<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Tufan Korkmaz on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Tufan Korkmaz on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@zirvekoclukk?source=rss-74ba13bff1e2------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*FsjE87V6X--ePSH_F8o8GA.jpeg</url>
            <title>Stories by Tufan Korkmaz on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@zirvekoclukk?source=rss-74ba13bff1e2------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 09:58:12 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@zirvekoclukk/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[KENDİMİZİ SEVMEK: İçimizdeki Güç]]></title>
            <link>https://medium.com/@zirvekoclukk/kendi%CC%87mi%CC%87zi%CC%87-sevmek-i%CC%87%C3%A7imizdeki-g%C3%BC%C3%A7-c2360480c138?source=rss-74ba13bff1e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c2360480c138</guid>
            <category><![CDATA[yaşam-koçluğu]]></category>
            <category><![CDATA[dışsal-motivasyon]]></category>
            <category><![CDATA[özsevgi]]></category>
            <category><![CDATA[öz-şefkat]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tufan Korkmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 02 Jul 2025 09:40:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-02T09:40:16.503Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hayatımızın zorlu geçen dönemlerinde, desteğe ihtiyacımız olduğunu bilmek için dış onaya bağımlı hâle geliriz. İnsanların bizi sevdiğini tekrar tekrar söylemesini isteriz ve genellikle bundan mutluluk duyarız. Ancak asıl sevgisine ihtiyacımız olan kişinin yine kendimiz olduğunu bilmeyiz. Başkalarının verdiği koşullu sevginin kat kat fazlasını kendimize verebilme fikri çoğu zaman bizlere saçma gelir; bu fikri kabul etmek bir yana, aklımıza bile getirmeyiz. Lakin gerçek şu ki: “Yine en büyük sevgiyi kendimize veririz.” Çünkü asıl ihtiyacımız olanı, kendi içimizde açılan yaraları bizden başka kimse bilemez.</p><p>İhtiyacımız olan şey, ne biraz inziva ne de hislerimizi yazıya dökmektir aslında. Aslolan, kendimize verdiğimiz değeri ne kadar gün yüzüne çıkararak benliğimize karşı ne kadar anlayışlı davrandığımızdır. Farkındalık burada başlar. Bu farkındalığa ulaşabilmek için duygularımızı gizlemek, onaylanmaya bağımlı hâle gelmek ya da dış sevgilere ihtiyaç duymak gerekmez. İçimizdeki potansiyel, her şeyden daha büyük hâlde derinliklerimizde saklı durur.</p><p>Her yazımda dediğim gibi, benliğimize doğru soruları doğru şekilde sorarak derin bir içgörüye ulaşabiliriz. Bu sorulara örnekleme yapmak gerekirse:</p><ul><li>Başkalarının sevgisine ihtiyaç duymamın altındaki sebep ne?</li><li>İnsanların görüşünün hayatımdaki yeri nedir?</li><li>Benim ne düşündüğümün kendi hayatımdaki önemi nedir?</li><li>Kabul gören fikirlerimin dışsal onay almasının asıl nedeni ne?</li><li>Sevgimi dışa yansıtırken, içsel şefkati kendime veremememin altında yatan temel sebepler neler?</li><li>Peki dışsal onaya ne kadar bağlıyım?</li></ul><p>Bunlar bizi asıl farkındalığa ulaştıran ve derin bir içgörü sunan, açık uçlu; cevabı “Evet” ya da “Hayır” olmayan sorulardır. Sorunlarımızın altındaki temel sebebi anlamak, aynı zamanda dönüştürmeye giden bir sorumluluktur. Bu yolda ilk adımımız, bu farkındalığa ulaşarak onay bağımlılığının altında yatan sebepleri bilmek; ikinci adım ise bu sorunları dönüştürmektir.</p><p><strong>Onay Bağımlılığını Nasıl Dönüştürürüz?</strong></p><p>Buradaki en etkili yöntem, kendimize anlayışlı ve şefkatli davranarak insanların sevgisi ya da “koşullu” desteğine karşı bir kalkan geliştirmektir. Kişi, kendi içsel potansiyelinin farkında olduğunda, etrafındaki koşullu destek ve sevgi sunan insanlara karşı beklentisizlik geliştirir. Ancak bazı — kişinin kendisini yetersiz bulduğu — durumlarda, koçluk temelli seanslar gerekebilir.</p><p>Yine de aşağıda, bu durumu lehinize çevirerek sizde farkındalık oluşturacak ve dışsal onaya bağımlılığı kesmeye yardımcı olacak bazı pratikler paylaşıyorum:</p><ul><li>Her gün sadece 5 dakika ayırarak, kendinizde sevdiğiniz 3 özelliği defterinize yazmak.</li><li>Sizi uygularken süreç aşamasında mutlu eden aktivitelere vakit ayırmak.</li><li>Kendinize özel, yapmaktan keyif aldığınız yeni hobiler geliştirerek düzenli katılım sağlamak.</li><li>Defter tutarak, gün içerisinde ne kadar dışsal onaya maruz kaldığınızı not etmek. (Gün gün azaldığında motivasyon artar.)</li><li>En önemlisi: Kendinize anlayışlı davranmak. Çünkü asıl başarı, bireyin kendine karşı anlayışlı ve naif davranmasıyla gelir.</li></ul><p>Gün içerisinde peynir kutusundaki ince ambalajın doğru yırtılmaması, yumurtanın sarısının akarak pişmesi, delik açmak istediğiniz materyalin yırtılması gibi ufak detaylar bile:</p><ul><li>“Yine aynı şey oldu.”</li><li>“Ne kadar beceriksizim.”</li><li>“Neden hiçbir iş elimden gelmiyor?”</li><li>“Bunu da mı beceremiyorum?”</li><li>“Gerçekten benden bir şey olmaz.”</li></ul><p>gibi içsel diyaloglarla kişiliğin zedelenmesine yol açabilir. Bu durumlardan kaçınabilmek için kendimize karşı anlayışlı olmamız ve bu tür yıkıcı soru kalıplarından uzak durmamız gerekir.</p><p>Olmamış olabilir çünkü: <strong>“İnsanım.”</strong></p><p>Kusursuz olmamız gerekmez. Yaptığımız işi severek yapmak, benliğimize farkındalık kazandırmak ve kendimize karşı şefkatli olmak yeterlidir. Dışsal onaya olan bağımlılığımız ancak o zaman son bulabilir.</p><p><strong>Peki Dışsal Onaya Neden Olan Etkenler Nelerdir?</strong></p><p>Bu genellikle sorulmaya devam edilen sorular arasındadır:</p><ul><li>Nasıl bu hâle geldim?</li><li>Neden kendi kararımın yeteceğini düşünmüyorum?</li><li>Bu durumun beni zorladığını bildiğim hâlde neden vazgeçemiyorum?</li><li>İnsanların görüşlerini neden bu kadar önemsiyorum?</li></ul><p>Ancak şu bir gerçek ki: Bu sorularla bir yere ulaşamayız. Zira bu tür soru kalıpları yargı içerir. Farkında bile olmadan kendi kendimize bir mahkeme kurmuş, suçlu durumda olan da bizmişiz gibi hissederiz. Yargıladığımız kişi yine bizizdir. Ve bu oldukça tehlikelidir.</p><p>Bu durumun başlıca etkenleri:</p><ul><li>Kararlarımız doğrultusunda yaşadığımız olumsuz deneyimler,</li><li>Kaygılarımız, korkularımız ve endişelerimiz,</li><li>Suçlayacak birilerini aramak,</li><li>Olumsuz deneyimler sonrası yaşanan özgüven kırılması,</li><li>İnsanlar tarafından benliğin değersizleştirilmesi,</li><li>Kararlarımızın öneminin olmadığının hissettirilmesi.</li></ul><p>Ancak gerçek şu ki: Kararlarınız çok önemli. Ve asla değersiz değilsiniz. Sadece hayatınızın direksiyonuna geçerek kontrolü ele almanız ve dışsal onayı kenara bırakarak kendinize değer vermeniz gerekiyor.</p><p>Zaman zaman bu tür olumsuzluklarla karşılaşabiliriz. Bunun üstesinden gelebilmenin en iyi ve en sağlam yolu, her şeye rağmen kendimize olan güvenin ve sevginin devam etmesidir. Başımıza gelen her ne olursa olsun, hiçbir şeyin bizden daha değerli olmadığını bilmeliyiz. Çevremizi düzenlemek, bizi aşağıya çeken insanlardan arınmak, yaşam kalitemizi artırır ve bizim gibi düşünen insanlarla karşılaşmamızı kolaylaştırır.</p><p>Size kendi seanslarımdan örnek vermem gerekirse, bir danışanım vardı. Kendisi karamsarlıkla derin bir mücadele içerisindeydi. Gerçekten bir koçun karşılaşabileceği en derin vakalardan biriydi. Ancak iyi bir gözlem yeteneğiniz varsa fark edersiniz ki, bireyin karamsarlığının altında derin bir yalnızlık hissi vardı. Dışsal onaya bağımlı hâle gelmenin yanında getirdiği boşluk ile mücadele ediyordu. Ona kimsenin koşullu sevgisine ihtiyacı olmadığını ve sadece kendisine gerekli şefkati vererek çevresine karşı daha dikkatli olması gerektiğini, doğru sorularla fark ettirebildiğim için çok mutlu oldum.</p><p>Hayatımızda bizden başka herkesin söz hakkı olması, birey için kırılma noktası olabilir. Bu duruma en güçlü kalkan: <strong>Öz değerimizi fark etmek</strong>tir. Öz değer ise bireyin kendine, “İyi ki varım.” diyebilmesidir.</p><p>Önceliğin her zaman kendiniz olduğunu bilirseniz, işte o zaman öz benliğinizin farkına varabilirsiniz. Bu noktaya gelmeden önce benim de hayatımda benzer insanlar vardı. Ve maalesef gerekli eğitim ve araştırmaları yapmadan önce ben de bu duruma müsaade edenlerden biriydim. Lakin zamanla kendi değerimin farkına vararak, dışsal onaya ve insanların eleştirel bakış açılarına karşı bir kalkan işlevi gören öz şefkat ile tanıştım. Uzunca bir süredir ise kendi içsel dengemi koruyarak huzurlu hissediyorum.</p><p>Eğer sen de dışsal onaya bağımlılığın olduğunu düşünüyorsan, kendine yeni bir kapı arala. Bana ulaş.</p><p>İletişim: zirvekoclukk@gmail.com Yazar: Profesyonel Koç — Tufan KORKMAZ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c2360480c138" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[YARINA UYANMADAN ÖNCE: BUGÜNÜ NASIL KURTARIRIZ?]]></title>
            <link>https://medium.com/@zirvekoclukk/yarina-uyanmadan-%C3%B6nce-bug%C3%BCn%C3%BC-nasil-kurtaririz-92d0b26f997b?source=rss-74ba13bff1e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/92d0b26f997b</guid>
            <category><![CDATA[i̇çsel-motivasyon]]></category>
            <category><![CDATA[denge]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[içsel-yolculuk]]></category>
            <category><![CDATA[yaşam-koçu]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tufan Korkmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 29 Jun 2025 21:22:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-29T21:22:58.984Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Yarına Uyanmadan Önce: Bugünü Nasıl Kurtarırız? Her şeyin yarına ertelendiği bir çağda yaşıyoruz. Yeni başlangıçlar, düzenli bir hayat, mutlu ilişkiler ya da kendimize verdiğimiz ama bir türlü tutamadığımız sözler… Hep “yarın”a yükleniyor. Oysa farkında mıyız? ‘Yarın hiç gelmeyebilir.’ Hayat, sürekli yarına yatırım yaparken bugünü ihmal edenlerin pişmanlıklarıyla dolu. Bugünü kurtarmak, aslında en büyük özgürlük alanını keşfetmektir. Ve bu özgürlük; büyük kararlarla değil, farkındalıkla başlar. Yoğun hayatın temposunda yarına ertelediğimiz her görev, sorumluluk veya atacağımız adım aslında kendimize katabileceğimiz yenilik ve gelişimleri oldukça olumsuz etkileyebiliyor. Sizler de yakınlarınızdan şu tür cümleleri sıkça duymuşsunuzdur; ‘Keşke bu arsayı uygun fiyatlıyken kaçırmasaydım.’ ‘Keşke bu konuşmayı daha erken yapsaydım.’ Ya da, ‘Oyalanmak yerine başlasaydım, şimdi bitmiş olurdu.’ Gibi. Bu ve buna benzer çoğu kelime yarın’a bıraktığımız onlarca sorumluluktan doğan ve hayatın olağan akışında dengemizi kaybetmemizi sağlayan binlerce faktöre kapı açıyor. Bunun önüne geçebilmeyi sağlayan en temel yollardan birisi de, disiplinli şekilde ve görev bilinci ile hareket ederek, sorumlulukları ertelemeden olması gerektiği zamanda tamamlayabilmektir. Bu sorumlulukları zamanında tamamlamak, hem içsel dengeyi kurmaya, hem de ufak ödüller ile kendimizi mutlu etmeye yardımcı olmaktadır. Basit gelen ertelemenin bile aslında sorumluluk veya görevlerimiz değil de kendi hayatımızdan önemli bir parça olduğunun ve bunun gün geçtikçe yarın’a atıldığının — ertelendiğinin bilincinde olmamız gerekmektedir. Bir işi ertelediğinizde, sadece zamanı değil, aynı zamanda özgüveninizi de kaybedersiniz. Erteleme büyüdükçe kendinize olan inancınız küçülür. Çünkü beyin, tamamlanan görevle birlikte ödül alır; ertelenen görevle birlikte ise yük taşır. Karamsarlık ve erteleme şikayeti ile randevu alan bir danışanım vardı, gün geçtikçe hayal ettiği hedeften uzaklaştığını ve ne kadar denese de sonuç alamadığını söylüyor ve bu duruma karşı içsel bir öfke besliyordu. Beslediği öfke ise çevresel faktörler ile soğuma ve nefret duygularını getiriyor ve başladığı yere geri dönmesini sağlayarak motivasyon düşüklüğüne neden oluyordu. Aslında ona yardımcı olduğum tek nokta, zaten hayalini kurduğu hedefe ulaşması için giriştiği yolun yarısında olduğunu göstermekti. Böylece daha sıkı çalışıp tekrardan hedeflerini belirli sıralara dizerek içsel dengesini koruyabilmiş ve hâlâ başarabileceğine inanmış olarak tekrar tekrar denemenin korkutucu olmadığına kanaat getirdi. Sonucunu göremediğimiz hedeflerimizin sürecine bakmalıyız. Neredeyiz?, bu zamana kadar nerelere geldik? Peki hedefimize tam olarak ne kadar yakınız? Ertelemeden doğru zamanda, doğru işi doğru şekilde yapmak, size içsel denge getirebileceği gibi aynı zamanda motivasyonunuzu yükselterek yaşam kalitenizi de arttıracaktır. Danışanımdan örnek verdim çünkü, aslında ertelediğimiz şeyler sadece yapmamız gereken görevler veya üstümüze yıkılan sorumluluklar değil, hayallerimizin kendisi. Peki Yarını Bugünden Kurtarmak Mümkün mü? Elbette mümkün. Birçok insan değişimin dev bir kararla, bir gecede gerçekleşeceğine inanır. Fakat gerçek şu ki; büyük değişimler, küçük adımların istikrarlı tekrarından doğar. Yarını bugünden kurtarmak, aslında bugünü anlamakla başlar. Kendimize sormamız gereken ilk soru şudur: “Neden erteliyorum?” Bazen korktuğumuz için… Bazen yeterince iyi olmadığımıza inandığımız için… Bazen de sadece nereden başlayacağımızı bilmediğimiz için. Ama unutmamamız gereken şey şu: Ertelemek, çözüm değil. Bugün attığın en küçük adım, yarının temelini oluşturur. Bir saatlik üretkenlik, bir günün dengesini değiştirebilir. Bir dürüst soru, haftaların yükünü hafifletebilir. Kendimize yönelteceğimiz doğru sorular, motivasyonumuzu yükseltmekle kalmaz, bizi harekete geçmeye de teşvik eder. Örneğin:</p><ul><li>“Şu anki ben, hedefime ne kadar yakın?”</li><li>“Bu işi neden yapmak istedim, ilk motivasyonum neydi?”</li><li>“Tam şu anda başlayabilmek için en küçük adım ne olabilir?”</li></ul><p>Bu sorular, beynimizin savunma mekanizmalarını aşmamıza yardımcı olur. Çünkü net olmayan, uçsuz bucaksız sorular zihni felce uğratırken; açık ve basit sorular zihni yönlendirir, ilerleme sağlar. Yarını kurtarmak için sabah 05.00’te kalkmak zorunda değiliz, ama ertesi güne pişmanlıkla uyanmamak için, bugünü en iyi halimizle kapatmalıyız. Belki sadece 20 dakikalığına masaya oturmak, belki yapılacaklar listesine tek bir şey yazmak, belki o beklenen aramayı yapmak… Küçük ama anlamlı adımlar, “başlamış” olmanın gücünü ortaya çıkarır. Çünkü zihinsel bariyerlerin en güçlü panzehiri, harekete geçmektir.</p><p>Zihinsel Temizlik: Arınma Zihinsel temizlik yalnızca meditasyonla ya da uzun inzivayla yapılmaz. Bazen tek bir soru, tek bir yazı, hatta sessizce oturmak bile zihnimizdeki fazlalıkları süpürmeye yeter. Bu arınmayı sağlayacak bazı küçük ama etkili pratikler:</p><ol><li>Yazıya Dök Günde sadece 5 dakikanı ayırarak zihninden geçenleri yaz. Ne kadar dağınık olursa olsun, sadece dök.</li><li>“Bugün ne düşündüm, ne hissettim, beni ne yordu, ne mutlu etti?” Bunlar zihnini boşaltır, iç dünyanı berraklaştırır.</li></ol><p>3. Günlük Yansıma Soruları Her günün sonunda kendine şunu sor:</p><ul><li>Bugün beni ne zorladı?</li><li>Bu zorluğu aşmak için ne yaptım?</li><li>Bugünle ilgili en çok neyle gurur duydum?</li></ul><p>Bu sorular içsel dengeyi kurmaya yardım eder ve farkındalığı artırır.</p><p>4. Sessiz Kalma Egzersizi 10 dakika boyunca hiçbir şey yapmadan, sadece sessizce otur. Bu, beynin işlemeyi bitirmesi için bir ara bellektir. Ve o ara belleği temizlemek, ertesi gün alacağın kararları daha netleştirir.</p><p>5. “Bugünü Temsil Eden 3 Şey” Alıştırması Her günün sonunda kendine sor:</p><ul><li>Bugünü üç kelimeyle nasıl özetlerim?</li><li>Bugün bende en çok hangi duygu baskındı?</li><li>Bugün bana ne öğretti?</li></ul><p>Zihinsel arınma, her şeyden çok kendinle temasa geçme pratiğidir. Çünkü biz çoğu zaman yorgun değiliz, sadece düşünce kalabalığından boğulmuş durumdayız. Bu kalabalığı sadeleştirdikçe, kendi sesimizi daha net duymaya başlarız.</p><p>Yarın hâlâ bilinmez. Ama sen bugünü kurtardığında, yarına uyanmadan önce çoktan kazanmış olursun.</p><p>Yazar | Tufan KORKMAZ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=92d0b26f997b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Aynaya Baktığında Ne Görüyorsun?]]></title>
            <link>https://medium.com/@zirvekoclukk/aynaya-bakt%C4%B1%C4%9F%C4%B1nda-ne-g%C3%B6r%C3%BCyorsun-5c858ba81719?source=rss-74ba13bff1e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5c858ba81719</guid>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[yaşam-kalitesi]]></category>
            <category><![CDATA[öz-şefkat]]></category>
            <category><![CDATA[yaşam-koçluğu]]></category>
            <category><![CDATA[özsevgi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tufan Korkmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 29 Jun 2025 11:28:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-29T11:28:16.312Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hayatın birçok döneminde sevgiye ihtiyaç duyarız.<br> Ama ne zaman bu sevgiyi dışarıdan beklemeye başlarız, işte o zaman içimizdeki boşluk bir türlü dolmaz.</p><p>Çünkü dışarıdan gelen sevgi geçicidir, koşulludur.<br> Onay ister. Teslimiyet bekler. Hatta bazen kişiliğimizden ödün vermemize bile neden olabilir.<br> Oysa insan, kendi içinde sevginin kaynağını bulduğunda gerçek bir özgürlüğe ulaşır.</p><h3>Kendi Hayatımdan Bir Parça</h3><p>Benim farkım da burada ortaya çıktı.<br> Ailemden yeterince sevgi ya da ilgi görmedim. O ilginin eksikliğini uzun zaman hissettim.<br> Ama beni asıl büyüten şey, o eksikliği dışarda aramayı bırakmam oldu.</p><p>Kendime şu soruyu sordum:</p><blockquote><em>“Tüm dünya beni sevmese, yine de kendimi sevebilir miyim?”<br> Cevabım netti:<br> </em><strong><em>Evet.</em></strong><em><br> Çünkü ben kendimi seviyorum. Ve bu sevgiyi kanıtlamam için başkalarının beni onaylamasına ihtiyacım yok.</em></blockquote><h3>Onay Arayışı — Öz Sevgi</h3><p>Sevgiyi dışarıda arayan bir insan, genellikle birilerinden “sevilmeye değer olduğunu” duymak ister.<br> Bu, bir çocuğun “görülme ve kabul edilme” ihtiyacının devamı gibidir.<br> Ama bu ihtiyaç sağlıksız bir şekilde büyüdüğünde, kişi kendi değerini yalnızca dış tepkilerle ölçmeye başlar.</p><p>Oysa öz sevgi, yalnızken de tamam hissedebilmektir.<br> Kendine “Ben buradayım ve yeterliyim” diyebilmektir.</p><h3>Bir Soru</h3><p>Belki de kendimize sormamız gereken en temel soru şu:</p><blockquote><em>“Kendime hiç, başkasının beni sevmesini istediğim kadar sevgi gösteriyor muyum?”</em></blockquote><p>Eğer bu soruya içtenlikle “evet” diyemiyorsak,<br> dışarıdan gelen hiçbir sevgi kalıcı olmayacaktır.</p><h3>Kendine yetebilmek, yalnızlıkla barışmak değil;<br> <strong>kendi içindeki sevgiyi fark edip onunla dost olmaktır.</strong></h3><p>Ve işte o zaman,<br> ne sevgisiz çocukluğumuz,<br> ne ilgisiz ailemiz,<br> ne terk eden dostlarımız…<br> hiçbiri bizi eksik hissettiremez.</p><p>Çünkü içimizde bir yer, hep tamam kalır.</p><p>Peki siz, kendinizi sevecek kadar önemsiyor musunuz?</p><p><strong>Yazar | Tufan KORKMAZ</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5c858ba81719" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[MOTİVASYONUN SIRRI; AZİM’]]></title>
            <link>https://medium.com/@zirvekoclukk/moti%CC%87vasyonun-sirri-azi%CC%87m-276a87150e46?source=rss-74ba13bff1e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/276a87150e46</guid>
            <category><![CDATA[yaşam-koçluğu]]></category>
            <category><![CDATA[koç]]></category>
            <category><![CDATA[gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[hedef]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tufan Korkmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 28 Jun 2025 15:38:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-29T20:10:08.373Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>MOTİVASYONUN SIRRI; ‘Ruhu Motive Etmenin İncelikleri.’</h3><h3>Kalk ve Devam Et!</h3><p>Bir Yaşam Koçu olana kadar duyduğum eleştirilerin sayısını unuttum diyebilirim. Zor olan ise, kulak vermemeye çalışıp kendimi motive ederek ilerlemeye devam ettiğim yolda, yeniden başladığım yere dönmek ve baştan motivasyonumu toplamaktı. Duyduğum eleştiriler herkesin kendi özgür fikir ayrılığını haykırıyor nitelikte engel gibi karşıma çıkıyordu.</p><p>Hayatımda kendim için ne yaptığımı merak ettiğim güne kadar bu böyle süregeldi. Sonra bir gün aniden, bu soru zihnimde yankılandı:<br> <strong>‘Kendim için ne yaptım?’</strong></p><p>Kendime katabildiğim bilgi birikim neydi? Bugüne kadar beni mutlu eden neler yapabildim? Gerçekten hayatımın çoğundan daha fazlası etrafımdaki insanları mutlu etmeye çalışarak ya da onların istediği gibi yaşamaya çalışarak geçmişti.</p><p>O günden itibaren koçluğu kendim için istemeye başladım. Eleştiriler daha da arttı, ben ilerledikçe daha çok aşağıya çekilmeye başlandım. Ne de olsa;<br> <strong>‘Kendi Işığını Yakmadan Başkasına Yol Gösteremezsin.’</strong></p><p>Derken, eğitimlerim sona erdi, sınavlarım bitti ve sertifikalarım elime ulaştı. O zamandan itibaren ‘Yapamazsın.’ ‘Böyle iş seçimi mi olur?’ diyen o insanlar birden kayboldu. Başarım sonrası hiçbirisi tebrik etmek için dahi yanımda yoktu.</p><p>1 yıldır herhangi bir danışan kabul etmeden, öğrendiklerimi pekiştirmek istediğimde yine yanımdalardı. İş bulamadığımı zannediyorlar ve beni kendilerince küçümsemeye çalışıyorlardı.</p><p>Geçen 1 yıl içinde; insanları analiz ettim, koçluk becerilerini hat safhaya çıkardım, beden dilini mükemmel okuyabiliyor hale geldim, kişisel gelişim üzerine kitaplar okudum. Danışanlarımdan önce <strong>kendimin en iyi versiyonu oldum</strong> ve şuan yeni yeni danışan kabul etmeye çalışıyorum.</p><p>Aldığım sertifikalar, benim yetkinlik kazandığımın ve mesleğimi profesyonel düzeyde en iyi şekilde yapabileceğimin kanıtıydı. Ancak bu becerileri, araçları, analiz yöntemlerini <strong>içselleştirerek özümseyip daha iyi hizmet sunmak</strong>, sorumluluk sahibi birisi olarak <strong>benim görevimdi</strong> ve hala daha öyle.</p><p>Çevremdeki insanlar değişti. Beni dibe çekmeye çalışanlardan ziyade, geriye yücelten, destek olan, iltifat ve övgüler yağdıran daha geniş bir çevrem oldu.</p><p>Babamın gözünde yaptığım şey hâlâ oldukça saçmayken, annem benim doğru yolda ilerlediğime inanıyordu. Bu meslek, benim hayatımın dönüm noktası haline geldi.</p><p>Şimdi ise danışanlarımın farkındalık anlarında yüzlerinde oluşan sıcak gülümseme, işime daha da sıkı şekilde bağlanmama neden oluyor.</p><p>Koçluk alan kişilere <strong>stratejik destekler verebilmek</strong>, <strong>farkındalıklarını artırarak hedeflere yürümek — ulaşmak</strong>, <strong>içlerindeki potansiyelleri ortaya çıkarmak</strong>, hem işim hem de hobim haline geldi.</p><p>Çok sayıda insanla karşılaşarak <strong>kendime de bir şeyler katabilmek</strong>, benim açımdan oldukça mutluluk verici başka bir detay.</p><p>Ne de olsa, <strong>koçluk alanı sonsuz bir alan</strong> ve bir koç gelişime &amp; öğrenmeye daima açık olmalıdır.</p><p>Öğrenmeye aç bir kişisel gelişim uzmanı olarak, danışanlarımı hedefledikleri yere ulaştırmak, motivasyonlarını tazelemek ve onlara yeni bir hayat amacı vermek, çoğu koç gibi <strong>benim de felsefem.</strong></p><p><strong>Yazar | Tufan KORKMAZ</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=276a87150e46" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KOÇLUK NEDİR?]]></title>
            <link>https://medium.com/@zirvekoclukk/ko%C3%A7luk-nedi%CC%87r-5e9084430fc2?source=rss-74ba13bff1e2------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5e9084430fc2</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[thoughts]]></category>
            <category><![CDATA[thinking]]></category>
            <category><![CDATA[tutorial]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Tufan Korkmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 28 Jun 2025 11:51:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-28T13:53:26.433Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Neden Bir Koçunuz Olmalı?</strong></p><p>Günlük yaşamın yoğun temposunda çoğumuz stres, motivasyon eksikliği, erteleme alışkanlığı ya da hedef belirlemekte zorlanma gibi durumlarla karşılaşıyoruz. İşte tam da bu nedenlerle yaşam koçluğuna olan ihtiyaç gün geçtikçe artıyor.</p><p>Bir yaşam koçu, danışanını yargılamadan, etiketlemeden ve yönlendirmeden dinleyen bir yol arkadaşıdır. Danışan, kendi yaşadığı zorlukları koça anlatır ve bu süreçte destek arar. Koç ise tarafsız bir duruşla, açık uçlu ve güçlü sorular sorarak danışanın iç dünyasına ayna tutar.</p><p>Koçluk sürecinin en temel özelliği, danışanı farkındalık kazanmaya teşvik etmesidir. Ancak farkındalık yalnızca koçun değil, danışanın da aktif çabasıyla ortaya çıkar. Bu, karşılıklı sorumlulukla yürütülen bir gelişim yolculuğudur.</p><p><strong>Koçluk Ne Değildir?</strong></p><p>Koçluk, terapi değildir.<br> Koçlar terapist değildir.</p><p>Koçluk geçmişi çözümlemektense, şu ana ve geleceğe odaklanır. Koç, danışanın içinde bulunduğu “an”la ilgilenir ve o andan başlayarak bireyin potansiyelini açığa çıkarır. Psikolojik teşhis ya da tedaviyle değil, farkındalık ve eylemle ilgilenir.</p><p><strong>Koçluğun Faydaları Nelerdir?</strong></p><p>Yaşam koçluğu; danışanın iç kaynaklarını keşfetmesini sağlar ve bireyin hedeflerine ulaşmasında görünmeyen ama hissedilen bir destek görevi görür.<br> Koç, danışana ayna olur; bazen onun duymak istemediği şeyleri fark etmesini sağlar.</p><p>İyi yapılandırılmış bir koçluk süreci:<br> • Farkındalık kazandırır<br> • Danışanın gelişimine katkı sağlar<br> • Özgüveni yeniden inşa eder<br> • Her danışanı özgün yapısıyla ele alır<br> • Hedeflere ulaşmak için stratejik destek sunar</p><p><strong>Peki, Koçluk Tam Olarak Nedir?</strong></p><p>Koçluk; bireyin öz farkındalığını artırmasına, içsel dengesini kurmasına ve sahip olduğu potansiyeli keşfetmesine olanak tanır.</p><p>Bu süreç;<br> * Kişinin kendini tanımasına,<br> * Ertelediği kararlarla yüzleşmesine,<br> * Duygusal blokajlarıyla vedalaşmasına,<br> * Geleceğine güvenle adım atmasına rehberlik eder.</p><p>Yaşam koçluğu, profesyonel bir süreçtir. Ama en önemlisi, insanın <strong>kendisine yeniden yaklaşma biçimidir</strong>.</p><p><strong>Son Söz: Belki de Şimdi Zamanıdır</strong></p><p>Koçluk, sadece sorun çözmek değildir.<br> Koçluk, kişinin en iyi haline ulaşma niyetidir.</p><p>Bir koçla çalışmak; kendini yeniden tanımak, iç sesini duymak ve hayatına yön vermek için cesur bir adımdır.<br> Belki de bugün, kendi hikâyene yeni bir sayfa açmanın zamanıdır.</p><p>“Kendinle tanışmak istersen, ben buradayım.”<br> <strong>Tufan Korkmaz</strong> | Yaşam Koçu</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5e9084430fc2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>