<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Tuğçe Akın on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Tuğçe Akın on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@tugceakin?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*GVpe7lIOY8u56g3nyYC9VA.jpeg</url>
            <title>Stories by Tuğçe Akın on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@tugceakin?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 21:54:05 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@tugceakin/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[One Dashboard to Rule Them All: How Our QA Team Stopped Hunting Test Results Across Slack Links]]></title>
            <link>https://medium.com/trendyol-tech/one-dashboard-to-rule-them-all-how-our-qa-team-stopped-hunting-test-results-across-slack-links-dd2b49caea29?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dd2b49caea29</guid>
            <category><![CDATA[ai]]></category>
            <category><![CDATA[software-testing]]></category>
            <category><![CDATA[karate]]></category>
            <category><![CDATA[test-automation-reporting]]></category>
            <category><![CDATA[cursor-ai]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 03 Jun 2026 07:55:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-03T07:55:11.000Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q4a0L5cm7T8Nc4NhKSmQQQ.png" /></figure><p>At Trendyol, scale is everything. When you are operating hundreds of microservices across dozens of domains, visibility becomes just as critical as the code itself. This article tells the story of how our QA team solved a growing operational challenge: fragmented test visibility. We will explore how we evolved our processes beyond checking pipeline links in Slack channels, how we leveraged AI to build a unified QA dashboard without a dedicated frontend team, and the measurable impact this internal tool had on our daily engineering workflow.</p><p>If you are looking to improve test result visibility in a microservice architecture, this is how we built our single source of truth.</p><h3>The Challenge: Navigating Fragmented Test Results</h3><p>As our microservice architecture grew, tracking pipeline statuses became increasingly complex. The morning routine for our QA and backend teams often involved navigating through numerous Slack channel notifications to locate the relevant “pipeline finished” bot messages. Sorting through different branches and following multiple links to GitLab reports introduced significant cognitive load and context switching.</p><p>When multiplied by the number of engineers and the sheer volume of microservices at Trendyol, this manual filtering process created measurable efficiency gaps. More importantly, it delayed our ability to quickly answer the most critical question during a morning sync:</p><p><em>“Right now, is our system green or not? And if it’s red, exactly where and why?”</em></p><p>While Slack notifications are great for immediate alerts, relying on them as our primary test reporting interface created operational bottlenecks. The process simply didn’t scale with our growth. We needed a centralized, streamlined view.</p><h3>The Solution: A Pragmatic Tech Stack</h3><p>We decided to build a unified dashboard. The goal was simple: one URL that provides an honest overview of all our services, with a two-click path to deep-dive failure reports.</p><p>Our architectural strategy prioritized stability and long-term maintainability. We opted for a proven, lean technology stack that allowed us to focus on our core QA mission rather than taking on the operational overhead of managing a complex Single Page Application (SPA).</p><ul><li><strong>Backend:</strong> Java 21 + Spring Boot 3.3</li><li><strong>Frontend:</strong> Thymeleaf + HTMX (for a snappy, reactive UI without writing JavaScript)</li><li><strong>Integrations:</strong> GitLab API (pulling pipeline statuses, branches, and artifacts)</li></ul><p><em>(Since this dashboard is an internal Trendyol tool, I won’t be sharing source code or long configuration blocks here. Standard implementations of Spring Boot with HTMX are widely available in official documentations anyway. The magic of this project isn’t in complex code, but in its architectural simplicity.)</em></p><h3>Designing the Unified View</h3><h3>1. The Bird’s-Eye Overview</h3><p>The top of the dashboard provides a macro view. A single overview card displays total scenarios, passed, failed, and the overall pass rate across every project. Underneath, a daily pipeline trend chart highlights which features are failing the most this week.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JrUFn7erYeDnXK3E3Erv-A.png" /></figure><h3>2. Deep-Dive Reports</h3><p>Clicking into a specific service reshapes the dashboard. We integrated the tools we already use — <strong>Allure, Karate, and Cucumber</strong> — directly into the UI. This is the part the team fell in love with. A dashboard tells you what happened, but the deep-dive report tells you why.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5i_vcZvhgYrX3VUNFSoTbg.png" /></figure><p>When a test fails, you don’t just see a red badge. With one click, engineers can see:</p><ul><li>Which step inside the scenario broke.</li><li>The exact request sent (method, URL, headers, body).</li><li>The exact response received (status code, assertion failure).</li></ul><p>The dashboard answers “did it pass?” The integrated reports answer “why didn’t it pass?”</p><h3>3. Project-Based Statistics and Recent Runs</h3><p>When you are managing multiple domains, you need to see how they stack up against each other. We built two heavy-lifting panels for this exact purpose: On the left, <strong>Project-Based Statistics</strong> display every API with its total scenario counts, pass rates, and remaining failures. On the right, we integrated a Recent Pipeline Runs feed. Every row shows the exact pipeline execution and provides one-click access straight into the GitLab branch.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bRGLXsxDySWEKxx3kSsuoQ.png" /></figure><h3>4. Pipeline Activity and Heatmaps</h3><p>A pass rate is just a snapshot, but patterns show you the truth over time. To fully transition away from Slack monitoring, we added a view built specifically for spotting trends:</p><ul><li><strong>A four-week pipeline activity heatmap</strong> so you can see at a glance whether last Tuesday was unusually red.</li><li><strong>A list of failing scenarios</strong> so specific feature bugs across projects surface naturally without digging through logs.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KegYEbpp-s-P3WtSTqt40w.png" /></figure><p>Most days the heatmap is calm and green. The days it isn’t, you know exactly where to start your morning.</p><h3>Real-World Impact and Metrics</h3><p>Building an internal tool is only a success if the team actually adopts it. The impact of transitioning from Slack to the unified dashboard was immediate and measurable:</p><ul><li><strong>Time Saved:</strong> We reduced the average time spent checking daily pipeline statuses from ~15 minutes per engineer to under 2 minutes.</li><li><strong>Shorter Standups:</strong> Because everyone checks the single dashboard before the daily sync, standups became significantly shorter and strictly focused on blockers rather than status updates.</li><li><strong>Adoption Rate:</strong> Within a month, the dashboard saw a 100% adoption rate among our domain’s QA engineers, and surprisingly, a 60% adoption rate among backend developers who started checking it before merging their PRs.</li><li><strong>Faster Debugging:</strong> Time-to-resolution for flaky tests dropped by roughly 30% because the error logs and payload data were instantly accessible on the same page.</li></ul><h3>How We Shipped the UI (The AI Co-Pilot)</h3><p>Let me be candid: I am a QA engineer. I am comfortable with Java, test automation, and GitLab CI/CD. I am not a frontend designer. A few years ago, building this would have meant either shipping a visually unappealing tool or waiting months for UI/UX resources to become available.</p><p>At Trendyol Tech, we encourage leveraging AI to optimize processes. I worked with an AI assistant to generate the frontend. I described the layout in plain English: “A dark-themed dashboard with summary cards on top, two columns underneath, and a 4-week pipeline activity heatmap at the bottom.”</p><p>I drove the core logic — the Karate runner, the GitLab client, the data models — and let the AI generate the Thymeleaf templates, the CSS grids, and the responsive design. If you are an engineer holding back on building an internal tool because “you aren’t a designer,” you don’t have to be anymore. You just need to know what a good user experience looks like and validate the AI’s output.</p><h3>Conclusion</h3><p>The biggest wins in engineering tooling don’t always come from migrating to the newest framework. Often, the win is taking the raw output of the tools your team already uses and consolidating them into a single, accessible source of truth.</p><p>By identifying the inefficiency of decentralized test monitoring, choosing a pragmatic tech stack (Spring Boot + HTMX), and leveraging AI to bridge our frontend skill gaps, we built a tool that fundamentally optimized our team’s daily workflow. The metrics speak for themselves: faster standups, reduced context switching, and immediate visibility into our system’s health.</p><p>If your team is still chasing pipeline links in chat channels, it might be time to build your own unified dashboard. You will be surprised how quickly it becomes the most pinned tab in your team’s browsers.</p><h4>Ready to build impactful tools at scale?</h4><p>If you are passionate about quality, process optimization, and building scalable solutions, we are always looking for great talent.</p><p><strong>Check out our open positions and join the Trendyol Tech team:</strong></p><p><a href="https://careers.trendyol.com/">Home - Trendyol Careers</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dd2b49caea29" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/trendyol-tech/one-dashboard-to-rule-them-all-how-our-qa-team-stopped-hunting-test-results-across-slack-links-dd2b49caea29">One Dashboard to Rule Them All: How Our QA Team Stopped Hunting Test Results Across Slack Links</a> was originally published in <a href="https://medium.com/trendyol-tech">Trendyol Tech</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[API Test]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/api-test-1febfc7b7b92?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1febfc7b7b92</guid>
            <category><![CDATA[api]]></category>
            <category><![CDATA[test]]></category>
            <category><![CDATA[api-testing-tools]]></category>
            <category><![CDATA[api-testing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 09 Dec 2023 15:53:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-12-09T15:53:09.095Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>API Testi Nedir?</strong></p><p>API testi, API’nin işlevselliğinin yanı sıra performans, güvenlik ve güvenilirlik gibi birden fazla faktörde beklendiği gibi başarı gösterdiğinden emin olmak için API’ye istek gönderme ve yanıtları izleme sürecidir. Bu test süreci, geliştirme yaşam döngüsünün erken aşamasında başlar ve üretim sürümüne kadar devam eder.</p><p><strong>API Testi Neden Önemlidir?</strong></p><p>Her gün çok sayıda uygulama üretilirken, bunların dayandığı API’lerin her zaman %100 doğru veri sağladığından emin olmak çok önemlidir. Bunu sağlamanın tek yolu API testi yapmaktır. Çok trafik alan uygulamaların sorumluluğunda olan bir ekipte çalışıyorsanız hataların erken teşisi şirketinize büyük maliyet kazancı olarak geri dönebilir. Aynı zamanda sürekli sistemlerin doğru ve stabil çalıştığını kontrol eden otomasyon testleri yazarak işinizi garantiye alabilirsiniz.</p><p><em>API Testini bu kadar vazgeçilmez kılan bazı önemli nedenlere bir göz atalım:</em></p><p>- API düzeyinde iş mantığı ve kurallarının doğru şekilde uygulanmasını sağlamak.</p><p>- API testi, geliştiricilerin ve test mühendislerinin Yazılım Geliştirme Yaşam Döngüsünün erken aşamalarında hataları tespit etmelerini sağlayarak veri paylaşım işlevlerinin ve uygulama uç noktalarının beklendiği gibi çalıştığını doğrular.</p><p>- API’ler aracılığıyla aktarılan verilerin uyumluluk ve güvenli olduğundan emin olmamızı sağlar.</p><p>- Uygulamanın oluşturulması açısından API’lere olan bağımlılığı kontrol ederek uygulamanın kolayca genişletilmesini sağlayın.</p><p>- API’nin istenen yükü kaldırabildiğinden emin olmamızı sağlar. Bu, API’nin bu yükü nasıl ele aldığını test etmek için kullanıcı isteklerini aşamalı olarak artırarak elde edilir ve her yük için hata oranı ölçülür.</p><ul><li>Masaüstü, mobil ve web dahil olmak üzere tüm platformlarda sorunsuz API performansı elde etmemizi sağlar. Örneğin, ayakkabı web sitesinde yüksek trafikli API çağrılarının beklendiği büyük bir satış varsa API, API çağrılarının hangi mobil veya web platformundan geldiğine bakılmaksızın trafiği idare edecek şekilde test edilir.</li></ul><p><em>2023 ün en çok kullanılan API test toolarını araştırdım ve kısaca bahsetmeye çalıştım, işte en çok kullanılan 9 tool :</em></p><ol><li><em>SOAPUI</em></li><li><em>Test Studio</em></li><li><em>Postman</em></li><li><em>OWASP ZAP</em></li><li><em>Rest Assured</em></li><li><em>Apache JMeter</em></li><li><em>Rapid API</em></li><li><em>Karate DSL</em></li><li><em>Google Apigee API</em></li></ol><p><strong>1. SOAPUI</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/0*EyYcSI9rCBxS84Fo.png" /></figure><p>SoapUI, REST, SOAP ve GraphQL API’lerini test etmek için tasarlanmış özel bir araçtır. Kullanıcı dostu grafik arayüzü sayesinde geliştiricilere ve test uzmanlarına kolaylık sağlayan kapsamlı bir API test çözümü sunar.</p><p><strong>2. Test Studio</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*npxuUiNvVKZ0hOb7.png" /></figure><p>Progress Telerik tarafından sunulan Test Studio, kullanıcılar için kullanıcı dostu ve bakımı kolay bir test çözümü sağlar. RESTful API’lerin çeşitli ortamlara sorunsuz entegrasyonunu sağlayarak verimli API testlerine olanak tanır.<br>Test Studio ile kullanıcılar, kodlamaya ihtiyaç duymadan API testini otomatikleştirebilir ve modelin bütünlüğünün ve güvenilirliğinin kapsamlı bir şekilde doğrulanmasını sağlayabilir.<br>Özetle, Test Studio basit ve kodsuz bir yaklaşım sunarak API test sürecini kolaylaştırır, test edilen API’lerin doğruluğunu ve güvenilirliğini sağlarken daha geniş bir kullanıcı yelpazesi için erişilebilir hale getirir.</p><p><strong>3. Postman</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/0*jBCCIzY23vQeVViI.png" /></figure><p>Postman, Linux, MacOS ve Windows işletim sistemleri ile uyumlu lider bir API test aracıdır. Kullanıcıların işlevsel, entegrasyon ve regresyon testlerini verimli bir şekilde oluşturmalarına olanak tanıyan çok çeşitli özellikler sunar.<br>Kullanıcılar, Komut Satırı Arayüzünü (CLI) veya gezinmesi kolay bir Grafik Kullanıcı Arayüzünü (GUI) kullanmak arasında seçim yapabilirler.</p><p><strong>4. OWASP ZAP</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/0*Ep0IgRPmRzcIW0M0.png" /></figure><p>OWASP ZAP (Zed Attack Proxy), web uygulamalarındaki güvenlik açıklarını belirlemeye ve önlemeye yardımcı olmak için tasarlanmış, yaygın olarak kullanılan açık kaynaklı bir güvenlik testi aracıdır.<br>Yazılım güvenliğini geliştirmeye odaklanmış bir kuruluş olan Açık Web Uygulaması Güvenlik Projesi (OWASP) tarafından sürdürülen projelerden biridir.</p><p><strong>5. REST Assured</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/0*hFGV-v_eu4iezNUE.png" /></figure><p>REST Assured, Java programlama diline aşina olan geliştiricilere hitap eden RESTful API’ler için popüler bir test çerçevesidir.<br>Uygun bir sözdizimi sağlayarak API testini basitleştirir ve test uzmanlarının sıfırdan kod yazmaya gerek kalmadan istek oluşturmasına olanak tanır.</p><p><strong>6. Apache JMeter</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/0*iv4wgx9PbKf3grXu.png" /></figure><p>Apache JMeter, öncelikle Java deneyimi olan kullanıcılar için tasarlanmış güçlü bir test aracıdır. REST, SOAP hizmetleri ve diğer API’ler için işlevsel ve performans testleri yürütmede mükemmeldir.<br>JMeter ile kullanıcılar, çeşitli senaryolar altında performanslarını değerlendirmek için API’lerinde yüksek istek yüklerini simüle edebilirler.</p><p><strong>7. Rapid API</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/0*MLQEziMWgFMhNjWP.png" /></figure><p>Rapid API, REST, SOAP ve GraphQL API’leri için derin işlevsel testleri destekleyen çok yönlü bir API test ve izleme aracıdır.<br>CI/CD işlem hatlarına sorunsuz entegrasyon sağlayarak ve RapidAPI ve RapidAPI Enterprise hub aracılığıyla ekipler arasında kolay işbirliğini teşvik ederek gelişmiş verimliliği vurgular.</p><p><strong>8. Karate DSL</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/0*gT-6clC0a4NHVUiV.png" /></figure><p>Karate, test uzmanlarının simülasyonlar oluşturması ve API performansını değerlendirmesi için çeşitli hizmetler sunan çok yönlü bir test aracıdır. Önceden tanımlanmış adımları, yeni başlayanlar için kullanıcı dostu olmasını ve hızlı test deneyimleri arayan geliştiriciler için zaman kazandırmasını sağlar.</p><p><strong>9. Google Apigee</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/0*Fi_aaCbS-1H9qEwG.png" /></figure><p>Apigee API, API’leri tasarlamak, izlemek, test etmek ve güvence altına almak için kapsamlı bir dizi özellik sağlayan güçlü ve güvenilir bir araçtır.<br>Çok adımlı JavaScript özellikleriyle inşa edilen bu araç, kullanıcılara API özelliklerini verimli bir şekilde yönetme esnekliği sunar. Apigee API, API trafiğini, yanıt davranışını ve hata oranlarını izlemeye ve analiz etmeye olanak tanıyarak optimum performans ve güvenilirlik sağlar.</p><blockquote>Özetle bu yazımda API Testi Nedir, Neden Önemlidir ve 2023 de kullanılan en yaygın API Test toolarından bahsettim. API testleri için hem fonksiyonel testler hem de otomatize edilmiş test kodlarını yazıp geliştirebildiğimiz toolar çok fazla yaygın kullanılmadır. Bu yazımı daha çok test sektöründe yeni olan test mühendislerine bir yol göstermek amacıyla yazdım. Sizde testlerinizde yukarıda bahsettiğim tooları kullanabilirsiniz. Umarım faydalı olmuştur.</blockquote><p>Yazımı okuduğunuz için teşekkürler.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1febfc7b7b92" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cypress ve Cucumber ile E2E Test]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/cypress-ve-cucumber-ile-e2e-test-c0febddd9f2f?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c0febddd9f2f</guid>
            <category><![CDATA[cypress]]></category>
            <category><![CDATA[automation]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[cucumber]]></category>
            <category><![CDATA[testing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 18 Nov 2023 14:52:28 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-11-18T14:52:28.471Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rP5LoJKvDGDVp5tsqajing.png" /></figure><p><strong>E2E Test</strong></p><p>Uçtan uca test, Agile ve diğer birçok test metodolojisinde sıklıkla kullanılan bir tekniktir. Ancak anlaşılması hala kolay değildir.</p><p>Uçtan uca test, uygulamanın iş akışında yer alan tüm sistemler, bileşenler ve entegrasyonlar dahil olmak üzere, yazılım uygulamasının tamamını baştan sona doğrulayan bir test türüdür. Uygulamanın doğru çalışmasını ve kullanıcı gereksinimlerini karşılamasını sağlamayı amaçlar.</p><p>E2E testi, GUI testi, entegrasyon testi, veritabanı testi, performans testi, güvenlik testi ve kullanılabilirlik testi gibi çeşitli test türlerini içerebilir. Selenium, Cypress ve Appium gibi otomatik test araçları, verimliliği ve doğruluğu artırmak için E2E testlerinde yaygın olarak kullanılır. Biz bu yazımızda Cypress i ele alacağız.</p><blockquote>Cypress, open source bir otomasyon frameworkudur. Javascript dili ile yazılmaktadır. Cypress i kullanabilmemiz için bilgisayarımızda Node.js ve npm ortamlarını da kurmamız gereklidir. Cypress in resmi sitesi olan www.cypress.io ile bilgilere dökümante olmuş şekilde ulaşabilirsiniz.</blockquote><h4><strong><em>Cucumber</em></strong></h4><p>Cucumber, Behavior-driven development (BDD) odaklı bir test aracıdır. Gherkin dilini kullanır. Cucumber ile Test senaryosunu Given, When, Then yapısıyla yazıyoruz. Böylelikle bu yapı ile neyi test etmek istediğimizi kod yazmasını bilmeyen birisi veya karmaşık bir testi okumaya çalışan domain e yabancı birisi adım adım testte ne yapıldığını rahatlıkla anlıyor.</p><p><strong>Login Senaryosu</strong></p><p>Bu yazıda örnek olarak login senaryosunu ele alacağız. Bunun için cucumber yapısına uygulayabilmemiz için login.feature adında file oluşturuyoruz. Ardından yapıya uygun olarak testi yazmaya başlıyoruz.</p><p><strong><em>Feature: </em></strong><em>Testini yapacağımız konunun başlığıdır.</em></p><p><strong><em>Scenario: </em></strong><em>Testini yazacağımız olayı bu senaryo ismi ile anlatmaya çalışırız. Diğer senaryo isimlerinden farklı olmalıdır.</em></p><p><strong><em>Given: </em></strong><em>Senaryo sahnesini tanımlamak için kullanılır.</em></p><p><strong><em>When: </em></strong><em>Bir olayı veya eylemi tanımlamak için kullanılır.</em></p><p><strong><em>Then: </em></strong><em>Beklenen sonucu tanımlamak için kullanılır.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JlnYnHJigmo7vUTu517M0w.png" /></figure><p>Daha sonra login.js doyasını oluşturuyoruz. Given, When, Then içine daha önceki fotoğrafta görüldüğü gibi tüm cümlenin aynısı yazmalıyız. Birebir örtüşmelidir. Aksi halde hata alacaktır. feauture dosyamızda tırnaklar arasında gönderdiğimiz datamızı js dosyasında {string} diyerek buraya datanın geleceğini belirtiyoruz. Methodların işlevlerini incelemek gerekirse;</p><pre>Given(&quot;Login sayfasına gidilir&quot;, () =&gt; {<br>    cy.visit(&quot;/&quot;);<br>});</pre><p><em>cy.visit(“/”)-&gt; </em>methodu ile testini yapacağımız sayfaya yönlendiririz. Burada direkt url i verebiliriz. Benim projemde cypress.config.js dosyasından url yönlendirmesi olduğu için direkt böyle yazdım.</p><pre>When(&quot;Kullanıcı adı {string} ve password {string} girilir login butonuna tıklanır&quot;, (username, password) =&gt; {<br>    cy.get(login.usernameInput).type(username);<br>    cy.get(login.passwordInput).type(password);<br>    cy.get(login.loginButton).click();<br>});</pre><p><em>cy.get(login.usernameInput)</em>.<em>type(username);-&gt; </em>cy.get() get methodunun içine yazdığımız elemente ulaşmayı sağlıyor. get ettikten sonra yazma işlemini gerçekleştireceğiz. type(username) ile de cucumber ile login.feature sayfasında gönderdiğimiz username i yazmış olacağız. Aynı şekilde password u yazdırıyoruz.</p><p><em>cy.get(login.loginButton).click();-&gt;</em> Login olma butonuna önce butonun elementini get ederek sonrasında click() methodu ile tıklatarak giriş yapıyoruz.</p><pre>Then(&quot;Dashboard sayfasının geldiği görülür&quot;, () =&gt; {<br>    cy.get(&quot;.splash-container&quot;).should(&quot;not.exist&quot;);<br>    cy.contains(&#39;Haftalık Sipariş Durum Dağılımı&#39;).should(&quot;exist&quot;);<br>});</pre><p><em>cy.get(“.splash-container”).should(“not.exist”);-&gt; burada kontrollerimize başlamaktayız. elementin geldiğini kontrol ediyoruz.</em></p><p><em>cy.contains(‘Haftalık Sipariş Durum Dağılımı’).should(“exist”);-&gt; Bir kontrol daha ekleyerek text kontrolünü de bu adımda yapmış oluyoruz.</em></p><p>Kodun proje üzerindeki tam görüntüsü aşağıdaki gibidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gHPHU2IKxPuuEn-P7ARO_g.png" /></figure><p>Elementlerin css selectorlerini pages-&gt;login.page.json dosyasında tutuyoruz. Böylelikle daha düzenli okunabilir bir yapı elde etmiş oluyoruz.</p><figure><img alt="deneme" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tdHB47TYMmYYDb-jBPM1GQ.png" /></figure><p>Artık testimiz çalıştırmaya hazır. run butonuna bastığımızda arayüz ayağa kalkıyor ve bazı seçimler yapıyoruz. Aşağıdaki arayüzde görülen iki seçenekten E2E Testing i seçerek ilerliyoruz. Devamında cypress bize browser seçtiriyor, ben chrome seçerek Start E2E Testing in Chrome butonuna basıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bmMkHgNO4AmPSfzWf0hDXA.png" /></figure><p>Daha sonra aşağıda görüldüğü gibi yazdığımız feature dosyaları sıralanıyor. Biz login senaryomuzu test etmek istediğimiz için login.feature u seçerek devam ediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3jJcioqExW89VkKOcG_UQA.png" /></figure><p>Testimiz çalışmaya başlıyor ve sol menude step step senaryomuzun loglarını görüyoruz. Login senaryomuz başarılı bir şekilde çalıştı ve testi tamamladı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*F-_7xLnFXxMnryhrNHzLOQ.png" /></figure><p>Bu yazımda e2e testi, cucumber ı ve cypress kavramlarını öğrendik. Yazımı okuduğunuz için teşekkürler. Faydası olması dileğiyle..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c0febddd9f2f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kotlin ve Testcontainers ile Test]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/kotlin-ve-testcontainers-ile-test-d30cd3af9578?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d30cd3af9578</guid>
            <category><![CDATA[docker]]></category>
            <category><![CDATA[test]]></category>
            <category><![CDATA[integration-testing]]></category>
            <category><![CDATA[microservices]]></category>
            <category><![CDATA[testcontainer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 14 Jun 2023 13:54:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-06-14T13:56:01.645Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rEtVe4cFruCVCquVHI3YXg.jpeg" /></figure><p>Selamlar, bu yazımda Testcontainers Nedir? Neden Testcontainers Kullanmalıyız? ve Test Container’ın faydaları gibi konulardan bahsedeceğim.</p><p><strong><em>Testcontainers</em></strong></p><p>Yazılım geliştirmede en önemli kısımlardan biri de kodu test etmektir. Projelerimizde uygulayacağımız farklı düzeylerde testler bulunmaktadır. Bunlardan biri de entegrasyon testleridir. Piramite bakıldığında yukarıya doğru gidildikçe maliyet artar. Bu yüzden olabildiğince unit test yazarız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*Sr_cy2guYvKWFHOzXF4qPA.jpeg" /></figure><p>Unit testler ile bir birimi test ederiz; bu testler bir methoda, fonksiyona, büyük bir class a yazılabilir. Fakat unit testler tek başına kaliteli kodlar çıkarmak için yeterli olmaz. Birden fazla katmanın birlikte düzgünce çalışabiliyor olduğunu da görmek isteriz. Database, network, filesytem gibi birbirine bağımlılığı olan yapıların birlikte çalıştığını entegrasyon testleri ile test edebiliriz. Testcontainers bize bu noktada yardımcı olacak.</p><p>Testcontainers docker yardımıyla junit ile kullanılan testleri kolayca yazabildiğimiz bir java kitaplığıdır.</p><ul><li>Testcontainers’ı kullanabilmemiz için bilgisayarımızda docker yüklü olması gerekir.</li><li>Testleri her çalıştırdığımızda Testcontainers bizim için boş bir db oluşturur. Ve testler bittiğinde bu dbyi ortadan kaldırır. Böylelikle birbirinden izole testler yazabiliriz.</li><li>Testcontainer’ları yalnızca veritabanı için kullanmakla sınırlı değilsiniz. Docker hub’ındaki herhangi bir docker’ı testlerinize dahil edebilirsiniz.</li><li>Projemizde kullanmak için öncelikle testcontainers kütüphanesini ve kullanmak istediğimiz desteklenen componentleri eklemeliyiz. Eğer desteklemiyorsa GenericContainer ile ekleyebiliriz.</li></ul><p><strong><em>Örnek bir test yazalım</em></strong></p><p>Bu testimizde db methodlarını test edeceğiz. Testcontainer docker yardımıyla bir couchbase ayağa kaldıracak. Öncelikle bilgisayarımızda docker’ı açmamız gerekir. Testi çalıştırdığımızda buradan ayağa kaldırdığımız containerları görebiliriz. Aşağıdaki resimde de couscbase ve testcontainers containerlarının ayakta olduğunu görmekteyiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*i7R60chYAKMj-Mptyhu2Fw.png" /></figure><p><strong><em>Gerekli Bağımlılıklar</em></strong></p><p>Aşağıdaki bağımlılıkları build.gradle dosyamıza ekliyoruz.</p><blockquote><em>testImplementation(“org.testcontainers:couchbase:1.17.3”)</em></blockquote><blockquote><em>testImplementation(“org.testcontainers:testcontainers:1.17.3”)</em></blockquote><blockquote><em>testImplementation(“org.testcontainers:junit-jupiter:1.17.3”)</em></blockquote><p>İlk olarak TestContainer adında bir sınıf açıyoruz. Couchbase configürasyonlarını burada yapacağız. Bu sınıfı parçalayarak üzerinde konuşmaya çalışalım. Öncelikle gerekli annotation ları sınıfın başına ekliyoruz. Projede Springboot kullandığımız için annotation lar bize kısayoldan kolaylık sağlıyor. Bizim couchbase db mizde collection yapısı olduğu için de burada da ayarlarımızı ona göre yapmalıyız. Yeni bir db yaratıyoruz gibi düşünebiliriz. Bunu da yaparken projemizde couchbase nasıl tasarlandıysa ona uygun yapmalıyız.</p><pre>@Testcontainers<br>@TestConfiguration<br>@RunWith(SpringJUnit4ClassRunner::class)<br>@ContextConfiguration(initializers = [TestContainer.Initializer::class])<br>open class TestContainer {<br><br>    @Autowired<br>    lateinit var cluster: Cluster<br><br>    @PostConstruct<br>    fun createCollections() {<br>        runBlocking {<br>            DocType.values().forEach {<br>                cluster.httpClient.post(<br>                    HttpTarget.manager(),<br>                    &quot;/pools/default/buckets/Assortment/scopes/_default/<br>collections&quot;,<br>                    body = HttpBody.form(&quot;name&quot; to it.type)<br>                )<br>            }<br>        }<br>    }</pre><p>Aynı sınıf içinde buradan sonra Couchbase container ımızı ayarlıyoruz ve bir version veriyoruz. Gerekli config ayarlarını yapıyoruz. Bucket ismini, Timeout süresini gibi ayarları veriyoruz.</p><pre>companion object {<br>        private val COUCHBASE_IMAGE_ENTERPRISE = DockerImageName<br>.parse(&quot;couchbase:enterprise&quot;)<br>            .asCompatibleSubstituteFor(&quot;couchbase/server&quot;)<br>            .withTag(&quot;7.1.2&quot;)<br><br>      @ClassRule<br>        val couchbaseContainer: CouchbaseContainer = <br>CouchbaseContainer(COUCHBASE_IMAGE_ENTERPRISE)<br>            .withBucket(BucketDefinition(&quot;Assortment&quot;))<br>            .withCredentials(&quot;test&quot;, &quot;containers&quot;)<br>            .withStartupTimeout(Duration.ofSeconds(360))<br>            .waitingFor(Wait.defaultWaitStrategy())<br>    }</pre><p>Daha sonra</p><pre>class Initializer : ApplicationContextInitializer&lt;GenericApplicationContext?&gt; {<br>    override fun initialize(applicationContext: GenericApplicationContext) {<br>        couchbaseContainer.start()<br>        TestPropertyValues.of(<br>            &quot;assortment.couchbase.dy.username=${couchbaseContainer.username}&quot;,<br>            &quot;assortment.couchbase.dy.password=${couchbaseContainer.password}&quot;,<br>            &quot;assortment.couchbase.hosts=${couchbaseContainer.connectionString}&quot;,<br>        ).applyTo(applicationContext.environment)<br><br>        registerObjectMapper().initialize(applicationContext)<br>        registerCouchbasePersistence().initialize(applicationContext)<br>        registerWebClients().initialize(applicationContext)<br>        registerRepositoryBeans().initialize(applicationContext)<br>        registerCaches().initialize(applicationContext)<br>        registerCommandBusBeans().initialize(applicationContext)<br>        registerSwagger().initialize(applicationContext)<br>    }<br>}</pre><p>Şimdi test yazacabileceğimiz bir sınıf açabiliriz. Ben direkt db methodlarına test yazacağım için önce create işlemi gerçekleştiren bir method olan servisimizde kullanılan save methoduna test yazacağım.</p><p>TestContainer sınıfımızdan extend alıyoruz. Daha sonra StFVatRatesRepository i kullanabilmemiz için Autowired ediyoruz. Bu repositorydeki save methoduna test yazabilmek için de bir fonksiyon açıyoruz. Bu fonksiyon ismi neyi test ettiğimizi belli eden anlamlı bir isim olmalıdır. Testler genellikle Given When Then mantığında yazılır. Given adımında servise yapılacak olan isteğin dataları hazırlanır. Burada StorefrontVatRates modelimizde aşağıdaki alanlara sahibiz;</p><pre>fun create(<br>    storefrontId: Int,<br>    rates: Set&lt;Double&gt;,<br>    createdBy: String,<br>    createdDate: Instant,<br>): StorefrontVatRates</pre><p>Modelimiz ne istiyorsa bu alanları doldurarak gönderiyoruz.</p><pre>@TestInstance(TestInstance.Lifecycle.PER_CLASS)<br>@TestMethodOrder(MethodOrderer.OrderAnnotation::class)<br>@OptIn(ExperimentalCoroutinesApi::class)<br>@SpringBootTest<br>class VatRateRepositoryTest : TestContainer() {<br><br>    @Autowired<br>    private lateinit var storefrontVatRatesRepository: StFVatRatesRepository<br><br>    @Test<br>    fun `should save document with correct mapping`() = runTest {<br><br>        val rates : Set&lt;Double&gt; = setOf(8.0,18.0)<br>        storefrontVatRatesRepository.save(<br>            StorefrontVatRates.create(<br>                1,<br>                rates,<br>                &quot;testcontainer@trendyol.com&quot;,<br>                Instant.now()<br>            )<br>        )</pre><p>Bundan sonra findById db methodumuz ile save ettiğimiz id yi çekiyoruz. null kontrolü yaptıktan sonra junit kütüphanesi yardımı ile dbye kaydedilen ile bizim gönderdiğimiz değerleri karşılaştırabiliyoruz.</p><pre>var vatrate= storefrontVatRatesRepository.findById(&quot;1&quot;)<br><br>        if (vatrate != null) {<br>            System.out.println(&quot;rates&quot;+rates)<br>            System.out.println(&quot;vatrate.rates&quot;+vatrate.rates)<br>            assertEquals(vatrate.rates,rates)<br>        }<br>    }</pre><p>Kısaca Testcontainers nedir, ne işe yarıyor örneklerle anlatmaya çalıştım. Umarım faydalı olmuştur.</p><p><em>Yazımı okuduğunuz için teşekkürler…</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d30cd3af9578" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Testleri Dockerize ortamda nasıl koşuyoruz]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/testleri-dockerize-ortamda-nas%C4%B1l-ko%C5%9Fuyoruz-7cc82a43ee62?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7cc82a43ee62</guid>
            <category><![CDATA[test-automation]]></category>
            <category><![CDATA[docker-compose]]></category>
            <category><![CDATA[docker]]></category>
            <category><![CDATA[pipeline]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 09 Jan 2022 16:27:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-01-17T15:22:52.795Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Selamlar, Docker adlı bir yazı yayınlamıştım. Bu yazıyı da Docker adlı makalemin ikincisi olarak devam ettirmek istiyorum.</p><p><strong><em>Neden İzole Ortamlara Geçtik?</em></strong></p><p>Öncelikle neden testleri dockerize ortamda koşmak istediğimizden bahsedeyim. Bu projeden önce stage, dev gibi test ortamlarında otomasyon testlerimizi koşuyorduk. Test ortamında testleri koşmanın eksilerini görmeye başladık. En önemli sebeplerinden biri test ortamımız datanın artmasıyla beraber şişiyor ve yavaşlıyordu. İkinci önemli sebep testi koşmak için oluşturduğumuz dataları silemediğimiz durumlarda senaryoları koşarken yeniden createler yapmak yerine databaseden random veriler çekiyorduk. Bu da farklı senaryoları test ederken datadan kaynaklı testin boşu boşuna patlamasına sebep oluyordu. Bizim test projelerimiz doğrudan apilerin pipeline’ına bağlı olduğu için test patlayınca apileri deploy yapamama gibi bir durum da söz konusu oluyor. Bu yüzden developer, testci rolündeki arkadaşların testleri düzeltmesini bekleyebiliyor veya acil bir iş çıkılcaksa otomasyon testleri atlanabiliyordu. Bu gibi durumlar da bizim hiç istemediğimiz senaryolar olduğu için testlerimizi koşabileceğimiz, hiç bir datanın birbirini etkilemeyeceği izole ortamlar ayağa kaldırmaya başladık.</p><p><strong><em>Test Projesine Başlamadan Önce düşünelim</em></strong></p><p>Öncelikle sıfırdan bir test projesini izole bir ortamda nasıl koşabiliriz, adım adım düşünelim.</p><p>Biz sistemlerimizde micro servis mimarisini kullandığımız için apilerimizin bağımlılıkları oluyor. Bu bağımlılıklar diğer servisler olduğu gibi DB ler de olabiliyor. Örneğin DB için Couchbase, SQL, Elastic e bağımlılığımız olabiliyor. Bunun yanında apinin tasarımına göre Kafka, Rabbitmq, Redis, Wiremock gibi componentlere de ihtiyaçlarımız oluyor.</p><p>Eğer testimizde tüm apileri ayağa kaldırmak istemiyorsak, istememekten kastım eğer gerçekten test için gerekli olmadığını düşünüyorsak; o sistemi mocklayarak ilerliyoruz. Şimdiye kadar çok pratik üstünde konuşmadık. Konuyu anlamak için de öncesinde testi yazmadan önce bu bilgilere ihtiyacımız var. Bu yüzden de buralara değinmek istedim.</p><p>Kullandığımız gatek yapısı bize branch feature bazlı test koşumuna da olanak sağlıyor. Developer branch ine kodları pushladığında otomasyon projesi tetiklenir. Ve testler çalıştıktan sonra yeni feature eğer başarılı olursa test ortamına merge olur. Eğer test fail olursa kodlar fiziksel ortama mergelenmez ve developer testci birlikte hatanın kaynağını anlamaya çalışır. Developer kodunda sıkıntı varsa böylelikle test ortamına feature merge olmadan farkedilir. Test tarafında sıkıntı varsa sorunun kaynağı için loglar incelenir ve test düzeltilir.</p><p>Test projemizi oluşturduk sonra hemen test yazmaya başlayamayız. Önce yukarıda bahsettiğim ihtiyaçlara göre projemizin entegrasyonunu yapmamız gerekir. Bunu da bizim ekip içinde kullandığımız gatek ile yapıyoruz. Gatek bize hangi apinin testini yapmak istiyorsak o apiyle bağlantı kurarak bir kubernetes ortamında izole ortam yaratmamızı sağlıyor. Gerçekten biz o apimizi kubernetes ortamında ayağa kaldırmış oluyoruz. Bunun yanında bağımlılıklarını da kullanabileceğimiz ortamlar hazırlamamızda yardımcı oluyor.</p><p><strong><em>Gerçek Senaryo Üzerinden Konuşalım</em></strong></p><p>Aslında tüm sistemi kurduktan sonra otomasyon projemizin pipeline’ında aşağıdaki gibi bir görüntü elde etmiş oluyoruz.</p><p><em>Heimdall API: Testini yapmak istediğimiz api.</em></p><p><em>Kafka: Veri transferlerini sağlamamıza yarayan mesajlaşma sistemi.</em></p><p><em>CB(Couchbase): Heimdall Apinin kayıt attığı db.</em></p><p><em>Projector API: Kafka’dan event dinleyip, DB’den event’e ait verileri okuyup elastic’e yazan servis.</em></p><p><em>Elastic: Projector Api’nin verileri yazdığı ve Heimdall Api’nin verileri okuduğu db.</em></p><p><em>Redis: Projector Api bazı eventlerde direkt Elatic’e index yapmıyor. Schedule bir şekilde ayarlanmış olan job yardımıyla akşamları Redisten okuma yaparak Elastic index ve notification atıyor.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*a55XdBV_Pba5tuXF-DlsbQ.png" /></figure><p>Kısaca görüntünün üstünden geçelim.</p><p><strong><em>Setup</em></strong> adımında görüldüğü gibi apimizi izole ortamda ayağa kaldırdık. Diğer bağımlılıkları da sırasıyla Couchbase, Elasticsearch, Kafka, Mssql, Projector API, Redis componentlerini ve izole ortamda mock kullanabilmemiz için sistemimizde Wiremock’u da ayağa kaldırdık.</p><p>Burada değinmek istediğim konu Projector API yi neden mocklamayıp ayağa kaldırdığımız konusu. Bizim testini yapmak istediğimiz apinin akışı aşağıdaki gibi; Post isteği yaptıktan sonra Couchbase’e kayıt atar ve aynı zamanda Kafka üzerinden event atılır. Projector API bu eventi dinler ve Elastic’e kayıt atar. Aynı zamanda başka bir akışı sağlamak için Kafka üzerinden yine event atar burası bizi şuan çok ilgilendirmiyor(Projector un tekrardan Kafka üzerinden event atması). Testleri kontrol sağlamak istediğimiz kısım olan get endpointi Elastic ten kayıt çekiyor. Biz burada (Elastic e yazma kısmını) mocklamadan Projector API nin kendisine yaptırdık. Gerçekten kayıt atıp istediğimiz veriyi alabilmek için bu kısımları ayağa kaldırmamız gerekiyordu. Projector API yi mocklamamış olduk. Buradaki amacımız uçtan uca bir akış görmek istememiz.</p><p>Senaryo akışını daha açık anlatmak gerekirse diyagram olarak inceleyelim:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aHv21365uFLN4x8ep-7uiQ.png" /></figure><p>İlk etapta dışardan bir gözle baktığınızda çok efor sarfetmiş görünüyoruz fakat ilk yapıyı oluşturduktan sonra diğer apileri de buraya benzetmek daha da kolaylaşıyor.</p><p>Gatek yapısının bize kazandırdığı diğer kolaylık ise manuel test. Pipeline ımızda bir parametre geçerek kubernetes ortamında, izole ortamları öldürmeden kendimiz apinin IPsi ve portlarla ortama erişip manuel test yapabiliyoruz. Daha sonra pipeline’a giderek manuel bu ortamları silebiliyoruz. Bu adımda görüntüdeki <strong>clean</strong> adımıdır. Clean adımına gelip çalıştırdığımızda izole ortamlarımız silinir.</p><p><strong>Prepare node port</strong> adımına girdiğimizde ise loglar karşımıza çıkıyor ve oradan localden gideceğimiz environment lara ulaşabiliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D4AjYgdylYwTSuTZtXIPvA.png" /></figure><p><strong>QA</strong> adımı ise görüntüde görüldüğü gibi fail almış durumda çünkü biz daha o kısımda testlerimizi yazmadık. Şuanda sadece ortamımızı ayarlamış olduk.</p><p>Eğer siz de bizim gibi testlerinizi test ortamlarını kirletmeden daha sağlıklı izole ortamlarda yapmak istiyorsanız anlattığım akışı sağlayabilirsiniz. Docker compose da işinize yarayacaktır, bizim kullandığımız yapı bize daha az kubernetes bilgisi ile rahatlıkla configürasyonları yapıp hızlıca yapıyı kurmamızda fayda sağlıyor.</p><p>İzole ortamlarınızı aynı zamanda bir tool yardımı ile de görebilirsiniz. Ben Lens uygulamasını kullanıyorum. Alternatif olarak kubernetic de kullanabilirsiniz. Böylelikle direkt ortamlara buradan da erişip müdahale edebiliyoruz. Ortamların ayakta olup olmadıklarını buradan anlayabiliyoruz. Ve loglara da bu tool üzerinden erişebiliyoruz. Örnek bir görüntüyü de aşağıya ekliyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2sf0s4-iKlXC1cTBZgXVpQ.png" /></figure><p>Buradaki ortam isimlerini(<strong>Name</strong>) pipeline adımındaki <em>prepare node-port </em>kısmında da görebileceğinizi yukarıda anlatmıştım.</p><p>Şimdilik yazımı burada sonlandırıyorum. Bir sonraki yazım yine bu yazının devamı olacak.</p><p>Ekipteki çoğu yükü beraber paylaştığımız Cemal Önder’e de desteği ve emekleri için test ekibi adına çok teşekkürler :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7cc82a43ee62" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Docker]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/docker-454015bd111?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/454015bd111</guid>
            <category><![CDATA[docker]]></category>
            <category><![CDATA[docker-image]]></category>
            <category><![CDATA[containers]]></category>
            <category><![CDATA[dockerfiles]]></category>
            <category><![CDATA[daemon]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 23 May 2021 13:11:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-23T13:11:04.881Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*wvxmVKSuZK5FJOHKYY0Ubw.png" /></figure><p>Selamlar, bu yazımda size Docker nedir, Image, Container vs. Nedir, Testleri Dockerize ortamda nasıl çalıştırırız? gibi konulardan bahsetmeye çalışacağım.</p><p>Öncelikle Docker nasıl ortaya çıkmış, neden ihtiyaç duyulmuş ondan bahsedelim.</p><p>Bir ürün geliştirdiniz ve canlıya almak istiyorsunuz. Yaptığınız uygulama kendi bilgisayarınızda çalışırken hosting e attığınızda çalışmadı. Docker tam da bu gibi sorunları yaşamamanız için bizlere yardımcı olur. Peki Docker bize nasıl yardımcı olur, yazının devamında daha iyi anlayacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/893/1*_2U8iKLokG7ws-25MZ0vgQ.jpeg" /></figure><p>Büyük şirketlerde ürünü canlıya alma işini Devops ekibi yürütür. Yazılımcılar uygulamalarının canlıya çıkması için, Devops ekibine bazı bilgileri vermeleri gerekir. Docker sayesinde, uygulamaların sadece Dockerfile dosyası ve imageları iletilerek işler kolaylaşır. Dockerfile , kendi localinizde çalışan projenizden image üretmek için kullanacağımız config dosyasıdır. Böylelikle Devops ekibiyle iletişim kurmak zorunda kalmazsınız. Devops ekibi de bu image ı container haline getirip uygulamanın çalışacağı ortamı kurar ve uygulamayı canlıya alır. Peki container nedir?</p><p><strong>Container Nedir?</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*a_TDxUyowyfUCzk41bjVhA.jpeg" /></figure><p>Containerlar kendilerine ait <strong>prosesleri, servisleri, networku</strong> olan aynı işletim sistemi üzerinde veya VM üzerinde çalışan birbirlerinden izole edilmiş ortamlardır. Bilgisayarımızdaki Windows işletim sistemimize ubuntu işletim sistemini kurup içine de bir program kurduğumuzu düşünelim. Ubuntunun içindeki program windows işletim sistemini etkilemez ayrı çalışır. Containerlar da böyledir birbirlerini etkilemezler. Container docker ile gelen bir şey değildir. Yaklaşık 10 yıldan beri bilinmektedir. Containerların VM(sanal makine)den farkı şudur ki; VM lerin kendi işletim sistemleri vardır. Containerlar Linux çekirdeğini kullanır. Containerların LXC, LXD, LXCFS gibi türleri vardır. Docker ise LXC container türünü kullanmaktadır. Konumuza dönecek olursak Containerlar Imageların çalıştırılmış halleridir diyebiliriz. Imageları da bir sonraki başlıkta ele alalım.</p><p><strong>Image nedir?</strong></p><p>Imagelar, çalıştırmak istediğimiz uygulamaların paketlenmiş halidir. Docker üzerinde çalıştırmak istediğiniz uygulamaların(container hali) ihtiyaç duyduğu paketlerdir. Container oluşturabilmeniz için bir image’a ihtiyaç duyarsınız. Docker imagelarını kullanarak birden fazla container elde edebiliriz. Kendi imageinizi oluşturmak için ilk olarak <strong>Dockerfile</strong> oluşturmanız gerekiyor. Dockerfile aslında bir metin belgesidir.</p><p>Kendi imagelarımızı oluşturabileceğimiz gibi başkalarının oluşturduğu imageları da kullanabiliriz. Kendi image’inizi oluşturmak içinde ilk olarak Dockerfile oluşturmanız gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/511/1*bkhwDsayOY_7wd-1Yj_7tQ.png" /></figure><p>Bir programlama dili ile uygulama geliştirdiniz. Bu uygulamayı çalıştırdınız. Bu uygulamayı çalıştırmadan önce ilgili kütüphanelerin eklenmesi, yardımcı uygulamaların yüklenmesi gibi süreçler olucak. Docker image ı işte bu noktada daha iyi anlayabiliriz. İmageı anlatırken ilk giriş cümlesinde tanımladığımız gibi <strong>Docker image</strong> bir uygulamanın çalışması için gerekli olan programların, kütüphanelerin paketlenmiş halidir. Container teknolojilerinde işletim sisteminin kernel’i kullanıldığı için Docker image içerisinde kernel veya çekirdek bulunmaz. Docker Engine nin yüklü olduğu her ortamda kullanabiliriz. Şimdi Docker Engine neymiş ondan bahsedelim.</p><p><strong>Docker Engine(Docker Daemon, Docker Rest API, Docker CLI)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/262/1*8E_g865NOpKuxA7VQ1RASw.png" /></figure><p>Docker Engine Docker platformunun kalbidir. Linux veya Windows bir sistem üzerine kurduğumuz server-client mimarisinde bir uygulamadır. 3 temel componenti vardır. Docker Engine nin temelini oluşturan <strong>Docker Daemon </strong>imagelar, containerlar, networkler ve volumeler gibi docker objelerini yaratmanıza ve yönetmenizi sağlar. Yani bunu linux bir sisteme kurar ve bunun üstünde containerlar yaratıp birbirinden izole bir şekilde çalışmasını sağlayacak ortamı hazırlar. Bu Daemon bir <strong>Rest API</strong> ile dış dünya ile görüşebilir bu da 2. componentimizdir. Diğer programlar Docker Daemon ile bu Rest API aracılığıyla konuşur ve ona ne yapması gerektiğini söyler. Bu Rest API in en önemli kullanıcısı da 3. component olan <strong>Docker CLI</strong> yani Docker komut satırı arayüzüdür. Docker Engine kurduğumuzda o makinede hem Docker Daemon yani Docker server hem de Docker CLI yani Docker client uygulaması kuruludur. Siz isterseniz bu Docker client uygulamasını kendi bilgisayarınıza kurarak örneğin cloudda kurduğunuz Docker Engine e bağlanarak kendi bilgisayarınızdan Docker Daemon ı yönetebilirsiniz. Yani bunlar birbirinden ayrı uygulamalardır.</p><p><strong>DockerHub(Reqistry)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*Z0m5HmYRFmA462Z83Vj7EA.png" /></figure><p>Imageların bulunduğu bir havuzdur diyebiliriz. Imageları buradan indiriyoruz. Kullanmak istediğimiz uygulamaları resmi sitelerinden indirir gibi <a href="https://hub.docker.com/"><strong>https://hub.docker.com/</strong></a> dan indirebiliriz.</p><p><strong><em>Bazı Docker Komutları</em></strong></p><p>Imageleri dockerhub tan indirmek için aşağıdaki komut kullanılır.</p><blockquote>docker pull imageName</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*suaYABJwtPPvQPgv7PJR9Q.png" /></figure><p>Dikkat ettiyseniz tag: latest olarak çıktı verdi. Biz versiyon belirtmediğimiz için latest tag’li Image’ı çekti. Bu en sonki versiyonu yükledi demek oluyor.</p><p>Bir sonraki komut ise bir imagedan container yaratıp çalıştırmayı sağlamaktadır. <em>imageName </em>verdiğiniz uygulamayı önce bilgisayarınızda arayacaktır, bulamazsa <strong>dockerhub</strong>tan pull eder ve daha sonra run ederek çalıştırır. Yani bu komut önce local docker hostunuzda image ı arayacak image yoksa hostunuza çekecek ve daha sonra da<strong> Daemon,</strong> ilgili Image’dan yeni bir <strong>Container</strong> oluşturup Container’ı çalıştırmaya başlayacaktır. Bir kere daha docker run dediğimizde bir kere daha container çeker. Çünkü process olarak çalışıyor. Bağımlılıkları kendisi içerisindedir. Bunları durdurmak gerekir.</p><blockquote>docker run imageName</blockquote><p>Version vermek istersek</p><blockquote>docker run redis:5</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*naYxc8qpxndj9sZK-OgetQ.png" /></figure><p>Görüldüğü gibi benim localimde daha önceden redisin son versiyonu yüklüydü. Version belirtip <strong>redis:5</strong> dediğim için önce localimi kontrol etti ve bulamadığı için de önce pull etti daha sonra da run etti. Yüklediğimiz <strong>image</strong>ları listelemek için ise şu komut kullanılır.</p><blockquote>docker images</blockquote><p>Aşağıdaki komut ile çalışan containerlar listelenir.</p><blockquote>docker ps</blockquote><p>Çalışan-çalışmayan(geçmişte çalışmış) bütün containerları listelemek için ise,</p><blockquote>docker ps -a</blockquote><p>komutu kullanılır.</p><p>Bir container ayağa kaldırırken aşağıdaki komut ile bir isim de verebiliriz.</p><blockquote>docker container run — name containerName imageName</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VOm2HAVKSSvydYsabx-IAg.png" /></figure><p>Yukarıda görüldüğü gibi isim verdikten sonra <strong>docker ps</strong> ile çalışan containerlara baktığımızda <strong>Names</strong> kısmında verdiğimiz isimleri görebiliriz. Bu adımdan sonra containera verdiğimiz name ile çalıştırabiliriz. Fakat önce aşağıdaki komutla hali hazırda çalışan containerlarımızı stop edelim.</p><blockquote>docker stop imageName</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dYzeEpEoaWUn5hQ9Wdug8Q.png" /></figure><p>Yukarıda görüldüğü gibi docker ps diyerek hiç bir çalışan containerımızın kalmadığından emin oluyoruz. Container ID ile de durdurabilirdik. O da şimdi yazacağımız komut ile. Container ID unique olduğu için komuta ilk iki karekterini yazmak da yeterli olucaktır.</p><blockquote>docker stop a8</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NNIp4apyWtHzNlsZqfv8Fw.png" /></figure><p>Verdiğimiz imageName ile tekrar çalıştırdık.</p><blockquote>docker start imageName</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lQtluAm1rNZoptLJHGfTFg.png" /></figure><p>docker ps -a komutu ile çalışan çalışmayan containerları görebiliyorduk. Yukarıda dockerın arayüzünü görmekteyiz. Çalışmayan containerlar aktif olmasa bile bellekte fiziksel bir yer kaplar peki bunları nasıl temizleyebiliriz. Bunu görelim şimdi de.</p><blockquote>docker rm imageName/containerID</blockquote><p>Birden fazla containerı multiple silmek için ise şimdi yazacağım komuttaki gibi aralarında boşluk bırakarak komutu yazdıktan sonra containerları silebiliriz.</p><blockquote>docker rm 1b a8</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FAObGmXBU-24j9KmSqKrGw.png" /></figure><p>Bütün containerları silmek için ise;</p><blockquote>docker container rm $(docker container ls -aq)</blockquote><p><strong><em>Sonuç</em></strong></p><p>Genel olarak Docker nedir, anlatmaya çalıştım. Yapı taşlarını da elimden geldiğince eksiklik bırakmadan bahsettim. Yazıyı çok uzun olmaması adına burada sonlandıracağım. İkinci bir yazı ile devam edeceğim.</p><p><em>Yazımı okuduğunuz için teşekkürler :)</em></p><p><strong>Referanslar ;</strong></p><p><a href="https://github.com/gkandemi/docker">https://github.com/gkandemi/docker</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=454015bd111" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Karate ile Api Testi ve Raporlama]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/karate-i%CC%87le-api-testi-ve-raporlama-341031fd79b5?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/341031fd79b5</guid>
            <category><![CDATA[request]]></category>
            <category><![CDATA[api-testing]]></category>
            <category><![CDATA[api-test-automation]]></category>
            <category><![CDATA[cucumber-report]]></category>
            <category><![CDATA[karate-framework]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 13 Jun 2020 20:28:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-12-12T11:29:37.425Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba,</p><p>Bu yazımda gerçek bir apiye Karate framework çatısı altında Request’ler atacağız. Testin sonunda, Karate’nin Cucumber ile uyumlu çalışan <strong>Cucumber Report</strong> kütüphanesi sayesinde raporlamayı göreceğiz.</p><p><strong>Karate Framework Nedir?</strong></p><p>Karate bir api testi frameworkudur. Testlerinizi <strong>Gherkin</strong> formatında yazabilirsiniz. Çünkü Karate Cucumber altyapısını kullanır. <strong>REST</strong> ve <strong>SOAP</strong> desteklemektedir. Ancak bu yazıda Rest Api testi gerçekleştireceğiz.</p><blockquote>Api’ye aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.</blockquote><blockquote><a href="https://github.com/tugceakinn/User-CRUD-RESTFUL"><strong>https://github.com/tugceakinn/User-CRUD-RESTFUL</strong></a></blockquote><p><strong><em>Gereksinimler</em></strong></p><blockquote>Java jdk 1.8 sürümü ve üzeri</blockquote><blockquote>Intellij</blockquote><blockquote>Cucumber Plugins</blockquote><blockquote>Maven</blockquote><h4>Geliştirme ortamını ayarlama</h4><p>Anlatmaya başlamadan önce karate projesi nasıl oluşturulur, bir görselle açıklayalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CVB1m6mb7h4cudQPo-Bz9A.png" /></figure><p>IntelliJ Idesini açtıktan sonra <strong>create new project</strong> dedikten sonra karşımıza yukarıdaki görsel gelmektedir. Bir maven projesi olacağı için, maven seçeneğini seçip Next diyoruz. Sonraki sayfada projemize isim verdikten ve kütüphaneleri ekledikten sonra projenin alt yapısı kurulmuş olacaktır.</p><h4>Karate Kurulumu</h4><p>Karate kütüphanelerini pom.xml dosyamıza ekleyelim.</p><pre>&lt;dependency&gt;<br>    &lt;groupId&gt;com.intuit.karate&lt;/groupId&gt;<br>    &lt;artifactId&gt;karate-apache&lt;/artifactId&gt;<br>    &lt;version&gt;0.9.5&lt;/version&gt;<br>    &lt;scope&gt;test&lt;/scope&gt;<br>&lt;/dependency&gt;<br>&lt;dependency&gt;<br>    &lt;groupId&gt;com.intuit.karate&lt;/groupId&gt;<br>    &lt;artifactId&gt;karate-junit5&lt;/artifactId&gt;<br>    &lt;version&gt;0.9.5&lt;/version&gt;<br>    &lt;scope&gt;test&lt;/scope&gt;<br>&lt;/dependency&gt;<br><br>&lt;dependency&gt;<br>    &lt;groupId&gt;info.cukes&lt;/groupId&gt;<br>    &lt;artifactId&gt;cucumber-java&lt;/artifactId&gt;<br>    &lt;version&gt;1.2.0&lt;/version&gt;<br>    &lt;scope&gt;test&lt;/scope&gt;<br>&lt;/dependency&gt;<br><br>&lt;dependency&gt;<br>    &lt;groupId&gt;info.cukes&lt;/groupId&gt;<br>    &lt;artifactId&gt;cucumber-junit&lt;/artifactId&gt;<br>    &lt;version&gt;1.2.0&lt;/version&gt;<br>&lt;/dependency&gt;<br>&lt;dependency&gt;<br>    &lt;groupId&gt;net.masterthought&lt;/groupId&gt;<br>    &lt;artifactId&gt;cucumber-reporting&lt;/artifactId&gt;<br>    &lt;version&gt;3.8.0&lt;/version&gt;<br>    &lt;scope&gt;test&lt;/scope&gt;<br>&lt;/dependency&gt;</pre><p><strong>Cucumber for java</strong> ve <strong>Gherkin</strong> pluginlerini de <em>File&gt;settings&gt;plugins </em>yolunu izleyerek ekleyelim.</p><p><strong>Build Section</strong></p><p>Aşağıda görülen build ve pluginsleri de ekledikten sonra bir sonraki adımımıza geçelim.</p><pre>&lt;build&gt;<br>&lt;testResources&gt;<br>    &lt;testResource&gt;<br>        &lt;directory&gt;src/test/java&lt;/directory&gt;<br>        &lt;excludes&gt;<br>            &lt;exclude&gt;**/*.java&lt;/exclude&gt;<br>        &lt;/excludes&gt;<br>    &lt;/testResource&gt;<br>&lt;/testResources&gt;<br><br>    &lt;plugins&gt;<br>        &lt;plugin&gt;<br>            &lt;groupId&gt;org.apache.maven.plugins&lt;/groupId&gt;<br>            &lt;artifactId&gt;maven-surefire-plugin&lt;/artifactId&gt;<br>            &lt;version&gt;2.10&lt;/version&gt;<br>            &lt;configuration&gt;<br>                &lt;argLine&gt;-Dfile.encoding=UTF-8&lt;/argLine&gt;<br>            &lt;/configuration&gt;<br>        &lt;/plugin&gt;<br>        &lt;plugin&gt;<br>            &lt;groupId&gt;org.apache.maven.plugins&lt;/groupId&gt;<br>            &lt;artifactId&gt;maven-compiler-plugin&lt;/artifactId&gt;<br>            &lt;configuration&gt;<br>                &lt;source&gt;8&lt;/source&gt;<br>                &lt;target&gt;8&lt;/target&gt;<br>            &lt;/configuration&gt;<br>        &lt;/plugin&gt;<br>    &lt;/plugins&gt;<br>&lt;/build&gt;</pre><p><strong>TestRunner Class Oluşturma</strong></p><h4>JUnit 4</h4><p>Testlerin koşabilmesi için aşağıdaki gibi <strong>TestRunner </strong>adında bir sınıf oluşturmamız yeterlidir. Ancak biz daha gelişmiş olan <strong>JUnit 5 </strong>i kullanalım. Ve özelliklerinden bahsedelim.</p><pre>package testRunner;<br><br>import com.intuit.karate.junit4.Karate;<br>import org.junit.runner.RunWith;<br><br>@RunWith(Karate.class)<br>public class TestRunner {<br>	<br>}</pre><h4>JUnit 5 ile Paralel Koşma</h4><p>TestRunner adında bir java sınıfı oluşturmuştuk. Bu sınıfın içine testlerin paralel koşabilmesi için testParellel() adında bir method ekledik. parallel(1)<strong> </strong>kısmında ise aynı anda kaç işin yapılmasını istiyorsak o kadar iş sayısı giriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Z82pN11JF25DT1acfHLAsg.png" /></figure><p><strong>Get Request</strong></p><p>CRUD.feature adında bir dosya oluşturduk. Dosyamızın içine baktığımızda, <strong>Feature</strong> dosyanın içine yazılacak olan bütün senaryoları kapsıyor. Bir içteki başlık <strong>Background </strong>altında<strong> </strong>url ve header bilgilerini veriyoruz. Senaryomuza tag ismi vermek TestRunner sınıfında istediğimiz tagleri çalıştırmak istediğimizde işimize yarayacaktır. @get diyerek tag ismi verdik. İlk senaryoda isteği gerçekleştirdiğimiz apimiz bize kullanıcıları getirecektir. İkinci senaryoda ise yani <strong>Given path ‘/api/1.0/user/username’</strong> kısmında daha önce oluşturduğum username adında bir kullanıcının bilgilerini getirmesini istedik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZFrEktVexEYOSiYdXD8q6Q.png" /></figure><p><strong>Given path, </strong>url den sonra isteği gerçekleştireceğimiz kısımdır. Get, post, put, delete method çeşitlerini <strong>method</strong> tan sonra belirtiyoruz. Ve s<strong>tatus</strong> ile de bize hangi statusun dönmesi gerektiğini söylüyoruz.</p><p><strong>Post Request</strong></p><p>Bu senaryoda post methodu ile user oluşturacağız. <strong>def</strong> ile user adında bir değişken tanımladık. Bu değişkene apiye uygun bir json verdik. Bunun yerine user.json uzantılı bir dosya oluşturup, bu dosyadan <strong>And request</strong> <strong>read(‘userpost.json’) </strong>diyerek veri okuyabilirdik. Bu sayede kod kalabalığından kurtulmuş oluruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZxodAzJPzcBAmQDkjF2e_Q.png" /></figure><h4>Cucumber Reporting</h4><p>İlk olarak aşağıda görülen şekildeki gibi TesRunner sınıfının içine methodumuzu ekliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1o_iwnosAHK5O0WaRS-Klw.png" /></figure><p>Daha sonra pom.xml dosyamıza aşağıdaki kütüphaneyi ekliyoruz. Cucumber report kütüphanesini projemize entegre etmiş olduk. Ve artık raporlama yapabileceğiz.</p><pre>&lt;dependency&gt;<br>    &lt;groupId&gt;net.masterthought&lt;/groupId&gt;<br>    &lt;artifactId&gt;cucumber-reporting&lt;/artifactId&gt;<br>    &lt;version&gt;3.8.0&lt;/version&gt;<br>    &lt;scope&gt;test&lt;/scope&gt;<br>&lt;/dependency&gt;</pre><p>Raporu görebilmek için senaryoları çalıştırdıktan sonra <strong><em>target&gt;cucumber-html-reports&gt;overview-features.html </em></strong>yolunu izleyerek .hmtl uzantılı dosyaya giderek sağ click copy path diyoruz. Browser’a gidip bu path’i yapıştırıyoruz. Ve response olarak cucumberin aşağıda görülen görseldeki gibi raporlama ekranı gelmektedir. Bu raporlama ile testlerin toplam süresini görebilmekteyiz. Rapor, toplam passed ve failed olan case sayısını da vermektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0lv7JNSinPKR--0tPnYT-A.png" /></figure><p>Sağ üstte görülen Features, Tags, Steps, Failures ekranları arasında geçiş yapmak mümkün. Tags Statistics başlığı altında grafiksel olarak raporlama yapmaktadır. Mouse ile görmek istediğimiz tagin üzerine gelindiğinde ayrıntılı bir şekilde başarı oranları görünmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dB96G40TEdrQE794UZ-5Dw.png" /></figure><p>Failures başlığı altında<strong> Failures Overview </strong>kısmında yine fail olan senaryolarının çıktısını görebilmekteyiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*huSj3i44wN2p3tlf99LqKA.png" /></figure><blockquote>Proje linkini bırakıyorum.</blockquote><blockquote><a href="https://github.com/tugceakinn/KarateApiTesting"><strong>https://github.com/tugceakinn/KarateApiTesting</strong></a></blockquote><p>Bu yazıda Karate ile api testinin nasıl yapıldığını öğrendik. Testlerimizi paralel koşturduk. Ve Cucumber Report ile raporlamamızı yapmış olduk.</p><p>Yazımı okuduğunuz için teşekkürler.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=341031fd79b5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Postman ile Api Yanıtlarını Görselleştirme]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/postman-i%CC%87le-api-yan%C4%B1tlar%C4%B1n%C4%B1-g%C3%B6rselle%C5%9Ftirme-d05ec9ad94c2?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d05ec9ad94c2</guid>
            <category><![CDATA[post]]></category>
            <category><![CDATA[responses]]></category>
            <category><![CDATA[request]]></category>
            <category><![CDATA[api]]></category>
            <category><![CDATA[postman]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 26 May 2020 00:45:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-06-14T11:03:45.904Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/663/1*NvSmSlgKVEH6mwXl4ofJHw.png" /></figure><p>Selam,</p><p>Bu yazımda Postman’e 2019 yılının sonlarında gelen yeni bir özellikten bahsedeceğim. Response verilerinizi anlamlandırmaya çalışmak için işinize yarayacak bir özellik.</p><p>İlk önce bir POST işlemi gerçekleştirelim. Aşağıdaki görselde görüldüğü gibi Postman’in resmi sayfasından aldığım apiye bir POST isteği gerçekleştirdim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hwu4LmEli9k-OQhhwWBejA.png" /></figure><p>Body’nin raw kısmına apiye uygun şekilde verilerimizi yerleştirdik ve veri formatımızı JSON seçtik. Daha sonra Tests bölümüne gelip görselde görülen kodları yapıştırıyoruz. &lt;style&gt;..&lt;/style&gt; tagleri arasında kalan alan görselin nasıl gelmesini istiyorsak oluşturduğumuz css kısmı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*G3bLFOl2iqf1pRMx3I6chQ.png" /></figure><p><em>&lt;table class=”tftable” border=”1&quot;&gt;<br> &lt;tr&gt;<br> &lt;th&gt;Name&lt;/th&gt;<br> &lt;th&gt;Email&lt;/th&gt;<br> &lt;/tr&gt;<br> {{#each response.data.contacts}}<br> &lt;tr id=row_{{</em><a href="http://twitter.com/key"><em>@key</em></a><em>}} onClick=”handleClick(this.id)”&gt;<br> &lt;td id={{</em><a href="http://twitter.com/key"><em>@key</em></a><em>}}&gt;{{name}}&lt;/td&gt;<br> &lt;td&gt;{{email}}&lt;/td&gt;<br> &lt;/tr&gt;<br> {{/each}}<br> &lt;/table&gt;</em></p><p><em>response </em>özellik olarak tanımlanan bir nesnedir.</p><p><em>{{#each response.data.contacts}} </em>döngüden beklediğim değişkendir. Özelliğe atanan değer response, nesne olarak ayrıştırılan istekten gelen yanıt JSON verileridir .{{key}} olan alanlara ise dinamik değerler gelmektedir.</p><h4><em>pm.visualizer.set()</em></h4><p><em>pm.visualizer.set(template, {<br> response: pm.response.json()<br>});</em></p><p>Bu method 3 parametre almaktadır.</p><ul><li><em>layout </em>(zorunlu): İlk parametre bir HTML şablon dizesidir.</li><li><em>data </em>(isteğe bağlı): İkinci parametre, şablona bağlayabileceğiniz verilerdir. Bu nesnenin özelliklerine şablondan erişilebilir.</li><li><em>options </em>(isteğe bağlı): Üçüncü argüman bir options nesnedir. Handlebars.compile(). Handlebars’ın şablonu nasıl derleyeceğini kontrol etmek için bunu kullanabilirsiniz.</li></ul><h4>pm.getData(callback)</h4><p>Response verilerinizi grafiksel olarak görmek istiyorsanız bu methodu kullanabilirsiniz. İki parametre alır: error ve data.</p><h4>Visualize</h4><p>Kısa bir bilgi verdikten sonra send deyip POST isteğini gerçekleştiriyoruz. Response Body kısmında Visualize<strong> </strong>alanına tıkladıktan sonra aşağıdaki görseli görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AVl1UqWrb1rAIPWPXmbQjw.png" /></figure><p>Aynı zamanda elementin üzerine sağ tıklayıp Inspect Visualization diyerek tablo üzerinde değişiklik yapabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lx-E0Dv4heK_Il_BLwtgvA.png" /></figure><p>Ben küçük bir değişiklik yaparak tablonun background color özelliğine lightpink olarak değiştirdim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oFWCCbXYW3aRjhHkqmIGJQ.png" /></figure><p>Böylelikle karmaşık gelen JSON/XML yapılarının okunulabilirliğini arttırabilmekteyiz. Postman’e yeni gelen bu özelliği sayesinde verilerimizi anlamlandırmış olduk.</p><p>Yazımı okuduğunuz için teşekkürler.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d05ec9ad94c2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Git, GitHub, GitLab Nedir?  Git Komutları]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/git-github-gitlab-nedir-git-komutlar%C4%B1-aa1df62d2637?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aa1df62d2637</guid>
            <category><![CDATA[gitlab]]></category>
            <category><![CDATA[github]]></category>
            <category><![CDATA[push]]></category>
            <category><![CDATA[commit]]></category>
            <category><![CDATA[git]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 25 Apr 2020 23:42:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-04-26T18:37:56.481Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Git, GitHub, GitLab Nedir? Git Komutları</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*M_WIxdedB1DIPlSYIoQMjA.png" /></figure><p><strong>Git Nedir?</strong></p><p>Selamlar,</p><p>Git nedir, sorusunu cevaplayalım önce. Git bir versiyon kontrol sistemidir(VCS). (Linux Kernelinin de yaratıcısı olan) <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Linus_Torvalds">Linus Torvalds</a> tarafından tasarlanmış ve oluşturulmuştur. Ücretsiz bir yazılımdır. Git ile uzak bir depoda(repository) projenizi tutabilir ve her değişiklik yaptığınızda uzak depoya veri gönderebilirsiniz. Bu sayede localde yaptığınız değişikliklerin başına bir iş geldiğinde uzaktaki deponuzda veriler güvende olmuş oluyor. Giti önemli kılan bir diğer özelliği ise, proje üzerinde birden fazla kişinin çalışmasına olanak sağlamasıdır. Bu özelliği sayesinde aynı proje üzerinde birçok kişi geliştirme yapabilmektedir.</p><p><strong>GitHub, GitLab</strong></p><p>GitHub ve Gitlab, Git ile entegre olmuş depo alanlarıdır. Github ve Gitlab‘ ta uzak bir depo oluştururken iki seçenek var. Public ve private. Projenizi public yaparsanız herkese açık bir hale gelir. Private seçeneği ise gizli depo oluşturur. Bu özellik Github’ta 3 katılımcıya kadar ücretsiz, Gitlab’ta ise tamamen ücretsizdir. İkisi arasında çok belirgin farklar olmamasıyla birlikte, GitLab’ı daha çok firmalar tercih etmektedir. Çünkü ücretsiz sürümünde kendi sunucularınızı kurarak sadece kurum içi çalışanların erişebileceği GitLab servisi yaratabiliyorsunuz.</p><h4>Git Yapılandırılması</h4><p>Kurulum işlemini başarılı bir şekilde gerçekleştirdikten sonra git yapılandırması yapmamız gerekiyor. Kullanıcı adı ve mail ile hesabımızı tanıtmamız gerekir. Bunun için de aşağıdaki komutlar yeterli olucaktır.</p><p><em>|git config — global user.name “Tuğçe Akın”</em></p><p><em>| git config -global user.email </em><a href="/service/mailto:deniz.karakas.150@gmail.com"><em>t</em></a><em>ugce.akin@testinium.com</em></p><p>Yapılandırma ayarlarınıza bakmak için <strong><em>git config — list</em></strong> komutunu çalıştırabilirsiniz.</p><p><strong>Bazı yardımcı komutlardan bahsedeceğim şimdi;</strong></p><p><strong><em>pwd:</em> </strong><em>Terminal üzerinde hangi dizinde olduğumuzu gösteren komuttur.</em></p><p><strong><em>ls:</em> </strong><em>Bulunduğumuz dizin üzerindeki dosyaları listeler.</em></p><p><strong><em>cd: </em></strong><em>İstediğimiz dizine gitmemizi sağlayan komuttur. Bir önceki dizine gitmek için ise </em><strong><em>cd.. </em></strong><em>komutunu kullanırız.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qVYrWAdW1iWkvGF3EVe_BQ.png" /></figure><p>Şimdi projemizin içine girdik ve git projesi olduğunu belirtmemiz için <strong>git init</strong> komutunu kullanacağız. Projenizin klasöründe <strong>.git</strong> adında gizli bir klasör oluşur. Bundan sonra <strong>git status </strong>komutunu çalıştırıyoruz. Bu komut projenizde en son yapılan değişiklikleri gösterir. Ben daha önce ufak değişiklikler yaptığım için kırmızı alanlar yaptığım değişiklikleri göstermekte.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0a_Jh8eT_t4AZuSdpha9VA.png" /></figure><p>Bundan sonra ise <strong>git add.</strong> komutunu kullanacağız. git add’ten sonra eklemek istediğimiz dosyayı yazarız. git add. ise bütün değişikleri ekle demektir. Bu komut aslında projeyi comitlemeye hazırlar.</p><p>Şimdi ilk commit için <strong>git commit -m “ilk commit” </strong>yazıyoruz. Yaptığımız ilk değişikliği gönderdik.</p><h4><strong>Projeyi Uzak Bir Depoya Yerleştirme(Repository)</strong></h4><p>GitHub hesabımızı açtık ve New Repository dedikten sonra bu ekran çıkıyor. Name, Description ismi verilir. Public seçeneği default seçilidir. Create repository’e tıklanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cux_5laOfCnIolZkw6XHQg.png" /></figure><p><strong>git remote add origin </strong><a href="https://github.com/tugceakinn/APITest.git"><strong>https://github.com/tugceakinn/APITest.git</strong></a> diyerek uzaktaki depomuza remote bağlanıyoruz. Ancak projenizi deponuzda hemen göremezsiniz. Projenizi depoya göndermek için de <strong>git push -u origin master </strong>diyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tsGP1fJwvF3TUFGHoFk5iw.png" /></figure><p>Ben bu komutları projemi açtığım İntelliJ IDE’sinin terminalinde yazarak yaptım. Projemizi GitHub’taki depomuza göndermiş olduk.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nhJG9PogRZHjp6Al6VjceA.png" /></figure><h4><strong>.gitignore Kullanımı</strong></h4><p>Oluşturduğumuz GitHub depomuza projemizdeki göndermek istemediğimiz dosya ve klasörleri, .gitignore uzantılı bir dosya oluşturup içine ekleyebiliyoruz.</p><p>Proje ilerledikten sonra .gitignore içine eklenen dosyaları git içerisinden silmenin iki yöntemi var. Birincisi .gitignore içindekileri toplu olarak silme yöntemi. Bunun için terminale <strong>git rm — cached `git ls-files -i — exclude-from=.gitignore` </strong>yazmalısınız. Ardından <strong>git commit -m ‘.gitignore icindeki butun dosyalar silindi’ </strong>komutunu giriyoruz. Ve pushluyoruz. GitHub hesabımıza gidip .gitignore içideki dosyaların Github’dan da silindiğini görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*X6iyztt_qSfW5c_N6SCpcw.png" /></figure><p>Diğer yöntem ise silmek istediğiniz dosyayı belirterek yapmak. Bunun için de <strong>git rm -r — cached dosya-veya-klasorun-adi </strong>komutunu kullanırız. Geriye kalan adımlar yukarıdaki gibi devam etmektedir.</p><h4><strong>Yapılan Değişiklikleri Geri Alma</strong></h4><p>Yapılan değişiklikleri geri almanın birden fazla yöntemi olabilir. Ne yapmak istediğimize bağlı olarak bu yöntemler değişmektedir.</p><p><strong>git reset –hard </strong>komutu ile son yapılan değişikliğe geri alabiliriz. Merge sonrası conflict(çakışma) olursa ve bu çakışmayı geri almak istiyorsanız bu komutu kullanabilirsiniz.</p><p><strong>git checkout — &lt;dosya_adi&gt; </strong>komutunu belirtilen dosyayı geri almak için kullanırız.</p><p><strong>git reset –hard ORIG_HEAD</strong> veya <strong>git reset –hard origin/master </strong>komutları ile projeyi en son yapılan merge durumuna getiririz.</p><p><strong>git reset –soft HEAD^ </strong>komutu ile yapılan son değişikler saklanır ve son gönderiye geri dönülür.</p><h4>Branch, Farklı Branchlarda Çalışmak ve Conflict</h4><p>Aynı proje üzerinde birden fazla kişi çalıştığında riskler ortaya çıkabiliyor. Projeyi sağlıklı bir şekilde yürütebilmek için branch oluşturmamız gerekebilir.</p><p>Mastera pushlamadan önce kendi oluşturduğumuz brancha pushlama yaparsak, mergeleme(birleştirme) işleminde çakışmaları görebilir ve çözebiliriz. Proje oluşturduğumuzda git bize master branchını oluşturur. Branch listelemek için <strong>git branch</strong> komutu kullanılır. Bir branch oluşturmak için <strong>git checkout -b branchIsmi </strong>komutunu kullanırız. Geçmek istediğimiz branch için ise <strong>git checkout branchIsmi </strong>komutunu kullanırız.</p><p>Branch silmek için <strong>git branch -d branchIsmi </strong>komutu kullanılır. Böylelikle yanlışlıkla açtığımız branchları silebiliriz.</p><p>Aynı dosyalar üzerinde birden fazla kişi değişiklik yaptığında conflict ortaya çıkabiliyor. Bunu önlemenin bir kaç yöntemi var. Önce bir conflict senaryosu oluşturalım.</p><blockquote>echo “this is some content to mess with” &gt; merge.txt → merge.txt dosyasını içindeki yazıyla beraber ekler.</blockquote><blockquote>git commit -a -m ”commit1” → mastera ilk commit atıldı.</blockquote><blockquote>git checkout -b new_branch → yeni branch oluşturuldu.</blockquote><blockquote>echo “totally different content to merge later” &gt; merge.txt → merge.txt dosyasını içindeki yazıyla beraber ekler.</blockquote><blockquote>git commit -am”commit2”</blockquote><blockquote>git checkout master</blockquote><blockquote>echo “content to append” &gt;&gt; merge.txt</blockquote><blockquote>git commit -am”appended content to merge.txt”</blockquote><blockquote>git merge new_branch</blockquote><p>Bu senaryo sonucunda conflict oluşmaktadır. IntelliJ Ide sinin sağ altında yazan <strong>Git:merging master</strong>‘a tıklanır. Oluşturduğumuz yeni branchımızın üstüne geldikten sonra <strong>merge into current seçeneği </strong>seçilir. Daha sonra merge dedikten sonra karşımıza conflict ekranı çıkmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SyUN22hhQqKTPWt873aPGQ.png" /></figure><p>Okları kullanarak hangi değişikliği almak istiyorsak ortadaki alana ekleyerek devam edilir. En solda görülen alan master, en sağdaki alan ise oluşturduğumuz yeni branchımız. En sonki hali ise ortadaki Result alanıdır. Bu bilgiler ışığında conflict çözebiliriz.</p><p>Sonuç: Git komutları uçsuz bucaksız. Bir işlemin birden fazla yöntemi var. Hangi yöntemi kullanmak size kalmış. Yazımı okuduğunuz için teşekkürler.</p><p>Görüşmek Üzere:)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aa1df62d2637" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Access Token ile Clone]]></title>
            <link>https://tugceakin.medium.com/access-token-ile-clone-2b536aea3a7?source=rss-77f1ea93355c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2b536aea3a7</guid>
            <category><![CDATA[git]]></category>
            <category><![CDATA[automation]]></category>
            <category><![CDATA[gitlab]]></category>
            <category><![CDATA[github]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tuğçe Akın]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 Jan 2020 12:39:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-04-18T14:14:56.501Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Access Token ile Projeyi Clone’lamak</h3><p>Projeyi clone’lamak için projenin linki alınır. Daha sonra aşağıdaki şekilde görüldüğü gibi git hesabındaki “git settings” ayarlarına gidilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_I4sypAfcErGtbOB8N4LBQ.png" /></figure><p>Ardından Access Tokens alanına tıklanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GVx4J_vgPpJHD4FLs-VuiA.png" /></figure><p>Daha sonra çıkan ekranda ekranın sağ tarafında görüldüğü üzere bir Name oluşturup, api seçeneğini seçiyoruz. Ardından “Create personel access token” seçeneğine tıklıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*43tKRIMnhDbPQh_1IG3OBg.png" /></figure><p><strong>Your New Personal Access token</strong> kısmında access token oluşturuldu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hvzzaLE3XBUNY-LjncWaSQ.png" /></figure><p>Terminali açıyoruz: git clone yazdıktan sonra aşağıda görüldüğü gibi projenin linkini gitlab dan kopyalıyoruz. https:// den sonra kullanıcı ismini yazıyoruz. Ardından access tokenımızı yazıp “<strong>@”</strong> işareti koyuyoruz.Son hali</p><p><strong>git clone </strong><a href="https://tugceakin:nAV8GnnRZb8zn3qwiBQ2@git.testinium.io/_acibadem1/acibadem-test-automationrcm.git"><strong>https://tugceakin:*************@git.testinium.io/_Dominos-/dominos.git</strong></a><strong>”</strong> yazılarak enter tuşuna basılır.</p><p>“*” lı alana token gelmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9y1M1jfaUvb8fVlfBbeuQA.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2b536aea3a7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>