<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Xanthippi on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Xanthippi on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@xl-thoughts?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*APlv1Z3ZQkHxtll--3hoMw@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Xanthippi on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 16:19:48 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@xl-thoughts/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Σκέψεις περί ύπαρξης και ανυπαρξίας]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/%CF%83%CE%BA%CE%AD%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%CF%8D%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CF%85%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%AF%CE%B1%CF%82-c8af3ecc26a0?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c8af3ecc26a0</guid>
            <category><![CDATA[νόημα]]></category>
            <category><![CDATA[thoughts]]></category>
            <category><![CDATA[greek]]></category>
            <category><![CDATA[ζωή]]></category>
            <category><![CDATA[meaning-of-life]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 03 Oct 2020 22:39:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-10-03T22:39:32.841Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Απόγευμα Σεπτέμβρη. Το αεράκι φυσάει δροσερό και ανέμελο στο Κακόβατο. Η παραλία κυματίζει ρυθμικά και ξέγνοιαστα. Δεν ενοχλείται από το νόημα της ζωής, πάραυτα δίνει νόημα σε τουλάχιστον μια ζωή. Η άμμος αφήνεται στα χέρια μου ελεύθερη, χωρίς αντιστάσεις, δίχως προβληματισμούς για την ελευθερία της, την διαχείριση της ελευθερίας της και το στίγμα που θα αφήσει όσο είναι εν ζωή. Απλά υπάρχει προσφέροντας χαρά και ανάπαυση.</p><p>Παρατηρώ την παραλία, πως αφήνεται στην αλλαγή χωρίς προβληματισμούς, πως η άμμος δίχως παράπονα της παραχωρεί χώρο. Κάθε φορά που ανοιγοκλείνω τα μάτια μου τα παράλια είναι λίγο διαφορετικά. Άμμος και θάλασσα συνυπάρχουν αβίαστα και ανάλογα των συνθηκών αναπροσαρμόζονται ειρηνικά. Κάποιος θα μπορούσε να δει αλλοιώσεις μέσα από τον χορό τους και θάνατο της παλιάς γνώριμης εικόνας. Όμως, πώς κανείς να δει καταστροφή στην φυσική ισορροπία;</p><p>Κάπου εκεί χάνομαι ακόμα πιο βαθιά συνάμα στις σκέψεις μου και στην στιγμή. Αντιστεκόμαστε τόσο σθεναρά στην αλλαγή και στον θάνατο. Ξοδεύουμε τόση ενέργεια στον φόβο γύρω από αυτό, πριν έρθουμε ουσιαστικά αντιμέτωποι με αυτό. Η εξέλιξη όμως που κυνηγάμε βασίζεται σε ισσοροπία. Δεν κρύβει καλό ή κακό, θρησκεία ή πλούτη. Η ζωή είναι απλά ένα διάλειμμα μέσα στην ανυπαρξία μας και επιλέγουμε να συγκεντρωθούμε στην επερχόμενη ανυπαρξία αντί στην τωρινή μας ύπαρξη. Γιατί; Σπαταλάμε την ύπαρξη μας σκεπτόμενοι την ανυπαρξία μας και παραμένουμε αδρανείς, ενώ έχουμε την ευκαιρία για δράση.</p><p>Βυθισμένη σε αυτό το λογισμό, ενώ τα τελευταία χρόνια με ταλανίζει έντονα το νόημα της ζωής, ήρθε μια σκέψη που με λύτρωσε. Δεν ήταν δική μου σκέψη, αλλά τώρα το συναίσθημα και η σκέψη ήταν σε αρμονία. Δεν υπάρχει κάποιο νόημα στη ζωή, είμαστε απλά μέρος ενός συστήματος που διατηρεί την ισορροπία του. Υπήρχε πριν από εμάς και θα συνεχίσει να υπάρχει και μέσα σε όλο αυτό δεν έχουμε κάποιο ειδικό σκοπό. Έχουμε την ελευθερία να επιλέξουμε τι θα κάνουμε με τη ζωή μας. Μπορούμε να επιλέξουμε αν το πνεύμα μας θα είναι ελεύθερο ή αν θα χαρίσουμε την ελευθερία των επιλογών μας σε πεποιηθήσεις. Ακόμα και σε αυτό υπάρχει η ελευθερία της επιλογής. Ακόμα και οι αντιστάσεις για συνειδητότητα είναι επιλογή μας.</p><p>Προφανώς δεν είναι επιλογή που και πως θα γεννηθούμε. Πάραυτα, δεν υπάρχει λόγος να περιοριστεί η ελευθερία μας και οι επιλογές μας, σε μια προσπάθεια να δώσουμε νόημα στην ύπαρξη μας. Αυτό δεν αναιρεί το ότι μπορούμε να κάνουμε να μετράει ο χρόνος μας μεταξύ της ανυπαρξίας. Απλά είναι επιλογή, όχι προκαθορισμένο και αναγκαίο…</p><p>Τα πάντα στη φύση γεννιούνται και πεθαίνουν σε έναν ατέρμονο κύκλο, επιτελώντας το δικό τους σημαντικό έργο, απλά υπάρχοντας, δίχως να αδρανούν στο διάλειμμα μεταξύ ανυπαρξίας. Οπότε το ερώτημα είναι μόνο ένα:</p><blockquote>Πώς επιθυμείς να αξιοποιήσεις την ελευθερία σου;</blockquote><p>Πώς θα ζήσεις την ύπαρξη σου και ποιες είναι οι δικές σου αρχές, που σε καθορίζουν σε αυτό το ταξίδι εξέλιξης και φυσικής φθοράς;</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c8af3ecc26a0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Η ματαίωση των επιλογών και η ματαιότητα της βεβαιότητας]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%82-ce38ec485aa1?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ce38ec485aa1</guid>
            <category><![CDATA[decisions]]></category>
            <category><![CDATA[greek]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 24 Sep 2019 20:19:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-09-24T20:19:18.804Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MdCAvgJfHhxgD0B3bcsckg.jpeg" /></figure><p>Κάθε μέρα ξυπνάμε, ξυπνάμε και αποφασίζουμε. Αποφασίζουμε αν θα σηκωθούμε, τι θα φάμε για πρωινό, τι θα φορέσουμε, πως θα αλληλεπιδράσουμε με τον κόσμο, αν θα κάνουμε κάτι καλύτερο για εμάς και του άλλους. Ακόμα και όταν πάμε στον “αυτόματο”, αποφασίζουμε ότι δεν θα επιλέξουμε να αλληλεπιδράσουμε με τη ζωή με διαφορετικό τρόπο από ότι πρωτύτερα. Δεν θα διαφωνήσω ότι υπάρχουν περιπτώσεις που δεν είναι είτε σε θέση να αποφασίσουν ή παίρνει πολύ ενέργεια. Όμως, ακόμα και εκεί, επιλέγουν να ζητήσουν βοήθεια ή όχι, επιλέγουν να δεχτούν βοήθεια ή όχι εφόσον είναι τυχεροί και υπάρχουν άνθρωποι γύρω τους που επιλέγουν να τους την προσφέρουν.</p><p>Η ζωή είναι γεμάτη αποφάσεις και επιλογές, και οι επιλογές φέρουν βάρος, αβάσταχτο βάρος. Φοβόμαστε την αποτυχία και έχουμε την ψευδαίσθηση ότι η ζωή είναι φτιαγμένη για να μας προσφέρει βεβαιότητα. Οπότε κάθε μέρα ανταλλάσουμε βεβαιότητα με επιλογές και επιλογές με βεβαιότητα. Αλλά υπάρχει βεβαιότητα; Και αν δεν υπάρχει βεβαιότητα μήπως τελικά ανταλλάσουμε μεταξύ ματαιότητας και ματαίωσης;</p><p>Παλεύω μια ζωή με το γεγονός ότι η ζωή δεν έχει βεβαιότητα, αίσθηση ασφάλειας, και την διαχείριση της ματαίωσης. Παλεύω με την αναποφασιστικότητα και την υπευθυνότητα, αναζητώντας ντετερμινισμό σε κάτι που από κατασκευής, από την οπτική που μπορούμε να έχουμε, είναι στοχαστικό πρόβλημα. Μοντελοποιούμε προβλήματα, χωρίς να γνωρίζουμε όλες τις παραμέτρους. Συγκεντρώνουμε δεδομένα για καταστάσεις μέσα από τα προσωπικά μας φίλτρα, καταλήγοντας σε αλλοιωμένη πληροφορία, ελπίζοντας ότι θα κερδίσουμε ασφάλεια και βεβαιότητα. Πάντα έχοντας την γνώση ότι ο νόμος της επιβίωσης είναι η εξέλιξη και η προσαρμοστικότητα. Υπάρχει, όμως, εξέλιξη δίχως αλλάγη και αβεβαιότητα;</p><p>Είναι τόσο απλό και όμως τόσο δύσκολο. Η ζωή είναι αβέβαιη και οι επιλογές κουβαλάνε ματαίωση. Έχουμε διδαχθεί από μικροί όταν όλα έχουν ένα κόστος και μαθαίνουμε την αντίστοιχη διαχείριση του, διαχείριση οικονομικών, διαχείριση χρόνου, διαχείριση ενέργειας κ.ο.κ. Αν λοιπόν το αντίτιμο για την γνώση και την εξέλιξη είναι η ματαίωση, μήπως απλά να μάθουμε να την διαχειριζόμαστε αντί να φοβόμαστε και να διστάζουμε απέναντι στη ζωή; Πέραν τούτου, γιατί συμπεριφερόμαστε στις επιλογές μας σαν να μας συνοδεύουν για πάντα, όταν υπάρχει επιλογή στο να κάνουμε άλλη επιλογή ή επιλογή στο πώς θα αντιδράσουμε σε αυτήν;</p><p>Ας γιορτάσουμε τις επιλογές και την αβεβαιότητα. Ας αγκαλιάσουμε την ματαίωση. Ας εξελιχθούμε υπεύθυνα και συνειδητά, με ενθουσιασμό και ας αποδεχτούμε την θλίψη!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ce38ec485aa1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Περί αγάπης]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7%CF%82-a2cad05e840f?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a2cad05e840f</guid>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[greek]]></category>
            <category><![CDATA[thoughts]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Apr 2019 12:24:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-26T12:29:46.645Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FDE0NFrm9pLgXSRkxcseOQ.jpeg" /></figure><p>Όσο μεγαλώνω, εξελισσομαι και μαθαίνω να αγαπώ τον εαυτό μου, μαθαίνω να αγαπώ με έναν διαφορετικό τρόπο. Με έναν τρόπο που μπόρεσα περιφραστικά να χωρέσω σε ποιητικό λόγο, σε μια προσπάθεια να αποτυπώσω το δικό μου manifesto αγάπης. Μιας αγάπης που δεν είναι εκεί για να μας σώσει από τον κόσμο ή τους εαυτούς μας, μια αγάπη που δεν έρχεται σαν λύση σε όλα μας τα προβλήματα. Αλλά μια αγάπη που είναι εκεί για να μας βοηθήσει να εξελιχθούμε μέσα από όμορφες στιγμές συνδυασμένες με ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Μιας αγάπης που μπορεί να μην κρατήσει για πάντα, γιατί μέσα από την εξέλιξη αλλάζουμε και εμείς, αλλά ζει το “πάντα” μέσα της.</p><p>.</p><p>Ψάχνω έναν τρόπο ποιητικά να εκφραστώ</p><p>Για την αγάπη που δεν κοιταει το εγώ</p><p>Για την αγάπη που αφήνει το αλλο ολόκληρο να αναπνεύσει χωρίς περιορισμό</p><p>Που πολεμάει της ανασφάλειας τον εγκλεισμό</p><p>.</p><p>Δεν αναζητά στα λόγια</p><p>Δεν επιδιώκει πράξεις</p><p>Δεν απαντά σε ερωτήσεις</p><p>Προσφέρει μέσα από απλόχερες καθημερινές κινήσεις</p><p>.</p><p>Ο άνθρωπος δεν χωρά σε κουτιά</p><p>Πώς η αγάπη που απορρέει από αυτόν να χωρέσει σε αυτά;</p><p>Ο άνθρωπος δεν είναι ταυτόσημος</p><p>Πώς η αγάπη να είναι ίδια για δύο όντα διαφορετικά;</p><p>.</p><p>Όταν υπάρχει φυσικά δυικότητα μέσα μας</p><p>Πώς απαιτούμε να υπαρξει πλήρης ενότητα έξω από μας;</p><p>Ο άνθρωπος δεν είναι τέλειος</p><p>Η αγάπη είναι ατελής</p><p>.</p><p>Ό άνθρωπος δεν έχει όρια</p><p>Η αγάπη έχει και σέβεται</p><p>Ο άνθρωπος έχει ελλείψεις</p><p>Η αγάπη δεν είναι εκεί για να τις γεμίσει</p><p>.</p><p>Η αγάπη έχει αλήθεια</p><p>Ακούει στην ειλικρίνεια</p><p>Δίνει χώρο στην εξέλιξη</p><p>Μαθαίνει από τα λάθη</p><p>.</p><p>Η αγάπη αποδεσμεύει</p><p>Η αγάπη έχει μόνο δύο απαιτήσεις, σεβασμό και ελευθερία</p><p>και μια επιθυμία</p><p>(Δυο) ολοκληρωμένες μονάδες που μαθαίνουν να αγαπάνε την δική τους την ουσία</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a2cad05e840f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Women’s outfit and professionalism]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/womens-outfit-and-professionalism-c1cc18c8eb92?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c1cc18c8eb92</guid>
            <category><![CDATA[women]]></category>
            <category><![CDATA[bias]]></category>
            <category><![CDATA[professionalism]]></category>
            <category><![CDATA[women-in-tech]]></category>
            <category><![CDATA[outfit]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 22 Nov 2018 20:08:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-01-26T23:16:30.256Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kE1mJHPb-C1Slpc2VYRkHQ.png" /></figure><p><em>Update: This article was written, while having in mind, that the first and most obvious thing a female coworker to be criticized about and change in order to fit in, is the outfit. So, the mentions about the outfit within the article, were used as a trigger in order to mention the fact that there is a societal issue related to “femininity vs professionalism”, that sometimes leads to behavioral alteration in order to fit in and gain acceptance as equally capable. Given that, there is no claim that there is a correlation between femininity and choice of outfit &amp; that a dress code should not be respected.</em></p><p>One more day, that this topic was discussed with friends, causing a constructive debate that caused an even bigger internal conflict. To be honest, one more day, that I brought up this topic trying to make a point, that I do not truly embrace. Why it seems that even in companies that they do not have a dress code there is an unofficial dress code, if you want to be perceived as a professional? Even more, why it matters to me so much as an issue that I have a desire to write an article?</p><p>You see, my dear — I will dare to say-readers, I have been involved in “male” fields a considerable part of my life where at some point, I managed to get the respect of my male colleagues, but at what cost? On the other hand, I am thinking, why should someone judge your professionalism and character based on the kind of fabric that you are literally choosing just to cover your skin? What is more, what is so bad with just wanting to be feminine? Has anyone judged a man dressing up in a way that is to masculine? Can you spot the assumptions in the above mentioned questions? Moreover, can you spot my own assumptions in these questions? That is what I noticed and led me to “speak up”, so I can share my point of view and experience and hopefully prompt you to share your own thoughts. 🙂</p><p>So, to start with, what do I mean I have been involved in “male” fields? First of all I have been a cyclist in a period that ratio of women was smaller than men. What is more, I studied engineering and I work in the tech field. Last but not least, I worked as a waitress, — I think, in total about 8 years — where I managed to gain, sometimes, the respect of my male coworkers because I was working as a man. As you can guess, part of working as a “man”, is excluding completely your feminine aspect while at work. For me it meant, at the end, even changing the way I walk, while at work, without realizing it.</p><p>“Ok, ok we get it.. How is that relevant though?!”</p><p>Glad you asked. 🙂 At some point, while changing career, from waitress to data scientist, I decided that I didn’t want to make the same mistakes and sacrifice any part of my personality, as long as it doesn’t affect other people. One part of my personality, is my femininity that I had to re-embarce all over from the beginning, because leaving out one part of yourself 8–12 hours per day leads at some point to kind of loosing it. So, I was one of this chicks, the past couple years, wearing, in work, short dresses and skirts when feeling like it, or wearing a tight because it was conveneint. Keep in mind, how I was dressing had to do nothing with others, it had to do completely with me. Working in a start up there was no dress code, so I thought “cool, I can be myself without any misconceptions”. However, I was wrong. The guys had the chance to meet me so they assumed that I am not dressed like that on purpose. And it wasn’t only them. I had a few more times that kind of discussion with guys from the tech industry, with similar reactions. Do you get though the assumption in the assumption? The assumption that if I wear “less” I am doing it for a reason. Funny fact, my own instinctive reaction is the same as theirs.</p><p>In the previous paragraph, if you look close, you can spot that certain mental models and biasses can lead to misconceptions. You can spot as well, that women sometimes are struggling between gaining the respect of their male colleagues and keeping their femininity. However, if you look even closer to this paragraph, you will see that I am unwilling to accept that sometimes it is a fine line on how it is considerable and respectful to dress in your workplace and I might crossed it. Wether we like or not there are some rules in the workplace.</p><p>First impression matters and being dressed “properly” allows people to focus on what matters. So, my dear ladies, be aware of what you are sacrificing along the way. Respect yourself and others. When pushing back in an argument, be aware of the reasons behind you pushing back and if you are right. It is not always our femiminity that leads us into not gaining the desired respect but the way we are trying to reclaim our femininity which might actually contradict professionalism. Last but not least, being extreme in order to denounce the pressure felt previously in our life and trying to get, by this way, our message across, probably won’t work. Just be aware of it.</p><p>Oh my dear men, do not think that I forgot of you. A woman doesn’t have to be like you, to earn your respect. Diversity is the winning ingredient in teams, with a spirit of communication of course. So, when a woman ends more “male”, where is the diversity in the team? How would you feel if someone expected of you to be less of you? Why should a woman has to push back to regain something that it is part of her? It is up to you, to learn how to respect us as we are and to be aware of your own biases and the possible societal implications that might have. The same applies to us, women, as well.</p><p>Just food for thought, from my own limited personal experience. 🙂</p><p>What are your thoughts on this matter?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c1cc18c8eb92" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Η ηχώ της απόστασης από τον εαυτό μας]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/%CE%B7-%CE%B7%CF%87%CF%8E-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C-%CE%BC%CE%B1%CF%82-90fcf4bb3f7d?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/90fcf4bb3f7d</guid>
            <category><![CDATA[self-awareness]]></category>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <category><![CDATA[greek]]></category>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 27 Oct 2018 22:48:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-10-27T22:51:35.150Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*t0oXbLdIigf8iHFthipmZQ.jpeg" /></figure><p><strong>Η ηχώ της απόστασης από τον εαυτό μας</strong></p><p>Ένα βράδυ ακόμα που η ζωή θα με απασχολήσει δημιουργικά. Σκέψεις για καινούριο άρθρα και νέα ποίηματα έτοιμα να ζωντανέψουν. Ποιό είναι το κόστος της δημιουργηκότητας, ποιό το πραγαμτικό κόστος του να φροντίζεις τον εαυτό σου στο τώρα, πώς επιτυγχάνεται η ισσοροπία σε όλους τους τομείς στη ζωή.. και άλλες τέτοιες σκέψεις συνοδευμένες από συναισθήματα. Και όπως είμαι χαμμένη στις σκεψεις και στους αριθμούς, ω τους αγαπώ και αυτούς :-), ένα ξεχασμένο ποιήμα προσπαθεί να ακουστεί, να βρει το δρόμο του στο φως. Κρύβει μια μεγάλη διαδρομή μέσα στις λέξεις του και θέλει να την μοιραστεί. Απλά ένας ακόμα κόμβος στο ταξίδι της αυτογνωσίας. Ένας κόμβος που είναι ένα ξεχωριστό ιδιαίτερο ταξίδι…</p><p>Σήμερα θα σου μιλήσω για το κενό</p><p>Το κενό που μας ανήκει</p><p>Το δικό μας προσωπικό χώρο στην καρδιά</p><p>που σαν άδειο δωμάτιο αντιλαλά<br>.</p><p>Κάποτε-κάποτε ψάχνουμε να το γεμίσουμε</p><p>Με ξένα αντικείμενα, με ξένους ανθρώπους</p><p>αλλά είναι μοναχά για εμάς να το κερδίσουμε</p><p>ήρθε η ώρα τον εαυτό μας να διεκδικήσουμε<br>.</p><p>Αυτό το κενό υπάρχει και με τρομάζει</p><p>νοιώθω ότι η λέξη μοναξιά του ταιριάζει</p><p>όπως όμως η ανασφάλεια σου, σου προστάζει.</p><p>Είναι η ηχώ όσων δεν χάρισες εσύ στον εαυτό σου<br>.</p><p>Δεν μιλάω για το εγώ σου</p><p>Δεν μιλάω για το εμείς</p><p>Μιλάω για το είμαι</p><p>Μιλάω για το υπάρχω<br>.</p><p>Ζητάω από άλλους αυτά που μου λείπουν</p><p>Διψάω, διψάω για αγάπη</p><p>Διψάω για ολοκλήρωση</p><p>Διψάω για ένα σπιτικό<br>.</p><p>Ένα σπιτικό που μόνο εγώ μπορώ να μου προσφέρω</p><p>Ένα σπιτικό που θα χτιστεί με αναζήτηση ψυχής</p><p>Ένα σπιτικό που θα έχει χώρο για άλλους</p><p>Ένα σπιτικό που τα θεμέλια θα ξεκινούν από εμένα<br>.</p><p>Αυτή η δίψα θα με κρατήσει ξύπνια τα βράδια</p><p>αυτή η δίψα θα με οδηγήσει στις “εύκολες” λύσεις</p><p>αυτή η δίψα θα σε οδηγήσει σε φυλακές</p><p>αυτή η δίψα δεν είσαι εσύ!<br>.</p><p>Μην μπερδεύεσαι</p><p>μην χάνεσαι..</p><p>Ασπάσου την</p><p>Σου μιλάει</p><p>.</p><p>Γη που ζητάει νερό</p><p>Και εσύ ζητάς ξένα φυτά να την ηρεμήσουν</p><p>Διψάνε και αυτά όμως, η λειψυδρία θα μεγαλώσει</p><p>Το κενό θα βαθύνει..<br>.</p><p>Μην ψάχνεις έξω</p><p>κοίτα μέσα</p><p>Φοβάσαι ότι θα χαθείς στο κενό;</p><p>Μη φοβάσαι… είσαι ήδη χαμένος σε αυτό</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=90fcf4bb3f7d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[xlThoughts #moodOfTheDay 2015–2017]]></title>
            <link>https://medium.com/series/xlthoughts-moodoftheday-2015-2017-8f5ec95e9297?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f5ec95e9297</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 09 Oct 2018 20:34:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-10-09T21:33:00.121Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>xlThoughts</strong></p><p><strong>2015–2017</strong></p><p><strong>#moodOfTheDay</strong></p><p>Ποιητικό ημερολόγιο συναισθημάτων</p><p>Hi there!</p><p>Είμαι η Ξανθίππη. :-)</p><p>Γράφω, που και που, ποιήματα και πολλές φορές τα κοινοποιώ στο facebook. Στην περιγραφή τους συνήθως βάζω το #moodOfTheDay, καθώς εκφράζουν τη διάθεση μου εκείνη τη στιγμή. Συνήθως, εμπνέομαι από ένα συναίσθημα ή από ένα προβληματισμό. Καταφεύγω στην γραφή, συνήθως, για να το καταλάβω ή να το αντιμετωπίσω και τις πιο πολλές φορές πιάνει.</p><p>Λοιπόν, που λες, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σου αυτά τα συναισθήματα και τους προβληματισμούς, όπως ακριβώς τα είχα καταγράψει στις κοινοποιήσεις μου. Στα έχω παραθέσει ημερολογιακά, γιατί at the end of the day, για εμένα, είναι ένα ημερολόγιο συναισθημάτων, απλά το μέσο έκφρασης είναι η ποίηση.</p><p>Hope you have fun! :-)</p><p><em>Υ.Γ.: Αν θες να μάθεις παραπάνω για το ποιά είμαι ή τέλως πάντων από πούθε βαστάει η σκούφια μου, google me. :p Ψάξε με ως “Ξανθίππη Λεμοντζόγλου”, “Xanthippi Lemontzoglou” ή “Xanthippe Lemontzoglou”</em></p><p><a href="https://www.facebook.com/xanthippi.lemontzoglou/posts/10209816365238714">November 19, 2016 at 8:19pm</a></p><p>·</p><p>#moodOfTheDay</p><p>Don’t ask me what I am</p><p>Don’t ask me what I am not</p><p>The moment that I’ll answer, my skillset might have changed or my thought</p><h3>2015</h3><h3>Οκτώβριος</h3><h4>Αποδοχή</h4><p>Επειδή παντού υπάρχει ένα παλιό ξεχασμένο ποίημα.. σε μια χαρτοπετσέτα ..σε μια απόδειξη .. σε ένα σκισμένο χαρτί .. στη πίσω σελίδα ενός βιβλίου..</p><p>Ξεχασμένο λοιπόν στην πίσω σελίδα του βιβλίου “Lean In” της Sheryl Sandberg..και χαμένη τότε στην αναζήτηση για κατανόηση και αποδοχή.. έγραψα το παρακάτω..kind of childish.. kind of “not a poem” but for sure <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10206804801551504">#moodOfTheDay</a>.. Καληνύχτα!</p><p>Κάποιες φορές εύχομαι</p><p>και άλλες ονειρεύομαι</p><p>ένα κόσμο ικανό κατανόησης</p><p>και με καρδιά γεμάτο κατανόηση.</p><p>.</p><p>Να μην είναι μοναχά λέξη η αποδοχή</p><p>αλλά να έχει αξία</p><p>να είναι δυνατή</p><p>τίποτα να μην κρατά κακία</p><p>.</p><p>Την διαφορετικότητα να μπορεί να την αφουγκραστεί</p><p>μέσα από τα δικά της μάτια να την δει</p><p>Ειρήνη μαζί της να κάνει</p><p>μέσα από αυτήν να εξελιχθεί</p><p>.</p><p>Πόνο να μην προκαλεί</p><p>Δάκρυ να μην χυθεί</p><p>μέσα από την αποδοχή να ζει</p><p>με οδηγό την κατανόηση να περπατεί</p><p>.</p><p>Μπροστά με χαμόγελο να κοιτάει..</p><p>Ένα κόσμο που βήματα στο φως μετράει…</p><h3>2016</h3><h3>Φεβρουάριος</h3><h4>Ασφάλεια μόνο στο άγνωστο</h4><p>Κάποιες φορές η αισιοδοξία κρύβεται στον πυρήνα της απαισιοδοξίας #moodOfTheDay</p><p>Πνίγομαι από συναισθήματα</p><p>δεν καταλαβαίνω τα βήματα</p><p>Βοήθεια ζητώ</p><p>νοιώθω ότι θα πνιγώ</p><p>.</p><p>Γιατί πονάει;</p><p>Η καρδιά χώρο ζητάει</p><p>Η ψυχή δεν ξέρει πως να κρατάει</p><p>Δεν ξέρει πως στη ζωή βαστάει</p><p>.</p><p>Δυό μονοπάτια που βγάζουν σε γκρεμό</p><p>Πότε θα μάθω να πετώ;</p><p>Πώς θα αγαπώ χωρίς να αγαπώ;</p><p>Σε έρημο πώς θα περπατώ;</p><p>.</p><p>Η κατανόηση πια δεν με χωράει</p><p>Η πείνα για τα όνειρα με ξεπερνάει</p><p>Η προσπάθεια νέα όρια αγγίζει</p><p>όμως άραγε ποιος την ουσία μου αγγίζει;</p><p>.</p><p>Ξένη στον κόσμο ξένων</p><p>μια περαστική σε διασταύρωση τρένων</p><p>εκτροχιασμένη από καιρό</p><p>Πώς άραγε στο σωστό δρόμο θα βρεθώ;</p><p>.</p><p>Ψάχνω το κέντρο μου</p><p>Έχασα τα όρια μου</p><p>Ξεπέρασα ότι ήξερα</p><p>Το γνώριμο πια άχρηστο</p><p>.</p><p>Ασφάλεια μόνο στο άγνωστο …</p><h3>Μάρτιος</h3><h4>Η καρδιά ψηλώνει;</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodmorning?source=feed_text&amp;story_id=10207836671707613">#Goodmorning</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10207836671707613">#moodOfTheDay</a></p><p>Ας ανοιχτούμε σε έναν κόσμο διαφορετικότητας! :)</p><p>.</p><p>Ο κόσμος την καρδιά μου δεν χωράει ή η καρδιά μου τον κόσμο;</p><p>Το μεγαλείο του προσπαθώ να αφουγκραστώ</p><p>στην αλήθεια του να ανοιχτώ</p><p>πώς στο ύψος μου θα κρατηθώ;</p><p>.</p><p>Η αλήθεια του με κόστος έρχεται</p><p>ζήτα και θα λάβεις, το αντέχεις;</p><p>Από αυτά που θα σου αποκαλυφθούν δεν μπορείς πια να τρέξεις;</p><p>υπάρχουν όλα αυτά που η ψυχή σου απεύχεται</p><p>.</p><p>Γιατί όμως δεν μπορείς να τα αγκαλιάσεις;</p><p>Σε κουτιά πρέπει και θέλω χώρεσες</p><p>με τις δικές σου αλήθειες δεν αρκεί να πλαγιάσεις</p><p>Από τη ζώνη βολικότητας σου το ζήτησες και έπεσες.</p><p>.</p><p>Το ερώτημα λοιπόν ένα.. πώς την καρδιά σου θα ψηλώσεις;</p><h4>Η μόνη αλήθεια</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10207615695703351">#moodOfTheDay</a> Goodnight! :)</p><p>Ο πόνος χρώμα άλλαξε</p><p>Τα δάκρυα ξεθάρρεψε</p><p>Η αλήθεια μπροστά βγήκε</p><p>Άκουσε ότι η καρδιά είπε</p><p>.</p><p>Δεν ακούει νότες πια</p><p>Ούτε χάνεται σε στενά</p><p>Δεν μπορεί πια να αγνοήσει</p><p>Ότι ήλπιζε, ήρθε η ώρα να το αφήσει</p><p>.</p><p>Άλλη ελπίδα δε χωρά</p><p>Μήδε ψεύτικη χαρά</p><p>Νέο σκηνικό θα χτίσει</p><p>Ψέμματα πίσω θα αφήσει</p><p>.</p><p>Η ειλικρίνεια με θρέφει</p><p>Δυο μάτια στον καθρέφτη</p><p>Βλέμμα πλέον καθαρό</p><p>Όχι άλλο παραμύθι στον άνθρωπο που κοιτώ</p><p>.</p><p>Μόνη αλήθεια η αγάπη για τον ήλιο που κρατώ …</p><h4>Ταξιδιώτης της ζωής</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodmorning?source=feed_text&amp;story_id=10207691511798706">#Goodmorning</a>! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10207691511798706">#moodOfTheDay</a> “Undercover” optimism.. ;)</p><p>Το σωστό δρόμο προσπαθώ να βρω</p><p>Πώς θα καταλήξω αν χαθώ;</p><p>Πώς τον εαυτό μου θα εμπιστευτώ</p><p>όταν με δύναμη δεν πατώ;</p><p>.</p><p>Δεν ξέρω τι δεν ξέρω</p><p>στα τυφλά προχωρώ</p><p>μια φωτιά ακολουθώ</p><p>σε έρημο και όαση με το ένστικτο οδηγό</p><p>.</p><p>Κοινωνικό ον, τους άλλους θα χρειαστώ</p><p>Γιατί να με στηρίξω αδυνατώ;</p><p>Πότε θα βγάλω φτερά να μάθω να πετώ;</p><p>.</p><p>Θέλω απλά να αφεθώ</p><p>Στη διαδρομή</p><p>στο ταξίδι</p><p>στη ζωή</p><p>.</p><p>Απλά το θέλω!</p><p>Βαθειά</p><p>Ειλικρινά</p><p>Με αγάπη..</p><p>.</p><p>Ένας χαμένος ταξιδιώτης</p><h4>Όταν η λογική χάνεται στην τρέλλα και η τρέλλα στη λογική</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodmorning?source=feed_text&amp;story_id=10207702253587244">#GoodMorning</a> ! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AE_%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AE?source=feed_text&amp;story_id=10207702253587244">#Καλή_σαρακοστή</a>! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10207702253587244">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/oldie?source=feed_text&amp;story_id=10207702253587244">#Oldie</a></p><p>Eviva λοιπόν στην τρέλλα μας! Wish u a great day!</p><p>.</p><p>Χάνομαι μες στον εαυτό μου</p><p>Στη δίνη του μυαλού μου</p><p>Στα πιο κρυφά μονοπάτια της ψυχής μου</p><p>Στο χάος της ζωής μου</p><p>.</p><p>Η ζωή το κορμί μου γδέρνει</p><p>Την ψυχή μου φθείρει</p><p>Την καρδιά μου κρίνει</p><p>Στην παραφροσύνη μου δεν με αφήνει</p><p>.</p><p>Ο αέρας τις σκέψεις μου παίρνει</p><p>Ο ήλιος τα όνειρα μου θρέφει</p><p>Το φεγγάρι τα θεριεύει</p><p>Και το είναι μου ξαναζωντανεύει</p><p>.</p><p>Ζω τόσο δυνατά που μέσα στη ζωή χάνομαι</p><p>Δρω τόσο αργά που μέσα στα όνειρα μου ψάχνομαι</p><p>Από τα συναισθήματα μου κυριεύομαι</p><p>Και μέσα από τη λογική παλεύω να στέκομαι</p><p>.</p><p>Τόσο δύναμη</p><p>Τόση ένταση</p><p>Τόσο πάθος</p><p>Μήπως λάθος;</p><p>.</p><p>Μες στο σύμπαν μου περπατώ</p><p>Σε έναν κόσμο άλλον φοβάμαι μη χαθώ</p><p>Ψάχνω σανίδα να σωθώ.</p><p>Ή μήπως στη σανίδα από την αλήθεια μου απομακρυνθώ;</p><p>.</p><p>Τρελαίνομαι από την δική μου αλήθεια;</p><p>Των άλλων η αλήθεια με τρελαίνει;</p><p>Μήπως από αυτόν τον κόσμο παλεύω να σωθώ;</p><p>Άραγε στον εαυτό μου να δοθώ;</p><p>.</p><p>Λογική και τρέλα περπατάνε μαζί</p><p>Η δική τους τρέλα για μένα είναι λογική</p><p>Και η λογική τους τρελή</p><p>Ο εαυτός μου με αυτόν τον κόσμο παλεύει να συμφιλιωθεί…</p><p>.</p><p>Άραγε να τρελαθώ</p><p>Και με αυτούς να αφομοιωθώ</p><p>Ή μέσα από το είναι μου λογικά να ζω</p><p>Και ως τρελή για αυτόν τον κόσμο να πορευτώ;</p><p>.</p><p>Ότι και αν πράξω στην τρέλα τελικά θα οδηγηθώ</p><p>Άρα τον κόσμο τους ας αποδεχτώ</p><p>Αλλά μέσα από την τρέλα μου ας ζω</p><p>Αφού για μένα είναι λογικό!!!</p><p>.</p><p>Δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα <a href="http://www.psyche.gr/xanthipi.htm">http://www.psyche.gr/xanthipi.htm</a></p><h3>Απρίλιος</h3><h4>Σηκώνοντας το βλέμμα</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208135123168713">#MoodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10208135123168713">#Goodnight</a></p><p>Τι τον κόπο μας αξίζει,</p><p>χώρο στη ζωή μας να κρατήσει;</p><p>Από πού γεννάται εμπιστοσύνη;</p><p>Πώς ότι ζούμε μας αγγίζει;</p><p>.</p><p>Πίστη στο παρόν</p><p>αγνοώντας το παρελθόν</p><p>μέλλον στη στιγμή δεν λογίζεται</p><p>βεβαιότητα μήδε αβεβαιότητα υπολογίζεται</p><p>.</p><p>Ζώντας στο προβληματισμό</p><p>από το φόβο προσπαθώντας να απαγκιστρωθώ</p><p>με αγάπη τα πάντα να κοιτώ</p><p>στο ύψος της ζωής να σταθώ</p><h4>Η αναποφασιστικότητα της απόφασης</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodafternoon?source=feed_text&amp;story_id=10207979586800401">#GoodAfternoon</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10207979586800401">#MoodOfTheDay</a></p><p>Στο γκρεμό της αλλαγής</p><p>δεν ξέρεις πια τι θα δεις</p><p>Θα πληγώσεις ή θα πληγωθείς;</p><p>Τι σημαίνει να αφεθείς;</p><p>.</p><p>Μόνη σταθερά η μεταβλητότητα</p><p>και αλλαγή η σταθερότητα</p><p>Στην ίδια στεριά άλλο δεν πατάς</p><p>όταν πέρασε από εκεί νοτιάς</p><p>Με το ρεύμα προχωράς;</p><p>.</p><p>Αν το ρεύμα με σένα εναντιώνεται;</p><p>Από τη ζωή τελικά τι κρατάς;</p><p>Όλο μια αρχή που αναμένεται;</p><p>.</p><p>Θα αφήσω ένα ανύπαρκτο παρελθόν</p><p>Αν όμως τελικά υπάρχει παρόν;</p><p>πώς μπορώ να ξέρω τις αλήθειες που με αγνοούν;</p><p>Πως αποφάσεις πάνω σε εικασίες και υποθέσεις να παρθούν;</p><h4>Μου επιτρέπεις;</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodevening?source=feed_text&amp;story_id=10208112547844344">#GoodEvening</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208112547844344">#MoodOfTheDay</a> Wish u a happy &amp; fulfilling day! :-)</p><p>Στην αρχή ήταν αγκάθια, ρίζες, χώμα και νερό</p><p>έψαχνα ομορφιά να βρω</p><p>ύστερα μπουμπούκια βγήκαν</p><p>πόνο δεν κρατάνε είπαν</p><p>.</p><p>Τα λουλούδια πια ανθήσαν</p><p>τα αγκάθια όμως κρατήσαν</p><p>Τι μπορώ να εμπιστευτώ;</p><p>Ζωή, μου επιτρέπεις στα μάτια να σε κοιτώ;</p><h4>Μην κοιτάς μακριά</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodmorning?source=feed_text&amp;story_id=10207992063632314">#Goodmorning</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10207992063632314">#MoodOfTheDay</a> Wish you a great day!</p><p>Η φωτιά κόκκινη έγινε</p><p>όλες τις αμφιβολίες έσβησε</p><p>με δύναμη στο παρόν προχώρησε</p><p>ότι την αποδυνάμωνε έκαψε</p><p>.</p><p>Τίποτα δεν υπάρχει στα παλιά</p><p>το μέλλον δεδομένα μας κρύβει</p><p>ότι αγγίζουμε στο εδώ ακουμπά</p><p>στο παρόν κάθε κατάκτηση ανήκει</p><p>.</p><p>Μην υπολογίζεις την αβεβαιότητα</p><p>δεν υφίσταται βεβαιότητα</p><p>μην κοιτάς μακριά</p><p>εδώ υπάρχει ότι το είναι σού χωρά</p><h4>Δραπέτες</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208045899178169">#MoodOfTheDay</a> Moody in a sunny way! :)</p><p>Τελευταία απόπειρα από τις λέξεις να κρυφτώ</p><p>μέσα σε ποιήματα να κουλουριαστώ</p><p>χαρτί και μολύβι να με προστατεύσουν</p><p>να προλάβω τα συναισθήματα πριν δραπετεύσουν</p><h3>Μάιος</h3><h4>Το παράλογο του τώρα</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208322065722160">#MoodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/happy?source=feed_text&amp;story_id=10208322065722160">#Happy</a> &amp; <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moody?source=feed_text&amp;story_id=10208322065722160">#moody</a>. Don’t forget to have fun! Wish u a meaningful day!</p><p>.</p><p>Στιγμή χαρμολύπης</p><p>ζώντας στη στιγμή</p><p>χωρίς να ξέρει η καρδιά πότε να χαρεί</p><p>για το “είναι” φτάνει η ώρα της κρίσης</p><p>.</p><p>Το παράδοξο της στιγμής μου</p><p>το σουρεαλιστικό της ζωής μου</p><p>τα πρόσωπα του συναισθήματος</p><p>οι όψεις του ίδιου νομίσματος</p><p>.</p><p>Η καρδιά ψηλώνει</p><p>Πώς άραγε όμως μεγαλώνει;</p><p>Πώς τα τείχη της γκρεμίζει;</p><p>Πώς μέσα στη λύπη και στη χαρά του τώρα χτίζει;</p><h3>Ιούνιος</h3><h4>Όσο η ζωή διδάσκει</h4><p>Hi there! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208517510168149">#MoodOfTheDay</a> Όχι ακριβώς ποίημα αλλά κάτι που θα ήθελα πάραυτα να μοιραστώ.. γιατί η ζωή πάντα θα μας προσφέρει ευκαιρίες να εξελιχθούμε. Have a great &amp; meaningful day! Τι καινούριο και ενδιαφέρον μάθατε σήμερα, χθες, πρόσφατα από τη ζωή? :)</p><p>.</p><p>Κάθε μέρα μια εμπειρία</p><p>από τη ζωή σου προσφέρει ουσία</p><p>κάθε στιγμή μια ευκαιρία</p><p>να σε βοηθήσει να βρεις τη δική σου πορεία</p><p>.</p><p>Κάθε λάθος κρύβει γνώση</p><p>κάθε παύση αλήθεια</p><p>κάθε λεπτό ευκαιρία</p><p>μάθημα η κάθε εμπειρία.</p><p>.</p><p>Απλά άκουσε, παρατήρησε, νοιώσε</p><p>τον εαυτό σου έπειτα ρώτησε</p><p>“Τι μπορώ από αυτό να διδαχθώ;”</p><p>Έτσι την κάθε μέρα σαν ευχάριστη περιπέτεια ζω.</p><p>.</p><p>Κ επειδή μόνο τα απαραίτητα χρειαζόμαστε to keep going.. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/staypositive?source=feed_text&amp;story_id=10208517510168149">#staypositive</a></p><p><a href="https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DL5jI9I03q8E%26list%3DRDMML5jI9I03q8E&amp;h=ATPbrJujDeL1xjfgY0qFC374BKFx30sdA58OblcnzuqXxXJbMl6epLuOPl9B1bgDEhmW6oJAYcDXrjUfahIBjpfNtBvBIcig2qi6ju1QYgVz9ts7kns-9t_YxwT3KH5DRxzdwj6BEvVU1i0EQlLcQtmI3sOpqC87r_f_CRrV&amp;enc=AZPt2kCW5hwDX8ZtBAKZJZp3eY_pqQHaX1mbgCzkT22C6nH5ZQSQCtpBTaMbSWzxaRhnVS8HrBgG-OOGWlpQD4yNHEHmszw-25d4xwUOxUkCxYWxcbyafazMJk2mqKUsIz8TVprnfP0qJBqIbEtQr0oRKv43JSiF5zvmD4ogDkdP-pXI4NvvcqFI-GaAlnl2p5O20lbiAspC2ha4PUzx-MuB&amp;s=1">https://www.youtube.com/watch…</a></p><h4>Μίλα μου</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208533006915558">#moodOfTheDay</a> Προσπαθώντας να καταλάβω τη ζωή και προσπαθώντας να της δώσω ‘φωνή’ …Ας την σεβαστούμε λίγο παραπάνω. το αξίζουμε :-) Have a nice day!</p><p>.</p><p>Κάποτε με κατηγόρησαν</p><p>Κάποτε με πόνεσαν</p><p>Κάποτε με έκλεψαν</p><p>Κάποτε με αγάπησαν</p><p>.</p><p>Όμως εγώ υπάρχω, σου χαρίζω ότι έχω</p><p>Απλά εμπιστεύσου με, δες τι έχω να σου προσφέρω</p><p>Σου δίνω ότι μπορείς να πάρεις</p><p>Γιατί στρέφεις το βλέμμα σου σε όλα αυτά που δεν σου δίνω;</p><p>.</p><p>Όταν μου ζητήσεις θα λάβεις!</p><p>Ξέρεις όμως από εμένα τι ζητάς?</p><p>.</p><p>Υπάρχω για να σου επιτρέψω να δημιουργήσεις</p><p>Υπάρχω για να αγαπήσεις</p><p>Υπάρχω για να μάθεις</p><p>Υπάρχω για εσένα.</p><p>.</p><p>Με αγάπη, η ζωή.</p><h4>Η αξία της μοναξιάς</h4><p>Time to study <a href="https://www.facebook.com/hashtag/dataanalysis?source=feed_text&amp;story_id=10208462648476641">#DataAnalysis</a>!</p><p>Meanwhile <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208462648476641">#MoodOfTheDay</a>.. γιατί η μοναξιά είναι προσωπική υπόθεση τελικά αλλά κρύβει αισιοδοξία <a href="https://www.facebook.com/hashtag/staypositive?source=feed_text&amp;story_id=10208462648476641">#staypositive</a></p><p>.</p><p>Σήμερα πάλι ένοιωσα μοναξιά</p><p>δεν ήταν όμως πια καταφύγιο τα παλιά</p><p>Υπήρχαν μόνο η στοχαστικότητα του μέλλοντος και το παρόν</p><p>Το άπειρο της στιγμής χωρίς παρελθόν</p><p>.</p><p>Η απαισιοδοξία έκρυβε ελπίδα</p><p>η ελπίδα υποσχέσεις</p><p>Οι υποσχέσεις όμως δεν έκρυβαν ανάγκη</p><p>Μόνο κάτι που νομίζω πως είναι αγάπη</p><p>.</p><p>Wish u great day!</p><h4>Ζήτα και θα λάβεις</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208597195480232">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10208597195480232">#Goodnight</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/havefaith?source=feed_text&amp;story_id=10208597195480232">#haveFaith</a></p><p>Οι απαντήσεις δεν είναι πάντα προφανείς</p><p>.</p><p>Νύχτωσε όταν ξημέρωνε</p><p>έκλαψα όταν υπήρχε χαρά</p><p>είδα φως στο σκοτάδι</p><p>χαρά στη λύπη</p><p>.</p><p>Ζήτησα τον ήλιο</p><p>μου δόθηκε ο ουρανός</p><p>Ζήτησα τα άστρα</p><p>μου δόθηκε το φεγγάρι</p><p>.</p><p>Προσπάθησα να βρω σπιτικό</p><p>μου δόθηκαν τα θεμέλια</p><p>Αναζήτησα στεριά</p><p>μου δίδαξαν κολύμπι</p><p>.</p><p>Ζήτησα αγάπη</p><p>αναζήτησα αυτογνωσία</p><p>Ζήτησα σπιτικό</p><p>αναζήτησα αγάπη για εμένα</p><p>.</p><p>Ζήτησα αλήθεια, μου δόθηκε φως να την αναζητήσω…</p><p>Ζήτα και θα λάβεις</p><h3>Ιούλιος</h3><h4>Ποίημα χωρίς σκοπό</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208799893667560">#moodOfTheDay</a> Παρότι ένοιωσα την ανάγκη να εκφράσω το πόσο τρομακτικό μπορεί να είναι το ενδεχόμενο της αποτυχίας ενώ κυνηγάς τα όνειρα σου (μικρά ή μεγάλα), μου βγήκε αυτό :-). Can’t help it.. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/staypositive?source=feed_text&amp;story_id=10208799893667560">#staypositive</a></p><p>.</p><p>Θα ήθελα μες στη σιωπή να χαθώ</p><p>Από τα λόγια να κρυφτώ</p><p>Δεν καταλαβαίνω πως πάντα καταλήγω σε χαρμόσυνο σκοπό</p><p>Πώς ότι και αν συμβεί το πρόσωπο θα ξαναγίνει φωτεινό</p><p>.</p><p>Δεν ξέρω με ποιον τα άγχη μου να μοιραστώ</p><p>Στα λάθη μου με ειλικρίνεια να ανοιχτώ</p><p>Κάθε ήλιος κρύβει σκοτάδι</p><p>Όμως το τριαντάφυλλο δεν είναι μόνο αγκάθι</p><p>.</p><p>Δεν ξέρω αν αυτό το ποίημα έχει σκοπό</p><p>Δεν ξέρω αν μέσα από τους στόχους μου θα εκπληρωθώ.</p><p>Το όνειρο μου? Αν γίνεται όλα να τα ζω!</p><p>Μέσα από τις αντιφάσεις μου να ολοκληρώσω και να ολοκληρωθώ</p><p>.</p><p>Η αρμονία της αντίφασης κρύβει μαγεία</p><p>Όλα κρίνονται στη χημεία</p><p>Πάντα αναζητάμε ισορροπία</p><p>Αλλά λύσεις πάντα βρίσκουμε στην ανισορροπία</p><p>.</p><p>Δεν θα σου πω την ηρεμία να μην αναζητάς</p><p>Δεν θα σου πω στη γη να μην πατάς</p><p>Όμως τα πόδια σου θα δυναμώσεις όταν τα όνειρα σου αρχίσεις να κυνηγάς</p><p>Και ρίζες θα βγάλεις μόνο όταν μάθεις να πετάς</p><p>.</p><p>Ας γιορτάσουμε λοιπόν τις αντιφάσεις στη ζωή</p><p>Και ότι πάντα θα υπάρχει χαραυγή</p><p>Ας δώσουμε τον καλύτερο προσωπικό μας εαυτό</p><p>Ναι, σε εσένα μιλώ …</p><p>.</p><p>Αφιερωμένο στους κυνηγούς ονείρων!</p><h4>Στο χαμένο σπιτικό μας</h4><p>Καλημέρα! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208657973559646">#moodOfTheDay</a> Σε μια ατέρμονη αναζήτηση.. Μακάρι να έχουμε μια ολόκληρη ζωή να το ανακαλύψουμε :-) So, where it actually feels like home?</p><p>.</p><p>Ήταν η μέρα που ο ήλιος ανέτειλε</p><p>Το δρόμο προς το σπιτικό μού μου έδειξε</p><p>Σε ένα σπίτι που χρόνια έψαχνα</p><p>Σε ένα ταξίδι που συνέχεια τον εαυτό μου έχανα</p><p>.</p><p>Δεν ήξερα τη μορφή του, μήδε την ουσία του</p><p>Ήξερα για την ψυχή μου όμως τη σημασία του</p><p>Στο άγνωστο μπουσουλώντας</p><p>Στο σκοτάδι περπατώντας</p><p>.</p><p>Μια χαμένη Ιθάκη αναζητώντας</p><p>Πάντα την ελπίδα, ότι κάπου ανήκω, κρατώντας</p><p>Αντάλλαξα ξερά τοπία με απροσπέλαστα</p><p>Ηλιόλουστα με από τον ήλιο ανέγγιχτα</p><p>.</p><p>Ανοίγοντας δρόμο με φτερά σπασμένα</p><p>Γιατί κανείς μας δεν ανήκει σε σπίτια ξένα</p><p>.</p><p>Στο χαμένο σπιτικό μας</p><p>Που είναι πάντα κάπου εδώ περιμένοντας να το ανακαλύψουμε</p><h4>Κατανόηση</h4><p>Μετά από 2.5 ώρες περπάτημα τελικά όλα μοιάζουν απλά Το θέμα δεν είναι τελικά αν θα κάνουμε λάθη αλλά πως θα τα αντιμετωπίσουμε Η κατανόηση ξεκινάει από προσωπική κατανόηση, ειλικρίνεια και συγχώρεση. Γιατί για να μάθουμε να συγχωρούμε πρέπει να ξεκινήσουμε συγχωρόντας τον εαυτό μας…Στην τελική αυτό που καθιστά τον καθένα μας μοναδικό με μια δόση τελειότητας είναι οι ατέλειες μας! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208784924773347">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/notexactlyapoem?source=feed_text&amp;story_id=10208784924773347">#notExactlyApoem</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/staypositive?source=feed_text&amp;story_id=10208784924773347">#staypositive</a>Τime for me to leave for a while <a href="https://www.facebook.com/hashtag/lifeanalysis?source=feed_text&amp;story_id=10208784924773347">#lifeAnalysis</a> and get back to <a href="https://www.facebook.com/hashtag/dataanalysis?source=feed_text&amp;story_id=10208784924773347">#dataAnalysis</a> !</p><p>.</p><p>Η ζωή είναι απλή</p><p>αρκεί να επιτρέπεις στην ψυχή να γευτεί</p><p>στον εαυτό σου να συγχωρεί αλλά και να συγχωρεθεί</p><p>να πληγώσει και να πληγωθεί</p><p>.</p><p>Δες με ειλικρίνεια την ψυχή σου</p><p>αντιμετώπισε με καθαρότητα την ομήγυρη σου</p><p>μην κρυφτείς σε σκέψεις</p><p>από τη ζωή σου τη φωτιά μην κλέψεις</p><p>.</p><p>Κάποιες φορές το λάθος, σωστό</p><p>άλλες πάλι το σωστό ανατρεπτικό</p><p>δεν ξέρω τελικά τι είναι στοχαστικό</p><p>πάντως η ζωή σίγουρα δεν ορίζεται από κάποιον κανόνα ντετερμινιστικό</p><p>.</p><p>Η ειλικρίνεια χωράει κατανόηση</p><p>η κατανόηση, συγχώρεση</p><p>η συγχώρεση επιτρέπει καθαρότητα</p><p>και η καθαρότητα προσφέρει ειλικρίνεια</p><h3>Αύγουστος</h3><h4>Βουτιά στο κενό</h4><p>Ανακαλύπτοντας νέους γαλαξίες.. τους δικούς μας προσωπικούς γαλαξίες που υπήρχαν πάντα μέσα μας ή εμφανίστηκαν δίπλα μας και πάντα κρατούσαν όλη τη μαγεία της ζωής .. Γιατί να μένουμε στους πλανήτες που ξέρουμε όταν υπάρχουν τόσοι να ανακαλύψουμε και που πιθανά κρύβονταν μέσα μας περιμένοντας να τους ανακαλύψουμε? <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208931930328394">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/summermood?source=feed_text&amp;story_id=10208931930328394">#summermood</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/betruetoyou?source=feed_text&amp;story_id=10208931930328394">#BeTrueToYou</a></p><p>.</p><p>Μέσα μου βουτώ</p><p>τίποτα πια δεν αμφισβητώ</p><p>στο τώρα επιλέγω να χαθώ</p><p>από το άγνωστο να κρατηθώ</p><p>.</p><p>Δεν γνώριζα το εδώ</p><p>στη στιγμή απλά ήλπιζα να αφομοιωθώ</p><p>κυνηγώντας τον άλλο μου εαυτό</p><p>και όμως ήταν πάντα στο δικό μου πλευρό</p><p>.</p><p>Γύρισα ότι αγνοούσα να δω</p><p>τόλμησα στα όνειρα να εξαφανιστώ</p><p>να ξέρεις πια με δύναμη δίπλα μου θα σε κρατώ</p><p>Σε γαλαξίες παράταιρους έψαχνα να σε βρω</p><p>.</p><p>Για άλλους βουτιά στο κενό</p><p>Για εμένα βουτιά στο εμείς και στο εγώ</p><p>Δεν ήξερα πως με τον κόσμο να ενωθώ</p><p>Όταν πάντα αρκούσε στη ζωή να αφεθώ</p><p>.</p><p>Στη γη πατάω και ας πετάω</p><p>Μην με βλέπεις που κάτω δεν κοιτάω</p><p>Ρίζες απλά στον αέρα αναζητάω</p><p>Στο νέο με κάθε ευκαιρία να κολυμπάω</p><p>.</p><p>Στον γκρεμό της αλήθειας μου βουτάω</p><p>τίποτα πια δεν κρατάω</p><p>μυστικά μόνο που θέλω να μοιραστώ μαζί σου φυλάω</p><p>στα μάτια τη ζωή φιλάω</p><h4>Σταθερά: Εξέλιξις·</h4><p>Hi there! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10209099440196036">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/change?source=feed_text&amp;story_id=10209099440196036">#Change</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/anxiety?source=feed_text&amp;story_id=10209099440196036">#anxiety</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/staypositive?source=feed_text&amp;story_id=10209099440196036">#staypositive</a></p><p>Γιατί χωρίς εξέλιξη δεν υπάρχει ζωή. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/mypointofview?source=feed_text&amp;story_id=10209099440196036">#myPointOfView</a></p><p>.</p><p>Από τον κόσμο για λίγο επιτρέψτε μου να εξαφανιστώ</p><p>από το άγχος να κρυφτώ</p><p>μοναχά στο λεπτό να ζω</p><p>να υπάρχω στο κενό</p><p>.</p><p>Για λίγο το χρόνο σταματήστε</p><p>τα δευτερόλεπτα για μένα κρατήστε</p><p>τις αλλαγές να διαχειριστώ</p><p>στο τώρα να παγιωθώ</p><p>.</p><p>Το μέλλον μπροστά μου φέρτε</p><p>μόνο τις ανασφάλειες από αυτό κλέφτε</p><p>Μαζί μου στην αλλαγή τρέξτε</p><p>Την στατικότητα αποτρέψτε</p><p>.</p><p>Αλήθεια μόνο στην αβεβαιότητα</p><p>στο παρόν ψευδαίσθηση η βεβαιότητα</p><p>Κάποιες φορές η ζωή απαιτεί παραλογισμό</p><p>Η εξέλιξη δεν κρύβεται στον ορθολογισμό</p><h3>Σεπτέμβριος</h3><h4>Τα Χανιά της καρδιάς μου</h4><p>Απλά μια από τις αυτές τις μέρες.. που μοιάζουν τα Χανιά τόσο μακριά αν και δίπλα.. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10209250212885259">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/%CF%83%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CE%AC?source=feed_text&amp;story_id=10209250212885259">#ΣανΤαΧανιάΠουθενά</a></p><p>.</p><p>Ax, βρε Χανιά</p><p>μου κάψατε την καρδιά</p><p>ανάμεσα σε αλγορίθμους ακούω κρητικά</p><p>για να έρθω πιο κοντά σας μια ολιά</p><p>.</p><p>Πώς τα τσιμέντα τις θάλασσες σας να αντικαταστήσουν;</p><p>Πώς στην ασχήμια της Αθήνας τα μάτια να κλείσουν;</p><p>Τον αέρα σας που να βρω;</p><p>να ανασάνω όπως μόνο δίπλα στο πέλαγο σας μπορώ</p><p>.</p><p>Πώς βουνά και θάλασσες να φανταστώ;</p><p>πώς την αύρα σαν μην ονειρευτώ;</p><p>πώς από την έλλειψη σας να κρυφτώ;</p><p>πώς από την λαχτάρα μου για σας να απομακρυνθώ;</p><h3>Οκτώβριος</h3><h4>Απλά ζήτα…</h4><p>After a while.. I am back with a “poem” … Μια από τις (πολλές) φορές που ξεκίνησα να γράφω χωρίς να ξέρω το σκοπό. Τώρα τελευταία με οδηγεί το μολύβι και εγώ απλά αφήνομαι.. μέχρι να μάθω και να μάθουμε να αφηνόμαστε όλοι στη ζωή .. να επιτρέπουμε στον ευατό μας, να χαλαρώνει, να απολαμβάνει τη στγμή και να ζητάει ένα αυτί να ακούσει όταν χρειαστεί να μιλήσει, μια αγκαλιά όταν δυσκολεύεται άλλο να σταθεί και όταν τελικά ζητήσει μπορεί να λάβει και όταν λάβει ίσως μπορέσει να γίνει το αυτί για κάποιον άλλο. Και επειδή έχω καιρό να πω ευχαριστώ.. Ευχαριστώ! Γηράσκω αεί διδασκόμενη. :-) <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10209417989439568">#moodOfTheDay</a><a href="https://www.facebook.com/hashtag/staypositive?source=feed_text&amp;story_id=10209417989439568">#staypositive</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/askandyouwillreceive?source=feed_text&amp;story_id=10209417989439568">#askAndYouWillReceive</a></p><p>.</p><p>Στο σκοτάδι και αν χαθείς</p><p>Ήλιο να ψάξεις να βρεις</p><p>Μην παραπατάς μονάχος</p><p>πάντα υπάρχει κάποιος στο βάθος</p><p>.</p><p>Στο ίδιο στραβό δρόμο βάδισε</p><p>χρόνια για γνώση χάρισε</p><p>κομμάτια από την ψυχή του άφησε</p><p>ότι καθάριο μπόρεσε κράτησε</p><p>.</p><p>Οι δρόμοι στη ζωή δεν είναι μοναχικοί</p><p>ίσως δύσβατοι και διαφορετικοί</p><p>Απόμερο λουλούδι μου από ήλιο, αέρα, χώμα συντροφεύεσαι</p><p>γιατί μόνο μέσα στο πόνο σου λοιπόν φλέγεσαι.</p><p>.</p><p>Ζήτα από το νερό να σε δροσίσει</p><p>Από τον ήλιο ζωή να σου χαρίσει</p><p>από το χώμα να σε αγκαλιάσει</p><p>από τον εαυτό σου να κατανοήσει</p><p>Απλά ζήτα…</p><h3>Νοέμβριος</h3><h4>Το ταξίδι της ύλης συνεχίζεται</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10209798454990969">#moodOfTheDay</a> Is the context where a vision was formed relevant to the vision? Let’s find out! Or as I like to say challenge accepted. Sometimes a vision seems to surpass everything. So what is your vision and what prevents you from going for it?</p><p>.</p><p>Σε σκέψεις πάλι χάθηκα</p><p>σε όνειρα ακαθόριστου χρόνου ταξίδεψα</p><p>θα υλοποιήσω ότι πίστεψα</p><p>Τι και αν από το παρόν τραντάχτηκα</p><p>.</p><p>Η μορφή και αν αλλάξει</p><p>Τι αν κάτι να υπάρχει πάψει</p><p>Η ενέργεια δεν εξαφανίζεται</p><p>Το ταξίδι της ύλης συνεχίζεται</p><p>.</p><p>Να σου πω πως, μη ρωτάς</p><p>Απάντηση στο γιατί δεν με νοιάζει αν κρατάς</p><p>Απλά θέλω η σκέψη να πραγματωθεί</p><p>Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την αρχή</p><h4>Αφιερωμένο</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10209888499082015">#moodOfTheDay</a></p><p>Με πάθος από τη ζωή πιάστηκα</p><p>Αφορμή να την περπατήσω δεν χρειάστηκα</p><p>Κάτω από το φως των αστεριών χάθηκα</p><p>Όλο το φως του ήλιου καταχράστηκα</p><p>.</p><p>Υψηλά κ αν είναι δύσβατα τα βουνά</p><p>Μήδε τον καιρό φοβάμαι μήδε αυτά</p><p>Ανεβαίνοντας αρκεί το ταξίδι ζήσω</p><p>Σύμμαχο μονάχα θα ζητήσω</p><h3>Δεκέμβριος</h3><h4>Στην καλύτερη μας εκδοχή!</h4><p>Με μια ευχή στο νέο χρόνο θέλω να πορευτώ:</p><p>Σε μια πιο ευγενική ζωή, σε μια προσιτή πραγματικότητα, σε έναν κόσμο που αγαπά, αγαπιέται και σέβεται.</p><p>Στην καλύτερη μας εκδοχή!</p><p>Just a moody day. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210125996659306">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/poem?source=feed_text&amp;story_id=10210125996659306">#poem</a></p><p>.</p><p>Την αλήθεια μου δεν ξέρω να σου πω</p><p>Στο κόσμο δεν γνωρίζω αν θέλω να χαθώ</p><p>με τις αλήθειες του να αφομοιωθώ</p><p>Το δικό μου ψέμα αγνοώ</p><p>.</p><p>Μια αλήθεια μου θα σου πω</p><p>δεν ξέρω πως στον κόσμο, όπως είναι, να σταθώ</p><p>Ένα ψέμα μου μαζί σου θα μοιραστώ</p><p>ότι αντέχω κάθε πρωί να ξυπνώ</p><p>.</p><p>Ένα παραμύθι μου θα σου ψιθυρίσω</p><p>ότι, ότι με πληγώνει έχω τη δύναμη να σβήσω</p><p>Μια πραγματικότητα μου θα σου παρουσιάσω</p><p>νοιώθω ότι τον κόσμο και εμένα με αλλαγή έχω την δύναμη να αγκαλιάσω</p><p>.</p><p>Αυτά που θα φωνάζω μην ακούς</p><p>Τις αλήθειες μου μέσα από σιωπή θα σου πω</p><p>Στη βουή του κόσμου θα αποσυντονιστώ</p><p>Μην περιμένεις με ειλικρίνεια μέσα από λέξεις να εκφραστώ</p><p>.</p><p>Η σιωπή μου σου μιλά</p><p>Με πόνο τον κόσμο κοιτά</p><p>Με άδεια ψυχή κάποιες μέρες προχωρά</p><p>ένα μικρό θαύμα η θετική ενέργεια που κρατά</p><p>.</p><p>Μη βλέπεις τη δύναμη που το σώμα μου κ η φωνή μου κρατά</p><p>Τείχη για να προστατεύσουν μια ψυχή που πονά</p><p>Όμως ακόμα και την ασχήμια αγαπά</p><p>Γιατί πάντα κρύβει ομορφιά</p><p>.</p><p>Πάντα με ανοιχτή καρδιά</p><p>Πώς από το δηλητήριο θα κρυφτεί;</p><p>Πώς τα όρια της θα σεβαστεί;</p><p>Πώς η φωνή της δεν θα αποσιωπηθεί;</p><p>.</p><p>Η σιωπή φωνή αναζητά</p><p>Δεν θέλει άλλο την ευγένεια να προσκυνά</p><p>Δεν αντέχει άλλο αυτά που την πονούν μυστικά να φυλά</p><p>Μια σπηλιά που δεν υπάρχει αναζητά</p><p>.</p><p>Πώς με δύναμη, αλλά χωρίς βουή, θα εκφραστεί;</p><p>Πώς σε έναν κόσμο που δεν διάλεξε θα συμβιβαστεί;</p><p>Πώς με κρατημένη αναπνοή στη ζωή θα πορευτεί;</p><p>Πώς, φίλε μου, θα καταφέρω έτσι να γίνω η αλλαγή;</p><h4>Σε σένα μιλώ</h4><p>It has been a year full of memories, achievements, failures, ends, beginnings and new friendships. It seemed an endless year but it has been, so far, one of the most fulfilling, challenging and joyful ones. Spent two months in Chaniá and moved to Athens spending the last 10 months, chasing dreams. Had the chance to revisit London and to visit for the very first time Thessaloniki &amp; Serres. Had great times with my colleagues/friends at <a href="https://www.facebook.com/B-GUEST-740468812674143/?fref=mentions">B &gt; GUEST</a>, spent some time just studying what I enjoy the most and get my very first job as data scientist at <a href="https://www.facebook.com/hashtag/ocl?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#OCL</a> , becoming part of an amazing team. Thank you guys and gals! Was part of <a href="https://www.facebook.com/SoleGreeceA/?fref=mentions">SOLE Greece</a> and of <a href="https://www.facebook.com/shababradio.net/?fref=mentions">Shabab Radio</a>. Meanwhile I have been gathering great new memories with my friends via <a href="https://www.facebook.com/CoffeelyticStrolls/?fref=mentions">Coffeelytic Strolls</a> and <a href="https://www.facebook.com/hashtag/biketothebasics?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#BiketotheBasics</a> (stay tuned about it!). Apart frοm that, 2016 was the year I realized that I find joy in expressing my thoughts through articles and poems.</p><p>Memories &amp; experiences that could only happen by having great people in my life. So, thank you all — old and new friends- that you have joined me so far in my journey! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/gratitude?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#gratitude</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/thankful?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#thankful</a><a href="https://www.facebook.com/hashtag/wishyouanawesomenewyear?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#WishYouAnAwesomeNewYear</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/challengeyourself?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#ChallengeYourself</a></p><p>Allow me to ‘close’ this post with a poem. It might seem a bit ‘dark’ when first reading it, but when understanding it, it can only be optimistic <a href="https://www.facebook.com/hashtag/mypointofview?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#MyPointOfView</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/2017goal?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#2017Goal</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/perspective?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#Perspective</a> . Because only if we fight with our personal beasts we can win them or make peace with them. And if we manage to do so, then we will be able to become the change we want in the world and fight the real beasts, so we can make the world a better place. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10210206282506402">#Goodnight</a></p><p>.</p><p>Μια αλήθεια θα σου πω</p><p>Πάντα το τώρα δεν αγαπώ</p><p>Μια ευχή θα μοιραστώ</p><p>Από τον πόνο της ζωής να απαλλαγώ</p><p>.</p><p>Δεν ξέρω γιατί μέσα μου καίω</p><p>Δεν ξέρω γιατί υπάρχουν μέρες που από μέσα μου κλαίω</p><p>Δεν ξέρω αν ξέρω να αγαπώ</p><p>Δεν ξέρω αν θέλω στη πραγματικότητα να σταθώ</p><p>.</p><p>Κάποιες μέρες εκδρομή στην εξοχή</p><p>Άλλες πάλι μάχη, για να για να ολοκληρωθεί η διαδρομή</p><p>Κάθε μέρα νέα εμπειρία</p><p>Κάθε μέρα ξεκινώ με την ίδια απειρία</p><p>.</p><p>Τα τέρατα μου φέτος θέλω να παλέψω</p><p>Ότι μου ανήκει πίσω να κλέψω</p><p>Τα όρια μου να διεκδικώ</p><p>Από ότι με πληγώνει να αποκοπώ</p><p>.</p><p>Με αλήθεια να μοιράζομαι το σε αγαπώ</p><p>Να ξέρεις ότι ακόμα και αν από τη ζωή σου εξαφανιστώ</p><p>Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ</p><p>Φίλε ή φίλη, όταν με χρειαστείς θα προσπαθήσω για εσένα να είμαι εδώ</p><h4>Πόσα τώρα θα στήσω;</h4><p>Just a moody day <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210229757093252">#moodOfTheDay</a></p><p>.</p><p>Μια μέρα άσπρη</p><p>Μια νύχτα μαύρη</p><p>Κ όλο το μέσα σβήνει και ανάβει</p><p>Τη ζωή τρέχει να προλάβει</p><p>.</p><p>Για όσα δεν έζησε θρηνεί</p><p>Για όσα έχασε μέσα στο ποτό θέλει να χαθεί</p><p>Για όσα έζησε πονά</p><p>Δεν ξέρει αν μπορεί να έχει αυτά που αγαπά</p><p>.</p><p>Όνειρα κυνηγώντας</p><p>Τα μέσα θηρία αψηφώντας</p><p>Πραγματικότητες χτίζοντας</p><p>Όλο το χθες γκεμίζοντας</p><p>.</p><p>Πόσα τώρα θα στήσω;</p><p>Πόσα πριν και μετά θα κρύψω;</p><p>Μια κούρσα που δεν θα εγκαταλείψω</p><p>Τα σπασμένα κομμάτια που θα αφήσω ;</p><p>.</p><p>Οικοδόμημα η ζωή που δεν ξέρω πως να χτίσω</p><p>Σαθρά θεμέλια που άλλο δεν μπορώ να αγνοήσω</p><p>.</p><p>Κάθε κεφάλαιο σεισμός</p><p>Κάθε πίσω γκρεμός</p><p>Τα ηλιοβασιλέματα αμέτρητα, κάθε ηλιοβασίλεμα νέος παλμός</p><h4>Είμαι εδώ για εσένα</h4><p>Has been <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210022396629370">#moodOfTheDay</a></p><p>Αχ, το μόνο άτομο που πραγματικά φαίνεται να μην κάνουμε ποτέ ‘καλά’ είναι το μέσα μας παιδί. Μήπως αντί να το κουμαντάρουμε να ξαναγίνουμε αυτό το παιδί και να το πάρουμε από το χέρι να ενηλικιωθούμε παρέα;</p><p>.</p><p>Το μέσα μου παιδί ξύπνησε</p><p>Με πείσμα τα πόδια στο πάτωμα χτύπησε</p><p>Αγκαλιά πεισματικά ζήτησε</p><p>Κλαίγοντας τους φόβους αψήφησε</p><p>.</p><p>Το μέσα μου παιδί από φόβους πλημμύρισε</p><p>Αγάπη και τρυφερότητα διεκδίκησε</p><p>Τείχη απροσπέλαστα τρύπησε</p><p>Το κλάμα σίγησε</p><p>.</p><p>Το μέσα μου παιδί δίχως αύριο κλαίει</p><p>Δεν ξέρει πως στη ζωή επιπλέει</p><p>Κάθε μέρα από την αρχή μαθαίνει πώς να αναπνέει</p><p>“Μια μέρα τη φορά” στον ενήλικα λέει</p><h4>Για τις Ιθάκες μας</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10209937460226013">#moodOfTheDay</a></p><p>Σε σκέψεις χάθηκα</p><p>Από το τώρα πιάστηκα</p><p>Το άπιαστο δεν ορίζω</p><p>Όμως το όνειρο πως να γίνει πραγματικότητα γνωρίζω</p><p>.</p><p>Δεν θα δεσμευτώ από τους περιορισμούς του παρόντος</p><p>Ούτε θα αναζητήσω λύσεις του παρελθόντος</p><p>Αποφάσεις για εμένα θα πάρω</p><p>Όσο μου επιτρέπεται το μέλλον θα χακάρω</p><p>.</p><p>Τι θα γίνει δεν ορίζεις</p><p>Πως θα πράξεις όμως εσύ το καθορίζεις</p><p>Τον προορισμό κοιτώντας ζεις την διαδρομή</p><p>Ζήσε τη στιγμή, χωρίς όμως να θυσιάσεις την προσμονή.</p><p>.</p><p>Καλό μας ταξίδι, στις προσωπικές μας Ιθάκες!</p><h3>2017</h3><h3>Ιανουάριος</h3><h4>Αναζητώντας απαντήσεις</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210419088146410">#moodOfTheDay</a></p><p>Στην άγνοια έχω χαθεί</p><p>Από το συναίσθημα απάντηση δεν μπορεί να δοθεί</p><p>Σε κινούμενη άμμο δεν ξέρω αν θα σταθώ</p><p>Όμως μοιάζει με ψέμα ότι υπάρχει στέρεο να κρατηθώ</p><p>.</p><p>Θέλω τα μυστικά μου να σου πω</p><p>Θέλω να μάθω πως είναι να με αγαπώ</p><p>Θέλω τη ζωή να σεβαστώ</p><p>Θέλω απλά για ένα λεπτό να κοντοσταθώ</p><p>.</p><p>Το τώρα ρωτάω από εμένα τι θέλει</p><p>Το χθες ζητάω να μην κάνει άλλο την ψυχή μου να τρέμει</p><p>Στο μέλλον ζητάω εξέλιξη να φυλάει</p><p>Την ψυχή μου παρακαλάω στα μονοπάτια της αλήθειας να περπατάει</p><p>.</p><p>Ότι ήξερα το ξέχασα</p><p>Ότι ξέχασα θυμήθηκα</p><p>Η επιθυμία άγνωστη</p><p>Χάθηκα στου μυαλού μου την ανάγνωση</p><h3>Φεβρουάριος</h3><h4>Η νέα λέξη που αγαπώ</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210718771478306">#moodOfTheDay</a> Χαμένη στις σκέψεις του παρόντος <a href="https://www.facebook.com/hashtag/aboutnow?source=feed_text&amp;story_id=10210718771478306">#aboutNow</a><a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10210718771478306">#Goodnight</a></p><p>.</p><p>Απόψε θα μιλήσω για αυτά που μου λείπουν</p><p>για σκέψεις που δεν με εγκαταλείπουν</p><p>Απόψε θα μιλήσω για όσα έζησα χωρίς να ζήσω</p><p>Για όλα αυτά που δεν θα ζητήσω</p><p>.</p><p>Απόψε θα σου πω ότι δεν πειράζει</p><p>Ότι το φεγγάρι πάντα χαράζει</p><p>Απόψε θα σου πω ότι η έλλειψη δεν μου προκαλεί θλίψη</p><p>Ζούμε μόνο ότι η στιγμή οφείλει να μας χαρίσει</p><p>.</p><p>Απόψε καμία ψυχή δεν θα δακρύσει</p><p>Ούτε όμως μυστικά θα κρατήσει</p><p>Ότι έζησε με μια αγκαλιά σφιχτή θα ασπαστεί</p><p>Και αν μας πρέπει παρελθόν με μέλλον θα συναντηθεί</p><p>.</p><p>Το παρόν όπως είναι με χαρά κρατώ</p><p>‘Τώρα .. η νέα λέξη που αγαπώ</p><h4>Είναι θέμα κανόνων, you silly!</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210633839275054">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/notapoem?source=feed_text&amp;story_id=10210633839275054">#notApoem</a> SpoilerAlert: <a href="https://www.facebook.com/hashtag/notoptimistic?source=feed_text&amp;story_id=10210633839275054">#notOptimistic</a> Just an outlier of my positive days. :-)</p><p>.</p><p>Μιλάς.</p><p>Γιατί μιλάς;</p><p>Ακούς;</p><p>Γιατί δεν ακούς;</p><p>.</p><p>Κάποιες φορές η ζωή μοιάζει με τους γράφους ή με τους δρόμους.</p><p>Κάποιες φορές ξεχνιέσαι νομίζοντας ότι είσαι σε δρόμο διπλής κυκλοφορίας.</p><p>.</p><p>Πηγαίνοντας από το Α στο Β</p><p>Όμως το Β δεν ήρθε ποτέ στο Α</p><p>Είναι θέμα κανόνων, you silly!</p><p>Απλά μπήκες σε ένα παιχνίδι που δεν ήξερες τους κανόνες.</p><p>.</p><p>Ποιός ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού;</p><p>Πώς στη ζωή μπορείς να γνωρίζεις εκ των προτέρων;</p><p>.</p><p>Κάθε κανόνας ανακάλυψη</p><p>Κάθε ανακάλυψη γνώση</p><p>.</p><p>Τους κανόνες τους μαθαίνεις στο τέλος.</p><p>Και έτσι κάπως έρχεται το τέλος, γιατί δεν ήταν ποτέ οι δικοί σου κανόνες.</p><h4>Υπόσχεση κρατώ</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210611628159790">#moodOfTheDay</a> Με μια ευχή,.. επιτρέψτε στον εαυτό σας να αγαπηθεί <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10210611628159790">#Goodnight</a></p><p>.</p><p>Σε αγαπώ όπως ακριβώς είσαι</p><p>Με τα λάθη και τα σωστά</p><p>Με τα πάνω και τα κάτω</p><p>Με τα μισά και τα πολλά</p><p>.</p><p>Σε αγαπώ ακριβώς όπως είσαι</p><p>Όταν κλαις νοιώθοντας αδυναμία</p><p>Όταν πνίγεσαι και νοιώθεις απελπισία</p><p>Όταν αφήνεσαι χωρίς να δίνεις καμία σημασία</p><p>.</p><p>Σε αγαπώ ακριβώς όπως είσαι</p><p>Τις μέρες που όλα σου μοιάζουν πολύ φωτεινά</p><p>Τις μέρες που όλα σου μοιάζουν πολύ σκοτεινά</p><p>Τις μέρες που δεν σε αφορά</p><p>.</p><p>Σε αγαπώ όπως ακριβώς είσαι</p><p>Σε αγκαλιάζω όπως ακριβώς είσαι</p><p>Υπόσχομαι να σε προσέχω χωρίς κάτι άλλο να είσαι</p><p>Υπόσχομαι πολύτιμος και αποδεκτός για εμένα πάντα να είσαι</p><p>.</p><p>Στο υπόσχομαι εαυτέ μου..</p><h3>Μάρτιος</h3><h4>Τι χρώμα έχουν;</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211034321286854">#moodOfTheDay</a></p><p>Δε θα σου πω ούτε για τη χαρά μου ούτε για τη λύπη μου</p><p>Θα σου πω για τα θέλω μου</p><p>.</p><p>Τα θέλω μου έχουν ζωή μέσα τους</p><p>Έχουν γνώση</p><p>Έχουν αγάπη</p><p>Έχουν εξέλιξη</p><p>.</p><p>Τα θέλω μου έχουν σεβασμό</p><p>Για εμένα</p><p>Για εσένα</p><p>Για τη ζωή</p><p>.</p><p>Τα θέλω μου κρατάνε ηρεμία</p><p>Κρατάνε πίστη</p><p>Πίστη για ένα καλύτερο αύριο</p><p>Πίστη για ένα υπέροχο τώρα</p><p>.</p><p>Τα θέλω μου διεκδικούν σεβασμό από τη ζωή</p><p>Διεκδικούν ισότητα</p><p>Διεκδικούν ισονομία</p><p>Διεκδικούν ειλικρίνεια</p><p>.</p><p>Με μια σκέψη θα σε αφήσω</p><p>Τα θέλω σου τι σχήμα έχουν;</p><p>Τι χρώμα έχουν;</p><p>Τι κρατάνε αγκαλιά;</p><h4>Σταματώντας τη ροή</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210962009599107">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%B5%CE%B1%CF%82?source=feed_text&amp;story_id=10210962009599107">#Μορφεας</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE?source=feed_text&amp;story_id=10210962009599107">#ψυχή</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/%CF%8D%CF%80%CE%BD%CE%BF%CF%82?source=feed_text&amp;story_id=10210962009599107">#ύπνος</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/%CE%B6%CF%89%CE%AE?source=feed_text&amp;story_id=10210962009599107">#ζωή</a></p><p>Σκέψεις απόψε θέλω να μοιραστώ</p><p>Ότι κράτησα να ασπαστώ</p><p>Στις σκέψεις να μη χαθώ</p><p>Από το τώρα να αγαπηθώ</p><p>.</p><p>Την ανάγκη μου να σου εκμυστηρευτώ</p><p>Την ανάσα μου θέλω λίγο να ασπαστώ</p><p>Για λίγο αργά και σταθερά να βαδίσω</p><p>Κύκλους από καιρό ανοιχτούς πια να κλείσω</p><p>.</p><p>Μη ρωτήσεις γιατί</p><p>Μην ψάχνεις τα επειδή</p><p>Εγώ ούτε τα άλλα κατάλαβα</p><p>Της ψυχής μου την ανάγκη ακόμα δεν μετάλαβα</p><p>.</p><p>Τη Γη για λίγο θα σταματήσω</p><p>Στα πόδια γερά θα πατήσω</p><p>Τίποτα άλλο δε θα ζητήσω</p><p>Ύστερα όπως πάντα θα συνεχίσω</p><p>.</p><p>Μορφέα μου τη νύχτα απόψε μεγάλωσε</p><p>Τα χέρια σου σε εμένα άπλωσε</p><p>Αγκαλιά κράτα με όσο χρειαστεί</p><p>Έστω το κορμί να ξεκουραστεί</p><p>.</p><p>Η ψυχή με τον καιρό θα βρει τον τρόπο της να σταθεί…</p><h4>Μικρές μάχες</h4><p>Goodmorning! <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10210871738782393">#moodOfTheDay</a></p><p>Για τις μικρές προσωπικές μας μάχες. :-) Wish you an awesome day!</p><p>.</p><p>Σήμερα θα σου μιλήσω για το χάος που δεν ζήτησα</p><p>Για το άγχος που δεν ζύγισα</p><p>Για το γιατί του πανικού</p><p>Για το πώς του θυμού</p><p>.</p><p>Σήμερα θα σου πω ότι άλλο δεν το θέλω αυτό</p><p>Σήμερα θα σου πω ότι θέλω σεβασμό</p><p>Ότι θέλω στον ήλιο με χαρά να χαθώ</p><p>Με δομή στο τώρα να δημιουργώ</p><p>.</p><p>Δεν θα ζητήσω αλλαγές</p><p>Θα διεκδικήσω όμως όλα αυτά που εσύ νομίζεις ότι για εμένα δεν θες</p><p>Θα αλλάξω το είναι μου του χθες</p><p>Δεν θα κρατήσω άλλο φωνές κρυφές</p><p>.</p><p>Αχ, ζωή και εαυτέ…</p><p>.</p><p>Πιαστείτε χέρι- χέρι σε αυτή τη διαδρομή</p><p>Μην αφήσετε ούτε μια στιγμή χαράς να χαθεί</p><p>Μια άβολη στιγμή να αποσιωπηθεί</p><p>Μια μάχη εξέλιξης από ότι έχει στο μέσα κρυφτεί να νικηθεί</p><h3>Απρίλιος</h3><h4>Προσωπεία</h4><p>Χαμένη σε συλλογισμούς Μπορούμε να είμαστε όσα είμαστε; Γιατί πρέπει να επικρατεί χωριστηκότητα ανάμεσα στη ζωή κ στους ρόλους μας; Γιατί να είμαστε κάτι λιγότερο, περισσότερο ή διαφορετικό από το είναι μας; Ποτέ αποφασίζουμε πώς θα πορευτούμε; Αυτοί κ άλλοι συλλογισμοί… <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211239285330827">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/happyeaster?source=feed_text&amp;story_id=10211239285330827">#HappyEaster</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/justbeingme?source=feed_text&amp;story_id=10211239285330827">#JustBeingMe</a></p><p>.</p><p>Στο δάκρυ σου χάθηκα</p><p>Στη στιγμή κοντοστάθηκα</p><p>Τι θα είμαι δεν αποφάσισα</p><p>Τι δεν θα είμαι δεν κράτησα</p><p>.</p><p>Πώς να πατώ σταθερά δεν κατέχω</p><p>Μυστικά από τον κόσμο δεν έχω</p><p>Πως να μην είμαι όσα είμαι;</p><p>Γιατί προσωπεία να καθορίζουν το είναι;</p><p>.</p><p>Όπου το μέσα μου με έλκει τρέχω</p><p>Όπου η χαρά με βγάζει στο λόγο μου εκφέρω</p><p>Ότι είμαι έχω μπροστά σου να φέρω</p><p>Με την αλήθεια των άλλων δεν ξέρω αν θέλω να συντρέχω …</p><h4>Ξεχασμένα κομμάτια ψυχής</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211257763432768">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/justbeingme?source=feed_text&amp;story_id=10211257763432768">#JustBeingMe</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/memories?source=feed_text&amp;story_id=10211257763432768">#Memories</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/pastdreams?source=feed_text&amp;story_id=10211257763432768">#PastDreams</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/desires?source=feed_text&amp;story_id=10211257763432768">#Desires</a><a href="https://www.facebook.com/hashtag/oldies?source=feed_text&amp;story_id=10211257763432768">#Oldies</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10211257763432768">#Goodnight</a></p><p>.</p><p>Απόψε θα σου πω για την έλλειψη</p><p>Για την γεύση της</p><p>Το άρωμα της</p><p>Τον ήχο της</p><p>.</p><p>Η γεύση της είναι συνάμα γλυκύ και πικρή</p><p>Οι θυμήσεις της σε μαλακώνουν</p><p>Οι στιγμές που δεν μπορείς να πιάσεις σε σκληραίνουν</p><p>Σε κάτι που όλο αφήνεις και δεν αφήνεις σε φέρνουν</p><p>.</p><p>Το άρωμα της μεθυστικό</p><p>Την οσφρίζεσαι, θες κι άλλο</p><p>Σε αυτήν βυθίζεσαι, ξεχνάς κάθε τι άλλο</p><p>Όλο γίνεται και πιο εθιστικό</p><p>.</p><p>Ο ήχος της κακά μαντάτα κρατά</p><p>Νομίζεις ότι απλά θα σου ακουμπήσει την καρδιά</p><p>Μέσα της όμως καμπάνες χτυπά</p><p>Ένας πονοκέφαλος που δεν περνά</p><p>.</p><p>Πως άραγε κανείς την προσπερνά;</p><p>Πώς άραγε κάποιος την γεμίζει με χέρια αδειανά;</p><p>Πώς στην αλήθεια λες ότι δεν υπάρχει πια;</p><p>Πώς το πρέπει την αψηφά;</p><p>.</p><p>Αντίο παρελθόν!</p><h4>Σπίθες ζωής</h4><p>Αφιερωμένο στον κρυμμένο θυμό μας, στη συγχώρεση, στην ελπίδα, στο χαμένο σπιτικό που μπορούμε να χτίσουμε, στην ασφάλεια και στα φτερά που μας προσφέρει η ζωή! Μα πάνω από όλα στο μεγαλείο σου, στο μεγαλείο που έχουμε όλοι και στο μεγαλείο της ζωής. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211088298956262">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10211088298956262">#Goodnight</a></p><p>.</p><p>Μια από τις νύχτες που στο χαρτί θα μιλήσω</p><p>για όσα έζησα και για όσα θέλω να ζήσω</p><p>Για όσα συγχώρεση ζητώ</p><p>Για όσα όλα θέλω να εμπιστευτώ</p><p>.</p><p>Θέλω από τον θυμό μου να ελευθερωθώ</p><p>Με την ματαίωση να συμφιλιωθώ</p><p>Άλλο πια λύπη να μην κουβαλώ</p><p>Και έτσι απλά με ασφάλεια στο σπιτικό μου να ανοιχτώ</p><p>.</p><p>Ίσως δεν έχει ρίζες</p><p>Ίσως δεν έχει παρελθόν</p><p>Με αγάπη αγκαλιάζει το παρόν</p><p>Από τη ζεστασιά με ακουμπάει με σπίθες..</p><p>.</p><p>…σπίθες ζωής!</p><p>.</p><p>Φωτιά η θέληση</p><p>Αέρας η πραγματικότητα</p><p>Το μεγαλείο του κόσμου η φλόγα της ζεστασιάς</p><p>Το κέντρο της ελπίδας</p><p>.</p><p>Και αν την ελπίδα έχασες</p><p>Θυμήσου το δικό σου μεγαλείο</p><p>Γίνε φλόγα</p><p>Θα γίνω αέρας</p><h4>Μια αλήθεια θα σου πω</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211286962522727">#moodOfTheDay</a> Στο περίπου ποίημα 🤔 <a href="https://www.facebook.com/hashtag/justthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10211286962522727">#justthoughts</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10211286962522727">#goodnight</a> 🙂</p><p>.</p><p>Πες μου για τα προσωπεία σου</p><p>Θα σου πω για τα δικά μου</p><p>Τα μικρά τα μυστικά</p><p>Τις αλήθειες τις μεγάλες</p><p>.</p><p>Δεν ξέρω να σου πω το χρώμα που έχουν τα όνειρα</p><p>Ξέρω όμως τη δύναμη τους</p><p>Δεν ξέρω να σου πω το σωστό</p><p>Θα σου πω όμως το λάθος</p><p>.</p><p>Δεν ξέρω για την ηρεμία</p><p>Ξέρω όμως το πάθος</p><p>Μπορώ να φέρω νηνεμία</p><p>Να γεμίσω τα λάθη μου με θάρρος</p><p>.</p><p>Μια αλήθεια να σου πω;</p><p>Μήδε το λάθος γνωρίζω</p><p>Γιατί το σφάλμα του τώρα μπορεί να σε βγάλει στο ορθό</p><p>Πώς λοιπόν το μέλλον ορίζω;</p><p>.</p><p>Για αυτό θα σου μιλήσω για το τώρα</p><p>Το τώρα της ζωής</p><p>Το τώρα του αισθήματος</p><p>Το τώρα του δυνατού βήματος</p><p>.</p><p>Τι εννοώ;</p><p>Μπορώ μπροστά με δύναμη να βγω</p><p>Μπορώ να μάθω πίσω να μην κοιτώ</p><p>Μπορώ ακόμα και αδύναμη με γερά πόδια να σταθώ</p><p>.</p><p>Η δύναμη μου;</p><p>Το παρόν</p><p>Η πεποίθηση μου;</p><p>Ότι το παρόν πριν βλεφαρίσεις είναι παρελθόν</p><p>.</p><p>Θα μου πεις για το μέλλον;</p><p>Θα σου πω για τη ζωή</p><p>Την ανάσα που σε κινεί</p><p>Υπήρξε ποτέ αβεβαιότητα στην επόμενη εισπνοή;</p><p>.</p><p>Πότε σε εμπόδισε η αμφιβολία από την εκπνοή;</p><p>Και αν τον αέρα από φόβο κρατήσεις ;</p><p>Πώς θα συνεχίσει η ζωή;</p><p>Το τώρα σου επιτρέπει στο μέλλον να ζήσεις!</p><p>.</p><p>Πες μου αυτό πώς θα το αμφισβητήσεις;</p><h3>Μάιος</h3><h3>Philanthropy</h3><p>Philanthropy: Philanthropy (from Greek φιλανθρωπία) means etymologically, the love of humanity, in the sense of caring, nourishing, developing, and enhancing what it means to be human. ( from Wikipedia)</p><p>Let’s first understand &amp; embrace its actual meaning!</p><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10211603414473828">#XLthoughts</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211603414473828">#moodOfTheDay</a></p><p>.</p><p>One of those silent moments</p><p>One of those happy faces</p><p>Lost in familiar but new places</p><p>Lost in peaceful emotions in torrents</p><p>.</p><p>What I request is what I receive</p><p>What I receive is what I need</p><p>What I need is harmony</p><p>Life teaches me philanthropy</p><p>.</p><p>Embracing insecurity</p><p>Acceptance we are requesting</p><p>Afraid of vulnerability</p><p>Being flawed a matter of self preserving</p><p>.</p><p>All we have to do, accept our humanity</p><p>Be with ourselves philanthropists</p><h4>Κατανοώντας την απόρριψη</h4><p>Συνειδητοποιώντας ότι η απόρριψη πονάει τόσο, γιατί συνδέεται με τις δικές μας πεποιθήσεις. Δεν είναι η απόρριψη από τους άλλους που μας συνοδεύει, είναι η απόρριψη προς τον εαυτό μας. Ξεπερνάς την μη αποδοχή των άλλων κάποια στιγμή, αλλά πώς ξεπερνάς τη μη αποδοχή ενός ανθρώπου που πρέπει να συνυπάρχεις συνεχώς μαζί του, του ίδιου σου του εαυτού; Το πρόβλημα κάποιες φορές δεν είναι καν η προσπάθεια να καταρρίψεις ή να τις ξεπεράσεις είναι να τις αντιληφθείς.. Είναι ένα αξιακό σύστημα που ίσως δεν είναι καν δικό σου αλλά είναι τόσο βαθιά χαραγμένο μέσα σου, που όταν το ανακαλύπτεις απλά σοκάρεσαι! Έπειτα συνειδητοποιείς ότι ποτέ δεν σε αποδέχτηκες αλλά ω τι χαρά ξέρεις από που να ξεκινήσεις! 😁 Κάπως έτσι ο πόνος μαλακώνει το ταξίδι συνεχίζεται αλλά συνοδεύεται και από ανακούφιση, ανακούφιση ότι εσύ είσαι που σου δημιούργησες πόνο και μπορείς να το αλλάξεις… <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211370026319270">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/still?source=feed_text&amp;story_id=10211370026319270">#still</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/enjoyingthejourney?source=feed_text&amp;story_id=10211370026319270">#enjoyingTheJourney</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10211370026319270">#XLthoughts</a></p><p>.</p><p><a href="https://www.facebook.com/xanthippi.lemontzoglou?hc_ref=ART1ANqcyVTgXUIil-DoCozJZgMrpMTvO3Qaio555QAPhqD72nTrln72d8qi46iqhXc"><strong>Xanthippe Lemontzoglou</strong></a> updated her status.</p><p><a href="https://www.facebook.com/xanthippi.lemontzoglou/posts/10211341678450591">April 27</a> ·</p><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211341678450591">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/acceptance?source=feed_text&amp;story_id=10211341678450591">#Acceptance</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/knowthyself?source=feed_text&amp;story_id=10211341678450591">#knowthyself</a></p><p>Παλεύοντας με στερεότυπα</p><p>Αλλάζοντας τα πρότυπα</p><p>Ανακαλύπτοντας πεποιθήσεις</p><p>Κάπου εκεί κρυμμένες οι απαντήσεις</p><p>.</p><p>Πώς ότι πιστεύεις αλλάζεις;</p><p>Πώς όσα είσαι προβάλλεις;</p><p>Πώς την αποδοχή σου κερδίζεις ;</p><p>Πώς μυαλό από την αρχή προγραμματίζεις;</p><p>.</p><p>Άσπρο σφουγγάρι πήρα</p><p>Να σβήσω όσα από το παρελθόν βαστώ</p><p>Δεν θέλω τίποτα να εξαρτάται από την αμφιλεγόμενη μοίρα</p><p>Επιτέλους στην αγκαλιά μου να ξεκουραστώ</p><p>.</p><p>Μου επιτρέπεις να αφεθώ;</p><h4>Εκτιμώντας</h4><p>Κάτι μικρό δοσμένο με μια δόση παιδικότητας &amp; αφέλειας. Για να εκφράσει την αναγκαιότητα &amp; την ομορφιά των αντιθέσεων στη ζωή. Ακόμα και της ίδιας μας της διάθεσης. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10211384840209608">#XLthoughts</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211384840209608">#moodOfTheDay</a><a href="https://www.facebook.com/hashtag/light?source=feed_text&amp;story_id=10211384840209608">#light</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/darkness?source=feed_text&amp;story_id=10211384840209608">#darkness</a></p><p>.</p><p>Μια μέρα ηλιόλουστη</p><p>Μια ημέρα συννεφιασμένη</p><p>Μια νύχτα φεγγαρόφωτη</p><p>Μια βραδιά από βροχή αγκαλιασμένη</p><p>.</p><p>Ρωτάω τον ήλιο που κρύβεται</p><p>Ρωτάω τον ουρανό γιατί θλίβεται</p><p>Κοιτάω ψηλά κανείς δεν απαντά</p><p>Σκοντάφτω σε ένα δέντρο και μου χαμογελά</p><p>.</p><p>Κοιτάω χαμηλά</p><p>Ζωντάνεψε η πρασινάδα από τα νερά</p><p>Δίψασα θέλω νερό</p><p>Αχ βροχή, σε ευχαριστώ!</p><p>.</p><p>Φως σβήσε λίγο, να κοιμηθώ</p><p>Αχ σκοτάδι, σε ευχαριστώ!</p><p>Ήλιε μου, βγήκες, πόσο σε αγαπώ!</p><p>Την απουσία και την παρουσία σου εκτιμώ.</p><h4>Πολεμώντας</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211402775497979">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10211402775497979">#XLthoughts</a></p><p>Προσπαθώντας να καταλάβω τη πηγή της. <a href="https://www.facebook.com/hashtag/mypointofview?source=feed_text&amp;story_id=10211402775497979">#myPointOfView</a> Εκεί που νομίζεις ότι την πολεμάς απλά συνειδητοποιείς ότι την καταπιέζεις και εκδηλώνεται με άγχος και φοβίες. Ποιά όμως η πηγή της; Ποιές τελικά είναι οι ρίζες της, ώστε να την αντιμετωπίσεις; <a href="https://www.facebook.com/hashtag/knowthyself?source=feed_text&amp;story_id=10211402775497979">#knowThySelf</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/journey?source=feed_text&amp;story_id=10211402775497979">#journey</a> Ζητώ συγγνώμη σε όσους τόσα χρόνια έχουν επωμιστεί της συνέπειες της, συναναστρεφόμενοι με εμένα, αλλά και το προκύπτον άγχος. Κάποτε το θεωρούσα προτέρημα, τώρα πια όμως το βρίσκω πρόβλημα στην αποδοτικότητα, την καθημερινότητα και στην ξεγνοιασιά.. Let’s see if I can change</p><p>.</p><p>Πώς θα επιβιώσω;</p><p>Πώς θα θα επιβεβαιώσω;</p><p>Πώς τη θέση μου θα σώσω;</p><p>Πώς τον εαυτό μου ότι είναι ασφαλής θα διαβεβαιώσω;</p><p>.</p><p>Άραγε γιατί στην οικογένεια μια θέση κρατώ;</p><p>Πώς θα είμαι σίγουρη ότι θα ακούσω “Σε αγαπώ”;</p><p>Πώς θα μου πουν αν είμαι αποδεκτό;</p><p>Ίσως αν κανόνες ακολουθώ;</p><p>.</p><p>Πώς το τέλειο θα ορίσω;</p><p>Πώς απόρριψη δεν θα γνωρίσω;</p><p>Πώς όλα θα τα πετύχω;</p><p>Πώς πιθανότητες αποτυχίας θα αποκλείσω;</p><p>.</p><p>Μη μου λες πoιό είναι το σωστό</p><p>Επίτρεψε μου ένα παιδί απλά να είμαι εγώ</p><p>Δεν θέλω ως ενήλικας άγχος να ζει μέσα στη δική μου την ουσία</p><p>Δεν αντέχετε η τελειομανία</p><h3>Ιούνιος</h3><h4>Κατάστιχα ψυχής</h4><p>Απαντήσεις που καιρό έχουν δοθεί</p><p>Ερωτήσεις που λάθος έχουν τεθεί</p><p>Το παρόν δεν αρκεί</p><p>Στην εύνοια των ανέμων άλλο δεν θα αφεθεί</p><p>.</p><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10211767946347022">#Goodnight</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211767946347022">#moodOfTheDay</a> 🌊🌪⛈</p><p>Don’t get confused .. Always grateful 🌝</p><h4>Για όσα δεν γεύτηκες</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211799866425004">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10211799866425004">#xlThoughts</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10211799866425004">#Goodnight</a></p><p>Έλεγα πίσω από τα σύννεφα να κρυφτώ</p><p>Αλλά ο ουρανός άνοιξε</p><p>Έλεγα στην αγκαλιά του σκοταδιού να ξεχαστώ</p><p>Αλλά ο ήλιος τις κουρτίνες τράβηξε</p><p>.</p><p>Έλεγα στα δάση να παραδοθώ</p><p>Από τον πολιτισμό να χαθώ</p><p>Αλλά με έπιασα από ένα άνοιγμα να κρυφοκοιτώ</p><p>Το πρωί σαν μέρος του συνόλου να ξυπνώ</p><p>.</p><p>Δεν ξέρω τι είμαι να σου πω</p><p>Δεν ξέρω αν ότι έχω τελικά κρατώ</p><p>Αύριο ίσως πάλι θελήσω να εξαφανιστώ</p><p>Αλλά για τώρα είμαι εδώ</p><p>.</p><p>Βλέπεις δεν ξέρω αν το φως πιο πολύ από το σκοτάδι αγαπώ</p><p>Ξέρω όμως ότι στο σκοτάδι μου φως κρατώ</p><p>Στο άγνωστο μπορεί να περπατώ</p><p>Στο στατικό όμως δεν θα παραδοθώ</p><p>.</p><p>Για όσα αφέθηκες</p><p>Για όσα δεν γευτηκες</p><p>Για όσα φοβήθηκες</p><p>Για όσα από αμφιβολία απαρνήθηκες</p><p>.</p><p>Βγες στο άνοιγμα</p><p>Ζήσε το αίνιγμα</p><h4>Τίποτα να κρατήσω</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211678485350553">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10211678485350553">#xlThoughts</a></p><p>Κοιτώντας πίσω</p><p>Δεν έχω τίποτα να κρατήσω</p><p>Μπορώ να ελπίζω κοιτώντας μπροστά</p><p>Ζώντας το τώρα μου δίνει χαρά</p><p>.</p><p>Το παρελθόν σε δυο χρώματα</p><p>Με τον ίδιο τρόπο που η ψυχή έχει πολλά υψώματα</p><p>Όμως οι αναμνήσεις πτώματα</p><p>Ακόμα και τα ευχάριστα τους στρώματα</p><p>.</p><p>Ψέμματα δε θα σου πω</p><p>Έχω για πολλά που έλαβα να ευγνωμονώ</p><p>Όμως δεν αναπολώ</p><p>Δεν υπάρχει κάτι που αναζητώ</p><p>.</p><p>Βλέπεις άλλαξα και εγώ</p><p>Οπότε κανένα παρελθόν δεν μπορεί πια να μου είναι ταιριαστό</p><p>Μόνη μου γνώση ότι το παρόν μου είναι απόλυτα συμβατό</p><p>Το τώρα μέλλον σε ένα παλμό</p><p>.</p><p>Το παλμό λοιπόν ζήσε</p><p>Δεν θα βρεις χαρά στο νεκρό</p><p>Ούτε ζωή στο κενό</p><p>Όποτε πιάσε στο τώρα το ρυθμό</p><p>.</p><p>P.S: Κρατά το παλμό σου για όσο μπορείς δυνατό</p><p>Κάνε κάθε μέλλον πιθανό</p><h4>Αντίο</h4><p>Για τον θυμό.. για τα μικρά κ τα μεγάλα που μας ματαιώνουν … για ανθρώπους αλλά κ καταστάσεις … για παρελθόν, παρόν αλλά κ μέλλον … για την καθαρότητα αλλά κ την αποβολή τοξικότητας. At the end of the day about life and self awareness <a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10211935469534997">#XLThoughts</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/goodnight?source=feed_text&amp;story_id=10211935469534997">#goodnight</a><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10211935469534997">#moodOfTheDay</a></p><p>.</p><p>Θα σου πω για τον θυμό που μέσα μου κρατώ</p><p>Θα σου πω ότι το κάθε μου συναίσθημα αγαπώ</p><p>Απλά θέλω να κατανοώ</p><p>Βλέπεις ματαιώθηκα</p><p>.</p><p>Από στιγμές απογοητεύτηκα</p><p>Από τα δήθεν κουράστηκα</p><p>Όμως τώρα μπορώ να δω</p><p>Με μένα κρατώ θυμό</p><p>.</p><p>Το γιατί κατανοώ</p><p>Το ποίημα αυτό εδώ θα αφήσω</p><p>Σημάδια πια δεν θα αγνοήσω</p><p>Να μην είμαι αφελής απλά θα μου ζητήσω</p><p>Όμως να ξέρεις ακόμα και για αυτό που με πονά στοργή φυλώ</p><p>Δύναμη άλλη όμως πάνω μου δεν του εκχωρώ</p><p>Αντίο …</p><h4>Χωρίς ράγισμα πώς;</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/justthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10208587771804646">#JustThoughts</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10208587771804646">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/staypositive?source=feed_text&amp;story_id=10208587771804646">#staypositive</a></p><p>Γιορτάστε τις πληγές σας!</p><p>.</p><p>Δεν ξέρω τις πληγές σου</p><p>ούτε τα όνειρα σου</p><p>δεν ξέρω την καρδιά σου</p><p>μήδε το μυαλό σου</p><p>.</p><p>Ξέρω όμως τον πόνο</p><p>ξέρω την ελπίδα</p><p>νοιώθω τη φωτιά</p><p>νοιώθω τον κόσμο ολάκερο που κρύβεται σε αυτή τη ματιά</p><p>.</p><p>Αν θες να ξημερώσει, πρέπει να βραδιάσει</p><p>Για να ενώσεις τα κομμάτια, πρέπει πρώτα κάτι να σπάσει</p><p>Στις ατέλειες η ομορφιά έχει κρυφτεί</p><p>Στην ένωση των ηπείρων σου ευφυΐα επικρατεί</p><p>.</p><p>Ότι έσπασε μοναδικότητα φυλάει</p><p>Ότι έδεσε ελπίδα κρατάει</p><p>Χωρίς ράγισμα πως θα αλλάξεις;</p><p>Αν μείνεις ίδιος πως τη ζωή θα αδράξεις;</p><h3>Αύγουστος</h3><h4>Στιγμές</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10212444322295998">#XLthoughts</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10212444322295998">#moodOfTheDay</a> Για τις μικρές και τις μεγάλες στιγμές…</p><p>.</p><p>Βλέπεις, το τώρα είναι στιγμές.</p><p>Στιγμές που είτε τις ζεις, είτε σε προσπερνούν</p><p>Σε προσπερνούν όμως ή τις προσπερνάς;</p><p>Σκέφτεσαι το αύριο</p><p>Δεν του δίνεις ελπίδα</p><p>Έτσι κάπως εγκαταλείπεις στο παρόν</p><p>Όμως μήπως σου διέφυγε ότι οι αποφάσεις του παρόντος μπορεί να σου δώσουν ένα παρόν που μπορεί να αλλάξουν το μέλλον;</p><p>Νομίζεις ότι ξέρεις το μέλλον…</p><p>Πόσο καλά όμως γνωρίζεις τη δύναμη που το παρόν έχει στο μέλλον και εσύ στο παρόν;</p><p>Η στιγμή θέλει σοφία και η ζωή ελπίδα.. κάπως έτσι η ζωή είναι οι στιγμές.</p><h4>Η έλευση της ωριμότητας</h4><p>Σπατάλη… ένα ουσιαστικό με δύναμη και αβάσταχτη αξία ανταλλαγής..</p><p>Αναλογίστηκες ποτέ πως σπαταλάς το χρήμα σου, το χρόνο σου, την ενέργεια σου, το μυαλό σου, το σώμα σου, το συναίσθημα σου, την ψυχή σου, την υγεία σου μα πάνω από όλα τη ζωή σου; <a href="https://www.facebook.com/hashtag/xlthoughts?source=feed_text&amp;story_id=10212305036733946">#XLThoughts</a><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text&amp;story_id=10212305036733946">#moodOfTheDay</a></p><h3>Σεπτέμβριος</h3><h4>Ακούγοντας την καρδιά</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text">#moodOfTheDay</a> Πότε σε άκουσες τελευταία φορά;</p><p>.</p><p>Η αίσθηση διαφορετική</p><p>Η καρδιά δεν ήταν πια εκεί</p><p>Συγχώρεση της ζήτησα</p><p>Πώς πάλι την αγνόησα;</p><p>.</p><p>Θέλω πολύ</p><p>Θέλω βαθιά</p><p>Όμως οι απαντήσεις ίσως δεν βρίσκονται εκεί που κοιτά</p><p>Ίσως για αυτό πονά</p><p>.</p><p>Να την ακούσω μου ζητά</p><p>Δεν παίρνει αυτά που λαχταρά</p><p>Από την σιωπή την ανάγκασα να βγει</p><p>Αρνείται άλλο ο σεβασμός να την αγνοεί</p><p>.</p><p>Η εξέλιξη μοιάζει να τρέχει πιο γρήγορα από τον χρόνο</p><p>Κοιτάει τη μοναχικότητα με πόνο</p><p>Προσπαθεί να διδαχτεί ότι αυτό το άθλημα ίσως δεν είναι ομαδικό</p><p>Άλλωστε η ψυχή είναι μονάδα</p><p>.</p><p>Και έτσι κάπως λαχτάρησε το σκοτάδι…</p><p>.</p><p>Βλέπεις αυτό το ξέρει</p><p>Ξέρεις τις γωνίες του</p><p>Ξέρει και τις αγωνίες του</p><p>Ξέρει ότι είναι δικό της</p><p>.</p><p>Και κάπως έτσι αποφάσισε..</p><p>.</p><p>Όπως της ανήκει το σκοτάδι μπορεί να της ανήκει και το φως της</p><p>Και κάπως έτσι θέλει να φωτίσει κάθε γωνιά</p><p>Να το κάνει προσωπική υπόθεση</p><p>Βλέπεις σέβεται το σκοτάδι σου και αγαπάει το φως σου</p><p>.</p><p>Το μόνο που θέλει σε αντάλλαγμα είναι να σέβεσαι το φως της</p><p>Όταν το φως της μαυρίζει λοιπόν, για πες μου, τι σημαίνει;</p><p>Ξέρεις πάλεψε για αυτό το φως, το κέρδισε…</p><p>Ναι, δεν εκτίμησε τις μάχες της</p><p>Τώρα όμως κατάλαβε</p><p>Το μόνο που ποτέ ζήτησε ήταν σεβασμό…</p><h3>Δεκέμβριος</h3><h4>Μάχη με τον χρόνο</h4><p><a href="https://www.facebook.com/hashtag/moodoftheday?source=feed_text">#moodOfTheDay</a> <a href="https://www.facebook.com/hashtag/%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B1?source=feed_text">#ΜιαΜεραΤηΦορα</a></p><p>Χρόνε που πας;</p><p>Γιατί βιάζεσαι;</p><p>Τους δείκτες σου επιτακτικά χτυπάς!</p><p>Γιατί τους δικούς μου χτύπους δεν ασπάζεσαι;</p><p>.</p><p>Τι θα προλάβω να ζήσω;</p><p>Άραγε πόσα κεριά θα σβήσω;</p><p>Πώς συναισθήματα θα κρύψω;</p><p>Μη με βιάζεις να προχωρήσω…</p><p>.</p><p>Την στιγμή μου λες να ζω</p><p>Πώς όμως όταν τρέχω να σε προφτάσω;</p><p>Πώς θα σε χορτάσω;</p><p>Πώς θα σε δαμάσω;</p><p>.</p><p>Από τη ζωή όλα τα θέλω</p><p>Γνώση</p><p>Εμπειρίες</p><p>Πάθη</p><p>Λάθη</p><p>.</p><p>Αλλά τρέχεις</p><p>Δεν μπορώ να σε ακολουθήσω</p><p>Βιάζεις το μυαλό μου</p><p>Βιάζεις την ψυχή μου</p><p>.</p><p>Ευθύνη κρατάς</p><p>Αλλού μην κοιτάς!</p><p>.</p><p>Ζωή, θέλω να σε ρουφήξω</p><p>Ζωή, θέλω να σε ζήσω</p><p>Ζωή, θέλω το τώρα σου</p><p>Ζωή, θέλω γαλήνη</p><p>.</p><p>Παύω να σε κυνηγώ</p><p>Απλά θα σε ζω</p><p>Παύω να μεμψιμοιρώ</p><p>Για ότι προλάβω θα ευγνωμονώ</p><p>.</p><p>Την κούρσα εγκαταλείπω</p><p>Περπατώ</p><p>Το μέσα και το γύρω μου παρατηρώ</p><p>Χρόνε άλλο δεν θα σε ανταγωνιστώ</p><p>.</p><p>Στο μόνο που υπάρχεις, στο τώρα</p><p>Το τώρα σου κρατάει όσο θες</p><p>.</p><p>Στο τώρα τα λουλούδια θα μυρίσω</p><p>Θα γευτώ</p><p>Θα ακουμπήσω</p><p>Τίποτα άλλο πια απλά δεν θα φωτογραφίσω</p><p>.</p><p>Θα ζήσω</p><p>Θα ζήσω σαν να είσαι σύμμαχος Χρόνε μου</p><p>.</p><p>Θα ζήσω σαν απέθαντη!</p><p>.</p><p>Απέθαντη που σέβεται το σώμα, την καρδιά, την ψυχή, το μυαλό.</p><p>Απέθαντη που σέβεται τη δίψα των βασικών αναγκών.</p><p>Απέθαντη, που μια μέρα θα πεθάνει γεμάτη και ευγνώμων!</p><p>.</p><p>Έτοιμος Χρόνε να πιαστούμε χέρι- χέρι;</p><p>Επέτρεψε μου να σου δώσω εγώ τον βηματισμό</p><h3>The end :p</h3><p>Περισσότερα στο</p><p>xlThoughts #justPoems in ordered chaos</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f5ec95e9297" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Σταματώντας στη στιγμή]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CF%8E%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%AE-4f2588923538?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4f2588923538</guid>
            <category><![CDATA[moments]]></category>
            <category><![CDATA[greek]]></category>
            <category><![CDATA[self-awareness]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 24 Aug 2018 01:04:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-08-24T01:22:30.623Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UT6Ycwr9a9l_YoL06_34mw.jpeg" /><figcaption>“When the eye sees infinity in the sea and in the sky, why the mind cannot grasp the infinity of possibilities in life?”</figcaption></figure><p>10:00 το πρωί, πηγαίνοντας στη δουλειά ή μάλλον εργασία, για μια στιγμή μοιάζει να σταματά ο χρόνος, στις κυλιόμενες στο μετρό, και έπειτα όλα να κινούνται λίγο πιο αργά για μερικά λεπτά. Το μυαλό σιωπά για λίγο και παρατηρεί στο τώρα, που βρίσκεται, από που έρχεται, που πηγαίνει και τι σκέψεις έχει. Πριν λίγο άφησα το σπιτάκι μου και τη γειτονιά μου, όπου γεννήθηκε με τα γειτονάκια-φιλαράκια το #avlitsa_power, για να πάρω το μετρό, μιας και βρίσκομαι στην Αθήνα, και να πάω στη δουλειά, να εργαστώ, να μάθω κάτι νέο, να τα πούμε λίγο με τους Stone Soup residents, να κάνω το λεγόμενο lunch break κ να να ακολουθήσω το πρόσφατο πρόγραμμα διατροφής και μετά να πάω γυμναστήριο. Οι σκέψεις που τριγυρίζουν στο μυαλό, το micromaster που θέλω να πάρω κ αν θα έχω χρόνο να το παρακολουθήσω, το μεταπτυχιακό που θέλω να πάρω του χρόνου, οι διακοπές που θέλω να πάω, λίγο άγχος για την επερχόμενη μετακόμιση — ήθελα μεγαλύτερο σπίτι, ένα βιβλίο που άφησα στη μέση, ένα χαμόγελο για το Σαββατοκύριακο που χαλάρωσα και πέρασα όμορφα. Όμως υπήρχε μια ακόμα σκέψη που κρατούσε τόση δύναμη ώστε να μου χαρίσει το μεγαλύτερο χαμόγελο και να μου δώσει μια στιγμή συγκρίσιμη με διαλογισμό. Η στιγμή που είχα συνειδητότητα των παραπάνω και της σημασίας τους. Η στιγμή που όλο το μέσα μου χαμογέλασε, όταν κοντοστάθηκα και παρατήρησα όλα αυτά.</p><p>Η καθημερινότητα μου είναι αυτή που επιθυμώ. Τα προβλήματα μου είναι αυτά που επιθυμώ και είναι επιλύσιμα. Οι προβληματισμοί μου έχουν να κάνουν κυρίως με την εξέλιξη μου και την ευημερία μου. Για ένα λεπτό αποφάσισα να μην ζήσω στο παρελθόν και να μην προτρέχω στο μέλλον. Για ένα λεπτό αποφάσισα ότι μπορούσα να κοιτάξω στο παρόν και να βρω όσα χρειάζομαι. Εκεί κάπου διαπίστωσα ότι ψάχνουμε σιγή του νου, συνήθως, βγαίνοντας από την καθημερινότητα αντί να την ζούμε. Μήπως, όμως, ζώντας την, ψυχή τε και σώματι, την βρίσκουμε στις στιγμές; Σκέψου ότι η ελευθερία του νου και όλου του είναι σου, είναι συγκρίσιμη- επέτρεψε μου να πω- με την ηδονή που προσφέρει ένας οργασμός. Φαντάσου λοιπόν να επιτρέπεις στον εαυτό σου, που και που, να έχει αυτές τις μικρες στιγμές ηδονής. Όπως, όμως, με τον οργασμό δεν μπορείς να το πιέσεις - ειδικά αν είσαι γυναίκα ξέρεις για τι μιλάω- έτσι και αυτό θέλει να του δώσεις τον χρόνο του και θα το βρεις. Θα μου πεις “Μα, η καθημερινότητά μου δεν είναι αυτή που θέλω”. Κάπου είχα διαβάσει ότι, αυτό που μετράει περισσότερο είναι το είδος προβλημάτων για τα οποία έχουμε την υπομονή και επιμονή να προσπαθούμε να τα επιλύσουμε και θα συμφωνήσω με αυτό. Δεν σου αρέσουν τα προβλήματα σου; Αντάλλαξε τα, λύνε τα βιοποριστικά και “δημιούργησε” αυτά που θα σε οδηγήσουν εκεί που θες, κάντο παράλληλα όμως όσο σου επιτρέπεται, θα πρότεινα. Και να θυμάσαι, το πρόβλημα δεν ξεκινάει με “Δεν..”, αλλά με “Πώς;” και “Γιατί;”. “Trial-error” λοιπόν, στα προβλήματα σου και κάπου θα βγάλει. Τρεις φράσεις.. μάλλον πέντε φράσεις γυρνάνε από καιρό σε καιρό στο μυαλό μου και 3 αλήθειες μου, που με προσγειώνουν και μου δίνουν φτερά. Θα μου πεις γιατί στα λέω αυτά. Γιατί ίσως βοηθήσει, ίσως σου φτιάξει λίγο τη μέρα, ίσως γελάσεις ή ίσως δεν σου προσφέρει κάτι. Σε αυτή την περίπτωση συγγνώμη που σπατάλησα τον χρόνο σου, αλλά σε ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να μοιραστώ κάτι πολύτιμο, στα δικά μου μάτια, μαζί σου.</p><p>Το λοιπόν επανερχόμενη στις φράσεις “μου”. Η φράση του Mahatma Gandhi <em>“Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέφτεσαι, λες και κάνεις, είναι σε αρμονία.</em>” με συνοδεύει εδώ και χρόνια, και προς το παρόν έχω βρει ότι η αυτογνωσία μπορεί να σε οδηγήσει σε αυτό, τουλάχιστον σε συνειδητότητα των πράξεων σου. Ένα γνωμικό που με επαναφέρει στην πορεία μου είναι το <em>“Να κοιτάς εκεί που θες να πάς, γιατί θα πας εκεί που κοιτάς”</em>. Η φράση του Benjamin Disraelli ,<em>“Η δράση δεν φέρνει ευτυχία αλλά δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς δράση”</em>, μου επαναφέρει το ερώτημα κάθε λίγο, “Τι έκανες σήμερα για αυτά που θες;”. Δύο ακόμα φράσεις που αγαπώ τώρα τελευταία, <em>“Ό,τι έχουμε, η αγάπη” και “Ό,τι έχουμε, το τώρα”</em> , καθώς η αγάπη για ζωή, για τον εαυτο μας, τους γύρω μας και αυτά που επιλέγουμε να κάνουμε και να βιώνουμε είναι η κινητήριος δύναμη ή μπορεί να είναι και αν δούμε ορθολογιστικά τα πράγματα, μόνο το τώρα έχουμε, που σημαίνει ότι πάνω σε αυτό μπορούμε να δράσουμε και καλό είναι να ζούμε σε αυτό, έστω και αν κοντοστεκόμαστε απολαμβάνοντας σε πλήρη αδράνεια τη στιγμή.</p><p>Όσον αφορά τις αλήθειες μου, το “Μια μέρα τη φορά” μου θυμίζει ότι δεν χρειάζεται με μια ανάσα να αντιμετωπίσω όλη τη ζωή και ότι μπορώ να δώσω την ενέργεια μου και την αγάπη μου σε κάθε μέρα ξεχωριστά. Η άλλη μου αλήθεια, που είναι ένα κομμάτι γνώσης που μου χαρίστηκε μέσα από την ψυχοθεραπεία, aka αυτογνωσία, “Οι τρεις πτυχές της ζωής, σχέσεις, εργασία και ψυχαγωγία”, τρεις σημαντικοί πυλώνες της ζωής που θέλουν φροντίδα, οι σχέσεις οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές, η εργασία και όχι δουλειά, καθώς η δουλειά προκύπτει από δουλεία, και η ψυχαγωγία, όχι διασκέδαση καθώς προκύπτει από το διασκεδίζομαι που σημαίνει σκορπίζομαι. Στη ψυχαγωγία θα κοντοσταθώ λίγο, γιατί το να άγεις την ψυχή μπορεί να προκύψει από μικρες στιγμές καθημερινότητας. Λόγου χάρη, 10 λεπτά περίπατος, καφεδάκι από το αγαπημένο σου κατάστημα, 2 σελίδες διάβασμα από ένα βιβλίο που αγαπάς, ένα αγαπημένο τραγούδι, ένα ποτήρι κρασί χαζεύοντας τα άστρα, ένα παιχνίδι ή μια συζήτηση. Τελευταία αλήθεια μου, αλλά μια από τις σημαντικότερες αλήθειες που διδάχτηκα, “Για να είσαι καλά δώσε χρόνο και χώρο στον εαυτό σου να μην είναι καλά όποτε το χρειάζεται”. Οφείλω να ομολογήσω ότι it rocks το να επιτρέπεις στον εαυτό σου να μην είναι καλά και άλλωστε τι καλύτερο από το να είσαι παρών στη στιγμή, δεν είναι πάντα χαρούμενες οι στιγμές!</p><p>“Ωραία και γιατί έπρεπε να μας πεις για τις φράσεις και τις αλήθειες σου;” Εξαιρετική ερώτηση! Είναι η “μαγική” μου συνταγή για να ζω, που και που, στη στιγμή σε συνδυασμό με τους ανθρώπους γύρω μου, που κάποιες φορές πρέπει να μου θυμίζουν ότι σκέφτομαι λίγο παραπάνω από ότι χρειάζεται, και με προσγειώνουν στην πραγματικότητα, aka στη στιγμή.</p><p>Οπότε, eviva στη στιγμή, σε κάθε στιγμή!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4f2588923538" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Επιδερμική κατάθεση ψυχής]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE%CF%82-24c764f0843c?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/24c764f0843c</guid>
            <category><![CDATA[greek]]></category>
            <category><![CDATA[millennials]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 20 May 2018 17:26:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-05-20T17:26:38.974Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/418/1*iVlQQrSku35EyDwbDQlP1Q.png" /></figure><p>Σήμερα θα μιλήσω μέσα από ένα συνονθύλευμα σκέψεων. Θα σου πω τι εστί, για εμένα, να είμαι ένας από τους πολλούς millennials πάνω στην αλλαγή με την προηγούμενη γενιά. Θα σου πω, πως είναι να έχω το προνόμιο να μου επιτρέπουν, για τώρα, οι ικανότητες μου να έχω μια δουλειά στο λεγόμενο τεχνολογικό κλάδο που πληρώνει καλά, αλλά μια καρδιά που δεν μεγάλωσε με όλα αυτά. Θα σου μιλήσω για το πως είναι είναι να αλλάζεις κάθε μέρα και να πολεμάς με τις πεποιθήσεις σου, πως είναι να θες ένα καλύτερο κόσμο αλλά σιωπηλά να γίνεσαι συνένοχος όλων αυτών που τον διατηρούν ως έχει. Θα σου μιλήσω για την κρίση ταυτότητας και για την αποτυχία της επιτυχίας. Για το κόστος του να είσαι ένα ανήσυχο πνεύμα, με ξεκάθαρα(;) συστήματα αξιών, που προσαρμόζεται στις καταστάσεις με επιτυχία, βαραίνοντας την ψυχή κάθε μέρα η αποτυχία, η αποτυχία της βελτίωσης του κόσμου και της ποιότητας ζωής όλων μας. Θα σου μιλήσω για μια εποχή ρομαντικών και ταυτόχρονα πραγματιστών που είναι στα 30- με 30+ και παλεύουν με τον εαυτό τους και τον κόσμο, κάθε μέρα, με τέσσερα ερωτήματα να τους βασανίζουν:</p><p>“Πώς γίνομαι η καλύτερη εκδοχή μου;”</p><p>“Πώς γίνεται ο κόσμος καλύτερος;”</p><p>“Πώς επιβιώνω συναισθηματικά και υλικά σε αυτόν τον κόσμο;”</p><p>“Τελικά αξίζει όλο αυτό;”</p><p>Θα σου κάνω μια επιδερμική κατάθεση ψυχής.</p><p>Έστω, λοιπόν, ότι είσαι αυτός ο άνθρωπος. Από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου, είτε ο κόσμος γύρω σου γκρεμιζόταν είτε όχι, ξυπνούσες με τον προβληματισμό “Πώς συνεισφέρω θετικά σε αυτό τον κόσμο;” με την πεποίθηση ότι μπορείς. Δεν είσαι απαραίτητα από τους προνομιούχους, πάραυτα ξυπνάς κάθε μέρα με την θέληση αυτή και με την πεποίθηση, ακόμα και τις κακές μέρες. Ειδικά τις κακές μέρες, αυτό σε κρατάει, η ελπίδα, η ελπίδα ότι υπάρχει καλό στον κόσμο και σε εσένα, υπάρχουν δυνατότητες μέσα σου και μέσα στον κόσμο. Όταν ο άλλος παραπονιέται για την ασχήμια του κόσμου, εσύ αναρωτιέσαι γιατί είναι έτσι τα πράγματα και πως αυτό αλλάζει. Ακόμα και όταν ο άλλος είσαι εσύ, ακόμα και αν η ασχήμια του κόσμου πηγάζει από εσένα. Δεν είσαι καλύτερος ή χειρότερος από κανέναν, είσαι απλά εσύ. Είσαι και εσύ άνθρωπος, άνθρωπος που κουβαλά κοινωνικές προκαταλήψεις και πεποιθήσεις που πολλές φορές δεν αντιλαμβάνεσαι πως επηρεάζουν τις πράξεις σου. Μέχρι που το καταλαβαίνεις και αποφασίζεις ότι η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από εσένα. Από το να κάνεις ειρήνη με τον εαυτό σου και να τον καταλάβεις, για να καταλάβεις τον κόσμο. Γιατί αν θες να αλλάξεις κάτι, πρώτα το κατανοείς και το αποδέχεσαι. Έπειτα βρίσκεις το πρόβλημα ώστε να χτίσεις τη λύση.</p><p>Κάπως έτσι, συγκεντρώνεσαι στην αυτογνωσία. Προσπαθείς να καταλάβεις εσένα, όσο όμως πιο βαθιά προχωράς νιώθεις ότι δεν διοχετεύεις αρκετή ενέργεια στο να συμβάλλεις να αλλάξει ο κόσμος. Πάραυτα, πρώτα πρέπει να μάθεις εσύ να επιβιώνεις συναισθηματικά. Ταυτόχρονα οφείλεις να επιβιώνεις υλικά, να μπορείς βρε αδερφέ μου, να ζήσεις σαν άνθρωπος. Προσπαθείς λοιπόν να το κάνεις μέσα από κάτι που γουστάρεις και το καταφέρνεις, γιατί μπορείς. Ξέρεις, όμως, ότι είσαι ανήσυχο πνεύμα και ίσως δεν είναι για πολύ. Δεν τα καταφέρνεις φυσικά εν μια νυκτί, προσπαθείς μεθοδικά. Ωστόσο, βέβαια παρεκκλίνεις που και που, γιατί είσαι άνθρωπος, θες ποικιλία στη ζωή, ψυχαγωγία, κάποιες διαφορετικές καλές στιγμές και κάποιες στιγμές ησυχίας. Και κάπου εκεί στιγμιαία νιώθεις μια μικρή επιτυχία, αλλά δεν είναι για πολύ. Δεν είναι για πολύ, γιατί ψάχνεις την καρδιά σου σε όλα αυτά που κάνεις και δεν είσαι σίγουρος ότι την βρίσκεις. Σαφώς η ζωή σου είναι στα καλύτερα της και από άποψη προσωπικής εξέλιξης, απλά δεν αισθάνεσαι αυτό που περίμενες.</p><p>Κάπου εκεί, περνάει ακόμα ένα παιδάκι που ζητιανεύει, και μετά από καιρό για μια στιγμή σταματάς και σκέφτεσαι ενώ νιώθεις. Η σκέψη με το συναίσθημα μιλάνε χωρίς την παράμετρο της συνήθειας. “Γιατί δεν έκανα τίποτα ενώ ένα παιδί είναι στο δρόμο και ζητιανεύει; Πώς απαιτώ από το σύστημα όταν δεν κάνω εγώ κάτι; Πού πήγε η δική μου ευθύνη και ανθρωπιά;” Και κάπως έτσι, ένα παιδί εμφανώς κακοποιημένο πέρασε από μπροστά μου, εγώ απλά έσκυψα το κεφάλι και επέστρεψε στην καθημερινότητα του και εγώ θα συνεχίσω την ζωή μου ως data scientist που ασχολείται με αυτογνωσία. Τι ειρωνικό! Μια πρώην σερβιτόρα που αναπολεί την ανθρώπινη επαφή, γιατί τότε τουλάχιστον, είχε τη δύναμη του να κάνει καλύτερη την μέρα κάποιας/κάπου απλά με ένα χαμόγελο. Βυθιστήκαμε τόσο στο παιχνίδι της κατανόησης και χάσαμε στο παιχνίδι της πράξης. Κολλήσαμε στην παρατήρηση χωρίς να συνεισφέρουμε στην αλλαγή. Καταφέραμε στόχους αλλά όχι όνειρα. Το όνειρο ενός καλύτερου κόσμου, ενός κόσμου που υπάρχει σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ενός κόσμου που όταν βλέπει ένα παιδί που δεν ικανοποιούνται τα βασικά δικαιώματα του, θα σταματάει για μια στιγμή τον “κόσμο” και θα φροντίζει να ικανοποιηθούν. Η κοινωνία μας είναι όλα αυτά τα παιδιά που αγνοήσαμε και όλα αυτά που τα μάθαμε να τα αγνοούν. Πώς περιμένεις όλα αυτά να αλλάξουν; Τι περιμένεις για να γίνεις η ουσιαστική αλλαγή, για να κάνεις την αρχή; Ναι, είσαι μόνος σου, αλλά όλοι μόνοι δεν είμαστε; Μόνο όταν σταθούμε μόνοι μας θα μπορέσουμε να στηρίξουμε άλλους και κάποιοι από αυτούς θα επιλέξουν να στηρίξουν άλλους όταν έρθει η ώρα..Live by example</p><p>Don’t get me wrong .. Τη γενιά μας την βρίσκω εξαιρετικά προικισμένη, απλά σου παρουσιάζω το φορτίο που κουβαλάει, την μάχη της που ξεκινάει από μέσα της. Αναζητά την ποιότητα ζωής και εμπειρίες, όχι υλικά αγαθά. Αναζητά ανθρώπινες σχέσεις, αναζητά τον εαυτό της. Πιστεύει, ελπίζει, πέφτει και σηκώνεται. Δεν θέλει τη ζωή αυτών που την μεγάλωσαν, θέλει να ζήσει, θέλει να να γευτεί τη ζωή και να προσφέρει. Φαίνεται κυνική αλλά είναι ειλικρινής, ειλικρινής με ένα τρόπο που δεν είχαμε διδαχτεί. Επιλέγει να μην κρύβεται πίσω από το δάχτυλο της, αλλά επιλέγει ταυτόχρονα να ελπίζει, να ελπίζει σε αυτά που δεν είδε ακόμα. Αντιλαμβάνεται, όμως, ταυτόχρονα ότι, ότι έχουμε, το τώρα. Άλλωστε αναγκάστηκε να το διδαχτεί μέσα από την πραγματικότητα που βίωσε. Μια γενιά πραγματιστών, γενιά πραγματιστών που επιλέγουν να ελπίζουν και να προσπαθούν…</p><p>( Πιθανά to be continued … :-) )</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=24c764f0843c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Το ταξίδι της αυτογνωσίας]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-c2603bc20c04?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c2603bc20c04</guid>
            <category><![CDATA[self-awareness]]></category>
            <category><![CDATA[greek]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 26 Apr 2018 19:47:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-04-26T20:04:21.744Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TCWnsUJBCYutoMw6IPG2zA.jpeg" /></figure><p>Ξύπνησα σήμερα το πρωί και ξύπνησαν μαζί μου, για ακόμα μια φορά, οι ανασφάλειες και οι φοβίες μου, ή μήπως άραγε δεν κοιμήθηκαν ποτέ; Πώς άραγε τις αντιμετωπίζουμε, ποιο είναι το κλειδί να τις διαχειριστούμε; Θα μου πεις, μα φυσικά η αυτογνωσία, και θα σου απαντήσω, η αυτογνωσία δεν είναι απάντηση είναι διαδρομή, είναι διαρκής αγώνας, είναι ένα ταξίδι στο τρίγωνο των βερμούδων σου, που δεν ήξερες ότι υπήρχε. Απλά δεν μπορούσες να το δεις, δεν είχες την διαύγεια και την ψυχραιμία.</p><p>Έστω λοιπόν, ότι το βλέπεις για πρώτη φόρα, αυτό τον μικρόκοσμό σου, που δεν έχεις πάντα πρόσβαση, αλλά τώρα ξέρεις ότι υπάρχει εκεί, ότι υπήρχε πάντα εκεί. Δημιουργούσε φουρτούνες που δεν καταλάβαινες, οπότε εκλογίκευες με ότι σου επέτρεπε η αντίληψη σου, δημιουργούσε τυφώνες που ίσως τους καταλάβαινες και αυτοί σε έκαναν να το ανακαλύψεις. Αλλά όχι, δεν είναι αυτά που σε τρομάζουν, είναι τα μικρά αερικά που δεν σου άλλαζαν πορεία, οι ομίχλες που δημιουργούσαν τυφλά σημεία που ποτέ δεν είδες και αλλοίωναν εσένα και την αντίληψη σου, κάθε μέρα, σε μικρά και μεγάλα.</p><p>Ξαφνικά, έχεις την ευκαιρία να έχεις συνειδητότητα, ξαφνικά όμως φοβάσαι γιατί άνοιξε ένα καινούριος άγνωστος κόσμος, που δεν ξέρεις πότε σε επηρεάζει. Αρχίζεις και είσαι σε εγρήγορση για μικρές αλλαγές στις “καιρικές συνθήκες”, για επαναλαμβανόμενα γεγονότα, που φαινομενικά δεν έχουν συνοχή. Αντιλαμβάνεσαι ότι αντιλαμβάνεσαι πολύ λιγότερα από ότι νόμιζες και έρχεσαι σε επαφή με τα πιο ευάλωτα σημεία σου. Η απόσταση από τα εξωτερικά ερεθίσματα και τους συναισθηματικούς αισθητήρες έχει μικρύνει και η ένταση έχει μεγαλώσει, ενώ ταυτόχρονα παρατηρείς ή τουλάχιστον προσπαθείς. Το ερώτημα όμως παραμένει και εντείνεται, πώς θα τα διαχειριστείς; Όχι τα γεγονότα, μην βιάζεσαι..</p><p>Πώς θα διαχειριστείς όλη αυτή την έντονη παλέτα συναισθημάτων που μόλις διευρύνθηκε; Όταν προηγουμένως πάλευες να τα διαχειριστείς και αυτό σε οδήγησε στην ανάγκη για κατανόηση και στο “Γιατί;”, πώς θα το καταφέρεις τώρα; Μόλις η απόσταση από την διαχείριση του γεγονότος μεγάλωσε, έτσι; Ή μήπως όχι; Πώς θα λύσεις κάποιο πρόβλημα όταν αγνοείς την αιτία του; Όταν όμως αναζητάς την αιτία του, να είσαι προετοιμασμένος για την μάχη, την μάχη αντιμετώπισης της αιτίας. Θα πάρει κόπο, θα πάρει χρόνο και θέλει και τρόπο. Δεν υπάρχει εύκολη λύση αλλά πάντα υπάρχει λύση, στο ταξίδι σου πάντα να θυμάσαι αυτό.</p><p>Κάπως έτσι μπαίνεις πιο βαθιά, αποκτάς συναισθηματικό βάθος και πλάτος και η γνώση σου διευρύνεται. Όσο, όμως, διευρύνεται νοιώθεις σαν να πολλαπλασιάζονται εκθετικά όσα δεν ξέρεις. Αλλά, ακόμα και αυτά που ξέρεις, δεν σε εμποδίζουν από το να επαναλάβεις τα ίδια λάθη με άλλο τρόπο και να παλινδρομήσεις Τώρα ξέρεις ότι αντιδράς σε κάτι διαφορετικό από αυτό που νομίζεις, αλλά σε τι; Ακούς τον εαυτό σου και όλα σου τα συναισθήματα μεγαφωνικά, νοιώθεις πιο ευαίσθητος και ευάλωτος. Την ώρα που παλεύεις να διαχειριστείς τον εαυτό σου νοιώθεις ότι χάνεις τον έλεγχο, αλλά τουλάχιστον αποκτάς συνειδητότητα. Ανακαλύπτεις νέα τυφλά σημεία και απογοητεύεσαι από τον ευατό σου:</p><blockquote>“Πάλι τα ίδια; Άραγε θα με μάθω ποτέ; Εκπαιδεύω τόσο καιρό τον εαυτό μου και ακόμα να μάθω να με διαβάζω..”.</blockquote><p>Όμως τα ανακάλυψες, ίσως με βοήθεια, αλλά τα ανακάλυψες. Αν αυτό δεν είναι πρόοδος, τότε τι είναι; Ανακαλύπτεις νέες ηπείρους, τις δικές σου ηπείρους που κρύβουν ναι μεν κινδύνους αλλά γνώση και κατανόηση. Μετά από λίγο, για ακόμα μια φορά παλινδρομείς. Πάλι επέτρεψες σε ένα πρώην τυφλό σημείο να σε καθοδηγήσει και σε μια φοβία να σε παρασύρει. Είσαι απογοητευμένος και θυμωμένος, θυμωμένος με τον ίδιο τον εαυτό σου.</p><blockquote>“Είμαι ανεπίδεκτος μαθήσεως. Για πόσο καιρό θα επαναλαμβάνομαι.;”</blockquote><p>Μέσα λοιπόν σε όλα αυτά έχεις να διαχειριστείς νέα συναισθήματα απογοήτευσης και θυμού, που θα τα αντιμετωπίσεις και θα τα ξεπεράσεις.</p><p>Κάθε μέρα μαθαίνεις, τρως πανηγυρικά τα μούτρα σου και εξελίσσεσαι και μαζί σου τα συναισθήματα σου. Αλλάζεις κάθε μέρα, αλλάζεις γρήγορα και αρχίζεις να φοβάσαι. Φοβάσαι και αντιστέκεσαι κάποιες φορές στην αλλαγή, ενώ έχεις γίνει η ίδια η αλλαγή. Αλλάζεις επαναλαμβάνοντας πολλές φορές τα ίδια λάθη με άλλο τρόπο, ανακαλύπτοντας νέα τυφλά σημεία και απωθήσεις, και κάπου εκεί μεγαλώνει η μοναξιά σου. Δεν θυμάσαι από που ακριβώς ξεκίνησες, αλλά δεν θες πια να κοιτάξεις πίσω. Πλέον προτιμάς το κόστος της μοναξιάς από την ίδια την σχάση με τον εαυτό σου. Δεν έχει κάποια αξία πια να αναρωτηθείς αν αξίζει, γιατί δεν ξέρεις πλέον άλλο τρόπο να είσαι εσύ. Ποτέ ξανά δεν υπήρξες τόσο κοντά στον εαυτό σου και σε όσα είσαι.</p><p>Κάπως έτσι συνεχίζονται οι μάχες, οι ήττες, οι συμφιλιώσεις και οι νίκες. Κάπως έτσι εσύ γίνεσαι το ταξίδι, ένα ταξίδι με πολλές φουρτούνες που έχει εξέλιξη και ικανοποιεί το “ανήσυχο πνεύμα” σου. Ένα ταξίδι τη φορά, μια μέρα τη φορά, στην αυτογνωσία και την προσωπική ειρήνη πιο κοντά…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c2603bc20c04" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Το παρόδοξο της ελπίδας]]></title>
            <link>https://medium.com/@xl-thoughts/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82-6e9ce684d95?source=rss-b4dfc5c33ba2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6e9ce684d95</guid>
            <category><![CDATA[thoughts]]></category>
            <category><![CDATA[hope]]></category>
            <category><![CDATA[emotions]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Xanthippi]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 19 Feb 2018 22:20:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-19T22:20:52.853Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l2nEQLEWIkJy91Pfr0KlJw.jpeg" /><figcaption>Φωτογραφία από το manga “One piece”</figcaption></figure><p>Μεγαλώνω και παρατηρώ, παρατηρώ και μεγαλώνω. Μεγαλώνω και κατανοώ, κατανοώ και μεγαλώνω. Μεγαλώνω και ελπίζω, ελπίζω και μεγαλώνω.</p><p>Η ελπίδα κάποιες μέρες μοιάζει να χάνεται, αλλά πάντα ξημερώνει μια νέα ημέρα και μαζί της ελπίδα, ελπίδα για όλους μας. Θα μου πεις “Και που βρίσκεται αυτή η ελπίδα; ¨Εχεις επιχειρήματα τα οποία να υποστηρίζουν την ελπίδα;” Ναι. Ξημέρωσε, δεν ξημέρωσε; Έχουμε μια νέα μέρα να αδράξουμε; Με ή χωρίς τα βασικά αγαθά, με ή χωρίς υγεία συνεχίζουμε να έχουμε 24 ώρες μπροστά μας ή για να είμαστε ρεαλιστές, να έχουμε την πεποίηθηση ότι έχουμε 24 ώρες. Η μόνη βεβαιότητα είναι το τώρα και ότι φτάσαμε ως εδώ, όμως επιλέγουμε να πιστεύουμε ότι έχουμε 24 ώρες μπροστά μας. Αφού λοιπόν επιλέγουμε να πιστεύουμε, γιατί να μην ελπίζουμε; Να ελπίζουμε ότι αυτή η μέρα θα έχει νόημα. Αν τελικά δεν έχει για εμάς, ακριβώς επειδή ελπίζουμε, θα έχει για τους άλλους.</p><p>Όλα στη ζωή είναι δράση-αντίδραση. Σε αυτό ποντάρουμε, αλλιώς δεν θα υπήρχε κίνηση, δεν θα υπήρχε επικοινωνία, δεν θα υπήρχε το τώρα, όπως το βιώνουμε. Ακόμα και το βίωμα είναι δράση-αντίδραση. Ακόμα και η ίδια η ζωή, ο ίδιος ο οργανισμός μας. Ως μόρια αλληλεπιδρούμε με τα πάντα, γιατί λοιπόν και η ελπίδα να μην προκαλεί δράση και αντίδραση; Πόσο μάλλον η ίδια η στάση μας απέναντι στη ζωή. Ο σχηματισμός των κοινωνιών δεν βασίζεται σε γεγονότα και όμως οι κοινωνίες διαμορφώνουν γεγονότα. Με την ίδια λογική μπορούμε να επιλέξουμε στάση απέναντι στη ζωή ώστε να διαμορφώσουμε τη ζωή.</p><p>Θα μου πεις “Την έχω χάσει την ελπίδα, δεν βλέπεις τον κόσμο; Δεν βλέπεις την ματαιότητα του;”. Ναι βλέπω τον κόσμο, αντιλαμβάνομαι την ματαιότητα του, την έχω ζήσει ως ένα βαθμό. Πάραυτα, για να βλέπεις ματαιότητα, υπάρχει μια πλευρά σου που δεν αποδέχεται αυτή την ματαιότητα. Συνεπώς, προσβλέπεις σε κάτι διαφορετικό, υπάρχει ελπίδα όμως βρίσκεις μάταιο να ελπίζεις. Άρα προάγεις και εσύ ο ίδιος την ματαιότητα. Τι κάνεις για αυτό;</p><p>Για εμένα θα σου απαντήσω, ότι το κλειδί είναι η αυτογνωσία. Πώς θα κατανοήσω τι γίνεται έξω από εμένα αν δεν κατανοήσω τι συμβαίνει μέσα μου; Όταν όλα είναι δράση-αντίδραση πώς περμένεις να δεις κάτι διαφορετικό έξω από εσένα, όταν δεν αλλάζεις εσύ; Πώς περιμένεις να κατανοήσεις, όταν δεν κατανοείς τους εσώτερκούς σου μηχανισμούς;</p><p>Όταν κατανοείς, παρατηρείς. Όταν παρατηρείς, είσαι σε θέση να βιώσεις. Όταν βιώσεις, είσαι σε θέση να αντιληφθείς και να αλλάξεις. Όταν αλλάξεις, είσαι σε θέση να αλλάξεις την αντίδραση σου απέναντι σε καταστάσεις και άτομα. Όταν αλλάξεις την αντίδραση σου απέναντι σε άτομα, είναι πιθανό να αλλάξει η αντίδραση τους και να σπάσουμε ένα φάυλο κύκλο, τον φαύλο κύκλο της ματαιότητας. Όλα αυτά ξεκινώντας από την ελπίδα που τροφοδοτεί την προσπάθεια, την προσπάθεια για ένα καλύτερο τώρα, για ένα καλύτερο αύριο.</p><p>Ίσως μπορούμε να το κάνουμε ακόμα πιο απλό, ακόμα πιο βατό και ρεαλιστικό, προσπαθώντας μια μέρα τη φορά. Προσπαθώντας μια μέρα τη φορά, δεν παλεύουμε μέ όλα τα τέρατα του κόσμου, αλλά με τα τέρατα του τώρα. Οπότε εξελίσσουμε το τώρα. Γιατί, τι παραπάνω έχουμε από το τώρα, από ένα πιθανά υπέροχο τώρα;</p><p>Και να θυμάσαι, ο κόσμος έχει γίνει καλύτερος, ίσως όχι όσο και όπως θα θέλαμε, αλλά έχει γίνει. Αν όχι καλός, σίγουρα καλύτερος. Έλεγξε τα δεδομένα σε βάθος χρόνου και θα δεις την εξέλιξη. Φυσικά θα δεις και την ιστορία να επαναλαμβάνεται, αλλά είμαστε οι ίδιοι κομμάτια της ιστορίας. Οπότε, πώς θα αλλάξει η ιστορία αν δεν αλλάξουμε εμείς; Απλά θέλει υπομονή και πολύ πιθανά διαχείρηση των προσδοκιών μας. Αυτό που μετράει κάποιες μέρες είναι η προσπάθεια και κάπου, κάποτε έρχετραι αλλαγή, γιατί και η ίδια η προσπάθεια κάποιες φορές είναι αλλάγη.</p><p><em>Μια συναισθηματική πραγματίστρια.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6e9ce684d95" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>