya edinilmiş merak uyandırıcı yorumlar yok ise yıllar sürebilir. Monte Cristo Kontu’nun hâlâ kütüphanelerde, sahaflarda ve satın alınmayı bekler şekilde raflarda durması içimi bir hüznün kaplamasına sebep oluyor. Bu nedenle en azından birkaç insanın daha okumasına vesile olabileceğim bir yazı yayımlamaya karar verdim.</p><p>Monte Cristo Kontu romanı için bir okuma hevesi uyandırmak istiyorsak hikayenin bir bölümünü anlatmak gerekir. Göz attığım diğer inceleme yazılarında da bu yola başvurulduğunu, kimilerinin giriş hikayesini fazla detaylı anlattığını, kimilerinin de en önemli yerleri es geçtiğini fark ettim. Ayrıca düşündükçe, hikayenin bir kısmını anlatmanın heves kaçıracak bir “spoiler” olmadığını, tam tersine merak uyandırması için gerekli bir şey olduğu kanısına vardım, zaten İş Bankası Kültür Yayınları basımında da tanıtım bölümünde aynı yönteme başvurulmuş.</p><p>Marsilyalı bir denizci olan Edmond Dantés, daha on dokuz yaşında olmasına rağmen Pharaon adlı ticari bir geminin kaptanı olma yolundadır. Güzel nişanlısı Mercedes ile evlilik hazırlıkları yaparlarken aynı zamanda Edmond’un bu mutluluğunu kıskanan komşusu Caderousse, aynı geminin mühasebecisi Danglars ve Mercedes’e aşık olan Fernand da bir araya gelip şeytani bir plan yapmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xXwOTYWQOAwI1tmf25He7Q.jpeg" /><figcaption>Monte Cristo Kontu filminden bir kare (1917)</figcaption></figure><p>Kurulan komplo sonucu Edmond nişan yemeğinin tam ortasında tutuklanır ve yargılanmadan, başsavcı yardımcısı Villefort’un menfaatleri doğrultusunda denizin ortasındaki bir adada bulunan If Şatosunda zindana kapatılır. Onu oradan çıkarabilecek tek güç adalettir ve adaletin uygulayıcısı olan insanlar tarafından orada unutulur. Başarılı genç, ardında sevdiği kadını, zavallı yaşlı babasını ve doğup büyüdüğü kasabayı bırakıp hiçlikte kaybolmuştur.</p><blockquote>“Katalan mahallesinde tek bir ışık yanıyordu. Işığın geldiği yönü inceleyen Dantés bunun nişanlısının odasından geldiğini anladı. Bu küçük mahallede bir tek Mercedes uyumuyordu.”</blockquote><p>Ne babası ne de Mercedes Edmond’un nerede olduğunu öğrenebilir. Onu tanıyan herkes yıllar sonra onun hayatta olduğuna dair inancını kaybeder.<br>Oysa Edmond’u hayatta tutan tek şey özgürlüğe ve dolayısıyla intikama duyduğu yoğun arzudur.<br> Edmond Dantés denizin ortasındaki bu görkemli şatodan nasıl kaçıp özgürlüğüne kavuşabilir? On dört yıllık esaretten sonra neler değişmiştir? Herkesi bıraktığı gibi bulabilecek midir? Eğer bu soruların romandaki yanıtlarını okuyarak öğrenirseniz size sonrasında 1004 sayfalık muhteşem bir intikam öyküsü sunacaktır.<br> Alexandre Dumas, size yalnızca nefes kesen ve iyi düşünülmüş bir intikam serüvenini değil, ayrıca mutluluğun değerini ve bedelini de bahşedecektir.</p><blockquote>“Kont bize insani bilgeliğin şu iki sözcükle özetlendiğini söylemedi mi?<br>Beklemek ve umut etmek!”</blockquote><p>Sizi, Edmond’un davasını benimseyip yoğun bir intikam istenciyle sayfaları ardı ardına çevireceğiniz, beklenildiği gibi yalnızca kötülerin değil masumların da kaderinin değiştiği bu başyapıtı okumaya davet ediyorum.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bc95bdc207af" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>