<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Venus on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Venus on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@venusrandom?source=rss-2a622978f111------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*59r1ZJhE7RfT0pxpnFhO1w.jpeg</url>
            <title>Stories by Venus on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom?source=rss-2a622978f111------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 22:36:23 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@venusrandom/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Том тэмдэглэлийн тухай бяцхан сэтгэгдэл]]></title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom/%D1%82%D0%BE%D0%BC-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%82%D1%83%D1%85%D0%B0%D0%B9-%D0%B1%D1%8F%D1%86%D1%85%D0%B0%D0%BD-%D1%81%D1%8D%D1%82%D0%B3%D1%8D%D0%B3%D0%B4%D1%8D%D0%BB-401fe4f0b188?source=rss-2a622978f111------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/401fe4f0b188</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 26 Jul 2018 07:38:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-26T07:38:21.125Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Том тэмдэглэлийн тухай бяцхан сэтгэгдэл</p><p>Зохиолчийн тухайд гэвэл Швейцарын зохиолч, яруу найрагч, жүжгийн зохиолч Агота Кристоф 1935 онд Унгарт төржээ. Гэвч 1956 онд Унгарт гарсан улс төрийн үймээний үеэр нөхөр, дөрвөн сартай нялх охины хамт эх орноосоо дүрвэн гарч Швейцарын Ньюшатель хэмээх франц хэлт хотод ирж суурьшсан юм. Энэхүү роман нь анх 1986 онд Франц улсын нийслэл Парис хотод хэвлэсэн холбоо гурван романы эхнийх нь юм. Агота Кристофын энэ зохиол нь элдэв гоёл чимэггүй, сэтгэлийн ямар ч хөдлөлгүй, байгаа зүйлсийг зүгээр л хүүрнэн өгүүлдэг. Зохиолч хүнийг сайн муу, сайхан муухай гэж ангилалгүй, хувь хүнийг сайнтай муутай зүгээр л бодгаль гэдгийг маш тод томруун харуулж чадсанаараа бас онцлогтой.</p><p>Үнэн хичнээн аймар байдаг билээ. Тэр тусмаа хүний бодол сэтгэлд болж буй үнэн. Энэхүү номонд дайны үед эмээгийндээ ирсэн 2 ихэр хүүгийн хэрхэн бодит ертөнцтэй эвлэрэх гэж хатуу харгис бүхэнд дасч буй тухай өгүүлдэг. Насандаа баймгүй бүр хүн ёсонд ч баймааргүй зүйлс бяцхан 2 хүүд юу ч биш санагдах нь уншигчдын сэтгэлийг нэг өвтгөж, гайхшруулж, догдлуулж бүр огиудас хүргэж чадсан учраас магадгүй энэ бүтээл алдартай ч болсон байж болох юм. Үйл явдлаас илүү уншиж дуусаад надад төрсөн мэдрэмж бас бодлоо хуваалцая.</p><p>Бид заримдаа яагаад гэж асуухаас урьтаж зүгээр л болсон үйл явдлыг тэр чигээр нь харж дүгнэдэг. Тэгж дүгнэх нь ч сэтгэлд амар мэт санагддаг. Энэ номонд гарсан үйл явдал бүрийг Яагаад? гэж цаадахтай нь бодохгүйгээр ойлгох юм бол тэр чигтээ үзэн ядаж, айдас төрмөөр. Гэхдээ яагаад гэж асууж ойлговол зүгээр л байгаа нөхцөл байдал нь л тэр шүү дээ, болж буй үйл явдал, гол дүрийн бодол мэдрэмж чинь зүгээр л нөхцөл байдалтайгаа таараад л тэр шүү дээ гэж дүгнээд тэрхүү аймшигт зүйлсийг өмгөөлж бас уучилж болмоор. Амьдралд биш амьдрах явцад хэн нэгэн бидэнд муу зүйл хийдэг, гомдоодог, итгэл алддаг, худлаа хэлдэг, хуурамч зан гаргадаг гэхдээ тэр хүмүүст буруу байгаа гэж үү? Яг энэ номон дээр гардаг шиг тэд энэ бүх хийсэн зүйлдээ сэтгэл нь огт эмзэглэж хөдөлдөггүй бол, угаасаа л ингээд өсчихсөн, сурчихсан бол бид тэдэнд гомдоод, уйлаад, уурлаад юу өөрчилнө гэж. Хүүхэд яг л цагаан цаас шиг. Томчууд бид дээр нь өнгө алаглуулан зурдаг, буддаг. Тэгээд тэр алаг зурагтай хүүхэд тэр өнгөөрөө л өсдөг, томордог. Зүгээр нийгэм нь, гэр бүл нь, хүрээлэл нь, томчууд бид тэр хүүхдийг алаглуулан будахдаа хатуу хийгээд харгис болгочихсон бол бас л үйлдэлд нь яагаад эмзэглэх ёстой гэж?</p><p>Нэг ийм үг уншиж байсан юм, -Хэн нэгэнтэй муудсан бол эхлээд нөгөө хүнээсээ бурууг хайна, дараа нь өөрөөсөө бурууг хайна, дараа нь бүхнийг буруутгана, гэхдээ эцэст нь юунд ч буруу байхгүй зүгээр л нөхцөл байдал л тийм байсныг ойлгоно. Яг үүн шиг энэ хорвоод буруутан байхгүй. Хэн ч буруугүй. Буруу гэж байхгүй нөхцөл байдал л гэж бий. Тэр нөхцөл байдлыг мэдэх болон хүлээн зөвшөөрөх 2 ч хоорондоо асар том ялгаатай. Үнэнийг мэдсээр байж хүлээн зөвшөөрч чадахгүй бол магадгүй над шиг болно. Над шиг гэдэг нь над шиг л гэсэн үг шүү кк. Үнэнийг хүлээн зөвшөөрвөл магадгүй энэ номны 2 ихэр хүү шиг байна. Тэгээд л үнэн аймшигтай байдаг учраас над мэтийн зориггүй, аймхай хүмүүс нь хүлээн зөвшөөрөхөөс айдаг байх л даа. Хүлээн зөвшөөрч чадсан хүмүүс нь харин өсөж том болдог ажээ.</p><p>Бидний хэн ч сайн хүн биш, хэн ч муу ч хүн биш, бүгд харьцангуй бөгөөд зүгээр л нөхцөл байдлаас л шалтгаалан бид бие биендээ сайн эсвэл мууг хийдэг билээ. Тиймээс хэнийг ч буруутгахгүй, хэнд ч муу санахгүй, гомдохгүй амьдралын голдоо хөвөөд л байцгааядаа ккк</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=401fe4f0b188" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хүн төрөлхтөний хэзээ ч дуусахгүй сэдвийг Хайр гэдэг ч бас Цаг хугацаа юм шиг…]]></title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom/%D1%85%D2%AF%D0%BD-%D1%82%D3%A9%D1%80%D3%A9%D0%BB%D1%85%D1%82%D3%A9%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%85%D1%8D%D0%B7%D1%8D%D1%8D-%D1%87-%D0%B4%D1%83%D1%83%D1%81%D0%B0%D1%85%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%81%D1%8D%D0%B4%D0%B2%D0%B8%D0%B9%D0%B3-%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80-%D0%B3%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D1%87-%D0%B1%D0%B0%D1%81-%D1%86%D0%B0%D0%B3-%D1%85%D1%83%D0%B3%D0%B0%D1%86%D0%B0%D0%B0-%D1%8E%D0%BC-%D1%88%D0%B8%D0%B3-6e1f74c50d9f?source=rss-2a622978f111------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6e1f74c50d9f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 18 Jul 2018 17:52:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-18T17:52:31.392Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хүн төрөлхтөний хэзээ ч дуусахгүй сэдвийг Хайр гэдэг ч бас Цаг хугацаа юм шиг…</p><p>7,8хан сарын өмнө бичсэн зүйлс нэг л танил бус. Өөр хүн биччихсэн ч юм шиг. Тэр үеийн мэдрэмжээ мартаад өөр хүн болчихсон ч юм шиг. Бусадтай хэзээ ч хуваалцаж чаддаггүй байсан түүхийг ч одоо ярихад шууд л асгарчих гээд байдаг нулимс нь алга болж сэтгэл өвдөхөө больчихож. Энэ л үнэн бөгөөд энэ чинь л би гэсэн бодлууд ор мөргүй сарниад явчихаж… Өмнөх жил, түүний өмнөх жилүүдэд амьдарч байсан би би биш юм шиг. Тэр үед амьдарч байсан Цолмонг,түүний мэдрэмжийг, бодлыг, дурсамжуудыг нь 60 настай түүнд зориулан тэмдэглэлийн дэвтэр дээрээ хэнд ч үзүүлэхгүй бичдэг Цолмонг би 3 жилийн дараа таних болов уу? Цаг хугацаа гэдэг энэ олон намайг надтай уулзуулах гэж л оршиж байгаа юм болов уу?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/1*DJW9ZHpTJSxA0KR1gvvBvQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6e1f74c50d9f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хадаг киноноос үүдсэн бодол]]></title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom/%D1%85%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%B3-%D0%BA%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%BD%D0%BE%D0%BE%D1%81-%D2%AF%D2%AF%D0%B4%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D0%B1%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%BB-8f52b8a3f12?source=rss-2a622978f111------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f52b8a3f12</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 Dec 2017 14:24:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-07T14:24:54.717Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хадаг киноноос үүдсэн бодол</p><p>Чамгүйгээр би, надгүйгээр чи оршин байх боломжтой болов уу? хорвоо ертөнц дээр бие биенээсээ үл хамаарах зүйлс нэгээхэн ч үгүй гэж би боддог. Нэг нь нөгөөгөө нөхцөлдүүлж, салхи нь үүлийг нүүлгэж, үүл нь бороо оруулж, бороо нь цэцэгсийг дэлгэрүүлэх гээд гинжин холбоо хэзээ ч тасрахгүй үргэлжлэх бөгөөд бидний байгаль эх голомтыг үүсгэнэ. Байгаль голомт үгүйрхэд хүн бие үрэгдэнэ. Гэхдээ мэдсэн ч мэдээгүй мэт, харсан ч хараагүй мэт голомтоо самрахад, амьтдыг үрэгдүүлэхэд, усыг бохирдуулахад, хүн нь хүнээ гээхэд, буруу гэх тахал хорвоогоор нэг тархахад ч бүгд зүгээр л бүр мөсөн устахыг нь чимээ чагнан чимээгүй ажиглана. Гол нь усаа үхэхийг хүлээнэ, тэнгэр нь үүрээ үхэхийг хүлээнэ гэж энэхүү кинон дээр ч энэ тухай өгүүлдэг. Байгаль голомт үгүй болж буйг киноны эхлэлд гэр шатаж буйгаар дүрсэлсэн ба голомт нь шатахад гол дүрийн Баагий хүүгийн бие мууддаг. Энэ нь би үгүй бол чи ч үгүйрнэ гэсэн санааг илтгэсэн болов уу?</p><p>Социалист нийгмээс ардчилсан нийгэмд шилжин хэн чадалтай нь амьдрах нийгмийн шалгарлаас үүдэн олон хүн амьдралаа алдсан бас олсон мэт санагддаг. Гэхдээ энэ суурин иргэншил биднийг монгол ахуй, ёс заншил, өв соёлоос минь тэр ч бүү хэл эх дэлхийгээс минь холдуулаад байгаа юм биш биз? гэсэн санааг ч мөн энэхүү кинон дээр тусгасан байсан нь нэгийг бодуулж хоёрыг тунгаахад хүргэнэ.</p><p>За ер нь бичвэл их бодол байгаа учир бичихгүй байхаар шийдлээ кк.. Бичих бодолдоо өөрөө гүн орж төөрхөөс урьдчилан сэргийлсэн нь дээр хаха</p><p>Заавал энэ киног үзээрэй</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/448/1*kpvS5gHRnZ2rX8XgfwKtnA.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f52b8a3f12" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Яагаад гэдэг асуулт намайг хэзээ ч гарцыг нь үл олох ширэнгэн ойд аваачдаг.]]></title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom/%D1%8F%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B0%D0%B4-%D0%B3%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D0%B0%D1%81%D1%83%D1%83%D0%BB%D1%82-%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%B9%D0%B3-%D1%85%D1%8D%D0%B7%D1%8D%D1%8D-%D1%87-%D0%B3%D0%B0%D1%80%D1%86%D1%8B%D0%B3-%D0%BD%D1%8C-%D2%AF%D0%BB-%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%85-%D1%88%D0%B8%D1%80%D1%8D%D0%BD%D0%B3%D1%8D%D0%BD-%D0%BE%D0%B9%D0%B4-%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%B0%D1%87%D0%B4%D0%B0%D0%B3-2000f102b7d4?source=rss-2a622978f111------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2000f102b7d4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 24 Nov 2017 16:02:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-24T16:02:21.571Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Яагаад гэдэг асуулт намайг хэзээ ч гарцыг нь үл олох ширэнгэн ойд аваачдаг. Хорвоо дээрх бүхнээс зөвхөн ганц зөв хариулт олно гэдэг боломжгүй. Зөв зүйлс бусдад зөвөөрөө байдаггүй. Бүгдэд нийцэх зөв ч орших боломжгүй хэдий ч би тэр ширэн ойд төөрөх дуртай. Яагаад гэх асуултын 10000 хариуг өөрөөсөө бас бусдаас хайх. Сонирхолтой яагаад…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/207/1*SnHMvdeAPxRB4_jfbctVog.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2000f102b7d4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Чи инээж л байхдаа хамгийн хөөрхөн.]]></title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom/%D1%87%D0%B8-%D0%B8%D0%BD%D1%8D%D1%8D%D0%B6-%D0%BB-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D1%85%D0%B4%D0%B0%D0%B0-%D1%85%D0%B0%D0%BC%D0%B3%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%85%D3%A9%D3%A9%D1%80%D1%85%D3%A9%D0%BD-a053153cdad0?source=rss-2a622978f111------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a053153cdad0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 11 Nov 2017 16:26:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-11T16:26:46.661Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Чи инээж л байхдаа хамгийн хөөрхөн.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/1*UuFrzom2W4Dn1jQIntA8IQ@2x.jpeg" /></figure><p>Амьдралдаа хүмүүсээс сонсож байсан хамгийн сайхан үгсийн нэг нь дээрх үг билээ. Энэ үгийг хэрхэн хэнээс сонссон түүх минь</p><p>Би өөрийгөө толинд хараад инээх үед нүд онигор болоод, ам том харагдаад нэг л царай муутайгаар өөрийгөө хардаг байсан юм кк. Тэгсэн ч мэдээж инээхээ больж чадаагүй л дээ. Би дунд ангид байхаасаа зуныхаа амралтаар Скаутын зусланд явдаг байсан бөгөөд тэр нэгэн гэр бүлээс би өөрийгөө олж авсан, за энэ яахав кк.</p><p>Хөдөө майханд халуун усгүй 5 хоног шороотой хутгалдсан миний бие салааныхаа ахын толь шиг нүдний шилэнд өөрийгөө харах гэж дуудсан юм л даа. Би ямар байгаагаа харах гэсэн юм гэхэд намайг чи инээж л байхдаа хамгийн хөөрхөн гэдэг байгаа хаха. Тэр өдрөөс хойш би өөрийгөө инээж л байхдаа үнэхээр хөөрхөн гэж хардаг болсон шт кк. Ер нь зарим үед зүгээр л энгийн төдий үгс хүртэл хүнийг өөр өөрийгөө хайрлахад, үнэ цэнийг мэдрэхэд асар том түлхэц болдог юм шиг ээ кк.</p><p>Үүнийг уншиж байгаа та ч бас инээж байхдаа л хамгийн үзэсгэлэнтэй нь юм шүү. Сайхан нүд сайхан бүхнийг хардаг гэдэг. Бүгдээрээ сайхан нүдтэй, сайхан инээмсэглэлтэй амьдарцгааяааааа peace</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a053153cdad0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Mr.Nobody үзсэн нь.]]></title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom/mr-nobody-%D2%AF%D0%B7%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D0%BD%D1%8C-5dafb4cc72c3?source=rss-2a622978f111------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5dafb4cc72c3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 11 Nov 2017 15:49:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-11T15:49:57.819Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Mr.Nobody үзсэн нь.</p><p>Боломж-Цаг, минут, секунд бүр дэх боломж. Боломж байгаа цаг сонголт үргэлж үүснэ. Урагш эсвэл хойш. Баруун эсвэл зүүн. Уйлах эсвэл инээх. Алхах эсвэл гүйх. Амьдрах эсвэл үхэх… Хязгааргүй боломжууд гэвч ганц сонголт. Сонголт дахь сонголт. Хэзээ ч дуусахгүй сонголтууд биднийг хөтөлнө. Эсвэл бид сонголтыг хөтөлнө.</p><p>Буруу сонголт бий болов уу? Сонголтыг анхнаас нь зөв гэж бодсон учраас л хийдэг. Тиймээс буруу сонголт гэж үгүй харин буруу харуусал л гэж бий юм шиг.</p><p>Ганцхан миний сонголтоор миний амьдрал бүтэх бус бусдын сонголт ч миний замыг бүтээсээр. Дуусашгүй зөв зам.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5dafb4cc72c3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Зүрх тэврэлт]]></title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom/%D0%B7%D2%AF%D1%80%D1%85-%D1%82%D1%8D%D0%B2%D1%80%D2%AF%D2%AF%D0%BB%D1%8D%D1%85-365918cd1cd6?source=rss-2a622978f111------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/365918cd1cd6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Nov 2017 15:57:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-07T16:01:29.926Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Зүрх тэврэлт</p><p>Биеээ биш зүрхээ тэврүүлж үзсэн үү?</p><p>Заримдаа зүрх үнэхээр их даардаг өвөл ч, зун ч... Аймшигтай нь тэр ихэнхидээ даарч явснаа хэлдэггүй бөгөөд хөлдөх үед нь л сая нэг ухаардаг юм шиг. Яавал дулаацах бас хайлах бол?</p><p>Амархан шүү дээ. Тэврүүлээд л болоо. Зүрхэнд гар гэж үгүй ээ. Гэхдээ чих бас ам гэж бий. Зүрхнээс гарах үгээ ярих бас зүрхнээс гарах үгсийг сонсох нь дулаахан тэврэлт юм шүү дээ. Зүрхээрээ зөвхөн хос хоёр тэврэлддэг биш ээ. Хэн ч хэнтэй ч хэзээ ч тэврэлдэж болно. Түүнд баг байхгүй зөвхөн илч л бий. Бие биенээ хөлдхөөс өмнө зүрхээрээ тэврэлдэе.</p><p>Хөлдхөөс минь өмнө тэвэрсэн тэр зүрхэнд баярлалаа…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/620/1*hXE5irn5C0NMT9q4p8A32w.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=365918cd1cd6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Амьдрал юутай ижил вэ?]]></title>
            <link>https://medium.com/@venusrandom/%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BB-%D1%8E%D1%83%D1%82%D0%B0%D0%B9-%D0%B8%D0%B6%D0%B8%D0%BB-%D0%B2%D1%8D-fc0ee3c3422f?source=rss-2a622978f111------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fc0ee3c3422f</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Venus]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 03 Nov 2017 15:51:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-03T15:51:07.376Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Амьдрал юутай ижил вэ?</p><p>-4 улиралд өнгөө хувиргах мод…</p><p>Хүний амьдрал 3 улирал үргэлжлэн 4дэх үхэлтэй учирна.</p><p>Эхлэл, хавар. Бүх юмс шинэхэн хийгээд өнгөлөг</p><p>Өрнөл, зун. Дэлгэрсэн бөгөөд бороонд ч, наранд ч жаргал , зовлон ээлжилсэн ч сайхан.</p><p>Сүүлч, намар. Хуучирч гандан шарлах нь гуниг, баясал дурсамжийг дагуулна…</p><p>Үхэл, өвөл… юу ч үгүй үзэсгэлэнтэй, анир чимээгүй…</p><p>Нүүрэн дээр минь инээхэд ч, уйлахад ч модний салаа мөчир бүр тодроно. Би мод. Би амьдрал.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/288/1*9RkaOZnMOtkRKQP4YU60uQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fc0ee3c3422f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>