<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Omm Krishnabhong on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Omm Krishnabhong on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@wongnaiico?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*F7KYwrMObeUu9NY72mKxCw.jpeg</url>
            <title>Stories by Omm Krishnabhong on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 10:02:52 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@wongnaiico/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[2 วันในปารีส กับเจ้าสัวธนินท์ ชีวิตอีกด้านที่คุณไม่เคยเห็น
จาก The Secret Source
.]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/2-%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%AA-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%98%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%8C-%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99-%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81-the-secret-source-b2d650e37fec?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b2d650e37fec</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Dec 2021 11:28:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-07T11:28:42.458Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>2 วันในปารีส กับเจ้าสัวธนินท์ ชีวิตอีกด้านที่คุณไม่เคยเห็น<br>จาก The Secret Source<br>.<br>The Secret Sauce เอพิโสดนี้ บอกเล่าจากประสบการณ์ที่ได้รับเกียรติมากที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต เมื่อผมได้คำเชิญจาก คุณธนินท์ เจียรวนนท์ ประธานกรรมการของเครือเจริญโภคภัณฑ์ ให้ติดตามไปดูการขึ้นพูดของท่านบนเวที OECD: Forum for World Education กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส<br>.<br>พบกับหลากหลายแง่มุมของเจ้าสัวคนดังที่ไม่ค่อยเปิดเผยที่ไหน พร้อมด้วยวิธีคิดที่น่าสนใจ ทั้งเรื่องการพัฒนาคน การลงทุนธุรกิจ และการปฏิรูปการศึกษา ที่นี่ที่เดียว<br>.<br>OECD คือองค์กรเพื่อความร่วมมือและพัฒนาทางเศรษฐกิจ มักมีตัวเลข สถิติ หรือผลวิจัยที่มีประโยชน์ต่อการทำงานและการวางนโยบาย ล่าสุด OECD ได้จัดงาน Forum for World Education 2019 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ขึ้นเป็นครั้งแรกของโลกที่รวมนักธุรกิจ นักการศึกษา และผู้นำรุ่นใหม่ มาเสวนาถกเถียงประเด็นเกี่ยวกับการปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล เมื่อรูปแบบการทำงานในบริษัทเริ่มเปลี่ยนแปลง การศึกษาก็ถึงเวลาต้องปรับปรุง <br>.<br>งานนี้นอกจากคุณธนินท์ที่ไม่ค่อยพูดบนเวทีในที่สาธารณะแล้ว ยังมี คุณแจ็ค หม่า ผู้ก่อตั้งอาลีบาบา ที่แม้จะพูดนี้อยู่เรื่อยๆ แต่ทุกครั้งก็ยังให้บทเรียนกับสังคมได้คิดต่อเสมอ ซึ่งแน่นอนว่า การโคจรมาพบกันของสองคนนี้ กลายเป็นไฮไลต์สำคัญของเวทีที่ทุกคนต่างเฝ้ารอ<br>.<br>แต่ก่อนจะไปเล่าถึงเนื้อหา ผมขอเล่าความรู้สึกครั้งแรกที่ผมได้เจอกับคุณธนินท์ ตอนนั้นเป็นจังหวะที่ผมกำลังยืนรอลิฟต์ เพื่อขึ้นไปรับประทานอาหารกลางวันร่วมกับท่านและทีมงาน พวกเขากำชับหลายครั้งว่า ท่านเป็นคนตรงต่อเวลามาก ผมจึงรีบไปถึงสถานที่นัดหมายก่อนเวลาประมาณ 15 นาที แต่ปรากฏว่า ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิด คุณธนินท์กลับเดินออกมา เพื่อรอต้อนรับแขกของท่าน ผมตกใจรีบยกมือไหว้ พร้อมคิดในใจว่า ระดับเจ้าสัวแสนล้านยังให้เกียรติลงมารับพวกเราด้วยตัวเอง <br>.<br>ผมสังเกตเห็นคุณธนินท์เสียบหูฟัง Airpod ของ Apple ท่านเป็นคนอายุ 80 กว่าที่ยังทันสมัย ใช้เทคโนโลยีได้อย่างคล่องแคล่ว ผมจึงชวนท่านคุยเรื่องนี้เล็กน้อย ท่านตอบว่า “กำลังโทร.หา แจ็ค หม่า แต่เขาไม่รับสายเลย” ผมได้แต่แอบตื่นเต้นที่อยู่ใกล้ชิดการโทร.หากันของคนระดับโลกทั้งสอง<br>.<br>ความประทับใจอีกครั้งเกิดขึ้นบนโต๊ะอาหารระหว่างมื้อติ่มซำ ผมมีโอกาสได้นั่งติดกับท่าน ทุกเมนูที่นำมาเสิร์ฟ ท่านจะคีบให้ผมก่อนเสมอ เช่นเดียวกับมื้อเย็นที่ท่านก็ตักกับข้าวหลากชนิดให้ผมเช่นเดียวกัน<br>.<br>เมื่อพูดถึงเรื่องความตรงต่อเวลา ตอนทานมื้อเย็นอีกวัน ท่านมาสายจากเวลานัดไปเพียงเล็กน้อย ด้วยปัญหาติดขัดเรื่องกระเป๋า แต่ท่านกลับรีบขอโทษทุกคนเมื่อเดินทางมาถึง ทำให้ผมได้ข้อสรุปสำคัญอีกครั้งว่า คนเรายิ่งใหญ่แค่ไหนมักยิ่งถ่อมตัว พวกเขาไม่เคยลืมที่จะให้เกียรติคนอื่น และเคารพเวลาของทุกคนอย่างจริงใจ<br>. <br>การเดินทางไปติดตามการทำงานของท่านในครั้งนี้ ทำให้ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับท่านหลายประเด็น ทั้งการเมือง สังคม ธุรกิจ แต่เรื่องหนึ่งที่ท่านเน้นย้ำถึงความสำคัญอยู่หลายครั้งคือ การบริหารคน หลังจากทำงานมาทั้งชีวิต สิ่งที่ท่านอยากโฟกัสที่สุดคือเรื่องคน จึงไม่น่าแปลกใจว่า ทำไมท่านถึงได้รับเชิญมาพูดเกี่ยวกับการศึกษา เพราะนั่นหมายถึงการพัฒนาคนในรูปแบบหนึ่งนั่นเอง<br>.<br>ผมสรุป 7 บทเรียนจากการได้ติดตามงานของท่านครั้งนี้ ทั้งจากการพูดคุยกันและเนื้อหาที่ท่านพูดบนเวที<br>.<br>1. การเป็นซีอีโอต้องรู้ทุกอย่าง<br>คุณธนินท์ตั้งคำถามกับผมว่า การทำงานของสื่อในทุกวันนี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ท่านสังเกตเห็นผมใช้กล้องตัวเล็กในการทำงาน ท่านเชื่อว่า การใช้เทคโนโลยีให้คล่องเป็นเรื่องสำคัญ ผมตอบเสริมไปว่า นอกจากการถ่าย ผมยังต้องอัดเสียง ลงเสียงเอง และเขียนงานด้วยตัวเอง ทุกคนต้องทำเป็นทุกอย่าง ไม่มีการแบ่งหน้าที่ใครหน้าที่มันชัดเจนเหมือนสมัยก่อน <br>.<br>“ใช่เลย ซีอีโอในยุคนี้ต้องรู้ทุกอย่าง” ท่านตอบกลับ พร้อมยกตัวอย่างเรื่องบัญชี การเงิน การขาย โลจิสติกส์ ต้องรอบรู้ให้กว้าง การทำงานแบบไซโลต้องหมดไป<br>.<br>นักธุรกิจต้องกล้าใช้ของใหม่ กล้าลงทุนเทคโนโลยีคุณภาพสูง อย่าคิดว่าตัวเองอยู่ในประเทศที่กำลังพัฒนา หรือธุรกิจยังให้ผลตอบแทนไม่มาก การลงทุนอาจไม่คุ้มค่า ท่านเชื่อว่า ต้องลงทุนสูงไว้ก่อน แล้วเดี๋ยวต้นทุนจะต่ำลงเอง ที่สำคัญซีอีโอต้องมีความรู้ความเข้าใจเรื่องเทคโนโลยีและรู้จักใช้ให้เป็น คุณอาจไม่จำเป็นต้องรู้ว่า ซอฟต์แวร์เขียนอย่างไร แต่ต้องรู้ว่า มันคืออะไรและใช้ไปทำไม เพื่อให้เกิดประโยชน์กับธุรกิจมากที่สุด<br>.<br>2. สังคมคือโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุด<br>การศึกษาในโรงเรียนไม่สามารถทำให้คนเก่งขึ้นได้มากนัก ยิ่งในยุคปลาเร็วกินปลาช้า คนต้องรู้เร็ว สำเร็จเร็ว ที่สถาบันพัฒนาผู้คนของซีพี เชื่อว่า แค่เวลา 3-6 เดือน พนักงานก็สามารถขึ้นเป็นผู้จัดการได้ หรือเริ่มทำกำไรให้ธุรกิจได้เช่นกัน<br>.<br>หัวใจสำคัญของการทำให้สำเร็จเร็วสำหรับคุณธนินท์คือ ต้องสัมผัสของจริง ถ้ามัวแต่สอนอยู่ในห้องเรียนตามทฤษฎี ทุกคนอาจเข้าใจเรื่องเดียวกันในมุมที่ต่างกัน แล้วแต่คนจะทำความเข้าใจหรือเลือกจับประเด็นแบบไหน แต่ถ้าลงมือทำ ทุกคนจะเข้าใจตรงกันทั้งหมด การเรียนรู้แบบนี้เป็นสิ่งที่ท่านใช้กับตัวเองมาตลอดชีวิต<br>.<br>เนื้อหาส่วนหนึ่งในหนังสือความสำเร็จดีใจได้วันเดียว เคยเล่าถึงที่มาก่อนเปิด 7-Eleven เมื่อคุณธนินท์ตัดสินใจขอซื้อแฟรนไชส์ร้านนี้กับชาวต่างชาติ พวกเขาเตือนว่า “อย่าทำเลย เจ๊งแน่นอน เพราะค่าครองชีพคนไทยต่ำกว่าคนอเมริกันหลายเท่าตัว” แต่คุณธนินท์ไม่เชื่อคำทัดทานและตื๊อจนพวกเขาใจอ่อนยอมขายในที่สุด<br>.<br>“เพราะอะไรถึงมั่นใจว่ามันจะสำเร็จ” ผมยกเรื่องนี้ไปถามท่านอีกครั้ง ท่านตอบ “เพราะผมเคยไปนั่งนับจำนวนคนที่เดินผ่านไปมาตลอดทั้งวัน ในทำเลแรกที่ตั้งใจจะเปิด 7-Eleven มันมี 1,500 คน จึงมั่นใจว่า สำเร็จแน่” นั่นคือตัวอย่างการสัมผัสจริงที่ท่านทำ<br>.<br>เสริมเรื่องการลงทุนอีกสักนิด ผมยังชวนท่านคุยถึงอีกหลายธุรกิจที่ซีพีเข้าไปลงทุนแต่คนอาจยังไม่รู้จัก ทั้งรถยนต์ เครื่องบินเจ็ต มอเตอร์ไซค์ สิ่งทอ และอื่นๆ ธุรกิจพวกนี้มีจำนวนมหาศาลเสียจนนับไม่หมด ถึงขั้นผู้บริหารที่ทำงานใกล้ชิดกับท่าน เล่าให้ผมฟังว่า ถ้าต้องปักหมุดโรงงานทั้งหมดที่ซีพีมีส่วนเกี่ยวข้องลงในแผนที่ Google Map ใช้เวลาทั้งวันก็ยังไม่หมด ยังไม่รวมออฟฟิศและสำนักงานต่างๆ<br>.<br>ท้ายสุด ผมถามตามประสาคนสนใจเรื่องธุรกิจ “ถ้าอยากลงทุนในธุรกิจใหม่ ควรดูจากอะไร”<br>.<br>ท่านตอบโดยสรุปว่า มันเป็นเซนส์เฉพาะตัวที่เล่าไม่ได้ทั้งหมด แต่ที่แน่ๆ หากอยากลงทุนธุรกิจใหม่ อย่าสนใจแค่เรื่องเงินทองหรือตัวเลข แต่ขอให้โฟกัส 2 เรื่องที่เกี่ยวกับอนาคต 1. อนาคตของธุรกิจ ลองถามตัวเองก่อนว่า ธุรกิจนี้มีโอกาสเติบโตได้ไหม ทำรายได้ต่อไปมากน้อยแค่ไหน และเป็นส่วนต่อขยายของบริษัทที่มีอยู่แล้วได้หรือไม่ 2. อนาคตของโลก ธุรกิจนั้นสอดคล้องกับเทรนด์โลกไหม แล้วค่อยพิจารณาเลือกจากคำตอบอีกครั้ง<br>.<br>3. ลดจำนวนการเรียนในระบบ<br>ไม่ใช่แค่ลดจำนวนชั่วโมง แต่ลดกันเป็นระดับปี<br>.<br>ท่านเสนอแนวคิดเรื่องการลดเวลาเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลายไปอย่างละ 1 ปี มหาวิทยาลัยอีก 2 ปี รวมทั้งหมดเป็น 4 ปี ทำให้เด็กจะเรียนจบมหาวิทยาลัยตั้งแต่อายุ 18 คุณธนินท์คิดว่า เด็กสมัยนี้ฉลาดกว่าสมัยก่อน ต้องเรียนจากสังคมให้มากขึ้น เด็กยุคก่อนอาจยังใช้ความรู้จากห้องเรียนไปประยุกต์ต่อในชีวิตจริงได้ แต่เด็กสมัยนี้ไม่ใช่แบบนั้นแล้ว ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ดังนั้น เด็กต้องออกมาเรียนรู้ให้เร็วที่สุด <br>.<br>ถือเป็นแนวคิดที่น่าโยนลงมาในสังคมให้คนได้ดีเบตหรือถกเถียงกันต่อไป<br>.<br>ผมถามต่อว่า แล้วความเชี่ยวชาญหรือทักษะเฉพาะทาง เช่น วิศวกรรม การแพทย์ หรือกฎหมาย ที่ต้องใช้เวลาในการเรียนรู้ จะทำอย่างไร คุณธนินท์ตอบว่า หากเป็นความรู้เฉพาะทางให้ไปศึกษาต่อตามที่จำเป็น <br>.<br>“เด็กสมัยนี้ฉลาดกว่าคนสมัยก่อน เราต้องสนับสนุนให้เขาเรียนจากสังคม เพราะเรียนจากโรงเรียนยังได้น้อยกว่าสังคม ผมเองก็เรียนจากสังคมมาทั้งชีวิต ปัจจุบันก็เรียนจากเด็กรุ่นใหม่ เรียนจากความคิดใหม่ๆ ของเด็ก คุณอย่าไปมองข้าม คนที่อายุมากจะไม่ก้าวหน้า เพราะนึกว่าตัวเองเก่งที่สุด ผมยังเรียกเด็กรุ่นใหม่ว่าอาจารย์ เพราะเขาเก่งกว่าเราด้านใดด้านหนึ่งเสมอ<br>.<br>4. ทำให้อาชีพครูมีเกียรติ <br>อีกข้อเสนอที่คุณธนินท์กล่าวในงานวันนั้นคือ การเพิ่มเงินเดือนอาชีพครูให้ได้มากที่สุด และไม่ลืมที่จะให้ความเคารพให้เกียรติพวกเขามากกว่าทุกวันนี้ เพราะในสังคมไทย อาชีพครูกลายเป็นตัวเลือกอันดับท้ายๆ ที่คนจะสมัครเรียน แต่คุณธนินท์อยากให้ความคิดเรื่องนี้ถูกเปลี่ยนแปลง เพราะหลังจากนี้การเรียนจะเปลี่ยนไป การสอนในออนไลน์จะเพิ่มมากขึ้น ครูสามารถกระจายความรู้จากห้องเรียนที่มีนักเรียนแค่ 40 คน ไปสู่ออนไลน์ที่เพิ่มจำนวนได้ถึง 1 แสนคน<br>.<br>บางประเทศเริ่มใช้เทคโนโลยีมาผนวกเข้ากับการเรียนการสอนวิธีนี้แล้ว ครูที่มาสอนจะเป็นคนที่มีความรู้สูงสุดในสาขาวิชาต่างๆ โดยนักเรียนสามารถรวบรวมส่งคำถามที่สงสัยไปให้ครูช่วยอธิบายเพิ่มเติมได้<br>.<br>ผมเชื่อว่า แนวคิดนี้อาจต้องใช้เวลาคิดกันต่อไปว่า สามารถทำได้จริงมากน้อยแค่ไหน แต่เป็นเรื่องน่าสนใจที่อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้หลังจากนี้<br>.<br>5. ผู้นำที่ดีต้องซื้อด้วยใจ ไม่ใช่ให้อำนาจ<br>คำว่า ‘ใจ’ในทีนี้ หมายถึงการให้ความรักและการสนับสนุน ถ้าอยากให้ทีมงานทำงานกันอย่างเต็มที่ ผู้นำต้องให้ความสำคัญกับ 3 เรื่อง ได้แก่ 1. โอกาสและอำนาจ 2. เกียรติยศ 3. เงิน<br>.<br>หลายครั้งซีพีก็ไม่สามารถดึงดูดคนเก่งไว้กับองค์กรได้ เพราะไม่ได้ให้โอกาสพวกเขาทำงานด้วยตัวเองอย่างเต็มที่ เรื่องแบบนี้ให้เงินเดือนเท่าไรก็ไม่พอใจ ฉะนั้น ผู้นำต้องซื้อด้วยใจ หมั่นให้โอกาสคนทำงานเก่งๆ ไม่ต้องตรวจสอบใกล้ชิดมากนัก และอย่าลืมใช้คนให้ถูกในทางที่เขาถนัด แล้วเอาเวลาของตัวเองไปหาสิ่งใหม่ต่อยอดธุรกิจไปเรื่อยๆ แทน<br>.<br>6. เป็นห่วงเรื่องเด็กรุ่นใหม่ไม่ค่อยมีวินัย<br>ในโรงเรียนสอนความเป็นผู้นำของซีพี คุณธนินท์จะเปิดโอกาสให้ผู้เรียนที่มาจากหลากหลายพื้นที่ได้ลองเลือกผู้นำด้วยตัวเอง ทดลองให้พูดคุยกัน เผชิญปัญหาด้วยกัน ลดความขัดแย้งด้วยการวิจารณ์แบบ 360 องศา การทำเช่นนี้มีข้อดีตรงที่ท้ายสุด คนที่ไม่เก่งมากพอจะโดนคัดออกไปจากกลุ่มเอง เป็นวิธีคิดคล้ายกับกลุ่มสตาร์ทอัพ<br>.<br>“ผู้นำที่ดีต้องชี้แนะแต่ไม่ชี้นำ ไม่ทำให้ความสนุกของการทำงานเป็นอันต้องสะดุด การชี้นำทำให้ผู้สั่งถูกชี้หน้ากลับ หากเขาทำผิดพลาด แต่ถ้าแค่ชี้แนะ พวกเขาจะเป็นคนรับผิดชอบด้วยตัวเอง” นี่คืออีกแนวคิดเรื่องผู้นำของคุณธนินท์<br>.<br>7. เรียนรู้ผ่านการฟัง<br>คุณธนินท์เรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ผ่านการฟัง ท่านมักยกย่องเด็กรุ่นใหม่เป็นอาจารย์ของตัวเอง มักเชิญชวนคนกลุ่มนี้มาทานข้าวร่วมกัน เพื่อสอบถามและพูดคุยอยู่บ่อยครั้ง แต่หากมีประเด็นข่าวที่น่ารู้น่าสนใจ จะมีคนคอยสรุปประเด็นให้ท่านได้ทำความเข้าใจอีกที <br>.<br>ระหว่างทานข้าว ผมแอบถามถึงกิจกรรมที่ท่านชอบทำนอกเหนือจากเวลางาน ท่านเล่าว่า ตัวเองเป็นคนให้ความสำคัญกับการออกกำลังกาย ว่ายน้ำแทบทุกวัน และต้องว่ายจนกว่าจะเหนื่อยหอบ เพื่อให้ร่างกายได้ออกแรงเต็มที่ บางครั้งกลางวันก็นั่งสมาธิพักผ่อน ขจัดเรื่องเครียดๆ ออกจากสมอง ท่านมักให้เวลากับความเครียดไม่เกิน 1 วัน มากกว่านั้นไปเครียดเรื่องใหม่แทน ส่วนอาหารการกินก็ง่ายๆ โดยมากมักเป็นอาหารของซีพี เพื่อตรวจสอบสินค้าและชอบรสชาติเป็นการส่วนตัว<br>.<br>พอได้ยินชื่อเมนูประจำที่ท่านเลือกรับประทาน มันก็ทำให้ผมย้อนนึกไปถึงเรื่องราวบนโต๊ะอาหารเย็นกับท่านอีกครั้ง วันนั้นพนักงานบริการไล่ชื่อเมนูให้ทุกคนฟังพร้อมกัน มีหลายชื่อเป็นเมนูหรูหรา แต่เมื่อไล่จนครบ ท่านกลับขอสั่งอาหารเพิ่มหนึ่งจานด้วยเมนูที่ทุกคนนึกไม่ถึง<br>.<br>“ขอข้าวไข่เจียวด้วยนะ”<br>.<br>จริงอยู่ว่า การได้พูดคุยและใกล้ชิดเพียง 2 วัน คงบอกตัวตนของคนไม่ได้ทั้งหมด ตัวคุณธนินท์เองก็มีหลายแง่มุมที่ขึ้นอยู่กับว่าใครจะมองอย่างไร บางคนก็เห็นเป็นสีขาว สีเทา หรือสีดำ แต่การเลือกเมนูธรรมดาๆ จานนี้ และอีกหลายความธรรมดาที่คนอื่นไม่เคยเห็น แต่ผมสังเกตเห็น ก็น่าจะบอกอะไรได้หลายอย่างเหมือนกัน<br>==============</p><p>จาก The Secret Source</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b2d650e37fec" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ความผิดพลาด 5 ประการที่นักลงทุนควรหลีกเลี่ยง]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9C%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%94-5-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%87-4a5c8af846b8?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4a5c8af846b8</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 09 Jun 2019 09:38:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-06-09T09:55:08.767Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z0J-ZLV6LHfVheDBp32prw.png" /></figure><h4>1. ลงทุนด้วยจำนวนเงินที่มากเกินกว่าที่คุณจะสูญเสียได้</h4><p>หนึ่งในอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ของการลงทุนให้ประสบความสำเร็จ คือการลงทุนด้วยเงินก้อนใหญ่ที่คุณไม่สามารถจะเสียไปได้ เช่น เงินที่คุณจะต้องใช้ผ่อนค่างวด หรือค่าเทอมลูก ซึ่งเป็นการลงทุนด้วยเงินร้อน (Trading with scared money) และในท้ายที่สุดสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ในส่วนลึกของจิตใจนักลงทุนเหล่านั้นรู้ว่าเขากำลังเสี่ยงด้วยเงินที่เปรียบเสมือนเงินที่ยืมมา เขาจะลงทุนด้วยความกลัวและปราศจากเหตุผล ถ้าคุณอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เราแนะนำให้คุณหยุดการลงทุน จนกระทั่งคุณสามารถลงทุนด้วยจำนวนเงินที่คุณสามารถจะเสียได้โดยไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนทางการเงิน</p><h4>2. ความต้องการความแน่นอน</h4><p>เราทุกคนต้องการความมั่นใจว่าการลงทุนนั้นๆ จะคุ้มค่า ดังนั้นเราจึงมองหาสัญญาณที่จะยืนยันจุดที่ควรเข้าลงทุน นักลงทุนบางคนอาจรับฟังข่าวสารจากเพื่อน ครอบครัว หรือเจ้าหน้าที่การตลาด (โบรกเกอร์) บางคนอาจรอจังหวะที่ดัชนีชี้นำทางเทคนิคทั้งหลายแสดงสัญญาณที่ดีจึงเข้าซื้อ</p><p>สิ่งเหล่านี้สามารถเชื่อถือได้ในระดับหนึ่ง แต่ข้อผิดพลาดที่สำคัญและควรระวังมาก คือการใช้เวลามากเกินไปจนคุณปล่อยให้ราคาสูงขึ้นโดยที่คุณยังไม่ได้ซื้อ ซึ่งสิ่งที่ตามมาคือ ความเสี่ยงเพิ่มมากขึ้น เพราะนักลงทุนที่รอแล้วรออีกเพื่อให้มั่นใจมากๆ จริงๆ แล้วก็คือคนที่จะซื้อที่จุดสูงสุดก่อนที่ราคาหุ้นจะตกลง แล้วก็จะโทษว่าเป็นเพราะเลือกหุ้นผิดตัว ความจริงคือข้อผิดพลาดนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการเลือกหุ้น แต่เกี่ยวกับจังหวะของการลงทุน</p><p>สิ่งที่ควรจำใส่ใจคือไม่มีความแน่นอน 100 เปอร์เซ็นต์ ในการลงทุนครั้งใดๆ ก็ตาม สิ่งที่จะทำได้ก็คือศึกษาถึงความเสี่ยงประกอบกับความเชื่อมั่น และยอมรับผลลัพธ์พร้อมทั้งหาบทเรียนที่ดีให้ได้จากการลงทุนนั้นๆ</p><h4>3. ไม่ทำตามแผนที่วางไว้</h4><p>ปัญหาใหญ่เกิดขึ้นได้เมื่อนักลงทุนเริ่มไม่ทำตามกลยุทธ์ที่วางไว้ อาจจะเป็นเวลาซัก 1 อาทิตย์ที่นักลงทุนจะลงทุนตามกฎเกณฑ์ที่ตั้งไว้ แต่อีก 1 อาทิตยัดมาจะทำสิ่งที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง การทำเช่นนี้ทำให้เจ็บตัวได้ง่าย ดังนั้นต้องจำไว้ว่าไม่ควรทำสิ่งที่ผิดไปจากแผนหรือวิธีการเมื่อคุณได้เริ่มต้นไปแล้ว หากคุณพบว่ากลยุทธ์นั้นใช้ได้ผลเมื่อดูจากสถิติ ก็ไม่มีเหตุผลที่คุณจะเปลี่ยนกลยุทธ์ การลงทุนตามกลยุทธ์ คือวิธีที่จะขจัดอารมณ์ในการลงทุนออกไปได้</p><h4>4. ไม่รู้ว่าจะถอนตัวจากการลงทุนที่ขาดทุนได้อย่างไร</h4><p>มีหลายครั้งที่นักลงทุนไม่มีเกณฑ์ที่แน่นอนในการนำตัวเองออกจากการลงทุนที่ไม่คุ้มค่า พวกเขามักจะคาดหวัง และคิดหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองในการที่จะไม่ถอนตัวและยอมขาดทุน วิธีง่ายที่สุดที่จะทำให้สถานะการลงทุนไม่แย่ลงกว่าเดิม ก็คือต้องคิดก่อนที่จะลงทุนว่า เมื่อไรจะออกจากตลาด โดยอาจกำหนดเป็นจำนวนเงิน หรือ กำหนดจุดเป้าหมาย</p><h4>5. มีความมั่นใจมากเกินไป</h4><p>คนที่เข้าลงทุนในตลาดหลักทรัพย์นั้น มีหลายคนที่เป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในธุรกิจด้านอื่นๆ เหตุนี้เองทำให้พวกเขามีความมั่นใจสูงและคิดว่าพวกเขาไม่มีทางที่จะล้มเหลว ความมั่นใจเช่นนี้กลายเป็นข้อเสียในการลงทุนได้ เพราะพวกเขาไม่เชื่อว่าลงทุนผิดพลาดและควรต้องหยุดการลงทุนที่ขาดทุน</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4a5c8af846b8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ทฤษฎีการแพร่กระจาย]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/%E0%B8%97%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2-9081b3d45e31?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9081b3d45e31</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 04 Jun 2019 23:46:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-06-04T23:46:51.315Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เอเวอร์เร็ท รอเจอร์ (Everette Roger, 1962) ได้นำเสนอทฤษฎีการแพร่กระจายของนวัตกรรม (Diffusion of Innovation) โดยโรเจอร์ได้แบ่งกลุ่มผู้ใช้ออกเป็น 5 กลุ่มได้แก่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_-w5V1WWMvaG34q4jtBH7w.jpeg" /></figure><ul><li>กลุ่มล้ำสมัย (Pioneer หรือ Innovators) คนกลุ่มนี้มีอยู่ประมาณ 2.5% ของประชากรทั้งหมด คนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มแนวหน้าที่ยอมรับและใช้นวัตกรรมใหม่ มีแรงกระตุ้นจากความใหม่ของสินค้าหรือบริการเพราะมันท้าทาย ตอบสนองความต้องทางจิตวิทยาด้านอารมณ์ลึกๆ ในการเป็นผู้นำ ไม่ตามใคร มีความโดดเด่นไม่เหมือนใคร หรือตอบความอยากทดลอง ชอบอะไรใหม่ เกิดประสบการณ์ใหม่ก่อนใคร เห็นอะไรใหม่ที่อยู่ในความสนใจตอบสนองทันที ราคาอาจจะไม่ใช่ปัจจัยหลักในการตัดสินใจซื้อ แต่กลับเป็นเงื่อนไขของความใหม่ที่พวกเขาเห็นคุณค่าและอยากเป็นเจ้าของต่างหาก</li><li>กลุ่มนำสมัย (Early Adopters) คนกลุ่มนี้มีประมาณ 13.5% ของประชากรทั้งหมด คนเหล่านี้เป็นกลุ่มที่สองที่จะเปิดรับและเริ่มใช้สิ่งประดิษฐ์ใหม่ที่เพิ่งนำออกสู่ตลาด คนกลุ่มนี้อาจจะมีแรงกระตุ้นต่อสินค้าหรือบริการใหม่ไม่เท่ากับกลุ่มล้ำสมัย แต่พวกเขาก็เป็นกลุ่มแรกๆ เช่นกัน ที่พร้อมที่จะเริ่มต้น ยอมจ่ายค่าสินค้าในราคาที่แพง เพื่อค้นหาประสบการณ์ใช้สินค้าใหม่ๆ ชื่นชมกับตัวเองในความเป็นคนกลุ่มแรกๆ ที่ได้ใช้ของใหม่ ไปไหนมาไหนมีคนมอง</li><li>กลุ่มทันสมัย (Early Majority) กลุ่มคนกลุ่มนี้มีอยู่ประมาณ 34% ของประชากรทั้งหมด คนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มคนที่เปิดใจรับของใหม่ได้รวดเร็ว เมื่อเห็นว่ามีคนเริ่มใช้งานสิ่งประดิษฐ์ใหม่กันอย่างจริงจังมากขึ้น แม้จะไม่ได้ประสบการณ์ใหม่ถอดด้าม แต่ก็เป็นประสบการณ์ใช้ที่พวกเขารู้สึกปลอดภัยเพราะที่ได้มีคนลองใช้มาแล้ว และชี้ให้เห็นได้ว่า สิ่งประดิษฐ์ใหม่นั้นมีคุณค่า ทำให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้น เมื่อมีผลลัพธ์ที่เป็นบวกกลุ่มคนกลุ่มนี้ก็จะตามใช้สินค้าในทันที เรียกว่าคนกลุ่มนี้เป็นกองทัพหลักของกลุ่มผู้ใช้งานสิ่งประดิษฐ์ใหม่ แต่เมื่อรวมกับกลุ่มถัดไปก็จะเป็นฐานผู้ใช้ที่ใหญ่และกว้างที่สุดของกลุ่มประชากรทั้งหมด (Main Stream) นั่นเอง</li><li>กลุ่มตามสมัย (Late Majority) คนกลุ่มนี้มีอยู่ประมาณ 34% เช่นเดียวกันกับกลุ่มทันสมัย คนกลุ่มนี้เป็นกลางขบวนและเกือบท้ายขบวนของกลุ่มประชากรในการใช้สินค้า เมื่อสิ่งประดิษฐ์ได้รับการยอมรับในคนกลุ่มใหญ่ คนกลุ่มนี้ก็จะไม่รั้งรอที่จะร่วมเป็นผู้บริโภคด้วย เพราะเมื่อเวลาผ่านไปมีคนใช้เพิ่มมากขึ้น ตลาดก็จะมีคู่แข่งเพิ่มขึ้น และราคาสินค้าก็จะถูกลง ในขณะที่ประสิทธิภาพก็เพิ่มมากขึ้นกว่าแต่เดิม เรียกกันว่าอยู่ในระดับที่คุ้มค่าคุ้มราคานั่นเอง เมื่อราคาจับต้องได้ง่ายขึ้น การกระจายสินค้ามีความทั่วถึงมากขึ้น คนกลุ่มนี้ก็จะสามารถตอบสนองความต้องการของตัวเองและความต้องการมีตัวตนในสังคมได้ง่ายขึ้น</li><li>กลุ่มสุดปลายสมัย (Laggards) กลุ่มปลายสมัยเป็นกลุ่มคนกลุ่มสุดท้ายในแนวคิดของโรเจอร์ กลุ่มคนปลายสมัยนั้นมีประมาณ 16% ของประชากรทั้งหมด คนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มสุดท้ายของประชากรที่จะเปิดรับสิ่งประดิษฐ์ เนื่องจากปัจจัยเหตุหลายประการเช่น อาจจะกำลังซื้อมีไม่พอในตอนแรก ไม่รู้สึกถึงคุณค่าและมองไม่เห็นคุณค่าในการใช้งาน ผลิตภัณฑ์ขาดหรือด้อยสมรรถนะในการใช้งานในช่วงเริ่มต้น (อย่างเช่นสิ่งประดิษฐ์ช่วงแรกมีความซับซ้อนแต่ต่อมามีการใช้งานที่ง่ายขึ้น) ท้ายที่สุดอาจจะเกิดจาการที่โดนสังคมบังคับให้ใช้ (เช่นการซื้อ การจองสินค้าหลายชนิดในปัจจุบัน เป็นการจองผ่านอินเตอร์เน็ตกันอย่างแพร่หลาย กลุ่มที่คุ้นเคยอยู่กับการรับออเดอร์ทางแฟ็กซ์ จึงถูกบีบให้หันมาใช้งานออนไลน์เป็นต้น)</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9081b3d45e31" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เหตุผลที่บอกว่า ทำไม? ประเทศจีน น่ า ก ลั ว มาก และมาแรงสุดๆ]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A1-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%88%E0%B8%B5%E0%B8%99-%E0%B8%99%E0%B9%88-%E0%B8%B2-%E0%B8%81-%E0%B8%A5%E0%B8%B1-%E0%B8%A7-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B9%86-98b2466cc86e?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/98b2466cc86e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 24 May 2019 02:28:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-24T02:28:25.325Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>จากกรณีสหรัฐอเมริกา ได้ขึ้นแบล็กลิสต์บริษัทหัวเหว่ย Huawei บริษัทมือถือแบรนด์ยักษ์ใหญ่จากจีน และต่อมากูเกิ้ลก็ได้ประกาศตัดความสัมพันธ์ด้วยเช่นกัน จนเป็นข่าวดังไปทั่วโลก ซึ่งอาจส่งผลให้โทรศัพท์ Huawei ไม่สามารถอัพเดท Android เวอร์ชั่นต่อไปได้</p><p>รวมถึงในอนาคตอาจจะไม่สามารถใช้แอปฯ ต่างๆ ของ Google ไม่ว่าจะเป็น YouTube, Google Maps, Gmail และแอปฯ อื่นๆ ในเครือกูเกิลทั้งหมด</p><p>อย่างไรก็ตาม สาเหตุจริงๆ ที่ทำให้ Huawei ถูกแบน เป็นเพราะความล้ำสมัยของเทคโนโลยี 5G อันสุดล้ำของ Huawei ที่ทำให้ชาติตะวันตกมองว่าเป็นภัยต่อความมั่นคง</p><p>วันนี้เราจึงนำข้อมูลบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับประเทศจีนมาให้ทุกคนได้ทราบกัน ว่าจีนพัฒนาไปไกลขนาดไหนแล้ว</p><p>(เท่าที่เห็น) จีนน่ากลัวมาก <br>1. รถไฟความเร็วสูงไม่ได้สร้างขึ้นเพียงเพื่อสักแต่ให้ “มี” แต่มันถูกวางแผนมาพร้อมกับการพัฒนาเมืองเล็กๆ ให้กลายเป็น “มหานคร”</p><p>2. ตัวเลขในหนังสือของ Alec Ross บอกว่าคนจนในจีนลดลงจาก 81% ในอดีตเหลือเพียง 13% ในปัจจุบัน คนจนเหล่านั้นถูกดดูดเข้าไปสร้างเศรษฐกิจใน “เมือง” และโตไปพร้อมกับเมือง</p><p>3. “เมือง” ของจีนไม่ได้หมายถึงเมืองใหญ่ที่มีอยู่แล้วอย่างปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กว่างโจว เท่านั้น หากหมายถึง “เมืองใหม่” ที่ถูกเนรมิตรขึ้นมาจากการวางแผนระยะยาว แต่ดูเหมือนสร้างขึ้นเร็วราวกับเล่นเกม Simcity</p><p>4. ชาวบ้านใน “เมืองใหม่” ที่เต็มไปด้วยถนนกว้างระดับเครื่องบินวิ่งได้ ตึกใหญ่เหมือนมหานครเรียงราย คอนโดขึ้นเหมือนป่าคอนกรีต บอกกันว่าสิ่งที่เห็นเหล่านี้เกิดขึ้นภายในเวลาแค่ห้าปีบ้าง สิบปีบ้าง ความเร็วในการเปลี่ยนโลกเปลี่ยนชีวิตของจีนรวดเร็วจนช็อค!</p><p>5. ชาวบ้านที่เคยอยู่บ้านดิน ปลูกผัก ทำนา ถูกรื้อบ้านและชักชวนให้ไปอยู่คอนโดเอื้ออาทรที่รัฐสร้างให้ฟรี โดยมอบเนื้อที่ให้มากกว่าบ้านหลังเดิม แลกกับการอยู่ติดดินต้องเปลี่ยนไปอยู่บนตึก ว่ากันว่าส่วนใหญ่ค่อนข้างโอเคกับความเปลี่ยนแปลงนี้ mindset ว่าที่ดินเป็นของรัฐอาจทำให้ผู้คนมีปัญหากับการเวนคืนที่น้อยกว่าการรู้สึกว่านี่คือที่ดินของฉัน</p><p>6. ที่ดินทั้งหลายจึงถูกไถกลบพร้อมสร้าง “เมืองใหม่” วางผังเมืองได้ดั่งใจคิด โซนธุรกิจ โรงงาน ที่อยู่อาศัย การเกษตร ถนนใหญ่แค่ไหน เลนจักรยาน รถไฟ สวนสาธารณะ พิพิธภัณฑ์ ฯลฯ เหมือนเสกขึ้น</p><p>7. เมืองใหม่ทั้งหลายสวยงามเป็นระเบียบ ไม่มีฝุ่น ต้นไม้เยอะ ดอกไม้ประดับตกแต่งเต็มที่ แต่ละเมือง แต่ละมณฑลก็แข่งกันพัฒนาไม่ให้น้อยหน้ากัน</p><p>8. รถไฟความเร็วสูงผ่านไปที่ไหนก็มี “ความเจริญใหม่” สร้างรอรับอยู่ที่นั่น หลักการคือมันจะวิ่งผ่านจุดที่ยังไม่เจริญ เพื่อสร้างความเจริญ มิใช่วิ่งเข้าไปในจุดที่เจริญแล้วให้หนาแน่นกระจุกตัวเข้าไปอีก</p><p>9. รถไฟเร็วสูงเหล่านี้เชื่อม “เมือง” เข้าด้วยกันเหมือนสถานีพร้อมพงศ์ไปอโศก (แต่ละสถานีใหญ่อย่างกับสนามบิน) เมืองใหม่ทั้งหลายเดินทางถึงกันภายในสามสิบนาที ทั้งที่ไกลกันเป็นร้อยกิโล ความเจริญจึงเชื่อมถึงกันเป็นโครงข่ายยักษ์ เหมือนแต่ละเมืองก็ช่วยกันฉุดกันไป</p><p>10. มองเห็นแล้วเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมจีนอยากช่วยประเทศใกล้ๆ สร้างรถไฟ หากทั้งหมดเชื่อมถึงกันจีนน่าจะได้ประโยชน์ไม่น้อย</p><p>11. การเดินที่สะดวกนำมาซึ่งการแลกเปลี่ยน ค้าขาย ขนส่ง และการเดินทางท่องเที่ยว อุตสาหกรรมท่องเที่ยวจีนกำลังก่อตัวอย่างน่าสนใจ สถานที่เที่ยวต่างๆ สะอาด เป็นระเบียบ ทันสมัย ออกแบบแลนด์สเคปสวยงาม ใช้วัสดุและดีไซน์ระดับสากล ทางเดินบนภูเขา กระเช้าขึ้นดอย ห้องน้ำห้องท่าใกล้เคียงญี่ปุ่นเข้าไปทุกที ต้นไม้ใบสีสวย ดอกไม้ที่ปลูกแบบคิดมาแล้วน่าจะทำให้อีกไม่เกินสิบปี จีนจะเป็นประเทศที่มีแหล่งท่องเที่ยวทั้งใหม่และเก่ามากมายมหาศาล</p><p>12. จีนเริ่มอนุรักษ์ของเก่า อาคารโบราณ รวมถึงพยายามเล่าวัฒนธรรมรากเหง้าความเก่าแก่ของตัวเองแล้ว นิตยสารบนเครื่องบินที่เคยอ่านเริ่มดึงความเป็นเจ้าของของงานศิลปะ พู่กันจีน บอนไซ การจัดดอกไม้ ชงชา กลับมาเป็นของจีน แล้วเล่าเรื่องผ่านประวัติศาสตร์ยาวนานของตน</p><p>13. ระบบการจ่ายเงินของจีนล้ำสมัย พ่อค้าแม่ขายริมทางรับการจ่ายเงินผ่านอาลีเพย์และวีแชทกันหมด ทำบุญกับวัดก็ใช้เงินดิจิตอลเหล่านี้ได้ มีคำพูดว่าสามารถให้เงินขอทานด้วยวิธีนี้ได้ด้วยซ้ำ</p><p>14. อินเตอร์เน็ตทำใหัหลายอย่างสะดวกขึ้นมาก จีนมีทุกอย่างที่โลกสากลมี แค่มันเป็นของจีน เสิร์ชเอนจิ้น แอพจ่ายเงิน แชท จองโรงแรม เรียกแท็กซี่เหมือนอูเบอร์ ฯลฯ ทั้งหมดนี้ยี่ห้อจีน นอกจากเงินไม่รั่วไหลยังคุมเนื้อหาต่างๆ ได้ตามที่รัฐต้องการ (ขอเสริมว่าคนจีนใช้รถยนต์ยี่ห้อจีนกันเยอะมาก คนจีนที่ได้พบเจอบอกว่าความไม่ชอบญี่ปุ่นยังมีอยู่ อะไรหลีกเลี่ยงได้ก็ใช้ของจีนเอง เท่าที่ได้นั่ง รถยี่ห้อจีนนุ่มเลยทีเดียว)</p><p>15. จีนสนับสนุนให้คนปั่นจักรยาน มีจักรยานสาธารณะจอดอยู่เต็มไปหมด ทุกเมือง ค่าใช้ก็ไม่แพง บางทีก็ฟรี ไม่ได้มีแค่จักรยานเป็นผักชีโรยหน้า เมืองใหม่ทั้งหลายออกแบบทางจักรยานเอาไว้ให้ปั่นกันเป็นจริงเป็นจัง</p><p>16. อินฟราสตรักเจอร์ทั้งหลายถูกวางไว้รองรับ “ความเจริญ” ที่ออกแบบไว้ใหผู้คนลงแรงและดำเนินชีวิตตามแผนเหล่านั้น เหมือนมี “โรดแม็ป” ที่ไม่ได้เอ่ยแค่ลอยๆ ไปวันๆ แต่วางแผนจริงจังระยะยาว</p><p>17. จิตวิญญาณขงจื่อเรื่องความขยันทำให้เราเห็นคนจีนไม่ว่าหน้าที่ไหนๆ ก็ดูขยันไปซะหมด คนขับรถของเราบอกว่ายิ่งเจริญคนก็ยิ่งเครียด กดดัน ต้องขยันขึ้นอีก เพราะถ้าไม่ขยันก็จะตกขบวนรถไฟ จีนโตแบบนี้ ใครขยันก็รวยขึ้นได้ทุกคน</p><p>18. ความเครียดทำให้ศาสนาและการปฏิบัติธรรมได้รับความสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ วัดเซนที่ไปกำลังสร้างศูนย์ปฏิบัติธรรมเซนที่ใหญ่ที่สุดในโลก</p><p>19. เมืองไกลๆ ยังขยายรอรับความเจริญที่กำลังแผ่ลามไปถึง เราเห็นเมืองใหญ่ที่ผู้คนยังมีความเป็นอยู่แบบเดิมๆ เหมือนตามเมืองไม่ทันอยู่หลายเมือง แต่เดาว่าอีกไม่นานก็จะพัฒนาคุณภาพชีวิตขึ้นมา เป็นไปได้ว่ามีคนตัวเล็กตัวน้อยที่ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาที่รวดเร็วนี้เช่นกัน</p><p>20. มหานครแล้วมหานครเล่าที่เห็นทำให้นึกภาพจีนทั้งประเทศเหมือนมี 40 กรุงเทพฯ อยู่ด้วยกัน หรือเว่อร์ๆ หน่อยก็ 40 ฮ่องกง หรือ 40 โตเกียว (เอาจริงๆ 40 อาจจะน้อยเกินไป อาจเป็นร้อยด้วยซ้ำ) นี่มันประเทศแบบไหนกันนี่! มันเทียบเท่าเกือบๆ หนึ่งทวีปเลยนะ</p><p>21. สิ่งแวดล้อมน่าจะเป็นคำถามที่จีนพยายามหาคำตอบและวิธีรักษาให้ยั่งยืน ทำยังไงกับการบริโภคทรัพยากรในระดับอภิมหาบริโภคเช่นนี้ไปตลอด</p><p>22. สภาพจิตใจของผู้คนที่กดดัน เร่งรีบ เอาชนะกันมากขึ้น แผ่ลามจากเมืองไปครอบคลุมชนบททุกแห่งหน</p><p>23. เสรีภาพย่อมเป็นคำถามจากสายตาคนภายนอก แต่ถ้าถามคนจีนส่วนใหญ่อาจตอบว่าไม่รู้สึกอะไร แต่ถ้าคนที่เคยสัมผัสเสรีภาพนอกประเทศมาก็จะโหยหาและเรียกร้อง แต่ก็ไม่มีพลังมากนัก ทั้งหมดนี้ที่เขียนมาใช่ว่าจะเห็นว่าวิธีของจีนนั้นดีงาม เชื่อว่ายังมีอีกหลายสิ่งที่ไม่รู้และไม่เห็น นี่เป็นเพียงเปลือกนอกที่หุ้มห่ออยู่เท่านั้น</p><p>24. การเดินทางผ่านหลายเมืองเป็นระยะทางกว่าสองพันกิโลเมตรทำให้พอเห็นภาพจีนในปัจจุบันว่ากำลังเติบโตในระดับที่ไม่น่าจะเคยมี “ฝูงเมือง” ที่ไหนเติบโตได้รวดเร็วขนาดนี้</p><p>25. เมืองน่าจะเปลี่ยนพฤติกรรมผู้คนเช่นกัน เมืองที่สะอาดเป็นระเบียบน่าจะค่อยๆ shape ผู้คนให้เปลี่ยนแปลงไป รถไฟที่เงียบขึ้น ไม่เบียดเสียดกัน อาจทำให้คนจีนในอนาคตพูดเสียงเบาลงเหมือนหนุ่มสาวจีนรุ่นใหม่ที่ไม่โฉ่งฉ่างเหมือนรุ่นพ่อแม่แล้ว</p><p>อีกห้าปีจีนจะมีหน้าตาอย่างไร น่าสนใจยิ่งนัก! จะโตไปได้เรื่อยๆ หรือจะโตเพื่อเสื่อมสภาพ? คนที่ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นจะคิดถึงเสรีภาพมากขึ้นด้วยไหม? มึปัญหาอะไรรออยู่บ้างในอนาคต? <br>ว่าแล้วก็หันกลับมาดูบ้านเรา… เราเสียเวลากันไปเท่าไหร่แล้วหนอ?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=98b2466cc86e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Jack Ma]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/jack-ma-c3f7c7a3ffe0?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c3f7c7a3ffe0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 May 2019 04:27:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-07T04:27:46.743Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>แท้จริงแล้วคนเราต่างกันแค่เพียงนิดเดียว</p><p>1.คุณนอนอู้อยู่บนเตียง เขากำลังออกกำลังกายอยู่ ดังนั้นเขามีสุขภาพดีกว่าคุณ</p><p>2.คุณทำงานไปวัน ๆ เขาตั้งใจทำงาน ดังนั้นเขากลายเป็นหัวหน้าของคุณ</p><p>3.คุณกำลังทำโครงการวันนี้ให้เสร็จ เขากำลังวางแผนโครงการของปีหน้า ดังนั้นเขาจึงสามารถครอบครองโอกาสมากกว่าคุณ</p><p>4.คุณกำลังหาข้ออ้าง เขากำลังแก้ไขปัญหา ดังนั้นธุรกิจการงานของเขาประสบความสำเร็จมากกว่าคุณ</p><p>5.คุณเพลินกับการใช้จ่าย เขากำลังบริหารทรัพย์สิน ดังนั้นเขาสมบูรณ์มั่งคั่งมากกว่าคุณ</p><p>6.คุณกำลังคิดถึงผลประโยชน์ของตัวเอง เขากำลังคิดและพิจารณาถึงผลประโยชน์ของอีกฝ่ายหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้คนมากกว่าคุณ</p><p>“ความสำเร็จไม่มีปาฏิหารย์ มีเพียงแค่ลู่ทางเท่านั้น”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hUUn79diqmfPldjBJWPQzQ.jpeg" /></figure><p>18 ข้อคิดจาก แจ๊ค หม่า (หม่า หยุน)</p><ol><li>คนเราเกิดมาเพื่อใช้ชีวิตและหาประสบการณ์ชีวิต</li><li>ผมบอกกับตัวเองเสมอว่าคนเราไม่ได้เกิดมาเพื่อทำงาน แต่เพื่อสนุกกับชีวิต และเราเกิดมาเพื่อทำสิ่งที่ดีกว่า ไม่ได้เพื่อทำงาน</li><li>ทัศนคติของคุณนั้นสำคัญกว่าความสามารถ และ การตัดสินใจของคุณนั้นก็สำคัญกว่าความสามารถ</li><li>โลกนี้จำไม่ได้หรอกว่าคุณพูดอะไรไป แต่จะไม่ลืมสิ่งที่คุณทำ</li><li>ถ้าหากมีข้อเสนอนึงมาให้ แล้วคนส่วนใหญ่ (มากกว่า 90%) ตอบว่าข้อเสนอนี้มัน “ใช่”, ผมจะทิ้งข้อเสนอนั้นลงถังขยะในทันที ..เหตุผลง่ายนิดเดียวคือ “ถ้าหากมีคนอยู่เยอะที่คิดว่าข้อเสนอนี้ดี แสดงว่าต้องมีคนอยู่อีกเยอะเช่นกันที่กำลังทำงานนี้อยู่ และโอกาสนั้นมันก็ไม่ได้เป็นของเราแล้ว”</li><li>คุณไม่สามารถที่จะทำให้คนทุกคนคิดเหมือนกันได้หรอก แต่คุณสามารถทำให้ทุกคนก้าวไปทางเดียวกันได้ด้วยเป้าหมายเดียวกัน</li><li>หากคุณมองทุกคนรอบตัวเป็นศัตรู ทุกคนรอบตัวคุณก็จะเป็นศัตรูของคุณ หากคุณทำการแข่งขันกับคู่แข่ง อย่าพยายามใช้ความเกลียดชัง “ความเกลียดจะทำให้คุณพ่ายแพ้”</li><li>การแข่งขันนั้นคล้ายกับการเล่นหมากกระดานหากคุณแพ้กระดานนี้ คุณก็มีโอกาสเล่นต่อในกระดานต่อไป ดังนั้นทั้งสองฝั่งไม่ควรจะสู้กันเอง นักธุรกิจที่แท้จริงนั้นไม่ควรมีศัตรูเลย หากใครเข้าใจจุดนี้ ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ในโลกธุรกิจ”</li><li>ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถ้าผมจะล้มเหลวบ้าง อย่างน้อย ผมก็ได้ส่งต่อแนวความคิดของผมให้แก่ผู้อื่นแล้ว และแม้ว่าสุดท้ายจะไม่ใช่ผมที่ประสบผลสำเร็จในเรื่องนั้นๆ ผมเชื่อว่า มันต้องมีสักคนที่ประสบความสำเร็จในเรื่องเดียวกันนี้บ้างล่ะ</li><li>จงเรียนรู้จากคู่แข่งขัน แต่อย่าลอกเลียนแบบ การลอกเลียนแบบคือหนทางนำไปสู่ความล้มเหลว</li><li>ถ้าเราเป็นทีมเวิร์คที่ดี และรู้อย่างแน่ชัดว่า เราต้องการอะไร แม้สุดท้ายทีมจะเหลือแค่เพียงหนึ่ง ก็อาจเอาชนะซึ่งสิบคนของฝ่ายตรงข้ามได้</li><li>ผู้มีปัญญาต้องการคนโง่เขลาเพื่อที่จะมานำ เพราะวิธีคิดของเขาเหล่านั้นมักแตกต่าง และมันง่ายกว่าที่จะชนะถ้าเรามีใครคนหนึ่งที่มีมุมมองที่ต่างออกไปได้</li><li>หากต้องการเติบโต จงมองหาโอกาสที่ดีๆซะ และหากคุณอยากเป็นบริษัทที่ดี ก็จงมองหาปัญหาสังคมที่คุณอาจสามารถช่วยแก้ปัญหาร่วมด้วยได้</li><li>ถ้าคุณไปทำงานตอน 8 โมงเช้าและกลับบ้านตอน 5 โมงเย็น ก็ไม่อาจนับได้ว่ามันคือบริษัทไฮเทค และ Alibaba ก็จะไม่มีวันประสบความสำเร็จได้ ถ้าเรามีแต่จิตวิญญาณของผู้ทำงานแบบเข้าออกตรงเวลา ก็จงไปหาธุรกิจอย่างอื่นทำเถิด</li><li>วันนี้อาจเป็นวันโหดร้าย พรุ่งนี้ก็อาจจะยิ่งโหดร้ายกว่า แต่เชื่อเถอะว่า วันมะรืนจะเป็นวันที่สวยงาม</li><li>เราจะดั้นด้นและตั้งมั่นกับทุกความสำเร็จ เพราะเรายังเยาว์วัยและไม่มีวันที่เราจะยอมแพ้</li><li>การทำธุรกิจประเภท E-Commerce นั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือจงจดจ่อกับสิ่งที่กำลังทำอยู่ด้วยความเสน่หาในตอนนี้ไปเรื่อยๆ ด้วยความหวังที่อยากเห็นมันเติบโตต่อไป</li><li>ในวันที่มืดหม่นของ Alibaba ถ้าเพียงคุณไม่ยอมแพ้ โอกาสก็ยังเป็นของคุณตลอดเวลา และในวันที่คุณยังเป็นเพียงพนักงานตัวเล็กๆ จงตั้งมั่นและเชื่อถือในสติปัญญาของตัวเอง ไม่ใช่พละกำลัง</li></ol><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c3f7c7a3ffe0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[10 อันดับสกุลเงินดิจิทัลที่มีมูลค่าสูงสุด]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/10-%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94-5ac991745b01?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5ac991745b01</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Apr 2019 10:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-26T10:14:54.081Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QPur0OX5Kwe0O_lNbq1wUw.png" /></figure><h4><a href="https://www.bitkub.com/buy-bitcoin">1. Bitcoin</a></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Vb-bcH4sgG--hcy4uzovxw.png" /></figure><p>Bitcoin ถูกสร้างขึ้นในปี 2009 โดย Satoshi Nakamoto บุคคลลึกลับที่ไม่ยอมเปิดเผยตัวตน Bitcoin เป็นหน่วยเงินใช้ชื่อย่อสกุลเงินว่า BTC ซึ่งใช้เครือข่ายบล็อกเชนแบบเปิดในการจัดเก็บข้อมูล ทําให้ไม่มีใครสามารถควบคุมหรือแก้ไขข้อมูลที่บันทึกอยู่บน blockchain ได้ สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม โปรดดูวิดีโอ (What is Bitcoin in 2 minutes) ของ Bitkub Academy ตามลิ้งค์นี้เลย</p><h4>2. Ethereum</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*m8cG9H8veGy-51LL6K_EjA.png" /></figure><p>Ethereum เป็นชื่อของบล็อกเชนหนึ่งซึ่งมีเหรียญหรือ cryptocurrency ชื่อ Ether (ชื่อย่อสกุลเงิน: ETH) ถูกสร้างในปี 2013 โดย Vitalik Buterin โปรแกรมเมอร์หนุ่ม ชาวรัสเซีย เขาเล็งเห็นศักยภาพของ crypto และ blockchain ที่มากว่าแค่เป็นสกุลเงินดิจิตัล โดย ETH จะเป็นเหมือน general purpose blockchain หรือ blockchain เอนกประสงค์ที่ทำได้หลายอย่างที่บล็อกเชนสามารถทำได้ เช่น Smart Contracts และข้อตกลงทางการเงินเป็นต้น สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม โปรดดูวิดีโอ (What is Ethereum and How is it Different From Bitcoin?) ของ Bitkub Academy ตามลิ้งค์นี้เลย</p><h4>3. Ripple</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dY6sLC9wK2DZhD2RhCy1LQ.png" /></figure><p>Ripple ถูกสร้างขึ้นในปี 2012 โดยบริษัท Ripple Labs ที่มี Chris Larsen เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ สกุลเงินของ Ripple ใช้ชื่อย่อว่า XRP ที่มีไว้ใช้สําหรับการชำระเงินหรือโอนเงินระหว่างสถาบันการเงินและธนาคารทั่วโลก แพลตฟอร์มของ Ripple จะแตกต่างจากสกุลเงินตัวอื่นๆ เพราะ XRP ใช้เครือข่าย RippleNet ซึ่งเป็นระบบปิดที่ให้ใช้งานเฉพาะธนาคารที่ลงทะเบียนกับ Ripple เท่านั้น และการยืนยันธุรกรรมทั้งหมดนั้น จะถูกควบคุมโดยบริษัท Ripple แต่เพียงผู้เดียว</p><h4>4. Bitcoin Cash</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*adsYTtH_2MKEc8szTqXB8g.png" /></figure><p>Bitcoin Cash (ชื่อย่อสกุลเงิน: BCH) คือสกุลเงินที่กำเนิดจากการแยกออกของตัวเหรียญ Bitcoin หรือการทำ Hard Fork นั่นเอง ซึ่งหมายความว่าเครือข่าย Blockchain ของ Bitcoin จะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งเป็นของ BTC และอีกส่วนเป็นของ BCH การเกิดขึ้นของ Bitcoin Cash เป็นเพราะว่า Bitcoin (BTC) นั้นรองรับได้แค่ 100 ธุรกรรมต่อบล็อก หรือ 1MB ซึ่งถือว่าช้าและมีปริมาณธุรกรรมที่รอการตรวจสอบเป็นจำนวนมาก จึงเกิดการโต้แย้งขึ้นระหว่างนักพัฒนาของทั้งสองกลุ่ม สุดท้ายแล้วกลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับปัญหาการ Scaling ของ BTC จำเป็นต้องแยกออกมาเป็นอีกเหรียญ นั่นก็คือ BCH</p><h4>5. EOS</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oMicsGf_RpbQbF3dxJTHmA.png" /></figure><p>EOS เป็นอีกสกุลเงินดิจิทัลที่มีความสามารถในการสร้างแอพพลิเคชันแบบกระจาย (Decentralized Application)โดยใช้ Smart Contracts ในการกําหนดเงื่อนไขต่างๆ เทคโนโลยีที่ EOS ใช้จะคล้ายๆกับของ Ethereum แต่ EOS สามารถทําธุรกรรมได้มากกว่า 1 แสนต่อวินาที เมื่อเทียบกับ ETH ที่ทำได้แค่ 13 ธุรกรรมต่อวินาที และที่สําคัญคือ EOS นั้นไม่มีค่าธรรมเนียมหรือค่า Gas เหมือน ETH</p><h4>6. Stellar</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MDbu8R1N1H0eB5_Gn6q-7Q.png" /></figure><p>Stellar (ชื่อย่อสกุลเงิน: XLM) เปิดตัวในปี 2014 โดยนาย Jed McCaleb เป็นสกุลเงินที่ถูกพัฒนาขึ้นต่อจากสกุลเงิน XRP (Ripple) ที่เน้นให้บุคคลทั่วไปใช้ในการชําระเงินและโอนเงิน เช่น โอนเงินไปต่างประเทศ ต่างสกุล หรือแม้กระทั่งเสนอขายสกุลเงินที่เรามีอยู่</p><h4>7. Litecoin</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*P00rBKVf5YtMoG47Ki2D0A.png" /></figure><p>Litecoin (ชื่อย่อสกุลเงิน: LTC) ถูกสร้างขึ้นในปี 2011 โดยนาย Charlie Lee ซึ่ง LTC นั้นมีคุณสมบัติคล้ายๆกับ Bitcoin แต่สิ่งที่แตกต่างคือ LTC มีค่าธรรมเนียมในการโอนที่ถูกกว่า Bitcoin และมีความเร็วในการยืนยันธุรกรรม โดยเฉลี่ย 2.5 นาที เมื่อเทียบกับ Bitcoin ที่ต้องใช้เวลาถึง 10 นาที</p><h4>8. Tether</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8D2yZL_h4154TULiv_LpRg.png" /></figure><p>Tether (ชื่อย่อสกุลเงิน: USDT) ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี 2014 โดย บริษัท Tether ที่มีนาย Brock Pierce เป็นผู้ก่อตั้ง USDT คือสกุลเงินดิจิทัลประเภท Stablecoin หรือสกุลเงินที่มีค่าคงที่ โดยที่มาของทุกๆ 1 USDT จะถูกค้ำประกันด้วยเงิน 1 ดอลลาร์สหรัฐ ที่มีอยู่ในบัญชีของบริษัท Tether จุดประสงค์หลักของ USDT คือการรักษามูลค่าของเงินดิจิทัลที่มีอยู่ใน cryptocurrency exchange เพราะหลายที่ไม่สามารถเปลี่ยนเงินดิจิทัลมาเป็น fiat currency ได้</p><h4>9. Cardano</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uZmnSH2sg1cyFQJls-JZJQ.png" /></figure><p>Cardano (ชื่อย่อสกุลเงิน: ADA)คือ แพลตฟอร์ม Smart Contracts ที่ถูกสร้างขึ้นในปี 2015 เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงและพัฒนา Cryptocurrency ให้มีรูปแบบที่แตกต่างไปจากเดิม ทางผู้พัฒนากล่าวว่า Cardano เป็น Blockchain Generation 3 ที่ระบุและแก้ไขปัญหาหลักๆ ที่เกิดขึ้นในบล็อกเชนยุคก่อนๆ ซึ่งประกอบไปด้วย ความสามารถในการเพิ่มขยาย (Scalability), ความสามารถในการทำงานร่วมกัน (Interoperability) และ ความยั่งยืน (Sustainability) ผ่านสถาปัตยกรรมแบบเป็นลำดับชั้น (layered architecture)</p><h4>10. Monero</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7uqG7jXmwZ4mhE2XaMkAEA.png" /></figure><p>Monero (ชื่อย่อสกุลเงิน: XMR) เป็นเงินดิจิทัลสกุลนึงที่เปิดตัวในปี 2014 โดยเน้นเรื่องการรักษาความปลอดภัยและการป้องกันความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้ เทคโนโลยีที่ Monero ใช้คือ ระบบ Ring Signature ที่ซ่อน address ของคนที่ทำการส่งธุรกรรม Ring Confidential Trans</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5ac991745b01" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[สร้างคอนเซ็ปต์ ให้ร้าน ดูดเงินล้านเข้าบัญชี!]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B9%87%E0%B8%9B%E0%B8%95%E0%B9%8C-%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99-%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8A%E0%B8%B5-7c3ec494b795?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7c3ec494b795</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 15 Mar 2019 04:09:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-15T04:09:01.568Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/672/1*RCGTLaFcoC6CPGzqANBUjA.png" /></figure><p>เมื่อเริ่มคิดทำร้านอาหาร หัวข้อสำคัญอย่างหนึ่งที่ต้องคิดให้ลงตัวได้เร็วที่สุด คือการสร้างคอนเซ็ปต์ให้กับร้านเพราะร้านที่มีคอนเซปต์เป็นของตัวเองจะง่ายต่อการจดจำ และนำไปสู่การสร้างแบรนด์</p><p>การสร้างร้านในโดดเด่นมีความแตกต่างเป็นเอกลักษณ์เฉพาะสามารถดึงดูดความสนใจของผู้คนในสังคม กลายเป็นช่องทางหนึ่งที่ช่วยให้คุณสามารถสร้างโอกาสทางธุรกิจให้เติบโตอย่างมั่นคง</p><p>มีคำถามมาว่า มีพื้นที่ค่อนข้างมากต้องการทำร้านอาหารไปพร้อมๆ กับธุรกิจด้านอื่นด้วยจะเป็นอุปสรรค์หรือไม่?</p><p>การทำควบคู่กันไม่ใช่ปัญหา ทำหลายอย่างก็ได้อยู่ที่ว่าสิ่งที่ต้องการทำส่งเสริมกันหรือไม่และคุณสามารถจัดส่วนผสมของธุรกิจได้ลงตัวได้เพียงใด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*HWkI1dmK1Yd8UCedJvdXnA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*TLYWYdmFPBQXxVQ3pqUKEQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*eqewVjohILBZxXS5zccaGQ.jpeg" /></figure><p>อย่างเช่นหนึ่งตัวอย่างที่ดีของการทำธุรกิจอื่นควบคู่ไปกับร้านอาหารที่นำมาแนะนำในครั้งนี้ ร้านนี้อยู่ถนนทางเข้าสนามบินสุวรรณภูมิฝั่งทางด้านถนนบางนา-ตราด เจ้าของร้านมองเห็นโอกาสจากการที่มีผู้คนนิยมปั่นจักรยานเพื่อออกกำลังกายและถนนเส้นนี้ก็เหมาะกับการปั่นจักรยานออกกำลังกายด้วย</p><p>ธุรกิจขายจักรยานและอุปกรณ์ทุกชนิดที่เกี่ยวข้องจึงเป็นช่องทางที่เจ้าของกิจการมองเห็นความเป็นไปได้ ควบคู่ไปกับร้านอาหารเพื่อบริการลูกค้าที่เป็นนักขี่จักรยานและลูกค้าทั่วไปโดยการสร้างแบรนด์ที่สัมพันธ์กับสนามบิน ทั้งทำเลและชื่อที่สื่อความหมาย TERMINAL หมายถึงชุมทาง สนามบินใช้คำนี้กับอาคารผู้โดยสาร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*GC_R2dRlU38__8UsMaDDKA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*VvJG3M0fUWQFokoPPGUz4Q.jpeg" /></figure><p>BIKE TERMINAL CAFÉ’ จึงเป็นแหล่งรวมนักปั่นผู้รักการขี่จักรยาน มาพบปะพูดคุย และเลือกซื้ออุปกรณ์ ซ่อมจักรยานที่มีให้บริการครบวงจรในร้าน</p><p>ในส่วนของร้านอาหารก็ผสมผสานได้ลงตัวเพราะนักปั่นทั้งหลายได้เตรียมตัว กินอาหารกันก่อนไปทำกิจกรรมที่ชื่นชอบ แม้จะทำธุรกิจ 2 อย่างคู่กันแต่พื้นที่ของร้านจะถูกจัดแยกจากกันอย่างลงตัวโดยมีการเชื่อมพื้นที่ว่างระหว่างร้านทั้งสอง ให้สามารถเดินถึงกันได้ทุกด้าน มีการเชื่อมทางเดินด้วยกรวด จัดสวนเล็กๆ และเทอเรซไม้สร้างบรรยากาศความแต่งให้กลมกลืนกัน ภายนอกบริเวณร้านจัดที่นั่งไว้ให้สำหรับผู้ที่ต้องการธรรมชาติ เรื่องที่จอดรถก็หายห่วงเพียงพอ</p><h4>ทำให้ร้านนี้กลายเป็นทั้งจุดเชคอินและจุดรวมพลนักปั่น รวมถึงลูกค้าทั่วไปก็มีไม่ขาดสายเลยค่ะ</h4><p>ในมุมมองของอินทีเรียร์แล้ว ถือว่า ร้าน BIKE TERMINAL CAFÉ’ มีการจัดวางคอนเซ็ปต์ได้อย่างลงตัว และโดดเด่นจึงเป็นเรื่องง่ายที่ร้านนี้จะถูกจดจำ และนึกถึงอยู่เสมอเมื่อผ่านมาในย่านนั้น</p><h4>หากคุณมีความคิดดีดีหนทางธุรกิจเปิดกว้างและเป็นไปได้เสมอครับ</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*qCMgNhx0l2YkEfjxomInhA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*fTHRwDrqCy4dFQl5U4xXfw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*bRSI3SDPbWI6gRFV-x3IXg.jpeg" /></figure><p>ขอบคุณร้านอาหารสุดเท่ <em>BIKE TERMINAL &amp; CAFÉ </em>สำหรับภาพเพื่อใช้ประกอบเรื่องและความเอื้อเฟื้อของเจ้าของร้านใจดีครับ</p><p>เฟซบุ๊กร้าน : BIKE TERMINAL &amp; CAFÉ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7c3ec494b795" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เขียนแผนการตลาด เพื่อการทำกำไรอย่างยั่งยืน]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%94-%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99-7190e92f214c?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7190e92f214c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 09 Mar 2019 01:05:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-09T01:05:21.600Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ในการทำสงครามก็ย่อมต้องมีการวางแผนการรบเพื่อเอาชนะอีกฝ่าย อาจใช้การดูจุดอ่อนของฝั่งตรงข้าม มองหาจุดอ่อนของเราเองเพื่อจะได้ระมัดระวังตัว ดูโอกาสที่จะเอาชนะ หรือดูจุดยุทธศาสตร์ต่างๆ ให้เราได้เปรียบ</p><p>ในสงครามธุรกิจก็ไม่ต่างกัน การวางแผนการตลาดถือเป็นอีกกลยุทธ์หนึ่งที่สำคัญมากในการทำธุรกิจ เพราะการเดินหน้าลุยทำธุรกิจแบบไม่มีการวางแผนก็มีสิทธิเกิดความผิดพลาด หรืออาจเกิดผลดีต่อธุรกิจน้อยเกินไปเมื่อเทียบกับเวลาและทรัพยากรที่ลงทุนไป ความสำคัญของการทำแผนการตลาดจึงอยู่ที่การดูความเป็นไปของธุรกิจในตลาดที่เรากำลังจะลงไปแข่งขัน ทำความเข้าใจจุดอ่อนจุดแข็งของตัวเราเอง โอกาสและความเสี่ยง และการกำหนดกลยุทธ์ในการทำงานเพื่อให้เกิดผลดีและผลกำไรสูงสุด</p><p>แผนการตลาดมีส่วนประกอบดังต่อไปนี้</p><p>ต่อไปนี้คือองค์ประกอบของแผนการตลาดว่าควรมีลักษณะอย่างไร และควรมีเนื้อหาอะไรในแต่ละส่วนบ้าง</p><p>1. สถานการณ์การตลาดในปัจจุบัน</p><p>องค์ประกอบแรกของแผนการตลาดนั้นได้แก่ภาพรวมของสถานการณ์การแข่งขันในตลาดธุรกิจในกลุ่มเดียวกันกับธุรกิจของเรา ไม่ว่าจะเป็นยอดขาย ต้นทุน กำไรของคู่แข่ง ช่องทางในการขาย รวมถึงอิทธิพลต่างๆ ที่ส่งผลต่อธุรกิจ ทั้งสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ สถานการณ์การเมืองปัจจุบัน เพื่อนำข้อมูลส่วนนี้ไปทำการวิเคราะห์จุดอ่อนจุดแข็ง โอกาสและความเสี่ยงของธุรกิจ หรือที่เรียกว่าการวิเคราะห์ SWOT ต่อ โดยข้อมูลส่วนนี้จะเป็นการรายงานสถานการณ์และข้อมูลต่างๆ เท่านั้น จะยังไม่มีการวิเคราะห์ข้อมูลใดๆ</p><p>2. การวิเคราะห์โอกาสทางการตลาด</p><p>นี่คือส่วนที่เริ่มนำข้อมูลจากหัวข้อที่แล้วมาวิเคราะห์ SWOT หรือก็คือ S-Strength (จุดแข็งของธุรกิจ ),</p><p>W-Weakness (จุดอ่อนของธุรกิจ) , Opportunity (โอกาสของการทำธุรกิจ) และ Threats (อุปสรรคในการทำธุรกิจ) เพื่อดูว่าสถานการณ์ในปัจจุบันเหมาะสำหรับการลงทุนและการแข่งขันหรือไม่ มีประเด็นอะไรที่ต้องระวังเป็นพิเศษ หรือบางกรณีอาจจะเห็นว่ามีโอกาสที่น่าสนใจที่ธุรกิจเราควรจะรีบเข้าไปจับ</p><p>3. วัตถุประสงค์</p><p>ส่วนนี้จะเป็นการกำหนดผลลัพธ์ของธุรกิจที่เราต้องการตามช่วงระยะเวลาของแผนการตลาดที่เราตั้งเอาไว้ ทั้งระยะสั้นและระยะยาว ไม่ว่าจะเป็นเป้าหมายโดยรวมของกิจการ เป้าหมายของแต่ละด้านในธุรกิจอย่างการเงินเช่น ยอดขาย หรือกำไร ซึ่งเป้าหมายทั้งหมดที่ตั้งไว้ในแต่ละส่วนควรมีลักษณะที่สอดคล้องกัน</p><p>4. กลยุทธ์ทางการตลาด</p><p>กลยุทธ์ทางการตลาดถือเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดในการทำธุรกิจ โดยปกติแล้วการกำหนดกลยุทธ์ทางการตลาดของแต่ละธุรกิจจะเริ่มต้นด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้หลัก STP เพื่อทำความเข้าใจกลุ่มลูกค้าที่เราจะเปลี่ยนให้มาเป็นลูกค้า เป้าหมายว่าเราต้องการอะไรจากการทำการตลาด และตำแหน่งทางการตลาดว่าแบรนด์เราอยู่ที่ระดับใดในใจลูกค้าเพื่อทำการตลาดให้ตรงกับภาพที่ลูกค้ามองเห็นหรือเพื่อให้ไปถึงเป้าหมายที่เราต้องการ โดยอธิบายหลัก STP คร่าวๆ ดังนี้</p><p>S-Segmentation คือการแบ่งส่วนของการตลาด โดยนิยมใช้ 4 ลักษณะดังนี้</p><p>1. แบ่งตามภูมิศาสตร์ ว่าเป็นในเมืองหรือชนบท</p><p>2. แบ่งตามประชากรศาสตร์ ตามเรื่องของอายุ เพศ หรือรายได้</p><p>3. แบ่งตามจิตวิทยา ดูตามฐานะทางสังคม หรือรูปแบบการดำเนินชีวิต</p><p>4. แบ่งตามพฤติกรรม สังเกตจากโอกาสที่ลูกค้าจะซื้อว่ามีความถี่แค่ไหน และความภักดีต่อแบรนด์มีมากเพียงใด</p><p>T-Targeting เป็นการกำหนดเป้าหมายในการทำการตลาด โดยเรามีหน้าที่ต้องมองให้ขาดว่าผู้บริโภคที่เป็นกลุ่มเป้าหมายเราเป็นใคร และต้องผลิตภัณฑ์ที่ออกมาในลักษณะใดเพื่อตอบสนองความต้องการของพวกเขา</p><p>P-Positioning คือการวิเคราะห์ว่าเราอยู่ตำแหน่งใดในตลาด เรามีความโดดเด่นทางด้านไหน หรือแม้กระทั่งว่าเราต้องการอยู่ที่จุดใดในใจของลูกค้า เพื่อดึงจุดแข็งและสร้างจุดเด่นนั้นให้กลายเป็นภาพลักษณ์ของเราไปอยู่ในใจของลูกค้า</p><p>5. แผนการดำเนินงาน</p><p>นี่คือส่วนที่เราจะอธิบายว่าเราจะนำกลยุทธ์การตลาดที่กำหนดไว้มาทำให้เกิดขึ้นจริงได้อย่างไร โดยอธิบายกระบวนการขั้นตอนต่างๆ ที่เราจะลงมือทำงานจริงๆ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของธุรกิจ และเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันทางธุรกิจ ซึ่งองค์ประกอบของแผนที่ดีต้องตอบคำถามเหล่านี้ได้ “ทำอย่างไรสำเร็จ” “ใช้ระยะเวลาเท่าใด” “ใครเป็นผู้ดำเนินงาน”</p><p>“ต้องเสียค่าใช้จ่ายเท่าไร” และที่สำคัญคือ “มีวิธีวัดผลความก้าวหน้าได้อย่างไร (KPI)”</p><p>6. แผนทางการเงิน</p><p>ในฝั่งรายได้นั้นแผนทางการเงินจะทำให้เราสามารถคาดคะเนยอดขายล่วงหน้าได้ และในด้านรายจ่ายก็จะสามารถประมาณการต้นทุนที่คาดว่าจะใช้ในด้านการผลิต การจัดจำหน่าย และการตลาดได้ ซึ่งเรานำความแตกต่างระหว่างรายได้กับรายจ่ายมาเป็นการคาดการณ์กำไรได้อีกด้วย หลังจากนั้นเราควรวิเคราะห์อัตราส่วนทางการเงินในมุมมองต่างๆ เพื่อวิเคราะห์ถึงสภาพคล่องทางการเงินว่ามีหมุนเวียนอยู่ในธุรกิจเท่าไร เพื่อที่เมื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินจะได้มั่นใจได้ว่าเรายังมีเงินไว้ดำเนินธุรกิจต่อไปอยู่ โดยอาจสมมุติเป็นสถานการณ์จำลองต่างๆ ในกรณีสถาการณ์ดี ปกติ หรือในกรณีที่สถานการณ์แย่ที่สุดเอาไว้ ว่าเราจะมีวิธีรับมืออย่างไร</p><p>7. แผนควบคุมการปฏิบัติงาน</p><p>องค์ประกอบสุดท้ายของแผนการตลาด เป็นการควบคุมดูแลและปรับปรุงการปฏิบัติงาน เพื่อที่จะได้ตรวจสอบและทบทวนผลที่ออกมาจากระบวนการที่ทำและดำเนินตามความจำเป็น ซึ่งถ้าหากเกิดข้อผิดพลาดหรือไม่เป็นตามแผนที่วางไว้ ก็ยังสามารถเตรียมแผนสำรองมารองรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปได้ ตัวอย่างเช่น เมื่อเกิดสงครามราคาเมื่อมีคู่แข่งตัดราคาหรือมีกิจกรรมส่งเสริมการขายที่ทำให้เราเสียเปรียบในระยะยาว การถูกลอกเลียนแบบสินค้าโดยไม่ผิดกฎหมาย หรือแม้กระทั่งการที่กลุ่มพนักงานรวมตัวหยุดงานก็เป็นสถานการณ์ฉุกเฉินที่เราควรมีแผนรับมือไว้บ้าง</p><p>ตัวอย่างของแผนการตลาด</p><p>อ่านมาถึงตรงนี้อาจจะยังนึกไม่ออกว่าแล้วแผนการตลาดหน้าตาเป็นอย่างไร? เราก็เลยลองเขียนออกมาให้ดูเป็นตัวอย่างกันชัดๆ เลย โดยยกตัวอย่างเป็นแผนการตลาดของธุรกิจร้านกาแฟ INCquity</p><p>สมมุติให้ incquity เป็นร้านกาแฟสดแห่งหนึ่งที่กำลังจะเปิดใหม่ในกรุงเทพ จะต้องมีการวางแผนธุรกิจคร่าวๆ อย่างไร</p><p>1. สถานการณ์ทางการตลาดในปัจจุบัน</p><p>ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา อัตราการเติบโตของธุรกิจกาแฟสดมีแนวโน้มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง อาจเป็นเพราะมีธุรกิจร้านกาแฟรายใหญ่ๆ จากต่างประเทศเข้ามาลงทุนและกระตุ้นตลาดกาแฟให้ตื่นตัวเป็นอย่างมาก อีกทั้งกระแสความนิยมในการดื่มกาแฟของคนไทยเริ่มเปลี่ยนไป จากที่นิยมกาแฟสำเร็จรูปก็เลือกที่จะหันเข้าร้านกาแฟสดแทน โดยพฤติกรรมส่วนใหญ่พบว่าลูกค้านั้นจะชอบร้านที่มีการตกแต่งสวยงามเป็นปัจจัยหลักในการตัดสินใจมากกว่ารสชาติกาแฟเสียอีก เพราะพวกเขาเชื่อว่าร้านที่จัดแต่งดีจะทำให้เกิดบรรยากาศที่รื่นรมย์ในการดื่มกาแฟมากขึ้น</p><p>ซึ่งจากผลสำรวจพบว่าคนในกรุงเทพนั้นดื่มกาแฟเฉลี่ยคนละ 1.5 แก้ว/วัน ด้วยตัวเลขที่ค่อนข้างสูงนี้ทำให้ตลาดมีการแข่งขันกันค่อนข้างรุนแรง และมีผู้คนสนใจกันเป็นอย่างมาก ซึ่งในส่วนแบ่งทางการตลาดนั้นอาจมีร้านกาแฟที่เป็นแฟรนไชส์จากต่างประเทศมาคอยจับลูกค้าระดับบนเนื่องจากราคาโดยเฉลี่ยที่ค่อนข้างสูงถึง 75 บาทขึ้นไปต่อแก้ว อย่าง Starbucks ที่เป็นร้านกาแฟที่เป็นผู้นำตลาดในสายนี้ ต่อมาคือกาแฟที่นักลงทุนต่างประเทศเข้ามาสร้างแบรนด์ในไทยอย่างเช่น</p><p>Coffee World หรือ Coffee Beans ที่ก่อนหน้านี้จับลูกค้าระดับกลางถึงสูง แต่ตอนนี้เน้นตลาดลูกค้าที่มีกำลังซื้อเท่านั้นแล้ว และแบบที่เป็นร้านกาแฟที่คนไทยลงทุนเองหรือเปิดในรูปแบบแฟรนไชส์ก็จะมีตั้งแต่ขนาดเล็กๆ ที่เราไม่ค่อยได้ยินชื่อจนไปถึงร้านใหญ่ๆ อย่าง Black Canyon ซึ่งราคาก็จะมีความหลากหลายมาก</p><p>2. การวิเคราะห์โอกาส</p><p>จากสถานการณ์การตลาดข้างต้นสามารถวิเคราะห์ SWOT ได้ดังนี้</p><p>S-Strength : เมื่อดูจากพฤติกรรมผู้บริโภคแล้ว จะเห็นว่าจุดแข็งของ INCquity Coffee อยู่ที่การให้ความสำคัญกับการจัดร้านให้มีความสวยงามและน่านั่ง ความสะอาด และความสะดวกสบายของลูกค้าเป็นอันดับแรก ซึ่งการบริการที่น่าประทับใจและเป็นมิตรกับลูกค้าก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่สำคัญในการที่ทำให้ลูกค้ารักในแบรนด์โดยไม่ได้สนใจในเรื่องราคาสักเท่าไร คุณค่าของร้านจึงช่วยให้เราตั้งราคาสูงขึ้นมาได้กว่าร้านทั่วๆ ไป ซึ่งทางร้านจะมีการจัดฝึกอบรมระเบียบของพนักงานเป็นอย่างดี</p><p>W-Weakness : ในตอนเริ่มต้นยังไม่มีลูกค้าประจำ จึงต้องใช้กลยุทธ์มากขึ้นในการโปรโมทให้ลูกค้ารู้จัก หรือทำโปรโมชั่นต่างๆ สัก 3-4 เดือน โดยต้องยอมลงทุนในส่วนนี้มากหน่อย</p><p>O-Opportunity : เมื่อสำรวจแล้วพบว่าร้านกาแฟที่เป็นคู่แข่งส่วนมากไม่ได้บริหารด้วยตัวเจ้าของร้านเอง อาจทำให้ พนักงานในร้านส่วนมากขาดระเบียบวินัยในการบริการ โดยเราสามารถพัฒนาในส่วนนี้ให้เหนือกว่าได้ รวมถึงแนวโน้มพฤติกรรมคนกรุงเทพที่หันมาดื่มกาแฟสดมากขึ้น แทนที่จะเป็นกาแฟสำเร็จรูป ก็ทำให้ร้านเราซึ่งเน้นคุณภาพเม็ดกาแฟคั่วสดเองที่ร้านน่าจะมีโอกาสดีที่จะสร้างความประทับใจให้ลูกค้าได้ไม่ยาก</p><p>T-Threat : โอกาสสร้างแบรนด์ขึ้นมาใหม่เป็นเป็นไปได้ค่อนข้างยาก เนื่องจากการแข่งขันค่อนข้างรุนแรงและมีการแย่งชิงพื้นที่ในการทำธุรกิจสูง ทำให้ในพื้นที่ทำเลดีๆ อย่างแถวสยาม สีลม หรือห้างสรรพสินค้า มีราคาที่สูงและยากที่จะเปิดตัวในแถบนั้นได้ได้ถ้าหากไม่มีสายสัมพันธ์ที่ดีมาก่อน</p><p>3. วัตถุประสงค์</p><p>INCquity Coffee มีเป้าหมายทางการเงินดังนี้</p><p>- มีรายได้จากยอดขายวันละประมาณ 6,000 บาท ด้วยกาแฟราคาเฉลี่ยที่ 60 บาท/แก้ว โดยคาดหวังว่าจะขายกาแฟได้</p><p>70-100 แก้วต่อวัน</p><p>- สร้างชื่อของแบรนด์ให้เป็นที่รู้จักของผู้บริโภคเพิ่มขึ้น 30% ภายในสิ้นปีถัดไป</p><p>4. กลยุทธ์ทางการตลาด</p><p>วิเคราะห์ STP</p><p>S-Segmentation : กลุ่มของผู้ที่ดื่มกาแฟ</p><p>T-Target : มีตลาดเป้าหมายเน้นไปทางผู้บริโภคที่มีกำลังซื้อปานกลางถึงสูง อาจเป็นนักธุรกิจ นักศึกษา คนทำงาน หรือแม้แต่นักท่องเที่ยวที่ต้องการพักผ่อนหย่อนใจ หรือกำลังหาบรรยากาศที่รื่นรมย์ สะอาด และสร้างความสะดวกสบายในการทำงานหรืออ่านหนังสือ</p><p>P-Positioning : ร้าน INCquity Coffee นั้นจัดอยู่ในกลุ่มกาแฟราคาปานกลางในท้องตลาด แต่เน้นสร้างความประทับใจให้ผู้บริโภคจากการตกแต่งบรรยากาศของร้านและบริการที่เอาใจใส่และเป็นมิตร สำหรับผู้ที่หาที่พักผ่อนไปกับบรรยากาศ นั่งทำงาน นั่งอ่านหนังสือ แบบไม่เร่งรีบ ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับกลางค่อนไปทางสูง</p><p>การจัดการผลิตภัณฑ์ : ในอนาคตอาจมีการคิดค้นสูตรกาแฟใหม่ๆ ให้มีหลากหลายรสชาติ หรือกลิ่นหอมตามความต้องการของผู้บริโภค รวมถึงมีการผลิตสินค้าควบคู่อย่างคุกกี้ เค้ก ไอศกรีมนำมาเป็นธุรกิจเสริมร่วมกับกาแฟ เพื่อดึงกลุ่มลูกค้าให้มีความสนใจเพิ่มมากขึ้น โดยในเรื่องของบรรจุภัณฑ์นั้นทางร้านจะใช้วัสดุที่ไม่สร้างมลภาวะอย่างกระดาษแทนแก้วพลาสติก เพื่อรับผิดชอบต่อสภาพแวดล้อม ซึ่งจะมีการออกแบบให้ดูดีและมีคุณค่า</p><p>การกำหนดราคา : เนื่องจากเน้นผู้บริโภคที่มีกำลังซื้อปานกลางจึงกำหนดราคาที่ไม่สูงมากนัก โดยราคาเฉลี่ยอยู่ที่</p><p>60 บาท/แก้ว</p><p>การจัดจำหน่าย : ในช่วงเริ่มต้นจะขายหน้าร้าน หากมีลูกค้าสนใจเพิ่มขึ้นแต่ไม่สะดวกมาที่ร้านอาจมีบริการส่งถึงที่ในภายหลัง</p><p>การวิจัยทางการตลาด : มีการจัดแบบสอบถามถึงความพึงพอใจของลูกค้าเพื่อนำสิ่งที่ยังดีไปพัฒนาในครั้งต่อๆ ไป</p><p>5. แผนการดำเนินงาน</p><p>เพื่อให้ร้านเป็นที่รู้จัก INCquity Coffee ต้องใช้เงินก้อนแรกประมาณ 20,000 บาทในการจัดแคมเปญเปิดตัว โดยแจกกาแฟวันแรกฟรี เมื่อลูกค้ากด Like เพจบน Facebook เพื่อสร้างความตื่นเต้นและเกิดกระแสปากต่อปากถึงร้านกาแฟใหม่ในหมู่ลูกค้า อีกทั้งยังเป็นการสร้างช่องทางให้ไปถึงลูกค้าได้ตลอดเวลาบนโลกออนไลน์ โดยทางร้านอาจมีการจัดแคมเปญอยู่ในทุกๆ 2-3 เดือนเพื่อกระตุ้นให้ลูกค้าเกิดความสนใจอย่างต่อเนื่อง ซึ่งตรงจุดนี้ต้องมีการวัดผลไว้อยู่ทุกครั้งว่าแต่ละกิจกรรมเพิ่มจำนวนลูกค้าได้มากขนาดไหน และกิจกรรมแบบใดที่ลูกค้าจะให้ความสนใจมากที่สุด</p><p>6. แผนการเงิน</p><p>ในตอนเริ่มแรกทางร้านจะใช้เงินลงทุนประมาณ 1,000,000-1,500,000 บาท โดยแบ่งเป็นการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรอย่าง ค่าก่อสร้าง ตกแต่งสถานที่ และค่าอุปกรณ์ต่างๆ ไป 90% โดยอีก 10% ที่เหลือจะเป็นเงินทุนหมุนเวียนสำหรับค่า วัตถุดิบสินค้า (กาแฟ) ค่าภาชนะ ค่าพนักงาน รวมถึงค่าเช่าที่ต่างๆ ซึ่งทั้งหมดนี้สามารถปรับเพิ่ม-ลดได้ตามความเหมาะสม โดยค่าใช้จ่ายทั้งหมดต่อเดือนอาจแยกได้คร่าวๆ ดังนี้</p><p>- ต้นทุนกาแฟต่อเดือน (120 แก้ว x 18 บาท/แก้ว x 30 วัน) 64,800 บาท/เดือน</p><p>- ค่าจ้างพนักงาน (ทำความสะอาด+พนักงานร้าน) 18,000 บาท/เดือน</p><p>- ค่าเช่าพื้นที่ 30,000 บาท/เดือน</p><p>- ค่าน้ำ ค่าไฟ 7,000 บาท/เดือน</p><p>- ค่าจิปาถะ (ค่าโปรโมท ค่าการตลาด ค่าขนส่ง) 5,000 บาท/เดือน</p><p>รวมงบประมาณต่อเดือน 124,800 บาท/เดือน</p><p>รวมรายได้จากการขายต่อเดือน (120 แก้ว x 60 บาท/แก้ว x 30 วัน) 216,000 บาท/เดือน</p><p>รวมกำไรโดยประมาณต่อเดือน (216,000 – 124,800) 91,200 บาท/เดือน</p><p>7. แผนควบคุมการปฏิบัติงาน</p><p>ในส่วนของแผนปฏิบัติงานทาง INCquity Coffee ได้มีการทำแบบประเมินความพึงพอใจของลูกค้าอยู่เสมอเพื่อทำการปรับปรุงแก้ไขให้ตรงความค้องการลูกค้ามากขึ้น และยังมีแผนการงานเงินสำรองกรณีฉุกเฉินต่างๆ รวมถึงให้ความสำคัญกับสินค้าเสริมอื่นๆ อย่างพวกเค้ก คุกกี้ หรือเบเกอรี่ต่างๆ เผื่อเกิดกรณีที่กาแฟขาดนำเข้าขาดแคลนหรือไม่เป็นที่นิยมแล้ว เป็นต้น</p><p>นี่เป็นเพียงอีกตัวอย่างคร่าวๆ ของการทำแผนการตลาดขึ้นมาสักแผนหนึ่ง ซึ่งในความเป็นจริงแล้วอาจต้องทำให้ละเอียดกว่านี้เพื่อเป็นแนวทางและสร้างความราบรื่นในการทำธุรกิจ มุมมองทางการตลาดและไหวพริบก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่บรรดาผู้ประกอบการควรฝึกไว้ เพราะทุกอย่างอาจไม่ได้เป็นไปตามแผนเสมอไป การหัดแก้ปัญหาเฉพาะหน้าจึงเป็นทักษะที่ต้องมีควบคู่ไปกับวางแผน หากมีทั้งอย่างนี้แล้ว ความสำเร็จก็อยู่ใกล้แค่นิดเดียว</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7190e92f214c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เทคนิคการเขียน blog / บทความ ให้มีประสิทธิภาพ]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99-blog-%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1-%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E-f768b8e016e3?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f768b8e016e3</guid>
            <category><![CDATA[blog]]></category>
            <category><![CDATA[การเขียนบทความ]]></category>
            <category><![CDATA[การเขียนบล็อก]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 25 Feb 2019 08:43:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-02-25T08:43:33.460Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เทคนิคการเขียน blog / บทความ ให้มีประสิทธิภาพ</p><p>เคยคิดอยากจะเขียนบล็อกมานานแล้ว แต่เขียนไม่ออกสักที เลยค้นข้อมูลดูจนพอได้ไอเดียคร่าวๆ วันนี้ขอประเดิมบทความแรกด้วยวิธีเขียน Blog นี่แหละ ตัวผมเองจะได้กลับมาทบทวนบทความนี้บ่อยๆด้วย</p><p>เนื้อหาในบทความนี้ก็จะอธิบายขั้นตอนต่างๆในการเริ่มเขียน Blog เพื่อที่จะช่วยให้เราจัดระเบียบความคิด และถ่ายถอดออกมาได้มีประสิทธิภาพขึ้น โดยจะอธิบายแบ่งออกเป็นหลัก 4 ขั้นใหญ่ๆคือ กำหนดเป้าหมาย (Targeting), วางโครงร่าง (Outline), การเขียน (Writing) และการตรวจทาน (Review)</p><p>กำหนดเป้าหมาย (Targeting)</p><p>ก่อนจะเริ่มเขียนบทความหรือ blog ต่างๆนั้น เราควรจะสรุปข้อมูลต่างๆของเรื่องที่จะเขียนก่อน เพื่อที่จะให้เราเข้าใจ วางโครงเรื่อง และเขียนเนื้อหาออกมาได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น สิ่งที่เราควรถามตัวเองก่อนจะเริ่มเขียน blog หรือบทความใดๆนั้น มีคร่าวๆดังนี้</p><p>หัวข้อที่จะเขียน เนื้อหาที่เราจะเขียนนั้น จะครอบคลุมถึงเรื่องอะไรบ้าง (ซึ่งเรื่องหนึ่งเรื่องไม่ควรครอบคลุมกว้างจนเกินไป)</p><p>จุดประสงค์ของเนื้อหา อย่างเช่น เพื่อให้ความรู้ เพื่อให้ความบันเทิง เพื่อแสดงความคิดเห็น เพื่อโน้มน้าว ฯลฯ ซึ่งโทนในการเขียนก็จะแตกต่างกันไปตามวัตถุประสงค์ด้วยเช่นกัน</p><p>กลุ่มผู้อ่าน ใครคือผู้อ่านหลักในเนื้อเรื่องที่เราจะเขียน อายุ เพศ อาชีพ, สิ่งเรานี้จะทำให้เราออกแบบสำนวนในการเขียนให้เหมาะสมได้มากขึ้น</p><p>แหล่งข้อมูล จัดเตรียมแหล่งข้อมูลที่เราจะนำไว้ใช้ เพื่อง่ายต่อการอ้างอิงระหว่างการเขียน</p><p>การวางโครงร่าง (Outline)</p><p>หลังจากได้เป้าหมายมาแล้ว ก็ถึงเวลาที่เราจะวางโครงเรื่อง โดยการกำหนดภาพรวมกว้างๆของบทความที่เราและแบ่งเป็นกลุ่มเนื้อหาย่อยๆ ซึ่งโครงร่างของบทความทั่วไปจะประกอบด้วยเนื้อหาเรียงตามลำดับดังนี้</p><p>บทนำ – จะเป็นการเกริ่นนำเข้าเรื่อง โดยพยายามผูกกับปัญหาหรือประสบการณ์ที่ผู้อ่านอาจจะได้เจอ เพื่อเชื่อมโยงผู้อ่านกับเนื้อหาเข้าด้วยกัน</p><p>เนื้อเรื่อง – outline ในส่วนนี้ควรจะเป็น list ของหัวข้อใหญ่และหัวข้อย่อยสั้นๆ เพื่อเป็นแนวทางให้เราในเวลาเริ่มลงมือเขียนจริง</p><p>สรุป – กล่าวสรุปถึงเนื้อหาที่ได้กล่าวไปแล้ว และแหล่งข้อมูลที่อาจเป็นประโยชน์เพิ่มเติมต่อผู้อ่าน</p><p>ตัวอย่างการวางโครงเรื่องของบทความนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/1*d9SaxVg2-TP7GTVemHbp2A.png" /></figure><p>ลงมือเขียน (Writing)</p><p>หลังจากวางแผนและพอจะเห็นภาพบทความของเราลางๆแล้ว ตอนนี้ก็ถึงเวลาลงมือเขียนจริงแล้วครับ โดยการเขียนนี้ ให้เขียนเพื่อขยายหัวข้อต่างๆที่เราได้ outline เอาไว้ ทั้งนี้บทความที่ดี มีลักษณะดังนี้</p><p>มีเอกภาพ – คือมีการดำเนินเรื่องราวไปในทางเดียวกัน ตามจุดประสงค์หรือเป้าหมายที่ตั้งไว้มีสัมพันธภาพ – มีความเชื่อมโยงระหว่างหัวข้อหลักและหัวข้อย่อยได้อย่างกลมกลืนมีการเน้นความสำคัญ – มีการใช้สัญลักษณ์เพื่อให้ผู้อ่านเน้นความสำคัญของส่วนต่างๆได้ง่ายมีความกระจ่าง – สามารถอธิบายหัวข้อต่างๆได้ชัดเจนและครอบคลุมระดับความรู้ของกลุ่มผู้อ่าน</p><p>อย่างไรก็ตาม การเขียนในขั้นนี้ยังไม่จำเป็นจะต้องทำให้สมบูรณ์ แต่พยายามให้มีไอเดียไหลออกมาให้ได้มากที่สุด และเกิดเนื้อเรื่องที่สามารถประติดประต่อกันได้ในระดับหนึ่ง (เราสามารถมาปรับแต่งสำนวนและข้อความได้ในขั้นนอนการ ตรวจทาน ซึ่งจะกล่าวถึงถัดไป)</p><p>ตรวจทาน (Review)</p><p>หลังจากทำการเขียนเสร็จเรียบร้อย ก็ควรมีการตรวจทาน ปรับสำนวน เพิ่ม/ตัด คำเพื่อให้เนื้อหาที่มีอยู่เป็นเอกลักษณ์มากขึ้น ให้ตั้งข้อสังเกตุกับตัวเองว่า บทความที่เราเขียนขึ้นนั้น ตอบโจทย์เป้าหมายที่เราได้ตั้งไว้กับกลุ่มผู้อ่านหรือเปล่า มีความเป็นเอกภาพและสัมพันธภาพมากน้อยแค่ไหน โดยอาจจะเก็บบทความไว้สัก 2-3 วันก่อนนำมาอ่านใหม่ก็อาจจะทำให้เราได้เห็นสิ่งที่สามารถปรับปรุงให้ดียิ่งๆขึ้นได้</p><p>สุดท้ายนี้ขอให้ผู้อ่านทุกท่านมีความสุขกับการเขียนนะครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f768b8e016e3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[คุณสมบัติของการเป็นที่ปรึกษาธุรกิจที่ดี “Characteristics of a Good Business Consultant”]]></title>
            <link>https://medium.com/@wongnaiico/%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5-characteristics-of-a-good-business-consultant-c151052c1cee?source=rss-62ab662f6ee7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c151052c1cee</guid>
            <category><![CDATA[ที่ปรึกษาธุรกิจ]]></category>
            <category><![CDATA[ที่ปรึกษาร้านอาหาร]]></category>
            <category><![CDATA[ธุรกิจร้านอาหาร]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Omm Krishnabhong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 16 Feb 2019 02:54:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-02-16T02:54:41.402Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ปัจจุบัน การดำเนินธุรกิจต่างๆของผู้ประกอบการ มีแนวโน้มการการใช้บริการที่ปรึกษาธุรกิจมากขึ้น ทั้งในสถานประกอบการขนาดใหญ่ และสถานประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม หรือ SMEs เนื่องจากสถานประกอบการไม่สามารถมีความรู้ความชำนาญในการบริหารจัดการครบทุกด้านตามที่ต้องการ เนื่องจากมีทรัพยากร หรือบุคลากรที่จำกัด นอกจากนี้ การขาดความชำนาญในบางด้านของธุรกิจ ทำให้ผู้ประกอบการขาดความสามารถในการแข่งขันกับคู่แข่งขันจากต่างประเทศ หรือแม้กระทั่งคู่แข่งในขนาดเดียวกัน จึงนับว่าเป็นโอกาสที่ดีของที่ปรึกษาธุรกิจ เพราะผู้ประกอบการจำนวนมากต้องมองหาผู้ช่วย เช่น ที่ปรึกษาธุรกิจ มาเติมเต็มสิ่งที่ขาดนั่นเอง</p><p>ภายใต้กิจกรรมส่งเสริมพัฒนาที่ปรึกษาธุรกิจขนาดเล็ก (Small Business Counselor, APEC IBIZ) หลักสูตรการให้คำปรึกษาและบทบาทหน้าที่ของที่ปรึกษา ได้ยกตัวอย่างคำจำกัดความของการให้คำปรึกษา เช่น</p><ol><li>การให้คำปรึกษา เป็นความร่วมมือระหว่างที่ปรึกษาและผู้ประกอบการที่จะทำให้ผู้ประกอบการรู้จักตนเองและสามารถตัดสินใจด้วยตนเอง</li><li>การให้คำปรึกษา คือ การช่วยผู้ประกอบการให้รู้จักตรวจสอบและวิเคราะห์ปัญหาของตนเอง และรู้จักวิธีแก้ปัญหาที่จะเป็นไปได้ รู้จักเลือกและทดลองแก้ปัญหาที่คิดว่าจะได้ผลดีที่สุด</li></ol><p>จากที่กล่าวมาข้างต้น จะเห็นว่าการเป็นที่ปรึกษาธุรกิจนั้น ต้องทำงานใกล้ชิดกับผู้ประกอบการ ซึ่งผู้ที่ต้องการเตรียมตัวเป็นที่ปรึกษาธุรกิจที่ดี และสามารถอยู่ในวงการธุรกิจที่ปรึกษาได้อย่างยั่งยืนนั้น ควรต้องพัฒนาตนเองให้มีคุณสมบัติ ดังนี้</p><ol><li>การตัดสินใจที่ดี (Good Judgment) ที่ปรึกษาจะต้องมีการตัดสินใจที่ดีเมื่อต้องเผชิญกับปัญหา ไม่ควรด่วนสรุป ควรใช้เวลาในการพิจารณาข้อเท็จจริงและข้อมูลจากบุคคลที่เกี่ยวข้องก่อนที่จะทำการตัดสินใจ บางครั้งที่ปรึกษาคล้อยตามความคิดเห็นของพนักงานในสถานประกอบการมากเกินไป ส่งผลให้การตัดสินใจผิดพลาดได้</li><li>การทำงานเป็นทีม (Team Player) ที่ปรึกษาต้องแสดงให้เห็นถึงการทำงานเป็นทีม มีความตั้งใจที่จะเรียนรู้จากสมาชิกในทีม เห็นคุณค่าและความเชี่ยวชาญของผู้อื่น ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการสร้างความสัมพันธ์ความร่วมมือให้เกิดขึ้น</li><li>ทักษะการสื่อสารที่ดี (Good Communication Skills) ที่ปรึกษาควรมีทักษะการสื่อสารทั้งทักษะการพูดและทักษะการเขียน ควรสื่อสารความคิดเห็นผู้ประกอบการได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งนอกเหนือจากภาษาอังกฤษแล้ว ที่ปรึกษาอาจเรียนรู้ภาษาอื่นๆ เพิ่มเติม ก็จะเป็นประโยชน์ ไม่ต้องใช้ล่ามแปลภาษา เนื่องจาก ในบางประเทศพนักงานและเอกสารต่างๆ ใช้ภาษาท้องถิ่นในการสื่อสาร นอกจากนี้ ในระหว่างขั้นตอนการให้คำปรึกษา ที่ปรึกษาต้องมีการพบกับผู้ประกอบการที่มีบุคลิกลักษณะความแตกต่างกัน การมีทักษะการฟังที่ดีมีส่วนช่วยในการกระตุ้นให้ผู้ประกอบการพูดได้อย่างอิสระ เกิดการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารระหว่างกัน เข้าใจความต้องการของผู้ประกอบการ และในท้ายที่สุดทำให้กระบวนการให้คำปรึกษามีประสิทธิภาพมากขึ้น</li><li>ความรู้ความเชี่ยวชาญ (Expert Knowledge) ผู้ประกอบการมักเลือกใช้บริการที่ปรึกษาภายนอกด้วยเหตุผลสองประการ คือ 1) ผู้ประกอบการคาดว่าที่ปรึกษามีความเชี่ยวชาญมากกว่าทรัพยากรที่มีอยู่ภายในสถานประกอบการ หรือ 2) ผู้ประกอบการไม่มีเวลาเพียงพอในการแก้ปัญหาหรือดำเนินการกิจกรรมต่างๆ ภายในสถานประกอบการ ดังนั้น ในฐานะที่ปรึกษาธุรกิจ ควรมีความรู้ที่หลากหลาย รู้ว่าเมื่อไหร่ควรถามคำถามและรู้ว่าที่ไหนเป็นแหล่งที่มาในการหาคำตอบแนวทางแก้ไขปัญหา ซึ่งที่ปรึกษาธุรกิจควรศึกษาหาความรู้ให้เป็นปัจจุบันตลอดเวลา โดยการอ่านวารสารนิตยสารและเว็บไซต์ที่ให้ข้อมูล องค์ความรู้ต่างๆ การเข้ารับการฝึกอบรม สัมมนา การแลกเปลี่ยนความรู้ผ่านทางเครือข่ายที่ปรึกษา ที่ปรึกษาธุรกิจควรรู้วิธีการนำทฤษฎีไปสู่การปฏิบัติและการฝึกฝนความชำนาญในการใช้เครื่องมือที่เหมาะสม เช่น ซอฟต์แวร์ เพื่อให้สามารถให้คำปรึกษาแก่สถานประกอบการได้อย่างมีประสิทธิภาพ</li><li>กำหนดบทบาทและความรับผิดชอบ (Roles and Responsibilities) เป็นสิ่งสำคัญสำหรับที่ปรึกษาในการกำหนดขอบข่ายหน้าที่ความรับผิดชอบให้ชัดเจนว่าสิ่งใดสามารถทำได้ สิ่งใดไม่สามารถทำได้ตั้งแต่เริ่มต้นก่อนการให้บริการผู้ประกอบการแต่ละราย เนื่องจาก ผู้ประกอบการมีความคาดหวัง มุมมองต่อหน้าที่ความรับผิดชอบความสามารถของที่ปรึกษาแตกต่างกันไป ผู้ประกอบการบางรายคาดว่าที่ปรึกษาเป็นพระเจ้าที่สามารถช่วยแก้ปัญหาได้ทุกเรื่อง บางรายคาดว่าที่ปรึกษาเป็นเพียงผู้มาช่วยแก้ไขงานในบางเรื่องเท่านั้น</li><li>ความเข้าใจในธุรกิจของผู้ประกอบการ (Understand Entrepreneur’s Business) ที่ปรึกษาควรศึกษาข้อมูลด้านต่างๆ ที่เกี่ยวกับธุรกิจของผู้ประกอบการก่อนเริ่มต้นขั้นตอนการให้บริการปรึกษาแนะนำ การทำความเข้าใจธุรกิจและนำเสนอคำแนะนำ ทางเลือกต่างๆที่เหมาะสม โดยนำเสนอทั้งข้อดีและข้อเสียของแต่ละทางเลือก ทั้งนี้ ที่ปรึกษาควรนำเสนอและประเมินทางเลือกในการจัดการธุรกิจให้แก่ผู้ประกอบการ โดยมีประเด็น ดังนี้ – ค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน – ความเสี่ยงและผลตอบแทน – คำนึงถึงกลยุทธ์ทางธุรกิจในภาพรวมของสถานประกอบการ – แนวทางการดำเนินงานร่วมกับส่วนต่างๆของสถานประกอบการ</li><li>การมีส่วนร่วมกับที่ปรึกษาอื่นๆ (Involve Other Consultants) การตอบคำถามว่า “ผมไม่ทราบ” อาจจะเป็นคำตอบที่ดีกับบางคำถาม แต่จะเป็นคำตอบที่ดีขึ้น ถ้าตอบว่า “ผมไม่ทราบ แต่ผมรู้จักท่านหนึ่งที่ช่วยให้คำตอบคุณได้” ที่ปรึกษาไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่างและไม่เป็นการเสียศักดิ์ศรีเลยในกรณีที่ตอบคำถามไม่ได้ แต่ที่ปรึกษาสามารถแนะนำที่ปรึกษาท่านอื่นได้ เช่น ผู้ประกอบการมีปัญหาที่เกี่ยวข้องกับประเด็นทางกฎหมาย ที่ปรึกษาควรหาทางแนะนำให้ผู้ประกอบการรู้จักที่ปรึกษากฎหมายที่จะช่วยหาทางออกในการแก้ไขปัญหา ดังนั้น การทำงานร่วมกันเป็นเครือข่ายที่ปรึกษาจะสามารถให้บริการที่หลากหลาย มีความยืดหยุ่นและตอบสนองความต้องการของผู้ประกอบการได้มากขึ้น</li><li>การรักษาชื่อเสียง (Reputation) ที่ปรึกษาต้องรักษาชื่อเสียงของตนเอง ถ้ามีเรื่องที่ทำให้เสียภาพพจน์และชื่อเสียงแล้ว โอกาสที่จะสร้างความน่าเชื่อถือในวงการธุรกิจที่ปรึกษาทำได้ค่อนข้างยาก คุณค่าของการเป็นที่ปรึกษามีทั้งหน้าที่ความรับผิดชอบ (Accountability &amp; Responsibility) และความซื่อสัตย์ (Integrity) ดังนั้น ที่ปรึกษาต้องเลือกผู้ประกอบการที่ประกอบธุรกิจถูกกฎหมายและไม่ผิดจริยธรรม ให้คำปรึกษาด้วยความระมัดระวัง ภายใต้ข้อมูลที่เป็นจริง ถูกต้องและมีเหตุผล โดยสรุปคือการมีจรรยาบรรณต่อวิชาชีพที่ปรึกษานั่นเอง นอกจากนี้ ที่ปรึกษาต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้รับบริการ โดย ทำงานซื่อตรงต่อผู้ประกอบการด้วยความเต็มใจและความสามารถตามคุณภาพและมาตรฐาน รวมทั้งการรักษาข้อมูลของผู้ประกอบการ อาทิ ข้อมูลส่วนตัว ข้อมูลทางธุรกิจ ความลับทางการค้า กระบวนการทางเทคนิคต่างๆ เป็นต้น</li></ol><p><strong>What makes a good consultant?</strong> เป็นหนึ่งในบทความจาก The Definitive Guide to UK Consulting Firms ที่ได้สัมภาษณ์ผู้ประกอบการชั้นนำทางธุรกิจถึงคุณสมบัติที่ต้องการจากที่ปรึกษาธุรกิจ สรุปดังนี้</p><p>&gt;&gt; ความเป็นผู้ประกอบการ สติปัญญา ความอยากรู้อยากเห็นและความยืดหยุ่น (entrepreneurial, intellectual and show curiosity and resilience)</p><p>&gt;&gt; เข้าใจในสาขาความเชี่ยวชาญที่ตนเองเลือกให้บริการ (understand the area in which they have chosen to work)</p><p>&gt;&gt; ความรอบรู้ทางวิชาการและความสนใจด้านอื่นๆ (well rounded academically and have other interests)</p><p>&gt;&gt; อยากรู้อยากเห็นและมีความสนใจในการแก้ปัญหา (curiosity and interest in solving problems)</p><p>&gt;&gt;คิดและตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วในสถานการณ์เร่งด่วน (ability to think on their feet)</p><p>&gt;&gt;ทำงานภายใต้สภาวะความกดดัน หรือในเวลาอันจำกัด (work under pressure)</p><p>&gt;&gt;สามารถจัดการกับความไม่แน่นอนและควบคุมสถานการณ์ได้ดี (be adept at /dealing with uncertainty)</p><p>&gt;&gt;ทักษะในการสื่อสารกับผู้ประกอบการ (ability to communicate effectively)</p><p>&gt;&gt;เข้าใจความต้องการของผู้ประกอบการ (understand entrepreneur’s need)</p><p>&gt;&gt;ความฉลาดทางอารมณ์และทักษะการสร้างสัมพันธภาพกับผู้อื่น (emotional intelligence &amp; interpersonal skills)</p><p>&gt;&gt;คุณลักษณะแห่งการประจักษ์ถึงศักยภาพของตัวเรา ที่สามารถจะเปลี่ยนแปลง และเลือก กำหนด ชะตาชีวิตตัวเองได้ (proactive)กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ (eagerness to learn)</p><p>&gt;&gt;มีรอยยิ้มบนใบหน้า (have a smile on their face)</p><p>&gt;&gt;มีชีวิตชีวา (be sparky)</p><p>&gt;&gt;ความยืดหยุ่นในการทำงาน (flexibility)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c151052c1cee" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>