<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Uğur Doğan on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Uğur Doğan on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ugurdogan?source=rss-523e3335a154------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*4CArTvh9wRKUXj3u.</url>
            <title>Stories by Uğur Doğan on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ugurdogan?source=rss-523e3335a154------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 04:23:33 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ugurdogan/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Üretim ortamında .env dosyasındaki kritik bilgilerin güvenliğini App Center ile sağlamak]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/%C3%BCretim-ortam%C4%B1nda-env-dosyas%C4%B1ndaki-kritik-bilgilerin-g%C3%BCvenli%C4%9Fini-app-center-ile-sa%C4%9Flamak-fab9be3860eb?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fab9be3860eb</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 13 May 2022 08:40:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:09:29.872Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Üretim ortamında .env dosyasındaki kritik bilgilerin güvenliğini App Center ile sağlamak</h3><blockquote><strong><em>Not: Aşağıdaki bilgiler eğer mobil uygulamanızın yönetimini App Center platformu ile yapıyorsanız geçerli. Eğer kullanmıyorsanız da fikir vermesi açısından okumaya devam edebilirsiniz. Bazen uygulanan fikri alıp kendi sisteminize uyarlamak da işe yarıyor ;)</em></strong></blockquote><p>React native projesi geliştiriyoruz. Geliştirim sırasında farklı ortamlar için (dev-test-prod) farklı .env dosyaları tanımlarız ve farklı ortamlarda farklı .env dosyalarının içindeki bilgileri react-native-config kütüphanesi aracılığı ile okuruz ve kullanırız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/195/1*O77FGJigZFbekxQsjaByVA.png" /></figure><p>Bu aşamada yukarıdaki örnekte de gördüğümüz gibi CLIENT_SECRET değeri kritik bir bilgi içeriyor ve bu bilgiyi .env.production dosyamın içine koymak istemiyorum. Bu dosyamın içeriği şu şekilde;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/271/1*kB3YF7LHbQ65SQFAQN3Fhw.png" /></figure><p>Gördüğümüz gibi burada hiçbir bilgiyi güvenlik açısından tutmuyorum. Peki bu benim nasıl bir mekanizmaya ihtiyacım var? Bu bilgileri farklı bir yerde tutmalıyım ve uygulama derlenirken eğer üretim ortamı için paket çıkarıyorsam bu dosyamdaki bilgilerin üzerine yazılmalı.</p><p>Farklı bir yerde tutmalıyım dediğimiz yer App Center. App center üzerinde üretim branch ayarlarında Environment variables üzerinde .env.production dosyamda XXX olarak görünen bilgileri tanımlıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/231/1*HqGvNXeFcso7U8ksSavGVQ.png" /></figure><p>Şimdi gelelim derlenirken üzerine yazma işine. Burada da bize prebuild script yardım ediyor. React native projenize prebuilt script ekleyebiliyorsunuz. App center bu dosyayı otomatik görüyor ve branch’inizi derlemeden önce (eğer prebuild script yazmışsanız) bu script’i işletiyor. Şimdi ise bu script içerisine aşağıdaki bloğu ekleyelim;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/91c878365d066c12d74d359dbb422091/href">https://medium.com/media/91c878365d066c12d74d359dbb422091/href</a></iframe><p>Script eğer App Center üzerinde EnvFile değişkeni tanımlamışsam bu değişkende ismi tanımlanmış env dosyasını app center üzerinde tanımladığım değişkenler ile eziyor. Peki hangi değişkenler bunlar? Başında RN_ ile başlayan değişkenlerle. Yani projede env dosyanızda abc değişkeniniz varsa bunu app center üzerinde RN_abc olarak tanımlamalısınız.</p><p>Hepsi bu kadar ;)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fab9be3860eb" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/%C3%BCretim-ortam%C4%B1nda-env-dosyas%C4%B1ndaki-kritik-bilgilerin-g%C3%BCvenli%C4%9Fini-app-center-ile-sa%C4%9Flamak-fab9be3860eb">Üretim ortamında .env dosyasındaki kritik bilgilerin güvenliğini App Center ile sağlamak</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[App center üzerinde android uygulamayı aab formatında paketlemek]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/app-center-%C3%BCzerinde-android-uygulamay%C4%B1-aab-format%C4%B1nda-paketlemek-490245bd0c3b?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/490245bd0c3b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 12 May 2022 13:45:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:12:29.938Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Google play artık android uygulamalarında *.aab formatında dosyaları kabul ediyor. App center üzerinde paketleme yapıyorsak bu formatta çıktı alabilmek için aşağıdaki ayarı app center üzerinde açmak gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/506/1*XgPJ2lX7sZEfzDsPkzW8Ag.png" /></figure><p>Bu ayarı açarsanız artık uygulamanız bu formatta paketlenecek. App center üzerinde derleme aşamasında aşağıdaki gibi bir hata ile karşılaşabilirsiniz.</p><p><em>* What went wrong:</em></p><p><em>Execution failed for task ‘:app:packageRelease’.</em></p><p><em>&gt; A failure occurred while executing com.android.build.gradle.tasks.PackageAndroidArtifact$IncrementalSplitterRunnable</em></p><p><em>&gt; Java heap space</em></p><p>Eğer bu hata ile karşılaşırsanız yapmanız gereken gradle.properties dosyasına aşağıdaki satırı eklemek;</p><p><strong>org.gradle.jvmargs=-Xmx4608m</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=490245bd0c3b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/app-center-%C3%BCzerinde-android-uygulamay%C4%B1-aab-format%C4%B1nda-paketlemek-490245bd0c3b">App center üzerinde android uygulamayı aab formatında paketlemek</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React Native Projenizin Olmazsa Olmazları]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projenizin-olmazsa-olmazlar%C4%B1-a0c44fd02d40?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a0c44fd02d40</guid>
            <category><![CDATA[react-native]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 12 Apr 2022 10:54:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:13:39.693Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tipik bir react native projesinde olmazsa olmaz bazı mekanizmalar vardır. Örneğin versiyonlaması nasıl yapılacak? Konfigürasyon yönetimi nasıl yapılacak? Hatalar nasıl gösterilecek? Bu gibi mekanizmalar çoğu react native projesinin çatısını oluşturur ve olmazsa olmazıdır. Bu yazıda bu mekanizmaların neler olduğunu ve uygulamaya entegre etmek için neler yapılması gerektiğinden bahsedeceğim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lhLrpXLuZ9UoKFwY67BxLA.png" /></figure><p><strong>Konfigürasyon Yönetimi</strong></p><p>Konfigürasyon yönetimi oldukça önemli bir konu. Düşünün ki mobil projeniz arka planda bir API servisine erişiyor. Lokalde çalışırken yerel API servisinden test ediyorsunuz, test uygulamanız test API’yi görüyor. Canlı uygulamanız ise üretim API servisine erişmeli. API URL bilgisini her seferinde elle değiştirecek misiniz? Bunun yerine uygulamanın farklı versiyonlarında farklı konfigürasyon değerleri olsa ve bu otomatize olmuş olsa hoş olmaz mıydı? Bunun nasıl yapıldığını <a href="https://ugurdogan.medium.com/react-native-projenizde-konfig%C3%BCrasyon-y%C3%B6netimi-c5ef8167e243"><strong><em>şuradaki</em></strong> </a>linkten detaylı bir şekilde okuyabilirsiniz.</p><p><strong>Özel Font Kullanımı</strong></p><p>Bazen mobil uygulamanızda özel fontlar kullanmak isteyebilirsiniz. Özellikle <a href="https://fonts.google.com/">https://fonts.google.com/</a> sitesinde oldukça güzel fontlar var. Bu fontları mobil projenize entegre ederek kullanabilirsiniz. Bunun nasıl yapıldığını anlattığım yazıma <a href="https://ugurdogan.medium.com/react-native-projenizde-%C3%B6zel-font-kullan%C4%B1m%C4%B1-79e24c2a2969"><strong><em>şuradan </em></strong></a>ulaşabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/868/1*ihyUs2JouH_CvbzbQ5ZS4g.png" /></figure><p><strong>Versiyonlama</strong></p><p>Elbette ki uygulamalarınızın bir versiyonlaması olmalı. Uygulamanızın versiyon numaraları android ve ios mobil uygulamalarında farklı yerlerde tutulur. Uygulama paketlenirken buradan okunarak versiyon numarası oluşturulur. Tabi ki bu versiyon numaralarını her uygulama paketlemesinde manuel arttırmanız gerekir. Bu işlemi otomatize etmek de mümkün. Otomatize ettiğiniz zaman her paketlemede versiyon numaranız arttırılarak o paketlemeye özel bir versiyon numarası oluşturulur. Ek olarak versiyon numarasını örneğin giriş ekranında kullanıcıya göstermek de iyi fikir. Tüm bu süreçlerin nasıl yapıldığını anlatan bir yazı yakında hazırlayacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/860/1*ljf6jqkUvQPjHboyjsmpcA.png" /></figure><p><strong>Icon Kütüphanesi</strong></p><p>Uygulama içinde çoğu yerde icon kullanıyoruz. Bu sebeple içerisinde her ihtiyacımızı karşılayacak bir kütüphane ihtiyacı doğuyor. Burada yardımımıza artık standartlaşmış hale gelen react-native-vector-icons kütüphanesi koşuyor. Zengin icon çeşitleri arasında ihtiyacımız olan icon’u aratıp kullanıyoruz. Kütüphaneye <a href="https://github.com/oblador/react-native-vector-icons"><strong><em>şurdan </em></strong></a>erişip kurabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/902/1*48kOX0rooySjGhXqvANjlQ.png" /></figure><p><strong>UI Kütüphanesi</strong></p><p>React native kütüphanesi içerisinde text, input gibi temel component’ler standart olarak bize sunuluyor. UI açısından zengin bir uygulama geliştirmek için iki yol var, ya kendi component’lerimizi tasarlayacağız ya da bizim için tasarlanmış olan bir kütüphaneyi alıp kullanacağız. Bu aşamada çok fazla seçenek var. Birçok componenti barındıran kütüphaneler de var, farklı bireysel geliştiricilerin yazmış olduğu componentler de var. Burada bir component’i alıp kullanırken dikkat edeceğiniz şu nokta var. Bu component’in Github üzerinde geliştirici tarafından desteği sağlanıyor mu? Component çok uzun süre önce yazılmış ve uzun süredir güncellenmemiş mi? Bu sorular önemli. Çünkü böyle bir kütüphaneyi alıp kullandığınızda aylar sonra react native versiyonu yükseldiğinde ve component yeni versiyonla uyumsuz hale gelebiliyor. Güncelleme de almadığından uygulamanızda sorunlar çıkarmaya başlıyor. Bu durumda component’i silip alternatifini bulmak için efor sarf etmeniz gerekiyor. UI kütüphaneleri içerisinde react-native-elements, native-base bu kütüphanelerden en popülerleri.</p><p><strong>Kullanıcı Bilgilendirmeleri</strong></p><p>Uygulamalarda zaman zaman kullanıcılarınızı bilgilendirmeniz gerekir. Örneğin bir network hatası olduğunda hata mesajı vermeniz gerekebilir. Kullanıcı zorunlu bir alanı doldurmadığında uyarı mesajı vermeniz gerekebilir. Ya da bir işlem sonucunu bilgi mesajı ile bildirmek isteyebilirsiniz. Bu amaç için benim tercih ettiğim iki yöntem var. Birincisi toast mesajları, ikincisi modal mesajlar.</p><p>Toast mesajları genelde belirli süre belirip sonra kaybolan mesajlardır. Genelde üstte belirip bir süre sonra kaybolsalar da siz ihtiyacınıza göre özelleştirebilirsiniz. Bu amaçla yazılmış en popüler kütüphane react-native-toast-message kütüphanesi</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/749/1*-hEOj8pyld6AyenYFChdvg.png" /></figure><p>Yok ben modal olarak göstermek istiyorum diyorsanız bunu da projenize uygulayabilirsiniz. Bunu yapmak için ilk olarak react-native-modal kütüphanesini yüklemelisiniz. Sonrasında ise kendi mesaj tasarımlarınızı yaparak modal olarak kullanıcılarınıza mesajlarınızı gösterebilirsiniz. Bunu nasıl uyguladığımı gösteren bir yazıyı yakında hazırlayacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9q1QNWkTIjQUXa51stgIAw.png" /></figure><p><strong>Değişik Ekran Büyüklüklerine Adaptasyon</strong></p><p>Günümüzde mobil cihaz ekranları çok farklı boyutlarda. Bizden beklenen uygulamamızın tüm bu ekran boyutlarına uyum sağlaması ve ölçeklenmesi. Bunu sağlamak çok kolay olmasa bile imdadımıza yetişen bir kütüphane var. <a href="https://github.com/nirsky/react-native-size-matters">react-native-size-mattes</a>. Bu kütüphaneyi kullanarak yazı boyutlarını, component’ler arasında bıraktığınız boşlukları ekran boyutuna göre otomatik ölçeklendirebilirsiniz. Böylece mobil cihaz için tasarladığınız ekranları tablette açtığınızda düzgün bir biçimde ölçeklendirilecektir. Kullanmanızı öneririm.</p><p><strong>Uzun Süren İşlemler</strong></p><p>Diyelim ki uygulamanız arka planda bir API servisine bağlanıyor ve bilgi alışverişi yapıyor. Bu aşamada siz bir butona bastığınızda ve uygulamanız API servisine gidip geldiğinde bu işlem bir zaman alacaktır. Bu zaman diliminde kullanıcılarınıza “arka planda bir şeyler yapılıyor” hissiyatını vermeniz gerekir. Aynı zamanda ekranı bu süre boyunca pasif yapmalısınız ki kullanıcı işlem sürerken ikinci kez butona basmasın. Tüm bunlar için ekranda işlem sürdüğünü belirten bir component tasarlamalısınız. Bu amaçla ben gene react-native-modal kütüphanesinden destek alıyorum. Bir modal ile kullanıcılara işlemin sürdüğünü belirtiyorum. Bunu nasıl yaptığımı belirten bir yazı yakında hazırlayacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QelcaPRdJw49PTHZr2Hxjg.png" /></figure><p><strong>Belalı Tarih Formatları</strong></p><p>Tarih verisi ile uğraşmak yazılımcılar için her zaman belalı bir konu olmuştur. Tarih hatalarından dolayı nice faturalar yanlış kesilmiş nice işlemler zamansız başlamıştır. Bu sebeple tarih verisi ile nasıl çalışacağımız ekranda nasıl göstereceğimiz gibi konular önemli. React native projenizde bu amaca hizmet eden ve artık baskın olarak popüler olmuş bir kütüphane <strong>moment </strong>kütüphanesi. Kurun ve mutlaka kullanın.</p><p><strong>Http Erişimleri</strong></p><p>Bir çok kez belirttim. Çoğu react native uygulamasında iş katmanı olarak arka planda bir API servisi kullanılıyor. API servisine erişimde ise bir kütüphane ihtiyacı doğuyor. Burada gene açık ara en popüler olan kütüphanelerden <strong>axios </strong>imdadımıza yetişiyor. Bu kütüphanede yer alan “interceptors” yardımı ile istek göndermeden önce veya cevap geldikten sonra araya girerek, token alma gibi işlemleri kolayca uyarlayabiliyorsunuz. Axios kullanımının detaylarını anlattığım bir yazıyı yakında yazacağım.</p><p><strong>Uygulama Çatlamaları, Hata Logları, Kullanım İstatistikleri</strong></p><p>Uygulamalarınız üretim ortamına çıktığı anda artık kullanıcılarınız ile baş başa kalır. Kullanıcılar gaddardır sizin testlerinizde aklınıza bile gelmeyecek şekilde uygulamanızı zorlarlar. Dolayısı ile test aşamasında gözden kaçmış bir çok senaryo oluşabilir uygulamanız çatlayabilir, kapanabilir. Kullanıcılarınızdan şikayetler alırsınız. Peki üretim ortamında kullanıcılar ne hata aldı? Ne oldu da uygulamanız çatladı?</p><p>Ya da diğer bir senaryo. Uygulamanızda bazı ekranlar tasarladınız ama bu ekranlardan hangilerine ne sıklıkla giriliyor, kullanıcılar hangi butonlara basıyor öğrenmek istiyorsunuz.</p><p>İşte tüm bu işlemler için uygulamalarınızın kullanımı boyunca bilgi toplayacak bir mekanizmaya ihtiyaç var. Bunu doktorunuzun size holter cihazı takması gibi düşünün. Bu amaca hizmet eden gene bir çok yapı mevcut. Ben uygulamalarımda “Microsoft App Center” platformunu kullanıyorum. Bu platformun sağlamış olduğu react native kütüphanelerini kurup uygulamamıza uyarlıyoruz. Sonrasında app center web portalinden tüm verilere erişip uygulamanızın analizini yapabilirsiniz. Bu konuda bir yazı da yakın zamanda geliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*X5GoOibxRc3nmdQF2W5-pg.png" /><figcaption>App Center Web Portal</figcaption></figure><p><strong>Navigasyon</strong></p><p>Uygulamanız bir çok farklı ekrandan oluşuyor. Ekranlar arasında geçiş yapıyorsunuz. Android cihazlarda fiziksel “geri” tuşu var ve bu tuşa basıldığında otomatik bir önceki ekrana dönmeye çalışıyor. Bu bazen istediğiniz bir şey bazen değil. İşte uygulama içinde ekranlar arasındaki tüm bu gezinme deneyimini yönetecek bir yapıya ihtiyaç duyuluyor. Bunun için gene standartlaşmış bir kütüphane var. React navigation kütüphanesi. Bu kütüphaneye <a href="https://reactnavigation.org/docs/getting-started/"><strong><em>şuradan </em></strong></a>ulaşabilirsiniz. Bu kütüphanenin kullanımı ve püf noktaları ile ilgili hazırlayacağın yazı yakında burada olacak.</p><p><strong>Uygulama içi Kalıcı Veri Saklama</strong></p><p>Giriş ekranı tasarladınız ve burada “Beni Hatırla” özelliği eklediniz. Kullanıcı bu özelliği seçtiğinde kullanıcı adını saklayıp bir sonraki giriş işleminde otomatik göstermelisiniz. Hafızada tutsanız uygulamanız kapandığında silinecek. Veri tabanında tutmak çok zahmetli. Burada başka bir mekanizma lazım. Uygulamanız silinmediği taktirde kapansa bile bu veriyi saklayacak bir mekanizma. Bu işlem için react native’de popüler olan Async Storage kütüphanesi kullanılıyor. Kütüphane eskilerde react native içerisinde varsayılan olarak geliyordu sonrasında çıkarıp paket haline getirildi. <a href="https://github.com/react-native-async-storage/async-storage"><strong><em>Şuradan </em></strong></a>kütüphaneye erişebilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a0c44fd02d40" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projenizin-olmazsa-olmazlar%C4%B1-a0c44fd02d40">React Native Projenizin Olmazsa Olmazları</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React native projenizde Konfigürasyon Yönetimi]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projenizde-konfig%C3%BCrasyon-y%C3%B6netimi-c5ef8167e243?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c5ef8167e243</guid>
            <category><![CDATA[react-native]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 11 Apr 2022 09:31:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:13:42.316Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkese merhaba. Konuya bir örnek vererek giriş yapalım. Diyelim ki mobil projeniz bir API servisine erişim sağlayacak. Uygulamamızın da test ve canlı versiyonları var. Dolayısı ile arka planda da hem test hem de canlı API uç noktası bulunuyor. Peki bu durumu uygulamamızda nasıl yönetiriz? Uygulamamızın farklı versiyonları farklı API uç noktalarına nasıl erişir? Bir tık ilerisini düşünelim. Bunu CI/CD süreçlerimize nasıl uyarlarız? Tüm bunların yanıtları için okumaya devam.</p><p>Öncelikle react native projemizde bu işi çözmek için kullanacağımız kütüphanenin adı “<strong>react-native-config</strong>”. <a href="https://github.com/luggit/react-native-config">Bu kütüphaneyi</a> öncelikle projemize ekliyoruz. Ekleme işleminden sonra yapacağımız diğer işlem farklı parametreleri farklı ortamlar için tanımlayabileceğimiz <strong>env </strong>dosyaları. Projemizin ana dizininde dilediğiniz kadar farklı env dosyası yaratabilirsiniz. Benim kendi projem için kullandığım env dosyaları.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/204/1*HNo0PPNIKYgTM1ZaJpKxGQ.png" /></figure><p>Burda<strong> .env</strong> dosyasını lokal testlerim için, <strong>.env.staging</strong> dosyasını test uygulaması için <strong>.env.production</strong> dosyasını ise üretim ortamındaki uygulama için tanımladım. Dosyaların içine baktığımızda ise bir tane parametrenin tanımlı olduğunu görüyoruz. API_URL parametresi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/273/1*Y1lE47CaWUWm5d2nf4fBww.png" /><figcaption>.env dosyası içeriği</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/382/1*hHV2aOhb1QmUV14gL6AR4w.png" /><figcaption>.env.production dosyası içeriği</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/375/1*RWHtVvg1XO2gHmnqOUTCUw.png" /><figcaption>.env.staging dosyası içeriği</figcaption></figure><p>Gördüğünüz gibi API_URL parametresi farklı ortamlarda farklı değere sahip. Demek ki ben kodu içerisinden sadece <strong>API_URL</strong> parametresini çağıracağım ama o farklı ortamlarda farklı URL döneceği için farklı uç noktalara bağlanacak. Güzel. Buraya kadar her şey yolunda. Kodumuza da bakacak olursak;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/432/1*q0-C1Q_J0ECfeA3_UDl_rg.png" /></figure><p>Gördüğünüz gibi <strong>Config.API</strong>_URL diyerek uç nokta tanımımı yapıyorum. Sadece bu kadar. Kodumuzun doğru çalışması için android ve ios tarafında yapılması gereken bir kaç ayar daha var. Onları tanımlayalım.</p><p><strong>Android</strong></p><p>Android tarafında ilk yapılacak iş farklı ihtiyaçlar için farklı derleme tipleri tanımlamak. <strong>android/app/src/build.gradle </strong>dosyasını açıyorum. Lokal testlerim için <strong>debug</strong>, üretim ortamı için <strong>release</strong>, test ortamı için ise <strong>stagingRelease </strong>tiplerimi tanımlıyorum. Tabiki release için farklı bir keysore yaratmak ve onu da signingConfigs altında tanımlamak gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*yAXNSrBs3UR0MLtXkHdnLw.png" /></figure><p>Gene aynı dosya üzerinde hangi derleme tipinin hangi env dosyasını göreceğini tanımlamam gerekiyor. Bunun için en üstte şu tanımlamayı yapıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/713/1*bLv52DUleq_3_Eh566s8Kw.png" /><figcaption>Kırmızı ile işaretli tanımları yapmak gerekiyor</figcaption></figure><p>Evet şu an android ortamımız hazır. Peki nasıl test ederiz. Örneğin release tipi için kodunuzu aşağıdaki gibi çalıştırarak test edebilirsiniz. release yerine bir sonraki denemede stagingRelease yazarak çalıştırın ve farklı variant’lar için farklı API servislerine bağlandığını test edin.</p><p><strong>npx react-native run-android — variant release</strong></p><p><strong>ios</strong></p><p>Gelelim ios ortamı için yapılacaklara. Tabiki bu ayarları mac os işletim sisteminde yapmamız gerekiyor. <strong>XCode </strong>ile projemizi açıyoruz. Üstteki menüde “<strong>Product&gt;Scheme&gt;Edit Scheme</strong>” adımlarını seçiyoruz. Açılan ekranda aşağıda “<strong>Duplicate Scheme</strong>” seçeneğini seçiyoruz. Şu an varsayılan şemadan yeni bir şema yaratmış olduk. Bunu yukarda Android kısmında yaptığımız farklı “<strong>Build Type</strong>” tanımlamak gibi düşünebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/427/1*rtThATZjdgMVALjE4ubEJA.png" /></figure><p>Yeni yaratılan şemaya üstte bir isim veriyoruz. Bu şemayı test için yaratacağız bu sebeple bu şemaya ‘<strong>ProjeAdı Staging</strong>’ diyebilirsiniz. Aynı zamanda resimde sağ altta görünen <strong>Shared </strong>ifadesini işaretlemelisiniz.</p><p>Şimdi ise sol tarafta Build sekmesini açıyoruz ve <strong>Pre-actions</strong> adımına tıklıyoruz. Alttaki <strong>+</strong> işaretinden <strong>New Run Script</strong> Action diyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/475/1*pSfR7tzo0Ww-zUGV0v_Z0w.png" /></figure><p>Açılan ekranda alttaki scripti tanımlamalısınız. Bu script derleme öncesinde .env.staging dosyasını .env dosyasının üzerine kopyalayacak böylece staging dosyamız geçerli olacak. Önemli hatırlatma. Üstte <strong>Provide build settings from</strong> adımında projenizin mutlaka seçili olması. Bu <strong>$(PROJECT_DIR)</strong> değerinin okunması için gerekli.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/746/1*e9u5FOKYZK6PCGHRWd4_ag.png" /></figure><p>Üstte yapılan adımların aynısını production ortamı için de yapmalısınız. Şema ismine ‘<strong>ProjeAdı Production</strong>’ gibi bir isim verebilirsiniz. Aynı zamanda Pre-actions sekmesinde tanımladığınız script de aşağıdaki gibi olmalı.</p><pre>cp &quot;${PROJECT_DIR}/../.env.production&quot; &quot;${PROJECT_DIR}/../.env&quot;</pre><p>Evet şu an elimizde 3 farklı şema var. Biri varsayılan debug ortamımız için biri test uygulaması için sonuncusu ise üretim ortamı için. Bu uygulamaların farklı API’lere bağlandığını gene Xcode üzerinde aşağıdaki gibi farklı şemaları seçerek deneyebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/577/1*_cKBVMyo7VhxkcrlQAduRw.png" /></figure><p><strong>CI/CD Süreci</strong></p><p>Şimdi ise CI/CD süreçlerinde tüm bu yaptıklarımızı kullanalım. Biz uygulama dağıtım süreçleri için <strong>Microsoft App Center</strong> ortamını kullanıyoruz. Siz bu ortamı kullanmıyor olabilirsiniz fakat ana fikri anlamak için yazıyı okumaya devam edin derim. <strong>appcenter.ms</strong> adresinden portale giriş yapıyoruz.</p><p>Öncelikle <strong>ios </strong>projemizi seçiyoruz. Sol tarafta yer alan menüde Build sekmesini seçiyoruz. App center, repository ortamı (Azure Devops, Github, vb..) ile bağlı olduğundan projemize ait branch’ler listeleniyor. Şu branch üzerinde şu env ortamı kullanılsın şeklinde ayar yapmamız gerekiyor. Bunun için altta sarı ile işaretli branch konfigürasyonuna giriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YyAzIkAewsPRbEl-lWVRNw.png" /></figure><p>Konfigürasyon ayarlarında aşağıda gördüğünüz gibi tanımladığımız farklı şemalar listelendi. Burdaki şema seçimleri size kalmış. Uygun branch için uygun şemayı eşleştirmelisiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/524/1*BhnKooquIBzzLC2zH6b03w.png" /></figure><p>Aynı işlemi <strong>android </strong>app center projemde de uyguluyorum. Android projesinde de şema seçimi yerine “<strong>Build Variant</strong>” seçimi yapılıyor. Tek fark bu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/510/1*YFrZNNM9NxDkN42sO5VyYQ.png" /></figure><p>Peki ben süreçleri nasıl uyguluyorum? Öncelikle lokalde çalışırken API projemi debug modda çalıştırıyorum. Sonrasında mobil projemi herhangi bir variant (android)veya şema(ios) seçmeden çalıştırıyorum. Böylece .env dosyasını okuyor. Bu dosyada da lokaldeki localhost API url tanımlı. Böylece hem API tarafında hem de mobil tarafta debug yapabiliyorum.</p><p>Sonrasında işim bitince çalıştığım lokal branch’i repository’e push’luyorum. Remote branch üzerinde kodumun en güncel hali artık var. Bu branch’in app center ayarlarında build variant/şema olarak staging seçili. Dolayısı ile bu bnrach’in derlediği uygulama test uygulaması. Çıkan ios ve android test uygulamalarını fiziksel cihazlarda test ediyorum.</p><p>Sonrasında dev branch üzerine PR çıkıyorum. Dev branch artık güncel. Dev branch ayarlarında build variant/şema olarak gene test seçili. Burdan mobil uygulamaları derliyorum ve müşteriye dağıtıyorum. Müşteri test uygulamasını istediği gibi test ediyor.</p><p>Son aşamamız ise canlı ortam. Müşteri testlerimiz de başarılı ise dev-&gt;master PR çıkıyorum. Master branch ayarlarında production variant/şema ayarları seçili. Dolayısı ile artık üretim ortamı API URL’yi görecek. Master branch üzerinden derlenip üretilen uygulamalar ise ister genel marketlere, istenirse de kurumsal marketlere otomatik dağıtılıyor.</p><p>Umarım yazım anlaşılır ve çok karmaşık değildir. Her türlü sorularınızı yorumlara yazabilirsiniz. Fırsatım oldukça cevaplayacağım. Kendinize iyi bakın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c5ef8167e243" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projenizde-konfig%C3%BCrasyon-y%C3%B6netimi-c5ef8167e243">React native projenizde Konfigürasyon Yönetimi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React Native Projenizde Özel Font Kullanımı]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projenizde-%C3%B6zel-font-kullan%C4%B1m%C4%B1-79e24c2a2969?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/79e24c2a2969</guid>
            <category><![CDATA[fonts]]></category>
            <category><![CDATA[react-native]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 Apr 2022 06:45:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:13:43.926Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>React native projenizde özel font kullanmak için yapmamız gereken adımları anlatmaya hızlı bir giriş yapalım.</p><p>Öncelikle projemizde assets adında bir dizin yaratıyoruz ve altına fonts adında bir dizin yaratıyoruz. Sonrasında ise bu dizin altına eklemek istediğimiz fontları ekliyoruz. <a href="https://fonts.google.com/">https://fonts.google.com/</a> sitesi etkileyici fontlar bulmak için güzel bir site</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/645/1*NA_j3Xdr0lavy66EVkrlXw.png" /></figure><p>0.60+ react native versiyonuna sahip projeniz için proje ana dizininde react-native.config.js dosyasını yaratıp içeriğine şunu yapıştırıyoruz.</p><p><strong>module.exports = { project: { ios: {}, android: {}, }, assets: [‘./assets/fonts’], };</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/238/1*A07t-8ukwj41UBnNEPFfsA.png" /></figure><p>Son olarak yapacağımız işlem komut satırında proje dizini içinde aşağıdaki komutu çalıştırmak</p><p><strong>npx react-native link</strong></p><p>Burda link işlemi android/app/src/main/assets/fonts dizini altında fontlarımızı ekleyecek, ios için ise info.plist ve project.pbxproj dosyalarına font tanımlarını bizim için ekleyecek.</p><p>Sonrasında tek yapmanız gereken aşağıdaki gibi style tanımınızda fontunuzu kullanmak. Burda dikkat etmeniz gereken nokta birincisi font adında .ttf uzantısını kullanmamak, ikincisi ise büyük küçük harfe dikkat ederek tam ismi girmiş olmak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/302/1*atoKlVK9bCIqye9ukcXqyw.png" /></figure><p>Not: Android projenizde sorun yaşarsanız komut satırında aşağıdaki işlemleri yaparak, projenizi tekrar baştan derleyip çalıştırın</p><p><strong>cd ./android</strong></p><p><strong>./gradlew clean</strong></p><p>Önemli Not: Eğer stiliniz içinde fontWeight ‘bold’ olarak kullanırsanız bu fontFamily olarak belirttiğiniz fontun gösterimini engelleyebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/631/1*m-XyFwlcM-46BbUOnIucMQ.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=79e24c2a2969" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projenizde-%C3%B6zel-font-kullan%C4%B1m%C4%B1-79e24c2a2969">React Native Projenizde Özel Font Kullanımı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React Native Mobil Uygulamasında ‘Client Credential Flow’]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-mobil-uygulamas%C4%B1nda-client-credential-flow-8cd947b168b5?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8cd947b168b5</guid>
            <category><![CDATA[authorization]]></category>
            <category><![CDATA[net-core-6]]></category>
            <category><![CDATA[rest-api]]></category>
            <category><![CDATA[react-native]]></category>
            <category><![CDATA[azure]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 04 Apr 2022 08:36:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:19:12.928Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>React native projenizde ‘<strong>Client Credential Flow</strong>’ kullanarak arka plan API projenize erişmek isteyebilirsiniz. Bu durumda kullanıcılarınızı değil mobil uygulamanızı yetkilendirmeniz gerekir. Çünkü ortada bir kullanıcı yok. Bizim senaryomuzda react native projemizde ‘Client Credential Flow’ kullanarak <strong>Microfost Azure</strong> üzerinde barınan ve korunan bir <strong>.Net core API </strong>projesine erişeceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/630/1*L5l-SKshZn95Ez8GFzBf8A.png" /><figcaption>React Native with Client Credential Flow</figcaption></figure><p>Az lafla hemen işe başlayalım. Öncelikle Azure üzerinde hem mobil proje için hem de API projesi için bir uygulama tanımlayacağız. Bunun için <a href="https://portal.azure.com/">https://portal.azure.com</a> adresinden <strong>Azure Portale</strong> giriş yapıyoruz. <strong>Azure Active Directory &gt; App Registrations &gt; New Registration</strong> diyerek iki uygulamayı da tanımlayalım(API ve Mobil).</p><p>İlk olarak API projemizi tanımlayacağız. Bunun için ‘<strong>New Registration</strong>’ diyerek uygulamamıza uygun bir isim veriyoruz ve oluşturuyoruz. Sonrasında uygulama içerisinde sol menüde ‘<strong>Expose an API</strong>’ adımını seçiyoruz. Burada üst kısımda Application ID URI değeri ‘<strong>api://client_id</strong>’ olmalı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/499/1*u07prFVSj12_glliUOkUaQ.png" /></figure><p><strong>Client Id</strong> dediğimiz overview ekranında gördüğünüz Client Id değeri olmalıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/409/1*dc37of8M_iPxIEXJYzMPQw.png" /></figure><p>Expose an API sekmesinde bulunan ‘<strong>Add new scope</strong>’ butonuna basarak yeni bir scope tanımlayacağız. Aşağıdaki gibi scope tanımını yapıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/430/1*oANBN-uV_0A103hBRX2Xzw.png" /></figure><p>Şimdi ise mobil uygulama için bir uygulama tanımlayalım. Gene <strong>Azure Active Directory &gt; App Registrations &gt; New Registration</strong> diyelim ve uygulamamıza bir isim verelim. Sonrasında ‘<strong>Certificates &amp; Secrects</strong>’ adımından ‘<strong>New Client Secret</strong>’ diyerek bir secret yaratıyoruz. Secret value değerini bir kenara kaydediyoruz çünkü bu ekrandan çıkınca bir daha ona erişemeyeceksiniz.</p><p>API permissions adımında ‘<strong>Add new permission</strong>’ diyoruz ve açılan pencerede ‘<strong>My APIs</strong>’ seçiyoruz. Altta daha önce yarattığımız API projemiz belirecek onu seçiyoruz. İlerleyen pencerede ‘<strong>Permissions</strong>’ altında <strong>access_as_user</strong> seçeneğini seçiyoruz ve ‘<strong>Add permission</strong>’ diyerek bitiriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/325/1*y8xCOCZdiLhBLjCagr_ZHg.png" /></figure><p>API’miz şu şekilde eklenmiş olacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/713/1*0ZjfUL2DwJeSxkA1jIFneA.png" /></figure><p>Şimdi ise Azure üzerinde App Registrations altında ilk oluşturduğumuz API projemize geri dönüyoruz. Bunu yapmadan önce mobil projemizde ‘<strong>Overview</strong>’ sekmesinde ‘<strong>client Id</strong>’ değerini kopyalıyoruz. Şimdi API projemize gidebiliriz. ‘<strong>Expose an API</strong>’ sekmesine tıklıyoruz. Açılan sayfada ‘<strong>Authorized client applications</strong>’ bölümünde ‘<strong>Add a client application</strong>’ düğmesine basıyoruz. Client ID kısmına kopyaladığımız mobil App client Id değerini giriyoruz. Altında yer alan ‘<strong>Authorized scopes</strong>’ kısmında yer alan kutuyu işaretliyoruz ve kaydediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/504/1*hk7uSJvfla9Tpt8YhSc8sA.png" /></figure><p>Azure tarafında yapacağımız işlemler bitti. Hem API hem de mobil uygulamalarımızı register ettik. Şimdi ise react native mobil uygulamamızda ve .net core backend API projemizdeki ayarlara gelelim.</p><p>İlk olarak react native uygulamamızdan başlayalım. API erişimi için popüler kütüphanelerden biri olan <strong>axios</strong>’u kullanıyoruz. Erişimi yönetecek bir Api.js dosyası içerisinde yapılması gereken ilk olarak instance yaratmak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/339/1*dDWNZBwGeCTWOGzFsdIHUg.png" /></figure><p>Sonrasında ise <strong>interceptor</strong>’ler devreye giriyor. İsteği göndermeden önce araya girdiğimiz <strong>request interceptor</strong>’de önce kayıtlı token var mı bakıyoruz. Yoksa token alıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/428/1*c-_2jp6R3afle42vqDI75w.png" /></figure><p><strong>Response interceptor</strong>’de ise eğer unauthorized hatası almışsak gene gidip access token alıyoruz ve kaydediyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/573/1*3hAdUw95U8SjAwQnRMaKFA.png" /></figure><p>Access token aldığımız method aşağıdaki gibi. Burada; <strong>url </strong>kısmında kapalı olan yere <strong>tenant id</strong> bilgisi geliyor. <strong>Client secret </strong>değerimiz azure mobil uygulama tanımımızda tanımladığımız secret değeri. <strong>Client id</strong> değeri azure mobil uygulama tanımımızdaki overview ekranındaki client id. <strong>Scope </strong>tanımımızda kapalı olan yere azure api uygulama tanımındaki overview ekranındaki client id değeri gelecek.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/751/1*0J493vZn9CRbO_CwJxPtOQ.png" /></figure><p>Şimdi ise .NET Core Api projemizdeki ayarlara göz atalım. Yeni bir .net core wep api yaratırken ‘Authentication type’ olarak Microsoft identity platform seçerseniz işimiz oldukça kolaylaşacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/599/1*4S2z62T4gJxjPCukiRidLw.png" /></figure><p>Sonrasında ise yarattığımız projede appsettings.json dosyasına gidiyoruz. Bu dosyada aşağıdaki değerler otomatik tanımlı durumda. Biz sadece projemize göre dolduracağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/448/1*bQN98nGZJEeSkSy9uaWO8Q.png" /></figure><p>Domain bilgisine erişmek için Azure portal sağ üst köşedeki <strong>settings </strong>butonuna basıyoruz. <strong>Directories + subscriptions </strong>sekmesinde ilgili domain bilgisini göreceksiniz. <strong>Tenant Id</strong> bilgisi gene aynı ekranda yer alan directory Id bilgisi olacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*9dO3DjgN0FhENtzW7-y7qg.png" /></figure><p><strong>Client id</strong> bilgisi ise Azure üzerinde tanımladığınız API projenizin Client id bilgisi olacak. Bu ayarları yaptıktan sonra API kısmını da tamamlamış olduk. Artık react native projenizde API methodlarına yapacağınız çağrılarda önce Azure üzerinden token alınacak sonrasında ise API’ye mobil projeniz erişebilecek. Tabi API projenizde methodlarınızı authorize anahtarı ile koruma altına almayı unutmamalısınız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/504/1*7kCj9VeHDUn1e-0R_msyNg.png" /></figure><p>Umarım birilerinin işini kolaylaştırmışımdır. Kendinize iyi bakın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8cd947b168b5" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-mobil-uygulamas%C4%B1nda-client-credential-flow-8cd947b168b5">React Native Mobil Uygulamasında ‘Client Credential Flow’</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React Native Projenizde Flex Layout Temel Prensipleri]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projenizde-flex-layout-temel-prensipleri-54335f58a2b0?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/54335f58a2b0</guid>
            <category><![CDATA[mobil-uygulama-geliştirme]]></category>
            <category><![CDATA[react-native]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 24 Mar 2022 06:55:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:19:15.125Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>React native UI/UX tasarımı yaparken ihtiyaç duyduğumuz temel prensipleri çoğu zaman hatırlama ihtiyacı duyabiliyoruz. Bu sebeple “aslında şöyle tek sayfalık bir döküman olsa da ihtiyaç anında baksam” düşüncesinden yola çıkarak temel prensipleri özetleyen tek sayfalık bir döküman oluşturdum. Bastırıp yanıbaşınıza koyabilir ve ihtiyaç anında bakabilirsiniz. Umarım birilerinin işine yarar. Kendinize iyi bakın.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VhaD_M4m7XAW2biHg7PoNg.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=54335f58a2b0" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projenizde-flex-layout-temel-prensipleri-54335f58a2b0">React Native Projenizde Flex Layout Temel Prensipleri</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Garmin saatinizin ekranı bozulduysa… Çaresi var.]]></title>
            <link>https://ugurdogan.medium.com/garmin-saatinizin-ekran%C4%B1-bozulduysa-%C3%A7aresi-var-8ee8016c3d8e?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8ee8016c3d8e</guid>
            <category><![CDATA[watches]]></category>
            <category><![CDATA[fenix]]></category>
            <category><![CDATA[screen-replacement]]></category>
            <category><![CDATA[garmin]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 16 Apr 2020 19:06:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-04-21T12:46:06.082Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Açık su yüzücüsüyüm. Triatlon, yüzme, koşu gibi sporlarla ilgilinen çoğu sporcunun ilk tercihi bir garmin saat sahibi olmak ve antrenmanlarını takip etmektir. Bende onlardan biriydim. İlk bütçemi toparladığımda bir garmin fenix 5s sahibi oldum. Tüm havuz antrenmanlarımda ve açık su antrenmanlarımda &amp; yarışlarımda benim yanımdaydı. Ta ki o güne kadar.</p><p>Saatimi alalı 2.5 sene falan olmuştu. Bir gün baktım ki ekranda beyaz bir nokta. Nedir bu falan diye düşünürken saatler geçtikçe beyaz nokta büyümeye başladı. Ertesi gün uyandığımda artık tüm ekranı neredeyse kaplamıştı. Saati yurt dışından almıştım ve Garmin saatlerine 2 yıl garanti veriyordu. Bunu biliyordum. Ama binlerce lira verdiğim bir ürünün 2.5 yılda bozulması normal miydi? Moralim bozuldu. Önce Garmin yurt dışına mail attım. Bir süre yazıştıktan sonra bana yardımcı olacaklarını söylediler. Sevindim. Sonradan Türkiye’de yaşadığımı öğrenince beni resmi Türkiye dağıtıcısına yönlendirdiler.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*gglIKTALuALpH5fUcuOUSA.jpeg" /><figcaption>Saat ekranındaki beyaz nokta</figcaption></figure><p>Garmin Türkiye dağıtıcısı ile yaptığım yazışmalarda bana saatin ekranının değişmediğini, eğer saati gönderirsem bana bir üst modelini az bir ek indirim ile verebileceklerini söylediklerinde umutlarım tükendi. Saatin yeni modelinin fiyatının 5.000 TL üzerinde olduğunu düşünürsek bu benim için yeni bir masraf kapısıydı.</p><p>Bu defter kapandıktan sonra gene araştırmaya giriştim ve saatin ekranını çıkma olarak malum çin sitesinde 58 dolara buldum. Gerçekten inanılır gibi değildi. Çok sevinmiştim. O dönemde Çin’de korona daha yeni yayıldığından Çin kargo sistemi göçük durumdaydı o yüzden bana beklememi söyledi ve 2 ay kadar sonra ekranı kargoladı. Kargo elime ulaştığında (uzun bir dezenfekte işleminden sonra:) ) ekran elimdeydi. Şimdi ise yapılacak mevcut ekranımı değiştirmekti. Buradan sonrasında artık teknik olarak ne yapmanız gerektiğini anlatacağım.</p><p>İlk olarak saatin arka panelindeki 4 adet vidayı açıyoruz ve bir kenara koyuyoruz. Bunun için T4 uçlu tornavida kullanmanız gerekiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*3KxPc20d1R517RdyTjX0gA.jpeg" /><figcaption>sol tarafta gelen ekran (ekran ve kasa bir geliyor yapışık) sağ tarafta benim saatim</figcaption></figure><p>Saatin içini açtığımızda aşağıdaki manzara bizi karşılıyor. X olarak gösterdiğim kısımda kırmızı bir parça var. Hemen onu alıp kaybolmasın diye kenara ayırın. Temel olarak saati 3 kısım olarak değerlendirebilirsiniz. Arka kapak kısmı, ana kart kısmı ve ekran &amp; gövdeden oluşan kısım (saatin ekranı ve kasası birbirine yapışık) . Aynı zamanda saatte her şey soketlerle bağlı ve saat sadece 3 soketten oluşuyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*_MQpIHv810-9irbXgi-ZJA.jpeg" /></figure><p>Yukarıda ilk olarak çıkaracağınız soket 1 numaralı soket. Bu soket saatin arka kapağını ana karta bağlıyor. Bu soketi çekerek veya çok ince plastik ile yukarı ittirerek çıkarın. Yeterli güç uyguladığınızda çıkacaktır. Kilidi yok. Ama tabiki hassas devrelerle uğraşıyorsunuz. Dikkati hiç bırakmayın. Çıkardıktan sonra kapağı kenara koyun.</p><p>Şimdi 2 numaralı soketi aynı yöntem ile çıkarın. Bu iki numaralı soketin yeni gelen ekranda da olduğunu farketmişsinizdir. Ekran değişiminde onu gene aynı yere takacağız.</p><p>Şimdi anakartın vidalarını “A” ve ”B” noktalarından söküyoruz. Bu işlem için de T4 hassas tornavida kullanılabilir. Vidaları söktükten sonra ana kartı çekip çıkarmalısınız. Burada gene ince işçilik olacak acele etmeyin sabırlı olun.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*m8F0yDAEEpnyvTfpslw3og.jpeg" /></figure><p>Evet artık ana kartı yukarıdaki gibi çıkardınız. Şimdi artık “3” numaralı soketi de görüyorsunuz. Bu soketi de çekip çıkarın. Artık ana kartınızı çıkarmış oldunuz. Eski saat ekranını bir kenara koyabilirsiniz. Bundan sonra işimiz yeni saat ekranı ile.</p><p>Yeni saat ekranını alın. Şimdi yaptıklarımızı artık tersten yaparak saati kapatacağız. Önce yeni ekrana “3” numaralı soketi takın. bu soket zaten yeni gelen ekranınızın üzerinde. Takma işlemi her soket için biraz zahmetli. Tam oturmadan bastırmanız bazı soket dişlerini ezebilir. Bu yüzden iyi hizalayın ve ufak ufak deneyerek güç uygulayın. Bir noktada takıldığını göreceksiniz.</p><p>“3” numaralı soketi taktık. Şimdi saatin ana kartını eski yerine oturtun. Oturturken önce altını oturtmak sonra üstünü oturtmak gerekiyor. Ana kart oturunca “A” ve “B” vidalarını tekrar vidalayın. Sonrasında gene yeni ekranın üzerinde gelen “2” nolu soketi ilgili yerine takın. Son olarak da “1” numaralı soketi takarak saatin tüm soketlerini bağlayın. “X” olarak belirttiğimiz kırmızı parçayı da yerine koyarak saatin kapağını oturtun ve sıkıca vidalayın. Evet işimiz bitti :)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*9Z-_dAp1JwP-t2rIIafZCQ.jpeg" /><figcaption>Ve Final :)</figcaption></figure><p>Umarım yukarıda anlattıklarım birilerinin hayatına dokunur. Sorularınız olursa aşağıda cevaplamaya hazırım;) Sporla kalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8ee8016c3d8e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React Native Projesini Azure DevOps süreçlerine]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projesini-azure-devops-s%C3%BCre%C3%A7lerine-b09995b5dd24?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b09995b5dd24</guid>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[git]]></category>
            <category><![CDATA[react-native]]></category>
            <category><![CDATA[azure]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 15 Mar 2019 14:37:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:19:17.198Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Azure DevOps, App center, React Native… Parçaları bir araya getirelim</h3><p>Yazımda bir react native projesinin devOps süreçlerinden bahsedeceğim. Bir react native projesi yaratacağız. Mac makinasında derleyip simulatörler üzerinde çalıştığını doğruladıktan sonra, Azure Devops ortamına git ile göndereceğiz. Bu aşamadan sonra Microsoft App center ortamında uygulamalarımızı tanımlayıp Azure Devops bağlantılarını yapacağız ve derleme, dağıtım aşamalarını otomatize edeceğiz. Tüm bu işlemler sonunda projemizi Azure Devops ortamına her “push” ettiğimizde projemiz derlenerek yeni sürümü hedef kullanıcılara dağıtılacak. Aşağıda bazı kısımları hızlı geçeceğim. Bu konularda bilgi sahibi olunduğunu varsayacağım.</p><ul><li>İlk olarak elimizde sıfırdan bir MAC Osx makina olduğunu varsayıyorum. Makinamıza ilk olarak react native geliştirebilmek için gerekli kurulumları yapmamız gerekiyor. Bu kurulumlar zaten react native sayfasında iyi bir şekilde dökümante edilmiş durumda. <strong>https://facebook.github.io/react-native/docs/getting-started</strong> Bu sayfada React Native CLI Quick Start sekmesinde MAC seçeneğini seçerek hem ios hem android için gerekli kurulumları yapıyoruz.</li><li>Şimdi ise terminal ekranında bir react native projesi yaratıyoruz. Gerekli komutlar yukarıdaki sayfada bulunuyor.</li><li>Projemizi yarattık. Tabiki proje üzerinde çalışabilmek için bir IDE gerekiyor. Ben bu aşamada Visual Studio Code kullanıyorum. Şu linkten indirilebilir. <a href="https://code.visualstudio.com/"><strong>https://code.visualstudio.com</strong></a></li><li>VS Code üzerinde react native projesi geliştirirken kod yazımına yardımcı olacak birçok eklenti var. Şu yazıda bunlar bir araya getirilmiş. İnceleyerek gerekli gördüklerinizi kurmanızı öneririm. <a href="https://medium.com/react-native-training/vscode-for-react-native-526ec4a368ce"><strong>https://medium.com/react-native-training/vscode-for-react-native-526ec4a368ce</strong></a></li><li>Şimdi artık VS Code üzerinde projemizi açıp kodlamaya başlayabiliriz.</li><li>Değişikliklerimizi yaptık ve artık derleyeceğiz. Terminal penceresinde projemizin dizininde “<strong>react-native run-ios</strong>” komutunu çalıştırdığımızda Xcode ios emulatörü otomatik açılacak ve uygulamamız ayağa kalkacaktır. Android için ise “<strong>react-native run-android</strong>” komutu ile çalıştırıyoruz. Fakat bu aşamada Android studio kurulumunda gelen emulatörü çalıştırmadan önce açmış olmanız gerekiyor. “<strong>emulator -list-avds</strong>” komutu ile varsayılan olarak gelen emulatör isimlerini listeliyoruz ve herhangi birini çalıştırmak için “<strong>/Users/*MyUser*/Library/Android/sdk/emulator/emulator -avd *DeviceName* -netdelay none -netspeed full</strong>” diyoruz.</li><li>Artık projemizi makinada derledik, emulatörlerde çalıştırdık. Şimdi sıra geldi projeyi devops süreçlerine dahil etmeye. İlk olarak projemizi Azure Devops süreçlerine (eski adı ile Visual studio team services) dahil edeceğiz. Tabii bunun için eğer şirketinizin resmi bir hesabı varsa burayı kullanabilirsiniz veya kişisel olarak <a href="http://www.visualstudio.com/"><strong>www.visualstudio.com</strong></a> ‘dan kendinize bir hesap açabilirsiniz. Azure Devops sayfasına login olduktan sonra yeni bir repo yaratıyoruz ve yarattığımız reponun URL bilgisini kullanmak üzere kenara koyuyoruz.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/471/0*C02VmgvUvfYQsZr6" /></figure><ul><li>Proje kodunu buluta(Azure Devops) “push” edebilmek için mac makinasına GIT kurulumu yapmamız gerekecek. Bunun için GIT sitesinden resmi versiyonu indirip kuruyoruz.<strong> </strong><a href="https://git-scm.com/"><strong>https://git-scm.com</strong></a></li><li>Azure devops tarafına projemizi gönderebilmek için yapmamız gereken bir adım daha var. Terminal penceresinde sırasıyla “<strong>brew update</strong>” “<strong>brew install git-credential-manager</strong>” “<strong>git-credential-manager install</strong>” komutlarını çalıştırıyoruz. Artık Azure devops’a projemizi göndermek istediğimizde bir pencere açılacak ve bizden microsoft hesabımızı girmemizi isteyecek. Yani güvenlik kısımlarını bizim için halledecek. Detaylar; <a href="https://github.com/Microsoft/Git-Credential-Manager-for-Mac-and-Linux/blob/master/Install.md"><strong>https://github.com/Microsoft/Git-Credential-Manager-for-Mac-and-Linux/blob/master/Install.md</strong></a></li><li>Şimdi ise gerekli git komutları ile projemizi azure devops üzerinde açtığımız repo’ya “push” edebiliriz. bu işlemden sonra artık projemiz ile azure devops bağlantısı kurulmuş oldu. Projemiz buluta gönderildi.</li><li>Şimdi bir adım öteye gidip uygulamamızın son kullanıcı ile buluşmasına kadar giden yolu otomatize edeceğiz. Yani biz kod değişikliklerini yapacağız, Azure Devops’a “push” edeceğiz. Proje burda hem ios hem android için derlenecek derlendikten sonra da kullanıcılara uygulamanın yeni versiyonunun çıktığına dair bilgilendirme gidecek(veya direkt markete yeni versiyon çıkacak). Bunun için ilk olarak Microsoft App Center’a giriş yapmamız gerekiyor. <a href="https://appcenter.ms/apps"><strong>https://appcenter.ms/apps</strong></a></li><li>App center üzerinde “Add new app” adımıyla iki ayrı uygulama oluşturacağız. Birisi ios birisi android için. Android için olan uygulamamızda OS olarak Android, ios için olanda ise iOS seçeneğini seçmeliyiz.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/471/0*PKocIaFP1ShV0Mzh" /></figure><ul><li>Sıra geldi oluşturduğumuz iki ayrı uygulamanın azure devops bağlantılarını kurmaya. Bunun için app center üzerinde uygulamalarımızdan herhangi birini tıklıyoruz. Sol tarafta build sekmesi içinde Azure Devops’a bağlanmak için gerekli olan adımı seçip listeden bizim repomuzu seçiyoruz. Böylece bağlantı kurulmuş oldu. (Aynılarını diğer uygulama için de yapmalıyız)</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/932/0*1VbUeLKzj8pnqaXS" /></figure><ul><li>Peki biz uygulamamızı kimlere dağıtacağız. Bunu ayarlamak için app center üzerinde uygulama sayfasında sol atta bulunan settings kısmına giriyoruz. Ayarlar sayfasında people bölümüne edit ile girerek dağıtmak istediğimiz kişilerin email bilgilerini tanımlıyoruz. Böylece biz yeni versiyon çıktığımızda indirmeleri için bu kişilere email gidecek. (Aynılarını diğer uygulama için de yapmalıyız)</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/766/0*QkyIMaAyGHofKQWC" /></figure><ul><li>Azure Devops üzerinde yeni bir kod “push” edildiğinde bu kodun derlenip üretim ortamına dağıtılabilecek ios ve android uygulamaları çıkabilmek için bir takım ayarlar daha gerekiyor. Üretim ortamına çıkmak öyle kolay değil. Bu aşamadan sonra anlatacaklarımı ios ve android olarak ayrı ayrı anlatacağım. Bilmemiz gereken her iki uygulamada da bu ayarları yapmak gerekecek. Ayarlar için build sekmesinde branch’in yanında yer alan konfigürasyon butonuna (alltaki resimde solda gördüğünüz) tıklıyoruz. Açılan pencerede gerekli ayarları yapacağız. Her iki uygulama için altta ayrı ayrı anlatacağım.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/831/0*gs1T81fsHuroDbvB" /></figure><ul><li>Android uygulaması için; Sign builds bölümünü “on” konumuna getirdikten sonra gerekli ayarları yapıyoruz. Bu aşamada proje için *.keystore dosyasını oluşturmamız gerekecek. Bunun nasıl oluşturulacağını react native sayfasında zaten anlatmışlar. Önemli nokta burda girdiğimiz bilgileri unutmamamız gerektiği. Aşağıdaki kısımlarda şifre ve alias bilgilerini girmemiz gerekecek. Aynı zamanda oluşan keystore dosyasını da buraya yüklememiz gerekiyor. <a href="https://facebook.github.io/react-native/docs/signed-apk-android"><strong>https://facebook.github.io/react-native/docs/signed-apk-android</strong></a> Bu sayfadaki bilgilerden sadece aşağıdaki komutu çalıştırıp keystore üretmek yeterli.</li></ul><blockquote>keytool -genkeypair -v -keystore my-release-key.keystore -alias my-key-alias -keyalg RSA -keysize 2048 -validity 10000</blockquote><ul><li>Eğer ki komut satırından ilerlerek apk üretmek isterseniz yukarıdaki linkteki diğer adımları da takip edip bunu yapabilirsiniz. bu yazının konusu değil. Biz burda APK üretimini app center’a bırakacağız.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/596/0*dyxWJ7SpFTj1kQNM" /></figure><ul><li>Aşağıdan uygulamamızı kimlere dağıtmak istediğimizi seçiyoruz. Uygulamayı Collabrator test kullanıcılarına dağıtabilir veya direkt store bağlantısı kurarak markete çıkmasını sağlayabiliriz. Biz collaborator grubuna dağıtacağız.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/596/0*buTooG5joH6jvaQY" /></figure><ul><li>Ios uygulaması için; ios uygulaması için yukarıda android için yaptığımız adımları izleyeceğiz. Sign builds sekmesini on konumuna getirdikten sonra bizden iki dosya istiyor. *.mobileprovision dosyası ve *.p12 dosyası. Bu dosyaları oluşturmamız gerekiyor. Distribute builds adımından ise kimlere dağıtacağımızı seçeceğiz. Bunu android kısmında anlattığım için geçiyorum.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/596/0*6Iy6UD34lY9XeESt" /></figure><ul><li>Öncelikle şunu belirtelim. Apple iki farklı lisanslama sunuyor. Birincisi developer hesabı. Developer hesabı varsa uygulamanızı apple store’a yani public markete koyabilirsiniz. İkinci tip lisans ise enterprise hesabı. Bu lisansa sahipseniz oluşturduğunuz uygulamayı public markete koyamazsınız sadece şirketiniz içindeki kullanıcılara dağıtabilirsiniz. Çünkü bu sizin şirket için yazdığınız genel kullanıcıları ilgilendirmeyen bir uygulama. Durum böyle olunca apple kontrolü olmadan bu uygulamayı herhangi bir apple cihaza yükleyebilirsiniz. Bu yazının konusu enterprise hesap ile dağıtım.</li><li>İlk olarak mac makinasında bir sertifika oluşturmamız gerekiyor. Bunun için keychain access uygulamasına giriş yapıyoruz. Aşağıdaki menüden sertifika oluşturmak için gerekli *.certSigningRequest dosyasını oluştıuracağız.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/591/0*6NRxx5kpUQweenOn" /></figure><ul><li>Bizi şu şekilde bir ekran karşılayacak. Burda gerekli bilgileri giriyoruz ve dosyayı oluşturuyoruz.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/401/0*GOEOXkUnozzRe46_" /></figure><ul><li>Yukarıdaki bilgileri doldururken apple bizden aşağıdaki durumları göz önünde bulundurmanızı istiyor. Yol göstericiniz olsun.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/663/0*Rm8OO9Jprkcrgaca" /></figure><ul><li>Bu dosyayı oluşturduktan sonra apple enterprise hesabımıza login oluyoruz. bu işlemi apple developer sayfasında account sekmesinden yapabiliriz. <a href="https://developer.apple.com/"><strong>https://developer.apple.com</strong></a></li><li>Hesap üzerinde Certificates, Identifiers &amp; Profiles sekmesinden aşağıdaki sayfaya giriş yapıyoruz. Burda uygulamayı kurum içinde dağıtacağımızdan In-House seçeneğini seçiyoruz. Sonraki adımlarda bizden Mac makinasında yarattığımız *.certSigningRequest dosyasını istiyor. Bu dosyayı göstererek ilerliyoruz ve sonrasında sertifikamızı (xx.cer dosyası) mac makinasına indiriyoruz. Mac makinasında çift tıklayarak sertifikanın kurulmasını sağlıyoruz.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*57zVkGRZeMMzJgUP" /></figure><ul><li>Sertifika kurulduktan sonra yeniden keychain access uygulamasına dönüyoruz. My Certificates sekmesinde yüklediğimiz sertifikaya sağ tıklayarak Export diyerek .p12 dosyası formatında çıktı alıyoruz. Evet artık elimizde app center’ın istediği p12 dosyası var.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/416/0*vblm6vOmNrTI_0Wm" /></figure><ul><li>Şimdi apple developer hesabıza geri dönüyoruz. App IDs sekmesinden yeni bir uygulama ekleyeceğiz. Aşağıdaki gibi bilgileri girerek uygulamamızı yaratıyoruz. Bundle ID her apple uygulaması için tekil olmalı. Başka bir apple uygulamasında olan bir id verilirse kabul olmayacaktır.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/865/0*HRUHYr_0zyE9Ggf_" /></figure><ul><li>Şimdi ise provisioning Profiles aşamasından bir profile yaratacağız. Aşağıdaki seçenekleri seçerek ilerliyoruz.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/423/0*YeOHRixoHn_5E84B" /></figure><ul><li>App Id kısmında bir üstte yarattığımız uygulamayı listeden seçiyoruz. Sertifika olarak üst kısımlarda yarattığımız sertifikayı seçiyoruz. Son olarak bir profile ismi vererek oluşturma işlemini tamamlıyoruz.</li><li>Son olarak oluşturduğumuz provisioning profile’a tıklıyoruz ve download diyerek dosyayı (*.mobileprovision) indiriyoruz. bu dosyada app center’da bizden istenen ikinci dosya. Artık ios uygulamamız için app center ayarları da bitirmiş olduk.</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b09995b5dd24" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/react-native-projesini-azure-devops-s%C3%BCre%C3%A7lerine-b09995b5dd24">React Native Projesini Azure DevOps süreçlerine</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Git & GitHub Kullanımı Üzerine Notlar]]></title>
            <link>https://medium.com/bimar-teknoloji/git-github-kullan%C4%B1m%C4%B1-%C3%BCzerine-notlar-9e578fb35cb5?source=rss-523e3335a154------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9e578fb35cb5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Uğur Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 14 Mar 2019 14:42:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-04T12:19:19.215Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Terminoloji</strong></p><ul><li>Revert : mevcut commit edilmiş kodu geri almak, commit işlemini iptal etmek</li><li>Clone : Repository’nin bir kopyasını almak</li><li>Pull Request : Birisi kodumuzda değişiklik yapmak isterse bize pull request gönderir. Değişiklikler kontrol edildikten sonra onaylarsak merge ile değişiklikleri yansıtırız.</li><li>Collaborator : Github üzerinde genele açık koda direkt erişimi olan kişiler. Adminler olarak düşünülebilir.</li><li>Branch : Kodumuzun t anında alınmış bir kopyasıdır. Farklı collaborator’lar farklı branchler üzerinde çalışır. Master brach ana kodumuzu içerir.</li></ul><p><strong>Ne işe yarar?</strong></p><ul><li>Yazılım projelerindeki değişikliklerin takibi</li><li>Geliştiricilere bir kodun geçmişini takip edip yönetebilme imkanı sunması</li><li>Ana geliştirmeyi bölmeden lokal geliştirim yapabilme,</li><li>Diğer yazılımcılarla işbirliği içinde kod yazabilme</li><li>Offline durumda bile kod yönetimini sağlama, online durumda merge</li></ul><p><strong>Kurulumlar</strong></p><ul><li>Temelde komut satırından kullanılır, eğer kurmadıysak kurulum yeri ( <a href="https://gitforwindows.org/">https://gitforwindows.org/</a> &amp; <a href="https://sourceforge.net/projects/git-osx-installer/files/">https://sourceforge.net/projects/git-osx-installer/files/</a> )</li><li>Github için ise bir desktop uygulaması var burdan kullanmak pratik olabilir. ( <a href="https://desktop.github.com/">https://desktop.github.com/</a> )</li><li>Git sistemine ilk olarak bizim kim olduğumuzu tanıtmak gerekir, sonuçta aynı koda birçok kişi müdahele edebilir.</li></ul><p>&gt;<em> git </em><strong><em>config </em></strong><em>— global user.name “Your Name”</em><br> &gt; <em>git </em><strong><em>config </em></strong><em>— global user.email your.email@example.com</em></p><ul><li>Config değerlerinin doğru set edildiğini kontrol etmek için</li></ul><p>&gt; <em>git config — list</em></p><p><strong>Proje &amp; Git İlk Bağlamalar</strong></p><ul><li>Bir yazılım projesi yaratılır. Sonrasında ise komut satırından projenin yer aldığı bu dizine gideriz.</li><li>Aşağıdaki komu satırı ile git’i projemiz için başlatırız.</li></ul><p>&gt; <em>git init</em></p><ul><li>Eğer projeden Git’i kaldırmak istersek</li></ul><p>&gt; <em>rm -rf .git</em></p><ul><li>Eğer proje şu an github üzerinde ise github üzerinde duran projeyi lokale klonlamak ve çalışmaya başlamak için</li></ul><p>&gt; <em>git clone &lt;URL&gt; &lt;whereToClone&gt;</em></p><ul><li>Eğer proje lokalde ise ve github bağlantısını yapmak istiyorsak; Github üzerinde bir repository yarattık, lokaldeki proje repository’mizi Github repoya bağlamak için (eğer projemizi local git’e add, commit yapmamış isek önce bu işlemleri yapmalıyız.)dr</li></ul><p>&gt; <em>git remote add origin </em><a href="https://github.com/cedenver/ugudemorepo.git"><em>https://github.com/cedenver/ugudemorepo.git</em></a><br> &gt; <em>git push -u origin master</em></p><ul><li>Belirli dosyaları git sistemine dahil etmemek için proje dizininden .<strong>gitignore</strong> isminde dosya yaratırız ve içini doldururuz.</li></ul><p><strong>Git çalışma prensibi nasıldır?</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/721/0*ZtYLlxjp-l7x0aue" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/654/0*Ci8_uWNWA7vEcqE-" /></figure><ul><li>Git sisteminde bir dosyanın 3 durumu olabilir. Lokal dizinde duruyordur yeni eklenmiştir veya değişiklik yapılmıştır ama daha “staged” yapılmamıştır. Unstaged aşamasındadır. Bu birinci durum. Bu durumdaki dosyadan git haberdardır fakat add komutu çalıştırılmadan onunla ilgili hiçbir işlem yapmaz. Staged demek bir sonraki commit aşamasında hangi dosyaların commit içinde yer alacağını belirler. Staged işlemi add komutu ile yapılır, bu durum 2. durumdur. Commit komutu ile tüm staged dosyaları lokal repository’e göndeririz. bu da 3. durum</li></ul><p><strong>Temel İşlemler</strong></p><ul><li>Herhangi bir zamanda projenin git statüsünü görmek için</li></ul><p>&gt; <em>git status</em></p><ul><li>Git hangi versiyonda olduğunu kontrol etmek için</li></ul><p>&gt; <em>git — version</em></p><ul><li>Daha önce yapılmış commit işlemlerini görmek için</li></ul><p>&gt; <em>git log</em></p><p>&gt; <em>git log — stat</em> (daha detaylı bir log sunar)</p><ul><li>O ana kadar yapılan değişiklikleri görmek için</li></ul><p>&gt; <em>git diff</em></p><p>&gt; <em>git diff</em> &lt;HashCode1&gt; &lt;HashCode2&gt;</p><ul><li>Diff için en temel araç diffmerge aracı. İnternetten bulup kurmak gerekiyor. Kurulumdan sonra config ayarlarını yaptıktan sonra çalışacaktır</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/264/0*KbzY14LHNsnbUF-h" /></figure><p>&gt; <em>git difftool &lt;FileName&gt;</em></p><ul><li>İlk olarak proje dizinindeki yeni yaratılan dosyadan git bihaberdir, bu dosyayı git’in kontrolüne eklemek için aşağıdaki komut çalıştırılır. Dosya değiştiğinde sonraki commitlere eklemek için de başında staged aşamasına geçmesi için add demek gerekir.</li></ul><p>&gt; <em>git add MyFile.txt</em></p><p>&gt; <em>git add .</em> (tüm dosyaları ekler)</p><p>&gt; <em>git reset &lt;FileName&gt;</em> (ilgili dosyayı staging’den kaldırır)</p><ul><li>Stage aşamasındaki kodu lokal repository’e commit yapmak için aşağıdaki kodu çalıştırırız.</li></ul><p>&gt; <em>git commit -am “my commit comment”</em></p><p>&gt; <em>git commit — amend -m “my corrected comment”</em> (son commit açıklamasını değiştirmek için)</p><p>&gt; <em>git commit — amend</em> (staged içinde yer alan değişiklikleri son commit içine ekler)</p><ul><li>Commit ile lokal repository’e dosyaları commit yaptık. Eğer bu değişiklikleri remote repository(github, vb)’e göndermek istiyorsak. Remote’a göndermeden önce pull işleminin yapılması unutulmamalıdır. Çünkü başkaları da zaman içinde değişiklik yapıyor. Önce kodun son halini lokale pull ile çekeriz. Alırken bizden değişiklikler ile merge olur. Sonra merge edilmiş kodu tekrar göndeririz.</li></ul><p>&gt;<em> git pull origin master</em></p><p>&gt; <em>git push origin &lt;branch-name&gt;</em></p><p>&gt; <em>git push </em><strong><em>-u</em></strong><em> origin &lt;branch-name&gt;</em>(daha önce remote üzerinde olmayan bir branch ilk defa atılacaksa)</p><ul><li>Remote repository üzerinde yer alan kodun son halini almak için ve remote repository’e atmak için. Bu komutlar sadece lokal ile remote birbirine daha önce bağlandı ise çalışır. Şu an ki branch’ler üzerinde işlem yapar.</li></ul><p>&gt; <em>git pull</em></p><p>&gt; <em>git push</em></p><ul><li>Repository üzerindeki branchi lokal dizine çekmek için checkout kullanılır.</li></ul><p>&gt; <em>git checkout &lt;FileName&gt;</em> (mevcut branch üzerinde ilgili dosya repodan wd’ye çekilir. Eğer commit yapmadığımız değişiklikler varsa ezilir)</p><p>&gt; <em>git checkout &lt;branch-name&gt;</em> (branch adı verilirse repo üzerinde o branch WD’ye yüklenir ve cursor o branch’te kalır)</p><p>&gt; <em>git checkout -b &lt;my branch name&gt;</em> (-b kullanımında branch yoksa aynı zamanda yaratılır)</p><ul><li>O an hangi branch’teyiz görmek için</li></ul><p>&gt; <em>git branch -a</em></p><p>&gt; <em>git branch &lt;branch-name&gt;</em> (eğer branch yoksa yaratilir)</p><ul><li>Bir branch’te yapılan değişiklikleri ana branch’e merge etmek için. Bunu yapmadan önce remote repository üzerinden master son halini çekmek lazım.</li></ul><p>&gt; <em>git pull origin master</em></p><p>&gt; <em>git merge &lt;branch-name&gt;</em></p><ul><li>Merge sırasında auto merge işe yaramayabilir. Automatic merge failed hatası alabiliriz böyle bir durumda aşağıdaki komut ile diffmerge aracını kullanabiliriz. Tool üzerinde merge yaptıktan ve save ettikten sonra devam edebiliriz. ( Diffmerge aracı kurulu ise )</li></ul><p>&gt; <em>git mergetool</em></p><ul><li>Yeni branch üzerinde kodlamayı yaptık, master branch üzerine merge ettik ve push ile remote’a gönderdik artık işimiz kalmadı. Yeni branch’i silebiliriz</li></ul><p>&gt; <em>git branch -d &lt;branch-name&gt;</em></p><p>&gt; <em>git push origin — delete &lt;branch-name&gt;</em> (remote branch silme)</p><ul><li>Diyelim ki ABC branch üzerinde WD’de birtakım değişiklikler yaptık unstaged olarak duruyor, fakat master branch’e geçeceğim biraz işim var burda yaptıklarıma sonra döneceğim, ABC’deki dosyaları bir yerde saklamam lazım. Stash çalışınca tüm değişikliklerim rafa kaldırılır, working directory’de dosyalar’daki değişiklikler rollback olur. Raf tüm branchler tarafından görünürdür. Bir branchte yapılan değişiklikler rafa kaldırılıp, diğer branch’e geçilip orda pop, apply ile yansıtılabilir.</li></ul><p>&gt; <em>git stash save “worked on XX function”</em></p><p>&gt; <em>git stash list</em> (rafa kaldırılanlar listesi)</p><p>&gt; <em>git stash apply</em> &lt;List sırasında gördüğün id — stash@{0} gibi&gt; (raftan değişiklikleri WD’deki koda yansıtır, dosyalar gene modified statüsüne alınır, raftan silmez)</p><p>&gt; <em>git stash pop </em>(raftaki değişikliklerden en üsttekini alıp yansıtır, raftan siler)</p><p>&gt; <em>git stash drop</em> &lt;List sırasında gördüğün id — stash@{0} gibi&gt; (raftan ilgili değişikliği siler)</p><p>&gt; <em>get stash clear</em> (tüm rafı temizler)</p><p><strong>Hata Kurtarma</strong></p><ul><li>Eğer bir commit işlemini geri almak istiyorsam ama geri alacağım commiti silmeden yeni commit olarak bunu yapmak istiyorsam</li></ul><p>&gt; <em>git revert</em> &lt;HashCodeToRevert&gt;</p><ul><li>Diyelim bir commit işlemi yaptık ama master branch üzerinde yaptık. Aslında ABC branch üzerinde çalışıyorduk ve buraya commit yapacaktık. commiti doğru branche taşıma için; git log ile taşımak istenen commitin hash kodu alınır, sonra git checkout ile hedef branche gidilir.Burda</li></ul><p>&gt; <em>git cherry-pick &lt;HashCode&gt;</em></p><p>&gt; <em>git checkout master</em></p><p>&gt; <em>git reset — soft &lt;HashCode&gt;</em> (commit’i staging’e döndürür)</p><p>&gt; <em>git reset &lt;HashCode&gt; </em>(commit’i en başa döndürür, dosyalar WD’de değişmiş olarak durur, stating boş)</p><p>&gt; <em>git reset — hard &lt;HashCode&gt; </em>(commit’teki tüm değişiklikleri siler, dosyaları eski haline çevirir, eğer commit içinde untracked dosya varsa bunlara dokunmaz, bunları aşağıdaki komut ile sileriz)</p><p>&gt; <em>git clean -df </em>(WD içinde untracked durumda directory ve file’ları siler)</p><ul><li>Eğer kaza ile git reset — hard çalıştırmış isek garbage collector (yaklaşık 30 güne kadar) silene kadar geri aldığımız commit işlemini tekrar commitleyebiliriz.</li></ul><p>&gt; <em>git reflog</em> (burda işlemin hash kodu alınır)</p><p>&gt; <em>git checkout &lt;HashCode&gt;</em></p><p><strong>İdeal branch yapısına örnek nasıl olmalı?</strong></p><p>Bu konuda GitFlow adında bir yöntem var. Branch yapısını düzenleyen bir yöntem. Bu yöntem uygulanabilir, detaylar pdf dökümanında var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*6h15qyrWWhAFpkYh" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9e578fb35cb5" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/bimar-teknoloji/git-github-kullan%C4%B1m%C4%B1-%C3%BCzerine-notlar-9e578fb35cb5">Git &amp; GitHub Kullanımı Üzerine Notlar</a> was originally published in <a href="https://medium.com/bimar-teknoloji">Bimar Teknoloji Blog</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>