<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Mehmet Yurtar on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Mehmet Yurtar on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@yurtarmehmet?source=rss-42d5e637f606------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*p9RfGvCifi6VVRwFQPa4qA.jpeg</url>
            <title>Stories by Mehmet Yurtar on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@yurtarmehmet?source=rss-42d5e637f606------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 18:05:56 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@yurtarmehmet/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[San Francisco ❤]]></title>
            <link>https://yurtarmehmet.medium.com/san-francisco-e0f59e6101d?source=rss-42d5e637f606------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e0f59e6101d</guid>
            <category><![CDATA[san-francisco]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Yurtar]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 Mar 2018 18:50:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-12T18:53:23.127Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f2t9cnDCcyhUzfrs1JdHnA.jpeg" /></figure><p><strong>San Francisco ❤</strong></p><p>Bugün pılımı pırtımı (bir Macbook, bir Kindle ve üç beş parça giyecek bir şeyler) küçük bir çantaya sığdırıp San Francisco’ya geleli 5 aydan fazla oluyor. Buraya ilk olarak yaklaşık 2 sene once 1 haftalığına gelmiştim, kaldığım otel Tenderloin’de olduğundan dışarı çıktığımda beni idrar-ot karışımı iğrenç bir koku, evsizler ve daha bir sürü anlam veremediğim olumsuz şey karşılamıştı. Bunu gördükten sonra “GERCEK SAN FRANCISCO BU DEGIL”, yani degildir herhalde diyerek Turkiye’ye döndüğüme kendime tek bir söz vermiştim; “Ne yapıp edip buraya geri döneceğim.”</p><p>Aldığım kararı hayata geçirmem 1 sene kadar sürdü, kime söylesem gercek dünyanın aynı sıkıcı sorularını sordu hep: “Ne yaparsın, ne yersin, ne icersin, nerede kalırsın, nasıl para kazanırsın…?” Bu soruların hepsini gözü kara ama ayağı pek de yere basmayan cevaplarla genelde hep geçiştirdim, neredeyse kimseyi ikna edemedim(böyle bir zorunluluğum da yoktu bence.)</p><p>Bileti tek yön aldım. 1 doları hiçbir zaman 3.5 ile(ben giderken 3.5 du) çarpmadım, çünkü çarpsam belki gitmekten vazgeçerdim. Kredi falan çekmeyi aklımın ucundan geçirmedim. Böyle bir hikayeyi “kredi çekmek” gibi pespaye bir düz adam yöntemiyle baltalamak istemedim.</p><p><strong>Neden?<br></strong>2 sene önce buraya bir girişimcilik yarışmasını kazanarak 1 haftalığına gelmiştim. Dolayısıyla bir startupa başlamak, mümkünse bunu SF’de yapmak, degilse başka bi yerde yapıp SF’e taşımak hep aklımda. Ama benimkisi su an icin bir startup’in kuruluş hikayesi degil. Burada yapmaya çalıştığım şey sadece “San Francisco’da ne var?” sorusuna kendimce tatmin edici cevaplar verebilmek. Dünyanın başka bir yerinde neden Silicon Vadisi yok, neden burada postacının bile airpod’u var, neden sokakta herkes sırt çantasıyla dolaşıyor, milyar dolarlık şirketlerin headquarterinin önünde nasıl oluyor da 10 tane homeless yatıyor? Bi ara startup’a girişmek isteyen bir yazılımcı olarak, San Francisco’yu hem yazılım hem de startup konusunda San Francisco yapan nedir? Bunu gelip yerinde görmek istedim, aslında hepsi bu.</p><p><strong>San Francisco</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FlfchnhSyUJk%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DlfchnhSyUJk&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FlfchnhSyUJk%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="640" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d05cfaf3de94c527d4279964afbe1e56/href">https://medium.com/media/d05cfaf3de94c527d4279964afbe1e56/href</a></iframe><p>Polisi burada 20 yıldır yaşayan bir Amerikalı’nin tabiriyle “nicest police in the US”. Belki de Amerika’da diversity’nin; hem kültürel hem de sexual diversity’nin en yoğun olduğu şehirlerden biri. Ancak benim gördüğüm, politik degerlere biraz saygılı olmak gerekiyor. Çünkü SF’de artık feminist yok, “intersectional feminist” var. Burada artık gay,lesbian, bisexual yok “queer, pansexual, gender fluid” var. Turkiye’deki “X partili degilim ama blablabla” cümlesinin dengi oldugunu düşündüğüm “Trumpçı değilim ama blablabla” cümlesini burada kurarsanız bedelini ağır ödeyebilirsiniz. Politik doğruculuğun artık baskı unsuruna dönüştüğünü düşündüğüm California’da söyleyeceğiniz şeyi iki kere düşünmeniz gerekiyor.</p><p><strong>İnanılmaz pahalılık<em>,</em> aka ‘<em>Sunshine Tax’</em></strong></p><p>Amerika ve Kanadalıların kullandığı ironik bir terim var, o da “Sunshine Tax”. San Francisco’nun ve tüm California’nin anlamsız pahalılığını açıklayan tek şey de bu. Dünyanın neresinde olursa olsun, neredeyse her gün güneşin doğduğu yerlerde yasamak beraberinde yüksek ev kiralarını ve genel bi hayat pahalılığını beraberinde getirir, bu duruma “Sunshine Tax” demişler.</p><p><strong>Ya aradığım şey bu degilse?<br></strong>Silicon Valley gibi abartılı dizilerin, Medium’da birbirinin kopyası olarak yazılmış blog yazılarının gazına gelip altından kalkamayacağım işlere giriştiysem? Ara ara bu sorular aklıma geldigimde kendime şimdi Turkiye’de olsam ne yapardım diye soruyorum ve kolayca su an yaptığımı denemekten hiç bir zarar gelmeyeceği cevabına ulaşıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qRpCs2EZ392hrkvH2Si_2w.jpeg" /></figure><p><strong>Ya bulduğum şey başka bir şey ise?<br></strong>Bu burada 2.5–3 ayı doldurduktan sonra aklıma gelmeye baslayan bir soru. Buraya dolaylı da olsa nihayetinde buralarda yerel halkin pek de sevmediği onların tabiriyle bi “techie” olarak geldim. Ama simdi kendimi onlarla yüksek binalar hakkında sohbete başlayıp, “Allah bu Salesforce’un belasını versin” seviyesinde bitirerek buluyorum. Büyük bir konferans varsa sokakların adım atılmayacak şekilde kalabalıklaşmasından ve ev kiralarının yüksekliğinden birlikte şikayet ediyoruz. Camdan baktığımda ilk gördüğüm şey olan SFMOMA’da, Yerba Buena’da yada Mission’da herhangi bir sokaktaki sanatı görüp “olm ben nelerle ugraşıyorum?” diye kendimi sorguluyorum. Henüz cevabı olmayan bu soru ilk soru gibi anlık bir duygu boşalmasının eseri de degil, sanırım ara ara aklıma gelmeye devam edecek, belki de ileride bana radikal kararlar aldıracak.</p><p><strong>Sonuç?</strong></p><p>Gecenlerde LinkendIN’de gördüğüm bir post buraya benzer amaclarla gelmiş hemen herkesin yaşadığına şahit oldugum 2 şeyi özetliyor.</p><blockquote>Step 6: Call your mom saying, “I made a huge mistake.”</blockquote><blockquote>Step 17: Call your mom saying, “I’m a genius.”</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e0f59e6101d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Developing a product mindset as a software developer.]]></title>
            <link>https://yurtarmehmet.medium.com/developing-a-product-mindset-as-a-software-developer-bcaf060aa9ce?source=rss-42d5e637f606------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bcaf060aa9ce</guid>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[product-management]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Yurtar]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 21 Feb 2018 21:37:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-02-21T21:38:19.186Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ubwDlIoTX_u9MNIto4BY5A.jpeg" /></figure><p>Here are some statistics on where do product managers come from. According to <a href="http://hackingrevenue.com/product-management/where-do-product-managers-come-from/">this blog post:</a></p><blockquote>The most common first jobs among current product managers:<br>25% Developers<br>11% Product managers<br>8% Analysts</blockquote><blockquote>…</blockquote><blockquote>45% of product managers are technical by education (studied Computer Science or some form of Engineering).</blockquote><p>It seems the classic product manager got a degree in engineering and worked as a developer for a couple of years before switching to product management. So, I think software developers are obviously seem qualified to make their title “product-manager” in the future of their career.</p><p><strong>What is the product mindset?</strong></p><p>The ‘product mindset’ is basically thinking of things from a product point of view. It contains a combination of capabilities and skills.</p><blockquote>A Product Mindset is a set of beliefs, skills, qualities and techniques that successful product makers possess, that allows them to learn, push through challenges and setbacks, master new skills and tap into the success of their peers and others.</blockquote><blockquote><a href="https://designyourthinking.com/exploring-the-product-mindset/">https://designyourthinking.com/exploring-the-product-mindset/</a></blockquote><p>Here are some opinionated tips to develop a product mindset when you’re still into coding:</p><p><strong>Join an early-stage startup</strong></p><p>No matter what your role is, startups are the best place to learn how to build a product.</p><ul><li>In big companies, your job is focused on getting your assigned tasks done. In startups, you’ll be collaborating and interacting with other departments such as design, marketing, product management, sales, development etc. You’ll wear many “hats” and develop the skills which are required to make you a good product person. That is a fascinating experience you won’t get anywhere else.</li><li>The innovative nature of a startup usually allows you to have close contact with the co-founders and experienced professionals who are the best people to learn from.</li><li>Startups place loads of responsibility on you. If product fails, you’ve a big impact on it. Otherwise, you are one of the key players of success. You have the right to show off your brilliance.</li></ul><p><strong>Interact with users(clients)</strong></p><p>Client/User interaction gets you emotionally invested in the product. This is why I recommend you to try doing “customer support” for a little period of the time you work. More interaction with customers makes you care more about the product and help seeing things with the “product mindset”. Facing the customer often gives a perspective that many programmers don’t have.</p><p><strong>Never know your place</strong></p><p>I read a <a href="https://github.com/telegramdesktop/tdesktop/issues/1281#issuecomment-356366998">comment</a> on one of Telegram Desktop’s threads on Github. A guy wants a feature/fix to build, developers refuse it because it doesn’t make sense. And here is the answer from the guy:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y6Bsd6E5SbYlr50a6JdRYw.png" /></figure><p>Never know your place. You’re a person who definitely has an opinion about what is good or bad for the product, because you’re the one who build it. You must always judge the features customers/founders/product managers want, (but not in a standart developer way(IT mindset), just try to think like a product manager)</p><p>Product mindset is worth to learn, it is the mindset that makes you standing out from the crowd and having a passionate career forward. There are people who are there to build whatever and there are also people who joined the organization because they care about the mission and helping customers solve real problems. Try to be second one.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bcaf060aa9ce" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Uber Pool sohbetleri: Ride-sharing uygulamaları San Francisco’da trafik kazalarını azalttı mı?]]></title>
            <link>https://yurtarmehmet.medium.com/uber-pool-sohbetleri-ride-sharing-uygulamalar%C4%B1-san-franciscoda-trafik-kazalar%C4%B1n%C4%B1-azaltt%C4%B1-m%C4%B1-5746b955dcf4?source=rss-42d5e637f606------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5746b955dcf4</guid>
            <category><![CDATA[uber]]></category>
            <category><![CDATA[drunk-driving]]></category>
            <category><![CDATA[lyft]]></category>
            <category><![CDATA[san-francisco]]></category>
            <category><![CDATA[traffic-accidents]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Yurtar]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 18 Jan 2018 18:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-18T18:01:01.264Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Yine bir Cumartesi gecesi her zaman takıldığımız mekandan çıkıp eve geçmek üzere Uber çağırmıştık. Sebebini bilmiyorum ama o an aklımdan araba park etmenin araba sahibi olmaktan daha pahalı olduğu bu şehirde ride-sharing’in ne kadar mantıklı olduğu, o an pek araba kullanacak durumda olmadığımdan eve güvenli şekilde gidebilmenin ne kadar güzel olduğu gibi, sanki birisi bana “Uber’in faydalarını say” demişçesine bişeyler geciyordu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*ZgTltuuaxlN6KNvvbSCCHg.jpeg" /><figcaption>Bay Bridge’de sıradan bir gün</figcaption></figure><p>San Francisco’da onlarca Uber sürüşünden sonra ne kadar doğru bilmiyorum ama şöförleri kategorilendirmeye başladığımı farkettim:</p><ul><li>1 haftadan daha uzun süredir burada olduğumu anladıktan sonra, konferans vb. seyler icin maksimum 1 haftalığına gelen kalabalıkların arkasından konuşmaya, Salesforce Tower’in çirkinliğine sövmeye, heryerin inşaat halinde olmasından şikayet etmeye ve sürekli “20 sene once nasıldı biliyo musun” cümlesini kurarak her fırsatta buranın yerlisi olduğunu vurgulamaya çalışan klasik Californialılar.</li><li>San Francisco’da yaşamaya maddi imkanı olmayıp, en az Sacramento gibi bi uzaklıktan her gün Uber yapmak için San Francisco’ya gelen karışık milletlerden insanlar. Muhabbetleri genelde “Burada kiralar inanılmaz pahalı, burada nasıl yaşıyorsun” gibi maddi konulardan öteye gitmez. Bu arkadaşlar çok nettir, eğer ertesi gün tatilse ve bazı şirketler çalışmıyorsa size hal hatır sormadan pat diye “Yarın çalışıyor musunuz ona göre Uber yapıcam?” diye sorar.</li><li>Kraldan çok kralcılar. 25 sene Türkiye’de yasamış birisine, hemen hiç bilmediği bu ülke hakkında “Önceden Turkiye’de insanlar ekmek kuyruğuna giriyordu” cümlesini kurmayı bile bi şekilde öğrenmiş, tartışma şiddetlenirse sizi nankörlükle suçlayabilen, Türkiye’deki islamcı argümanların birebir aynılarını kullanan Yemen-Afganistan kökenliler. Genelde bunlarla tartışmaya girdiğimde neredeyse “çek kenara burada iniyorum” seviyesine geldiğimden bunlarla hiçbir sekilde diyaloga girmemeyi bir süre sonra öğrendim.</li><li>Ve en sevdiğim, Uber yapmasının sebebini paranın ötesinde bişeylerle açıklamaya çalışan, sürekli bişeyler öğütleyen anneler.</li></ul><p>O gün bindiğimiz arabayı, yukarıda bahsettiğim son tipte birisi kullanıyordu, 40&#39;li yaşların başında, 20&#39;li yaşların başındaki kızını çok sevdiğini her cümlesiyle belli eden siyahi bir anne, adı Rose. Saat gece yarısını geçmişti, bir iki dakika sonra Rose neden gecenin bu saatinde Uber yaptığını anlatmaya başladı. Kızını çok sevdiğinden, dünyanın her yerini dolaşıp görmesini gerektiğinden ama bunu yaparken de güvende olduğundan emin olmak istediğinden bahsediyordu. Uber sayesinde kızının nereye giderse gitsin güvenli bir şekilde kaldığı yere ulaşabileceğini ve bunu bilmenin çok rahatlatıcı bir şey oldugunu söylüyordu. O esnada arabaya “ibretlik” birisi bindi. Bilinci kısmen yerinde diyebileceğim genç bi adam, Rose için benzersiz bir case study. 1 dakika içerisinde, adamın aldığı uyuşturucu maddenin etkisinde olduğunu anlar anlamaz, Rose hemen atladı: “İşte bu yüzden gecenin bu saatinde sıcak yatağımı bırakıp Uber yapıyorum, evine gitmek isteyen ama bunu yapabilecek durumda olmayan insanları güvenli şekilde evlerine ulaştırmak.” O esnada 1–2 saniye arkaya dönüp onay bekler gibi bir hareket yaptı. Yanımdaki arkadaş kafasını sallayarak “Uber sayesinde alkollü araç kullananların sayısı da epey azaldı” diyerek konuyu başka bir yere taşıdı. Rose da bunu onaylayarak artık eskisi kadar kaza olmadığını söyledi. Ben de o esnada bu konuyu gercekten merak ettiğimden bunun gercekten böyle olup olmadığını araştırmaya başladım.</p><ul><li><a href="https://www.sfchronicle.com/opinion/openforum/article/Ride-sharing-can-reduce-holiday-season-traffic-12458087.php">Bir araştırmada</a> “ridesharing”, “uber”, “lyft” gibi ride-sharing termlerinin Google’da aranma sıklığına bakılmış. Bu aramalardaki %1&#39;lik artışın, trafik kazalarına bağlı ölümleri %2.19, alkollu araç kullanımına bağlı trafik kazası ölümlerini %0.3 oranında azalttığı görülmüş.</li><li><a href="https://thebolditalic.com/have-uber-and-lyft-reduced-drunk-driving-in-san-francisco-c74b55fc44d3">Baska bir araştırma</a> da alkole bağlı trafik kazalarının ve alkollü araç kullanmaya bağlı tutuklamaların da bir hayli azaldığını söylüyor.</li></ul><p>Uber, Lyft gibi şirketlerin kendi çıkarları için, topluma fayda sağladıklarına insanları ikna etmeye çalıştıkları doğru. Ama ride-sharing’in alkollü araç kullanımı ve buna bağlı ölümleri azalttığı da birkaç araştırma doğrultusunda bana inanılabilir geliyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5746b955dcf4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Avukat olmayanlar için React Patent tartışmalarının bir özeti]]></title>
            <link>https://yurtarmehmet.medium.com/avukat-olmayanlar-i%C3%A7in-react-patent-tart%C4%B1%C5%9Fmalar%C4%B1n%C4%B1n-bir-%C3%B6zeti-c5183adbee5?source=rss-42d5e637f606------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c5183adbee5</guid>
            <category><![CDATA[react]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Yurtar]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Aug 2017 18:29:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-08-23T18:29:43.302Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Her şey bir kaç hafta önce Apache Foundation hukuk işleri direktörü Chris Mattmann’ın, şirketin online tartışma platformunda açılmış bir konuya yaptığı yorum ile başladı. Yorum, Facebook’un open source olarak yayınladığı herşeyin(React dahil) lisansı olan “Facebook’s BSD+Patents License” lisansının Apache tarafından “Category X” olarak kategorilendirildiğini söylüyordu. Category-X, Apache tarafında “Apache lisansı altında tekrar lisanslandırılmaya uygun olmayan lisans” anlamına geliyor. Apache’nin dürtmesiyle de konunun gündeme gelmesi çok kısa sürdü.</p><p>Peki BSD+License lisansı tam olarak nedir? Bu lisansın basit olarak söylediği şu: “Bu kodu kullanan birisi, direkt ya da dolaylı yoldan Facebook’a karşı patent ihlali konusunda hukuki bir aksiyon alırsa, kodu kullanma ve yayınlama hakkını kaybeder.”</p><p>Bir kitle tarafından bu lisans “Facebook patent savaşlarında open source teknolojilerini silah olarak kullanıyor” şeklinde anlaşıldı. Aşağıda linkini paylaştığım yazıda da ilginç ama şahsen gerçek olmayacak kadar fantastik olduğunu düşündüğüm bir örnek var:</p><blockquote>Diyelim ki akıllı buzdolabı üreten bir şirket kurdunuz, adı da “Fridgebook Inc”. Buzdolabının üzerindeki ekranın arayüzünü de React ile yaptınız. Bir gün akşam eve gittiğinizde Facebook’un buzdolabı işine girdiğini ve “FBfridge” isimli ürünlerini kısa zamanda piyasaya süreceğini öğrendiniz. Facebook’un bu yeni ürününde sizin patentlerinizi ihlal ettiginizi mi düşünüyorsunuz? Evetse maalesef Facebook’u hemen dava edemezsiniz. Çünkü buzdolabının arayüzünde React kullanıyorsunuz.</blockquote><p>İnternette hemen React’tan göç etme arayışları başladı bile. React-like kütüphanelere, Vue,js, Inferno gibi patent problemi yaşatmayacak frameworklere övgüler gelmeye başladı. Öyle ki tartışmalar Nicholas Zakas’a bile şu tweeti attırabildi.</p><h3>Nicholas C. Zakas on Twitter</h3><p>FWIW I recommend people use Vue.js these days. No license issues and I&#39;ve just found it to be very well designed.</p><p>Biraz daha iyimser olan başka bir görüş de var o da şu: Facebook sadece patent trolleriyle uğraşmamayı garantilemek icin bu lisansı kullanıyor ve pek de endişelenecek bir durum yok. Patent trollü kendisinin olmayan bir şeyi, yasal açıklarla ve türlü kurnazlıklarla kendi adına patentleyerek sonrasında oturduğu yerden bu patent sayesinde para kazanan kişilere deniyor. Bunlar son yıllarda teknoloji dünyasının başına epey dert açtı ve açmaya da devam ediyor. (Öyle ki patent trolleri Silicon Valley’in 4.sezon 7. bölümüne konu olacak kadar popüler.)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cTothd8Bxd_kghmHvCtVaA.png" /><figcaption>Silicon Valley S4E7 — Müzik sektöründe aldığı patentlerle zengin olduktan sonra sonra iyi müzik kalmadı diyerek startuplara dadanan patent trollu Pied Piper’i tehdit ederken</figcaption></figure><h4>Peki gerçekten endişelenecek bir durum var mı?</h4><ul><li>Patentlemek isteyeceğiniz bir şey yapmıyorsanız sizin için bir sorun yok.</li><li>Eğer şirketinizi satacaksanız, alıcı şirketin lisans ile ilgili sıkıntıları olmayacağından emin olun, ya da satmadan önce Facebook teknolojisi kullanıyorsanız değiştirin.</li><li>Eğer işiniz Amerika dışındaysa ve işinizi Amerika’ya taşımayı düşünmüyorsanız bu tartışmalar sizin icin ufak bir sorun bile teşkil etmeyecektir.</li><li>Eğer Facebook’a bir konuda patent davası açacaksanız bunu kullandığınız Facebook teknolojisini başka bir şeyle değiştirdikten sonra yapın, yoksa karşı bir patent davasıyla sizi üzerler.</li></ul><p>Tartışmalar üzerine kısa süre önce Facebook’un bu tartışmaların community’i etkileyebileceğinin farkında olduğunu ama patent yaklaşımını değiştirmeyeceğini açıkladığını da belirteyim.</p><p>React’ı severek kullanıyorum. Benim açımdan tek bir şey değişti: Kullandığım paketleri bir çok kritere göre seçerim ancak lisans bunlar içerisinde çok çok büyük yer kaplamıyordu, bundan sonra birazcık daha önemli olacak hepsi bu.</p><p><strong>İlgili Linkler</strong></p><ul><li><a href="https://code.facebook.com/posts/112130496157735/explaining-react-s-license/">Explaining React’s license</a></li><li><a href="https://medium.com/@raulk/if-youre-a-startup-you-should-not-use-react-reflecting-on-the-bsd-patents-license-b049d4a67dd2">If you’re a startup, you should not use React (reflecting on the BSD + patents license)</a></li><li><a href="https://issues.apache.org/jira/browse/LEGAL-303">https://issues.apache.org/jira/browse/LEGAL-303</a></li><li><a href="https://hackernoon.com/facebooks-bsd-patents-license-and-how-it-affects-you-66088e052845">Facebook’s BSD+Patents License and how it affects your company or side-project</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c5183adbee5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kitap İncelemesi: “Hemingway JavaScript yazsaydı.”]]></title>
            <link>https://yurtarmehmet.medium.com/kitap-i%CC%87ncelemesi-hemingway-javascript-yazsayd%C4%B1-be2cb77b40b6?source=rss-42d5e637f606------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/be2cb77b40b6</guid>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[hemingway]]></category>
            <category><![CDATA[shakespeare]]></category>
            <category><![CDATA[vladimir-nabokov]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Yurtar]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 26 Mar 2017 08:28:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-03-26T11:45:18.932Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Hemingway JavaScript yazdı mı? Jane Austen hiç function hoisting ile boğuştu mu? Franz Kafka prototypal inheritance yüzünden daktilosunu kırdı mı? JavaScript 1995&#39;e kadar var olmadığından bu soruların hepsinin cevabi “hayır”.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1002/1*wdAEu5qzZ2u_UOa2C8OLVA.png" /></figure><p>Her zaman listemde teknik ve teknik olmayan olarak kategorilendirdiğim okuyacak 2 kitabım olur. İlk çıktığında hızlıca göz gezdirerek bu kategorileri sentezlediğine kanaat getirdiğim “If Hemingway Wrote JavaScript” i okumak nihayet mümkün oldu. Tek cümleyle özetlemem gerekirse: İ<strong>ki kategoriden ayrı ayrı aldığım hazzı tek bir kitapta almış oldum.</strong></p><p>Kitabin yazarı <a href="https://twitter.com/angustweets"><strong>Angus Croll</strong></a>, yayıncısı her kitabı okunmaya değer olan <br><a href="https://www.nostarch.com/"><strong>No Starch Press</strong></a>, kitaptaki mükemmel çizimler ise <strong>Miran Lipovača</strong>’ a ait. Bunun dışında belli yazarların hayatı konusunda uzmanlaşmış birçok kişinin de kitaba katkısı olmuş. Kitap aslında tek bir soruya yanıt arıyor denebilir: “Kitaba adını veren Hemingway dahil 28 yazar belli başlı matematik/programlama problemlerini JavaScript ile çözseydi kodları neye benzerdi?”</p><p>Kitap problemlere göre 5 bolüme ayrılmış, her bölüm icin 5 yazar ele alınmış. Bunun dışında 4 yazarın dilinden JavaScript’e yazılmış 4 siir bulunuyor. Bölüm başlarında yazarın Miran Lipovača tarafından çizilmiş bir illüstrasyonu ve altında en bilinen sözlerinden birinin JavaScript ile yeniden yorumlanmış hali var. Okurken beni en çok güldüren kısımlar da buralar oldu. Mesela <strong>Virginia Woolf</strong>’un “Bir kadın eğer kurmaca yazacaksa, parası ve kendine ait bir odası olmalıdır” cümlesi burada “Bir kadın eğer JavaScript yazacaksa, parası ve kendine ait bir odası olmalıdır” olarak değiştirilmiş. Bölüm başlarında ayrıca yazarın hayatına ve edebi üslûbuna da (herkesin anlayabileceği şekilde) değiniliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IfKzuL8mjYz9v-SvzXoSdQ.png" /><figcaption>Kitaptaki Vladimir Nabokov Bolumunden bir kesit</figcaption></figure><p>Kitabı okurken doğal olarak en heyecanlandığım kısımlar favori yazarlarımın ele alındığı bölümler oldu. Diğer yazarların üslûbunu Croll’un bölüm başlarında yaptığı hatırlatmalarla anımsayıp yazılan kod bloğuna ancak anlam verebildim. Ancak <strong>Nabokov</strong> bolümündeki kod gösterilse hemen “Bu kesin Nabokov”, <strong>James Joyce</strong> bölümündeki gösterilse “Bu olsa olsa James Joyce” diyebilirdim. Bunlar dışında <strong>William Shakespeare</strong> bana kitabin en one çıkan yazarı gibi geldi. Macbeth’ten esinlenerek yazılmış bir oyun şöyle başlıyor:</p><p><em>SEYTON<br> — The tests, my lord, have failed.<br> MACBETH<br> — I should have used a promise; There would have been an object ready made</em></p><p>….</p><p>Her bir yazara ait bölüm veya şiir okunduğunda kitap icin nasıl bir emek harcandığının farkına varabiliyorsunuz.</p><p>Kitaba ismini veren yazar neden Hemingway oldu sorusuna bir cevap aradım ancak bulamadım, sanırım Croll’un favori yazarı. Neden programlama dili olarak JavaScript seçtiğini ise kitabın başında kısaca açıklıyor:</p><p>JavaScript konuştuğumuz dile çok benziyor, çok fazla kural yok, birçok yaklaşım var, kendi üslûbuna oluşturabilirsiniz. Normalde yazmak için ihtiyacınız olan kağıt-kalem ise JavaScript icin de bir text dosyası ve siz yeterlisiniz ( Bir IDE’ye ihtiyac olmadigini söylüyor). Ayrıca bunun Java gibi strict bir dilde olamayacağını çünkü 25 yazarın yazdığı kodun birbirine çok benzeyeceğini söylüyor.</p><p>Sonuç olarak, If Hemingway Wrote JavaScript, bugüne kadar okuduğum kitaplar arasında içerisinde kod blokları geçen ilk teknik olmayan kitap, aynı zamanda text editor açmadan okuduğum ilk teknik kitap oldu, çok da güzel oldu.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=be2cb77b40b6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[How we build Segmentify Chrome Extension with React?]]></title>
            <link>https://yurtarmehmet.medium.com/how-we-build-segmentify-chrome-extension-with-react-3b0c1b9b8afb?source=rss-42d5e637f606------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3b0c1b9b8afb</guid>
            <category><![CDATA[customer-segmentation]]></category>
            <category><![CDATA[segmentation]]></category>
            <category><![CDATA[chrome-extension]]></category>
            <category><![CDATA[segmentify]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Yurtar]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Jan 2017 07:42:28 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-04T07:42:28.795Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Google Chrome is one of the best browsers today and part of its success is due to the excellent extensions on Chrome Web Store. Chrome extensions allow you to extend the browser’s capabilities. For example, you can use features of a SAAS tool working on your website via Chrome Extension. This is what Segmentify Chrome Extension does.</p><p>First of all, I want to tell you a bit about how a Segmentify Campaign works. Segmentify Campaigns don’t affect directly on your website after they’re created. You test it on your website first by activating Segmentify Test Mode. Then, if everything works well, you can go live with that campaigns.</p><h3><strong>How users activated Segmentify Test Mode before Chrome Extension?</strong></h3><p>Users had to add a query string to the end of their website URL. Segmentify detected that user wants to switch between Segmentify live/test mode and created a cookie to achieve this operation.</p><p>In some cases, websites automatically remove query strings from URLs, Segmentify can’t understand if users want to switch between Segmentify live/test mode, and users manually created a cookie about their test status. This could be very complex for users have no technical experience.</p><h3><strong>How Segmentify Chrome Extension eases this process?</strong></h3><p>No query strings, no cookies and no hassle! Users can activate(or deactivate) Segmentify Test Mode with one click.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/346/1*UKY9njWCRg4gPLBewL2C9A.gif" /><figcaption>How users activate Segmentify Test Mode via Segmentify Chrome Extension</figcaption></figure><blockquote>Very good idea to make works easier. Thx</blockquote><blockquote>That’s what I’m waiting for :)</blockquote><blockquote>It saved my time. thanks!!</blockquote><p>All the comments above are from Chrome Web Store.</p><h3><strong>Anatomy of a Chrome Extension</strong></h3><p><strong>Manifest.json</strong></p><p>The manifest file called “manifest.json” describes your extension to Google and users. It contains some important information about the extension such as name, version, permissions, icons etc. This file is mandatory in any Chrome extension.</p><p><strong>Content Scripts</strong></p><p>A Chrome extension can interact with current page using content scripts. We use content scripts in our extension to determine whether Segmentify script is inserted on current page or not. Segmentify script triggers an event when it is loaded and we listen this event in a content script.</p><p><strong>Browser Action</strong></p><p>Our extension is a “Browser Action” extension. It adds a little Segmentify Icon to the right of the address bar. When user clicks the icon, an HTML page is showing up ( and a js file executed). Name of these files are <strong>popup.html</strong> and <strong>popup.js. </strong>This is the only part we use React in our extension. Elements in popup.html are actually React Components. <strong>Popup.js </strong>contains React Library and the code that render DOM Elements.</p><p><strong>Background Script</strong></p><blockquote>Content scripts have some limitations. They cannot use chrome.* APIs, with the exception of extension, i18n, runtime, and storage.</blockquote><p>We need to add a different type of script to our extension, a background script. It can detects when a tab change, tab reload etc. If user switches between tabs, background scripts detect this action and send messages to popup.js via <a href="https://developer.chrome.com/extensions/messaging">message passing api.</a></p><h3><strong>How we use React in Segmentify Chrome Extension?</strong></h3><p>There are 4 possible situations when a user opens Segmentify Chrome Extension Popup:</p><ol><li><strong>Segmentify script is on </strong>the<strong> website</strong> and <strong>Segmentify Test Mode is on</strong>. ( We render <strong>&lt;SegmentifyFoundTestOn /&gt;</strong> component. We bind a change handler to test mode switcher.)</li><li><strong>Segmentify script is on website</strong> and <strong>Segmentify Test Mode is off.</strong> ( We render <strong>&lt;SegmentifyFoundTestOff /&gt;</strong> component. We bind a change handler to test mode switcher.)</li><li>Segmentify script is <strong>not inserted in website</strong>. ( We render <strong>&lt;SegmentifyNotFound /&gt;</strong> component)</li><li>Users have <strong>no working internet connection</strong> ( We render <strong>&lt;NoInternetConnection /&gt;</strong> component)</li></ol><p>For example, the <strong>&lt;SegmentifyFoundTestOn /&gt; </strong>component<strong> </strong>looks like this:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/561437964b331548ac7f3edc09de74f5/href">https://medium.com/media/561437964b331548ac7f3edc09de74f5/href</a></iframe><p>I hope you enjoyed our journey on the path of developing Segmentify Chrome Extension. You can download it from <a href="https://chrome.google.com/webstore/detail/segmentify/dhcffckfimabfhbbjdngnajhnlohfjeo/reviews">Chrome Web Store</a> and start using today.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3b0c1b9b8afb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Backbone.Js(Marionette) ile geçirdiğim 1 yıl]]></title>
            <link>https://yurtarmehmet.medium.com/backbone-js-marionette-ile-ge%C3%A7irdi%C4%9Fim-1-y%C4%B1l-ec63b7426be4?source=rss-42d5e637f606------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ec63b7426be4</guid>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[backbonejs]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Yurtar]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 23 Apr 2016 21:34:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-03-25T00:10:59.384Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Beni daha iyi bir JavaScript geliştiricisi yaptığına inandığım, bir zamanlara damga vurmuş bu “kütüphaneden” biraz bahsetmek istiyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*ydIflqHXVdrM6fpgF3QNKw.jpeg" /></figure><h4>Her şeyden önce, Backbone öldü mü?</h4><p>Öldü denemez. Ancak ileri gittiği de pek söylenemez. Öyle ki geliştiricilerinin showcase’e gururla eklediği, Backbone kullanan büyük uygulamalar, çoktan <a href="https://github.com/Khan/style-guides/blob/master/style/react.md#do-not-use-backbone-models">React ya da başka bir framework’e geçmiş durumda.</a></p><h4>Hâlâ kullanmak için sebep var mı?</h4><p>Elbette. Basitliği, uzun öğrenme eğrileri olan dayatmalardan uzak oluşu, bir framework’den ziyade bir araçseti oluşu ve ve bence en önemlisi dökümentasyonu.</p><h4>Peki ben neden Backbone’u seçtim?</h4><p>Yaklaşık 2.5 yıldır arayüz geliştirme ile ilgileniyorum. Artık jQuery’nin tatmin etmediği, ajax request’lerin içinde boğulduğum, “Bir Single Page Application Framework öğrenmenin zamanı geldi” dediğim anlar ise 1 yıl öncesine dayanıyor. Elbette o zamanlarda da Angular, React, Ember vb. bir çok framework kendilerine göre bir popülariteye sahipti. Seçimimi yaparkenki kriterim yeni bir framework öğrenmenin yanında, JavaScript’de de daha iyi olmaktı. İşte bu yüzden Backbone’u seçtim. Backbone’da “magic” yoktu. Her şey gayet açık, anlaşılabilir ve basitti. Dökümentasyonu harikaydı. Hele <a href="http://backbonejs.org/docs/backbone.html">annotated source</a>’u bence Javascript seviyesini başlangıçtan orta düzeye taşımak için gördüğüm en sağlam kaynak.</p><p>Elbette bu süreçte başka frameworklere de göz attım ve bir şey farkettim:</p><blockquote>Backbone yazmak daha iyi bir Javascript geliştiricisiymişim gibi hissettiriyordu, ancak Angular yazdığımda kendimi JavaScript’de değil yalnızca Angular’da daha iyi hissediyordum.</blockquote><h3>johnny on Twitter</h3><p>the more i use backbone.js, the more i love it. probably because the more I use it the better I get at real javascript, not a framework.</p><h4>Marionette de neyin nesi?</h4><p>Backbone minimalist bir yapıya sahip. Proje büyüdükçe işler arapsaçına dönebiliyor. Backbone üzerine geliştirilen Marionette ise bu durumlarda işleri kolaylaştırmak için ortaya çıkan bir “Backbone Framework”. Bu yüzden Backbone’un temellerine göz attıktan sonra direk Marionette ile devam etmeyi uygun gördüm.</p><h4>Pişman mıyım?</h4><p>Hayır. Backbone ile başladığım için kendimi şanslı hissediyorum. Çünkü şu an framework-bağımsız geliştirme yapmak konusunda ya da dilediğim herhangi bir framework’ün kodunu anlayıp kullanmak konusunda kendime daha çok güveniyorum. Backbone bence bir JavaScript geliştiricisinin öğrenmesi gereken ilk SPA Framework.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ec63b7426be4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Daha 23 yaşındasın, hayatı aceleye getirme]]></title>
            <link>https://yurtarmehmet.medium.com/daha-23-ya%C5%9F%C4%B1ndas%C4%B1n-hayat%C4%B1-aceleye-getirme-544ffce07db4?source=rss-42d5e637f606------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/544ffce07db4</guid>
            <category><![CDATA[mentorship]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <category><![CDATA[millennials]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Mehmet Yurtar]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 Apr 2016 08:58:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-04-22T10:53:57.250Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bugün yöneticime “daha iyi olmak için neler yapmalıyım?” diye sorduğumda bu soruyu geçen ay 4 kez sorduğumu hatırlattı. Daha iyi olmak için gösterdiğim çabadan memnun olduğunu ve biraz daha sabırlı olmam gerektiğini söyledi. Ne zaman geribildirim istesem, işimi harika yaptığım ve bu şekilde devam etmemin yeterince iyi olduğu cevabını aldım.</p><p>Kendi kendime düşündüğümde, bunun aldığım en kötü geribildirim olduğunu farkettim. Ben “iyi” olmak istemiyordum. Ben “harika”, “mükemmel”, “olağanüstü”, (buraya istediğiniz sıfatı koyun), olmak istiyordum. Yalnızca “iyi” olmayı “vasat” olmakla eşdeğer görüyordum.</p><p>Her zaman bulunduğum yerdeki en az bilgili kişi olmak, yani çevremi sürekli bir şeyler öğrenebileceğim müthiş insanlarla doldurmak gibi bir amacım olmuştur. Epey hızlı yol katetmem bu sayede oldu. Bunu yaparken, istemeden de olsa, kendimi onlarla karşılaştırmak durumuna da düşüyorum.</p><p>Yöneticim 28 yaşındayken milyon dolarlık bir şirketi satmıştı. Çalıştığım şirketteki ürün yöneticisi bir çok şirket kurdu ve sattı, şu an 25 yaşında, yani benden yalnızca 2 yaş büyük. Gün boyu bu inanılmaz zeki ve çalışkan 2 insanla çalışınca, kendimi sorgular oldum. Peki ben ne yapmıştım? Onlardan 2–5 yıl gerideysem, bu süre içerisinde neler yapabilecektim?</p><p>Mark Zuckerberg, Bill Gates, Steve Jobs ve 20&#39;li yaşlarındayken dünyaya iz bırakacak şeyler başarmış diğer çılgın insanların hikayeleri bizde(hırslı pasif girişimcilerde) bir “geç kalmışlık” hissi uyandırdı. “Şu andan daha iyi bir zaman” olmadığını(genciz, okul bitmiş, kaybedecek hiçbir şey yok) vurgulayan sayısız hikayeler okuyorduk ama bunlar bile bizi ikna etmiyordu. Ev alana, çoluk çocuğa karışana kadar beklememeliydik. Geç kalmışlık hissi beni daha iyi olmak ve birşeyler üretmek konusunda iyice sabırsız yapıyordu.</p><p>Hayallerime daha çabuk ulaşmak istiyordum. Yarın daha iyi olmak istiyordum. Yapabileceğim herşeyi öğrenmek, mümkün olduğunca birşeyler üretmek istiyordum. Bir gündeki 24 saatin her dakikasını üretken şekilde harcamaya kendimi mecbur hissediyordum. Kahvaltı yapıyorsam, Udemy’de bir eğitim videosu izliyordum, yoldaysam podcast dinliyordum, otobüs beklerken birşeyler okuyordum. Ve tüm bunları yapmazsam “geride kalmış” hissediyordum.</p><p>Silikon Vadisi’nden; yani birçok insanın dediğine göre teknoloji sektöründe öğrenebildiğim kadar çok şeyi öğrenmek istiyorsam taşınmak zorunda olduğum yerden henüz dönmemiş olduğum zamanları, bir kaç ay öncesini hatırlıyorum. Daha çok fırsat, daha çok kaynak, daha yetenekli insanlar, daha çok büyüme… Gerçekten etkileyiciydi. Oyuncu olmak isteyen Los Angeles’a, teknolojiyle uğraşan ya da startup kurmak isteyen San Fransisco’ya gitmeliydi. Bir arkadaşım SF’da, kendimi yetiştirmek ve hızlı öğrenmek için çok fırsat olduğunu ve eğer hemen şimdi gitmezsem <em>geride kalacağımı </em>söylemişti<em>. </em>Bu korkunçtu. Diğerlerinden geride kalmak istemiyordum. Neredeyse çantamı alıp yola koyulmak üzereydim.</p><p>Toronto’ya döndüğümde, tüm bunları düşünecek biraz vaktim oldu. SF’ya gitmeyi aslında neden istemiştim? Bu gerçekten istediğim şey miydi? Ve şunu farkettim: Ailem, kişisel gelişimim ve denge; aslında bunlar da kişisel ihtiraslarım kadar önemli. Ancak SF’dan sonra, hayatımda “denge”’yi istediğim için neredeyse kendimi suçlu hissediyordum. Bunlar benim altın yıllarımdı, daha verimli olmalıydım ve başarıya giden yolda kendime fırsat vermeliydim.</p><p>Tekrar söyleyeyim, <em>hayatımda denge istediğim için kendimi suçlu hissediyordum, </em>ve<em> </em>açıkça söylemek gerekirse bu çok yanlış.</p><p>Hayatımda dengeyi istemenin yanlış olduğunu bana kimse söylemedi. Bu düşünceyi şekillendiren “aciliyet” hissiyle karışmış “verimlilik-takıntılı” kültürümüz. Bunun sebebi agile development’a, pazarda ilk olmaya ve kısa sürede büyümeye odaklanmış bir sektörde çalışıyor olmam da olabilir. Bu dünyada, hızlı hareket etmiyorsan yarışamazsın.</p><p>Ve kendimi bir start-upmışım gibi tedavi ettim. Kendime hızla daha iyi olmam gerektiğini ve su gibi akıp giden zamanı da unutmamamı söyleyerek.</p><p>İşten sonraki 3 saatimi Indigo’da oturarak geçirdim, bir kitap seçtim ve başından sonuna okudum. Bunu en son ne zaman yaptığımı hatırlamıyorum. Aslında beni bunu yapmaya iten şey neydi onu da bilmiyorum. Ama harika hissettirdiği konusunda şüphem yok. İyi bir kitaba dalıp gitmenin nasıl bir şey olduğunu bile unutmuşum. Yapılacak 1000 tane işim olmasına rağmen kendimi kitabı bitirmeye zorladım.</p><p>Ve ne oldu biliyor musunuz? Fena değildi.</p><p>Verimli miydi? Tartışılır. Zaman kaybı mıydı? Hayır. Bir şirket mi satmıştım? Yoo. 2 sene içerisinde bir şirket satacak mıydım (ya da para edecek başka bişeyler üretecek miydim)? Bilmiyorum. Ama bilmememe rağmen fena değildi. Bir şeyler öğrendiğim ya da birilerinin hayatına bir şeyler katabildiğim sürece bugün iyi bir gündü.</p><p>Henüz 23 yaşındayım. Ve evet, 1.5 sene sonra, çeyrek asır yaşında olacağım. Ama bu demek oluyor ki öğrenmeye devam etmek ve değer üretmek için 3 çeyrek asır daha vaktim olacak. Bu aynı zamanda hayatımda ne istersem onu yapabileceğim 675.000 saatim daha olacağı anlamına geliyor.</p><p>Susie, daha 23 yaşındasın. <strong>Hayatı aceleye getirme.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*RCRi2dZO9_EzDPkLSY3fJw.jpeg" /><figcaption>Patagonia, Argentina</figcaption></figure><p><em>Bu yazı, </em><a href="https://medium.com/u/fc5a97cfead2"><em>Susie Pan</em></a><em> tarafından yazılan</em><strong> </strong><a href="https://medium.com/life-tips/you-re-only-23-stop-rushing-life-d6ce19ee673c#.jmax16g43"><strong><em>You’re only 23. Stop rushing life</em></strong></a><strong><em> </em></strong><em>yazısından tercüme edilmiştir.</em></p><p><em>This post is the Turkish translation of </em><a href="https://medium.com/u/fc5a97cfead2"><em>Susie Pan</em></a><em>’s </em><a href="https://medium.com/life-tips/you-re-only-23-stop-rushing-life-d6ce19ee673c#.jmax16g43"><strong><em>You’re only 23. Stop rushing life</em></strong></a><em> post.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=544ffce07db4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>