<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Yusuf Kürüm on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Yusuf Kürüm on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@yusuf_kurum?source=rss-bf41cba43205------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*4RSqEkygjRS2vHHVF2EjyA.png</url>
            <title>Stories by Yusuf Kürüm on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@yusuf_kurum?source=rss-bf41cba43205------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 23:00:12 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@yusuf_kurum/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[G1004 LAPSUS$ APT Grubu:]]></title>
            <link>https://medium.com/@yusuf_kurum/g1004-lapsus-apt-grubu-c2b5ed2b6f45?source=rss-bf41cba43205------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c2b5ed2b6f45</guid>
            <category><![CDATA[cyberattack]]></category>
            <category><![CDATA[red-team]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[security]]></category>
            <category><![CDATA[apt-hacker]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Yusuf Kürüm]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 30 May 2025 19:20:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-30T19:20:35.667Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3EmS-qETKZsNDawXAjgGJw.jpeg" /></figure><p>G1004 LAPSUS$, son dönemde oldukça dikkat çekmiş ve yüksek profilli kurumlara karşı düzenlenen siber saldırılarla gündeme gelmiş bir kötü niyetli grup olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu grup, özellikle büyük şirketler ve devlet kurumlarını hedef alarak çeşitli gelişmiş teknikler ve taktikler kullanmaktadır.</p><p>LAPSUS$ grubunun temel amacı genellikle maddi gelir elde etmek veya itibarı zedelemek olup, saldırılarında sosyal mühendislik, kimlik avı ve sistem açıklarından faydalanmaktadır. Kendine özgü yöntemlerle bilgi erişimi sağlayıp, bu bilgileri sızdırma veya şantaj gibi yollarla kullanabilmektedir.</p><p>Gruplar, bu saldırılarla hem şirketlerin operasyonlarını aksatmakta hem de büyük maddi kayıplara neden olabilmektedir. Ayrıca, saldırıların çoğu dikkatli planlanmış ve detaylı analizlere dayanmakta, bu nedenle savunma ve tespit edilmesi açısından önemli zorluklar oluşturmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*0OKbFoyAzBMxJdHVZnyAuA.jpeg" /></figure><h3><strong>NVIDIA’ya Karşı Gerçekleştirilen Saldırı:</strong></h3><p>2022 yılında gerçekleşmiş ve geniş çapta haberlere konu olmuştur. Bu saldırı, saldırganların hedef şirketin sistemine gizlice sızması ve önemli verileri ele geçirmesi şeklinde gerçekleşmiştir.</p><h4><strong>Saldırı Aşamaları;</strong></h4><p>· <strong>Hedef Belirleme ve Sosyal Mühendislik:</strong> Saldırganlar, hedef kurum çalışanlarıyla iletişime geçerek ya da onları kandırarak, sistem erişimi sağlamak için ikna edici saldırılar düzenlemişlerdir.</p><p>· <strong>Kimlik Bilgisi Çalma ve Erişim:</strong> Çalınan kullanıcı hesapları ve zayıf parolalar aracılığıyla sistemlere giriş yapılmıştır.</p><p>· <strong>Sistem Açıklarının İstismarı:</strong> Güvenlik açıklarını ve zayıf noktaları kullanarak, sistemlerde kalıcılık sağlamışlar ve detaylı keşifler yapmışlardır.</p><p>· <strong>Veri ve Bilgi Sızdırma:</strong> Hedef şirketin hassas verilerine ulaşılmış ve bu veriler daha sonra sızdırılmış veya şantaj amacıyla kullanılmıştır.</p><p>Bu süreç, sosyal mühendislik ve teknik saldırıları başarıyla kombine eden karmaşık bir siber operasyon örneğidir.</p><h3><strong>Kullanılan Yöntemler ve Teknikler:</strong></h3><h4><strong>1.</strong> <strong>İlk Erişim (Initial Access):</strong></h4><p>· Kimlik avı (T1566) ve phishing saldırıları</p><p>· Zayıf parolalar veya şifre tekrar kullanımı (T1078)</p><p>· Güvenlik açıklarının sömürülmesi (T1190)</p><h4><strong>2.</strong> <strong>Yürütme (Execution):</strong></h4><p>· Komut satırı veya script çalıştırılması (T1059)</p><h4><strong>3.</strong> <strong>Kalıcılık (Persistence):</strong></h4><p>· Sistemlere backdoor veya kalıcı kullanıcı hesapları eklenmesi (T1053 — Scheduled Task)</p><p>· Sistem yapılandırmalarını değiştirme veya güvenlik açıklarını kullanarak uzun süre kalma (T1543)</p><h4><strong>4.</strong> <strong>İmtiyaz Artırma (Privilege Escalation):</strong></h4><p>· Güvenlik açıkları ve yanlış yapılandırmalar kullanılarak yetki seviyelerinin yükseltilmesi (T1068)</p><h4><strong>5.</strong> <strong>Keşif (Discovery):</strong></h4><p>· Sistem ve ağ içi detaylı bilgi toplamaları (T1083 –System Information Discovery, T1018 — Remote System Discovery)</p><h4><strong>6.</strong> <strong>Ağ İçinde Hareket (Lateral Movement):</strong></h4><p>· Ağda başka cihazlara ya da serverlara yayılmak için teknikler (T1021)</p><h4><strong>7.</strong> <strong>Etki (Impact):</strong></h4><p>· Veri silme, hizmetleri devre dışı bırakma veya şifreleme (T1499)</p><h3><strong>MITRE ATT&amp;CK Matris ve Teknikler:</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/622/1*2GNC-pYFrRQxEFvUd1-WTA.png" /></figure><h3><strong>MITRE ATT&amp;CK Navigator:</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*htNADXCijjrlthIiJwRxTA.png" /></figure><h3><strong>Saldırının Etkileri ve Korunma Yolları:</strong></h3><h4><strong>Saldırının Etkileri;</strong></h4><p><strong>1. Veri Sızdırma ve Gizlilik İhlali: </strong>Saldırganlar, hedef sistemlerde bulunan hassas ve gizli verileri çalarak üçüncü taraflara sızdırabilir. Bu durum hem yasal sorumluluklar doğurur hem de kurumun itibarını ciddi şekilde zedeler. Özellikle kişisel bilgiler, finansal veriler veya fikri mülkiyet gibi yüksek değeri olan bilgiler risk altına girer.</p><p><strong>2. Maddi ve Finansal Kayıplar: </strong>Büyük saldırılar, maddi zararlar, cezai yaptırımlar ve tazminatlar gibi finansal sonuçlara yol açabilir. Ayrıca, operasyonların durması ya da yavaşlaması, gelir kaybına neden olur ve müşteri güvenini sarsar.</p><p><strong>3. Hizmet Kesintileri ve Operasyonel Duraklamalar: </strong>Sistemlerin veya hizmetlerin devre dışı kalması, işletmelerin normal faaliyetlerini aksatabilir. Bu tür kesintiler, müşteri memnuniyetsizliği ve iş kaybına neden olur, aynı zamanda şirketlerin itibarını olumsuz etkiler.</p><p><strong>4. Güvenlik Açıklarının Aşılması: </strong>Saldırı sonrası tespit edilen açıklar, gelecekte saldırıların daha da karmaşık hale gelmesine zemin hazırlar. Aynı açıkların başka saldırganlar veya kötü niyetli gruplar tarafından da kullanılma ihtimali artar.</p><p><strong>5. Yasal ve Hukuki Sonuçlar: </strong>Veri sızıntıları ve gizlilik ihlalleri nedeniyle, şirketler yasal yaptırımlar ve ağır para cezalarıyla karşılaşabilir. Ayrıca, müşterilerin güvenini kaybetmesi, hukuki sürecin uzun ve maliyetli olmasına yol açar.</p><h4><strong>Korunma Yolları ve Alınabilecek Önlemler;</strong></h4><p><strong>1.</strong> <strong>Güçlü Çok Faktörlü Kimlik Doğrulama (MFA):</strong> Her kullanıcı ve yönetici hesabı için en az iki farklı doğrulama yöntemi kullanmak, yetkisiz erişimi büyük ölçüde engeller. Bu, kimlik avı veya şifre kırma risklerini azaltır.</p><p><strong>2.</strong> <strong>Sosyal Mühendislik ve Bilinçlendirme Eğitimleri: </strong>Çalışanlara, kimlik avı e-postaları, sahte telefon aramaları veya saldırganların psikolojik manipülasyon taktikleri hakkında eğitimler verilmeli. Bu sayede, saldırganların sosyal mühendislik tekniklerine karşı farkındalık artırılır.</p><p><strong>3.</strong> <strong>Düzenli Sistem Güncellemeleri ve Yama Yönetimi: </strong>Güvenlik açıklarını azaltmak için, tüm sistemler ve uygulamalar en güncel yamalarla korunmalı. Güncelleme ve yamalama işlemleri, saldırganların bilinen açıkları kullanmasını önler.</p><p><strong>4.</strong> <strong>Güvenlik Duvarları, IDS/IPS ve Saldırı Tespit Sistemleri:</strong> Ağ ve sistem seviyesinde saldırıları erken tespit etmek ve engellemek için, gelişmiş güvenlik çözümleri kullanılmalı. Anormal trafik ve davranışlar, otomatik uyarılarla gözetim altında tutulmalı.</p><p><strong>5.</strong> <strong>Düzenli Güvenlik Denetimleri ve Penetrasyon Testleri: </strong>Sistemlerin ve ağ altyapısının zayıflıklarını belirlemek amacıyla periyodik olarak sızma testleri ve güvenlik denetimleri yapılmalı. Bu, açıkların erkenden tespit edilmesini sağlar.</p><p><strong>6.</strong> <strong>Veri Yedekleme ve Felaket Kurtarma Planları: </strong>Önemli verilerin düzenli yedekleri alınmalı ve olası saldırılarda hızlıca geri dönüş planları hazırlanmalı. Yedekler daha güvenli ve izole bir ortamda saklanmalı.</p><p><strong>7.</strong> <strong>İzleme ve Olay Yönetimi: </strong>Güvenlik olaylarına karşı aktif izleme ve hızlı müdahale mekanizmaları kurulmalı. Olaylara zamanında müdahale edilerek, zarar en aza indirilebilir.</p><h4><strong>MITRE ATT&amp;CK’teki Konumu ve Analizi:</strong></h4><p>Saldırının MITRE ATT&amp;CK çerçevesindeki konumu, saldırganların kullandığı taktikler ve teknikler hakkında önemli bilgiler sağlar. Bu değerlendirme, saldırının hangi aşamalarda güçlü olduğunu, hangi noktaların savunmaya açık olduğunu ve gelecekteki tehditlere karşı alınabilecek önlemleri ortaya koyar.</p><p>İncelenen saldırı, özellikle İlk Erişim, Keşif ve Ağ Hareketi kategorilerinde yoğun teknik kullanımına sahiptir. Bu, saldırganların sistemlere giriş yaparken ve iç ağda yayılırken yüksek başarı oranı yakaladığını gösterir.</p><p>Özellikle Kimlik Avı ve Zayıf Parola Kullanımı gibi taktikler, ilk erişim aşamasında sıklıkla tercih edilmiştir. Bu, saldırganların başarılı olabilmek için sosyal mühendislik ve düşük seviyeli güvenlik açıklarından nasıl faydalandığını ortaya koyar. Ayrıca, <strong>Yüksek Yetkiyle Sistem İstismarları ve Keşif Teknikleri</strong> kullanarak, saldırganlar sistem içi detayları ve kritik verileri ele geçirmişlerdir. Bu noktada, sistem güvenliği ve erişim kontrollerinin güçlendirilmesi kritik hale gelmektedir. <strong>İç Ağda Yayılma ve Kalıcılık Teknikleri</strong> ile saldırganların uzun süre sistemde kalabildiği ve gizlenebildiği görülmektedir. Bu, savunma ekiplerinin tespit ve engelleme çabalarını zorlaştırmakta ve saldırıların etkisini artırmaktadır.</p><h4><strong>Sonuç ve Tavsiyeler:</strong></h4><p>Saldırganların kullandığı tekniklerin MITRE ATT&amp;CK matrisinde yoğun olarak bulunduğu noktalar, kurumların güvenlik altyapısında güçlendirilmesi gereken alanları gösterir. Bu bulgular ışığında, organizasyonların kimlik doğrulama prosedürlerini güçlendirmesi, düzenli sistem güncellemeleri ve yamalarının uygulanması, ve gelişmiş saldırı tespit ve izleme çözümlerinin hayata geçirilmesi büyük önem taşımaktadır.</p><p>MITRE ATT&amp;CK çerçevesi, saldırıların detaylı analizinde ve savunma stratejilerinin geliştirilmesinde vazgeçilmez bir rehber olarak kullanılabilir. Bu analiz, kurumların siber güvenlik duruşunu güçlendirmeleri ve benzeri saldırıların önlenmesi adına atılması gereken adımları netleştirmelerine olanak sağlar.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c2b5ed2b6f45" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Stuxnet Zararlısı: 0-Day Açıkları ve Komuta-Kontrol Altyapısının MITRE ATT&CK Tabanlı Analizi]]></title>
            <link>https://medium.com/@yusuf_kurum/stuxnet-zararl%C4%B1s%C4%B1-0-day-a%C3%A7%C4%B1klar%C4%B1-ve-komuta-kontrol-altyap%C4%B1s%C4%B1n%C4%B1n-mitre-att-ck-tabanl%C4%B1-analizi-606a2075b6b5?source=rss-bf41cba43205------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/606a2075b6b5</guid>
            <category><![CDATA[adli-bilişim]]></category>
            <category><![CDATA[siber-guvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[siber-saldırı]]></category>
            <category><![CDATA[exploit]]></category>
            <category><![CDATA[metasploit]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Yusuf Kürüm]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 30 May 2025 18:56:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-30T19:24:16.887Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/705/1*dKkdKngnxK0q-lwDuaK-jA.jpeg" /></figure><p><strong>Stuxnet</strong>, 2010 yılında keşfedilen ve özellikle İran’ın Natanz’daki uranyum zenginleştirme tesisine yapılan siber saldırılarla dünya çapında ün kazanan gelişmiş kalıcı tehdit (APT) düzeyinde bir zararlı yazılımdır. Bu yazılım, hedef aldığı endüstriyel kontrol sistemlerine (ICS) fiziksel zarar vermeyi amaçlayan ilk dijital silah olarak kabul edilmektedir. Saldırının sofistike yapısı, zararlının birden fazla <strong>sıfırıncı gün (0-day) açığını</strong> kullanması ve gelişmiş bir <strong>komuta ve kontrol (C&amp;C)</strong> altyapısına sahip olmasıyla öne çıkmaktadır.</p><p>Stuxnet’in yayılma, gizlenme ve hedef sistemlere zarar verme yetenekleri, aynı anda birden fazla sıfır gün güvenlik açığını kullanmasından kaynaklanmaktadır. Bu açıklar, hem Windows işletim sistemi çekirdeğinde hem de hedef endüstriyel yazılımlarda bulunmaktaydı.</p><h3>1. Stuxnet’in Kullandığı Başlıca 0-Day Güvenlik Açıkları</h3><h4>1.1. Microsoft Windows Print Spooler Açığı — CVE-2010–2729 (MS10–061)</h4><p>Windows XP, Server 2003 ve Windows 7 gibi sistemlerdeki yazdırma hizmeti bileşeninde bulunan bu açıklık, uzak kod çalıştırmaya olanak tanımaktaydı.</p><p><strong>Kullanım Amacı:</strong> Zararlı yazılımın yerel ağda yayılması ve sistemlerde kalıcılık sağlaması.</p><h4><strong>MITRE ATT&amp;CK Teknikleri:</strong></h4><ul><li><strong>T1210</strong> — <em>Exploitation of Remote Services</em></li><li><strong>T1068</strong> — <em>Exploitation for Privilege Escalation</em></li></ul><h4>1.2. LNK (Shortcut) Açığı — CVE-2010–2568</h4><p>Windows’un LNK (kısayol) dosyalarını işleme biçiminde bulunan bu hata sayesinde, USB bellek takıldığında veya dosya önizlemesi yapıldığında zararlı kod çalıştırılabiliyordu.</p><p><strong>Kullanım Amacı:</strong> Fiziksel medya üzerinden (USB) hızlı bulaşma.</p><h4><strong>MITRE ATT&amp;CK Teknikleri:</strong></h4><ul><li><strong>T1091</strong> — <em>Replication Through Removable Media</em></li><li><strong>T1204.002</strong> — <em>User Execution: Malicious File</em></li></ul><h4>1.3. Task Scheduler Açığı — CVE-2010–3338</h4><p>Windows’un zamanlanmış görevler bileşeninde bulunan bu açık, saldırganların SYSTEM düzeyinde görev tanımlayarak kalıcılık sağlamalarına olanak tanıyordu.</p><h4><strong>MITRE ATT&amp;CK Teknikleri:</strong></h4><ul><li><strong>T1053.005</strong> — <em>Scheduled Task/Job: Scheduled Task</em></li></ul><h4>1.4. Win32k.sys Keyboard Layout Açığı — CVE-2010–2743</h4><p>Win32k.sys bileşenindeki bu hata, yerel hak yükseltme amacıyla kullanılmıştır.</p><h4><strong>MITRE ATT&amp;CK Teknikleri:</strong></h4><ul><li><strong>T1068</strong> — <em>Privilege Escalation</em></li></ul><h4>1.5. Siemens Step7 ve S7–300/S7–400 SCADA Açıkları</h4><p>Stuxnet, Siemens’in Step7 yazılımını ve PLC kontrolörlerini hedef alarak, endüstriyel süreci doğrudan manipüle etmiştir. Bu, fiziksel santrifüjlerin hız kontrolünü bozarak cihazların bozulmasına yol açmıştır.</p><h4><strong>MITRE ATT&amp;CK Teknikleri:</strong></h4><ul><li><strong>T0882</strong> — <em>Manipulation of Control</em></li><li><strong>T0814</strong> — <em>Alarm Suppression</em></li></ul><h3>2. Komuta ve Kontrol (C&amp;C) Altyapısı</h3><p>Stuxnet, enfekte ettiği sistemlerle iletişim kurmak ve saldırı operasyonlarını koordine etmek için geniş kapsamlı ve değişken bir <strong>Command &amp; Control (C&amp;C)</strong> altyapısı kullanmıştır. Bu yapı, tespit edilmesini zorlaştırmak amacıyla çeşitli teknikler ve sahte domainler ile donatılmıştır.</p><h4>2.1. C&amp;C Domainleri ve Dinamik DNS Kullanımı</h4><p>Saldırı analizlerinde en az 26 adet farklı domain tespit edilmiştir. Bunlar, saldırı süresince veri çekmek, güncelleme almak ve sistemler arasında eşgüdüm sağlamak amacıyla kullanılmıştır. Kullanılan bazı örnek domainler şunlardır:</p><ul><li>mypremierfutbol[.]com</li><li>todaysfutbol[.]com</li><li>greateagleonline[.]com</li><li>nurechard[.]com</li><li>usrlink[.]net</li><li>olenka[.]net</li><li>fkklik[.]com</li><li>nurdan[.]com</li></ul><p>Bu domainler, sıkça değiştirilen IP adreslerine yönlendirilmiş, bazıları ise dinamik DNS hizmetleri kullanılarak gizlenmiştir. Alan adlarının çoğu sahte kimliklerle kaydedilmiş ve tespit edildikten sonra hızla devre dışı bırakılmıştır.</p><h4>2.2. C&amp;C İletişim Yöntemleri</h4><ul><li><strong>HTTP tabanlı protokol:</strong> Enfekte makineler HTTP POST istekleri ile C&amp;C sunucularına veri gönderir.</li><li><strong>Şifreleme:</strong> RC4 benzeri algoritmalar ile veri gizlenmiş, güvenlik sistemlerinin analizini zorlaştırmıştır.</li><li><strong>Fallback Mekanizması:</strong> C&amp;C sunucularına erişilemediği durumlarda zararlı, otonom modda çalışarak sabotaja devam edebilmektedir.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/872/1*dI73OyE5lviiTLpYIEzPrA.png" /></figure><h3>3. Değerlendirme ve Sonuç</h3><p>Stuxnet, tarihte ilk kez siber saldırı yoluyla fiziksel altyapıya zarar verilmesini mümkün kılan ve dijital dünya ile fiziksel dünya arasındaki köprüyü yıkıcı biçimde kuran ilk zararlı yazılımdır. Kullanılan çoklu sıfır gün açıkları sayesinde hem hedef sistemlere sızma hem de yatayda yayılma konusunda olağanüstü başarı göstermiştir. Aynı zamanda, C&amp;C altyapısındaki çeşitlilik, saldırının yönetimini ve izlenmesini son derece esnek ve zor tespit edilir kılmıştır.</p><p>MITRE ATT&amp;CK çerçevesi temelinde analiz edildiğinde, Stuxnet’in birçok teknikle eşzamanlı olarak çalıştığı, tüm saldırı yaşam döngüsünü kapsayan gelişmiş bir APT örneği sunduğu anlaşılmaktadır. Bu tür bir tehdit modelinin analizi, savunma sanayiinden kritik altyapılara kadar birçok alanın güvenlik önlemlerinin yeniden yapılandırılması gerektiğini göstermektedir.</p><h3>Kaynakça:</h3><p><a href="https://attack.mitre.org/software/S0603/">https://attack.mitre.org/software/S0603/</a></p><p><a href="https://www.symantec.com/content/en/us/enterprise/media/security_response/whitepapers/w32_stuxnet_dossier.pdf">https://www.symantec.com/content/en/us/enterprise/media/security_response/whitepapers/w32_stuxnet_dossier.pdf</a></p><p><a href="https://msrc.microsoft.com/update-guide">https://msrc.microsoft.com/update-guide</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=606a2075b6b5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[WannaCry Zararlısının Teknik İncelemesi ve Süreç Tabanlı Analizi]]></title>
            <link>https://medium.com/@yusuf_kurum/wannacry-zararl%C4%B1s%C4%B1n%C4%B1n-teknik-i%CC%87ncelemesi-ve-s%C3%BCre%C3%A7-tabanl%C4%B1-analizi-ade223eeca88?source=rss-bf41cba43205------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ade223eeca88</guid>
            <category><![CDATA[adli-bilişim]]></category>
            <category><![CDATA[blue-team]]></category>
            <category><![CDATA[ransomware]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[ransomware-attack]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Yusuf Kürüm]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 30 May 2025 18:27:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-30T19:23:34.824Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2MQt09KkpLvzGNfBpKJNbg.png" /></figure><p><strong>WannaCry</strong> fidye yazılımı, 2017 yılında ortaya çıkan ve dünya genelinde yüz binlerce sistem üzerinde ciddi tahribata yol açan bir <strong>ransomware</strong> türüdür. Bu zararlı yazılım; hızlı yayılım kabiliyeti, hedef aldığı sistemlerin kritik doğası ve zayıf güvenlik önlemleri nedeniyle siber güvenlik tarihine adını kazımıştır. WannaCry, sistemlere bulaşmak için kritik bir Windows güvenlik açığı olan <strong>MS17–010</strong>&#39;u kullanır. Bu açık, Amerikan Ulusal Güvenlik Ajansı (NSA) tarafından geliştirilen ve daha sonra <strong>Shadow Brokers</strong> adlı grup tarafından sızdırılan <strong>EternalBlue</strong> exploit aracı ile ilişkilidir.</p><h3>1. Kullandığı Güvenlik Açığı: MS17–010 ve EternalBlue</h3><p>WannaCry’ın temel saldırı vektörü, <strong>Microsoft SMBv1 (Server Message Block version 1)</strong> protokolünde yer alan bir <strong>Remote Code Execution (RCE)</strong> açığıdır. Microsoft tarafından <strong>CVE-2017–0144</strong> numarasıyla tanımlanan bu açık, Microsoft’un 14 Mart 2017 tarihinde yayımladığı <strong>MS17–010</strong> güncellemesiyle giderilmiştir. Ancak birçok sistemin güncellenmemiş olması, WannaCry’ın yayılımını kolaylaştırmıştır.</p><h4>1.1. EternalBlue&#39;nun Açıkları</h4><ul><li><strong>Zafiyet ID’si:</strong> CVE-2017–0144</li><li><strong>İstismar Aracı:</strong> EternalBlue</li><li><strong>Güvenlik Açığı Türü:</strong> Uzak Kod Çalıştırma (Remote Code Execution)</li><li><strong>Protokol:</strong> SMBv1</li><li><strong>Etkilenen Sistemler:</strong> Windows XP, 7, 8, 10; Windows Server 2003, 2008, 2012</li></ul><h4>1.2. Teknik İşleyiş:</h4><ol><li>EternalBlue, SMBv1 üzerinden hatalı bellek işleme sürecini istismar eder.</li><li>Bellek taşması yaratılarak shellcode yerleştirilir.</li><li>Zararlı yük hedef sistemde çalıştırılır ve fidye yazılımı yüklenir.</li><li>Aynı ağda yer alan diğer sistemler taranarak benzer açıklar istismar edilir.</li></ol><p>Bu açığın yaygın kullanımı, WannaCry’ı “wormable” yani kendini otomatik yayabilen zararlılar sınıfına sokmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IiFigph4iCNwuJ7icTMOAA.avif" /></figure><h3>2. WannaCry’ın Process Yapısı ve İşlem Akışı</h3><p>WannaCry, çok aşamalı bir enfeksiyon ve saldırı süreci izlemektedir. Bu süreç, zararlının sistemde yerleşmesi, dosyaların şifrelenmesi, fidye taleplerinin sunulması ve diğer sistemlere yayılımı gibi alt adımlardan oluşur.</p><h4>2.1. Enfeksiyon ve Yerleşme</h4><ul><li>SMB portu (445) üzerinden EternalBlue ile sisteme sızılır.</li><li>Belleğe yüklenen shellcode, diske bir dropper (yayılma aracısı) bırakır.</li><li>Zararlı yük (payload), sistemde kalıcılık sağlayacak şekilde görev zamanlayıcıya veya kayıt defterine kendini ekler.</li></ul><h4>2.2. Yayılma Mekanizması (Lateral Movement)</h4><ul><li>Ağdaki diğer sistemler tespit edilir (T1046 — Network Service Discovery).</li><li>Port 445 üzerinden SMB protokolüne yönelik taramalar yapılır.</li><li>Açığı bulunan her sistem otomatik olarak enfekte edilir.</li><li>WannaCry bu yayılımı paralel işlemler aracılığıyla gerçekleştirerek kısa sürede çok sayıda sistemi ele geçirir.</li></ul><h4>2.3. Dosya Şifreleme Süreci</h4><ul><li>Şifreleme işlemi simetrik (AES-128) ve asimetrik (RSA-2048) algoritmalar kullanılarak gerçekleştirilir.</li><li>Önceden belirlenmiş dosya uzantılarına sahip veriler hedef alınır.</li><li>Dosya adları değiştirilir ve erişim engellenir.</li><li>Şifrelenen sistemlerde kullanıcıya “Please Read Me.txt” dosyası ve GUI (grafik arayüz) ile fidye mesajı sunulur.</li></ul><h4>2.4. Komuta ve Kontrol (C2) İletişimi</h4><ul><li>WannaCry, sabit bir C2 sunucusuyla değil, merkezi olmayan <strong>kill switch</strong> mekanizması ile çalışır.</li><li>İnternette rastgele alan adlarına (domain) bağlanmayı dener.</li><li>Eğer bu domain’e ulaşabiliyorsa, bulaşmayı durdurur (kill switch); aksi halde şifreleme devam eder.</li><li>Bazı örneklerde DNS üzerinden gizli iletişim veya hardcoded C2 IP’leri de kullanılmıştır.</li></ul><h3>3. WannaCry ve MITRE ATT&amp;CK Framework İlişkilendirmesi</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/930/1*iV_vhm3G1e3Ksxk6FBxsvw.png" /></figure><p>Bu teknikler, saldırının planlı, otomatik ve çok yönlü olduğunu göstermekte olup, MITRE ATT&amp;CK modeli çerçevesinde WannaCry’ın davranışlarının sistematik olarak izlenmesine olanak tanır.</p><h3>4. Değerlendirme ve Öneriler</h3><p>WannaCry saldırısı, zayıf güncelleme politikaları, SMB protokolündeki tarihi açıklar ve segmentasyonsuz ağ yapılarının birleşimiyle büyük zararlara yol açmıştır. Bu saldırıdan çıkarılabilecek temel dersler şunlardır:</p><ul><li><strong>Sistem Güncellemeleri:</strong> Kritik yamaların (örneğin MS17–010) zamanında uygulanması gereklidir.</li><li><strong>SMBv1 Devre Dışı Bırakılmalı:</strong> Eski ve zayıf SMBv1 protokolü kesinlikle kullanılmamalıdır.</li><li><strong>Ağ Segmentasyonu:</strong> Yayılmayı engellemek için ağ trafiği kontrollü alt ağlara ayrılmalıdır.</li><li><strong>Güvenlik İzleme:</strong> Anomalik ağ davranışlarını tespit eden IDS/IPS ve SIEM sistemleri kullanılmalıdır.</li><li><strong>Saldırı Simülasyonları:</strong> MITRE ATT&amp;CK tekniklerine göre tehdit avcılığı (threat hunting) süreçleri uygulanmalıdır.</li></ul><h3>5. Sonuç</h3><p>WannaCry, fidye yazılımları tarihinde geniş çaplı etkisiyle öne çıkan, otomatik yayılım kabiliyetine sahip ve kritik bir güvenlik açığını istismar eden karmaşık bir tehdittir. Kullanmış olduğu <strong>MS17–010 (EternalBlue)</strong> açığı ve <strong>MITRE ATT&amp;CK</strong> taktikleri, siber güvenlik uzmanları için hem uyarıcı hem de öğretici niteliktedir. Modern tehditlere karşı savunma geliştirmek isteyen kurumların bu tür zararlıları davranışsal olarak analiz etmeleri, tehdit modellemeleri oluşturmaları ve güvenlik yapılarını bu doğrultuda güçlendirmeleri gerekmektedir.</p><h3><strong>Kaynakça:</strong></h3><p><a href="https://attack.mitre.org/software/S0366/">https://attack.mitre.org/software/S0366/</a></p><p><a href="https://symantec-enterprise-blogs.security.com/blogs/threat-intelligence/wannacry-ransomware-attack">https://symantec-enterprise-blogs.security.com/blogs/threat-intelligence/wannacry-fidye-yazılım-saldırısı</a></p><p><a href="https://securelist.com/wannacry-ransomware-used-in-widespread-attacks-all-over-the-world/78258/">https://securelist.com/wannacry-fidye-yazılım-dünya-boyundaki-yaygın-saldırılarda-kullanılıyor/78258/</a></p><p><a href="https://www.crowdstrike.com/blog/technical-analysis-of-wannacry-ransomware/">https://www.crowdstrike.com/blog/wannacry-ransomware-teknik-analizi/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ade223eeca88" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Command Injection]]></title>
            <link>https://medium.com/@yusuf_kurum/command-injection-6087d9deccfd?source=rss-bf41cba43205------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6087d9deccfd</guid>
            <category><![CDATA[siber-guvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[adli-bilişim]]></category>
            <category><![CDATA[hacking]]></category>
            <category><![CDATA[sızma-testi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Yusuf Kürüm]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 10 May 2024 16:13:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-05-10T16:13:41.969Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>Command Injection Nedir?</strong></h3><p>Command İnjection, bir ana işletim sistemi üzerinde rastgele komutların yürütülmesini içeren bir siber saldırıdır. Tipik olarak tehdit aktörü, uygulama güvenlik açıklarından yararlanarak komutları enjekte eder. Bu, saldırganın kullanıcı girişine kötü amaçlı komutlar eklemesine ve ardından bunları ana bilgisayar işletim sisteminde yürütmesine olanak tanır.</p><p>Command İnjection, işletim sistemi çağrı işlevlerinin yetersiz giriş doğrulamasıyla kullanılmasının bir sonucudur. Doğrulama eksikliği, saldırganın kullanıcı girişine kötü amaçlı komutlar eklemesine ve ardından bunları ana bilgisayar işletim sisteminde yürütmesine olanak tanır. Bu güvenlik açıkları, her türlü bilgisayar yazılımında, hemen hemen her programlama dilinde ve her platformda ortaya çıkabilen bir uygulama sorunudur. Command İnjection, kabuk komutlarının doğrudan yürütülmesi, kötü amaçlı dosyaların bir sunucunun çalışma zamanı ortamına enjekte edilmesi ve XML harici varlıkları (XXE) gibi yapılandırma dosyalarındaki güvenlik açıklarından yararlanılması dahil olmak üzere çeşitli biçimlerde olabilir. Örneğin; yönlendiricilerdeki gömülü yazılımlarda, web uygulamalarında ve PHP’de yazılmış API’lerde, Python’da yazılmış sunucu tarafı komut dosyalarında, Java’da yazılmış mobil uygulamalarda ve hatta çekirdek işletim sistemi yazılımında komut yerleştirme güvenlik açıklarına sebep olur. İşletim sistemi Command İnjection sıklıkla kod enjeksiyonu olarak da bilinen uzaktan kod yürütme (RCE) ile karıştırılır.</p><p><strong>RCE durumunda saldırgan;</strong> uygulamanın dilinde ve uygulama bağlamında kötü amaçlı kod çalıştırır.</p><p><strong>İşletim sistemi Command İnjection durumunda saldırgan; </strong>sistem kabuğunda kötü amaçlı bir komut çalıştırır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/686/1*pqWjvmk4KC5jqiqpdwlw1Q.jpeg" /><figcaption>Şekil 1: Command Injection</figcaption></figure><h3><strong>Command Injection nasıl çalışır?</strong></h3><p>Command Injection, kötü niyetli aktörlerin bir web uygulamasındaki güvenlik açıklarını kullanarak sunucu komut satırına rastgele komutlar ve kötü amaçlı veriler enjekte etmesiyle gerçekleşir. Bu tür saldırılar genellikle kullanıcının farkına varmadan gerçekleşir çünkü saldırganlar işlemi tamamlayana kadar neredeyse fark edilmezler. Örneğin; tehdit aktörü, bir web sunucusundaki sistem kabuğuna bir komut enjekte etmek için çerezler ve formlar gibi kullanıcı verilerinin güvenli olmayan iletimlerini kullanabilir. Sunucuyu tehlikeye atmak için güvenlik açığı bulunan uygulamanın ayrıcalıklarından yararlanabilir. Genellikle daha yıkıcı etkisi nedeniyle, komut yerleştirme güvenlik açıkları diğer web uygulaması güvenlik açıklarından daha ciddi olarak derecelendirilir.</p><p>Tehdit aktörlerinin işletim sistemi komut enjeksiyonuyla güvenlik açıklarından yararlandığı yaygın senaryolar:</p><p><strong>1. Güvenlik Açığı Tespiti:</strong> Saldırganlar, bir web uygulamasındaki kritik bir güvenlik açığını tespit eder. Bu açık, saldırganların web uygulamasının işlevselliğine erişmesini sağlar ve kod enjeksiyonuyla sunucu komut satırına kötü niyetli kod eklemelerine olanak tanır.</p><p><strong>2. HTML Kod Enjeksiyonu: </strong>Saldırganlar, erişim elde ettikten sonra rastgele komut kodlamasıyla web sayfasının içeriğini değiştirebilirler. HTML kodu, giriş mekanizmalarını kullanarak (form alanları, çerezler vb.) web sitesindeki çıktıyı değiştirebilir ve kötü niyetli komutları enjekte edebilir.</p><p><strong>3. Özelleştirilmiş Komutların Çalıştırılması: </strong>Kötü niyetli kod, hedeflenen web sayfasına eklendikten sonra tarayıcı tarafından yorumlanır ve işletim sistemi sunucusuna erişim sağlamak için özelleştirilmiş komutlar çalıştırılır. Bu, saldırganın sunucuya erişim sağlamasını ve ağda ilerlemesini sağlar. Potansiyel olarak kullanıcının bilgisayar sistemine zarar verebilir.</p><p>İşletim sistemi komut enjeksiyonu, ciddi güvenlik riskleri oluşturur ve bu tür saldırılara karşı dikkatli önlemler alınmalıdır. Güvenlik açıklarının düzeltilmesi ve güvenlik önlemlerinin güçlendirilmesi, bu tür saldırıların önlenmesine yardımcı olabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/743/1*Fe8VyS6p_Szl9Frp9wfMtA.jpeg" /><figcaption>Şekil 2: Command Injection Saldırı Örneği</figcaption></figure><p><strong>Kod Ekleme ve Komut Ekleme</strong></p><p><strong>Kod enjeksiyonu,</strong> bir uygulama tarafından yorumlanan/yürütülen kodun enjeksiyonunu içeren her türlü saldırı için kullanılan genel bir terimdir. Bu tür saldırı, güvenilmeyen veri girişlerinin yanlış yönetilmesinden yararlanır. Bu, uygun giriş/çıkış verileri doğrulamasının olmayışı nedeniyle mümkün olmaktadır. Kod enjeksiyon saldırılarının önemli bir sınırlaması, hedefledikleri uygulama veya sistemle sınırlı olmalarıdır. Saldırgan bir uygulamaya PHP kodu enjekte edip onu çalıştırabilirse kötü amaçlı kod, PHP işlevselliği ve ana makinede PHP’ye verilen izinlerle sınırlanacaktır.</p><p><strong>Komut enjeksiyonu,</strong> genellikle komutların bir sistem kabuğunda veya ortamın diğer bölümlerinde yürütülmesini içerir. Saldırgan, güvenlik açığı bulunan bir uygulamanın varsayılan işlevselliğini genişleterek, kötü amaçlı kod yerleştirmeye gerek kalmadan sistem kabuğuna komutlar iletmesine neden olur. Çoğu durumda komut enjeksiyonu(Command İnjection), saldırgana hedef sistem üzerinde daha fazla kontrol sağlar.</p><h3><strong>Komut Enjeksiyon Yöntemleri</strong></h3><p><strong>Keyfi Command İnjection: </strong>Bazı uygulamalar kullanıcıların isteğe bağlı komutlar çalıştırmasına ve bu komutları temeldeki ana bilgisayarda olduğu gibi çalıştırmasına olanak tanıyabilir.</p><p><strong>Rastgele dosya yüklemeleri:<em> </em></strong>Bir uygulama kullanıcıların rastgele dosya uzantılarına sahip dosyalar yüklemesine izin veriyorsa bu dosyalar kötü amaçlı komutlar içerebilir. Çoğu web sunucusunda, bu tür dosyaların web köküne yerleştirilmesi komut enjeksiyonu(Command İnjection) ile sonuçlanacaktır.</p><p><strong>Güvenli olmayan serileştirme: </strong>Sunucu tarafı kodu genellikle kullanıcı girişlerini seri durumdan çıkarmak için kullanılır. Seri durumdan çıkarma uygun doğrulama olmadan gerçekleştirilirse komut enjeksiyonuna(Command İnjection) neden olabilir.</p><p><strong>Sunucu tarafı şablon enjeksiyonu (SSTI): </strong>Birçok web uygulaması, dinamik HTML yanıtları oluşturmak için sunucu tarafı şablonlarını kullanır. Bu, saldırganların kötü amaçlı sunucu tarafı şablonları eklemesine olanak tanır. SSTI, kullanıcı girişinin güvenli olmayan bir şekilde bir şablona yerleştirilmesi ve kodun sunucuda uzaktan yürütülmesi durumunda ortaya çıkar.</p><p><strong>XML harici varlık ekleme (XXE): </strong>XXE, kullanıcı tarafından kontrol edilen XML girişini ayrıştırmak için kötü yapılandırılmış bir XML ayrıştırıcı kullanan uygulamalarda ortaya çıkar. Bu güvenlik açığı, hassas verilerin açığa çıkmasına, sunucu tarafı istek sahteciliğine (SSRF) veya hizmet reddi saldırılarına neden olabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/725/1*mSNFbMEJynXMWGWpRciXBA.png" /><figcaption>Şekil 3: Command Injection Güvenlik Açığı</figcaption></figure><h3><strong>Komut ekleme saldırısı örneği</strong></h3><p>Aşağıda, işletim sistemi komut ekleme güvenlik açığına sahip basit bir PHP kaynak kodu örneği ve bu kodu içeren uygulamalarda komut ekleme saldırı vektörü bulunmaktadır.</p><h3>Savunmasız kod</h3><p>Bir PHP uygulamasının geliştiricisi, kullanıcının web uygulamasında Windows ping komutunun çıktısını görebilmesini ister. Kullanıcının IP adresini girmesi gerekir ve uygulama bu adrese ICMP ping’leri gönderir. Geliştirici IP adresini bir HTTP GET parametresi kullanarak iletir ve ardından bunu komut satırında kullanır. Geliştirici kullanıcıya çok fazla güvendiği için giriş doğrulaması yapmıyor.</p><pre>?&gt; &lt;?PHP <br>  $address = $_GET[&quot;address&quot;];<br>  $output = shell_exec(&quot;ping -n 3 $address&quot;);<br>  echo &quot;&lt;pre&gt;$output&lt;/pre&gt;&quot;;<br>?&gt;</pre><h3><strong>Saldırı vektörü</strong></h3><p>Saldırgan, GET isteğini aşağıdaki yük ile değiştirerek bu betiği kötüye kullanır:<br> <strong>‘</strong>http://example.com/ping.php?address=8.8.8.8%26dir’</p><p>Shell_exec işlevi aşağıdaki işletim sistemi komutunu yürütür : ping -n 3 8.8.8.8&amp;dir . Windows’taki &amp; sembolü işletim sistemi komutlarını ayırır. Sonuç olarak, güvenlik açığı bulunan uygulama ek bir komut (dir) çalıştırır ve komut çıktısını görüntüler (dizin listesi):</p><pre>Pinging 8.8.8.8 with 32 bytes of data:<br>Reply from 8.8.8.8: bytes=32 time=30ms TTL=56<br>Reply from 8.8.8.8: bytes=32 time=35ms TTL=56<br>Reply from 8.8.8.8: bytes=32 time=35ms TTL=56<br>Ping statistics for 8.8.8.8:<br>    Packets: Sent = 3, Received = 3, Lost = 0 (0% loss),<br>Approximate round trip times in milli-seconds:<br>    Minimum = 30ms, Maximum = 35ms, Average = 33ms<br>Volume in drive C is OS<br>Volume Serial Number is 1337-8055<br>Directory of C:\Users\Noob\www<br>(...)</pre><p><strong>İşletim sistemi komut ekleme saldırısının olası sonuçları</strong></p><p>Command İnjection güvenlik açıkları durumunda saldırgan, güvenlik açığı bulunan uygulamanın ayrıcalıklarıyla işletim sistemi komutlarını yürütebilir. Bu, saldırganın bir ters kabuk kurmasına ve bu ayrıcalıklarla cmd erişimi elde etmesine olanak tanır. Daha sonra diğer açıklardan yararlanarak saldırıyı tırmandırabilir bu da sonuçta root erişiminin elde edilmesine ve bunun sonucunda web sunucusu işletim sisteminin tam kontrolünün elde edilmesine yol açabilir.</p><p>Başarılı olursa saldırgan aşağıdaki yaygın saldırı türlerinden birini gerçekleştirebilir:</p><p>•<strong>Fidye yazılımı veya diğer kötü amaçlı yazılımlar:</strong> Saldırgan, makineye bir fidye yazılımı aracısı yükleyebilir ve bu aracı, kullanıcının sahip olduğu diğer varlıklara yayılmak için başka yöntemler kullanabilir.</p><p>•<strong>Kripto para madenciliği:</strong> Saldırganlar genellikle çalışma zamanı kaynaklarınızı tüketen ve daha kötü niyetli faaliyetler için fon sağlayan, güvenliği ihlal edilmiş makinelere kripto para madencileri kurar.</p><p>•<strong>Hassas veri hırsızlığı:</strong> Saldırgan, kredi kartı numaraları gibi hassas kullanıcı verilerine sahip SQL veri tabanı sunucularına erişmek veya alternatif olarak yerel yapılandırma ve uygulama dosyalarından kimlik bilgileri elde etmek için ayrıcalık yükseltmeyi kullanabilir.</p><h3><strong>Komut enjeksiyon güvenlik açığı nasıl bulunur?</strong></h3><p>Komut enjeksiyonu güvenlik açıklarının tespit edilmesi için çeşitli yöntemler bulunmaktadır. Bu yöntemlerin bazıları şu şekildedir:</p><p><strong>1. Zaman Gecikmelerinden Faydalanma:</strong> Anında komut enjeksiyonlarını tespit etmek için zaman gecikmeleri kullanılabilir. Örneğin, ping komutu kullanılarak bir hedefe ping atılabilir ve bu işlem sırasında meydana gelen gecikmeler izlenerek komut enjeksiyonu belirlenebilir.</p><p>&amp; ping -c 10 127.0.0.1 &amp;</p><p>Bu komutun etkinleştirilmesi, uygulamayı 10 saniye boyunca ağ bağdaştırıcısına ping atmaya zorlayacaktır.</p><p><strong>2. Fuzzing (Bulanıklaştırma) Tekniği</strong>: Fuzzing, girişlerin sistematik olarak değiştirilerek uygulamanın beklenmedik davranışlarını ortaya çıkaran bir tekniktir. Fuzzing, komut enjeksiyonu gibi güvenlik açıklarını tespit etmek için yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir.</p><p><strong>3. İşletim Sistemi Parmak İzi:</strong> Komut enjeksiyonu genellikle işletim sistemi komutlarına dayandığından, etkilenen işletim sisteminin belirlenmesi önemlidir. İşletim sistemi parmak izi, erken komut enjeksiyonu tespiti için kullanışlı bir tekniktir.</p><p><strong>4. Bant Dışı (OAST) Teknikler:</strong> Bant dışı ağ etkileşimini tetikleyebilen enjekte edilmiş bir komutun kullanılması geçerli bir tespit tekniği olarak kabul edilir. Örneğin, DNS araması başlatmak için nslookup komutunun kullanılmasıyla yapılan bant dışı etkileşimlerin izlenmesiyle komut enjeksiyonu tespit edilebilir.</p><p><strong>5. Çıkışı Yönlendirme:</strong> Enjekte edilen komutların çıktısının web sunucusunun erişebileceği bir alana yönlendirilmesi komut enjeksiyonunun varlığını ortaya çıkarabilir.</p><h3><strong>İşletim sistemi Command İnjection nasıl önlenir?</strong></h3><p>Etkinliği ve dezavantajları bakımından farklılık gösteren, işletim sistemi komut enjeksiyonunu(Command İnjection) önlemenin birkaç yolu vardır. Bu tür saldırıları önlemek için uygulanabilir çözümler;</p><p><strong>Uygulama kodundan işletim sistemi komutlarına yapılan çağrıları önlemek:</strong></p><p>İşletim sistemi komutlarını uygulama kodundan çağırmamak önemlidir. Bu, enjekte edilen komutları kaldırarak işletim sistemi komut ekleme güvenlik açıklarının tamamen ortadan kaldırılmasını sağlar. Aynı işlevleri yerine getirmek için daha güvenli ve tercih edilen alternatif yöntemler kullanılmalıdır.</p><p><strong>Katı giriş doğrulamasını zorunlu kılmak:</strong></p><p>İşletim sistemi komutlarına yapılan çağrıların kaldırılması kaçınılmazsa, işletim sistemi komut ekleme güvenlik açıklarını önlemek için önemlidir. Güçlü giriş doğrulaması, giriş temizlemeden farklı bir yaklaşımdır. Bu, kullanıcı girişinin yalnızca uygulamanın işletim sistemi komutlarına aktarılması için güvenli değerler içerdiğinden emin olmayı gerektirir.</p><h3><strong>Güçlü giriş doğrulamasının bazı örnekleri şunlardır:</strong></h3><p><strong>1. Doğrulama girişi(izin verilen değerler listesinde bulunur);</strong></p><p>Kullanıcı girişinin belirli bir listeye ait olması gerektiğini doğrulamak kullanıcının yalnızca beklenen ve güvenli komutları iletebilmesini sağlar. Bu, izin verilen komutların listesinin dikkatlice oluşturulması ve güncel tutulması gerektiği anlamına gelir.</p><p><strong>2. Sağlanan girişin doğru türde olduğunun doğrulanması;</strong></p><p>Kullanıcı girişinin beklenen türde (örneğin, bir tamsayı veya bir IP adresi gibi) olduğunu doğrulamak, güvenli olmayan komutları engelleyebilir. Bu, veri türü doğrulaması ve format kontrolü gerektirir.</p><p><strong>3. Girişin doğrulanması (yalnızca alfasayısal değerler içerir);</strong></p><p>Yalnızca belirli karakterlerin (örneğin, alfasayısal karakterler) girişte bulunmasının gerektiğini doğrulamak, kötü amaçlı komutların enjekte edilmesini engelleyebilir. Bu, özel karakterlerin ve komut satırı operatörlerinin (örneğin, “&amp;”, “|”, “;”) reddedilmesini içerebilir.</p><p>Bu güçlü giriş doğrulama önlemleri, kullanıcı girdilerini işletim sistemi komutlarına aktarmadan önce dikkatlice doğrulamayı sağlar. Ancak bu doğrulama süreci, geliştirme sürecinde daha fazla zaman ve çaba gerektirebilir. Ayrıca doğru bir şekilde yapılmazsa kullanıcı deneyimini olumsuz etkileyebilir veya beklenmedik sonuçlara yol açabilir.</p><p><strong>Kullanıcı girişini sterilize etmek (Önerilmez)</strong></p><p>İşletim sistemi komut enjeksiyonunu önleme amacıyla son çare olarak düşünülebilir ancak genellikle önerilmez. Bu yöntem kullanıcı girdisindeki kabuk metakarakterlerini (örneğin, “&amp;” “;”) kaçırarak veya temizleyerek kötü amaçlı komutların enjekte edilmesini engellemeyi amaçlar. Ancak bu yaklaşımın birkaç dezavantajı vardır. Öncelikle meta karakterlerin farklı işletim sistemleri tarafından farklı şekillerde temsil edilmesi ve yorumlanabilmesi nedeniyle doğru bir şekilde temizleme yapmak zor olabilir. Ayrıca bu temizleme yöntemlerinin nasıl atlanabileceği ve kötü niyetli kullanıcıların bu tür korumaları aşabileceği bilinmektedir. Örneğin, CVE-2023–29084 gibi güvenlik açıkları, kaçırılan bir meta karakterin (CRLF gibi) başarılı bir Command İnjection’a yol açabileceğini göstermektedir. Bu tür zayıf noktalar, temizleme işleminin etkinliğini azaltır ve güvenlik riskini artırır.</p><p>Sonuç olarak, sterilizasyon genellikle işletim sistemi Command İnjection yüklerinin düşük seviyedeki tehditlerine karşı koruma sağlayabilir ancak bu tam bir çözüm değildir. Ayrıca doğru uygulaması zor olabilir ve kullanıcıların girdilerini temizleme süreci kullanıcı deneyimini olumsuz etkileyebilir. Bu nedenle eğer mümkünse daha güvenli ve etkili alternatif önlemler kullanılmalıdır.</p><h3><strong>Imperva ile Komut Enjeksiyon Koruması</strong></h3><p>Imperva, lider web uygulaması güvenlik duvarı (WAF) çözümleri sunarak komut enjeksiyonu ve diğer saldırı türlerine karşı koruma sağlar. Hem bulut tabanlı hem de kurumsal ağlar için Ağ Geçidi WAF çözümü olarak sunulan Imperva WAF, meşru trafiği korurken kötü niyetli trafiği engeller böylece ağ ve uçtaki uygulamaları güvence altına alır.</p><p>Imperva, web siteleri ve uygulamalarının kullanılabilirliğini, erişilebilirliğini ve güvenliğini sağlamak için çok katmanlı bir koruma sunar. Imperva’nın uygulama güvenliği çözümleri şunları içerir:</p><p><strong>DDoS Koruması:</strong> Web sitesi ve ağ altyapısının her durumda çalışmasını sağlayarak her türlü boyuttaki DDoS saldırısının etkisini azaltır.</p><p><strong>CDN (İçerik Dağıtım Ağı):</strong> Geliştiriciler için tasarlanmış bir CDN ile web sitesi performansını artırır ve bant genişliği maliyetlerini azaltır. API’leri ve dinamik web sitelerini hızlandırırken statik kaynakları uçta önbelleğe alır.</p><p><strong>Bot Yönetimi:</strong> Bot trafiğini analiz ederek anormallikleri belirler, kötü bot davranışlarını tespit eder ve kullanıcı trafiğini etkilemeden bu sorunları çözer.</p><p><strong>API Güvenliği:</strong> API uç noktalarına yalnızca istenilen trafiğin erişmesini sağlar ve güvenlik açıklarını tespit edip engeller.</p><p><strong>Hesap Ele Geçirme Koruması:</strong> Kullanıcı hesaplarının kötü niyetli saldırılara karşı korunmasını sağlar. Amaca yönelik algılama süreçleriyle tehditleri tespit eder ve savunma mekanizmaları uygular.</p><p><strong>RASP (Runtime Application Self-Protection):</strong> Uygulamaları içeriden bilinen ve sıfır gün saldırılarına karşı korur, hızlı ve doğru bir şekilde koruma sağlar.</p><p><strong>Saldırı Analitiği:</strong> Gerçek güvenlik tehditlerini etkili ve doğru bir şekilde belirler, tüm savunma katmanlarında eyleme dönüştürülebilir.</p><p>Imperva’nın sağladığı bu kapsamlı çözümler, kurumların web uygulamalarını güvence altına almak ve çeşitli saldırılara karşı korumak için etkili bir araçtır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6087d9deccfd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[OSI REFERANS MODELİ (OSI KATMANLARI)]]></title>
            <link>https://medium.com/@yusuf_kurum/osi-referans-modeli%CC%87-osi-katmanlari-695261e1a01f?source=rss-bf41cba43205------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/695261e1a01f</guid>
            <category><![CDATA[siber-guvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[adli-bilişim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Yusuf Kürüm]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Mar 2024 17:55:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-20T18:00:34.693Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*eJiiq5PaETEDPP3HozVYVQ.jpeg" /><figcaption>Şekil 1: OSI Referans Modeli</figcaption></figure><p>OSI(Open Systems Interconnection), Açık Sistemler Ara Bağlantısı anlamına gelir. Farklı sistem ve cihazların gelişmesi ortak bir haberleşme için İSO tarafından 1984 yılında geliştirilmiştir. Sistemlerin birbiriyle haberleşmesini tanımlamak için oluşturulmuşlardır. Ağ oluşturma konusunda daha sistematik bir yaklaşıma olanak tanıyan, özel ağ işlevlerini yerine getirmek için birlikte çalışan yedi katmana bölünmüştür. Bu katmanlar; Fiziksel Katman(Physical Layer), Veri Bağı Katmanı(Data Link Layer), Ağ Katmanı(Network Layer), Taşıma katmanı(Transport Layer), Oturum Katmanı(Session Layer), Sunum Katmanı(Presentation Layer) ve Uygulama katmanı(Application Layer).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/666/1*D76_D68KqeG3tiDLRFAfuQ.png" /><figcaption>Şekil 2: OSI Katmanları</figcaption></figure><h3>· Fiziksel Katman(Physical Layer):</h3><p>Fiziksel katman, OSI Referans Modelinin ilk ve en alttaki katmanıdır. Esas olarak bit akışı iletimini sağlar. Bir porttan gelen sinyali diğer portlara gönderir. Ayrıca, iletişim için kullanılacak ortam türünü, konektör türünü ve sinyal türünü de karakterize eder(RS232, fiber optik vb. terimler burda tanımlanır). Temel olarak, bit biçimindeki ham veriler, yani 0&#39;lar ve 1&#39;ler sinyallere dönüştürülür ve bu katman üzerinden değiştirilir. Veri kapsülleme de bu katmanda yapılır. Gönderen uç ve alıcı uç eşzamanlı olmalıdır ve saniyedeki bit formundaki iletim hızına da bu katmanda karar verilir.</p><h3>· Veri Bağı Katmanı(Data Link Layer):</h3><p>Bu katmanda veri “frame” ya da “çerçeve” olarak ismlendirilir. Wiresharkda “frame contains” ifadesi veri bağı katmanındaki veriyi tanımlamaktadır. Ağ katmanından gelen paketlerin hata kontrol bitlerini ekleyerek frame yani çerçeve halinde fiziksel katmana iletilmesinden sorumludur. Çerçevenin hatalı iletilip iletilmediğini kontrol eder. Hatalı iletilmesi durumunda çerçeveyi yeniden iletir. Switchler veri bağı katmanında çalışırlar. MAC adresiyle çalışırlar. Hedef MAC adresine ilgili frame’i gönderirler.</p><p><strong>Mac Adresi:</strong> Veri bağlantı katmanı, ağlar için MAC adresi olarak adlandırılan fiziksel adresleme sistemini denetler ve çeşitli ağ bileşenlerinin fiziksel ortama erişimini yönetir.</p><p><strong>Switch: </strong>Switchler, veri bağlantı katmanında çalışan ve iki LAN ağını bağlamak için kullanılan iki bağlantı noktalı cihazdır. Buna ek olarak, MAC adresini öğrenerek istenmeyen verileri filtreleyen ek bir işlevi olan bir tekrarlayıcı gibi davranır ve daha sonra hedef düğüme iletir. Aynı protokol üzerinde çalışan ağların bağlanabilirliği için kullanılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5NLuvekqrkPfiw7p98r27Q.jpeg" /><figcaption>Şekil 3: Data Link Layer (MAC Adresi)</figcaption></figure><h3>· Ağ Katmanı(Network Layer):</h3><p>Bu katmanda veri “paket” olarak isimlendirilir. IP,ICMP,ARP protokolleri bu katmana aittir. Yönlendiriciler yani ‘rooterlar’ ağ katmanında çalışırlar. IP adresleri üzerinden işlem yaparlar. Ağ katmanı paketin farklı bir ağa yönlendirilmesi gerektiğinde rooterlar tarafından ilgili ağa, paketin iletilmesinden sorumludur. Ağ katmanı akış kontrolünü de yönetebilir. İnternet Protokolü v4 (IPv4) ve IPv6, internet genelinde ana ağ katmanı protokolleri olarak kullanılır.</p><p><strong>NOT: </strong>Ağ katmanında port bilgisi belirtilmemektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/1*X16KFHLDrPCRJiy1WlN35A.png" /><figcaption>Şekil 4: Network Layer</figcaption></figure><h3>· Taşıma Katmanı(Transport Layer):</h3><p>Bu katmanda TCP, UDP gibi protokoller kullanılır. Verim, segment TCP protokolü için veya datagram UDP protokolü için isimlendirilir. Wiresharkta TCP.Port ifadesi bu katmanda kullanılan protokollerle port bilgisinin işlem görmesinden kaynaklıdır. Verinin gönderilen kısımlarının doğru bir şekilde birleştirilmesinden sorumludur. Aynı zamanda verinin güvenilir bir şekilde ulaştırılıp ulaştırılmadığını kontrol eder. TCP protokolünde kullanılan flaglar bu katmanda devreye girmektedir.</p><p><strong>Not:</strong> Gönderenin, alıcının uygulamasıyla ilişkili port numarasını bilmesi gerekir. Genellikle bu hedef bağlantı noktası numarası varsayılan olarak veya manuel olarak yapılandırılır. Örneğin, bir web uygulaması bir web sunucusu istediğinde genellikle 80 numaralı bağlantı noktasını kullanır çünkü bu, web uygulamalarına atanan varsayılan bağlantı noktasıdır. Birçok uygulamaya atanmış varsayılan bağlantı noktaları vardır. Alıcı tarafında, taşıma Katmanı başlığından port numarasını okur ve aldığı Veriyi ilgili uygulamaya iletir. Ayrıca bölümlere ayrılmış verilerin sıralanmasını ve yeniden birleştirilmesini de gerçekleştirir.</p><h3>· Oturum Katmanı(Session Layer):</h3><p>Sistemler arasındaki bağlantının kurulması, işlenmesi ve sonlandırılmasını sağlar. Uygulamaların birbirleriyle kurduğu oturumu belirtir. NetBIOS , RPC ve Sockets protokolleri bu katmanda çalışmaktadır.</p><p><strong>Örneğin;</strong> Bir kullanıcının, tarayıcısında çalışan bir Messenger uygulaması aracılığıyla mesaj göndermek istediği bir senaryoyu ele alalım. Buradaki “Messenger”, kullanıcıya verileri oluşturması için bir arayüz sağlayan uygulama katmanı görevi görür. Bu mesaj veya sözde Veri sıkıştırılır, şifrelenir (eğer güvenli bir veri varsa) ve iletilebilmesi için bitlere (0&#39;lar ve 1&#39;ler) dönüştürülür.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/622/1*PtZGIDDYOvf1oG3S77lYGg.jpeg" /><figcaption>Şekil 5: Session Layer (communication)</figcaption></figure><h3>· Sunum Katmanı(Presentation Layer):</h3><p>Verini istenilen formatta gösterilmesini sağlar. Bu katmanda kodlama, dönüştürme, şifreleme ve verinin sıkıştırılması gibi işlemler meydana getirilir. Örneğin, bir web sayfası tarayıcınıza indirildiğinde, sunum katmanı bu verilerin nasıl kodlandığını ve tarayıcınızın bu verileri nasıl yorumlayacağını belirler. Bu katman ayrıca, ağdaki cihazların birbirleriyle iletişim kurabilmesi için gereken tüm protokolleri de sağlar. SSL protokolü bu katmanda çalışır. Aynı zamanda ASCII ve JPEG bu katmanda kullanılmaktadır.</p><h3>· Uygulama katmanı(Application Layer):</h3><p>Kullanıcılar tarafından kullanılan programların ve uygulamaların ağ tarafından birbirleriyle haberleşmesi için gerekli protokoller bu katmanda bulunur. http, FTP, SMTP vb. protokoller bu katmanda çalışmaktadır. Kullanıcıya en yakın katman olarak değerlendirilebilir.</p><h3>Uygulama Katmanı Fonksiyonları:</h3><p><strong>Ağ Sanal Terminali:</strong> Bu, kullanıcıların farklı bilgisayar sistemleri arasında veri alışverişi yapabilmelerini sağlar. Bu, uygulamaların kullandığı özel bir sanal terminaldir.</p><p><strong>FTAM — Dosya aktarım erişimi ve yönetimi:</strong> Bu, kullanıcıların ağ üzerinden dosya aktarmalarını ve dosya yönetimi işlemlerini gerçekleştirmelerini sağlar. Bu protokol, dosyaların işlenmesi ve yönetimi için bir dizi işlevi içerir.</p><p><strong>Posta Hizmetleri:</strong> Bu, kullanıcıların ağ üzerinden e-posta göndermelerini ve alışveriş yapmalarını sağlar. Bu protokoller, e-posta işleme, iletimi ve alımı için bir dizi işlevi içerir.</p><p><strong>Dizin Hizmetleri: </strong>Bu, ağda kayıtlı kaynakları bulmak için kullanılır. Bu protokoller, kullanıcıların ağda arama yapmalarını ve kaynakları keşfetmelerini sağlar.</p><h3>Siber Saldırılar:</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wulQhSat7KtLj-vTdREJjg.png" /><figcaption>Şekil 6: OSI Katmanları ve Siber Saldırılar</figcaption></figure><h3>1. Fiziksel Katman Saldırıları:</h3><p><strong>Donanım Saldırıları:</strong> Saldırganlar, fiziksel ağ bileşenlerine (örneğin, kablolar, anahtarlar) fiziksel erişim elde etmek için fiziksel bir saldırı gerçekleştirebilirler.</p><p><strong>Kablo Kesme (Wiretapping): </strong>Saldırganlar, ağ trafiğini izlemek veya çalmak için ağ kablosunu keserek fiziksel erişim sağlayabilirler.</p><p><strong>DoS (Denial of Service): </strong>Ağı hedef alarak, kaynakları aşırı kullanarak veya hizmet reddi yaratmak için ağı istismar ederek gerçekleştirilir.</p><p><strong>DDoS (Distributed Denial of Service): </strong>Birçok farklı kaynaktan aynı anda yürütülen DoS saldırısıdır. Büyük miktarda trafikle ağ hedeflenir, bu da ağı işlemez hale getirir.</p><h3>2. Veri Bağlantısı Katmanı Saldırıları:</h3><p><strong>MAC Flooding: </strong>Ağ cihazlarının MAC tablolarını doldurarak, iletişimi engelleyen bir tür saldırıdır.</p><p><strong>ARP Spoofing: </strong>Yanıltıcı ARP (Address Resolution Protocol) mesajları göndererek, ağdaki cihazların trafiklerini yönlendirmeye çalışır.</p><h3>3. Ağ Katmanı Saldırıları:</h3><p><strong>IP Spoofing: </strong>IP adreslerini yanıltıcı şekilde değiştirerek, kimlik gizleme veya güvenilirlik sağlama amaçlanır.</p><p><strong>ICMP Flood: </strong>Aşırı miktarda ICMP (Internet Control Message Protocol) trafik göndererek, hedefin aşırı yüklenmesine neden olabilir.</p><h3>4. Taşıma Katmanı Saldırıları:</h3><p><strong>SYN/ACK Flooding (TCP SYN Flood):</strong> TCP üçlü el sıkışma mekanizmasını aşırı yükleyerek, hedef sunucunun kaynaklarını tüketir.</p><p><strong>UDP Flood: </strong>Hedef sunucuya büyük miktarda UDP (User Datagram Protocol) trafik göndererek, kaynakların aşırı kullanılmasına neden olur.</p><h3>5. Oturum Katmanı Saldırıları:</h3><p><strong>Session Hijacking: </strong>Geçerli bir oturumun kontrolünü ele geçirme girişimidir. Bu, oturum bilgilerini çalarak gerçekleştirilebilir.</p><h3>6. Sunum Katmanı Saldırıları:</h3><p><strong>XSS (Cross-Site Scripting): </strong>Kötü niyetli kodların web uygulamalarına enjekte edilmesi ve son kullanıcılarda çalıştırılmasıdır.</p><p><strong>SQL Injection: </strong>Kötü niyetli SQL kodları ekleyerek, veritabanı sorgularının yanıltılması ve yetkisiz erişim sağlanmasıdır.</p><h3>7. Uygulama Katmanı Saldırıları:</h3><p><strong>DDoS:</strong> Uygulamalara yönelik büyük miktarda trafik gönderilerek, hedef uygulamanın kaynaklarını tüketme veya hizmet reddi yaratma amaçlanır.</p><p><strong>Brute Force Attack:</strong> Kullanıcı adı ve şifre kombinasyonlarını deneyerek, hesaplara yetkisiz erişim sağlama girişimidir.</p><h3>OSI Modelinin Avantajları</h3><p>OSI Modeli, bir bilgi işlem sisteminin iletişimini 7 farklı katmana ayırır. OSI Modelinin avantajları şunları içerir:</p><p>Ağ iletişimini 7 katmana bölerek anlaşılmasını ve sorunların giderilmesini kolaylaştırır.</p><p>Her katmanın sabit işlevleri ve protokolleri olduğundan ağ iletişimini standartlaştırır.</p><p>OSI modeliyle ağ sorunlarını teşhis etmek daha kolaydır.</p><p>Her katman güncellemeleri ayrı ayrı alabildiğinden, ilerlemelerle geliştirmek daha kolaydır.</p><p><strong>Kaynakça:</strong></p><ol><li><a href="https://www.beyaz.net/tr/guvenlik/makaleler/osi_katmanlari_ve_siber_saldirilar.html">https://www.beyaz.net/tr/guvenlik/makaleler/osi_katmanlari_ve_siber_saldirilar.html</a></li><li><a href="https://www.geeksforgeeks.org/open-systems-interconnection-model-osi/">https://www.geeksforgeeks.org/open-systems-interconnection-model-osi/</a></li><li><a href="https://aws.amazon.com/tr/what-is/osi-model/">https://aws.amazon.com/tr/what-is/osi-model/</a></li></ol><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=695261e1a01f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>