<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Zoey on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Zoey on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@zolko737?source=rss-424fcf92e------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/2*82fIU5QHy3FGBoj5VacIrA.jpeg</url>
            <title>Stories by Zoey on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@zolko737?source=rss-424fcf92e------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 03:33:01 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@zolko737/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Burnout to Self-Discovery]]></title>
            <link>https://medium.com/@zolko737/burnout-to-self-discovery-5186f85f52fc?source=rss-424fcf92e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5186f85f52fc</guid>
            <category><![CDATA[jeju]]></category>
            <category><![CDATA[travel-stories]]></category>
            <category><![CDATA[burnout-recovery]]></category>
            <category><![CDATA[burnout]]></category>
            <category><![CDATA[personal-growth]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Zoey]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 11 Aug 2025 08:50:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-11T09:11:52.515Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-1emM042Iv8skUY_SBBgNw@2x.jpeg" /></figure><p>At the end of June, I left a job that had been draining me for months. I didn’t even realize how much weight I was carrying until it was gone. Burnout has a way of creeping in. You think you can manage it, until you realize you’ve been running on empty for too long. Leaving wasn’t easy, but it was necessary. I promised myself I’d use the summer to rest, recharge, and reconnect with what makes me feel alive.</p><p>I first took a trip to the countryside, spending quiet days with old friends, sipping coffee, and enjoying a slower rhythm. It reminded me of the beauty in simplicity,<strong> how healing it is to wake up without an alarm and listen to the sound of nature.</strong></p><p>Soon after, I packed my bags for Jeju Island in Korea. Traveling alone for part of the journey felt freeing, a rare chance to just be with my thoughts and soak in every detail. Jeju greeted me with warm air, lush greenery, and the kind of quiet that makes you slow down without even trying. I explored scenic coastlines, enjoyed fresh local food, and watched the sun set over the ocean.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Io8OKa4a7V9mRvTMBtKGnw@2x.jpeg" /></figure><p>In the middle of that trip, something beautiful and unexpected happened: I got engaged to the love of my life, a life-changing moment that I’ll always treasure. It’s the kind of memory that makes you believe in timing, love, and the magic of being exactly where you’re meant to be.</p><p>Despite the happy and frustrating moments this year, I have come to realize that something changed in me this year. I’ve been letting go of old habits, the late nights, the endless “yes” to things that don’t serve me, and instead, I’m learning to protect my energy. I’ve realized that peace of mind isn’t a luxury; it’s something<strong> you have to create and guard</strong>. Burnout taught me to pause. Travel taught me to breathe. And together, they reminded me that life is too short to spend it in places, jobs, or situations that dim your light.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eLQxYztWepZyE4glfM3DGw@2x.jpeg" /></figure><p>This summer wasn’t just a season; it was a reset button. I don’t have all the answers yet, but I know I want to keep chasing experiences that make me feel connected, inspired, and truly myself.</p><p>8/11 — pieced out from my summer journal</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5186f85f52fc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Teachers change lives]]></title>
            <link>https://medium.com/@zolko737/teachers-change-lives-1bfcf1fc2c88?source=rss-424fcf92e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1bfcf1fc2c88</guid>
            <category><![CDATA[teaching]]></category>
            <category><![CDATA[patience]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Zoey]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 22 Feb 2024 04:13:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-02-26T02:28:21.102Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*8FvfpHJbV-3ihT2j" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@mclee?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">MChe Lee</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p><strong>Did you ever have a teacher that influenced your life in any way?</strong></p><p>I once had a teacher who taught me to be patient in life with anyone I meet. A friend, a family, in any relationship I get engaged to especially around people that are trying their best but somehow trying to figure it out.</p><p>When I was in high school I never really had a friend or teacher that was patient with me and even my family. That triggered me into becming a people pleaser. So when I first started learning guitar at age 12, somebody was finally patient with me and listened to me. He taught me not only how to play guitar but also how to be patient with myself and others. Playing guitar or music in general to me was the hardest thing to learn. Hours of practice, music theory and performing. When you practice in an isolated room alone for hours, you gain an ability to work induvidually and a patience to achieve something. Patience doesn’t always shown in relationships, it also represents how you manage your stress.</p><p>In case of being patient with someone, I face this challage everyday with my students. When they don’t listen, when they didn’t do their homework and when when they’re misbehaving in classroom.</p><p>I am sincerely glad to my teacher who has shown me patience and stayed patient with me when I was trying to learn something and when I needed help the most to be heard. So if you have any teacher in your life being patient with you, listening to you and staying consistent in teaching you the subject be sure to be patient with them too.</p><blockquote>“It’s the teacher that makes the difference, not the classroom.” –Michael Morpurgo.</blockquote><p>MYP English students book 3, page 138</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1bfcf1fc2c88" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Next step]]></title>
            <link>https://medium.com/@zolko737/next-step-23c0505d9bcc?source=rss-424fcf92e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/23c0505d9bcc</guid>
            <category><![CDATA[you-got-this]]></category>
            <category><![CDATA[self-love]]></category>
            <category><![CDATA[encouragement]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Zoey]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Jul 2022 14:02:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-18T14:02:24.059Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*rBZu4TjiJtZ_q2VE" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@hudsoncrafted?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Debby Hudson</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>I just finished my bachelor&#39;s degree a month ago. And thought the same thing I thought 5 years ago when I graduated from high school. At some point, everybody thinks about it in their lives. Ask themselves, what do I do now? what is going to happen now? or how do I get out of this? like it’s some sort of punishment you get after finishing a task. Although all the confusion and complexity seem an actual problem, it&#39;s a chance. Chance to make the change.</p><p>How do you make the change?</p><p>Think about it. Any decision you make affects the change. Any step you take changes the consequences. So whatever step you take brings something with it. You can cry for the victory you just brought. Or you can cry because the consequences of your decisions brought you regrets. Either way, you took the step. You didn’t stop. And that’s all it counts.</p><p>I am writing this because I want to encourage all of you to do things you like, things you want to accomplish. Not doing the things that make you feel like you are not qualified enough or you don’t fit in. Guess what, the world is wide and wonderful. I’m truly sorry if you have never got to experience doing the things you love or chance to explore. Though I assure you, you will get there one day, not in a day. I believe in you.</p><blockquote><em>“</em>Dear old world. You are very lovely and I am glad to be alive in you.</blockquote><blockquote>— L.M. Montgomery</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=23c0505d9bcc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хайрлах нь]]></title>
            <link>https://medium.com/@zolko737/%D0%B7%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BC-%D1%85%D2%AF%D0%BC%D2%AF%D2%AF%D1%81%D1%82%D1%8D%D0%B9-%D0%BE%D0%B3%D1%82-%D1%82%D0%B0%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B0%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D0%B1%D0%BE%D0%BB-%D0%B7%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BC-%D1%85%D2%AF%D0%BC%D2%AF%D2%AF%D1%81%D0%B8%D0%B9%D0%B3-%D1%85%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B8-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D1%82%D1%8D%D1%80-%D1%87%D0%B8%D0%B3%D1%8D%D1%8D%D1%80%D1%8D%D1%8D-%D3%A9%D0%BD%D0%B3%D3%A9%D1%80%D1%81%D3%A9%D0%BD-%D0%B1%D0%BE%D0%BB-%D0%B7%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BC%D1%82%D0%B0%D0%B9-81adfee417be?source=rss-424fcf92e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/81adfee417be</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Zoey]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 17 Jun 2021 12:45:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-06-12T02:25:11.835Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Хайрлах нь</blockquote><p>Зарим хүмүүстэй огт таараагүй бол, зарим хүмүүсийг халти мэддэг тэр чигээрээ өнгөрсөн бол гэж хааяа харамсдаг. Нөгөө талаар танилцсандаа талархаж улам илүү мэдмээр санагдаж, ямар нэг зүйл ерөөсөө огт таарахгүй ч ойртмоор санагдаж, хамт баймаар бүр холдмооргүй хүмүүс байдаг. Магадгүй түүнийг нөхөрлөл мөн хайр гээд байгаа байх. Бие биенийхээ дутагдалтай талыг мэддэг ч тэр чигээр нь хүлээж авдаг, чамаас хэр их хэмжээний энерги, тэвчээр шаардагдахыг мэдэхгүй ч зууралдсаар л байдаг мөн хэзээ ч түндээ харамсдаггүй.</p><p>17’06’21</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=81adfee417be" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Амар даа]]></title>
            <link>https://medium.com/@zolko737/%D1%83%D1%83%D1%87%D0%BB%D0%B0%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B9-8c4d1103ba62?source=rss-424fcf92e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8c4d1103ba62</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Zoey]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 15 Jan 2021 19:08:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-06-12T02:24:22.490Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*uzvRfs8UXOLuHLMM" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@anniespratt?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Annie Spratt</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Сүүлийн үед маш ихээр ядрах боллоо. Махан бие минь, дотоод сэтгэл минь, сүнс минь ч гэсэн. Эргэн тойронд минь болж буй юм бүхэн, хүмүүс.</p><p>Тэдний хүлээлтэд тааруулах гэж, тэдний нүдэнд л өөрөөр харагдах гэж бага багаар туйлдаж, уур хүрч, эцэж бас ямар ч хүчгүй боллоо. Бүх зүйлд эерэгээр хандаж, төгс байх хүсэл минь намайг дотроос минь өөрөө бага багаар тастчин идэж байна. Бүхнийгорхиод унтахдаа буцаад хэзээ ч сэрэхгүй юмсан.</p><p>Хүмүүс тэр чигээрээ аймшигтай юм тэсэхийн аргагүй. Болдог бол ямар ч ХҮНгүй хаа нэг газарт очоод насан туршдаа бусад бүтээлүүдийг мэдэрч амар сайхандаа жаргахсан. Хөхөө шувуу шиг насан туршдаа дуулж, баавгай шиг өвөлжингөө ичиж, загаснууд шиг далайн ёроол руу хязгааргүйн уудам руу эрх чөлөөтэйгөөр сэлээд л шувууд шиг эрх дураасаа салхины эрчийг даган халин дүүлэн нисэхсэн.</p><p>Харин би хүмүүн байхыг хүсэхгүй байна. Тэд бие биенийгээ хороодог. Үгээр, үйлдлээр, тэгэхдээ хэн нэгний нандин бүхнийг аймшиггүйгээр авч одохдоо гэмшдэггүй бүр улайдаг ч үгүй. Яг л зүрхгүй араатан мэт. Зөвхөн хүн хүнээ ч биш хүн бүхнийг сүйтгэдэг. Харуусалтай, хяслантай, гаслантай.</p><p>Зүгээр ч нэг бие минь биш зүрх сэтгэл минь өвдөж байна, шархалж байна. Уйлмаар байна, уурламаар байна дотор давчдаад орилж ч чадахгүй нь. Энэ бүхнийг харж мэдрэхийн оронд газрын гав руу далдраад хэзээ ч эргэж харалгүй гүйгээд л байхсан. Гүйгээд, гүйсээр, гүрийсээр байгаад туйлдаж унахдаа энэ бүхэн зүүд байсан гэж итгээд сэрэхдээ бүхнийг шинээр эхлэхсэн. Аяа хорвоо чамайг бид ямар ч их зовоов доо. Амар даа чи минь унт даа.</p><p>2021.01.16</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8c4d1103ba62" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хүрээлэлийн үнэ цэнэ]]></title>
            <link>https://medium.com/@zolko737/%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%B9%D0%B3-%D1%82%D0%BE%D0%B9%D1%80%D1%81%D0%BE%D0%BD-%D1%85%D2%AF%D1%80%D1%8D%D1%8D%D0%BB%D1%8D%D0%BB-a23c9fbee5fd?source=rss-424fcf92e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a23c9fbee5fd</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Zoey]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 16 Feb 2020 15:32:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-11-15T18:19:26.206Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_wcwtuPTUYwZtWNIPUc0Hg.jpeg" /></figure><p>Залуу нас гэдэг бол сурч хөгжиж, амьдралдаа том, жижиг шинэчлэлүүдийг дураараа хийж болох нас нандин нас байдаг билээ.</p><p>Зарим талаар харамсалтай хэдэн зүйлс байдаг.</p><ul><li>Өөрийгөө голж, дутуу үнэлэх</li><li>Бусдын үгэнд хэт их автаж өөрийн гэсэн бодол санаа, чиглүүлгээ алдах</li><li>Жаахан зүйл сураад өөрийгөө бусдаас илүү гэж бодож анхаарлаа алдах</li><li>Өөрийгөө хэн гэдгийг мэддэг хэрнээ шинэ харилцаа, хүрээлэлд орох үедээ өөр байж хүрээлэлдээ таацуулах гэж хичээх. Энэ нь заримдаа давуу тал болж өөр түвшин ахих нөхцөл болдог</li></ul><p>Өнөөдөр нэг л зүйлийн тухай хуваалцахыг хүслээ. Өнөөгийн бидний үеийн Монгол залуучуудыг харвал ( 18-26 насныхан) маш өөр өөр түвшинд байна. Зарим нь хүсэл мөрөөдөлтэй түүнийхээ дагуу тууштай байж сурч, эрмэлзэж байна. Хэний нөлөөллөөр гэвэл эцэг эх, багш, найз нөхөд, бусад хүмүүс эсвэл шашин. Харин зарим нь хэн гэдгээ ч мэдэхгүй, юу хийж байгаагаа ч мэдэхгүй, амьдралын зорилгогүй, гарт таарснаа л хийж байгаа нь бидний нүдэн дээр ил байна. Яагаад гэвэл тэндэнд одоохондоо нөлөөлөл авч суралцах, дагаж дуурайх модел байхгүй байгаад асуудал байгаа юм.</p><p>Сүүлийн үед залуус маш ихээр сошиал медиад цагаа зарцуулж байна. Юу гэсэн үг вэ гэхээр тэндээс нөлөөллийг авч байна. Интернэтд сайн ч зүйл мөн муу ч зүйлсүүд их бий. Бидний үеийн залуус ч влог, подкаст мөн блог бичих болсон магадгүй миний мэдэхгүй өшөө илүү ч зүйл байгаа байх. Гэхдээ хамгийн чухал нь юу гээч! Тэдний өөрсдийн зүрх сэтгэл оюун бодлоос гарч ирсэн шинэлэг, үр дүнтэй, суралцахуйц зүйлсийг бий болгож байгаа нь бидний үеийг илүү тодруулж байгаа юм. Тэгвэл таны бидний орчин тойрон хүрээлэлд ямар нөлөөлж чадах хүмүүс байна вэ? Ямар влогчин, нөлөөлгч хүн таны ихэнхи цагаа өнгөрөөдөг гар утсанд тань байгаа вэ? Бодоод үзээрэй! Миний утсан дээр байгаа зүйлс намайг урагшлуулж чадахуу? Миний хажууд байгаа найзууд надад зөвөөр нөлөөлж байна уу? Би яг 24 цагаа юунд зориулаад байгаагаа дахин нэг хараад бодож үзээрэй гэж хүсэж байна.</p><p>Бид хамгийн эхлээд блогийн эхэнд бэрхшээлүүдийн талаар ярьсан. Тэгвэл мөн бидний бодсоноос ч илүү сайн зүйл бидэнд бий.</p><ul><li>Тууштай, эхэлснээ дуусгадаг</li><li>Хүний хэлж буй үгэнд шүүлтүүртэйгээр ханддаг. Шүүмжлэгч, чамайг хүлээн зөвшөөрдөггүй, ил гаргадаггүй хүмүүсийг зүгээр л өнгөрөөж, юу хийж байгаа дээрээ бат фокуслаж чадах хүчтэй.</li><li>Хэдий олон хүн чамайг мэддэг ч үргэлж даруугаар суралцаж, эелдэг хэрнээ хүчтэйгээр үйлдэгч.</li><li>Сурах эрмэлзэх чих хүсэлтэй түүндээ ч тууштайгаар хүрдэг.</li><li>Хэнийг хүрээлэлдээ байлгахаа мэддэг.</li><li>Шинэлэг, бусдыгаа манлайлагч, санаачлагч.</li></ul><p>Ийм залуус ч гэсэн маш олон байгаа.</p><h3>Шинэ хүрээлэл бий болго!</h3><p>Шинэ хүрээлэлтэй болъё, найзуудтай болъё, ментортой болъё гэсэн чинь очоод гар барьж мэндчилэх хөнгөн яриа өдөх гэх аар саар зүйлсээс ичээд, өөрийгөө илэрхийлж чадахгүй байна уу? Наадах чинь бас л асуудал. Тэгэхээр бидэнд яриад л байвал маш олон давж гарахад туулахад хэцүү, асуудалтай зүйлсүүд маш их байгаа биз? Тоочоод л байвал дуусахааргүй асуудалууд байгаа биз?? Давж гарч, нүүр хагарах хэрэгтэй. Зүгээр зорилготой бол! Хорвоо дээр амьдарч байгаа, яагаад сурч байгаа иймэрхүү асуултуудыг өөртөө тавиад хариулж үз. Тэгээд дараа нь олсон зорилгодоо хүрэхийн тулд би юу хийж байгаа билээ гэдгээ бод. Аль болох олон хүнтэй танилц, гэрийн мухарт суухаас илүү бусадтай, олонтойгоо илүү хамт бай. Гэртээ байх цагтаа ч гэсэн би юу хийж болох вэ гэдгээ тооцоол. Олон хэл сур, төрөлх хэлээс чинь өөр хэлтэй хүмүүстэй найзлаад үз. Тэгвэл аяндаа би юу хийгээд байгаагаа ойлгоно.</p><p>Хувь хүний хүрээлэлийн талаар бодож явдаг хуваалцахыг хүсдэг хэдэн үгээ хуваалцахыг хүслээ. Бага ч гэсэн дэмжлэг болсон гэж найдаж байна хамтдаа хөгжицгөөе!</p><p>Нийтлэл бичсэн: Золзаяа</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a23c9fbee5fd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>