<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Tugce Gezer on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Tugce Gezer on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@tugcegezeeer?source=rss-83e16c75f44f------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*sKl-LcrsYec3O77718qYmA.jpeg</url>
            <title>Stories by Tugce Gezer on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@tugcegezeeer?source=rss-83e16c75f44f------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 08:26:23 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@tugcegezeeer/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bir Koltukta İki Karpuz: Neden Artık Bir Sepete İhtiyacımız Var?]]></title>
            <link>https://medium.com/@tugcegezeeer/bir-koltukta-i%CC%87ki-karpuz-neden-art%C4%B1k-bir-sepete-i%CC%87htiyac%C4%B1m%C4%B1z-var-233b61d47ca8?source=rss-83e16c75f44f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/233b61d47ca8</guid>
            <category><![CDATA[multidisciplinary]]></category>
            <category><![CDATA[generalists]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tugce Gezer]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 Oct 2026 20:27:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-26T20:27:32.914Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir koltukta iki karpuz taşınmaz mı gerçekten? Geçmişten bu yana kulağımıza fısıldanan “tek bir alan seç ve onda derinleş” baskısının doğruluğu günümüzde epey tartışmalı bana kalırsa. Dünya gelişiyor, veri inanılmaz bir hızla çığ gibi büyüyor. Gelişen ve değişen dünyada bilginin çoğalması bizi generalist olmaya itebiliyor. Peki bu generalistlik kötü bir şey mi? Bize yıllardır öğütlenenin dışında görünen bu kavram yetkinliğimizi mi geliştiriyor yoksa yetersizlik hissine mi sürükleniyoruz? Kendimizi tek bir kalıp veya etikete mahkum etmemek için mi uğraşıyoruz yoksa aidiyetimizi mi kaybediyoruz?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kS1k5q0h7RWOd1sWP1TJyA.jpeg" /></figure><p>Bu ikilemi belki de en iyi özetleyen, Batı kültüründeki o meşhur deyiştir: <strong><em>Jack of all trades, master of none</em></strong>. Birçok alanda bilgisi olup hiçbir alanda tam olarak yetkin olmayan, derinlemesine bilgi sahibi olmayan insanlar için kullanılıyor. Günümüzde özellikle teknik ve hızla değişen alanlarda çalışıyorsak bu sözün <em>Jack of all trades</em> kısmını mutlaka almamız gerektiğini düşünüyorum. Teknoloji müthiş bir hızla ilerlerken ona ayak uydurmak zorundayız. Elinde çekiç olan her şeyi çivi görür hesabı, tek bir konuya yoğunlaşırsak hayata bakabileceğimiz tek bir penceremiz olabilir.</p><p>Aynı anda hem dil öğrenip hem resim yapıp hem çalışıp hem de okula gidebilirsiniz. Ancak hepsinde aynı anda eşit verimlilikte olamazsınız. Tam bu noktada zaman yönetiminiz ve öncelik sıralamanız devreye girer. Çok yönlülük ile dağınık odaklılık arasındaki ince çizgiyi koruyacak olan sizlersiniz. Dağınık odaklı olduğumuz zaman daldan dala konar; bir o işe, bir diğer işe koşar ve günün sonunda hiçbirinde aslında ne yaptığımızı anlayamayız. Oysa çok yönlü ve zaman yönetimi kuvvetli generalistler olursak, önceliklerimize ve ihtiyaçlarımıza yönelik hareket ederek tüm bu alanları bir arada oldukça iyi bir şekilde yönetebiliriz. Bu çizgiyi koruduğumuz sürece generalistlik dozunda uygulandığında son derece faydalıdır. Hepsinden önemlisi, multidisipliner olmak adaptasyon becerimizi ve disiplinler arası bağlantı kurma yeteneğimizi doğrudan geliştirir. Peki bu dengeyi teori ve pratikte nasıl kuracağız? Modern dünyada buna uygun modeller tabiki bulunuyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f151IWHE2Ccud08A1F9M0Q.jpeg" /></figure><p>T-Shape ve Pi-Shape kavramlarını belki duymuşsunuzdur. T-Shape modeli; belirli bir alanda derinlemesine uzmanlaşıp diğer alanlarda da azar azar bilgi sahibi olmayı ifade eder. Burada T harfinin dikey çizgisi uzman olduğumuz alanı, yatay çizgisi ise diğer alanları temsil eder. Pi-Shape modeli ise iki farklı alanda derin uzmanlığa sahip olup diğer alanlardan da haberdar olmayı anlatır. Bu iki alandaki uzmanlık, disiplinler arası bağlantı kurma gibi yetkinlikleri doğrudan besler. Pi-Shape, adını π sembolünden alır; iki dikey çizgi bu iki uzmanlığı, üstteki yatay çizgi ise diğer alanları simgeler. Günümüzde en çok revaçta olan yaklaşım da tam olarak bu son bahsettiğimiz model, yani Pi-Shape modelidir. Artık tek bir uzmanlık, teknik ve hızla değişen mesleklerde yeterli olamadığından multidisipliner olmak bir bakıma gerekliliktir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sY2GY47nF8IA1IWCdjCnaQ.jpeg" /></figure><p>Belki de mesele artık bir koltukta iki karpuz taşımaktan ziyade, iki karpuzu da taşımak için bir sepet örebilmektir, sadece çekiç kullanmak yerine bir alet çantası edinebilmektir. Yazımın başında bahsettiğim o meşhur deyişin aslında zamanla türetilen ve pek bilinmeyen bir devamı var: “A jack of all trades is a master of none, but oftentimes better than a master of one.” <strong><em>Yani her işi biraz bilen kimse hiçbirinde usta değildir; ama çoğu zaman tek bir alanda usta olandan daha iyidir.</em></strong> Diyeceğim o ki odağımızı dağıtmadan çok yönlülüğümüzü korumalı, kendimize dünyaya bakabileceğimiz yeni pencereleri açmayı unutmamalıyız. Dünyada tek bir kalıba sığmayacak kadar çok şey var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Z0zsDZTNezmVHVYlyEyQFA.jpeg" /></figure><p>Görseller Gemini ile üretilmiştir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=233b61d47ca8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[TEKNOLOJİNİN İKİ YÜZÜ]]></title>
            <link>https://medium.com/@tugcegezeeer/teknoloji%CC%87ni%CC%87n-i%CC%87ki%CC%87-y%C3%BCz%C3%BC-3276f9421d76?source=rss-83e16c75f44f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3276f9421d76</guid>
            <category><![CDATA[psychology]]></category>
            <category><![CDATA[artificial-intelligence]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[social-media]]></category>
            <category><![CDATA[society]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tugce Gezer]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 22 Jul 2026 15:08:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-22T15:08:07.317Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong><em>Hem binlerce kişiyle iletişimde olup hem de tarihin en yalnız nesli nasıl olabiliyoruz? Sandığımız kadar sosyal miyiz? Ya da bu, yeni teknolojilerin bir illüzyonu mu? Sosyal medya, yapay zeka, gelişen teknolojiler bizi içe dönük bireyler mi yapıyor yoksa daha sosyal varlıklara mı dönüşüyoruz?</em></strong></p><p>Cevabını bilmediğimiz ya da öğrenmekten kaçtığımız bu sorular çağımızın en büyük ikilemlerinden biri. Bir tık ile binlerce kişiye ulaşabiliyor, duygularımızı düşüncelerimizi insanlarla paylaşıyor, bazen hayatımızı anlatıyoruz ama bir yandan da tüm bunlar tek bir tuşla o dünyayı kapatmamızla son bulabiliyor. Kalabalıklar içindeki yalnızlığımızla baş başa kalıyoruz. Aslına bakarsanız bu soruların öyle net bir cevabı da yok. Objektif görünümlü subjektif sorular.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_amA6x3tY_G2dalyL4SWAQ.png" /></figure><p>Yapay zekanın, sosyal medyanın ve gelişen teknolojilerin birçok alanda yararlı olduğu sugötürmez bir gerçek. Günlük hayatımızda, eğitimde, sağlıkta, endüstride, savunmada, otonom sistemlerde ve daha birçok alanda kullanıyoruz. İşlerimizi büyük oranda kolaylaştırıyor, zamandan tasarruf sağlıyor, verimliliğimizi artırıyor, birçok alanda gelişimimize destek oluyor. Sosyal açıdan bir değerlendirmeye girecek olursak işler biraz farklılaşabiliyor. Parmağımızın ucunda yüzlerce dijital arkadaş var, hatta insanları bıraktık artık yapay zekalarla arkadaşlık ediyoruz. Ancak sorun yaşadığımızda elimizi uzatınca tutacak fiziksel bir varlık bile bulamayabiliyoruz. Yalnız hissettiğimiz anlarda bu arkadaşların bize iyi gelmesi pozitif bir açı ancak somut arkadaşlıklardan uzaklaşmamız bizi çelişkiye düşürüyor. Fiziksel çevresinde bağ kurmakta zorlanan içe dönük insanların bazen sosyal mecralarda çok daha rahat bağlar kurabildiğini görüyoruz. Bu bireyler için aynı evin diğer odasındaki kişiyle iletişim kurmak dünyanın bir ucundaki kişiyle çok daha derin konuşmalar yapmaktan daha zor olabiliyor. Bu noktada gelişen teknolojiler iletişim yeteneğimizi köreltiyor mu yoksa körelmemesi için bize avantaj mı sağlıyor tartışma konusu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KcdJxkS1eOrUkN8FetibWQ.png" /></figure><p>Genelleme yapacak olursak günümüz insanının emek harcama konusunda da çekimserlik gösterdiğini söyleyebiliriz. Bir ilişkiye, bir dostluğa, bir işe, bir soruna… Bu çekimserlik bizi kolaya kaçmaya itiyor. Bir kütüphaneye gidip araştırma yapmayı bırakın, araştırma için Google kullanmak bile zahmetli geliyor birçoğumuza. Yapay zekaya soruyor, onun bizim yerimize araştırmasını istiyoruz. Ve ta daa! Bütün bilgiler önümüzde. Böyle baktığımızda inanılmaz bir zaman tasarrufu olduğu yadsınamaz bir gerçek. Ancak zamandan tasarruf ederken doğru bilgiden uzaklaşmamak için yapay zeka halüsinasyonlarını da burada göz ardı etmemek gerekiyor. İnsan ilişkilerine gelince, gerçek ilişkiler emek ister. Bu ilişkinin ve karşıdaki kişinin zor veya kolay olmasından bağımsızdır. Yeni teknolojilerle kurduğumuz ilişkilerde bu durum daha kolaya indirgeniyor. Biriyle görüşmek istemediğimizde bir tıkla mesaj kutusundan çıkıp onu o dijital dünyada bırakabiliyoruz. Hayatımızdan çıkarmak için bir “engelle” butonu ilişkilerde yeterli olabiliyor. Bunlar belki kolaylık sağlıyor evet ama bana kalırsa günden güne ilişkileri yüzeyselleştiriyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1dvkMzo34T74UQWjtYuaQQ.png" /></figure><p>Sosyal medyada, forumlarda ya da kullandığımız diğer araçlarda sürekli bir fikir alışverişi içerisindeyiz. Bu alışveriş bize yeni pencereler açıyor, bakış açımızı genişletip değiştirebiliyor, yeni şeyler öğrenmemize olanak sağlıyor. Networkümüzü geliştirip birçok alanda kendimize fırsatlar yaratmamıza imkan sağlıyor. Baktığımızda oldukça pozitif yönü var. Ama bir de şu açıdan bakalım. Bu teknolojileri ya kendi düşüncelerimiz çevresinde şekillendiriyorsak? Ya sadece bizimle aynı görüşteki kişilerle bağlantı kuruyor, kullandığımız yapay zeka aracını bile bizim fikirlerimize uyum sağlayacak şekilde yönlendiriyorsak? Bu durumda gelişen teknolojilerin bize yeni bakış açıları sunduğunu mu söyleyebiliriz yoksa bizimle aynı düşüncelere sahip kişilerle iletişimde olup her geçen gün empatlığımızı yitirdiğimizi mi? Bana kalırsa narsist ve kendi görüşü dışındakilere kapalı insanlar için bu gelişen teknolojilerin oldukça kötü bir yanı. Ancak açık fikirli ve gelişime açık insanlar içinse biçilmiş kaftan diyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pMI6m2tDNvZhVPpiTAJjAg.png" /></figure><p>Bir başka açıdan bakarsak, eskiden çocuklarımız dışarıda top oynar, arkadaşlarıyla oyunlar kurar, saatlerce vakit geçirirdi. Şimdiyse online oyunlarda arkadaşlarıyla vakit geçiriyorlar, ödül mekanizmaları gerçek değil de sanal bir sistemle şekilleniyor. Artık çocukların dünyası tamamen farklılaştı. Bunda günümüz koşullarının etkisi büyük ancak teknolojinin de öyle. Çocuklar ağladığında eline oyuncak verilirken şimdi çocuk videoları açıp eline telefonu tutuşturuyoruz. Ebeveynlerin birçoğu bu konuda kolaya kaçıyor çünkü günümüzde bir çocuğu ekrandan uzak büyütmek oldukça zor bir iş haline geldi. Artık çocuklar teknolojileri yetişkin bir insandan daha aktif bir şekilde kullanabiliyor, yeni teknolojilere yetişkinlerden daha kolay uyum sağlayabiliyorlar. Adaptasyon açısından bu olumlu gibi görünebilir ancak bilinçaltı, hareketlerin ve davranışların şekillenmesi teknolojilere göre seyrediyor. Küçük çocuklar bir yetişkin gibi davranmaya, giyinmeye, onlar gibi hareket etmeye çalışıyorlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PF5vM8hzXZCCYBjaeZpCDw.png" /></figure><p>Gün geçtikçe herkes aynı olmaya başlıyor, farklılıklarımızla güzelken tek bir popülerin peşinde koşuyoruz. Dijital bir illüzyon içinde kaybolup hayatları orada görünenden ibaret sanıyoruz. 5 dakika ekrandan uzak kalsak dünyada olup biteni kaçıracağımızı hissediyoruz. Mahremiyeti kaybediyoruz, dijital ayak izimiz her geçen gün artıyor. Bir anı kendimiz için değil, o ana gelecek likelar için yaşıyoruz. Kolaya kaçıyor, yüzeyselleşiyoruz. Tüm bu olumsuz yönlerin yanında fayda sağladığımız konular da saymakla bitmiyor. Dezavantajlı ya da toplumda dışlanan bireyler sosyal medyada çok büyük kitlelere hitap edip kendi benliğini bulabiliyor. Pandemi gibi küresel olaylarda iletişimimizi kaybetmememizdeki en büyük faktörlerden biri yine teknoloji oluyor. Zamandan yaptığımız tasarruf ile verimliliğimizi artırabiliyoruz. İmkanlarımız yaşadığımız yerle kalmıyor globale açılıyoruz. Tarihin en büyük ikilemlerinden biri işte bu. <strong><em>Gelişen teknolojiler bizi içimize mi kapatıyor yoksa dışa mı dönüyoruz?</em></strong></p><p><strong>Görsel Tasarımı:</strong> Google Gemini AI</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3276f9421d76" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yapay Zeka Mesleğimizi Elimizden mi Alacak?]]></title>
            <link>https://medium.com/@tugcegezeeer/yapay-zeka-mesle%C4%9Fimizi-elimizden-mi-alacak-0d30cdcb289e?source=rss-83e16c75f44f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0d30cdcb289e</guid>
            <category><![CDATA[meslekler]]></category>
            <category><![CDATA[i̇çerik-üretimi]]></category>
            <category><![CDATA[yapay-zeka]]></category>
            <category><![CDATA[teknoloji]]></category>
            <category><![CDATA[ai]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tugce Gezer]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 24 Jul 2025 21:36:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-26T11:53:54.443Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>YAPAY ZEKA MESLEĞİMİZİ ELİMİZDEN Mİ ALACAK?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZmbiFkxZGOblxEKB1kxoyw.png" /></figure><p>Yapay zeka artık sadece yeni bir teknoloji değil hayatımızın bir gerçeği haline geldi. Günlük yaşantımızın neredeyse her alanında bizimle birlikte. Bazen farkında bile olmadan onu kullanıyor, etkileşime geçiyoruz. Eğitimden iş dünyasına, sağlıktan otomotiv sektörüne, ticaretten medyaya ve hatta sanata kadar yapay zekadan sık sık faydalanıyoruz. Son yıllarda yapay zekanın bu kadar popülerleşmesi ve kullanımının artmasıyla birlikte akıllarda bazı sorular oluşmaya başladı. Bu soruların başında da <em>“Yapay zeka mesleğimizi elimizden mi alacak ?”</em> geliyor.</p><p>Yapay zekanın iş yükümüzü hafiflettiği hatta bazı işlerimizi tamamen bizim yerimize üstlenmesi yadsınamaz bir gerçek. Bununla birlikte iş yapış şekillerimiz değişti ve bazı meslekler risk altına girdi. Peki yapay zeka mesleklere entegre olarak onlarda bir <em>dönüşüm</em> mü başlattı yoksa yavaş yavaş mesleklerimizin yerini mi alıyor?</p><p>Yapay zeka tekrarlayan ve veri odaklı işlerde oldukça iyi. Günümüzde çağrı hizmetlerinin işlerini fazlasıyla kolaylaştıran chatbotlar bunun güzel bir örneği. Hem çağrı merkezlerinin iş yükü hafifliyor hem de problemlerimize zaman fark etmeksizin daha hızlı çözüm bulabiliyoruz. Üretim hatlarında, pazarlamada, bankalarda, ticaret ve stok yönetiminde, sürücüsüz araçlarda, tanı ve tedavi alanlarında kullanılan otomasyon sistemlerinde de yapay zeka yükselişte. Sağladıkları kolaylıklarsa saymakla bitmiyor: hız, verim, az hata, ölçeklenebilirlik, maliyet ve zaman tasarrufu, iyi kullanıcı deneyimi… İçerik üretimi konusu ise yapay zekanın devrim yarattığı bir konu. Yaratıcı tarafı oldukça yüksek bir teknolojiyle karşı karşıyayız. Blog, makale, e-kitap, e-posta, metin, hikaye, kurgu, gönderi ve ürün açıklamaları gibi yazılı içerik üretimi, yazım ve dilbilgisi konularında içerik düzenleme ve geliştirme, yazılı içerikleri analiz etme veya özetleme, çeviri veya farklı dillerde içerikler, afiş poster, logo, çizim, illüstrasyon gibi görsel içerikler, video içerikler, veriye dayalı içerikler, sesli içerikler, kişiye özel websitesi tasarımı gibi içerikler yapay zekanın içerik üretimi konusunda sağladığı hizmetlerin sadece bir kısmı.</p><p>Tüm bu hizmetler, kolaylıklar ve üretkenlik artışı yapay zekayı vazgeçilmezimiz haline getirdi. Bu da akıllarda yapay zekanın mesleklerin yerine geçiyor olması düşüncesini doğurdu. Ama söz konusu olan bir yerine geçiş değil bir dönüşüm süreci. Meslekler yapay zekayla harmanlanarak daha verimli bir versiyonuna dönüşüyor. Örneğin İK ve işe alım süreçlerinde özgeçmiş tarama, aday eşleştirme gibi işleri yapay zeka yapabiliyor ancak adayla iletişim, mülakat kısmı hala insanda ve yapay zekanın hallettiği kısımla iş yükü azalıyor. Ya da üretimde artık akıllı robotlar kullanıyoruz. Bu robotlar hem hızla çalışıyor hem de kalite kontrol yapabiliyor. Akıllı robotlar üretilmeden önce bu işleri yapan fiziksel işçiler ise bu robotları yöneten personellere dönüşüyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1023/1*FQLJ3v_VLLkRhwr9AehRMg.png" /></figure><p>Tüm bunların yanı sıra el becerisi gerektiren mesleklerde de yapay zekanın insan yerini alması şu an pek mümkün görünmüyor. İnce işçilik veya insan dokunuşu gerektiren berberlik, terzilik, aşçılık, marangozluk, kuaförlük gibi meslekler yapay zekadan destekleyici olarak yararlansa bile hala <em>insan</em>a olan ihtiyaç devam ediyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xwYE4J_HbW8hzB_Mn0kHfQ.png" /></figure><p>Peki yapay zeka gelişmeye ve meslekleri dönüştürmeye devam ederken biz ne yapmalıyız? Teknoloji gelişip değişirken biz de kendimizi geliştirmeli ve ona adaptasyon sağlamalıyız. Yapay zeka analiz eder, üretir ancak hissedemez. İnsani duyguları yoktur. Bu durumu avantaja çevirip rekabet piyasasında öne çıkmak için insan ilişkileri, duygusal zeka gerektiren becerilerimizi artırmalı ve geliştirmeliyiz. Yeni teknolojilere açık olmalı, bakış açımızı sürekli geliştirmeli, esnek ve çok yönlü olarak yapay zekayla işbirliği yapmalıyız.</p><p>Yapay zeka artık hayatımızın bir parçası. Bazı meslekleri değiştiriyor dönüştürüyor, bazılarını belki bitirme potansiyeli var bazılarını ise hala yapabilmesi çok zor. Kısacası önyargılarımızı bir kenara bırakıp yapay zekayı rakibimiz olarak değil, doğru bir şekilde kullanıp iş arkadaşımız olarak görürsek iş süreçlerimizi zamandan, maliyetten tasarruf ederek daha verimli süreçlere dönüştürebiliriz. <em>Unutmayın geleceği şekillendiren biz olacağız, uyum sağlayarak ya da teknolojinin gerisinde kalarak</em>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3mvtfMo3Wh_9mma9u78zfg.png" /></figure><p>Görseller yapay zeka (ChatGPT &amp; Copilot) kullanılarak hazırlanmıştır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0d30cdcb289e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>