<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Vanish [Jamz] Zero on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Vanish [Jamz] Zero on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@vanishzero?source=rss-31395ac531c2------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*xxah14rRh3vcQywn7HgSFA@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Vanish [Jamz] Zero on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@vanishzero?source=rss-31395ac531c2------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 00:46:08 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@vanishzero/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[บันทึกการเดินทาง : Hiking@HongKong: Ngong Ping 360 Rescue Trail]]></title>
            <link>https://medium.com/@vanishzero/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87-hiking-hongkong-ngong-ping-360-rescue-trail-b57598563bdf?source=rss-31395ac531c2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b57598563bdf</guid>
            <category><![CDATA[hiking]]></category>
            <category><![CDATA[hong-kong]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Vanish [Jamz] Zero]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Mar 2018 12:54:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-11T12:54:47.950Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เคยฟังเพลงนี้ไหม….<a href="https://www.youtube.com/watch?v=HdwiFnUtalI">วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า (Into the Woods)</a> ของ Max Jenmana (คำเตือน ถ้าได้ลองเปิดฟังแล้วอาจจะหลอนติดหูได้) มีท่อนนึงร้องว่า</p><blockquote>“…. ถ้าเราเหนื่อยล้า จงเดินเข้าป่า ….”</blockquote><p>จากบันทึกที่แล้วผมบอกว่าจะไปเดินทางด้วยสองเท้าขึ้นนองปิง และวันนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่จะมาเล่าประสบการณ์เผื่อมีคนอุตริคิดอยากตามรอยบ้าง จะได้มีข้อมูลประกอบการตัดสินใจที่เป็นปัจจุบัน</p><p>ทุกเส้นทางต้องมีจุดเริ่มต้นครับ และไม่ว่าคุณจะพักอยู่ที่แห่งหนใดบนเกาะฮ่องกง ไม่ว่าจะเป็นย่าน Hong Kong Island, Kowloon, New Territories, or Lantau Island เราก็ต้องเดินทางมายังจุดเริ่มต้นหรือ Staring Point เดียวกันก่อนครับ และจุดเริ่มต้นของเรานั้นก็คือ “MTR Tung Chung Station”</p><p>MTR Tung Chung Station เป็นสถานีรถไฟฟ้าปลายทางของเกาะ Lantau Island และเป็นสถานีปลายทางของการขึ้นกระเช้านองปิงหรือ Ngong Ping 360 คือไม่ว่าคุณจะเดินทางไปนองปิงไหว้พระใหญ่ด้วยสองเท้าหรือกระเช้าเราต่างก็มีจุดเริ่มต้นร่วมเดียวกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*v02Q2jTWmLIchmzyQt8Ggg.jpeg" /><figcaption>ปักมุดตรงไปยังวัด Hau Wong Temple</figcaption></figure><p>จาก MTR Tung Chung Station ให้เดินออกไปยังทางออก B (Exit B) แล้วปักหมุดไปที่ Hau Wong Temple ได้เลยครับ เดินไปอีกไม่นานก็จะเจอกับจุดเริ่มต้นของ Trail… ลุยสิรออะไรละ!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qe2l4UXeoFFnLrdrp8lHQA.jpeg" /><figcaption>แผนที่เส้นทาง</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zgaTzM60auYee-oUaY0wkQ.jpeg" /><figcaption>The Starting Point Sign</figcaption></figure><p>เป็นเรื่องธรรมดาที่พอเจอเส้นทางเบื้องหน้าที่ค่อนข้างโหดร้าย ทั้งภูเขาสูงเบื้องหน้าหรือเส้นทางลงเหวที่ค่อนข้างลึกชัน เรารู้สึกเหนื่อยล้า ท้อแท้ จนบางครั้งก็มีความคิดหวนกลับมาถามตัวเองว่า</p><blockquote>“ถ้ามีโอกาสเลือกอีกครั้ง ยังคงจะเลือกเดินขึ้นเขาแบบนี้อยู่หรือเปล่า?”</blockquote><blockquote>“แน่นอนสิ!” เพียงสิ้นคำถามคำตอบก็ถูกเอื้อนเอ่ยออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ</blockquote><p>ก่อนที่จะเลือกมาเราก็รู้อยู่ก่อนแล้วว่ามันจะต้องเหนื่อย แต่เราก็ยังอยากมา มาเพื่อพิชิตอะไรสักอย่าง มาเพิ่งก้าวข้ามกำแพงอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น มาเพื่อทดสอบความสามารถของตัวเองที่คิดว่ามันมีอยู่อย่างจำกัด มาเพื่อมาใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับธรรมชาติ คิดทวบทวนสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาและที่กำลังจะผ่านเข้ามา…</p><p>อากาศข้างบนมันดีมาก รู้สึกว่าเย็นนะแต่ก็ยังรู้สึกว่าร้อนเพราะร่างกายเราเหนื่อยเหงื่อไหลไคลย้อย มองย้อนดูเบื้องล่างจะเห็นสนามบินฮ่องกง ที่มีเครื่องบินขึ้นลงอยู่ตลอดเวลา ถัดไปก็จะเห็นทะเล ภูเขา ตึงราบ้านช่องที่ถูกสร้างขึ้นมาจากน้ำมือของมนุษย์</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UePvm3yy_LAh3Llbi7zvlQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uxrOEPFY98jJzPy3nqfSHw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*afSnMT6ZS9ezadpPnbhYfA.jpeg" /></figure><p>เส้นทางเดินนี้ไม่มีความน่ากลัวเลยแม้แต่น้อย ระหว่างทางตั้งแต่ก่อนจะขึ้นเขาเราจะพบกับเหล่าบรรดาอากง อาม่า อาซ้อ อาอึ่ม แทบจะไม่เห็นวัยรุ่นเลยทีเดียว เดินจับกลุ่มพร้อมกับอุปกรณ์ครบครันสำหรับการเดินขึ้นเขา</p><p>ระหว่างทางก็จะพบเจอกับพวกเขาเหล่านั้น ที่พร้อมยิ้มทักทาย พยายามพูดด้วยแต่เนื่องจากกำแพงทางภาษาทำให้เราอาจจะไม่สามารถสื่อสารกันได้อย่างที่ใจต้องการ แต่อย่างน้อยเราก็สามารถใช้ภาษากายในการสื่อสารกันได้อย่างน่ารัก มีคุณลุงท่านนึกพยายามชวนเราคุยแต่เราฟังไม่รู้เรื่อง (ความรู้ภาษาจีนไม่มี) ก็คงต้องขอบคุณภาษาอังกฤษที่เป็นสื่อกลางแบบศัพท์พื้นๆ เช่น Go หรือ ไป</p><p>Go! Go! Go! พร้อมทำท่าวิ่ง คุณลุงบอกให้พวกเรารีบเดินเพราะคุณลุงกำลังเดินแซงเราไปแล้ว</p><p>อีกไม่นานครับ… ผมเดินไปเจอคุณลุงนั่งพักอยู่ระหว่างทางพร้อมหมดสภาพ (โถๆ ๆ ๆ ลุ๊งงง ตะกี้ยังบอกให้รีบอยู่เลย โด่ววว)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BYUy7rCCyfkIO5YOrt0SbA.jpeg" /></figure><p>เส้นทางนี้เราจะพบกับ Cable Car Tower ทั้งหมด 5 Tower ครับ นับไปเลยนะ เห็นเมื่อไหร่ก็นั้นแหละใกล้ความเป็นจริงแล้วล่ะ 5555+++</p><p>จาก Station 1–3 เป็นเส้นทางที่ยังมองไม่เห็นเบื้องหน้าที่เป็นจุดหมายปลายทาง เมื่อเราเดินผ่าน Station 3 ไปแล้ว เราจะได้พบเจอกับจุดหมายปลายทางเบื้องหน้าอยู่ไกลๆ นั้นก็คือ…. พระใหญ่นองปิง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*b1JUEkpfs62ufciktOcobQ.jpeg" /><figcaption>Big Buddha</figcaption></figure><p>จิตใจกระชุ่มกระชวยหลังจากร่วงโรยไประหว่างทาง เริ่มมีแรงฮึดสู้อีกครั้ง</p><p>และ… ในทางกลับกัน เมื่อเราพบกับสิ่งนี้จิตใจก็รู้สึกห่อเหี่ยวมากโข (ถ่างตาดูสิ หึหึหึ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*st_hPfMLJOuGtixT3qRvtg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*b4jg7_bgrN-wHPMvZw-keQ.jpeg" /><figcaption>Steep ที่ไม่ได้จะปิด Job ง่ายๆ หึหึหึ</figcaption></figure><p>Pace ของการเดินเริ่มเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว อาจเป็นเพราะเรามองเห็นจุดมุ่งหมายของเราอยู่เบื้องหน้าแล้วก็เป็นได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*e-CoZPC1x_7AciFyEWBtDg.jpeg" /></figure><p>โอ้วว… มันดีย์… และแล้วเราก็เดินทางถึงจุดหมายปลายทาง ใช้เวลาในการเดินทางทั้งสิ้นประมาณ 2.5 ชั่วโมง ด้วยระยะทางตามแผนที่คือ 5.6 km.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eC4DnXObpmZPpsIKunK7-w.png" /></figure><p>รู้สึกเหมือนเร็วเกินคาด ตอนแรกคิดว่าต้องใช้เวลาประมาณ​ 4 ชั่วโมงในการเดินทาง (เจ๋งง ฮี่ฮี่ฮี่)</p><p>Trail นี้สนุกดีครับ เส้นทางเดินง่ายไม่ยาก หากใครอยากลองเปลี่ยนบรรยากาศเดิมๆ เบื่อที่จะนั่งกระเช้า ผมแนะนำให้ลองมาเดินขึ้นเขาดู มาม่ะๆ ๆ ๆ ๆ</p><p>ขอจบเพียงเท่านี้ ไปหา Trail ใหม่แพร็บ ฮี่ฮี่ฮี่ บร๊ายยยยยย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b57598563bdf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[บันทึกการเดินทาง : Hiking@HongKong]]></title>
            <link>https://medium.com/@vanishzero/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87-hiking-hongkong-bb49270f6397?source=rss-31395ac531c2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bb49270f6397</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Vanish [Jamz] Zero]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 28 Feb 2018 15:32:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-28T15:39:49.019Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เมื่อการเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง…</p><p>เมื่อสองปีก่อนผมได้มีโอกาสไป Conference ที่ฮ่องกง ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการได้ลองทำสิ่งใหม่ๆ ให้กับชีวิต หนึ่งในนั้นคือการเดินเขา</p><p>การเดินเขาไม่เคยอยู่ในความคิดของผมมาก่อน กระทั่งได้มีโอกาสอ่านหนังสือเล่มหนึ่งชื่อว่า <strong>“มหา’ลัยภูเขา”</strong></p><p>มหา’ลัยภูเขาเป็นผลงานเล่มที่ 2 ของ วิษณ์ (บอย<em>) “งานเล่มนี้เขียนถึงฮ่องกง แต่เนื้อหาทั้งหมดว่าด้วยการแสวงหาความท้าทายใหม่ๆ ในธรรมชาติ ขณะที่ผู้คนส่วนใหญ่พากันไปช้อปปิ้ง แต่วิษณ์(บอย) เลือกที่จะไปเดินเขาเพื่อสัมผัสกับธรรมชาติ สูดลมหายใจให้เต็มปอด และเชื่อมโยงกับจิตวิญญาณที่สาบสูญไปจากสังคมสมัยใหม่ เพราะทุกวันนี้คนเราต่างพาตัวเองไปกักขังไว้ในตึกคอนกรีต และชื่นชมธรรมชาติผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ สายลม แสงแดด ภูเขา ทะเล และท้องฟ้า เป็นสิ่งที่ที่ถูกพรากไปจากชีวิตของคนสมัยใหม่มานานแล้ว”</em></p><p>ผมได้มีโอกาสตามรอยไปเดินบนเขาหลังมังกร Dragon’s Back เป็น Trail ที่มีความสวยงามที่สุดของฮ่องกง และได้ถูกจัดเป็น Best Hike ของเกาะฮ่องกงอีกด้วย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WVEi9ClstlGw0VLDX89PeA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yq2p9qRx8cM8rI6noeiQsA.jpeg" /><figcaption>สิ่งที่ผมเห็น vs สิ่งที่เค้าเห็น</figcaption></figure><p>แต่ด้วยความเขินอายของมังกรทำให้ผมไม่สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ที่เค้าบอกว่าสวยงามด้วยตาของตัวเองได้ เนื่องจากในช่วงที่เดินทางไปนั้นหมอกลงหนามากถึงมากที่สุด วิสัยทัศน์มองเห็นเพียงระยะ 10–20 เมตร บวกกับมีฝนโปรยปราย (คิดว่ามันจะโรแมนติกป่ะล่ะ คือไปคนเดียวไง ฮึฮึฮึ)</p><p>อีกหนึ่งใน Landmark ที่สำคัญของฮ่องกงคงหนีไม่พ้น พระใหญ่ หรือหลวงพ่อโต หรือพระพุทธรูปเทียนถาน (Big Buddha or Giant Buddha or Tian Tan Buddha Statue) ที่นองปิง (Ngongping Village) คนส่วนใหญ่จะนั่งกระเช้า (Ngong Ping Cable Car) ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ขึ้นไปด้วยกระเช้า</p><p>ระหว่างขึ้นกระเช้าผมได้มองลงมาเห็นเส้นทางเดินไปยังนองปิง เป็น Trail ที่น่าสนใจ แอบคิดในใจว่า</p><blockquote><em>“มันคงจะดีถ้าเราได้มีโอกาสมาเดินไปนองปิงแทนการขึ้นกระเช้าหรือนั่งรถบัส”</em></blockquote><p>มันจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางในครั้งนี้….</p><p>ใช่ครับ… จุดประสงค์หลังการการเดินทางในครั้งนี้ของผมคือ การเดินด้วยเท้าไปยังนองปิง ด้วยระยะทางที่หาข้อมูลมานั้นอยู่ที่ประมาณ 10 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงในการเดิน (ข้อมูลส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ ก้าวของเค้ากับเรามันอาจจะไม่เท่ากัน) ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าความสามารถของตัวเองจะเดินไปถึงจุดหมายจะใช้เวลานานเท่าไหร่ (ห้าห้าห้าห้า) ไม่เป็นไรต่อนยอน ต๊ะต่อนยอนกันไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ถึง… ช่ะ?</p><p>และก็นั้นแหละครับ <strong>When in Doubt, go travel.</strong> (อย่าถามว่าดราม่าอะไร เราขอหนีไปทำใจแพร็บ T_T)</p><p>28 กุมภาพันธ์ 2561</p><p>Hong Kong</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bb49270f6397" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[บันทึกการเดินทาง : Alone@[somewhere] เริ่มต้นอีกครั้ง]]></title>
            <link>https://medium.com/@vanishzero/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87-alone-somewhere-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87-d129c09d9470?source=rss-31395ac531c2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d129c09d9470</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Vanish [Jamz] Zero]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Sep 2017 10:58:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-05T10:58:43.912Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เมื่อการเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*m0aJ_BMdBaA2RGphL2qNYQ@2x.jpeg" /></figure><p>สวัสดีทุกคน… ยังจำกันได้ไหม จำได้หรือเปล่า ห่างหายกันไปนานกับ Alone@[somewhere] เนื่องจากทริปในช่วงสองสามปีหลังมานี้จะมีเพื่อนร่วมทริปหรือเป็นคนพาคนอื่นเที่ยวตลอด การที่เรามีเพื่อนร่วมทริปไม่ใช่ไม่ดีแต่มันก็มีบางทีเราก็แอบนึกถึงความรู้สึกที่ได้เดินทางคนเดียวอยู่บ้างเหมือนกัน</p><p>เคยได้ฟัง TED ของ Stefan Sagmeister ที่พูดเรื่อง “The power of time off” ไหม? (ปล. ถ้าไม่เคยจงไปเสพ <a href="https://www.ted.com/talks/stefan_sagmeister_the_power_of_time_off">https://www.ted.com/talks/stefan_sagmeister_the_power_of_time_off</a>) พี่เค้าเป็นคนเสนอแนวคิดให้คนเรา ทำงาน 7 ปี แล้วหยุดพัก 1 ปี และเคยเป็นที่กล่าวขานถึงวิธีคิดและรูปแบบการใช้ชีวิตในช่วงประมาณสี่ห้าปีที่ผ่านมาในไทย จากบทความของนิ้วกลม เรื่อง “เหตุผลที่คนควรหยุดงาน”</p><p>แนวคิดที่น่าสนใจของเค้าคือ</p><blockquote><em>Also is the knowledge that right now we spend about in the first 25 years of our lives learning, then there is another 40 years that’s really reserved for working. And then tacked on at the end of it are about 15 years for retirement. And I thought it might be helpful to basically cut off five of those retirement years and intersperse them in between those working years. — Stefan Sagmeister: July 2009 at TEDGlobal 2009.</em></blockquote><p>วันเวลาล่วงเลยไปจนถึงทุกวันนี้ ผมได้ทำงานมากว่าเกือบ 7 ปีแล้วเหมือนกัน เห็นสมควรหยุดพักผ่อนบ้าง เนื่องด้วยเงื่อนไขในชีวิตทั้งที่สร้างขึ้นเองและไม่ได้สร้างขึ้นเองหลายๆ อย่างคงไม่สามารถทำตามพี่ Stefan ที่ได้แนะนำให้หยุดพัก 1 ปีหรอกนะ สำหรับผม 1 เดือนก็น่าจะเป็นช่วงระยะเวลาทื่ถือว่าพอดีแล้ว 555+++</p><p>ไม่แน่ใจว่ากลับมาแล้วจะมีเวลาได้เขียนบันทึกการเดินทางหรือเปล่า แต่ก็จะพยายามเขียนก็แล้วนะกัน</p><p>4 กันยายน 2560<br>Hamad International Airport, Qatar</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d129c09d9470" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>