<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by UCD on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by UCD on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ucedee?source=rss-54b2c84f0a28------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*fRupiWXJRyP2Fvyz5dX77Q.jpeg</url>
            <title>Stories by UCD on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ucedee?source=rss-54b2c84f0a28------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 16:48:35 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ucedee/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bir Mersin hatırası — Ana ocağına dönüş]]></title>
            <link>https://medium.com/@ucedee/bir-mersin-hat%C4%B1ras%C4%B1-ana-oca%C4%9F%C4%B1na-d%C3%B6n%C3%BC%C5%9F-1004740f20c4?source=rss-54b2c84f0a28------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1004740f20c4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[UCD]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 03 Feb 2016 15:53:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-03T15:53:50.527Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*eplFXxrO3VINUHyEstl6YQ.jpeg" /></figure><p>Bir Mersin hatırası — Ana ocağına dönüş</p><p>Fotoğrafta gördüğünüz kişi annem, bazıları beni ona çok benzetir. Bazıları aynı babansın der. Neyse.</p><p>2012 yılında İstanbul’a geleceğim belli olduğunda dedim ki herhalde ailemle gideriz beni yerleştirirler, sahiplenecek aile dostlarıyla tanıştırırlar falan. Tabi işler öyle olmadı.</p><p>Babamın “Onu tek başına ayakta kalabilecek kadar iyi yetiştirdik” düşüncesinde diretmesiyle annemin “Çok ihtiyacın olduğunda arayacağın 2 numara bunlar” düşüncesi kesişince benim için ailesiz bir İstanbul macerası başladı.</p><p>Bu fotoğraf yanlış hatırlamıyorsam Mersin’e ilk dönüşümden. Belki de iki. Benim yine çok sinirlenip bana sahip çıkmadınız kavgası çıkarmamdan sonra annemin “Sana o gün sahip çıksaydık hep arkandaki güce güvenip sorumluluğunu bilmezdin, eğer bir yerlere geleceksen seni o gün yalnız bıraktığımız için geleceksin” cümlesiyle yine yumuşayıp sarılmıştım.</p><p>O sırada da tweet okuyordum. Açtım ön kamerayı çektim bir kare.</p><p>Ailem hala İstanbul’a gelmedi bu arada. Evin kira olmasın, kendinin olsun gelelim diyorlar, evler çok pahalı diyorum. Alanlar nasıl almış diyorlar.</p><p>Havalar her bozuk olduğunda annem arar hava nasıl der, hep iyi derim senelerdir böyle. Çünkü kötü desem havalar düzelmeyecek ama annem üzülecek.</p><p>O her sorduğunda tokum, her sorduğunda sağlığım iyi ve her sorduğunda her şey yolunda. Çünkü ne olursa olsun anneler üzülmemeli.</p><p>Anneler ve oğulları kitabımın 17.sayfasının 2. Paragrafından.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1004740f20c4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sene 2013, yer Avcılar.]]></title>
            <link>https://medium.com/@ucedee/sene-2013-yer-avc%C4%B1lar-43acc07ad555?source=rss-54b2c84f0a28------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/43acc07ad555</guid>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <category><![CDATA[tattoo]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[UCD]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 03 Feb 2016 15:52:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-03T15:52:25.832Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*ZBv0aGjK16KZaPk9vKmC7w.jpeg" /></figure><p>Sene 2013, yer Avcılar.</p><p>Zengin sevgilim Midpoint’e gidelim dedi bende para yok. İşim var gelemem dedim, o da o zamanki arkadaşı şimdiki sevgilisiyle gitti.</p><p>Arkadaşlarım keyfim yerine gelsin diye buraya getirmişlerdi.</p><p>Bir fotoğrafını çekelim hatıra olsun dediler, olsun dedim. Bunu eski sevgilime attım, KRO MUSUN YA AHAHAH ARABESK DİNLERSİN ŞİMDİ FALAN dedi.</p><p>Evet dedim, yıl 2016. Herkes kartvizitinin arkasına cool şeyler yazarken bende arabesk müzik yazar. Mangalı da çok seviyorum hala.</p><p>Bu çocuk çok garip yaşının adamı değil diye tanıtılırım hala, bana yaşımı sormayın yaşamadım ki.</p><p>İbrahim Tatlıses feat Demet Akalın- Bir ayrılık şarkısı seç, şarkısından alıntıdır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=43acc07ad555" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Hangi semt olduğunu hatırlamıyorum -2011]]></title>
            <link>https://medium.com/@ucedee/hangi-semt-oldu%C4%9Funu-hat%C4%B1rlam%C4%B1yorum-2011-127a2605ba4e?source=rss-54b2c84f0a28------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/127a2605ba4e</guid>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <category><![CDATA[tattoo]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[UCD]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 03 Feb 2016 15:50:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-03T15:50:30.579Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hangi semt olduğunu hatırlamıyorum -2011</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/526/1*5vT2WLwjdZuQAAlYtoSl8A.jpeg" /></figure><p>İstanbula ilk gelişim. Uzun süren bir otobüs yolculuğunun ardından “Demek İstanbul” diyerek sağa sola baktığımı hatırlıyorum.</p><p>Üniversite gezmeye gelmiştik liseyle beraber. Ne güzel üniversiteler diyoruz, kimimiz korktu şehirden kimisi çok sevdi.</p><p>Hava soğuk ama ben yine de soğuk kahve içmek istemiştim. Starbucks bardağını olimpiyat meşalesi gibi taşımayı sevdiğim o yaşlarımda çikolatalı FRAPİÇİNOmu içip gezmeye çıkmıştım.</p><p>Herkes birbirine soruyordu “Sevdin mi İstanbul’u?” Diye. Bana da sordular, sevdim dedim. Zor oğlum dediler, küçük şehir çocuğuyuz yapamayız biz buralarda, “bunlar kolpa” dediler.</p><p>Nasıl kolpa dedim, sırtımızdan vururlar dedi arkadaşım. Vurulmayız dedim. Nasıl vurulmayacağız oğlum baksana insanlara dediler.</p><p>İnsanlara güveneceğimizi kim söyledi dedim, gittim sırtımı denize verdim. İşte böyle yapacaksınız dedim.</p><p>Şimdi çekin bir fotoğrafımı anneme göstereyim ama köprü de görünsün dedim. Açtım kollarımı. Olmamış bir daha dedim, e çirkinsin ondan olmamış dediler. Güldüm, doğru lan dedim.</p><p>İstanbul’a yenilmeyenlerin çarpıcı özellikleri romanımın 44. Sayfasından alıntıdır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=127a2605ba4e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>