<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Uuchka Thumbelina on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Uuchka Thumbelina on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@uuchkathumbelina?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*VYEpXl-7rQsYGeaeEZSCWA@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Uuchka Thumbelina on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@uuchkathumbelina?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 23:58:35 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@uuchkathumbelina/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Diary of my loneliness.]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/diary-of-my-loneliness-711fb91b7e07?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/711fb91b7e07</guid>
            <category><![CDATA[post-break-up]]></category>
            <category><![CDATA[romance]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 17 Sep 2024 13:43:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-17T13:43:51.833Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Хүнтэй хамт байгаад байхаар хүн ер нь ганцаараа байж чадахаа байдаг байх нь. “Чамгүйгээр амьдарч чадахгүй” гэж хүмүүсийн яриад байдгийг ерөөсөө хэт романтик, хийсвэр байгаа нь энэ л гэж дүгнэдэг байлаа. Гэхдээ үнэхээр хатм байгаад, нэгнийхээ оршин байгаад дасаад ирэхээр холдоод явахаар хэнийг ч хамаагүй хажуудаа хүсдэг байжээ. Нээрээ ч тэр хүнгүйгээр амьдарч чадахгүй ч юм шиг… Хайрын тухай кинонууд мөрөөдөл биш ерөөсөө л өнгөрсний сүүдэр, сануулга болоод ирэхээр дургүй хүрэх гэж ярих юм биш. Нүүрэн дээр гарсан батгандаа барах дасаад дурлахнээ. Үзэн яддаг, хамаг өөртөө итгэх итгэлийг минь аваад явдаг зүйлдээ дасан дурлатлаа л юунаааас ч хамаагүй хань бараа хайдаг тийм эмзэг болчих ч гэж. Ахиад л тэгээд эхнээсээ.</blockquote><ul><li>Чи хаана ажилладаг юм?</li><li>Гэр хаана вэ?</li><li>Юу хийж байна?</li></ul><p>Хэнд хэрэгтэй нь мэдэгдэхгүй бөөн бөөн асуултууд. Дараа нь хариултыг нь санах үгүй нь эргэлзээтэй ширээний нөгөө талд суух хүн. Сэтгэл санаа нь эмзэг болохоор тэр тухай ч бодохгүй. Заримдаа учиргүй үзэн ядна. Яагаад болохоос нь болохгүй хүртэл нь явахгүй бууж өгсөн юм бол гээд гайхаад нойр ч хүрэхгүй. Зарим өдрүүдэд уурандаа багтраад орох байх газар олдохгүй. Бачуурал нь цээж дүүрнэ, удалгүй уушиг дүүрсэн аятай амьсгаа нь давчдаад агаар ч олдохгүй, сүүлдээ нөгөө бачуурал бид 2 нэг өрөөнд багтахгүй болохоор байж суух аргагүй болно. Тэгээд өөр өрөө, өөр газруудаар явахаар дотор байгаа сэтгэл хөдлөл юм болохоор дагаад л яваад байна. Заримдаа маш их санана. Гомдоод тэврүүлж аргадуулаад уйлахыг л хүснэ. Тэгээд л ахиж сэтгэл өвдөж шаналахгүй юм шиг, уулзаагүй юм шиг бүх юм байрандаа оччих юм шиг санагдаад л байна.</p><p>Зүгээр л онц зүйлгүй өдрүүд, тийм ч хэцүү зүйл болоогүй уйтгартай саарал амьдрал дааж давахын аргагүй болоод ирнэ. Дуртай хоол, хийдэг ажил, гэр орноосоо авахуулаад жуман бартааг давж байж орой нь юу болсноо яриад суудаг, гар хуруугаараа оролдоод хэвтэнгээ хамаг тайлангаа тавьдаг, зүгээр л инээдтэй юм болвол гялс бичих гээд утсаа шүүрдэг болох гэж ахиад л бөөн хөдөлмөр.</p><p>Хуй салхи дайраад өнгөрсөн хойно хамаг юмаа засаж тордож, бүрэн бүтэн болгож, гаргаж хаяж, шинийг авч, зарим зүйлсийг байхгүй байсан ч болох байсныг мэдээд урьдны хэвийн амьдралдаа орж байгаа ч юм шиг. Нэг нэг өдрөөр, алхам алхмаар тэгээд болно доо гээд л бодно. Зарим өдөр гэхдээ үнэхээр болохгүй. Хаврын тэнгэр миний хажууд нэг зангаараа ч юм шиг…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=711fb91b7e07" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Миний сэтгэл гутралын өдрийн тэмдэглэл]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%81%D1%8D%D1%82%D0%B3%D1%8D%D0%BB-%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8B%D0%BD-%D3%A9%D0%B4%D1%80%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-966b1353d3a8?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/966b1353d3a8</guid>
            <category><![CDATA[depression]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 18 Mar 2021 19:49:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-18T19:49:51.891Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/810/1*l-TsApQ41hKL74vVLCExfw.jpeg" /></figure><p>Өдийг хүртэл бусдад байтугай өөртөө ч хүлээн зөвшөөрөхөөс хэцүү өдрүүдийнхээ тухай хуваалцъя гэж шийдлээ. Сэтгэл гутрал гэдэг бол ийм тийм өвчин гэхээс яг дотроо ухаад хуваалцсан хүмүүсийн бичвэр байх юм бол бусдад бас арай ойр, ойлгож болмоор ч юм шиг санагдаж магадгүй юм болов уу… бусдын адил л өсөж, сурч боловсорсон ч бага байхад бусдаас арай дөнгүүр ухаантай байж магадгүй гэж дөвийлгөж хайрлах аав ээж, ирээдүйд их юм хүлээх эргэн тойрныхон, намайг өөрийн стандарт төсөөллөөр дүгнэх хүмүүсээс залхсандаа өсвөр насандаа ерөөсөө л бусдын төсөөлснөөс шааал тэс эсрэг амьдрахаар “тэрслүү” үзэл гаргаад хатуу шийдчихсэн юм. Тухайн үед гаргасан ааш авир, хийсэн үйлдэл огт “БИ” байгаагүй л дээ. Хүмүүсээс гадна би чинь бас өөрийгөө нэг ийм хүн гээд бодчихсон байгаа шд. Хүн болгон л өөртөө нэг тийм тодорхойлолт дотроо бол өгчихсөн байддаг даа, яг “ би сүү уух дургүй” гэдэг шиг л. Тэгээд би ер нь бол сүү уух дуртай хүн шиг болчихсон байхгүй юу. Намайг өөрийнхөөрөө дураараа дүгнэдэг бусдын эсрэг босож тэмцэж байгаа нь л тэр ш дээ хөөрхий. Зөндөө олон хүний урмыг хугалсан, хайртай хүмүүсээ гомдоосон, тэгээд өөрийнхөө дургүй “би биш” зүйлүүдээ хийгээд яваад байхаар тэр нь ч бас намайг дотроос аажуухнаар мэрээд л идээд л эхэлсэн байгаа юм. Яг тэгж аашилж байх үедээ бол тэгж байгааг нь мэдээгүй лдээ. Энэ бол шинэ би, одооноос би ийм хүн л гээд бодчихсон байсан. Тэр үеээсээ болоод өсвөр насанд суух ёстой чухал төлөвшлийн шинжүүд ерөөсөө бүрэлдээгүй, тэгээд сүүлд нь гарж ирэх зөндөө хортой муу зан авир надад суучихсан байсныг одооноос л анзаараад засаад л явж байгаа. Яг тэгээд интернет, Facebook гэж зүйлтэй танилцчихсан явж байгаад анхны хайртайгаа танилцаад, салж нийлээд салж нийлээд л 2017 оны 6 сар хүртэл явсан. Тэр бүх хугацаанд сэтгэлээр унах, стрессдэх гээд хүн бүхэнд байх л хэмжээнд сөрөг сэтгэл хөдлөлүүд байсан бол яг тэр 6 сард салчихаад эргээд нийлчихсэн найз залуу маань зуурдаар нас барчихсан. Тухайн үедээ хэзээ ч тогтвортой хамт байгаагүй байсан болохоор дундын найз нөхөдгүй, тэрнийгээ дурсаад ярих хүнгүй маш их шаналаад байгаа ч гадагш нь гаргаж огт мэдэхгүй байснаас болооод гашуудаж байгаа нь энэ гээд нэг тийм тогтворгүй амьдралын хэв маягтай болчихсон, яг тэр хүнтэй байсан харилцаа шигээ. Юуун тэр өдөр тутмын амьдралд оролцож явах байтугай хүнтэй үнэн сэтгэлийнхээ тухай, дотроо юу болооод, ямар бодол сэтгэл хөдлөл өрнөөд байгааг нээж ч ярьж чадахгүй зүгээр л нэг том алкохолны хамааралтай хүн болоод хувирчихаж байгаа юм. Бодит амьдрал, бодит мэдрэмж биш хийсвэр зүйлс л гоё. Нэг шөнө клаб орох, нийтийн дунд ууж идээд инээгээд суух л нийгмийн нэг хэсэг байж чадах зам нь байсан. Түр зуурын, тэндээ болоод мартагдах, хийсэн үйлдлийнхээ үр дүнг ямар нэг хүн, орчин, ууж идэх зүйлд тохоод өөрөөсөө түлхэж болж байгаа болохоор шдээ. Ээждээ хэлэх гэхээр хол байдгаас гадна манай ээж Misogynist хүн байдаг. Яахав, тийм байя ч гэж байгаагүй өссөн нийгэм нь л тэр. Эмэгтэй хүн даруухан байх хэрэгтэй, дуугүй байлаа гээд бүтэж үхэхгүй гэх зэрэг номлолууд нь ерөөсөө л миний хоолойг баг байхаас хүмүүс яг өөрийхийг нь боосон шиг боочихсон. Өөрийгөө өмөөрч мэддэг, өөрийнхөөрөө байх гэж оролддог бүсгүйчүүдэд нийгэм бусад хүмүүс ямар хандаж байгааг хараад зүрх нь үхсэндээ, хэл амнаас айсан даа охин хүүхдийн амьдрал арай амар байна байх гэсэн дээ л гэж боддог ч гэсэн энэ хүмүүжлээс болж охид хүүхнүүдэд зөндөө л дутагдал бүхий зан, шүүмжлэлтэй харц, энэ бүхнээс нь өөр нэгнийг үзэн ядах, зүхэх уур цухал хурчихсан. Тэр бүхнийг нь би яаж мэдээд байна вэ гэхээ өөрийнхөөрөө байгаагаасаа болж тэр бүгдийг нь би өөр дээрээ мэдрээд, туулаад л явж байна л даа.Гэхдээ бусдад хайр түгээж явдаг хүмүүс ч бас зөндөө шүү. Юутай ч энэ бүхнээс болж аль болох сэтгэлээр унахгүй юмсан гээд тэсээд л тэсээд л яваад байсан чинь яагаад гэдгийг ч мэдэлгүй 10 сараас дотор нэг бөмбөг тэсэрчихсэн. Тэгээд сургууль соёл доо огтоосоо явахгүй, өдөр хичээлтэй гэж гэртээ үлдээд хувцасаа өмсөж нүүрээ будаад яг гарах гэсэн ч хаалганы бариулд яасанннн ч хүрж зүрхлэхгүй тэгээд л тэр чигтээ нэг өдөр, хоёр өдөр гэсээр байгаад хаашаа ч гаралгүй сар гаран болсон. Энэ сар хагасын хугацаандаа гэртээ байгаад хийсэн зүйл гэвэл ерөөсөө л орондоо хэвтэх, үгүй бол цонхны тавцан дээрээ суугаад хүмүүсийг ажиглах гэдэг л 2 ажилтай. Цонхоор хараад суухаа ийш тийшээ холхисон хүмүүс, машины хөдөлгөөн харагдаад л байж байтал орой болоод айлуудын цонх гэрэлтэй, зам түгжрэлтэй болоод ирэхээр л яг уйлж эхэлдэг. Зөндөө хүмүүс, өчнөөн газар байхад би хаана ч багтаж шингэж чадахгүй байгаа юм шиг санагдаад л, хүн болгон нийгмийн нэг хэсэг, ажил үүрэгтэй, найз нөхөдтэй, гэр оронлуугаа хайртай хүмүүсрүүгээ яардаг, хариад амьдрал нь өрнөж байхад би энд ингээд л гацчихсан суугааг хэн ч мэдэхгүй дээ гэхээс дотор бөглөрөөд л, амьсгалах агааргүй хоолой боогдоод өдөржингөө уйлдаг байсан. Хийх ёстой юмаа хийхгүй байхад, өдөр тутмын цэвэрлэгээ хоол унд гэсэн зүйл бол бүр байхгүй шдээ. Ёстой ингэж амьд явах чинь ямар хүнд ял вэ л гэмээр байсан. Энэ чигтээ амьдраад баймааргүй үхмээр байдаг, гэхдээ бас ингээд л үхчихмээргүй энгийн жаргалтай л амьдармаар байна ш дээ. Тэгээд л сэтгэл гутралтай болсноос хойш элдэв мөрөөдөл, урам зоригтой байсан хүний амьдралын цор ганц чин хүсэл амар амгалан байх л болж хувирвааа. Ерөөсөө жаргалтай, гэр бүлтэй байна уу үгүй юуууу хэнд ч хамаагүй. Ахиад зүгээр ирээдүйд ийм мэдрэмж мэдрэхгүй л амьдрах зорилго, GOAL-тай. Яагаад энийгээ тэгээд хайртай хүмүүстээ хэлээгүй вэ гэж гайхаж магадгүй. Гол нь би өөрөө ч яагаад ийм мэдрэмж төрөөд байгаагаа мэдэхгүй, яавал засрахаа ч мэдэхгүй, ер нь л амьдралд мэддэг юм юуу ч байхгүй болчихсон байгаа шд. Эргэн тойрны хүмүүстээ би ингээд байна, хэцүү байна гэвэл “ Яагаад? Юу болсон юм? Одоо тэгээд яах вэ?” гэх зэрэг асуулт араасаа хөврөх нь тодорхой учраас хариулт олтлоо, дээрдтэлээ хав дарахаар л шийдсэн. Fake it til you make it! Гэж байгаа ерөөсөө. Яг ийм сэтгэл гутралтай хүмүүстэй ярилцаад, дэмжлэг, ойлголцол хайсан ч яг над шиг тийм юм хайсан хүмүүс учраас хэн нь ч хэнийгээ сонсохгүй зүгээр л ярьж гаргахыг хүссэн 2 хүн аль аль талаасаа мөргөлдчихнө. Тэгээд тэр бас л бүтэлгүйтсэн. Өнөөдөр би сэтгэл гутралаасаа салаагүй ч гэсэн арай дээрдсэн. Зарим өдрүүдэд зүгээр л гэрээс гарахдаа өөрийгөө үхэлдээ бэлдэж байгаа, дайн тулаанд явж байгаа хүн шиг л зоригжуулаад л, доод тал нь хагас цаг ч юмуу онгойтлоо сайхан уйлж дуулж аваад гарна😅. Найз нөхөдтэйгөө ууж сууж байгаад гэнэт л ганцаараа суумаар санагдаад гараад явчихна, хүсэж байсан зүйлээ хүсэхээ больчихно, шалтгаангүй уурлаж уцаарлана гэх зэргийн дутагдлууд үлдсэн ч гэсэн бусдаас өөрийгөө бүр мөсөн тусгаарлаж, хорвоо ертөнцийг бас өөрийгөө зүхэж, үхэх амьдрахын алийг нь ч хүсэхгүй байх, алийг нь ч хийх чадалгүй байх, бусдын аз жаргалд хорсож үзэн ядах гээд зөндөө олон мэдрэмжүүдээ ялж чадсан. Миний хувьд сэтгэл гутрал гэдэг өөртэйгөө хийсэн хамгийн хэцүү хүнд дайн байсан. Гэхдээ өнөөдөр орноосоо босож, маргааш дэлгүүр гарах, 7 хоногийн дараагаас найз нөхөдтэйгөө уулзах зэргээр өөрийгөө татаж түлхсээр хийх ёстой зүйлсээ бага багаар хийж эхэлснээр сэтгэл гутрал байхгүй болоогүй ч өдөр тутмын амьдралд зохицож оролцож чаддаг болжээ. Өөрийгөө ялж эхэлжээ.</p><p>Тэгэхээр чи сэтгэл гутралд өртсөн бол хийгээгүй бүхнийхээ төлөө өөрийгөө бага зүхээрэй. Үзэн ядалт гэж 2 үзүүртэй жадаар өөрийгөө, бусдыг бага хатгаарай. Бүр боль гэж хэлэх бол утгагүй ш дээ. Энэ сөрөг зүйлс чинь яг үнэндээ энгийн байдаг л зүйлс, хэмжээ нь дааж дийлэх хэмжээнээс л хэтэрчихээд байгаа болохоос биш. “ Яаж амьдарнаа, яаана даа” гэж айж байвал зүгээр шүү. One day at a time. Жавхлан ах хэлдэг дээ “ Болно доо, болноо хоёулаа.” Гээд 💗.</p><p>Энэ бүхнийг бичсэн нь энүүгээрээ нээх бахархах гээд ч юмуу, ийм зүйлийг давж гарсан болохоор надад өөрөөр ханд, намайг эвийлж хөөрхийл ч юмуу ямар нэг тийм санаа бол байхгүй. Зүгээр л хажууд чинь сэтгэл гутралд өртсөн хэрнээ өөрийгөө түгжээд, эсвэл түүнийгээ нуугаад юу ч болоогүй юм шиг амьдраад байгаа нэгэн байх вий, хэрэв тийм бол “ Та биднийг ойлгох албагүй, бидний амьдрал, сэтгэл зүйг засах таны ажил биш. Бид хүний өмнөөс амьдраагүйгээ сайн мэднээ.” Гэдгийг тогтоож аваад ойлгохгүй байсан ч зүгээр л хүлээн зөвшөөрөөд зөнд нь орхиод өгөөрэй гэж хүсмээр байна. Амьдрал алаг эрээн байдаг тухай, бүх юм сайхан болох тухай, залуу насны сайхан, замынх нь хүзүү уртыг, бусад хүн өөр газар ямар бодит зовлон зүдгүүртэй байгаа тухай аль болох битгий хэлж яриарай. Ерөөсөө хүний мэдрэмжийн жинхэнэ, хуурамчийг өөрийн хэмжүүрээр бүү шүүмжлээрэй. Бусдыгаа тэгж gaslight хийж болохгүй шүү. Сэтгэл зүйн өвчин гэдэг бол ерөөсөө гадагшаа яаж харагдаж байгаагаараа, үзэмжээрээ дүгнэгддэг юм биш шүү. Хамгийн том тус, дэм, бас бэлэг бол миний хувьд ердөө л энэ. Ямар ч шүүмжлэлгүй намайг хүлээж аваад, хажууд байгаад, зүгээр л өөрийн амьдралаараа амьдарсан ч гэсэн намайг тэрнээсээ хаяж гээгээгүй тэр хүмүүс л өдийг хүртэл явах хүч,хамгийн том түлхэц болж өгсөн. Та ч бас хэн нэгний хүч байгаарай! Баярлалаа.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=966b1353d3a8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[If it’s for daddy i can take it]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/if-its-for-daddy-i-can-take-it-6afc4c47fd79?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6afc4c47fd79</guid>
            <category><![CDATA[submissive]]></category>
            <category><![CDATA[dominant-submissive]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 03 Jan 2021 13:20:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-03T13:20:34.649Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/1*8V31b-1FsQRcB2r4fN4Z_Q.jpeg" /></figure><p>Тэрний хүчирхэг гар чамайг хамаад авахад, чи цээжинд нь толгойгоо наагаад, өөртөө арчаатай эр хүний зөөлөн атлаа содон үнэрийг мэдрэх болно, тэр эелдэг уран үг шивнэх болно. Чанартай сайн хувцастай, тугалын арьсан, гоёмсог хатуу шаахай өмссөн эр хүн чихэнд чинь: “Хайрт минь, миний энхрий охин” гэж шивнэх үед бууж өгч байгаагаа чи мэдрэх болно… Тэгээд л элдэв киноны дэлбэрэлт шиг, галт уулын тэсрэлт шиг зүрх чинь нэг том булиглаад цаашид хорвоо ертөнцийг харах нь нэг л өөр болоод ирсэн юм даа. La vie en rose, амьдралыг би сарнайн дэлбээны өнгөт шилээр хараад байгаа юм шиг л, намайг үнсэхэд чинь диваажин санаа алдаж би нүдээ аньсан дэлхий ертөнцийг ягаанаар харсаар л байсансан. Rose wine уугаад яг л халаалттай амьтан бүжээд яваа мэт, чиний амнаас гарсан үг бүр хайрын дуу шүлэг шиг л “Ишш би ямар жижигхэн амьтан байгаа вэ?” гэж чамтай учирсан тэр мөчид шуудхан л бодогдсон. Намуухан тэмптэй хоолой, арьсан тэлээ, тайван боловч үйлдэл бүрийг минь нэвт ширтэж байгаа юм шиг нүднийх нь өмнө би зүгээр л өвдөг сөхрөөд өчүүхэн сэтгэлээ тэр чигт нь, өөдсийн биеэ бүхлээр нь тушааж тэрний таашаалын төлөө хийх бүхэн минь миний өөрийн таашаал болж хувирснаар “Сайн охин” нь болох боломжоос зуурч авсандаа.</p><ul><li>Миний төлөө л гэвэл бүхнийг хийхүү?</li><li>Таны л төлөө гэвэл би бүхнийг хийнэ.</li><li>өвдөх байсан ч хийх үү?</li><li>Өвдөх байсан ч таны төлөө бол би жаргалтайгаар өвдөнө.</li><li>Сайн охин одоо өвдөглөөд амаа ангай!<br>Надаас дутуугүй хүссэн ч амьсгаагаа яг л тогтвортой барьж, хүслээ тогтоох тэр их хүч нь хаанаас ч гардаг байсан юм.</li><li>Өвдөж байгааг нь мэдэж байна, сайн охин тэвчээрэй, тэвчээртэй охин гэж зөөлөн шивнээд арьсан тэлээгээрээ ороолгоход нь өвдөлт бүрээс доошоо нойтогнох мэдрэмжийг авч, зүрх минь тэр доор хоёр хөлөн завсар минь цохилоод байгаа мэт санагддагсан. Уурлаж бухимдсандаа намайг өвтгөх гэж алгадаагүй, бид хоёул энэ зүйлээс таашаал авч байгаа ч хөхөрч, цус шүүрсэн гуя өгзөгнөөсөө болж фитнесс саун орохгүй хэсэг хугацааг өнгөрөөх нь төвөгтэй байсансан.</li><li>Тонгой! гэж хэлээд тэлээгээ тайлах чимээг нь сонсоод цохихыг нь хүлээх зуур хачин их амар амгалан биеэр нэг гүйчихдэгсэн. Тэрний тэлээгээ тайлах чимээ, ритм зэрэгт нь бие минь дасчихаад сонсмогц юу болохыг зөнгөөрөө мэдээд өөрийгөө зөнд нь орхиж байгаа юм шиг л…</li><li>Код үгээ мэдэж байгаа тэ? Одоо хийсэн, хийгээгүй зүйлсийн чинь төлөө би чамайг шийтгэнэ гэж хэлэээд тас хийх чимээ “Нэг!” ахиад тас хийх чимээ ‘хоёр!’ энэ мэтээр арваас дээш хэд ч явж болно.</li><li>Өвдөглө! ингэж хэлээд олон нийтийн газрын нойлд нүдлүү минь таг ширтээд тэлээгээ тайлаад “Ангай” гэхэд нь анх бодсон тэр бодол ахиад л орж ирсэн “Ишш би ямар жижигхэн амьтан байгаа вэ?”. Тэрний хөл өлмийг бараадаад эрх гөлөг шиг, өвдгийг нь дэрлээд л эзний үнэнч хоточ шиг сууж байх шиг аз жаргалтай зүйл хаа ч үгүй.</li><li>Гараа ардаа ав, гараа нийлүүлээд барь гэх зэрэг үгсээр би тэрнийг халааснаасаа гав гаргаж ирэхийг зул сарын гацуур гэрэл чимэглэл ширтэн зогсоо жоохон охин шиг л нүд дүүрэн догдлолооор хүлээдэг. Энэ бүхнийг эцэст хамгийн сайхан нь үсийг минь сүлжиж, нүдийг минь боож өгөөд оронд хүлчихээд</li><li>Одоо хоёулаа таавар тааж тоглоно гэхэд л учиргүй хөөрч баясаад тонгочиж гүймээр байвч хүлээтэй учир тэрнийг хаашаа, хаанаас юу гаргаж ирэн хэрхэн хүргэхийг хүлээж хэвтэхээс өөр сонголт байхгүй.</li></ul><p>Миний хувьд тэр минь миний Мастер, Daddy, Эзэн минь болсон залуу. Тэрний нэр миний Залбирал. Тэрнээс гуйж гувшихдаа нэрийг нь яг л залбирал хэлж байгаа мэт итгэл үнэмшил дүүрнээр сүслэн шивнэж эрх гөлөг шиг л гаслан гийнадаг. Аманд минь өөрийнх нь байхад би хичнээн хөөрхөн харагдаж байгааг, биеийн минь хэсэг сөөм бүр тэрнийх, тэр л эзэмших ёстойгоо хэлэхэд, эцэст нь сайн охин гээд толгойг минь илэхэд энэ бүх зүйл ямар их үнэ цэнэтэйг би тэрнийг, энэ бүхнийг зүгээр ч нэг хүсдэг биш надад ХЭРЭГТЭЙ юм байна гэдгийг ойлгох хичнээн нандин.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6afc4c47fd79" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Бүсгүй хүний үнэр]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/%D0%B1%D2%AF%D1%81%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%85%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D2%AF%D0%BD%D1%8D%D1%80-f18111827849?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f18111827849</guid>
            <category><![CDATA[discovering-yourself]]></category>
            <category><![CDATA[bisexuality]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 03 Jan 2021 13:15:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-03T13:15:13.914Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/721/1*icNYRYO_ZlYjXbxNjTdaMg.jpeg" /></figure><p>Монголд сексийн боловсрол олж авах шиг хэцүү зүйл надад байгаагүй байх. Өөрийгөө бисексуал гэж мэдэхээс өмнө би зүгээр л яг бусад шигээр охидыг хөөрхөн гоёыг нь гайхан харж, зөөлхөн чихэр амтагддаг болохоор хөгжилдөхөөр үнсэлцэж, гэдсэнд минь хэдэн сая эрвээхий бяцхан нүхнээс оргилон нисэх шиг мэдрэмж зүгээр л бусдын адил төрдөг гэж боддог байсан.</p><p>Хамгийн анх цэцэрлэгийн бяцхан охин байхад ангийн хөвгүүний минь эгч баавгай шиг том, мэдрэл муутай гэж хардаг байсан ч одоо бодоход саатай л байсан байх гэмээр охин намайг үүдний өрөөний шүүгээ хананы завсар шахаж байгаад хүчээр үнсэж, хэлээ хоолойд минь тулж нүдэнд нулимс цийлэгнэтэл чихчихэж билээ. Тухайн үедээ асар их жигшсэн ч одоо ингэээд тэгж хүчтэй, хүсэл тачаалтайгаар үнсүүлж, бүсгүй хүнд ухаангүй дурлаж явахаа даанч мэдээгүй л дээ. Энэ бүхний дараа 12 наснаас хөх минь ургаж хөвгүүдийн харцанд өртөж явснаас хойш амьдралын минь анхны бөгөөд жинхэнэ бүсгүй хүн гарч ирэв. Мэдээлэл зүйн кабинетын ширээн дээр намайг суулгаад өвдгөө хүртэл татсан оймсыг минь аажуухан шувтлаад шагайнаас дээшлэн зөөлхөн үнсэж, долоож, үмхэж шимж, хазан таалахад зүрхний цохилт түргэсч, амьсгаа давхцаж биеийн бүх шар үс өрвийтлөө босож, 2 гар нь гуя өгзөгнөөс базан татаж нүүрлүүгээ улам нааж өгсөн тэр үед л эрүүл ухаан гэдэг зүйл биеийг минь орхиод гарчихсан. Өөрийн гарнаас өөр зүйл ойртуулж үзээгүй, шингэнээ гадагшлуулахаас өөр өөр юу хийж болдгийг огт төсөөлөөгүй байсан надад тэр газрыг тэгж үнсэж таал, зуны нартай өдөр хүйтэн зайрмаг идэх шиг тийм энхрий зөөлнөөр тамшаалж болохыг үзүүлсэн юм. Үүнээс хойш хавраас намар хүртэл, нарны илч дулааныг бөхтөл тэр бүсгүйтэйгаа хамт байсан. Охин биеийн минь огт хөндөлгүйгээр жаргал цэнгэлийн дээдийг өгөхийн дээдээр өгч өөрийг болон өрөөлийг хэрхэн жаргааж болох, аман секс хичнээн гайхамшигтайг нэгд нэгэнгүй заан либидог минь шүүслэг жимс шиг боловсруулан болгож өгсөн түүнд яаж талархахаа одоо ч мэддэггүй. Энэ бүхний эцэст анхны хайр, Мөөнөөтэйгөө учирч энэ л хөвгүүн минийх болоосой гэж айхтар хүссэн түүнтэйгэ үерхсэн боловч өөр нэгэн дурлалын эзэн болсон бүсгүй өвлийн цастай зэрэгцэн хүрээд ирсэн дээ. Бүсгүй хүний үнэр кинон дээрхи шигээр түүнд маш гүн гүнзгий дурлаж ухаанаа алдчихсан. Хайрлан дурлаж нандигнасан бүсгүй бүрт минь нөхөр гээч хүн үргэлж үйлийн үр шиг дагаад ирдэгт ямар их дургүй хүргэдэг гээч. Тэр бүсгүйг минийх л байгаасай гэж учиргүй их шунаж, үсэнд нь хамраа шургуулаад зөвхөн тэрний үнэрийг юу ч үгүй шуналтайгаар сорон залгиж, сэргэр 2 хөхнийх нь товчлуу зүрхнийх нь гүнийг нэгжих гэсэн шиг ширтээд бүхий л амьдралаа туранхай 2 хөлөөр нь хүзүүгээ ороолгуулчихаад завсар нь байх сарнайг нь бал хайсан зөгий шиг шимж өнгөрөөхийг дийлдэхгүй ихээр хүсэж байсансан. Гэхдээ нөхөртэй тэрний амьдралд жил гарнаас илүү байх заяа даанч тохиолгүй зүрхэндээ шарх,биедээ шивээстэй л хоцорчихсон лдоо. Учирч байсан бүсгүй бүрээ би асар их хайрлан нандигнаж байсан ч хэзээ тэдний надад хайртай үгүйг сонирхож үзээгүй. Айдаг байсан биз. Эмэгтэй хүнийг бүтээсэн хэн ч бай асар суутан байх. Хэдий амьдралын сонголт биднийг бий болгодог ч ямар нэг далдын хүчит соронз зарим бүсгүйчүүдийн умдагт байдагт эргэлзэх зүйлгүй байх.</p><p>Интоор шиг уруулнаас нь озоод авахад цөлийг гатлачихаад уусан дарсны эхний балга шиг, шанаагаа тулаад өөдөөс ширтэхэд нь халуу дүүгж, хүзүү эгэм нь араатан амьтан шиг шүдээ зоочихмоор хүсэл төрүүлж, амьсгалахад нь түмбэлзэх 2 хөх нь хэзээ ч үзээгүй тав тухд урин дуудаж, diamond шигтгээн хүйсний нүх нь хүсэл сэрлийн хаалганы хонх шиг эгдүү хүрэм харагддагт нь ямар нэг учир байж л таараа. Цаг хугацаанд ч үл анзаарагдам чимээгүйхэн ургадаг мөлхөө ургамал шиг нэг л мэдэхэд савхан хоёр хөл нь хүзүүгээр ороочихоод хоёр гараа үсэнд лав шигтгэчихээд диваажинд хүргэх үүд хаалгалуугаа улам гүн түлхэн оруулж цээжний гүнээс гиншин тачаадах нь сахиусан тэнгэрийн дуулал, 1000 1000-н далайн дээрэмчдийг үхэллүү нь хөтөлсөн лусын дагины илбэт хоолой шиг тийм хачин жигтэйг яаана. Үсийг нь үнэрлэж, бүхий л үнэрийг нь өөртөө шингээгээд авчихмаар. Амьсгалаар минь дамжин биеийн хамгийн далд хэсэгт очиж байгаа тэр үнэрээр өөрийгөө дүүргээд нүх сүв болгоноо таг бөглөөд ваар сав, дашмаг бортого нь болж хадгалмаар тийм нандин. Энэ насандаа би хэзээ ч эмэгтэй хүнд ханахгүй. Хичнээн эмэгтэйтэй унтаж, хайрлан хамт байсан ч амьд ахуй, дэлхий дээр алхаж буй бүсгүй бүрийг таалсан ч хангалттай санагдахгүй ч байж магад.</p><p>Би бүсгүй хүнд тийм их хайртай!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f18111827849" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Заримдаа чи бас би, тэгээд чиний хуучин амрагууд]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/%D0%B7%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BC%D0%B4%D0%B0%D0%B0-%D1%87%D0%B8-%D0%B1%D0%B0%D1%81-%D0%B1%D0%B8-%D1%82%D1%8D%D0%B3%D1%8D%D1%8D%D0%B4-%D1%87%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%85%D1%83%D1%83%D1%87%D0%B8%D0%BD-%D0%B0%D0%BC%D1%80%D0%B0%D0%B3%D1%83%D1%83%D0%B4-51e154b5f6fe?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/51e154b5f6fe</guid>
            <category><![CDATA[relationships]]></category>
            <category><![CDATA[romance]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 03 Jan 2021 13:09:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-03T13:09:19.806Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VqXykzC2_6P9p5ChELLlBw.jpeg" /></figure><p>Чамайг надад хайртайг би мэддэг гэхдээ заримдаа мэдэхээ байчихдаг. Өнгөрснөөс сүүдэр болж үлдсэн амраг хайрт бүрийхээ зургийг надад харуулаад өөрсдийн хайрын түүхийг чи надад хуучлах дуртай. Шил шар айраг, хундага дарс байхад би тэвчээртэйгээр сонсож чадна. Сониуч занг минь хооллож, асуусан асуулт бүрт минь хариулж яагаад тэр бүх харилцаа үл бүтсэн тухай ярьж зарим үед нь яагаад бүтээгүйг нь чи өөрөө ч ойлгодоггүй бөгөөд тэр үедээ бүх зүйлс ямар төгс төгөлдөр, утга цогц санагддаг байснаа яриад шөнөжин суудагсан. Хардалт төрөлгүйгээр, тэр бүсгүйчүүлтэй өөрийгөө харьцуулалгүй сонсож суух тэвчээрийн минь хариулт Чамд байсан юм шүү. Тэр бүх бүсгүйчүүдэд, тэдэнд дурласанд, тэд чамд дурласанд би талархдаг. Одоогийн миний хайрлаж байгаа чамайг тэр бүсгүйчүүд, тэр дурлалууд бас тэр бүтэлгүйтлүүд урлан бий болгосон учир юу чамайг ийм хүн болгосныг мэдэж авахад тусладагт л учир нь бий. Гэвч заримдаа чи намайг огт олж хардаггүйгээ мэддэг үү? Би мэддэг, мэдэрдэг. Чиний урд сууж байгаа намайг, чамд уурласан намайг бас чамтай хэрэлдсэн бүсгүйг чи олж хардаггүй. Өнгөрсөнд болсон бүхэн чинь, зарим зүйлс бөгөөд үйл явдлууд давтагдах үед чи намайг олж харахаа байчихдаг учир би оройжингоо өвдгөө тэврээд уйлдаг. Өнгөрсний сүүдэр чинь биднийг дайраад өнгөрхөд чиний эмзэг, өөртөө итгэлгүй төрх чинь илрэн гарч ирэх бүрт чи намайг биш харин надаас өнгөрсөнд уулзаж байсан бүтэлгүй дурлал, өөдгүй хүүхэн бүрийнхээ төрхийг олж хараад ирэхэд бачуурсандаа уйлахаас өөр хийж чадах зүйл надад даанч байдаггүй. Маргаан бүрээс чи бүтэлгүйтэл л олж хардаг. Салалтыг л бодож суудгийг чинь би мэдэрдэг. Ийм учраас өмнө нь бүтээгүй шиг энэ удаад ч надтай бүтэлгүйтнэ гэж бодох бүрт чинь зүрх минь болор шаазан шиг хагарч унадаг ч бүтээх гээд ярилцах бүрт эргээд бүрэн бүтэн болдог. Гэхдээ чи заримдаа намайг огт хардаггүй учраас зарим орой би маш ихээр гунигладаг. Уулзаж учирсан эмэгтэй бүрийнхээ сүүдрийг надаас харах бүрт чинь би чиний одоогийн хайр биш өнгөрсний чинь бүтэлгүйтэл болчихдог. Тэднээс юу нь өөрийг, яагаад надад тэр бүхнийг ярьснаа, яагаад надад хайртайгаа бодолгүйгээр надаас чи тэднийгээ хайж эхэлдэг. Яг л бүхнийг бүтэлгүйтэж дуусахыг хүсэж байгаа юм шигээр, ирээдүйн тэр бүсгүйдээ ярих охидын чинь нэг нь би юм шигээр бодож байгаа чинь намайг одоод минь хүлээд суулгачихдаг нь ирээдүйлүү тэмүүлэх хүслийг минь ч мөн боодог. Ингээд л би чиний одоо цаг дах өнгөрсний амраг чинь болж эхэлсэн. Тэд- чиний өнгөрсний бүсгүйчүүд, би тэдний нэг болоод, жишигдээд ирдэг. Тэдэн шиг би бас л нэг бүтэлгүй эмэгтэй болдог ч уйлж дуусаад би чам дээр эргээд очдог. Чи ийм учраас тэдэнтэй бүтээгүй бол би ийм учраас бид бүтэх болно гээд би чамдаа тэврүүлдэг. Гэхдээ одоо би тэдний нэг. Би бол тэд. Тэдэнд асуудал байсан учир бүтээгүй нь үнэн ч чамд ямар асуудал байсныг бид мэдээгүй юм билээ. Чи тэр үеийн чи хэвээр үлдсэн учраас би Тэд болж үлдсэн. Одоо чи өөр бүсгүйтэй байгааг би анзаарсан гэхдээ тэр бүсгүй яг л надтай байсан чамтай хамт байгааг хараад өрөвдсөн. Тэр бүсгүй бол Би юм байна. Удахгүй чи тэрнийг биш Тэднийг хараад эхлэх үед харилцаа чинь ахиад л нураад унана. Заримдаа чи намайг олж хардаггүй тэр чинь намайг галзууруулдаг. Заримдаа би чамаас болж өөрийгөө харахаа больчихдог. Тэр чамайг галзууруулдаг. Бид нэг нэгэндээ аз жаргал, уналт, галзуурлыг өгсөн ч амар тайвныг өгөөгүй. Бид хэзээ ч амгалан байгаагүй. Одоо бид тусдаа би бас чи болоод, хөндлөнгийн хоёр. Өгсөн аз жаргал, гуниг зовлонгоо аваад явсан ч өгч чадаагүй тэр амар тайван байдлаа чи надад үлдээгээд явсан.</p><p>Одоо ч чи намайг олж хардаггүй. Гэхдээ би өөрийгөө олж хардаг. Миний үлдээсэн сүүдэр өөр бүсгүйн дээр тусаж бүү халхлаасай. Өндгөө голдог эх шувуу шигээр үргэж чи бүү нисээсэй. Аз жаргалтай биш амар амгалан хайртай учраасай хонгор минь</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=51e154b5f6fe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Нөгөө нэг өдөр]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/%D0%BD%D3%A9%D0%B3%D3%A9%D3%A9-%D0%BD%D1%8D%D0%B3-%D3%A9%D0%B4%D3%A9%D1%80-f8edecf26f3d?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f8edecf26f3d</guid>
            <category><![CDATA[sad-days]]></category>
            <category><![CDATA[depression]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 05 Dec 2020 16:36:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-05T16:36:47.394Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ntKJdbmXLfZflXYIFI-GHQ.jpeg" /></figure><p>Өглөөг нүдээ нээж амьд гэдгээ хүлээн зөвшөөрөх ямар ч итгэлгүй угтах нэг тийм өдөр байдаг даа, нойрон дундаа үхчихээгүйдээ гутармаар, унтаад сэрж байгаадаа итгэмгүй тийм нэг өдрүүд хаа нэг мини амьдралд байдгийг би “Нөгөө нэг өдөр” гэж тунхаглан дуудах дуртай. Сэрээд нүдээ нээж амжилгүй толгойд төрөх бодол бол “Яагаад би өдийг хүртэл энэ амьдралааас дүүжлэгдэн дүүжлэгдэн амьдраад байгаа юм бэ?”. Юунд найдаж, хэнд хоргодоод өдийг хүртэл амьд яваагаа үл ойлгосон бөгөөд мэдэхгүй байж амьдарсаар байгаадаа огт итгэл төрдөггүй юм. “Нөгөө нэг өдөр” ингэж эхэлсээр нүдээ нээгээд өнгөт орчлонг байж болох хамгийн ихээр жигшин зэвүүцсээр энэ өдөр дуусдаг. Юм бүрт биш, ер нь юунд ч биш гагцхүү амьд байгаадаа бүтэн өдөржин бухимдаж, үг дуугархаас ч дургүй хүрсээр наран жаргадаг тэгээд манддаг. Нойл орох тухай бодол, цай ууж хоол идэх, ширхэг тамхи татах, орноос босоод гэрээсээ гарах тухай бодоход л залхуу туйлдаа хүрч зүгээр л үхээд өгмөөр санагдана. Гэвч “Нөгөө нэг өдөр” маань үхэхэд зориулагдсан өдөр биш юм. Тусгайлан зарлан, тунхагласан энэ өдөр би зүгэээр л амьдралыг жигшин зэвүүцэх дуртай. Нарциссизм, эго бөгөөд амьдралаас авдаг таашаал бүрээ өөртэйгөө нийлүүлэн жигшин зэвүүцдэг. Гэхдээ хэзээ ч “Нөгөө нэг өдөр” би үхлийг магтан дуулдаггүй билээ. Амьдралыг жигшин зэвүүцнэ гэдэг үхлийг хүсэн мөрөөдөх зүйл огтоос биш юм. Амьдрал үхэл хоёр л яг л хоёр биенийхээ нэг хэсэг учир амьдралыг жигшиснээр би үхлийг ч мөн жигшиж байгаа хэрэг. Гэхдээ бүхий л амь амьдралыг биш өөрийн оршин буйгаа, өөрийн амьд байгаагаа л жигшиж байгаа хэрэг юм шүү. Яг л ийм өдөр тохиоход би яагаад ийм үзэл бодолтой болчихсон бэ гэдгээ, бусдын адил хүмүүжсэн хэрнээ яаж ийм өөр байгаагаа, хэрхэн бусадтай адилхан болох тухай зэрэг түм буман зүйлсийг бодож толгой дотроо асар завгүй байдаг ч гаднаа бол хөнжил дотроо үмхий үнэр ортлоо хэвтэхээс өөр юу ч хийдэггүй. “Нөгөө нэг өдөр” би өөрийгөө сайн сайхныг хүртэх өчүүхэн ч эрхгүй маанаг амьтан бөгөөд, аз жаргал гэдэг бол хийсвэр зүйл, аз жаргалтай байснаар яг үнэндээ би өөрийн мөн чанарыг үгүй хийж байгаа хэрэг бөгөөд над шиг амьтанд аз жаргалтай байх эрх өчүүхэн төдий ч байхгүй хэмээн зэмлэн бодож хэвтэнэ. Үнэн хэрэгтээ ийм өдөр би аз жаргал гээчээр хамгийн их цанган дутаж байдаг ажээ. “Нөгөө нэг өдөр”-өөс бусад өдөр би аз жаргалтай байгаа үгүйдээ огт анхаарал хандуулдаггүй, зүгээр л нэг өдрийг давж гараад дараагийн өдрийн ахин давж гарах тэгж явсаар дараагийн өдрийг давах хэрэггүй болтлоо амьдрах тухай л боддог учир аз жаргалаар огт дутдаггүй аж. Ер нь энэ “Нөгөө нэг өдөр” би зүгээр л сэрэхгүй унтаад баймаар байдаг. Уйтгар гуниг минь намайг орхиод амралтанд явчихаар би жигшил зэвүүцэлтэйгээ л үлддэг. Бусдыг уучилж нэгүүлсэх, юмсыг байгаа тэр шинжинд нь хүлээн авах, хүлцэн үл тоох шинж чанарыг харамгүй гаргаж чаддаг хэрнээ өөрийгөө уучилж өршөөж, хүлцэж, хүлээн авч огт чаддаггүй энэ зан минь уй гуниггүйгээр минь давран өөдөлдөг “Нөгөө нэг өдөр”. Толгой доторхи түмэн бодол хэзээ ч цэгцээ олоогүй, цэгцэндээ ороогүй, цэгцтэй байгааагүй хараал идэж, чөтгөр алгадсан “Нөгөө нэг өдөр”</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f8edecf26f3d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өөртөө сануулдаг санамж минь.]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/%D3%A9%D3%A9%D1%80%D1%82%D3%A9%D3%A9-%D1%81%D0%B0%D0%BD%D1%83%D1%83%D0%BB%D0%B4%D0%B0%D0%B3-%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B6-%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D1%8C-38b5bd7e3029?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/38b5bd7e3029</guid>
            <category><![CDATA[letter-to-myself]]></category>
            <category><![CDATA[reminders-to-self]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 05 Dec 2020 16:29:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-05T16:29:52.827Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Цэвэр цэмцгэр гэр, тансаг ганган chic хувцас, сайхан галбир, эмх цэгц, нэр төр, мөн эрчүүдийн дунд хүндлэгдсэн байдлаасаа эмэгтэй хүн гэдгээ мэдрээд л байна уу? Эмэгтэй хүн гэсэн хүлээсэнд баригдаж, түүнд нийцэх гэж өөрийгөө зовоосоор л явна уу? Хэрэг төвөг тарьж ч чадахгүй, чанга шудрага дуугарч болохгүй эд зүйл шиг үзэгдээд байх шиг санагдахгүй байна гэж үү? Юм бүхний түрүүнд эмэгтэй хүн гэхээс өмнө өөрийгөө олвол яасан юм бэ? Цэгцгүй байдлаас замбараатай сэтгэж, бүтээлч байх гэж хичээх, боломж гарсан юм бүхнийг оролдож чадах чадахгүйгээрээ ялгаж, мөн хамгийн их хөгжилдснөө ч бас бичиж тэмдэглэж аваад тэр зүйлсдээ цаг зав гаргаж амьдарвал ямрав. Болзоо бүрийн саналыг хүлээн авч бусдаас чи өөрийн тусгалыг олж харвал хөгжилтэй биш үү? Сонирхол өөр найзынхаа санал болгосон зүйлд жоохон цаг гаргаад үзээч. Үгээр хэлж боломгүй, нэр өгч цохоогүй маш олон тайлбарламгүй гайхалтай мэдрэмж чамд, надад, хүн бидэнд бий шүү дээ. Очиж үзээгүй газраараа явж, ганцаараа хооллож, өөртөө бэлэг авч, алхаж, нэг өдөр бүхнийг мартаж бас үзээч. Хийх, хийсэн жижиг алхам бүрээ алдалгүй бичээд эргэж уншаач. Газар орон, хүн хөшөө дурсгалын зургийг ч мөн цуглуул. Бодлоо чангаар түгдрэлгүй бусдад тулгаад үз, ямар ч мэдрэмж төрөө билээ. Be that! нэг л боссорхог сайхан мэдрэмж.</p><p>Ганцаард, амьсгалах бүртээ, алхам тутамдаа, орой орондооо тэгээд өглөө сэрээд орондоо… Ганцаард. Инээж байгаад ганцаардаад уйлж болно. Хүнийг, тэр дундаас өөрийгөө хамгийн их жигшиж сур. Хайрлахад амар мөн дөхөм болоод ирэх шиг санагддаг юм.</p><p>Хөнжилдөө орж, хөлөндөхөөө шувтраад порно үз. Өөрийгөө энхрийлж, энэ биеэ юу хүсэж байгааг олж нээ. Хамтрагчдаа ямархуу байснаа ний нуугүй хэлээд үз. Найзууддаа зөвлөж, зөвлөгөө аваад зөвлөлд. Гар хангалга хийчихээд ганцаард. Хамгийн аймар мэдрэмж, нэг их таашаалын дараа өөрийгөө аймар их жигш. Жигшээд бүр уйлчих. Ямар их онгойдог гээч. Юунаас ч битгий тэгж байж л аюулгүй мэдрэмж авна. Өөрийгөө бүү барьж тогтоо. “Би эмэгтэй хүн учир…” эсвэл “Эмэгтэй хүн байж..”гэсэн бодолд баригдан үйлдэл үгээ бүү цэгнэ. Юу ч хийсэн чиний эмэгтэй хүн гэх тэр баримт хаашаа ч алга болохгүй шүү дээ. Чи үүнтэй хамт төрсөн юм чинь. Нэрнээсээ ч өмнө хүйсэээ атгаад л төрсөн биздээ? Үйлдэл чинь чамайг гутаахгүй. Бусад хүн, үзэл бодол тэгж чадна. Тэглээ гээд юунд ч баригдах хэрэггүй, алба ч үгүй шүү дээ. Чиний гэмшил, ичгүүр сонжуур тэдний үгийн ташуур болдог. Өөрийгөө бусдад дэлгэ. Өөрийгөө өөртөө дэлгэ. Эмэгтэй хүн гэдэг үгэнд чамайг хөтлөх хүчийг хэзээ ч бүү өг. Ингэсэн ч, тэгсэн ч чи эмэгтэй хүн гэдгийг бусдад мэдүүлж өг. Яасан ч бай чи бол Эмэгтэй хүн гэдгийн урд явах бүрэн эрхтэй. ЧИ ЭМЭГТЭЙ ХҮН! ЧИ- эмэгтэй хүний урд. Хүйсний урд ЧИ. ЧИ бол үзэл санаа. Тэрийгээ л санаж явахад болох бизээ….</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=38b5bd7e3029" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Миний сексуал уран зөгнөл бөгөөд далдхан хүсэл минь]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%81%D0%B5%D0%BA%D1%81%D1%83%D0%B0%D0%BB-%D1%83%D1%80%D0%B0%D0%BD-%D0%B7%D3%A9%D0%B3%D0%BD%D3%A9%D0%BB-%D0%B1%D3%A9%D0%B3%D3%A9%D3%A9%D0%B4-%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D0%B4%D1%85%D0%B0%D0%BD-%D1%85%D2%AF%D1%81%D1%8D%D0%BB-%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D1%8C-d69d57e75fb9?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d69d57e75fb9</guid>
            <category><![CDATA[sexual-fantasy]]></category>
            <category><![CDATA[sex]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 05 Dec 2020 16:26:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-05T16:26:37.508Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*xfLD1s5yDZFjP-0lq_vTrg.png" /></figure><p>Сэтгэл бөгөөд нүд булаасан эмэгтэй харах бүртээ би өөрийн эрхгүй тэр эмэгтэйг өөрийн хүүхэлдэй, миний залуугийн нууц амрагаар төсөөлчихдөг. Яагаад гэж үү? Учир нь би яагаад ч юм тэр эмэгтэйг нүцгэлж, цамцных нь товчийг нэг нэгээр нь тайлсны дараа хөхөвчийг нь тайлаад, үлдсэн бүх хувцсыг маш удаан бөгөөд болгоомжтойгоор тайлж байна гэж бодоход л хамаг дур хүсэл хөдөлчихдөг. Нүцгэлснийхээ дараа тэрнийг усанд оруулж байна гээд төсөөлхөд л зүрх булгилаад байдаг. Чих, шанаанаас доошлоод нарийхан сайхан хүзүү бас сэргэр хоёр хөх… Усанд оруулж дууссан хойноо тэрнийг өөрийн хүслээр хувцаслаж, чамин дотуур хувцсаар гоёнд. Энэ бүхний төгсгөлд өөрийн залуугийн урд тэр эмэгтэйг аваачин тэднийг хурьцахыг харж суух бол оргил үе болох климакс нь юм даа миний хувьд. Хүссэн газраас тэднийг харж, өөрийгөө таалж сууж болно. Тэднийг том гэгч тайзны голдд ганцхан ор тавьж байгаад хурьцахыг нь өөр хүмүүстэй ч үзэгчдийн суудлаас харж болно гэх тэр бодол.. Бусад хүмүүс ч мөн ичиж бишүүрхсэн ч тэднээс харцаа салгаж чадахгүйгээр таашаалтайгаар шимтэн харах нь бүр ч илүү таашаалтай. Надтай сексдэх үед анзаардаггүй бүхий л зүйлийг би хажуунаас нь харж ажиглах боломжтой болно… Жижиг детайл бүрийг нь, хэрхэн хөдөлж, хэрхэн харцаа хувиргаж, нүүр нь ямар хувирал гаргадаг гээд л жижиг зүйлс бүрт нь улам илүү дурлаад л сууна. Надтай байхаас юу нь өөр байгааг ч ажиглана. Хамгийн сайхан нь би хүсвэл тэдэн дээр нэмэгдээд орж ч болно. Зүгээр л хайртай хүн минь өөр нэг хүүхэнтэй гэсэн бодол намайг хамгийн ихээр айлгадаг ч нөгөө талаар сэрлийг минь хамгийн ихээр хөдөлгөдөг зүйл юм даа.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d69d57e75fb9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sex as a discovery- part1]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/sex-as-a-discovery-part1-cc7c106c1678?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cc7c106c1678</guid>
            <category><![CDATA[sex]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 05 Dec 2020 16:24:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-12-05T16:24:07.090Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*gbangcN9JmM7P4tSHPw6aw.jpeg" /></figure><p>Ойрд ер нь сексээс өөр юм бичиж чадахаа байжуу дээ. Гэхдээ анх эх газрыг нээж өөр өөрөөр нэршиж хуваасан шиг хүний бие гэдэг тэр чигтээ л нээлт хайлт хийх нэг том шинэ дэлхий гэдгийг либидогоо нээж сексийн харилцаанд орж эхэлснээс хойш одоог хүртэл бодож гайхширч явна даа. Эрэгтэй, эмэгтэй гэлтгүй хүн гэдэг инээдтэй амьтан. Ямар нэг газар нь тодорхой байдлаар л хүрж нөгөө хүн нь өдөөж өгөхгүй бол хэзээ ч өөрөө шууд л “ Өө би энэ энэ хэсэгтээ ингэж хүргэж дуртай, ингэхээр өдөөгддөг” гээд хэлж чаддаггүй. Анхны хамтрагч, шинэлэг хамтрагч, идэвхи санаачлага өндөр гэх мэт ерөөс л хамтрагчийн нээж өгсөн зүйлс, тогтоон тавьж өгсөн стандартын дагуу би ингэхэд их өдөөгддөг, тэгэхээр их тааламжтай байдаг л гэж мэднэ. Би ч бас анх сексдэж үзэхэд төрж байсан мэдрэмж, авч байгаа таашаалаасаа дүүрэн шоконд л орсон. Хүзүү чихээ үнсүүлж, хөхүүлж долоолгоход тэгж хамаг бие ирвэгнэж сэрвэгнэнэ гэж хэн мэдэх вэ дээ. Нэг гар нь хөхөн дээр, нөгөөх нь гуяны завсар тэнүүчлээд ороод ирэхэд нэг л харийн мэдрэмж төрөөд л хамаг бие хөнгөрч жингүйдээд хачин дулаахан төөнөсөн мэдрэмж төрж билээ. Энэ удаагийн бичвэр дээр эмэгтэй хүнтэй байх ямар тухай огт бичихгүй ээ, харин эрэгтэй хүнээс эмэгтэй хүн ямар мэдрэмж авдаг тухай танин мэдүүлэх өнцгөөс бичнэээ эхэ эхэ ээ нтр. Эрэгтэй хүний бие эмэгтэй хүнд нэг л харийн, хатуу зангирсан хэрнээ хорвоогийн хамгийн танил ойрын зүйл байх. Тэр хатуу, булчинлаг гар итгэхийн аргагүй энхрий зөөлөн эвлэгхэнээр хөх, гуя өгзөг гээд бүх л биеийг илж таалж чаддаг нь сонион. Тэгээд л аажуухан зөөлхнөөр гуяны тэрүүхэнд ямар нэг зүйл өндийгөөд ирнэ. Анх хүрж үзэхэд ямар зөөлхөн булбарай хэсэг вэ? Гээд дуу алдмаар хэрнээ чанга хатуу халуу дүүгсэн хаашаа ч юм тэмүүлж яарсан мэдрэмж төрөөд л явчихсан. Үүнээс хойш энгийн л сексд хэсэг хөтлөгдөж явсан ч хайртайдаа ч юмуу, хүсэл тачаалдаа ч юмуу үүнээс цаадах нь, илүү нь, өөр нь ямар байдаг бол, хэрхэн яаж хийж болох бол гэсэн боломж бололцоог хийх бүртээ л хайж зүгээр байж сууж чадахгүй болчихсон. Хичнээн таашаалтай сайхан, үгээр хэлж үзгээр бичимгүй сексдэж дур ханасан ч энэ бүгд дуусснаас хоромын дараа л хаанаа ч хүрэхгүй, огт хангалтгүй байгаа юм шиг мэдрэмж цээж дүүргээд л ахиад л мордоод “Одоо энэ удаад би дээр нь, өөрөө өөрийхөөрөө хийе” гээд авмаар… ингэж хийвэл ямар байх бол, ингэчихвэл яах бол гэж хэзээ ч айж эргэлзэлгүй шууд л одоо ингээд хийе! Гэсэн шийдэмгий байдалтайгаар л сексдэх хэрэгтэйг ойлгосон. Нүдрүү нь эгц ширтэж гараа шүлсдээд өмдөнд нь шургуулаад эрхтнийг нь базаад авахад эрэгтэй хүний талимаараад ирдэг харц нь зүгээр л байгаа бүхнээ чиний гарт даатгачихья гэж байгаа аятай нэг л өчүүхэн хэрнээ үнэхээр тачаангуй.</p><p>Аман сексийн тухай ярилт бол ёстой байхгүй. Эрэгтэй хүний эрхтэнг би сарнай гэж хэлнэ, амандаа хийгээд хэлээрээ зөөлхөн долоож, гулгуулаад сороход цоморлигоо нээх цэцэг шиг томроод л ам дүүргээд ирнэ, хичнээн янаг гээч! Тээрхийнийх нь дээрхий нарийхан зураасан завсар хэлээ оруулаад доош дээш нь гүйлгэж явуулаад доошлоод хоолойныхоо угт тултал гулгуулаад үмхэхэд хамаг бие нь чангараад, амьсгаа нь давхцаад явах тэр мөчид өшөө илүү, ахиад цаашлах хүсэл зориг өдөөгддөг. Үсээ шууж бариад “ Одоо аниа нь чамайг тавьтал чинь иднэ” гэсэн харцаар анлуугаа харах эрслэн шиг ширтээд л цоо ширтэж байгаад төмсөгнийх нь доороос дээд үзүүр хүртэл нь долоож өгөөд ахиад л бүтэн үмхэнэ. Тэгээд л дуу алдаж, хөлөө жийтэл нь зөөлхөн сорж өгөөд дээшээ доошоо хоолойн угаасаа уруулын үзүүр хүртлээ оруулж гаргаад л өөрт байгаа бүхнээ аманд юүлтэл нь ажлаа хийнэ дээ. Хөлийн хуруунууд нь элдэв янз болоод, амьсгаа нь давхцаж гиншээд ирэхэд л энэ залууд хорвоогийн хамгийн сайн сайхныг ингээд мэдрүүлье гэмээр болдог юм шүү дээ. Энэ бүхний дараа дурын шингэнийг нь дусалч үлдээлгүй залгичихаад байхад үснээс бариад зөөлхөн үнсээд “Сайн охин” гэж хэлэх истоооо гоё ооо хха. Эрэгтэй хүний хурууг хөхөж өгөхөд дур хүсэл нь хөдөлдөг шиг эмэгтэй хүн ч бас гар, хөлийнхөө хуруунд айхтар сэрэлтэй. Тэр тусмаа хөлийн хуруу. ТИЙМЭЭЭЭ!!! ХӨЛИЙН ХУРУУУ! Уламжлалтаар үзэлцэж байхдаа хөлийг нь өргөөд шилбэ, хөөрхөн хуруунуудыг нь идэж илж таалж өгөхөөр тэр доошоо ямар их нордог гээч, ээ бурхан минь. Толгойтой хамаг үсээ зулгаагаад хаячихмаар тийм гоё шдээ. Араас хийж байхдаа мөрнөөс зөөлхөн хазаж зулгаах, хөхнөөс базаад нөгөө гараа хэлүүн дээр тавьчихаад идэвх санаачлага дүүрэн, урам зоригтой хусаж чаддаг бол та Эр Хүн юм. Үсийг минь багцалж атгаад зулгаалдаа, хоолойг минь зөөлхнөөс чангалуу боо лдоо, гарыг минь ард барьж байгаад, холбож хүлж байгаад, 4 мөчийг минь нийлүүлчихээд хүсснээрээ зугаацаж цэнгээч. Миний оршихуй өөрийн чинь өмнө хэн ч биш, юу ч биш, ямар ч аврал гарцгүйг мэдрүүлж амьдралын өмнө сөхөрсөн бяцхан өлөгчин шиг болгоод биеэ суллаж нүдээ аниад өгч байгаа юм бүрийг чинь, хийж байгаа үйлдэл бүрийг чинь зүгээр л хүлээж авах, таашаах боломж гаргаач. Ширээн дээр гаргаад 4 хөлнөөс нь тушиж уяад Have your own fun! Нүдийг нь боож орноос хүлээд юу биед нь хүрч байгааг, орж гарж байгааг таалгаж тоглооч. Үхтэл норгочихоод зүгээр д оруулж гаргаад, үрж тоглооч. Гуйж гувштал нь тэсвэр тэвчээр дээр наадаач. Тэсэхээ бэрх болоод ирэхэд дээр чинь өөрөө мордож суугаад илдийг чинь бариад зөөлхөн шургуулахдаа амьд явах хугацааных нь турш үүнээс өөр юу ч хэрэггүй юм шиг тайвширч ханасан тэр царайг харж аваач, ханашгүй шдээ. Эцэстээ сексийн үед авах мэдрэмж яг л ижил шүүдээ, ороод хатгана бас үрнэ. Гэтэл яагаад онцгой вэ гэж үү? Чимхлүүр дээ байгаа юм шд. Бүсгүйчүүд бид нар юм юмнаас л таашаал авна. Хүнтэй газар дураараа гиншиж уйлагнах боломжгүй үед хамгийн гоё бас хурдан тавина, тэгсэн хэрнээ юмс дууссны дараа өөрөө байгаагүй өөр хүн хийлгэчихсэн юм шиг л ичиж эвгүйрхээд явчихдаг юм.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cc7c106c1678" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Зөв хүнтэй учраагүй яваа Цор ганцаа хайгч хүмүүс]]></title>
            <link>https://uuchkathumbelina.medium.com/%D0%B7%D3%A9%D0%B2-%D1%85%D2%AF%D0%BD%D1%82%D1%8D%D0%B9-%D1%83%D1%87%D1%80%D0%B0%D0%B0%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%8F%D0%B2%D0%B0%D0%B0-%D1%86%D0%BE%D1%80-%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%86%D0%B0%D0%B0-%D1%85%D0%B0%D0%B9%D0%B3%D1%87-%D1%85%D2%AF%D0%BC%D2%AF%D2%AF%D1%81-84c0ff4f0315?source=rss-4418783cdc5d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/84c0ff4f0315</guid>
            <category><![CDATA[the-one]]></category>
            <category><![CDATA[romance]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Uuchka Thumbelina]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 29 Nov 2020 18:11:37 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-11-29T18:11:37.629Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/225/1*r8M5AhxG_dfbQUlNFq67RQ.jpeg" /></figure><p>Амьдралдаа учирсан, учрах гэж буй бүтэлгүй хайр бүхнийг, тэр бүтэлгүй хайрын эзэн бүхнийг буруу хэмээн цоллож өөрт чинь л гэж бүх зүйлс нь зориулагдан бүтээгдсэн цор ганц бөгөөд зөв нэгнийг хүлээн тэр хүнээс бусдыг нь зүрхийг чинь шархлуулсанд зүхсээр л сууна уу? Хаа нэгтээ зөвхөн өөрт чинь л гэж бүхнээ зориулахаар бүтээгдсэн хэн нэгэн байж л байгаа гэж итгэхээсээ өмнө бүтэлгүй хайр бүхэндээ талархах хэрэгтэй шүү. Өөрийг чинь эмтлэн гэмтээсэнд, нэг хэсгийг чинь бутран үйрүүлсэнд нь баярлаад хамтдаа байсан цаг хугацаа болон дурсамжаа зөөлхнөөр тэврээрэй.</p><p>Энд тэнд жинхэнэ хайрын тухай, тэр цор ганц нэгний тухай нийтлэл болон үгс хаа сайгүй харагдаж унших бүрт л бодогдоно бусад нь тэгээд юу юм бэ? Үнэн сэтгэлээс хайрлаагүй юм бол юунд үзэн ядтал гомдох билээ? Амьдралдаа учирсан хүн бүр чинь зөв хүн бөгөөд хайр бүхэн чинь жинхэнэ хайр юм шүү. Учиртаа тулаад ярих юм бол 7 тэрбум хүмүүүсээс цор ганц нь зөвхөн өөрт чинь л зориулагдан зөв байхаар оршин байна гэж бий гэж үү? Чамтай учрах хэн ч зөв бөгөөд буруу биш гэвч учрал бүр чинь цор ганц болоод хайр бүхэн чинь чин зүрхнийх юм шүү. Зүгээр л таарч тохироогүй хэрэг. Амьдрал гэдэг өөрөө тэр чигтээ аялал бас бэлтгэл байдаг гэж би боддог. Хайж байгаа жинхэнэ хайр чинь, мөрөөдлийн ажил, гэр бүл гээд бүх л зүйлс чинь хажуу хаалганд чинь байлаа ч тэр их бүтэлгүй учрал, салалт, оролдоод алдсан туршлага бүр хүссэн зүйлд чинь өөрийг чинь бэлтгэж мөрөөдсөн зүйлээ авах хэмжээний хүн болгож төлөвшүүлж байдаг юм шүү. Алдаанаасаа суралц, дутагдлаа зас. Бүтэлгүйтсэн учрал бүрээс өөрийхөө сул талыг харж ав, давуу талыг олж нээ. Учирсан ханийхаа юу нь чамд зохицон нийцсэн, нөгөө талаар юу нь таарч тохироогүйг тунгаан бод. Энэ бүхнээс ямар хүнийг хайж байгаагаа, ямар хүнтэй хамт байхыг хүсэж байгаагаа тодорхой болгоод авах юм бол бусдын хэлдгээр буруу хүнтэй тийм ч олон учрахгүй биз.</p><p>Юу хүсэж байгаагаа, юуг хүсдэггүйгээ ч мөн мэдэх хэрэгтэй. Өөрийгөө мэдэхгүй хүн хажуу ханиа хамгийн их зовоодог юм шүү. Хайрлаад харилцаа эхлүүлсэн ч, хайрлахаа болиогүй байгаа ч энэ зүйлээс болж харилцахаа дуусдаг. Учир нь харилцаанд ороод удсан удаагүй эрт орой бүгд л ямар нэг өөр, ямар нэг шинэ зүйл хүсэж түүнийгээ эрэн хайж эхэлдэг. Тэр зүйлийг нь хайрт чинь өгч чадахгүй бол, хайртаасаа олж мэдэрч чадахгүй бол хөндийрч эхэлнэ. Зөв хүн нь биш бололтой, бид нэг нэгэндээ зориулагдаагүй бололтой гэсэн бодол ч төрөхийг үгүйсгэх аргагүй. Цөхөрсөн хайрт чинь “Чи тэгээд юу хүсээд байгаа юм бэ? Энэнээс илүү юу хүсээд байгаа юм?&amp;#8221; гэж асууухад “Мэдэхгүй ээ.&amp;#8221; гэж хэлэх үед л хэн хэн нь аргаа барсан нь мэдэгдэх болно. Харин өөрийгөө мэддэг болснооор хүсэж байгаа зүйлээ хайртдаа хэлж нээлттэйгээр ярилцан хамтдаа асуудлыг шийдээд явж болно шүү дээ. Гэхдээ хүсээд байгаа зүйлээ хэлсээр байтал өгөх гэж хичээхгүй, чадахгүй ээ гэж хэлэх юм бол тэр хүн өөрт чинь тохирох болов уу? Энэнээс илүү, үүнээс илүү юуг хүсэх юм? гэж асууж байгаа хүнээс би юу ч хүлээж, горьдож чаддаггүй. Одоо өгч байгаа зүйлээ аль хэдийн хангалттай гээд үзчихсэн хүн илүү юу хийж өгнө гэж?? Хайрын харилцаа хоёр талтай зүйл, дүүжин даажин шиг л</p><p>Яг голд нь тэнцвэржүүлж тогтоохыг тулд хоёр талаас адилхан хичээл зүтгэл гаргах хэрэгтэй шүү дээ. Бүтэлгүйтлээ гээд тэр хүн буруу болж тэр хайр худал болох учиргүй гэж би боддог. Зөвхөн чамд, надад болон өөр хэн нэгэнд бүгдэд нь тус тусын хэн нэгнийг хувь тавилан бэлдсэнд би итгэдэггүй харин би учирсан хүн бүрээс, хайрласан хайр бүрээсээ сургамж аван ирээдүйд ямар хүнтэй хамт байхыг хүсэж байна тэр хүндээ тохирсон хэн нэгэн нь болох гэж өөрийгөө дотроос нь эвдэн нураачихаад бүтээн босгодог. Учрах ёстой хүмүүс учирдаг юм бол тэр учрал над дээр ирэх үед би бэлэн баймаар байна. Өөр өөр хүмүүжлээр өсөж, өөр нийгмийн давхаргад магадгүй өсөн торниж тогтсон үзэл бодол бөгөөд туршлагатай болсон бид яаж нэг нэгэндээ зориулагдсан байхаар төрж болно гэж? Хангалттай хайрлах юм бол бид харин нэг нэгэндээ энэ байгаа зориулан өгч, тэднийг хайрлах хайраа гарт нь цүүц болгон бариулаад дотроос минь урлан сийлэхийг зөвшөөрдөг байх… Дэлхий ертөнцөөс зөвхөн надад л гэээд хэн нэгнийг хадгалж байх зав хэнд, хаана байх вэ? :p</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=84c0ff4f0315" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>