<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Someonewithproblems on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Someonewithproblems on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@urcakkie?source=rss-2291e1748699------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*m5x88e9CC2KU2YUeymJ7Fw@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Someonewithproblems on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@urcakkie?source=rss-2291e1748699------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 16:42:28 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@urcakkie/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Том болмооргүй байна.]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D1%82%D0%BE%D0%BC-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%BC%D0%BE%D0%BE%D1%80%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-2b80686acc94?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2b80686acc94</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Sep 2026 13:44:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-08T13:44:51.830Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Том болох таалагдахгүй байна. <br>Өглөө 6-аас босоод 7 цагаас өмнө гэрээсээ гарч ажилдаа очно. Өдөржингөө ажил ажил гээд завгүй гүйж байгаад, цайны цагаараа нэг амсхийнэ. Тэгээд дахиад л ажиллана. Хүлээж хүлээж тарах цаг болохоор зугтаах мэт ажлаасаа гарч гүйнэ. Тэгээд нэг л их ядарсан хүн гэртээ ирээд хоолоо хийгээд иднэ. Тэгээд ядарсан биеэ гайхаад хэвтэнэ. Удалгүй маргаашийнхаа ажилд өмсөх хувцасаа бодож санаа алдаж байгаад унтчихна.</p><p>Ямар мэдрэмж төрж байгаагаа ч анзаарахгүй. Өнөөдөр юу хийснээ ч мэдэхгүй. Хэдэн оны хэдэн сарын хэдний өдөр гэдгээ ухаарах ч завдалгүй өдөр хоногийг өнгөөрөөгөөд л. Яг юуны төлөө ингэж байгаагаа мэдэх ч юм шиг, үгүй ч юм шиг.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/0*IJUBBup53kl5z3NZ.jpg" /><figcaption>cozy</figcaption></figure><p>Гэртээ ганцаараа байдаг том хүний амьдрал арай өөр байж болох ч ганцаараа байдаггүй хүний амьдрал ийм л уйтгартай, ядралттай байна. Хэрвээ үнэхээр амьдрал ийм л болж хувирах юм бол би том болмооргүй байна. Хүүхэд нас шигээ өдөр болгон өөр хүүхэдтэй танилцаж, тоглоом тоглоод, хөөрч баясаад явмаар байна. Хичээлээ хийчихээд гадаа гарч тогломоор байна. Ангийнхантайгаа уулзаж, охидоороо нийлээд, хөвгүүд яриад шохоорхож суумаар байна.</p><p>Том болоод өндөр өсгийт өмсөөд, гоё эгч болно гэж боддог байсан тэр жоохон охин одоо тэр их хүслээ дараад, том хүн байхын гоё сайхан талыг нь ихэнхдээ мартчихжээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/732/0*9K_HbhDgVhrJ0E3o.jpg" /><figcaption>Чи хэзээд өсгийт өмсөх дуртай байсан шүү.</figcaption></figure><p>Ганц бие байхдаа ийм байгаа юм чинь гэр бүлтэй болвол улам л өөрийгөө алдаад, улам л уйтгартай гэж боддог, нэг л жирийн хүсээгүй амьдралаараа амьдрах юм шиг санагдаад байна. Би одоодоо бага багаар дургүй болоод, ирээдүйгээсээ бага багаар айдаг болоод байх шиг. Өөрөсөө алхам алхмаар холдохийн зэрэгцээ өөрийгөө хором мөч бүрт хайдаг, анзаардаг болж байна.</p><p>Том байх таалагдахгүй байна.</p><p>Хүн болгонд магтуулж, хөөрхөнөөрөө дуудуулдаг байсан тэр охиныг одоо хүн бүр л зандрангуй харьцаж, үүрэг хариуцлагууд нэмэгдээд, тэр их хайрлагддаг байсан охин хайр халамжаа мэдрэх нь багасаад ирэхээр ирээдүйдээ эргэлзэж эхэлж байх шиг байна.</p><p>Бүх л хүний анхааралд байдаг байсан тэр охин хэний ч анхаарлыг авахгүй байгаа юм шиг энэ хэв маяг руу хэтэрхий яарч орсноос болоод одоо өөрт нь анхаарах, халамжлах хүнгүй мэдрэмжийг мэдрээд их тухгүй байх юм.</p><blockquote>Хэзээ намайг хайрлах, чин сэтгэлээсээ намайг өөрөөр минь мэдрүүлэх хүн гарч ирэх юм болдоо. Хэзээ миний энэ уйтгартай, гутранга амьдралыг өөрчилж, нар шиг хурц гэрлээрээ элбэж, од шиг гялалзуулах юм болдоо намайг…</blockquote><p>2026/09/08 21:37</p><p>Том болж буй өөртөө. from your very early twentiiieee</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/0*2HdMvUtdg6gimxH9.jpg" /><figcaption>Нүднийхээ доогуур харлатлаа амьдраад тэрийгээ тайтгаруулах гэж уушгиа хордуулахаа болиосой.</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2b80686acc94" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Сайн уу та минь.]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D1%81%D0%B0%D0%B9%D0%BD-%D1%83%D1%83-%D1%82%D0%B0-%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D1%8C-eb183a035625?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/eb183a035625</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 31 Jul 2026 13:09:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-31T13:09:42.880Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>17 жил өнгөрсөн байна гэнэ шүү. <br>Таниасаа холдоод, таныг алдаад 17 жил өнгөрчээ өвөө минь.</p><p>Миний амьдралд байсан цорын ганц гэж хэлж болох эр хүн минь та минь шүү.</p><p>Таниасаа хагацсан 4 настай охин нь аль үже өөрийн үзэл бодолтой, өөрийн гэсэн тусдаа ажил амьдралтай хүн болчихжээ. Би их том болсон. Насанд хүрсэн том бүсгүй болсон. Жаахан охин гэж хэлүүлэхээргүй, төлөвшсөн гэж магтуулдаг бүсгүй болжээ. Охин нь удахгүй их сургуулиа төгсөнө. Удахгүй өөрийн зорьсон улс руугаа явна. Та минь юу гэх байсан бол? Эх орноо орхилоо гээд уурлах болов уу? Газар үз гээд дэмжих болов уу? Таны хүсэх байсан эсвэл хүсэхгүй байсан зүйлсийг хийж үзсэн. Сонин байгаа биз. Таныгаа санаад их олон уйлж билээ. Автобусанд явж байхдаа эрэгтэй хөгшин хүн харах үедээ таныг их санадаг шүү. Та минь одоо 72 хүрч байх байжээ.</p><p>Хорвоо ямар хатуу байдаг гэдгийг анзаарч эхэлж байна. Тэр үед л таныгаа санах юм. Муухай байгаа биз. Баяр жаргалтай үедээ таныг дурсахгүй хэрнээ хэцүү үедээ л санаад.</p><p>Таны царайг бараг мартаж дээ. Төсөөлөлд минь байгаа таны дүр төрх яагаад царайгүй байдаг юм бол доо. Таниас үлдсэн хэдэн зургаар л таныг төсөөлдөг. Их муу охин юм аа. Заримдаа гомдолломоор санагддаг л юм. Ямар эрт орхиод явсан юм бэ дээ биднийгээ.</p><p>Магадгүй та минь одоо байсан бол би ямар их зовоох байсан бол. Өсвөр насандаа хэрэлдэж муудаад их гомдоох байсан биз.</p><p>Өмнө нь бичиж байсан захидал шигээ сайхан, ганган гоё сонсогдох юм бичиж чадахгүй юм.</p><p>Харуусал, гомдлоо бүгдийг нь үлдээгээд таныхаа төлөө аз жаргалтай, сэтгэл хангалуун байх гэж хичээнэ охин нь.</p><p>2026/07/31. Тэр нэгэн хэцүү мэдээ сонссон өдрөөс 17 жилийн дараа.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=eb183a035625" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Эмэгтэй байх өртөг]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D1%8D%D0%BC%D1%8D%D0%B3%D1%82%D1%8D%D0%B9-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D1%85-%D3%A9%D1%80%D1%82%D3%A9%D0%B3-9ca4ca2c6229?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9ca4ca2c6229</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 Jul 2026 14:19:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-27T14:19:54.989Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Эмэгтэй хүүхэд болж төрөөд нас бие гүйцсэн эмэгтэй хүн болохын тулд төлөх өртөг их өндөр санагдах боллоо.</p><p>Эхний 4 жил их л жаргалтай байсан. Дараа нь айлын том байхын төлбөрийг төлж эхэлсэн. Чи эгч юм чинь ийм юм хий, ингэ, тэг. Дүүдээ тоглоомоо өг, дүү чинь чухал гэх мэдрэмж төрүүлэхүйц үг үйлдлүүдийг сонсож эхэлжээ. Сүүлдээ эгч гэдэг төрхөндөө дассан мэт санагдаж байна. Дараа нь энэ байдал айлын том байхын өртөг мэт боловч үнэндээ айлын ганц бөгөөд том эмэгтэй хүүхэд байхын өртөг байжээ. Гол нь эмэгтэй байх хэтэрхий үнэтэй байна.</p><blockquote>Өөрийнхөө охиныг өрөөлийн нэг хүүд зориулж өсгөж байгааг нь бодохоор цаанаасаа л гомдож, уурламаар, шантармаар.</blockquote><p>Эмэгтэй учраас, охин учраас гээд бүх л гэрийн ажлыг хийдэг болжээ. Үүнийг би хамгийн муу зүйл гэхгүй. Хэмжээндээ байвал хэрэгтэй нь мэдээж. Гэхдээ энэ хэтэрхий үнэтэй буюу их байлаа. Дүүгийнхээ насан дээр хийж байсан бүхнийг дүү минь хийж эхлэх байтугай хийлгэе ч гэсэн бодолгүй байгааг хараад эмэгтэй болохоор гэдгийг ойлгож эхэлсэн. Зөвхөн эмэгтэй нь хийх ёстой гэсэн шудрага бус бодлоос нь болоод өөрийгөө алдаж, шаналж, өөрт байгаа бүхнээ өгөөд тэр үүргээс холдмоор байдаг.</p><p>Энэ байдал хэзээ дуусахыг мэдэхгүй ч магадгүй би л өөрөө эндээс холдох ёстой мэт. Өөртөө итгэх итгэл, амар тайван гэр минь улам л надаас холдоод эхэлж билээ. Хэзээ өөрийгөө анзаарч, буцаад авах гэж оролдож эхлэснээ санахгүй болжээ.</p><p>Эмэгтэй хүн байх хэцүү биш зүгээр л өртөг ихтэй.</p><p>Магадгүй манай улс орон, соёлтой холбоотой. Магадгүй, үгүй. <br>Хэн нэгний эхнэр болгох гэж хүмүүждэг охид, хэн нэгний гэрийг цэвэрлэх гэж хүмүүждэг тэднийг бодохоор гомдолмоор. Хэн нэгний үр хүүхдийг төрүүлэхийн тулд сар бүр биеэ бэлддэг гэх талаас нь харвал эмэгтэй байх тун хэцүү. Гэхдээ бас жаргалтай. Энэ бүхнийг төлөх ёстой мэт төлснийхөө дараа өөрөөсөө хүн бүтээх чадварыг авсан мэт.</p><p>Мэдэхгүй юм даа. Толгой өвдөж байна. Хэн нэгэн гэдэг хүний төлөө амьдарч буй эмэгтэйчүүдийг өрөвдөж байна. Бүх эмэгтэй биш өөр шигээ өссөн охидыг өрөвдөж байна. Үнэндээ өөр нэгнийг биш өөрийгөө өрөвдөж байгаа байдал юм даа.</p><p>2026/07/27 22:00</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9ca4ca2c6229" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Сэтгэл]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D1%81%D1%8D%D1%82%D0%B3%D1%8D%D0%BB-42c853f0c322?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/42c853f0c322</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 19 Jul 2026 14:51:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-19T14:51:01.544Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хүний сэтгэл яагаад ийм ойлгомжгүй юм бол? Сэтгэл гэдэг эрхтнийг гаргаж ирээд асуухсан.</p><p>Чамаас салж хагацахыг хүсдэггүй байсан, хайрлаж дурлаж, аль болох хамт байхыг хүсдэг байсан би долоон жилийн дараа анх удаа дахиж уулзахгүй байх талаар, харьцахгүй, харахгүй байх талаар бодож үзлээ. Бодол орж ирсэнд нь гайхсан ч тэр бодол, мэдрэмжийг дагахаар шулуудчихаад сууж байдаг. Бидний харилцааг хөндлөнгийн нүдээр харвал улам илүү дотно болсон мэт харагдах хэдий ч угтаа улам л хол хөндий, нэгнийгээ хүчлэхээ больсон байна. Бүх зүйл сайн сайхан тал руугаа эргэсэн байтал миний мэдрэмж л өөр болсон байна. Эртхэн өөрчлөгдөх хэрэгтэй байсансан.</p><p>Магадгүй бүх зүйл хэвийн байсан ч, ганцхан зүйлээс болоод эсвэл, аажимдаа арилсаар байгаад чамайг гэх сэтгэл минь дууссан бололтой. Харин чамд намайг гэх сэтгэл хэр их байдаг бол? Зөвхөн нэгнийхээ дурсамжинд байх ёстой тэр л нэг харш жилтэй хүмүүс юм болов уу.</p><p>Жил ус, орд зэрэгт нэг их итгээд шийдвэр гаргалтандаа нөлөөлүүлэхийг хүсдэггүй ч энэ олон жил оролдож үзсэнийхээ дараа бага зэрэг бодох болжээ.</p><p>Харилцаатай харилцаагүй, орж гарсан энэ хугацааны эцэст миний дотор орших чи маш бага болжээ. Чи миний талаар таалагддаг зүйлсээ хэлэхэд би чиний талаар хэлэх юм үнэхээр олдоогүй нь миний сэтгэлийг илэрхийлээд байх шиг. Дуртайгаасаа илүү дургүй гэх мэдрэмж байгаа ч яг юунд гэхээр хэлж мэдэхгүй.</p><blockquote>Дуртайгаа ч мэдэхгүй дургүйгээ ч мэдэхгүй. Хайрлаж байснаа мэднэ. Хамаг бүхнээ зориулж байснаа мэднэ. Энэ бүхэн өнгөрсөн гэдгийг мэднэ. Ирээдүйг мэдэхгүйгээ мэднэ.</blockquote><p>Намайг тоохгүй байгаа мэт мэдрэгдэх тэр мэдрэмж, холдож буй тэр мэдрэмжүүд намайг тухгүй болгосон байх. Өөр тийшээ харах үед чинь, өөр зүйлд хүрэх үед чинь, өрөөлийг анхаарч байх шиг мэдрэгдэх үед надад хуучин тухгүй мэдрэмж мэдрэгдсээр одоогийн энэ сэтгэл минь үүссэн бололтой. Ирээдүйд чи миний мэдрэмжийг өөрчлөх эсэхийг мэдэхгүй ч одоогийн энэ мэдрэмжийг чамаас авсан. Утга учиргүй харилцаа шигээ утга учиргүй өгүүлбэрүүд л боллоо.</p><p>Чамайг гэх энэ бүх мэдрэмж алга болоосой. Эргэлзээ төрүүлэхгүй хэмжээнд арилаасай.</p><p>2026/07/19 21:50</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=42c853f0c322" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Бороо]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D0%B1%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%BE-9143ff3c97c5?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9143ff3c97c5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 29 Jun 2026 14:05:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-29T14:05:33.780Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Энэ мэдрэмжийг мартмааргүй байна. Хэдий ядарч байгаа ч, хэдий хүзүү чилж байгаа ч би энэ борооний үнэрийн энэ тайван мөртлөө сэтгэлийг минь түгшээгээд байгаа дуутай хамт хадгалмаар байна. Бүрхэг тэнгэрт, шавар шавхайд дургүй хэдий ч түүнээс илүү нандин энэ чийгний үнэрийг, зөөлөн гаран дээр дусах дусал бүрийг сэтгэлдээ биш юмаа гэхэд цаасан дээр буулгаад хадгалмаар байна. Догдлуулж баярлуулахгүй ч тайван агаад чөлөөтэй гэх мэдрэмж төрүүлж буй энэ өглөө ямар сайхан юм бэ. Саар зүйл нь олон тохиохийг мэдэж байгаа ч энэ л мэдрэмжийн төлөө тэдгээрийг төлөөс болгож өгч байгаа ч юм шиг. Саарын хажууд сайн байдгыг дахин нэг анзаарах боломж мэт. Хэдий биеийн ядралтаас өөр юм байхгүй хэдий ч сэтгэлийн минь гүнд байгаа тэр нэгэн зовиурийг сугалах гэж оролдох шиг.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*cSzQcoegBmbGPpzR.jpg" /><figcaption>Чиний өдөр, миний өдөр. Магадгүй энэ өдөр чамайг л санасан байх даа. 2026 он.</figcaption></figure><p>Уг нь тэмдэглэлт өдөр юмсан. Тэнгэр хүртэл баяр хүргээд, эх дэлхийдээ хур бороогоо хайрлах шиг. ХУВЬТАЙ ХҮН ХУР БОРООНООР…</p><p>2025.08.19</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9143ff3c97c5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Бидний харьцдаггүй харилцаа]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D0%B1%D0%B8%D0%B4%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%85%D0%B0%D1%80%D1%8C%D1%86%D0%B4%D0%B0%D0%B3%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%85%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BB%D1%86%D0%B0%D0%B0-420ef7c961dd?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/420ef7c961dd</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 18 Jun 2026 10:44:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-18T10:44:02.890Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Их урт хугацааг хамтдаа түүнээс ч их хугацааг тусдаа өнгөрөөж дээ. Анх нэгнээ харсан тэр үед хүүхэд байсан бид одоо насанд хүрчхэж. Биднийг анх уулзуулсан газар, хүмүүс ч биднээс холдож дээ. Гэхдээ бид нэгнээсээ нэг холдоод, нэг нийлээд л. Заримдаа пүрш шиг ч санагдах шиг. Хоёр жил хол байгаад хэд хоног хамт байдаг нэг тийм сонин харилцааг юу гэдэг юм бол доо. Хэн нэгнээсээ салж чаддаггүй, бүр нийлж ч чаддаггүй. Гомдол, уур, хайр, харуусал гээд л ихэнх мэдрэмж бидний хооронд байсан мэт боловч хэзээ ч нэгэндээ хайраас өөр мэдрэмж харуулахгүйг хичээж байсан бололтой.</p><h4>Хайрын нуур</h4><p>Хайр тээсээр хун шувууд сэтгэлээс ирнэ<br>Хэсэгхэн бодлын минь нууранд хосоор буудаллана<br>Дүүрэн сартай зүрхний толион дахь чиний дүрсийг<br>Дэрвэж тасрах хөнгөн өдөөрөө урлаж сийлнэ</p><p>Намар залгасан бодлоос тэд буцна<br>Намайг хайрлах хэн нэгнийг даллан ниснэ<br>Харууслаас минь хүйтэн цас ганц нэгээр хаялахад<br>Хамгийн үнэнч дурлалын хэсэгхэн газар цөөрөмтөнө</p><p>Хайр тээсэн хун шувууд сэтгэлээс ирнэ<br>Хэсэгхэн бодлын минь нуур тэрхэн цагт гэснэ</p><blockquote>Маналжав Ганбаатар</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/0*qR5urWGvus2n5Jkf.jpg" /></figure><p>Хачин шүү. Анхны хайр гэдэг нь юм болов уу эсвэл энэ зөвхөн чамаас болоод байгаа юм болов уу? Харах бүртээ үнхэлцэг хагарах гэж байгаа мэт сандардаг. Уулзах бүртээ удаан хамт баймаар байдаг. Зүүдэлж, санадаг. Гарт нь хүрэх мөчид чанга тэврээд авмаар, хэзээ ч холдмооргүй бас үүрд хамт байдаггүй тэр нэгэн хүн. Санах юм даа.</p><p>2026.06.18 18:40</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=420ef7c961dd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Амармаар байна]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%B0%D0%B0%D1%80-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-d2fe09db3d51?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d2fe09db3d51</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 18 Jun 2026 01:03:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-18T01:03:08.843Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ажил хичээл жигдрээд, зун болсон байхад нөгөө л нэг завгүй ядарсан хэвээрээ байгаагаа гайхах юм. Өдөр шөнөгүй ажилладаг ажлаас өглөө эрт ажилладаг болсон хэдий ч амралтын өдрөөрөө яаж өөрийгөө амраах учраа олохгүй юм. Хаашаа ч явахгүй хэвтье гэвэл нуруу амарч чадахгүй, босоод дасгал хийж тархиа амраах гэсэн хэдий ч бие ядрах мэт, ном уншиж хичээл хийж биеэ амраах гэхээр тархи ядрах мэт. Яг энэ логикоор бол тархи биеэ зэрэг амраах арга байдаг болов уу?</p><p>Хайртай, тухтай нэгэнтэйгээ байхад амралт гэдэг дээ. Тэр л миний хүсэл юм болов уу? Үнэндээ би өөрийн хайртай хүмүүстэйгээ л хамт амарч байгаа. Амралт гэдэг тав тухтай холбоотой байдаг. Юу ч хийсэн, хаашаа ч явсан тух байхад болох мэт. Хэтэрхий их бодож, хэтрүүлснээс болоод өөрийн амралтаа үл тоогоод ч байгаа мэт.</p><p>Яг юуг амралт гэдгийг мэдэх эрэл хайгуул хэр хэцүү бол?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/0*rDh3YW5M2Bmos5Xd.jpg" /><figcaption>Зургийг харахад их л сайхан амарч байгаа мэт. Гэхдээ үнэндээ түүний ажил шүү дээ энэ зургийг бүтээх нь.</figcaption></figure><p>Долоо хоногийн хоёр өдрийг амралт нэртэй хийцгүйрэл дунд өнгөрөөж байгаа мэдрэмж, ажлаа хийхээр ирэхдээ ядралттай мэдрэмж бас л хэцүү гээч.</p><p>Энэ үнэхээр бие махбодтой холбоотой болов уу, сэтгэл зүйтэй холбоотой болов уу? Сэтгэл гэдэг эрхтэн хаана байгаа нь мэдэгдэхгүй. Тийм дээ ч өвдсөн эсэхийг нь мэдэхгүй. Мэдэхгүй зүйл олон байна даа. Яаж эмчлэх аргыг нь, хэн эмчлэхийг нь мэдэхгүй хэвээр. Магадгүй хаанаас хайхаа мэдэх хэдий ч төдийлөн сайн хүсэхгүй байгаа юм болов уу даа…</p><p>2026.06.18 09:00</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d2fe09db3d51" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өнгөрсөн үе]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D3%A9%D0%BD%D0%B3%D3%A9%D1%80%D1%81%D3%A9%D0%BD-%D2%AF%D0%B5-ef25b796c9f5?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ef25b796c9f5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 09 Jun 2026 13:18:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-09T13:18:53.860Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Хуучин зогсоолдоо буцаад ирчихлээ<br>Хуурамчхан юм даа чи дураараа яв<br>Итгэл дотор минь үлдээгээд мартсан<br>Ижилгүй дурсамжаа бүгдийг нь ав даа</blockquote><blockquote>Харцнаас чинь үнэн хайгаад олохгүй<br>Хаачхаа мэдэхгүй найдлага дээрээ зогслоо<br>Навчсаа гөвсөн модод шиг нүцгэн бодол<br>Намар оройн болзоог буруу байсныг сануулах шиг</blockquote><blockquote>Гэсэн ч дурлал дахин ирнэ<br>Гээсэн дурсамжаа шинээр сольж халааслана<br>Өнгөрсөн бүхнийг өлмийдөө гишгээд <br>Өөдрөг бодлоор өөрийгөө тэтгэнэ</blockquote><p>Маналжав Ганбаатар</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/342/0*YUyhVYG_MK9wliH8.jpg" /></figure><p>Өөдрөг шүлэг байгаа биз. Гэхдээ одоо би тийм ч өөдрөг биш байна. Би өөрийнхөө дотрыг уг шүлгийн эхлэл хэсэг шиг. Яг л хуучин зогсоолдоо буцаад ирчихлээ. Хэн нэгнийг хайгаад, хүсээд, гиюүрээд суух юм. Ганцаараа байж сураагүйн илрэл биз. Дурлалыг хүсээд, догдлолыг санагалзаад суух юм. Хаана байгаа гэж хайхаа мэдэхгүй, хэзээ учрахаа ч мэдэхгүй, дотор нь хоосон нэгэн.</p><p>2026/06/09 21:10</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ef25b796c9f5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Би атаархаад байна.]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D0%B1%D0%B8-%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B0%D0%B0%D0%B4-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-62903c1fa66a?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/62903c1fa66a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 04 Jun 2026 13:00:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-04T13:00:49.996Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хүн бүрд л атаархах мэдрэмж байдаг биз. Гэхдээ сүүлийн үед өөрийнхөө энэ мэдрэмжийг түлхүү анзаараад байх юм. Цахим орчноос бусад хүний жаргалтай, баясалтай байгааг харах бүртээ одоогийн байгаа өөртэйгөө харьцуулж өөрийгөө муугаар мэдрэх нь бүр л нэмэгдэж байна. Энэ буруу мэдрэмж гэдгийг, өөрийгөө харьцуулсан ч миний одоогийн байдал дордохгүй гэдгийг ухамсарлах хэдий ч нэг л сэтгэл гонсгор хэвээр. Өөрийн биеэ бусадтай харьцуулж, бусдын авсан бэлгийг өөрөө аваагүйдээ атаархаж, тэдэнтэй өөрсдийгөө зүйрлэх юм. Магадгүй сошиал орчноос холдох нь нэг гарц байж болох ч түр зуурын л арга шүү дээ.</p><p><em>Атаархлыг хэрхэн давах туулах юм бол?</em></p><p>Бусдын хайр сэтгэлд атаархаж, тэдний алдар нэр, найз нөхөд гээд бүх л зүйлтэй харьцуулж атаархаад, улам л өөртөө итгэх итгэл багасаж байна.</p><p>Хүндэт тэмдэглэлээ ингээд дуусгая даа.</p><p>2026/06/04 21:00</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=62903c1fa66a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хавар гэдэг хачин юм гээч]]></title>
            <link>https://urcakkie.medium.com/%D1%85%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D1%80-%D0%B3%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D1%85%D0%B0%D1%87%D0%B8%D0%BD-%D1%8E%D0%BC-%D0%B3%D1%8D%D1%8D%D1%87-9011946dfe0d?source=rss-2291e1748699------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9011946dfe0d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Someonewithproblems]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 12 Apr 2026 12:48:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-12T12:50:14.327Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Төрсөн өдөр дөхөөд ч тэр үү сэтгэлд баахан бодол тунарчих юм. Нэг бол зориг шулуудаад хүйтэн хөндий, хад чулуу шиг хатуу хүн болоод л, нөгөө бол хэн нэгний мөрийг налж суугаад, ямар мэдрэмж мэдэрч байгаа ярьж цагийг өнгөрөөмөөр санагдана гээч. Асгартлаа уйлж, аргадуулах мэдрэмжээр дутсан болохоор бас тэгж байгаа юм болов уу даа ч гэж өөрийгөө зөвтгөх шиг.</p><p>Ажил хичээл дээр хагартлаа инээгээд л жаргалтай хүн явдаг хэдий ч яг гэртээ ирээд суухаар сэтгэлд нь юу ч байхгүй хоосон нэгэн. Зөвхөн хавар гэдэг гайхалтай улирал руу бүхнээ чихэхгүй ээ. Миний хамгийн дуртай улирал юм шүү дээ. Төрсөн өдөр болдог болохоор тэр үү эсвэл хавар бүх юм шинээр ургаж, цэцэглэдэг болохоор гэж өөртөө дүгнэлт гаргасан болохоор уу гэдгийг хэлж мэдэхгүй ч надад энэ улирал сайхан байдаг.</p><p>Сэтгэл санааны байдал руугаа буцвал хэсэг хугацааны өмнө мөрөөдөж байсан би-ээ бүтээчхээд өнөөдөр сууж байна. Мэргэжлээрээ ажиллаад, хичээлээ хийгээд, шинэ хүн хүлээж авахдаа бэлдээд бас өөрөө өөртэйгөө байхдаа тухтай болчихсон байна. Цалинтай, гэр бүлтэйгээ, найз нөхөдтэйгөө бас өөртэйгөө сайн байгаа. Гэхдээ энэ сэтгэл гээч эрхтэн дотор ямар нэг юм дутаад хөндий хоосон мэдрэмж оршсоор л байна. Хагартлаа инээхийг хүсээд бас хагартлаа инээсэн мөч бүрээ үнэгүйдүүлж дурсаад байх юм.</p><p>Энэ сэтгэл гутралын илрэл юм болов уу гэхээр бас тийм гээд хэлж чадахааргүй. Гэхдээ гаднаасаа харагдах байдлаараа өөдөлж буй мэт ч дотроо улам л доошоо живж байгаа мэдрэмжтэй. Хэнд, хэзээ, хаана энэ мэдрэмжээ гаргахаа бас ойлгохгүйгээр төөрөлдөөд гүйгээд байх шиг.</p><p>Ямар нэгэн шийдэл эсвэл гарц олбол эндээ бичихийг хичээнэ ээ. Энэ хүртэл уншсан бол танд баярлалаа</p><p>2026/04/12 20:50</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/0*XicqdqI0Pie8UMoH.jpg" /><figcaption>Энэ эмэгтэй ямар тайван, жаргалтай бас дулаахан харагдаж байна гээч. Яг түүний мэдэрч буй энэ их амар амгалан, аз жаргалыг энэ зун мэдрээд гэрийнхээ хивсэн дээр хэвтэж байх юмсан даа.</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9011946dfe0d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>