<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Uren Kanaatli on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Uren Kanaatli on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@urenkanaatli?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*7vd70kzgqMNwkglJ_1Kn8w.jpeg</url>
            <title>Stories by Uren Kanaatli on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 11:20:44 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@urenkanaatli/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[.NET Generic yapılarla Reflection kullanımı]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/net-generic-yap%C4%B1larla-reflection-kullan%C4%B1m%C4%B1-5c66be1db51a?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5c66be1db51a</guid>
            <category><![CDATA[reflection-in-generic]]></category>
            <category><![CDATA[generic-reflection]]></category>
            <category><![CDATA[generics-withreflection]]></category>
            <category><![CDATA[csharp-generic-reflection]]></category>
            <category><![CDATA[generic-with-reflection]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 01 Nov 2022 20:22:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-01T20:26:32.664Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>.Net Fremework 2.0 ile hayatımıza girien generic yapıların reflection ile nasıl kullanılabileceği konusuna değineceğiz.</p><h4>Generic Yapıların Type Bilgisi Alma</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/994/1*XqEA1YfoyOM2sx3VkQTzoA.png" /></figure><p>List&lt;string&gt; generic yapısının type ına baktığımızda List’1 olarak görünmektedir . Buraki “1” tip sayısını belirtir.</p><p>Dikkat ederseniz Dictionaryde bu değer “2” dir.</p><p>Birden çok type argumanı alan bir generic sınıfın tip bilgisini alırken virgüller kullanmamız gerekmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/819/1*AVu6rWBKEVxHRXfKP6neuw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/848/1*jRP0_C9iLYZBYG3HgdOZ8A.png" /></figure><p>Arguman tip sayısı kadar virgül ekledik.</p><h4>Generic sınıfların argumanlarına ulaşma</h4><p>Generic yapımızın içinde bulunan tiplere erişim sağlamak için “GenericTypeArguments” property sini kullanabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/811/1*asQB8SwfDx-sSLMvwTDpOw.png" /></figure><h4>Yeni Instance Oluşturma</h4><p>Activator sınıfını kullanarak generic yapıların instance ını oluşturabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*apVfASpdcGzdKFHPRKNuVQ.png" /></figure><p>Type a ait MakeGenericType methodunu kullanacak generic bir yapı inşa edebiliriz. Sonrasında Activator kullanarak instance ını oluşturabiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/67c727eb91fd8c6d9a66eb3c7eacb1d5/href">https://medium.com/media/67c727eb91fd8c6d9a66eb3c7eacb1d5/href</a></iframe><p>Type bilgilerin string olarak tutulduğu bir yapıda da Reflection kullanmamız mümkündür.</p><p>— Type1:”String”</p><p>— Type2:”Person”</p><p>olan bir dictionary oluşturmak istiyoruz. Type1 ve Type2 bilgisinin string ve değişken olsun.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8818d633c323997d6ee2996211a42843/href">https://medium.com/media/8818d633c323997d6ee2996211a42843/href</a></iframe><h4>Generic Methodlara Erişim</h4><p>İçinde generic method olan bir generic sınıf oluşturup reflectionla işlemler yapalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1010/1*fqBBIknFXvCewCcB5DM4tQ.png" /></figure><p>Tip üzerinden method bilgisine erişim sağlayalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6e058f2a66b06ba54f0a2f2d388e4227/href">https://medium.com/media/6e058f2a66b06ba54f0a2f2d388e4227/href</a></iframe><p>Çıktı : <strong>Void Method1[U](U)</strong></p><p>Bu methodu invoke ile çağırdığımızda hata aldığımızı göreceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Bu14jx0CcTzE2w9De533eQ.png" /></figure><p>Generic bir method ve biz ona “selam” stringini gönderdik. Fakat method un parametre olarak aldığı tip ile alaklı hiç bir belirleme yapmadık. Derleme sırasında hata almamızın nedeni method çağrısı sırasında parametre binding işlemi yapılmasıdır (Late binding)</p><p>Method bilgisini generic hale getirip tip tanımlamalarını eklememiz sorunu çözecektir. Bu sayade binding işlemi yapılacağı zaman kullanılacak bilgiyi vermiş oluruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/93f2ac31ca2e751d86bccba3fd1de4f3/href">https://medium.com/media/93f2ac31ca2e751d86bccba3fd1de4f3/href</a></iframe><p>Çıktı:</p><p>Generic class arguman type:System.String generic method type System.String</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5c66be1db51a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[NETCore Logging SeriLog,SeriLog.Sinks*]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/netcore-logging-serilog-serilog-sinks-dd893e6595e3?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dd893e6595e3</guid>
            <category><![CDATA[serilogsinks]]></category>
            <category><![CDATA[netcore-serilogconfig]]></category>
            <category><![CDATA[netcoreserilogfile]]></category>
            <category><![CDATA[serilogappsettings]]></category>
            <category><![CDATA[netcore-serilognedir]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 18 Oct 2022 19:22:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-18T20:07:00.074Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>NETCore Logging SeriLog,SeriLog.Sinks</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*G7z8WS2b_x9t-vd74y6T7w.png" /></figure><p>Makaleye başlamadan önce .net core logging yapısı ile alakalı önemli kavramları incelediğimiz makalenin okunması iyi olacaktır.</p><p>Part1: <a href="https://medium.com/@urenkanaatli/logging-in-net6-providers-loglevels-configuration-ilogger-t-b62a4e0f0caa">https://medium.com/@urenkanaatli/logging-in-net6-providers-loglevels-configuration-ilogger-t-b62a4e0f0caa</a></p><h4>Genel olarak loglama yaptığımız durumlar</h4><p>— Uygulamamızın kullanıcılar tarafından nasıl kullanıldığı bilgisini alabiliriz.</p><p>— Uygulamamızda oluşan hataları loglayabiliriz.</p><p>— Uygulamamızın çalışma zamanında performansını ölçebiliriz. (Metric)</p><p>— Web service uygulamalarımızda request ve response bilgisini loglayabiliriz.</p><p>Uygulamalarımızı production ortamına aldığımızda oluşan hataların çözümünde logların incelenmesi çok önemlidir. Bu nedenle loglarımız kalıcı bir depoda durması önem arz eder.</p><p>Özellikle .net uygulamalarında önde gelen bazı Logging kütüphaneleri loglama konusunda uzmanlaşarak bize destek olmaktadır.</p><p>— NLog</p><p>— log4net</p><p>— Serilog</p><p>bunların önde gelenleridir. Makalemizde yeni olması ve başarılı olması nedeniyle <strong><em>Serilog</em></strong> u gündeme alacağız.</p><h3>SeriLog</h3><p>Loglarımızı temiz bir yapıda console, file ve database başta olmak üzere bir çok kaynağa akrarımınıda sağlayan güçlü bir .net kütüphanesidir.</p><p>Dökümanyasyon linki :(<a href="https://serilog.net/">https://serilog.net</a>)</p><p>Bir önceki makalemizde de bahsettiğimiz gibi .net core logger yapısı provider mantığı ile genişleyen bir yapı sunmaktadır. Serilog .net core uygulama için provider olarak kod yapımız hiç değişmeden loglarımızı toplayabilir.</p><h4>SeriLog.Sinks</h4><p>Loglarımızı akaracağımız kaynaklar çeşitlendikçe yeni kütüphaneler eklenerek genişleyen bir yapı sunulmaktadir.</p><p>Elasticsearch, GrayLog,File,SQL Server,MongoDB gibi çok fazla kütüphanesi mevcuttur.</p><p><a href="https://github.com/serilog/serilog/wiki/Provided-Sinks">https://github.com/serilog/serilog/wiki/Provided-Sinks</a> linkinden tam listeye erişebilirsiniz.</p><p>Örneğin Serilog.Sinks.File kütüphanesi kullarak toplanan logları bir dosyaya yazmamızı sağlayan temiz bir yapı sunar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XkMQnlxclICmv5vEuz-o2A.png" /></figure><p>.net core un loger yapısına entegre olan provider(Serilog) bir çok yöntem ile bize bu logları store etme şansı sunar.</p><h4>SeriLog Configurasyonu</h4><p>Öncelikle core uygulamamızda provider olamasını sağlayan paketi yüklememiz gerekmektedir.</p><p>PM&gt; Install-Package Serilog.AspNetCore</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZzDBvHImFYSrIdhobO5loQ.png" /></figure><p>Kaynak olarak console ve file kullanacağız. Console ana paketle birliklte gelmektedir. Loglarımızı file a yazmak için Sinks.File kütüphanesini projemize ekleyelim.</p><p>PM&gt; Install-Package Serilog.Sinks.File</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0lhXua0GcfkrSUUx97AtJw.png" /></figure><p>Serilog configurasyonun işlemlerini appsettings üzerinden ve serilog configuration fonksiyonlarından faydalanabiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/98587c4fc8ea6843da75b2dca8c40282/href">https://medium.com/media/98587c4fc8ea6843da75b2dca8c40282/href</a></iframe><p>WriteToFile ile pipe mantığına benzer bir yapı ile console ve file üzerine logların yazılacağını ayarlamış oluruz.</p><p>LogLevel set edebiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/5a7750e7617323021f4471b714589986/href">https://medium.com/media/5a7750e7617323021f4471b714589986/href</a></iframe><p>Bu tip ayarların appsettings den yapılması ve yönetilmesi çok daha kolay olacaktır. Configurasyonun appsettings üzerinden alınacağını belirterek işe başlayalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3f1f6273a809f53411f22f41fe8e6c38/href">https://medium.com/media/3f1f6273a809f53411f22f41fe8e6c38/href</a></iframe><p><strong><em>Appsettings dosyamız:</em></strong></p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2c936a6985a80fa9d2fb29292b22924c/href">https://medium.com/media/2c936a6985a80fa9d2fb29292b22924c/href</a></iframe><blockquote><strong>Using</strong>:Loglamanın yapılacağı sourceları belirtiriz.</blockquote><blockquote><strong>MinimumLevel</strong>: Loglevel lerimizi belirleriz.</blockquote><blockquote><strong>WriteTo</strong>: Sourcelarımızın ayarlarını set ederiz</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dd893e6595e3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Veri merkezli katmanlı mimari -Domain merkezli katmanlı mimari]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/veri-merkezli-katmanl%C4%B1-mimari-domain-merkezli-katmanl%C4%B1-mimari-5c8667e9a274?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5c8667e9a274</guid>
            <category><![CDATA[n-tier-architecture]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 29 Jun 2022 18:30:28 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-06-29T18:30:28.414Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tüm işlemleri user interface projesinde yapan uygulamalar teknoloji değişikliği yapma gibi bir kararda tekrar programlamaya mahkum olur. Günümüzde front-end teknolojilerinin gün geçtikçe geliştiğini düşündüğümüzde tüm işlmleri userinterface de konumlandırmak çok büyük hata olacaktır.</p><p>Business işlemlerini veri tabanında tutan projeler için veri tabanı bağımlılığı zamanla büyük sorun oluşturmaktadır.</p><p>Örneğin alt seviye bir dil olan T-SQL ve PL-SQL gibi dillerle oluşturulan businesslar mimari acıdan:</p><blockquote><em>Zamanla karmaşık bir hal alır.</em></blockquote><blockquote><em>Test edilebilir yapılar oluşturmak zordur. Otomatik test edilebilmesi zordur.</em></blockquote><blockquote>Pahalı çözümlerdir.</blockquote><blockquote>Büyük bağımlılık oluşturduğu için değiştirilmesi zordur.</blockquote><blockquote>Amacımızın mimimum bağımlılık ve yeniliklere çok hızlı adapte olabilen mimariler olması gerekir.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/438/1*EfPm8CW0cXtEEzN2K49uoQ.png" /><figcaption>Tüm Uygulamanın Tek Katmanda</figcaption></figure><p>Geneleksel veri merkezli n-tier mimarinin 3 ana katmanı karşımıza çıkar.</p><p><strong>UI :</strong> Arayüz işlemlerinin bulunduğu katmanımız.</p><p><strong>BLL :</strong> Business işlemlerinin bulunduğu katmanımız.</p><p><strong>DAL : </strong>Database işlemlerimizin bulunduğu katmanımız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/810/1*Y-fYf1pGbZuQ2oIKOVlgRg.png" /></figure><p>Data dışarıda konumlandırıldığı için farklı applicationlar aynı datadan beslenebilir bir yapımız olur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/694/1*yPvbiQRmjrSUNFiR5QU-gQ.png" /></figure><p>Fakat odağında veri olan geleneksel n-tier mimari veri ile güçlü bir bağ kurmaktadır. Bu bağımlılığın zayıflatılması için odağımıza veri yerine domain i almamız gerekir.</p><p>Domain merkezli katmanlı yapılarda businessımızı temsil eden sınıflar domain sınıfları olarak isimlendirilir. Applicationımızı programlarken veri tabanı işlemleri soyutlanır.</p><p>Application layerda soyut sınıflarla çalışılır. Insfrastructure katmanında bu bağımlılıklar karşılanır.</p><p><strong>UI</strong> :Arayüz işlemlerinin bulunduğu katmanımız.</p><p><strong>Application</strong> : Uygulamanın business katmanıdır. Tüm bağımlılıklar örneğin veri tabanı işlemleri soyutlanarak kullanılır.</p><p><strong>Domain</strong> : Hiç bir bağımlılığı olmayan domain objeclerimizi içeren katmandır.</p><p><strong>Insfrastructor </strong>: Applicationda soyutlanan yapıların karşılıklarını içerir.</p><p>Bu tip mimarileri incelemek isterseniz</p><p><strong>Union Architecture (Soğan Mimari) ve Hexagonal(Altıgen) en iyi örnekleridir.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/823/1*85BTbMlBW6eEyc9P8CAEPQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CJ-_sEXZgM_OjBCWarQQRw.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5c8667e9a274" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Specification Pattern]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/spesification-pattern-e74a66998ecf?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e74a66998ecf</guid>
            <category><![CDATA[specification-pattern]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 13 Jun 2022 13:18:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-06-18T05:45:53.051Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Generic repository pattern kullanımında Queryable&lt;T&gt; dönülmesi ve query yazılmaya devam edilmesi single responsibility’e aykırılığa neden olmaktadır. (Kullanılmamalıdır!!!)</p><p>Application katmanımız kendi sorumluluğu dışında linq işlemleriyle gizli birçok logic barındırmış olur. Buda generic repository pattern nin anti pattern olması anlamına gelir.</p><p>Bunun önüne geçmek için özel repository sınıfları oluşturabiliriz. Buda bir süre sonra çok fazla repository sınıfımız olmasına neden olur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/605/1*yCZSstLmgwH15GWarYw7Hw.png" /></figure><p>Daha düzenli bir çözüm arayışına girdiğimizde :</p><p>Öyle bir çözüm bulmamız gerekir ki query yazma özgürlüğünü single repsposibility sınırları içinde yapabilmeliyiz. Bu durumda bir repositorye ait olası query yeteneklerini bir sınıf içerisinde tutarak single resposibility i çiğnemeden bu işi yapabiliriz.</p><p>Tüm repositorylerin ortak olarak barındırması gereken özellikler:</p><p>1-) where kriterine sahip olabilir (Criteria)</p><p>2-) Baska entity lerle join yapması gerekebilir. (İncludes)</p><p>3-) Sıralama ihtiyacı olabilir. (Order by)</p><p>Haydi bu işlemleri bir sınıf yaratarak repositorylere sağlayalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/5cc3a5d27c639fd497478dbaa041a589/href">https://medium.com/media/5cc3a5d27c639fd497478dbaa041a589/href</a></iframe><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9f2f59c4315386136fb92c924a5bc1c0/href">https://medium.com/media/9f2f59c4315386136fb92c924a5bc1c0/href</a></iframe><p>Artık Repository yapımızı Specificationa göre çalışır hale getirebiliriz.</p><p><strong>FindWithSpecification </strong>methodu specification paramtresini alıp IQueryable üzerine gerekli linq merhodlarını eklemelidir.</p><p>Bu bağlamda SpecificationToQuery sınıfımıza yazdığımız GetQuery methodunu çağırmamız gerekecek bir yapı oluşturalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/f2035269b99593ef3db180936cf3e484/href">https://medium.com/media/f2035269b99593ef3db180936cf3e484/href</a></iframe><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2196ca3634af7fb2b6601c28262dbda0/href">https://medium.com/media/2196ca3634af7fb2b6601c28262dbda0/href</a></iframe><p>Artık ihtiyacımız olan specificationları yazabiliriz.</p><p><strong>ActiveUserSpecification </strong>: Criteria olarak (t =&gt; t.IsActive == true) sahiptir. Sadece aktif userları filtrelemek için vardır.</p><p><strong>ActiveUserWithAddressSpecification</strong>: Criteria olarak (t =&gt; t.IsActive == true) sahiptir. Aynı zamanda usera ait adresleride içerisinde barındıracaktır.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/916cebcefaf3902a28296124a82ec717/href">https://medium.com/media/916cebcefaf3902a28296124a82ec717/href</a></iframe><p>Application içinde nasıl kullanacağız ;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/83fda922396fe2e9eba03d1bb375f510/href">https://medium.com/media/83fda922396fe2e9eba03d1bb375f510/href</a></iframe><p>Özel repository sınıfları yapasaydık _userRepo.getActiveUsers şeklinde method çağrıları yaparken , specification pattern tek method üzerinden özellikler ekleyerek query oluşumunu sağlar. Büyüyen yapılarda çok daha düzenli bir yapımızın olmasını sağlar.</p><p>Örneğin Devextreme DataSourceLoader yapısı güzel bir specification pattern örneğidir.</p><p>Bir level ileri gidersek gelen requesti specificationa parse eden bir mekanızma ile odata benzeri bir yapıda oluşturabiliriz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e74a66998ecf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Entity Fremawork Core — Önemli Kavramlar]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/entity-fremawork-core-%C3%B6nemli-kavramlar-b74edbd49ce5?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b74edbd49ce5</guid>
            <category><![CDATA[entity-framework-core]]></category>
            <category><![CDATA[ef-core-önemli-kavramlar]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 04 Jun 2022 18:19:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-06-04T18:21:03.763Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Entity Framework Core — Önemli Kavramlar</h3><p>Microsoft tarafından veri tabanı işlemleri için geliştirilen fremawork dir. Entity fremawork gelişmiş bir <strong>O</strong>bject<strong>R</strong>elatinal<strong>M</strong>apping yapısı sunar</p><p>Veri tabanı objectleriyle c# classları arasında bağ kurar. C# tarafındaki nesnelerde oluşan değişlikleri takip eder. Bu değişikliklerin veri tabanına yansımasını sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*c-pNBFrlYxDydstJ-TlN2g.png" /></figure><h3>Provider</h3><p>EF farklı veri tabanlarıyla çalışabilen bir yapı sunar. Ana namespace EntityFremawork.Core üzerine eklenen providerlar sayesinde farklı veri tabanlarıyla çalışabilen bir yapı sunar.</p><p>Sql server ile çalışmak istediğimizde EntityFremworkCore.SqlServer providerını eklememiz gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/976/1*tvjm5sn8W9JiLsZAAy8cRg.png" /><figcaption>Örnek bazı Providerlar</figcaption></figure><blockquote>Eğer sql server ile çalışacaksak projemize EntityFremawork.Sqlserver eklememiz yeterli olacaktır. Bu paketin bağımlılığı olarak gerekli diğer çekirdek paketler projemize eklenecektir.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/491/1*uim6uksI1-zKQVAZ52BCvQ.png" /></figure><p>Providerlara baktığınızda Cosmos,PostgreSQL ,SQLServer gibi birçok veri tabanına desteği görürüz.</p><blockquote><strong><em>InMemory</em></strong> providerı ise veri tabanının benzer yapısını rem üzerinden kullanmamızı sağlayan bir yapı sunar. Özellikle unit test yazarken çok işimize yarar. Uygulamamızın veri tabanı olmadan çalışabilmesini sağlar.</blockquote><h3>Microsoft.EntityFrameworkCore.Relational</h3><p>Relational veri tabanları için çekirdek namespacedir. <strong><em>EntityFremworkCore.SqlServer</em></strong> ı projemize eklediğimizde <strong><em>Microsoft.EntityFrameworkCore.Relational</em></strong> ınında eklediğini görürüz. Mysql providerını incelediğimizde aynı bağımlılığın eklendiği görürüz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/1*K8Lx6RpquWh_DBtt-QcGsw.png" /></figure><h3>Microsoft.EntityFrameworkCore.Tools</h3><p>Nudget package manager console kullanarak migration işlemlerini yapmamızı sağlar.</p><blockquote><strong>Migration :</strong> c# data modelimizdeki değişikliklerin veritabanı güncellemelerini içeren sınıflardır. Bu sınıflar içinde veritabanında değişiklik yaratan kodlar bulunur. (örneğin create table işlemi)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/838/1*ueE_qQMSEHqT6qkPf8B59Q.png" /></figure><p>Migration başka bir makalemizin konusu olacak bir çok işlem içerir.</p><h3>Microsoft.EntityFrameworkCore.Design</h3><p>Migration işlemleri için gerekli ana pakettir.</p><p>Migration işlemleri Package Manager Console veya .Net CLI kullanılarak yapılabilir.</p><p>.Net CLI için Design paketi yeterlidir.</p><h3>Change Tracker</h3><p>Veri tabanı tablolarına karşılık gelen entity lerin durumlarını takip eden yapıdır. Örneğin veri tabanından bir user bilgisini çektiğimizde özel olarak takip edilmemesini istememişsek bu nesne change tracker tarafından takip edilmeye başlar. Bu nesne üzerindeki değişiklikler durum bilgisi olarak tutulur.</p><p>Bu durumlar:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ydBFq7eZvGn4P5HNIS4_HA.png" /></figure><p>Örneğin durum Modified ise bu data veritabanında vardır, bir özelliği değiştirilmiştir ve commit sonrası veritabanında güncellemeye neden olur.</p><h3>DBContext</h3><p>Veri tababımızı temsil eden EF sınıfıdır.</p><p><strong>DbContextOptions</strong>: Veri tabanı ile ilgili context ayarlarını temsil eden sınıftır. Örneğin : ConnectionString</p><p><strong>OnModelCreating : </strong>DbContext sınıfı içinde bulunan virtual bir methodtur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/970/1*vBPhqP791CkRWRMZnQdU8w.png" /></figure><p>Bu methodu ezerek modelleme başlamadan önce işlemler yapabiliriz. Örneğin mapping ayarları.</p><p><strong>OnConfiguring :</strong>DbContext sınıfı içinde bulunan virtual bir methodtur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*46EOq6BQ2ri3CJcRlwstjQ.png" /></figure><p>Bu methodu ezerek Connection string ve provider gibi ayarları set edebiliriz. Dependency injection mekanızması kullanarak dbcontext ekleme işlemi yapıyorsak orada bu ayarları vermemiz mümkündür. Bu durumda bu methodu ezmeyebiliriz.</p><p><strong>EntityTypeConfiguration : </strong>Veri tabanı sınıflarımızın mapping ayarlarını içeren sınıflar oluşturmamızı sağlayan interface dir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1008/1*sjjFmhXz8kcvlzphDVFQ-A.png" /></figure><p>Mapping işlemlerini onmodelcreating methodunda yapmak bir süre sonra karmaşık bir kod yapısı oluşmasına neden olur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/319/1*XcM-g-eUr96nwbeT_k2umA.png" /><figcaption>Mapping sınıflarının bir klasörde oluşturulması</figcaption></figure><p><strong>SaveChanges</strong></p><p>DbContext sınıfı içinde bulunan virtual bir methodtur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/561/1*aYqLJXvdanuEEIIDo67x8Q.png" /></figure><p>Change Tracker da bulunun model state değişikliklerinin veri tabanına gönderilmesini sağlayan methodtur.</p><p>Unitofwork pattern in commit işlemine denk gelir. Virtual olduğu için dilersek bu methodu ezerek commit öncesi işlemler yapabiliriz.</p><h3>EntityFrameworkServiceCollectionExtensions</h3><p>efcore un dependency injection mekanızmasına eklenmesini sağlayan methodları içeren sınıfdır.</p><p>AddDbContext methoduyla Service Collectiona dbcontext instance ımızın eklenmesini sağlar. Ayrıca provider set etme ve migration çıktısının hangi dll de yapılacağını belirleyebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/904/1*SfnL8db-dkJxULrYzOFxCQ.png" /></figure><h3><strong>DBSet</strong></h3><p>Veri tabanı tabolarımızı temsil eder. DBContext içine her tanımlanan DBSet property veritabanında tabloya karşılık gelir.</p><h3><strong>Convensions</strong></h3><p>EF domain sınıflarımızın veri tabanı karşılığı konusunda bize bazı kabuller sunar. Bu kabuller dışındaki tüm ayarlamalarımızı mapping işlemleriyle sağlarız.</p><h4>1- DataTypes</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/975/1*iQ-uHlcChgCTl1fSyLGmXA.png" /></figure><ul><li>*sbyte ,object ve char tiplerine dikkat etmemiz gerekmektedir.</li></ul><h4><strong>2- Shema</strong></h4><p>Varsayılan shema dbo dur.</p><h4><strong>3- Class-Table</strong></h4><p>Tablo adları Dbset property isimlerinden alınır.</p><p>C# tarafında oluşturduğumuz sınıf aynı isimle veritabanında oluşturulur.</p><p>Sınıf içinde bulunanan id, ID, iD, Id veya ClassName(id, ID, iD, Id) propertysi premerykey olarak seçilir.</p><h4>4- Index</h4><p>Primerykey olanında clusterindex , ForeignKey alanına noncluster index otomotik eklenir.</p><h4><strong>5- Relations</strong></h4><p><strong>5.1 1-N Relation</strong></p><p>Bir sınıf içerisine başka bir veri tabanı entitysini ICollection&lt;EntityName&gt;</p><p>şeklinde eklersek. Entityler arasında otomotik bire çok ilişki oluşmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l1UGgFi4sIp5CKAzJ0QBZA.png" /></figure><p>Dikkat ederseniz Product içine Category ve CategoryId property olarak eklenmiştir. Sadece Category içerisine Product Icollection olarak eklense bile veri tabanında bire-çok ilişki oluşur. Yada Product içerisine Category propertysi eklenmesi yeterli olur.</p><p>Category.Products, Product.Category ve Product.CategoryId yazılım içerisinde ihtiyacımız olacağından tüm propertyleri eklememizde fayda olacaktır.</p><p>Bazen Product ın sadece categoryid bilgisine ihtiyacımız olacak. Eğer categoryId propertysini eklemezsek Product.Category.Id olarak ulaşmamız gerekir.</p><p><strong>5.2 1–1 İlişki</strong></p><p>2 entry’nin birbirinin propertysi olması EF tarfından 1–1 ilişki olarak değerlendirilir.</p><p><strong>5.3 N-N İlişki</strong></p><p>2 entry’nin birbiri içinde ICollection&lt;Entry&gt; olarak property olarak bulunması EF tarafından N-N ilişki olarak değerlendirilir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b74edbd49ce5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[.net6 identity / 2-Veri yapısı]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/net6-identity-2-veri-yap%C4%B1s%C4%B1-2aae57783017?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2aae57783017</guid>
            <category><![CDATA[aspnetcore-identity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 May 2022 20:38:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-05-20T20:45:12.456Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bu makaleden önce identity temel kavramlar makalesinin incelenmesi faydalı olacaktır.</p><p><a href="https://medium.com/@urenkanaatli/net6-identity-1-temel-kavramlar-autentication-autherization-claim-role-roleclaim-stores-managers-1ae34929afe">https://medium.com/@urenkanaatli/net6-identity-1-temel-kavramlar-autentication-autherization-claim-role-roleclaim-stores-managers-1ae34929afe</a></p><p>Identity autentication ve autherization mekanızması için gerekli olan veri yapısını genişletilebilir bir özellikte bize sunar. Sıfırdan veri yapısı düşünme maliyetinden bizi kurtarır.</p><p>Ana kaynaklar olarak IdentityUser ve IdentityRole sınıfları karşımıza çıkar.</p><p><strong>IdentityUser :</strong> Userımızı temsil eden sınıftır.</p><p><strong>IdentityRole :</strong> Rollerimizi temsil eden sınıftır.</p><p>Ayrıca user,role ve claim gibi verileri istediğimiz yerde depolamamızı sağlayan IUserStore ve IRoleStore interfalerini bize verir. Eğer identity verilerini store edecek manuel bir yapı oluşturmak istiyorsanız kullanabilirsiniz.</p><p>Entityfremawork kullanılan projelerde ise ilgili identity verilerinin nasıl depolanacağı endişesinden kurtulmuş oluruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/944/1*1C9cZqc1a6jxAvzIAQfz9Q.png" /></figure><h3><strong>IdentityUser</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/794/1*4SGyMEOm0IgUjr8i1QHg2A.png" /></figure><p>IdentityUser sınıfı güvenlik yapımızda kullanıcı entitymizi temsil eder. Dikkat ederseniz Id degeri generic olarak tanımlanmıştır. Bu sayade user entitymizin primery alanının tipini değiştirmimize izin vermektedir.</p><blockquote><strong>Id:</strong> Primery alanıdır.</blockquote><blockquote><strong>UserName :</strong> Kullanıcı adı alanıdır.</blockquote><blockquote><strong>NormalizedUserName , NormalizedEmail :</strong> Kullanıcı adı veya Email kullanılarak veri tabanında search yapma işleminin performansını artırmak amacıyla kullanıcı adı veya email büyük harflerle bu alanlara yazılır. Ek olarak bu alanlarda index bulunmaktadır. Belli standarta ve index olması search hızını artırmaktadır.</blockquote><blockquote><strong>Email :</strong> Kullanıcının Email bilgisini tutan alandır.</blockquote><blockquote><strong>EmailConfirmed :</strong> Email doğrulaması yapıldımı bilgisini tutan alandır.(True-False)</blockquote><blockquote><strong>PasswordHash :</strong> Kullanıcının şifresinin hashli olarak tutulduğu alandır.</blockquote><blockquote><strong>SecurityStamp : </strong>Kullanıcıya ait uniqe bir imza olarak düşünülebilir. Şifremi unuttum ve email onay gibi işlemlerde key olarak kullanılabilir.</blockquote><blockquote><strong>ConcurencyStamp : </strong>Aynı anda veri güncellemelerinin tespiti için kullanılan alandır.</blockquote><blockquote><strong>PhoneNumber:</strong> Telefon numarası bilgisi tutulduğu alandır.</blockquote><blockquote><strong>PhoneNumberConfirmed : </strong>Telefon numarası doğrulama bilgisinin tutulduğu alandur. (True-False)</blockquote><blockquote><strong>TwoFactorEnabled :</strong> Çoklu doğrulamanın aktif olup olmadığı bilgisinin tutulduğu alandır.</blockquote><blockquote><strong>LockoutEnd :</strong> Kullanıcının locklanma durumunun biteceği tarihin tutulduğu alandır.</blockquote><blockquote><strong>AccessFaildCount : </strong>Kullancının şifre hatası sayısını tutan alandır. Belli bir sayıdan sonra kullanıcı locklanabilir. Lock süresi sonunda sıfırlanabilir.</blockquote><h3>IdentityRole</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/699/1*7vpTGmo9eze5UKVj9pSiqA.png" /></figure><blockquote><strong>Id:</strong> Key alanıdır.</blockquote><blockquote><strong>Name:</strong> Role adı.</blockquote><blockquote><strong>ConcurencyStamp : </strong>Aynı anda veri güncellemelerinin tespiti için kullanılan alandır.</blockquote><blockquote><strong>NormalizedName : </strong>Name alanında aramalarda performans sağlamak amacıyla kullanılır.</blockquote><h3>IdentityDbContext</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u4Z4S17eNH7OZ16m5ne-Zg.png" /></figure><p>Identity.EntityFremaworkCore ile gelen IdentityDbContext kullanılarak User ve Role sınıfları işaret edilip veri tabanı yapısının otomatik oluşumu sağlanabilir. Bundan sonraki makalemizde bu konuyu ele alacağız.</p><p>Oluşacak veri yapısını şimdiden inceleyip tüm veri yapısını kafamızda çizmeliyiz.</p><h3>Veri Tabanı Tabloları</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/260/1*XRKYiB4z3mpHOjp20fT8gQ.png" /></figure><h4>AspNetUser</h4><p>Kullanıcıların tutulduğu tablodur. IdentityUser ‘a karşılık gelir. IdentityUser inheritance ile genişletilerek preperty sayısı artırılabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2idR9G7tIkt74NXDPTpnqA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/442/1*PGJqSEPEoMwg5aLYx1mfsw.png" /></figure><h3>AspNetRoles</h3><p>Rollerin tutulduğu tablodur. IdentityRole e karşılık gelir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/526/1*vFENq3KLUo-XMl9IbD-ghQ.png" /></figure><h3>AspNetUserRoles</h3><p>Kullanıcının sahip olduğu rollerin bulunduğu bir hareket tablosudur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/415/1*Hmvsg7Lk4_NH-GksSVmkSA.png" /></figure><h3>AspNetRoleClaims</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/407/1*BLwak50SnMZdiSr8VJhnTg.png" /><figcaption>ü</figcaption></figure><p>Bu alanı rollere ek bilgi eklemek için kullanırız.</p><p>Rollere ek bilgi atayıp bu role sahip olan kişilere aktarımını sağlayabiliriz.</p><p>Örneğin Admin rolüne belli permissionlar atamak için role bu permissionları ekleyebiliriz. Bu sayade bu role sahip kullanıcılar bu izinlere sahip olmuş olur.</p><h3>AspNetUserLogins</h3><p>Facebook gibi 3rd login sistemlerinin bilgilerinin tutulduğu tablodur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/498/1*aas0UPPIf7-tJX35D_Z5Dg.png" /></figure><h3>AspNetUserCliams</h3><p>Kullancıyla alakalı ek bilgiler tutmamızı sağlayan tablodur.</p><p>Örneğin departman=IT</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/501/1*AZJTFk_9HOeJexEUu0yfsg.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2aae57783017" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[.net6 identity 1-Temel kavramlar(Autentication,autherization,Claim,Role,RoleClaim,Stores,Managers)]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/net6-identity-1-temel-kavramlar-autentication-autherization-claim-role-roleclaim-stores-managers-1ae34929afe?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1ae34929afe</guid>
            <category><![CDATA[net6-identity]]></category>
            <category><![CDATA[claims]]></category>
            <category><![CDATA[autentication]]></category>
            <category><![CDATA[roleclaim]]></category>
            <category><![CDATA[autherization]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Apr 2022 20:25:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-18T20:31:08.513Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir projeye başlarken düşünmemiz gereken önemli noktalardan biride autentication ve autherization dır.</p><p><strong>Autentication : </strong>Kimlik doğrulama işlemidir. Bir uygulamaya login olduğumuzda uygulama tarafından bize bir “token” verilir. Token uygulamanın kapısını açmamızı sağlayan eşsiz bir anahtardır.</p><p>Yazılımda token uygulama tarafında anlamlandırılan string bir değerdir. Bize bu anahtarı veren uygulama kendi içerisinde bu anahtarı saklar. Kimlik doğrulama sırasında verdiği anahtarın doğruluğunu kontrol eder.</p><p>Uygulamalar farklı tekniklerle (örnek : JWT) verilen anahtarı kendi üzerinde depolamadan kimlik bilgilerini anahtar üzerinde taşıyabilir. Bu sayede ek veri tabanı işlemlerinden kurtulabiliriz. İlerleyen makalelerde JWT konusuna değineceğiz.</p><p><strong>Autherization :</strong> Özel yetkilendirme işlemleridir.<strong> </strong>Kimlik doğrulamanın ardından bazı işlemler için özel yetkilendirmeler yapmak isteyebiliriz. Örneğin bu işlemi sadece admin rolüne sahip kişiler yapabilsin.</p><p><strong>Claim : </strong>Uygulama tarafından kullanıcıya verilen token’a ek bilgiler eklemek istediğimizde claim yardımımıza koşar. Örneğin kullanıcının bulunduğu departman bilgisini , telefon bilgisini claim olarak kimlik kartına ekleyebiliriz.</p><p>Claim key-value çiftidir. Bir özelliğin değerini içerir. Birinci değer claimtype 2 . değer claim value dur.</p><p>Autentication ve autherization yapılarının birbirinden farklı diller tarafından değerlendirilmesi önemli bir konudur. Oluşturulan bir kimlikte token da taşınan claimlerin tipleri bir standart ile belirlenmesi bu acıdan önem arz eder.</p><p>System.Security.Claim sınıfı içinde bu standartı görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*12xst1pgDy-d3XYFQkuVAQ.png" /></figure><p><strong>Role : </strong>Kullanıcıya atanan özel bir claim bilgisidir. Örneğin Role: Administrator</p><p>Kullanıcıyı rollere atayıp role bazlı yetkilendirmeler yapmak için kullanılır.</p><p><strong>RoleClaim: </strong>Rollerle alakalı ek bilgileri roleclaim ile role sahip olan tüm kullanıcılara aktarabiliriz. Sistemimizde her işlemin bir yetki koduna sahip olduğunu düşünün (Kullanıcı eklemek :1, kullanıcı silmek:2) gibi.</p><p>Yeni kullanıcı yaratırken ona bu yetkileri atamamız gerekiyor. Her kullanıcı için 1,2…. yetkilerine sahiptir demek yerine bir role yaratıp bu yetkileri claim olarak role’e ekleriz. Kullanıcı bu role sahip olduğunda tüm yetkileri almış olur.</p><p>.net Identity ile tüm kimlik işlemleri için yardımımıza koşar. Öğrencilerimden çokca duyduğum neden sistemimin kimlik doğrulama yapısını herkes tarafından kullanılabilen bir yapı üstünden yapayım. Neden Identity ?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/777/1*E3uOsyNScCpWSTh17Js0hw.png" /><figcaption>Güvenli ve genişleyebilen bir yapı sunuyor.</figcaption></figure><p>Önemli anahtar kelimelerden birisi minimum güvenlik ihtiyaçlarını sunar ve genişletebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/987/1*4sdcaJ8pJQHXRK8aZeZozA.png" /></figure><p>Ayrıca bir kimlik siteminin ihtiyacı olan :</p><p><strong>Password Hasing : Kullanıcı şifrelerinin haslenerek sistemde tutulması</strong></p><p><strong>User&amp; Password Validation </strong>: Kullanıcı bilgilerinin veya şifresine validation eklenmesi. (Örnek şifre min 6 karakter olsun)</p><p><strong>Password Reset &amp; Email Configuration : </strong>Şifre yenileme ve email doğrulama işlemleri.</p><p><strong>User Lockout :</strong> Kullanıcının hesabının kitlenmesi. Bunu belli şifre hatasında otomotik yapacağı gibi. Bize verdiği usermanager sınıfı sayesinde herhangi bir anda kitlemeye imkan sağlar.</p><p><strong>Multi-Factor Autentication :</strong> Çok adımlı kimlik doğrulama işlemi. Örneğin şifremizi girdikten sonra anlık ve belli süre geçerli bir code un istenmesi.</p><p><strong>External Identities :</strong> Facebook login , google login gibi sistemler üzerinden kimlik doğrulaması yaparak uygulamaya giriş sağlanması.</p><p>İlerleyen makalelerde bu konulara değineceğiz.</p><h3>Identity ve Entity Fremawork</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/465/1*hqfNQx-aP-Qs5rGpQSez_g.png" /></figure><p>Identity entity fremwork ile birlikte çalışan bir yapıya sahiptir. Bu sayede identity yapımızın veri tabanındaki karşılığını düşünmek zorunda kalmayız.</p><h3>Custom Stores</h3><p>Aklınıza şöyle bir soru geldiği duyar gibiyim. EF kullanmıyorum bu durumda Identity kullanamayacak mıyım?</p><p>“Genişleyebilir bir yapı sunar” kelimesinin altını burada doldurmaya başlar. Custom bir userstore yazabiliriz.</p><pre>public class UserStore : IUserStore&lt;IdentityUser&gt;, IUserClaimStore&lt;IdentityUser&gt;, IUserLoginStore&lt;IdentityUser&gt;, IUserRoleStore&lt;IdentityUser&gt;, IUserPasswordStore&lt;IdentityUser&gt;, IUserSecurityStampStore&lt;IdentityUser&gt; {<br> // interface implementations not shown</pre><pre> }</pre><p>Custom store oluşturarak kullanıcı ekleme silme gibi işlemleri istediğimiz bir storeda tutabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/873/1*RTGwLZYw1w-86kapMPZd0g.png" /></figure><p><strong>Managers</strong></p><p><strong>UserManager</strong>: Kullanıcı merkezli tüm işlemleri kapsayan storela birlikte çalışan sınıftır. Örneğim yeni bir kullanıcı eklemek istiyorsak bunu store üzerinden değil usermanager üzerinden yaparız.</p><p>Kullanıcıya claim ekleme ve claim sahiplik sorgulama işlemide bu sınıftadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Mdig8S0NeyOmAOiMyTuTrg.png" /></figure><p><strong>RoleManager</strong>: Role merkezli tüm işlemleri kapsayan sınıftır. Örneğin role ekleme.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nJjrnBwpvA3me6JXHsFBCQ.png" /></figure><p><strong>SigninManager</strong>: Kullanıcı kimlik doğrulama işlemlerini barındıran sınıftır.</p><p>Örneğin kullanıcı adı ve şifre ile login yapmak istediğimizde manuel olarak şifre ve kullanıcı kontrolü yapmamıza gerek yoktur. SigninManager bu konuda hertürlü ihtiyacımızı karşılar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NrBHxdI3XltfmcO86_rPnQ.png" /></figure><p>Özet:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/963/1*8wmmBikOWlD7KMIwbpLqxQ.png" /></figure><p>İdentity bize çok yetenekli ve genişleyebilen bir yapı sunmaktadır. Güvenlik olarak güncel hashleme ve şifreleme tekniklerini kullanır. Hasleme ve şifreleme algooritmalarınıda değiştirme imkanı sunar.</p><p>Verilerin store işlemleri için genişletilebilir bir yapı sunar. Verilerimizi Entity fremwork kullanarak store etmek istersek işimiz çok daha kolaylaşır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1ae34929afe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Node.js concurrency model and event loop]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/node-js-concurrency-model-and-event-loop-29474095848e?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/29474095848e</guid>
            <category><![CDATA[concurrency-model]]></category>
            <category><![CDATA[node]]></category>
            <category><![CDATA[event-loop]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 16 Apr 2022 00:55:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-16T00:55:14.412Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Node.js 1 ana thread ile işlem yapan bir yapıya sahiptir.Her node uygulama çalıştığında 1 process oluşur. Bu process 1 ana thread’e sahiptir.<br>Çalışan program process olarak isimlendirilir.</p><p>Çok istemcili (web,webapi) gibi bir yapı düşündüğümüzde bunun çok mantıklı olmadığını düşünürüz.</p><blockquote><em>Markette 1 kasiyer var ve çok fazla müşteri var . Arkadaki müşterinin işlem yapması için ön tarafın boşalması gerekir.</em></blockquote><p>Bu tip bekleme durumlarında 1 işlem diğerini bloklamıştır. Bu durumda çok yavaş işleyen bir sistemimiz olacaktır.</p><p>Diğer yandan Slow Input/Output operasyonlarını düşündüğümüzde bu problemimiz çok daha kritik duruma gelecektir. Veri tabanı işelemleri , dosya işlemleri gibi.</p><blockquote><em>Kasiyerin pos makinesinin kağıdı bitti depodan kağıt almaya gitti. Tüm müşteriler beklemek zorunda kalacaktır.</em></blockquote><p>Bu tarz işlem yaptığımız senkron bir işlem gerçekleştirmiş oluruz. Buda gelen isteklerin birbirini bloklanmasına neden olur. Buna bir çözüm bulmamız gerekiyor.</p><p>Kasiyer sayısını artırmak güzel bir çözüm olarak görünüyor. Bu durumda multi thread bir sistem kurmuş oluruz. Bir uygulama içinde birden çok thread paralel olarak işlem yapar ve bloklanma sorununu çözmüş oluruz.</p><p>Multi thread yapı bir çok sistem tarafından yaygın olarak tercih edilen çözümdür.</p><p>Node.js 1 ana thread kurgusuyla ek olarak event loop olarak adlandırılan bir mantıkla bu problemi bir noktada çözmüştür.</p><p>Event loop mekanızması (Libuv) adı verilen bir katman tarafından yönetilmektedir. Libuv (c,c++) tabanlı bir yapıya sahiptir.</p><p>Bu kısma kadar edindiğimiz bilgileri örnekleyelim</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6fca0a00a1a1305d92d0509dbf0e874b/href">https://medium.com/media/6fca0a00a1a1305d92d0509dbf0e874b/href</a></iframe><p>“/test1” endpointin de cpu bound bir işlem olduğu için test1 işlemi bitene kadar diğer tüm istekler bloklanacaktır. Bu durumda test2 için gelen istekler test2 nin kendi içeriğinde bulunmayan başka işlemden dolayı gecikecektir. Yoğun matematiksel işlemler cpu bound olarak değerlendirebilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/a1b82915751bc17c03ebb56ddf023db3/href">https://medium.com/media/a1b82915751bc17c03ebb56ddf023db3/href</a></iframe><p>test1 deki işlemi Promise yapısına cevirsek bile mantık değişmeyecektir.<br>İlgili işlem call stack’e alındığı anda diğer işlemleri bloklayacaktır.</p><p><strong>(Call stack konusuna değineceğiz.)</strong></p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/de1a4e678cadc0c4c1245fd7fd12787b/href">https://medium.com/media/de1a4e678cadc0c4c1245fd7fd12787b/href</a></iframe><blockquote><em>Cpu bound bir işlem diğer istekleri bloklağını gördük. Bu durumda matematiksel işlemlerin yoğun olduğu uygulamalarda bu durum sistemi yavaşlatacak. Bir çok bloklama yaşanacaktır.</em></blockquote><blockquote><em>Diğer taraftan fech ve settimeout gibi işlemlerin diğer işlemleri bloklamadğını gördük.</em></blockquote><p>Slow I/O işlemleri javascriptin event loop dediğimiz bir mantığı tarafından yönetilir.</p><p>Node.js de tüm işlemler 1 tane olan <strong>call stack </strong>dediğimiz bir yapının içine eklenerek işlenir. Herhangi bir fonksiyon çalışacaksa call stack’e gelir ve burada işlem görür. Call stack’de işlemler sırasıyla yapılır. Bir işlem bitmeden diğerine geçilmez.</p><p>Bu nedenden dolayı cpu bounded bir işlem stack içine geldiği anda o bitmeden diğer işlemlere geçilemez.</p><p>Fech ve settimeout gibi bir işlem call stack’e geldiğinde “libuv” tarafından stack’den alınır. Alınan işlemler belli bir zaman sonra sonuçlanacaktır. Örneğimizdeki settimeout işlemini düşündüğümüzde 20 sn sonra bir işlem yapacaktır. Fech i düşündüğümüzde http işlemi sonuçlandığında tamamlanacaktır. İlgili işlemler call stack’den alındığı için diğer işlemler yapılmaya devam etmektedir. Libuv tarafından alınan işlemler kendi yapısının içinde sonuçlandıralacak. Sonuçlanan işlem Event Quene birimine aktarılacaktır. Örneğin settimeout işlemini düşündüğümüzde libuv 20 sn sonra</p><pre>res.send(&quot;test1 işlemi tamamladı...&quot;);</pre><p>işlemini event quene ‘a gönderecektir. Event Quene da biriken işlemler “Quene” mantığıyla stack’e aktarılacaktır. Bu aktarım için ana koşul Call Stack’in tamamıyla boş olmasıdır. Bu durumda 20 sn sonra gerçekleşiceğini düşündüğümüz işlem eğer call stack dolu ise daha uzun sürecektir.</p><p>Node.js libuv ile birlikte slow I/O işlemleri için blocklanma sorununu çözmüştür. Fakat cpu bound işlemlerin yoğun olduğu bir uygulama için bu çözüm işe yaramayacaktır. Bunun için node.js child process ,worker threads ve cluster ile çözüm sunmaktadır. Başka bir makalede bunları ele alacağız</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=29474095848e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React snapshot test]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/react-snapshot-test-ddaf7e336c72?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ddaf7e336c72</guid>
            <category><![CDATA[react-snapshot-test]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 16 Apr 2022 00:46:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-16T00:46:24.199Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir yazılım ürünü oluştururken düşünmemiz gereken önemli noktalardan biride YAZILIMIMIZIN TEST EDEBILİR olmasıdır. Yazılım projeleri büyüdükçe yapılan her değişikliğin birbirine bağlı olan bir çok yeri etkilediğini görürüz.</p><p>Bir süre sonra bu etkilerin manuel tespit edilmesi çok zorlaşmaktadır. Yapılan her değişikliğin etkisini kendi içinde otomatik test edebilen yazılımlarda büyüme çok daha sağlıklı olmaktadır.</p><blockquote><em>Hangi dilde programlama yapıyorsak yapalım test edilebilir bir yazılım için ;</em></blockquote><blockquote><em>Her modülün bağımlılıklarının soyutlanması cabası içine gireriz.</em></blockquote><blockquote><em>SOLID prensiplerine uymak zorunda kaldığımızı görürüz.</em></blockquote><p>React.js ve benzeri front-end kütüphaneleri component mimarisini seçerek oluşturduğumuz uygulamanın birbirinden bağımsız bir çok parçanın bir araya gelmesiyle oluşmasını sağlar.</p><p>Bu tip yapılarda da test edilebilir bir yazılımımız olmasını istiyorsak ilgili tüm dış bağımlılıkların izole ederek componentlerimizi çalıştırabilmeliyiz.</p><p>Jest ve Mocha gibi test kütüphaneleri kullanarak bu işlemleri kolaylıkla yapabilmekteyiz.</p><p>Peki arayüzlerimizdeki değişikleri nasıl kontrol altına alabiliriz. X componenetinde başlık alanı &lt;h1&gt; tagıyla yazılmış. Değişiklik olma durumunda yazılımcının testi geçmesini istemiyoruz. İşte burada <strong>Snapshot testing</strong> yardımımıza koşuyor.</p><p>CityList adında kendine gelen cities arrayini ul &gt;li yapısıyla yorumlayan bir componentimiz.</p><pre>export default function CityList(props) {   <br> return (      <br>  &lt;ul&gt;       <br>     {props.cities.map(city =&gt; &lt;li key={city.id}&gt;{city.name}&lt;/li&gt;)}            &lt;/ul&gt;  <br> )}</pre><p><strong>react-test-renderer </strong>paketini -save-dev dependency olarak projemize ekleyebiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/168f71e2a05c6b47abfbcf460fdbdde1/href">https://medium.com/media/168f71e2a05c6b47abfbcf460fdbdde1/href</a></iframe><p><strong>react-test-renderer</strong> bir browsera ihtiyaç olmadan ilgili DOM yapısının rem’de oluşmasını sağlayan bir yapı verir.</p><p><strong>“expect(tree).toMatchSnapshot()” </strong>koduyla react-test-renderer ile oluşturulan DOM yapısının json’a dönüşmüş yapısı yorumlanarak anlık bir görüntü (Snapshot) bir dosya içerisine kaydedilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WpQsnv_R02SY1-BrFWvGLw.png" /></figure><p>bu dosyanın uzantısı snap dir.</p><p>Şimdi ul li yapısında bir değişiklik yapıp tekrar testimizi çalıştıralım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bsne79ULASWWh_4EnVLAeA.png" /></figure><p>Test başarısız. Olması gereken ve yapılan değişiklik karşımıza çıktı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/825/1*sCPlTFL8TeXaAJ2OsQUiPA.png" /></figure><p>İstersek “u” harfine basarak güncel “Snapshot” ın bu olmasını sağlayabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/484/1*m47pt3wJ7iPsefZ3Wrmhzw.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ddaf7e336c72" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Enumurable ,Iterable in Javascript]]></title>
            <link>https://medium.com/@urenkanaatli/enumurable-iterable-in-javascript-8889d8ee6c84?source=rss-25fa48da7c3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8889d8ee6c84</guid>
            <category><![CDATA[iterable-in-javascript]]></category>
            <category><![CDATA[enumurable-in-javascript]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uren Kanaatli]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 16 Apr 2022 00:22:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-16T00:22:06.678Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Enumurable ,Iterable in Javascript</h3><h3><strong>Enumurable</strong></h3><p>Bir objectin propetysi için kullanılan bir ifadedir. Peki bir property nasıl enumurable olur ? Enumurable olmasının nasıl bir yansıması olur ?<br>Öncelikle bir object oluşturalım</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/f26fb135ed71facda5ad9e14cdcd1e55/href">https://medium.com/media/f26fb135ed71facda5ad9e14cdcd1e55/href</a></iframe><p>Property miz hakkındaki detayları görüntülediğimizde</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/770/1*ylMEPtcxWVTL8TneEnnVxA.png" /></figure><p><strong>Configurable</strong> : Silinebilir yapar<br><strong>Writable </strong>:Değeriştirilebilir yapar</p><p>Eğer propertylerin silenemez yada değiştirilemez olarak tanımlamak istiyorsak <br>Object.create methodunu kullanabiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/adbf39d79387fe82f39ee4f04715c8c5/href">https://medium.com/media/adbf39d79387fe82f39ee4f04715c8c5/href</a></iframe><p>Mevcut bir objecte yeni property eklemek için Object.defineProperty methodunu kullanabiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/61e04b8ab0b4402213ec83f4513474f2/href">https://medium.com/media/61e04b8ab0b4402213ec83f4513474f2/href</a></iframe><p><strong>For-in</strong> yapısıyla bir objectin property lerinde döngü yapabiliriz. Bu döngü yapılırken propertynin enumurable özelliği true olanlar sadece kullanılır.</p><pre>for (const key in obj2) {      <br>      console.table(key);  <br>}</pre><p><strong>Enumurable </strong>: false propertyler bu döngüde görünmemektedir.</p><h3><strong>Iterable</strong></h3><p><strong>For-of</strong> ile bir döngünün çalışması için ilgili yapının iterable olması gerekmektedir.</p><p>Bir array oluşturup <strong>for-of</strong> yapısıyla bir döngü oluşturabiliriz.</p><pre>var arr=[1,2,3,4,5,6,7];       <br> for (const item of arr) { <br>           console.log(item);<br> }</pre><p>Sorunsuz şekilde çalışmasının nedeni array yapılarının iterable olmasından dolayıdır.</p><p>İlgili yapı eğer [<strong>Symbol.iterator</strong>] propertysine sahipse ve doğru şekilde kodlanmışsa ilgili yapımız iterable dır diyebiliriz.</p><p>Array yapısına baktığımızda propotype ınde Symbol(Symbol.iterator): ƒ values() bulunduğunu görürürüz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/891232b2bd4edf476cc8ff05d34d8d4b/href">https://medium.com/media/891232b2bd4edf476cc8ff05d34d8d4b/href</a></iframe><p>List adında içinde sayı dizisi tutan bir yapı oluşturup for-of yapısıyla kullanmaya çalıştığımızda</p><p><strong>Uncaught TypeError: list is not iterable</strong></p><p>şeklinde bir hata alırız. Hadi yapımızı iterable hale getirelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/dfd2d30c9b9b3b03ef553a1d86d87e6e/href">https://medium.com/media/dfd2d30c9b9b3b03ef553a1d86d87e6e/href</a></iframe><p>List methodumuzun içine bir generator fonksiyonu eklememiz iterable olmasını sağlayacaktır.</p><p>Generator yapısı sayesinde her itereratörde List içinde bulunan sıradaki eleman for-in yapısına gönderilir. For-in bir iteratörü bitirene kadar generator yapısı yield ile bekler. Bu sayede el ele vererek ilgili döngüyü tamamlarlar.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8889d8ee6c84" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>