<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Khuslen_Peace on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Khuslen_Peace on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@zulaa-khuslen?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*_CvsNbGGfSxcvRdXXhs5gA.png</url>
            <title>Stories by Khuslen_Peace on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@zulaa-khuslen?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 10:34:42 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@zulaa-khuslen/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[SatNam]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/satnam-0cb7899af0a9?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0cb7899af0a9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 15 Apr 2026 08:10:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-15T08:10:34.768Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>САТ НАМ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/16/0*cNZJkmza-E2h1df9.png" /></figure><p>Үнэн бол миний мөн чанар</p><p>Өлгүүр дээрх хүрэм мэт</p><p>Өөр, өөр дүрүүдийг би өмсөж үзсэн.</p><p>Өрөөл бусдын хүлээлтүүд</p><p>Нуруунаас минь татаж байсан.</p><p>Гэвч өглөөний нам гүмд</p><p>Өдөр эхлэхээс өмнө би</p><p>Өөрийнхөө дотроос ундран гарах</p><p>Өчүүхэн нэгэн асуултыг сонссон юм.</p><p>Сат Нам</p><p>Сат Нам</p><p>Энэ бүх зүйл нам гүм болоход</p><p>Би үнэндээ хэн бэ?</p><p>Сат Нам</p><p>Сат Нам</p><p>Энэ бүх түүх, бүх дүрүүдийн цаана</p><p>Би хэн бэ?</p><p>Би өөрөөрөө байна</p><p>Та өөрөөрөө байна</p><p>Энэ зүрхийг минь өөр хэн ч өмсөж чадахгүй</p><p>Сат Нам</p><p>Сат Нам</p><p>Би өөрийгөө хайрлаж сурч байна.</p><p>Би та нарын хийсэн хайрцагт багтахгүй</p><p>Тал бүрээс нь би халин гарах болно.</p><p>Би сүүдрээсээ айдаг байсан, харин одоо түүнийг би өөрийнхөө нэг хэсэг болгосон.</p><p>Би өөрийнхөө хамгийн том алдаанууд биш</p><p>Би өөрийнхөө хамгийн агуу амжилт ч биш</p><p>Би энэ хоёрын дундах</p><p>Амьсгал гаргаж</p><p>Амьсгал авч буй оршихуй байна. (өө тиймээ)</p><p>Сат Нам</p><p>Сат Нам</p><p>Энэ бүх зүйл нам гүм болоход</p><p>Би үнэндээ хэн бэ?</p><p>Сат Нам</p><p>Сат Нам</p><p>Бүх түүх, бүх дүрүүдийн цаана</p><p>Би хэн бэ?</p><p>Би өөрөөрөө байна</p><p>Та өөрөөрөө байна</p><p>Бид мөр зэрэгцэн, гар гараасаа хөтлөн зогсож байна.</p><p>Сат Нам</p><p>Сат Нам</p><p>Бид өөрсдийгөө хайрлаж сурч байна. Би өөрийгөө хайрлаж сурч байна.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/16/0*UZukyMkfhc5grQHb.png" /></figure><p>Сат Нам- Үнэн бол миний мөн чанар</p><p>Энэхүү тарни нь хүний жинхэнэ мөн чанарыг сэрээж, дотоод үнэнтэй нь нийцүүлж, оюун бодлын эмх замбараагүй байдал, дотоод шуугианыг намжаахад тусалдаг хүчтэй тарни гэж үздэг. Энэ нь хүний жинхэнэ төрөлх чанар нь нийгмийн дүр, гаднах тодорхойлолтоос ангид, ариун бөгөөд жинхэнэ оршихуй гэдгийг илэрхийлдэг.</p><p>Утга, бэлгэдэл:</p><p>Sat — Үнэн, эсвэл хувиршгүй мөн чанар</p><p>Nam — Нэр, Дотоод мөн чанар</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0cb7899af0a9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2222]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/2222-a81728ffa675?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a81728ffa675</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Jul 2025 08:54:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-22T08:54:15.482Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Амьдралынхаа энэ цаг мөчид хамгаас их талархаж байна. 6 сараас эхлээд л angel number 2222 гэдэг тоог ямар их харваа. Одоо бол 10-с дээш болсонд 100% итгэлтэй байна. Алтайн уулсын 20 хоногийн аяллын турш ч маш их харлаа.</p><p>Хамгийн гайхширсан нь Цагаан Суварга гараад ирсэн хэдийгээ хүлээгээд байж байтал манай Бор 22:22 гэдэг цагт Best Camp дээрээ орж ирсэн. Энэ бүр миний сэтгэлийн гүнээс хэзээ ч мартагдахгүй. Бас нөгөөтэйгүүр ертөнц намайг ямар азтай хүн гэдгийг сануулаад ч байгаа юм шиг. Миний бодсон бодол, санасан зүйлс, сэтгэсэн, төлөвлөсөн зүйлс бага багаар биелээд байгаад ямар их талархаж байна.</p><p>Одоо л би өөрийн амьдралын хийх зүйлсээ олж байгаа мэт дүүрэн мэдрэмжийг энэ цаг мөчид мэдэрч байна. 7 жилийн турш хайсан зүйлс минь эхнээсээ олдоод, сэтгэлд хоосон байсан мэдрэмж бага багаар дүүрээд байгаад ямар их талархалтай хандаж байгааг минь та нар төсөөлөхчгүй дээ. Ямар сайндаа шууд medium дээрээ хадгалж үлдээнэ гэд бичээд сууж байна. Би хэзээ хамгийн сүүлд ийм аз жаргалтай, дүүрэн байсан юм бэ. Одоо л нэг явах ёстой замдаа орох гээд байгаа мэдрэмж, арай ч бас шууд ороогүй байна. Ямартай ч хийх зүйлээ бол олчихлоо. Намайг үхэн үхтэл уул, урлаг хоёр надаас хэзээ ч холдохгүй. Үүнийгээ тордохын тулд өөрөөс гарах бүхий л энерги, хүчийг шавхана.</p><p>Энэ цаг мөчид талархалтай байж, амьдралын надад юу өгнө түүнийг нь хүлээн авч, хүлээн зөвшөөрч, тавьж явуулах зүйлсийг тавьж явуулна. Flow is flowing. Үүнийг уншиж буй хүн бүрт амьдралын охь шимийг хүртэхийг хүсэн ерөөж байна.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a81728ffa675" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өөрийгөө хайрлах талаарх өрөөсгөл ойлголт]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/%D3%A9%D3%A9%D1%80%D0%B8%D0%B9%D0%B3%D3%A9%D3%A9-%D1%85%D0%B0%D0%B9%D1%80%D0%BB%D0%B0%D1%85-%D1%82%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B0%D1%80%D1%85-%D3%A9%D1%80%D3%A9%D3%A9%D1%81%D0%B3%D3%A9%D0%BB-%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%82-714fbb3da7a6?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/714fbb3da7a6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Apr 2025 11:41:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-04-08T11:43:46.820Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*L5ZEBHWCt0qsxZXJ-uUp4Q@2x.jpeg" /></figure><p>Бусдад хүндлэгдээд, ойлгогдоод, хүлээн зөвшөөрүүлээд, мундаг гэдгээ харуулах чинь өөртөө хайртай байгаагийн хэлбэр гэж ойлгож явсан мэт л жинхэнэ буруу ойлголттой нөхөр байсан байна лээ би хаха. Өөрийгөө хайрлахын мөн чанарыг ойлгоогүй байсан цаг мөч минь хөөрхий дөө. Өөртэйгөө танилцах аяллын хэсгээс…</p><p>Бид нар өөрсдөө л анзаардаггүй болохоос бидний өөрсдөдөө хийдэг алдааг маань засан застал ертөнцөөс тойрог адилаар үйл явдлыг нь өөрчлөөд л тохиолдуулаад байдаг юм байна гэдгийг сүүлд ойлгосон л доо. Яаж ойлгосон талаараа бага зэрэг хуваалцъя.</p><p>Хуучин ажлын маань захирал намайг “Чи их шартай, эготой. Хор шараа маш буруу зүйлд нь гаргадаг” гэж хэлснээс үүдэлтэй. Энэ үгийг сонсчхоод би бухимдсанаа нуухгүй. Энэ үгийг хэлсэн сүүлийн захиралдаа маш их талархаж байгаа шүү.</p><p>Захиралтай ярилцсан зүйлсийнхээ талаар бас бухимдлаа тайлах гээд тэмдэглэл дээрээ бичээд сууж байхдаа энэ асуудал өмнөх компаниуд дээр хэд, хэд тохиолдсоныг саналаа. Түүнийгээ үргэлжлүүлэн санаад бичиж байхад бүр бага насны дурсамж маань зурс хийв. Би зургаан настай байхаасаа авхуулаад л эмнэлгийн орчинд их ордог байсан. Ээж минь элэгний цирозтой байсан тул 6 наснаас 15 нас хүртэл миний амьдралын дийлэнх дурсамжууд эмнэлэгт өнгөрсөн. Ээжийг минь эмнэлэгт хүргэж өгөх хүн байдаггүй байсан учраас би ихэвчлэн түргэн дуудаж эмнэлэгт авчирдаг байлаа. Нэг удаа түргэний тасгийн гадаа суугаад хүлээж байтал эмч нь ирснээ “Танай ээжид өөр дуудах хүн байгаа юу? Чи насанд хүрээгүй учраас асран хамгаалагчид нь тооцогдохгүй” гэдэг үг миний маш их уурыг тухайн цаг мөчид хүргэж байсан юм л даа. Тухайн үед жоохон байсан учраас энэ хүн намайг басаж байна, би ээжийгээ ганцаараа асарч чадна гэдгээ харуулах миний хамгийн том зорилго байсан. Энэ үйл явдал миний далд ухамсарт маш хүчтэй сууснаас үүдэн амьдралын алхам тутамд маань таарсан хүмүүс цаанаасаа миний хор шарыг малтаад байгаа мэт санагдаад байдаг болсон. Сүүлд тохиолдсон дийлэнх дурсамжууд хүмүүс намайг дутуу үнэлээд байгаа мэт л санагдаад. Учир гэвээс би өөрийн хор шарийг ихэвчлэн хүн хоорондын харилцаа, намайг ойлгоогүй хүмүүст өөрийгөө ойлгуулахад маш их энерги цаг хугацааг хуучны муухай дурсамжаасаа үүдэн үрж амьдарсан юм байна лээ. Өөрийн алт шиг үнэтэй энергиэ өөртөө биш бусдад зарцуулсан хэлбэр. Би мэдээж тэр хүмүүсийн шар малтсан үг, ярианд хурцлагдаж сайжирсан ч гэсэн яг үнэндээ би өөрийнхөө төлөө биш ихэнх сурсан зүйлсээ бусдад харуулах, бусдад хэрэгтэй хүн гэдгээ мэдрэхийн тулд л сурсан. Энэ хоёр маш өөр ялгаатай ойлголт. Үүнийг ойлгон ойлготол надад ажил, карьер, хувь, хувьсгал гээд хэдэн ч удаа үүнийгээ засаа гээд тохиолдсон юм бүү мэд. Ямартай ч тоогоо алдсан.</p><p>Азаар энэ цаг үед идэвхтэй тэмдэглэл хөтөлдөг байж таарсан, ойлгох цаг үе нь таарсан тулдаа энэ ямар том алдаа байсныг ойлгох боломж тохиосон. Тэмдэглэл хөтөлдөг болсноос хойш надад өөрчлөгдөж байгаа зүйлс маань би бичсэнээрээ тухайн асуудлын цаад уг асуудал нь хаанаас үүдэлтэй болох талаар лавшруулан ухаж мэдрэмжтэйгээ ажилдаг болсон нь их авууштай.</p><p>Энэ үйл явдлын сургамж нь бидний бага насны болон өсвөр насны хүчтэй дурсамжууд хэрхэн бидний одоогийн амьдралд маань өөрсдөө ч мэдэлгүй нөлөөлдөг болохыг анзаарах. Тийм учраас өөрийн мэдрэмжээ ажиглаж, асуудалтайгаа нүүр тулж, өөртэйгөө ярилцаж, хүлээн зөвшөөрөх, уг үндсийг нь ойлгож буруу бол бурууг нь засах гэж хичээх нь өөрөө маш том хэмжээнд өөрийгөө хайрлах хэлбэр юм байна гэдгийг ойлгосон маань миний маш том ололт байлаа. Мэдээж энэ асуудал бараг л зуршил шиг юм болцон байгаа учраас засахад хэцүү ч буруу гэдгийг нь мэдээд авсан хойно хэзээ нэгэн цагт засрах л болно.</p><p>Тиймээс бусдад хүлээн зөвшөөрөгдөх, бусдад ойлгогдох, бусдад хүндлэгдэх огтоосоо өөрийгөө хайрлах хэлбэр биш шүү Хүслээн. Чамд таалагдаж байгаа юу, чи юу гэж бодож байгаа вэ?, чамд ямар мэдрэмж төрүүлж байгаа чинь л чухал. Тэглээ ч бусдад биш өөртөө үнэн байгаад эхлэх цагт замд таарсан хүмүүсээс шигшигдээд л үлдэнэ тэр л хангалттай.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=714fbb3da7a6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Анхны өрөөний хамтрагч найзууддаа]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/%D0%B0%D0%BD%D1%85%D0%BD%D1%8B-%D3%A9%D1%80%D3%A9%D3%A9%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%85%D0%B0%D0%BC%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%B3%D1%87-%D0%BD%D0%B0%D0%B9%D0%B7%D1%83%D1%83%D0%B4%D0%B4%D0%B0%D0%B0-9916f88f8f24?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9916f88f8f24</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 24 Mar 2025 16:58:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-24T17:04:00.278Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*S1ZNIpcqh5dMmxzXf0Oqpw@2x.jpeg" /></figure><p>Амьдралын минь хамгийн адал явдалтай, үзээтэй, шартай, галтай, уйлаантай, инээдтэй, хөгжөөнтэй үед минь хамтдаа байсан хоёр хайрт өрөөний хамтрагч нартаа энэ бичвэрээ зориулъя. Өнөөдөр харин гэнэт гадаа алхаад явж байсан чинь Сүлдээтэй таараад тэр үеийн дурсамжаа гэнэт өгүйлээд бичээд хадгалъя гээд бичвэрээ эхлүүлж байна.</p><p>Би чинь бараг тусдаа гарах талаар зургаан сар бодож, төлөвлөсний эцэст ашгүй нэг юм өрх тусгаарлахаар бат шийдэж байлаа, одоогоос хоёр жилийн өмнө. Би гэхдээ яаж гэрээс явснаа сайн санадаггүй юм. Ямартай ч аав “Миний охин, яагаад тусдаа гарах гэж байгаа юм?” гэхэд би “Амьдрал үзье гэж бодож байна. Гэрт байхаар бүх юм бэлэн хэтэрхий давраад байна” гэсэн чинь “За, за тэгвэл миний охин хэрэгтэй юм байгаа бол аавдаа хэлээрэй” гээд л салснаа санадаг юм.</p><p>Ерөөлөөр гэх үү, азаар гэх үү, ёстой амьдралын маань нандин үеийн маань эзэд болох өрөөний хамтрагч нартайгаа учирсан тулдаа тусдаа гарах аяллыг 2023 оны 6 сарын эхээр их адал явдалтай, инээд хөөртэй, жаргалтай, гунигтай, ухааралтай, дурсамжтай эхлүүлсэн гэж боддог юм. Ниймаа гэдэг найз маань “Чи тусдаа гарах гэж байгаа хэвээрээ юу, манай хоёр найз тусдаа гарч байгаа, өрөөний найз хайж байгаа. Би угн орох гэж байсан чинь боломжгүй болсон” гэхээр нь “Өө тиймүү, би өнөө орой ажил тараад очоод уулзъя” гээд л орой гүйгээд очлоо. Нийт гурван өрөө, гал тогоон тусдаа нээх сайхан цэлгэр урт кродортой байранд орж ирлээ. Шууд гутлаа тайлаад том өрөө рүү яваад ортол яг нэг дээр үеийн хээтэй цэнхэр өнгийн хивсэн дээр (энэ хивсэн дээр ч олон шөнийг ууж өнгөрүүлсэн шүү) газар бөөндөө суучихсан, дундаа чипс болон оранжны шүүс тавиад сууж байсныг тод санадаг юм. Тэгээд л бөөндөө эхлээд танилцаад шууд хамт амьдрахад анхаарах зүйлс, ямар зан характер гаргадаг, аяга угаах дуртай, дургүй гээд л бүх юмаа Сүлдээ, Булгаа бид гурав ярилцсаны үндсэнд хамтдаа тохирох мэдрэмж гайхам хурдан мэдрэгдээд тэр даруй шийдээд л долоо хоногийн дараа орохоор болсон.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8IKKfU2yPfHTGklhmQP5zQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/360/1*_GWMQEZKLxzIG0Mxbxs2Cg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fYO0hT95taj4a3g0nVfBOQ@2x.jpeg" /></figure><p>Хамт байх цаг хугацаанд маш олон дурсамжийг бүтээсэн. Хамгийн үнэ цэнтэй нь бие биенийгээ түшэж тулаж, хамтдаа мэдэрсэн дурсамж, хором мөч бүхэн бидний хувьд хамгийн нандин нь байсан. Бие биенийгээ нөхсөн өдрүүд ямар их олон гээч. Булгаа өглөө аягаа угаагүй явсан бол би орой нь ирээд угаачихна, хүнсээ нэгэн аваагүй байхад Сүлдээ авчихна, хоол хийхээс залхуу хүрэх юм бол Булгаа догбуги аваад ирнэ. Энэ жижиг дурсамж бүхэн хамгийн нандин цаг мөчүүд байжээ. Эндээс л хүнтэй хамт амьдрах чинь ямар гайхалтай болох, ямар түшигтэй, тулгууртай, ямар өрөөний хамтрагч байх ёстой, ямар найз байх ёстой, нөхөрлөл гээд олон зүйлсийг сурсан санагддаг юм. Амьдралын хичээлийн хувьд бол илүү мөнгөний үнэ цэнийг ясандаа тултал ойлгож түрээсийн мөнгө хүртэл олох чинь ямар хэцүү болохыг мэдэрч байж билээ, би чинь долоон сард ядаж байхад нэлээн их зарлагатай аялал хийгээд өөрийнхөө нөүтбүүкийг хүртэл зараад түрээсээ төлж байлаа хаха. Энд амьдрахын хажуугаар хувь хүний дотоод өөрчлөлт, хайр дурлал, найз нөхөд, ажил гэд амьдралын маань олон талбарт нэгэн зэрэг олон өөрчлөлт болж байсан. Үнэхээр л аавдаа амьдрал үзмээр байна гэж хэлсэн шигээ хүссэн амьдралаа үзсэн дээ харин ч нэг.</p><p>Сүлдээ найз маань их сайхан, уяхан сэтгэлтэй. Цаанаасаа их дулаахан харцтай, нөмөртэй, нөөлөгтэй хүн. Анх танилцаж байхад хүн болгонд дандаа өгч явдгийг нь их гайхдаг байлаа. “Яагаад ийм өглөгч юм бэ?” гэж асуухад “Би өөрт худалдаж авсан нэг ч зүйлсийг авсандаа аваад орохгүй. Тиймээс миний өөртөө авсан эд зүйлсээс өөр хүнд таалагдах юм бол миний хэрэглээд аль үжээ уйдчихсан зүйлд дурлаж амь оруулж байгаа гэж боддог. Тухайн зүйл ч гэсэн дахин шинэ юм шигээр гоё энергиэр булхуулан эдлүүлэх хэрэгтэй” гээд өөрийн өнцгөө хуваалцаж байсан нь одоо ч санаанаас гардаггүй юм. Хамтдаа лайв хийгээд юм ярьж хоносон шөнө, оддыг хараад байрны буланд яриа дэлгэсэн өдрүүд, олон удаагийн балкон дээр тамхи татаад хууч хөөрсөн шөнүүд, хар шөнөөр гандан орж залбираад л, инээдтэй уултын түүхүүдээс эхлэн бие биенийгээ уурын дээд цэг хүртэл уурлуулж, гомдоосон түүх гээд бас л их дурсамжийг бүтээжээ. Хэрэв Сүлдээ энэ бичвэрийг маань уншиж байгаа бол одоо бодох нээ найз нь тухайн мөчид өөрийн хөөрсөн сэтгэл хөдлөл, бухимдсан уураа хэрхэн илэрхийлэх учраа олоогүй байжээ. Тухайн үед амьдралд минь бас олон ч зүйлс дарааллан болоод өөрийн муухай мэдрэмжээ удирдлагагүйгээр гаргасангаа одоо ойлгож байна. Дотоод зүрх сэтгэлийн гүнээс уучлал хүсэж байна. Амьдралд минь гэнтийн бэлэг болон орж ирсэнд мааш их баярлалаа. Хайртай шүү, тэврье.</p><p>Булгаа бол жинхэнэ өөрийнхөөрөө алдаг охин. Манай хүн бол шулуун шударга, түс тас, түмпэн шанага, за бол за, үгүй бол үгүй найз даа харин ч нэг. 2024 он бол үнэхээр чанга эхэлсэн. Хэцүү цаг мөчид минь хамт байж, түшигтэй байсан чамдаа баярлалаа.</p><p>Анхны бүхэн нандин байдаг шиг хамгийн анхны минь супер өрөөний хамтрагч, найзууд юу ч болсон та хоёрыгоо зүрхэндээ нандигнан хайрлаж, хамгийн сайн сайхан бүхнийг хүсэх болно. Амжилт. Хайртай шүү.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9916f88f8f24" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Хүртэх ёстойгоо л хүртэж: Швейцар улсын аяллын зурвас, part 2]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/%D1%85%D2%AF%D1%80%D1%82%D1%8D%D1%85-%D1%91%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B9%D0%B3%D0%BE%D0%BE-%D0%BB-%D1%85%D2%AF%D1%80%D1%82%D1%8D%D0%B6-%D1%88%D0%B2%D0%B5%D0%B9%D1%86%D0%B0%D1%80-%D1%83%D0%BB%D1%81%D1%8B%D0%BD-%D0%B0%D1%8F%D0%BB%D0%BB%D1%8B%D0%BD-%D0%B7%D1%83%D1%80%D0%B2%D0%B0%D1%81-part-2-01bf6ca48e29?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/01bf6ca48e29</guid>
            <category><![CDATA[travel-writing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 18 Mar 2025 10:39:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-18T10:57:45.465Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Нэгэнт өндөр зардал гарган ирсэн учраас Швейцарт дөрөв юм уу? тав хоноод Франц явж хоёр хонох талаар төлөвлөж байлаа. Гэтэл цаанаасаа нэг л Швейцарт байх хугацаандаа Швейцарыг мэдэрсэн шиг мэдрэх хүсэл маань нэг л ундраад болдоггүй. Үлдсэн хоногтоо Швейцарт байхаар шийдлээ. Тэр нь ч байгаа оносон юм. Надад үнэхээр гайхалтай дурсамж, адал явдал, шинэ содон мэдрэмж, эргэцүүлэл, ухаарал үлдээсэн. Ингээд миний дараа дараачийн өдрүүд хэр өнгөрсөн талаар сонирхоцгооё.</p><h4><strong>Аяллын дөрөв дөх хоног</strong></h4><p>Өлзий эгч болон түүний хүү бид гурав өглөөний 9 цагт Lausanne хот руу хөдлөх вагондоо суун аялал эхэллээ. Замд Өлзий эгч надад Угали гэдэг найзынхаа гэрийг нүүлгэж өгөх гэж байгаа талаар хуваалцлаа. Тэр найз нь Монголд үнэхээр хайртай. Монголд очихдоо дурлаад хэлийг нь хүртэл сурахаар 2/29-нд Монгол руу яваад хоёр сар гаран Монгол хэлний сургалтанд суух гэж байгаа талаар хэллээ. Тэгээд тэр найздаа тусална гээд арай бид хоёроос наана бууж үлдээд цаашаагаа бид хоёр далайн амьтдын хүрээлэн үзэхээр явлаа.</p><p>Далайн амьтдын хүрээлэн анх удаа үзэж байгаа надад хурган сонирхолтой байсан. Далайн шинэ төрлийн загас амьтдыг тэр олноор нь харах нэг бодлын их гунигтай. Тэд нар энэ шилэн хоргон дотроо жаргалтай байж чадаж байгаа бол уу? далай руу явахыг хүсдэг бол уу? гээд сэтгэл минь их л зовсон доо хөөрхий. Ер нь би амьтны хүрээлэн үзэх нээх сонирхолтой биш юм байна лээ. Шаал өөр юманд нь санаа зовоод үзэж чадахгүй юм байна лээ. Харин зэрлэг байгальдаа байгаа амьтдыг харах бол мэдээж сонирхолтой байна байх. Ийнхүү цаашаагаа Lausanne хотын сүм рүү нь бас орж үзсэн. Берн хотын сүм өмнө нь үзсэн байсан учраас нээх ялгарах зүйлс олж хараагүй. Ер нь л олон сүм үзээд ирэх тусам хоорондоо аягүй төстэй харагддаг болчхож байна лээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Z7d8WeGq3W9CzDTZLVH2Ag@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UGtwqRsE8jD2JjAn9dOCZw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oXBgIdIuizRBeNjVT8iclA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9fuPPvsZh5Bb_24hP-8LgQ@2x.jpeg" /></figure><p>Харин үүнээс цаашаагаа Өлзий эгч хүүхдээ Франц талд байдаг найз дээр нь хоёр хонуулахаар хүргэж өгнө гээд надаас салаад явсан. Бид хоёр Женевийн вагоны буудал дээр орой 5:30-д уулзъя гээд салцгаасан. Би чинь ганцаараа үлдсэн болохоор бараг л хотоор нь хөндлөн гулд баахан алхсан. Шинэ хотоос нь илүү хуучин хот нь илүү сонирхолтой байна байх гээд хуучин хот руу нь нуураа гатлаад л жирийлгэж өгсөн. Замаараа жижигхэн музей үзсэн. Манайхаар бол цэцэрлэгт хүрээлэн дээр нь очсон. Маш том талбайтай, хөгшин хүмүүс ихэвчлэн задгай талбайд том, том шатар нүүлгэн тоглож, бяцхан хүүхдүүдийг хөгжөөхөөр нэг ах том, том хөөсөн бөмбөлөг гаргаж, түүний араас хүүхдүүд бөмбөлөг хагалах гээд инээлдэн гүйлдэж байгаа зэрэг нь харахад бүр үнэхээр гоё байсан. Бүх хүмүүс тайван амгалан, ийш тийш яарсан биш тухайн цаг мөчдөө юунд ч хөөгдөхгүй тайван амгалан байгаа байдлыг нь харах нь надад ч сэтгэлийн өндөр таашаал мэдрүүлсэн. Цаашаагаа сүм үзэхээр явахдаа орой дээр нь зургаа даруулаад байж байгаа хүмүүсийг харсан чинь орой руу нь гармаар санагдаад сүмийнхээ дээвэр лүү 6 франк төлөөд гарлаа. Тэгсэн бүр нэг хүн л шатаар багтах хавчиг зай талбайгаар дээшээгээ зөндөө алхсан. Өө бурхан минь, би чинь өөрөө тийм жижиг зай талбайн бага зэргийн айдастай учраас арай ядан өөрийгөө хүчлээд орой дээр нь гарсан. Женев хотыг дээрээс нь хараагүй хүний хувьд бол worth it. Том нууртай учраас бүр нэг дээрээс харахад сэтгэл хөдлөм гоё байсан шүү.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*p0OXso2rD7F8B5jeEJfjTQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j21UF_Vhmvn_L_TclAC-NA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ve6oKGD7QtT-GTp3jVxh_g@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IpeszCQaX1vCT4u0kXi9jw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NKoyxM1n--d2MBjydfg8rg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*neio_lVmxULgUhBpWKPyXQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EMWNWxPxIsEaY8pa5Sb0Vw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GaT4ns1SAEnLLtboY1ZU4Q@2x.jpeg" /></figure><p>За тэгээд сүмээ үзэж дуусаад гудамжаар нь алхаж байхдаа хэдэн зүйл эргэцүүлсэн нь:</p><ol><li>Хүмүүс нь ч өнгөлөг хүмүүс юм. Амьдрал нь ч өнгөлөг юм. Зөрөх хүмүүстэй би өөдөөс нь инээгээд харахаар ихэнх нь мэндлэх юм. За тэгээд тэр баярлалаа, уучлаарай гэдэг үг бол амны уншлага. Хүн бүр л бие биендээ баярлалаа гэдэг үгийг дунджаас ч их хэлэх юм.</li><li>25 нас хүртэлх залуусдаа маш уян хатан санхүүгийн систем бүрдүүлж өгсөн нь их үнэ цэнтэй санагдсан. Жишээ нь вагоны тасалбар авах музей тасалбар авах зэрэгт 25 наснаас доош бол бараг 30–40% хямдхан зарим нь үнэгүй юм байна лээ. Гэхдээ зөвхөн Европын холбооны улсад иргэншилтэй хүмүүс.</li><li>Бас тэр амьдралын чанар гэдэг зүйл өөрөө маш сайн хөгжсөн байна лээ. Тэргэнцэртэй хүнд амьдрахад Европ бол хамгийн тохиромжтой гэмээр бүх газар л тэргэнцэртэй хүний эрх ашгийг тэгш хамгаалсан. Бүх зүйлсийг хийхдээ сонсголгүй, хараагүй, тэргэнцэртэй хүний эрх ашгийг бодож бүхий л зүйлсээ бодож хийсэн нь өөрөө ямар гоё бас хүндэлмээр, хүнлэг байсан бэ? Тэргэнцэртэй хүний машины зогсоол, автобусанд байрлах байршил, явах зам гээд л бүх зүйлс нь зөв.</li><li>Европчууд бол үнэхээр өөртөө хайртай хүмүүс гэдгийг тултал анзаарлаа. Өөрсдийгөө хүндэлдэг, хайрладаг, хамгаалдаг, эрх ашиг нь хөндөгдөөд ирэхэд хэрхэн шаардлага тавьж энэ нийгмийг өөрсөдөдөө ээлтэйгээр бүрдүүлэхээ мэддэг улс учраас өдийд бас ингэж амьдарч байгаа юм бол уу гэдэг бодол төрөөд амжав. Бид бол өөрсдөө энергийн урсгал. Бидний эргэн тойронд байгаа зүйлс бидний тусгал. Тийм учраас хүртэх ёстойгоо хүртэж байгаа хүмүүс байна гэж бодсон доо.</li></ol><blockquote>Миний дүгнэлт бол бид үнэхээр өөртөө хайргүй хүмүүс байна. Өөр ч юу хэлхэв дээ.</blockquote><p>Төд удалгүй эдгээр зүйлсийг эргэцүүлсэн шигээ явж байтал Өлзий эгчтэйгээ уулзалдан бид хоёр Женев хотын уугуул иргэд ихэвчлэн ордог нуурын голд байдаг нууцлаг хоолны газар луу орлоо. Өө тэгсэн энэ хэд чинь нуурынхаа голд саунд орчоод гарж ирж пиво, виногоо уугаад суудаг юм байна. Бас их жаргацан амьтад шүү. Бид хоёр яг нар жаргахын алдад ирсэн учраас хоолоо захиалчхаад нуурын голд нар жаргахыг харангаа үнэхээр тансаг суусан. Байгалийн сайханд, хүний сайнтай гэдэг үгээ дахиад хэлье ххэ. Миний амьдралдаа мэдэрч байсан дурсамж бүрээс хамгийн нандин, хамгийн дулаахан, хамгийн тайван дурсамж болон үлдсэн дээ. Өөрийгөө энэ цаг мөчид ингээд сууж байгаагаар зүүдлээчгүй явлаа. Амьдрах чинь ийм сайхан байдаг байх нээ. Энэ үзэсгэлэнтэй тэнгэрийг харах нүдтэй, нуурын чимээг сонсох чихтэй, бяслаг, виноны амтыг ялган таних амтай, хайлсан бяслагны үнэрийг үнэрлэх хамартай, энэ сайхныг талархан хүлээж авах зүрх сэтгэлтэй, өөрийнхөө биеийн бүхий л хэсэгт маш их талархаж байна. Бүх зүйлсийг минь бүрэн бүтэн төрүүлж өсгөсөн аав, ээждээ маш их баярлалаа. Халуун гал дээр хайлсан бяслагандаа талхаа жижиглээд ороогоод идэнгээ, вино уугаад тэр нар жаргалт, тэнгэрийг харах юутай тансаглал вэ?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ECHyp3M768RR99nYT06TDg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CielsZGGqif51F5YIMRdoA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W6JKkYyEERsbGnNCAxH0DQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tNOSPPc-ND3v69cmO1o8nw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Wk6SUtDuTi4zgiZJTPDjnQ@2x.jpeg" /></figure><p>Харанхуй бүрий ч болж бид хоёр жаал нуурын хажуугаар алхсан. Харуй бүрий болж байхад нуур илүү цэнхэртэн үзэсгэлэнтэй болж байгаагийн харах хүртэл сонирхолтой гээч. Манай Өлзий эгч их өвөрмөц, гайхалтай хүн шүү. Хамт байхдаа нуурын эрэг дээр үйлдлийн урлаг болох бүжиг хүртэл бүжиглэж үзүүлсэн. Нуурын нэг хэсэг мэт л давлагаалан хөдлөөд л чин сэтгэл, дотроосоо ундран бүжиглэж байгааг нь хүртэл харах гайхалтай байсан. Бид хоёр нээх яараагүй байсан тул вагоны буудал руу алхах замд Өлзий эгч надад өөрийн сурч байсан сургууль мөн НҮБ-ын байрыг танилцуулав. Харанхуйд юмс сайн харагдахгүй байсан ч НҮБ-ын байрны урдах сандал их сэтгэлд хүрсэн. Нэг талынх нь хөлөөс тайрсан тэр нь бүх бүх улс үндэстэн нийлэн тэрхүү сандалыг тогтоож байгаа, хэрэв улс үндэстнүүд НҮБ-д нэгдэхгүй бол энэ сандал нуран унана гэдэг утга санааг илэрхийлсэн юм байна лээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Lu7R3pr3pAwOoU_NIr0HIA@2x.jpeg" /></figure><p>Вагоны буудал руу алхах замдаа Өлзий эгчээс “Та ямар жанжин шугамыг барьж амьдрахыг хамгийн хүсдэг вэ?” гээд асуулт тавиад орхилоо. Тэгсэн Өлзий эгч “Өнгөрсөнд биш ирээдүйд биш, яг одоодоо ухамсартайгаар сэрүүн оршин амьдрахыг хүсдэг” гэж хариуллаа. Яг тухайн мөчид би яг одоодоо сэрүүн, ухамсартай оршиж байгаагаа мэдэрсэн юм. Учир нь аялал хүний амьдралд яагаад чухал вэ? гэхээр хүний тархийг амрааж өгдөг, яг одоодоо хүн төвлөрч тухайн цаг мөчөө мэдэрч чаддаг. Би европт байх цаг хугацаандаа нэг ч удаа ажил бодоогүй, өнгөрсөн, ирээдүйд санаагаа чилээгээгүй. Бүр яг цэвэр одоодоо оршсоноо анзаарсан. Ямар их тайвшрал, амар амгалан байдал вэ? Тиймээс заавал жил болгон өөртөө ингэж амрах боломжийг олгосон аялалд явж байна гэдэг андгай тангаргаа өөртөө өгөөд амжлаа.</p><h4><strong>Аяллын 5 дах хоног</strong></h4><p>Энэ өдөр Yverdon-les-Bains хот руу очиж халуун рашаанд орсон. Эндхийн тосгон нь уулын халуун рашаанаараа их алдартай гэд бид хоёр явсан. Өлзий эгчдээ бас дахиад маш их талархлаа. Надад өөрийн халуун рашааны бэлгийн картыг өгөөд намайг үнэгүй оруулсан. Би өмнө нь нэг ч удаа халуун рашаанд орж байгаагүй. Анх удаа орох орохдоо Швейцарт орлоо шүү дээ. Усан массажнууд нь их гоё юм байна лээ. Хөлийн улнаас авхуулаад толгой хүртлээ массажлуулах боломжтой усан бөмбөлгүүд тун тааламжтай. Биеийнхээ ядаргааг их сайхан гаргаад авсан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DoCxF99IN8zhXfs4MDmW3g.jpeg" /><figcaption>Халуун рашаан</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HvbpSvWHVRTTJVgRBVw8Aw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xbJoXF3ZC3TTc6KHd4lHYA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oaUXOny3vI2sD4inQ0hMPg@2x.jpeg" /></figure><p>Халуун рашаанаа дуусгаад Montreux руу хөдөллөө. Би бүр буугаад л нуурын эргээр нь алхаад л бүр бөөн алмайрал. Нуурын цаад талдаа Альпийн нуруу, нуурын наад талдаа янзан бүрийн ургамал, мод, цэцэг, навч. Ургамал судлаачид энэхүү хотод ирэх маш дуртай гэж сонссон арга ч үгүй юм байна лээ. Бүр төрөл төрлийн ургамал нуураа дагаад ургаж байгаа юм даа. Халуун оронд ургадаг далдуу мод хүртэл ургачихсан. Цаг агаарын хувьд бол чийгтэй, сэрүүхэн хэвээрээ. Тэгтэл зарим ургамлууд юу ч болоогүй мэт ургаж байгаа зэрэг нь үнэхээр хачирхалтай. Бүр нэг мод нуур луугаа унжаад ургачихсан, өөр нэг мод маш том мод шиг бүтэцтэй мөртлөө давжаа ургасан байдал, үс шиг ургадаг мод гээд бурхан минь үнэхээр сонирхолтой. Нуурын эргийн эцэс хүртэл алхсан. Би таван жилийн дотор дахиад Швейцарт ирэхдээ заавал Montreux-д ганцаараа ирээд маш тайвнаар нуурын эргээр алхаж яг тоочиглсон хоёр модны дунд модон сандал дээр суунгаа байгалийг ажиглах болно. Бид хоёр бас өөр хүнтэй уулзах гээд цагаасаа бас хоцорсон явж байсан учраас яараад тэгж амсхийх завдал гараагүй. Швейцарын аяллаас хамгийн гоё хотуудаа дараалуул гэх юм бол нэгт Montreux, хоёрт Bern, гуравт Geneva байх болно.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N74pSv4ZhV1mvYLwJ0ZC3Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YH69DDyiAc7wiDTAVQjK9w@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sq9a8EFRYIli41WrI4BDNw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*twc4RavrVb5evnCxe6DM3g@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yaBaT_--JvL7PBDVzudehQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*prhTTKwjIOGnK78wD5sRuA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UcX6GIoorCQ6XqoyEl9k_g@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9giS51K8V79FF-C0lSlIWw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YOSrWL9gg8mXR4r6ABbQMg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0v327k8gCCnhjK1ai0sLig@2x.jpeg" /></figure><p>Ийнхүү цаашаагаа Өлзий эгчийн найз дээр очин маргаашийн сарлагтай алхах аялалдаа бэлдэхээр хөдөллөө. Найз нь амьтнаар хүний сэтгэл зүйг эмчилдэг эмч найз нь юм байна лээ. Тахиа, нохой, туулай, тоть гээд янзан бүрийн амьтад ашигладаг. Бас тэр найзынх найз нь мөн адил эмч, Альпийн нуруутай их ойрхон байшингийнхаа доод давхарыг Airbnb болгож түрээслэдэг бүсгүй байсан. Бид хэдтэй хамт аялалд явах юм чинь гээд байрны түрээсээ хүртэл аваагүй. Швейцар хүмүүс их сайхан сэтгэлтэй санагдсан эсвэл би дандаа сайн хүмүүс дээр очоод байсан уу, бүү мэд. Бүгд л их сэтгэлтэй, гоё хүмүүс шиг санагдсан. Маргааш эрт босож 7:00 цагаас хөдлөх учраас бид эртлэн хостел гэртээ ирээд маргааш иднэ гээд буузаа бэлдээд бага зэргийн буу халцгаасан. Аан тийн, маргааш нь угаасаа манай цагаан сар болох байсан учраас бууз бэлдсэн юм. Бид оройноо буузнаасаа бага зэрэг амсаад нөгөө айлын эмч найз нь хулууны зутан шөл бэлдчихсэн. Нөгөө найз нь хүнсний бүх юм бэлдчихсэн. Гурван төрлийн бяслаг талхтай гаргаж ирээд л идэж байна. Би ирсэн цагаасаа авахуулаад л өдөр бүр бяслаг идэж байгаа. Тэгээд өөрсдөөс нь гайхаад та хэд бяслагнаасаа уйдадгүй юм уу, байнга идэх юмаа гэсэн чинь “Бяслаг байхгүй бол харин ч бид уйдна” гэж авдаг юм даа. Нээрээ тийн, Швейцарын онцлог бол өглөө, өдөр, оройгүй бяслагаа иддэг юм байна лээ. Манайхаар сүүтэй цай, шар тосонд хайрсан боорцог, өрөм талх эсвэл масол талх юм уу? даа. Улс болгоны энэ жижигхэн соёл нь хүртэл аялалыг минь тун ч их сонирхолтой болгосон доо. Би өөрөө их сониуч хүн юмаа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tZRbo5fKal4HrQljy5axzA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PvSm7r6CPmHj5kFRfHY1dQ@2x.jpeg" /></figure><h4><strong>Аяллын 6 дах хоног</strong></h4><p>Өглөө 6:57 минутад мишокны эвхэх дуугаар сэрлээ. Манай эмч өглөө сэрүүлэггүй босдог бололтой аль үжээ бид хоёроос түрүүлж босоод мишокоо хурааж байсан нь хүртэл цагийг яс барьдаг нь анзаарагдаж байна лээ. Төд удалгүй бид хоёрын 7 цагт тавьсан сэрүүлэг дугараад л бослоо доо. Манай хэдийн хүсэн хүлээсэн сарлагтай аялал ийнхүү эхэллээ. Бас л их сонирхолтой, Швейцарт ирчхээд сарлагтай алхана гэж зүүдэлсэн ч үгүй.</p><p>Сарлагны фермтэй айлынхаа гадаа ирлээ. Фермийн эзэн залуу биднийг тосон зогсож байлаа. Ойроос ажихад манай хөдөө байдаг үеэл ахтай ихэд адилхан харагдах юм. Яриагийн сонсоход хүртэл амьтаддаа бүхий л амьдралаа зориулчихсан их даруухан, дөлгөөхөн хүн байв. Манай ах ч гэсэн яг л ижилхэн хэдэн малдаа хамаг амьдралаа зориулчихсан. Хумсны завсар нь хэр орчихсон, наранд царай нь боролж, түлэгдээд, үрчлээтсэн, дээл нь элэгдчихсэн зогсож байдаг сан. Швейцар хүн л болохоос биш яг л манай хөдөөний үеэл ах. Тэрээр 8 сарлаг, хоёр одой морь, илжиг, морины эрлийз морь, 4 ямаатай. Тэр амьтдаа тэтгэн хайрлаж, хамгаалж, өмөөрч байгаа нь үнэхээр гайхалтай. Бидний сарлагтай алхах аялал эхэлтэл мань хүн хоёр цагийн турш сарлагийнхаа зан характер, түүх, мэдрэмж, оюун санаа, хүнтэй харилцдаг харьцаа гэд бүгдийг ярьж өгсөн. Бүр дөрвөн ямаандаа тоглоомын талбай хийгээд өгчихсөн байсан гээд л бод.</p><p>Сарлагтай алхах гурван цагийн аялал бол зүгээр л бясалгал. Хамтдаа одоодоо нэгэн бүхэл баг болон оршиж байгальд алхах яг л сэтгэл зүйн эмчилгээ шиг л байсан. Миний сарлаг машин зам дээр баачихсан чинь та хоёр түрүүлээд явж бай гэснээ нүцгэн гараараа сарлагийнхаа баасыг машин зам дээрээс холдуулан хаясныг нь хараад л үнэхээр их хүндэлсэн шүү. Тийм сайхан сэтгэлтэй, даруу, дөлгөөн хүмүүс ч амьдралд их ховор шүү.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EQJ6IK0U4gI0kXSN95G_dQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EbITGJ99ahAl3XP1rdKONQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*t-jVlwM9jVSw33mhzZdb9w@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1HQLN8230L8uXiN6eeqNyw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TCARgpcUsXH2ONPVAyP91A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hq1xWKZwA4Nh2VFvyPAZTw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*b95yEXAJg5PKRZoCZwo_qA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ue7LKjm3_3kFvTowa-sqVg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N2V3Z1Q5EK-NeOagNdIGCg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-5KL7Ppb3JTqcrSF69ebCQ@2x.jpeg" /></figure><p>Сарлагтаа аяллаа дуусгаад буузаа халааж идчээд вагоны буудал руу хөдөллөө. Өлзий эгч хүүхдээ авахаар яван би Neuchâtel хотыг үзэхээр үргэлжлүүлэн явсан. Орой болж байсан тул тийм ч олон зүйлс үзээгүй. Хотын төвд хотынх нь нэг баяр болж байсан тул үнэгүй вино уучхаад л буцсан даа хаха.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*f50Rxlmp7cEnW7OvcCf2bA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gxsDVqqZ89H7usRai-mUoQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8Aaz1ieEYLaGzK0b19h68A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Tz_oMytAOOkWXCPYSA6Mvw@2x.jpeg" /></figure><h4><strong>Аяллын 7 дах хоног</strong></h4><p>Үд хүртэл унтаж үхрийн дуугаар сэрсэн өдөр хаха. Нийт аяллын өдөр бүр маш их гадуур алхаж, олон зүйлс үзэж ядарсан учраас Монгол руу буцах сүүлийн өдрөө сайхан унтахаар шийдсэн нь энэ. Аялсан шиг аялсан сайхан цаг хугацаа өнгөрсөнд талархаж, замдаа таарсан сайхан сэтгэлтэй, буянтай хүмүүсийг надад бурхан тэнгэр явуулсанд гүнээ талархсан. Өө нээрээ, Өлзий эгчээс таван хантай гэрийн бүрээс хэрхэн хураах талаар, үйлдэлийн урлаг хийхэд суралцсан. Оройдоо Өлзий эгчтэй Le Locle хотын музейг үзэнгээ гарын цуйвангаа хийж өгөөд аяллаа сайхан дүгнэнгээ виногоо уунгаа буу халаад л аяллаа дуусгасан даа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*V6c0TsZfhjfsXGpMpy-vBw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fq8kZ9kKRNIcSMUCcb0cTg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sv2rdb71OIZLL9F3oxIS0A@2x.jpeg" /></figure><p>Энэ хүртэл хамт байсан бүх сүнснүүддээ баярлалаа. Тусгайлан Өлзий эгчдээ маш их баярлалаа. Таны ачаар миний аялал илүү амттай, чихэрлэг, эсэглэн, шүүслэг, мөлжүүртэй болсон шүү. Ийм сайхан хүмүүстэй танилцуулж, ийм сайхан зүйлсийг үзэх боломжийг олгосонд маш их баярлалаа. Дахиад Швейцарт заавал ирнэ.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=01bf6ca48e29" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Унаж босох амьдрал: Швейцар улсын аяллын зурвас, part 1]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/%D1%83%D0%BD%D0%B0%D0%B6-%D0%B1%D0%BE%D1%81%D0%BE%D1%85-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BB-%D1%88%D0%B2%D0%B5%D0%B9%D1%86%D0%B0%D1%80-%D1%83%D0%BB%D1%81%D1%8B%D0%BD-%D0%B0%D1%8F%D0%BB%D0%BB%D1%8B%D0%BD-%D0%B7%D1%83%D1%80%D0%B2%D0%B0%D1%81-part-1-f94dc7bb08de?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f94dc7bb08de</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Mar 2025 17:44:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-13T18:10:49.244Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xjKAuu9bb_8z7REgBowGTA@2x.jpeg" /><figcaption>Эхний шөнө</figcaption></figure><p>Тас харанхуйн дунд гэрэл асааж үүрийн дөрвөн цагт сэрлээ. 5:20-д вагон маань хөдлөх тул эртхэн босоод айлд байх хугацаандаа энэ тэнд тавьсан зүйлсээ зугуухан цуглуулж, долоо хоногийн турш байсан хостел айлын гэрээс салж хагацаж ядан байлаа. Хостел айлын маань эзэн ургамал судлаач, хаашаа л харна ургамал, ургамлын ном, ургамлын тайлбар, олон төрлийн чулууны цуглуулга, хатсан цэцгийн цуглуулга, амин тос гээд төрөл бүрийн байгалийн холбогдолтой зүйлс бий. Би хаана ч очсон амин тосны үнэр авах болгонд энэ хостел айлын маань үнэр санаанд минь орно гэдэгт итгэлтэй байна. Үнэр ч гэсэн дурсамж хадгалдаг гэдгийг олж мэдсэнээс хойш үнэрт хүртэл их ач холбогдол өгдөг болсон юм. Бас энэ айлын ах энэ гэртээ ганцаараа амьдардаг, их тайван хүн гэдэг нь маш олон зүйлсээс анзаарагдсан. Орных нь хажууд бичээд үлдээсэн маш олон тэмдэглэлийн цаас, нойл ороход толин дээр наасан өөрийгөө зураад бас юм бичсэн байдал гээд л их хөөрхөн. Би ч Франц хэл мэдэхгүй болохоор яг юу бичсэнийг нь огт ойлгохгүй байгаа ч нэг л сайхан дулаан дотно үгсийг бичсэн нь дамжиггүй. Эзэнтэй нь уулзаж үзээгүй ч хэзээ нэгэн цагт уулзаад ургамлын талаар яриа өрнүүлэхийг хүсэж байна. Энэ хүний гэрт долоо хоног амьдарсандаа маш их баяртай байгаа. Яагаад ч юм гэрээс их сайхан энерги аваад гарсан юм шиг санагдаад. Та хэд аль үжээ ойлгосон байх өнөөдөр бол миний явах өдөр. Нэг мэдэхэд л ирээд нэг мэдэхэд л явах болцон байдаг энэ цаг хугацааг үү. За ингээд эхнээсээ эхлээд бүх өдрийн аяллын мэдрэмж, адал явдал гэд бүхнийг дэлгэрэнгүй буу халъя.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*luvNl9koX095rGDupYUJBQ@2x.jpeg" /><figcaption>Өглөө цэцгэн дунд сэрнэ</figcaption></figure><h4><strong>Аяллын эхний өдөр</strong></h4><p>Үүрийн 6 цагт Соник, Базо хоёртой Нүрэнбэргийн төв вагоны буудал руу хөдөллөө. Гэсэн би чинь ганц үлдсэн 400 еврогоо номон дундаа үлдээгээд музей дотроо мартсан байдаг юм. Эрт гарсан болохоор Соникийг явуулаад ашгүй нэг юм авхуулаад өглөөний 7 цагт вагондоо суун дөрвөн вагон дамжин Швейцари луу явахаар ганцаараа хөдөллөө. Би анх удаагаа ганцаараа вагон сольж явж байгаа учраас бага зэргийн айдастай хөдөлсөн. Вагон бол аль нэг нь хоцрох бол угаасаа байдаг л асуудал юм байна лээ. Миний вагон 3 дах вагоноосоо хоцроод дараачийн вагонд нь хүлээж байгаад суусан. Тэгээд л аюулгүй яваад Швейцарын Le Locle хотод ирсэн. Учир нь энд миний таньдаг Өлзий гэд уран бүтээлч эгч байсан болохоор нээх айх айдасгүй гээд ирсэн юм. Өлзий эгчийнхээ буянд Airbnb-д байсан юм шиг байж байгаад л ирсэн. Дайлж цайлуулаад л би чинь төрсөн эгч дээрээ ирсэн юм шиг мэдрэмжтэй буцсан. Өлзий эгчийн гэрт хоёр эгдүүтэй эр, эм усан гахай амьдардаг. Урлагийн хүний гэр цаанаа л нэг урлаглаг, сүнстэй, минимал юм шиг мөртлөө Өлзий эгчийн зан төрхийг илэрхийлсэн олон жижиг, чамин булангуудтай. Надад түүний эмх цэгц, өөрийн гэсэн ертөнц, амьдралыг харах хандлага, дадал зуршил гээд бүх юм тун ч их сонирхолтой гоё байсан. Би өдрийн дөрвөн цагт ирсэн даруйдаа Le Locle хотын төвөөр нь хамт алхъя гээд Өлзий эгчтэй хамт алхангаа хотынх нь онцлогийн талаар танилцсан. Le Locle бол Швейцарын хамгийн Францтай ойрхон, цагны үүсэл хөгжил тавигдсан жижиг хот юм байна лээ. Ер нь Швейцарт 10,000 дээш хүн амтай бол хот болчихдог гэсэн. Байшингийн ханын зургууд нь их зэвүүн санагдсан. Бүгдээрээ их утга агуулгатай зургуудыг байшингуудын ханан дээгүүр зурсан байсан. Бид хоёрын хотын зугаалга дуусаад вино уунгаа, амьдралын эрээн бараан, өөрсдийн амьдралын замнал, түүх, дурсамж, бага нас, амьдрал гээд олон төрлийн сэдвээр буу халж суусан. Сайхан хүнтэй яриа дэлгэхэд цаг хугацааг үл ажран яриандаа гүн автах мэдрэмж ямар гайхалтай гээч. Надад түүний тухайн өдрөө эхнээс нь дуустал дотоод болон гадаад мэдрэмжээ тунгаан бодоод дүгнэдэг дадал их таалагдсан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SWrwVIBRp7oTfg7lfRdUgA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VNj88jjLM0T9P89oI3_T4Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wDMoFMRLrwpKgEma4sg4Yg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BIieqLITWBfxw4jkcDLjaw@2x.jpeg" /></figure><h4><strong>Аяллын хоёр дах өдөр</strong></h4><p>Манай Өлзий эгч их төлөвлөгөөтэй, ойлгомжтой хүн. Бараг миний долоо хоногийн бүх өдрийг л төлөвлөөд л явуулчхаж байгаа юм чинь. Их хөөрхөн, би нээх сайн хотуудыг нь мэдэхгүй учраас Өлзий эгчийн санааг дэмжээд л явж өгсөн дөө. Би бас бурхан тэнгэрийн азтай, одтой хүн гэдэг шиг хүүхдийнх яг амралтын долоо хоног оччихсон. Түүний нөхөр бас их хөгжилтэй, сайхан сэтгэлтэй хүн байж таараад намайг машинтайгаа Швейцар улсын нийслэл Берн хотоор аялахад бид хоёрыг хүргэж өгсөн. Энэ дашрамд их талархсанаа хэлье.</p><p>Анхны сэтгэгдлээр Берн бол их ихэмсэг, язгууртны хот шиг мэдрэмж төрсөн. Бид хоёр хуучин хотоор нь түлхүү явсан бөгөөд гүн ногоон өнгийн байшинд алтан шаргал өнгийн хийц ашигласны сацуу бүгд л нэг стандартын цонхтой байсан нь их сэтгэлд хүрсэн. Нарны гэрэлд алтан шаргал өнгийн хийц гялалзан гялтганах нь цаанаа л нэг донжтой. Бас нуурын өнгөтэй их гайхалтай зохицно. Мэдээж хотын төв хэсэгтээ худалдаа наймаа ихтэй.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zfEAx61IrS8Bs1Z1xVaWnw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OZ27afb5_Pn16Wx2FYZ5jA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4y-oyrLg5HTiwqMa83-Q5g@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZMnPLzxgsNc-JQf2I9d9Sg@2x.jpeg" /></figure><p>Цаашаагаа үргэлжлүүлэн нуурын эргээр алхан баавгай хардаг хэсэгт иртэл баавгайн ичээндээ ороод алга болсон учраас гэгээн дүрээ харуулаагүй хаха. Аан тэнд нээрээ бүх зүйл хөдлөөд л мөнгө, томруулдаг шилээр байгаль харах гэтэл 1 франк байсан нь бас их сонирхолтой. Ер нь тэгээд хэтэвчнийхээ хэмжээгээр л хөлөө жийдэг газар байна лээ.</p><p>Замаа үргэлжлүүлэн Берн хотын сүм үзэхээр алхлаа. Би анх удаагаа сүм харж байгаа минь энэ. Надад тус сүмийн гадаад хийцэл бүр Швейцарт бусад үзсэн сүмүүдээс ч илүү таалагдсан. Өлзий эгч тухайн сүмийн хаалганы дээр байдаг “Last Judgement portal” түүхийг ярьж өгсөн. “Сүүлчийн шүүлт” буюу The Last Judgment нь хүн төрөлхтний эцсийн дүгнэлт, амьдралын утга учир, сайн муугийн ялгаа, ёс суртахууны хэм хэмжээ зэрэг асуудлуудыг хөндөн там болон диваажин руу явж байгаа хүмүүсийг дүрслэн харуулдаг Христийн шашны том теори юм байна лээ. Надад хамгийн таалагдсан дүр бол:</p><p>Гэгээн Михаил (Архангел Михаил, Диваажингийн хамгаалагч) Михаил нь дайчин архангел бөгөөд там, диваажингийн хил хязгаарыг сахидаг. Жигүүртэй, илд барьсан баатарлаг дүр. Тэр хүмүүсийн үйлийн үрийг хэмжих жинлүүр барьсан байдлаар дүрслэгдсэн. Яагаад ч юм энэ дүр их хүчтэй сэтгэгдэл төрүүлсэн. Эдгээрийг үзээд явж байхдаа нэг юм бодсон нь хүн төрөлхтөн техник технологи, материаллаг зүйлсийн хувьд хөгжөөд сайн явж байгаа ч оюун санаа, сүнслэг ертөнцийн хувьд аль хойно хоцроод яваад байгаа юм шиг мэдрэмж төрсөн. Бид хоёрыг дотор нь орох гэтэл том хүний оршуулгын ёслол тохиож байсан тул орох хориотой гээд орж чадаагүй, гэхдээ төсөөлөл бол авсан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xF21KRnEUp9Sh1tXS1p08Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rIbR6aAeZLHagQDkyBxvFg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CWHEWv34jO5Kmw2z6qAG5g@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ug8ziO3P1Pyw-tMKVyZhLg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xq2JSATPD593Oo5PGtcC4w@2x.jpeg" /></figure><p>Бернд ирчхээд музей үзэхгүй явах юм бол онигоо гэж бодоод бид Берн хотын түүхийн музейд зочилсон. Дотроо Эйнштэйн болон түүхийн танхим нэмээд 3, 4 том том танхимд өөр өөр үзэсгэлэнгүүд болж байсан. Дэглэлт бол ярилтгүй зүгээр л бүтээлч нь дэндсэн хүмүүс шиг гайхалтай гэхээс өөр юу хэлхэв. Онцлох хэсгүүд бол түүхийн танхим энэ дотор “Сүүлчийн шүүлт” дүр тус бүрээр нь задлан харуулсан байсан нь илүү нарын хийцлэлийг нь харахад тусалсан учраас энэ хэсэг яаалтачгүй гоё.</p><p>Нэмээд Dance of Death (Үхлийн бүжиг) нийт 20 зургаас бүрдэх бөгөөд Христийн цовдолсон зургаас эхлээд баян, язгууртан, хөрөнгөтөн, эрх мэдэлтэн гэд бүхний үхэлтэйгээ хамтдаа бүжиглэж байгааг дүрслэн харуулсан нь үнэхээр гайхалтай бүтээл байсан. Баян ч бай, ядуу ч бай хэн бүхэн үхлийн өмнө хүчин мөхөс, үхэл ирнэ гэдэгт үргэлж сэрүүн байхыг сануулсан бүтээл байлаа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*V3WN7NMtNt7SmjGVyRY6Mw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PnBz71j5RWXks7-O7tvvyw@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8Twkg3HNS_AUY3VaLHuaCA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*shs6dTe6TYNUsudLtmI3HA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BIC-5VGFm0G7rAySS71Eng@2x.jpeg" /></figure><p>Мөн бас нэг сонирхолтой танхим байсан нь. XIX зууны сүүлээс 1970-аад он хүртэл Швейцар улс “Verdingkinder” буюу “Борлуулсан хүүхдүүд” хэмээх системийг хэрэгжүүлж байсан хэрцгий түүхэн цаг мөчийг харуулсан баримтат үзэсгэлэнгийн танхим байсан. Швейцар улс өнөөдөр хүний эрхийг хамгаалдаг орон боловч түүхэндээ цагаач хүүхдүүдийг лагерьд хорих, албадан ажиллуулах, сургуульд явах эрхийг хязгаарлах гэх мэт хатуу бодлого хэрэгжүүлж байсан. Тухайн үеийн амьдралын орчныг карадонон цаасаар хийж intallation хийсэн бөгөөд түүхэн бичвэр, зураг, аудио түүхэн яриануудыг эмхэтгэн харуулсан нь их өвөрмөц санагдсан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pVjk-K6rIc_Y4ASlL-P64A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QF4IpWSTzVUKITJaAa9_4A@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BJZdX8TiAFMrSZGrJamTAA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D3-G10AeSdHqsQLuk5EvIQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2dfykEvNcdz2zJTqI6jp8g@2x.jpeg" /></figure><p>Эйнштэйний музей бас их сонирхолтой. Түүнийг төрсөн цагаас эхлэн үхэх бүхий л цаг мөчийг харуулсан үзэсгэлэнгийн танхим байсан. За ингээд л энэ өдөр дуусаж явах цаг боллоо. Угн энэ музейгээ тойроод ахиад зөндөө сонирхолтой музейнүүд байсан. Дараа ирэхдээ заавал үзнэ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q8QUs4ggyLgBg7ksCxH_EQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NqLo7YdV-3syLESxlGZJJA@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*labA21aLxF3O6dNVHInQYg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1vihz5h3-mijJQAiW6FcuQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Cf-sYfup-XzkJx-4pKT1hg@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*k_Zlas3pp8BTUdvg-PijMA@2x.jpeg" /></figure><h4>Аяллын гурав дах өдөр</h4><p>Энэ өдөр бидний төлөвлөгөө цанаар гулгах байлаа. Альпийн нуруутай ийм ойрхон ирчхээд гулгахгүй бол бас хайран гээд өглөө 8:30 замдаа гарлаа. Намайг Le Locle-д ирэхэд бага зэргийн бороотой байснаас биш цасгүй байсан чинь тухайн өдрийн өглөө хөвсийсөн цас орчихсон ямар үзэсгэлэнтэй байсан гэж санана.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fgUA07WM49xmZitRlQF9jw@2x.jpeg" /></figure><p>Цана бол үнэтэй байсан. Лифт түрээс 80 франк, цан түрээс 70 франк. Гэхдээ гоё байсан учраас харамсахгүй үнэ цэнтэй аяллын дурсамж болсон. Альпийн нурууны уул бол миний төсөөлж байсан шиг Монголын маань Sky Resort биш байлаа. Ижилхэн гурван шаттай. Анхан, дунд, ахисан. Гэхдээ надад бол эдний дунд шат нь манай ахисны ахисан шат шиг л аймар байсан. Би чинь лифтээр дээшээ гараад л уулаа хараад л сүрдээд айчихсан. Бас тус өдөр маш их манантай байсан тул зам ч бараг харагдахгүй, эрсдэлтэй байсан. Би эхлээд явж эхлээд л унаад л, унаад л, унаад л, дахин унаад өө бүр хэд унаснаа ч мартсан байна. Ямартай ч хөдлөөд л унаад байснаа санаж байна. Өлзий эгчийн хүүхэд, нөхөр хоёр бол ахиснаас гулгадаг про хүмүүс байна лээ, харин Өлзий эгч надад ханитай явж маш их тусалсан. Өлзий эгч байгаагүй бол би хавцлаас унаад гарч чадахгүй, тэндээ хэвтэж байх байсан байх хаха. Азаар унах зөв техникээ мэддэг болохоор бэртэл гэмтэлтэй унаагүй. Би бүр А сууж уналаа, хавцлаас унаж үзлээ, өнхөрч үзлээ бүр үнэн инээдтэй, бодохоор л инээд хүрээд байгаа юм чинь.</p><p>За тэгээд унаж босох амьдралд унаж босоод л явж байтал бүр урд зам харагдахгүй манантай болчихоор нь за ингэж өөрийгөө эрсдэлд оруулж, хүнд гай болоод яаахав гээд цанаа тайлаад алхахаар шийдээд сууж байлаа. Бурхан тэнгэр намайг өрөвдөөд ёстой багшийг маань явуулсан байх. Нэг европ ах ирээд л “За яасан, зүгээр үү” гэхээр нь би харин зам харагдахгүй болохоор айгаад алхах гээд байж байна гэсэн чинь “Зүгээр ээ, би чамд заагаад өгье. Миний хэлсэн заавраар явахад маш зүв зүгээр, чи цанаа өмсчих” гээд цанын гутлын минь хүртэл өмсүүлж өгсөн. Заримдаа цас орчихоор цанатайгаа нийлдэггүй дээ тэгсэн уланд бөөгнөрсөн цасыг хүртэл нүцгэн гараараа авч өгөөд гүй мөн сайхан сэтгэлтэй. Би чинь багштай болоод авцан чинь зориг ороод яг зааврын дагуу step by step явсан чинь унахгүй хөөрхөн яваад байна. Тэгээд л хоёр удаа дээшээ доошоо явахад дандаа хамт явж зааж өгөнгөө хамт байсан гээд л бод. Намайг чинь “чи аягүй хурдан сурдаг юм байна, бусад хүмүүст битгий ач холбогдол өг, чи харин ч эндхийн хүмүүсээс ч хурдан сайжирч байна” гээд л би чинь урам аваад зориг орчхож байгаа юм даа. Тэгэж л энэ гэнэтийн бэлэг шиг сайхан сэтгэлтэй багштайгаа учирсан. Энд багш нар нь маш үнэтэй, минутын тэд гээд л явчихна. Хаана ч очсон бурхан тэнгэр, хувь тавилан маань сайхан сэтгэлтэй хүмүүсийг миний амьдралд дандаа учруулах юм даа. Таван цаг болоод лифт зогсоно гээд хурдан явахын тулд бид гурав цанаа өргөөд дээшээ алхсан юм. Тэгсэн миний цаныг хүртэл өргөж явж өгсөн бурхан минь талархахаас өөр би юу ярихав дээ. Дахиад хувь тавилан байвал учирна гээд энэ аяллын тэмдэглэлээ дуусгая. Би ядаж байхад хамт явж байгаа хүнээ гулгуулахгүй төвөг удаад байгаа байхдаа гээд Өлзий эгчээс их санаа зовсон чинь цаадах чинь намайг хүлээх зуураа цас, байгаль, агаар амьсгалах гээд амс хийх сайхан мөчийг надад харин ч өглөө гэд их элгэмсэг дотно надад хандсанд их баярладаг юм. Өөр хүн бол ямар төвөгтэй хүн аваад ирэв ээ гээд бөөн стресс байх байсан байх. Ингээд л байгалийн сайханд, хүний сайхантай сайхан дурсамж бүтээгээд ирсэн дээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VQrXrWUDEcRffga21EfgSQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RGWI0xpnsbE6WsnJ8H29KQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wtl3K9vWshPhH51zyIp2BQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9Lh8WaiddjNlTuJkivut0Q@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rOGwZ1b7rPZibunUeT2sQA@2x.jpeg" /></figure><p>Эхний гурван өдрийн аяллаа дүгнэх юм бол мэдрэмж, талархал, утга учир гэж дүгнэх юм байна. Ямагт сайхан хүмүүстэй уулзуулж, азны одонд төрүүлсэн хувь тавиланд маш их баярлаж байна. Анх удаагаа ирсэн учраас бүх зүйл л сонин содон байсан болохоор яг одоодоо цаг хором мөч бүхэнд оршиж чадсан. Юмсад сэргэг байж цаад мөн чанар, утга учрыг нь ойлгох гэж их хичээлээ. Хором мөч бүхэнд талархъя.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f94dc7bb08de" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Артистуудтай өнгөрүүлсэн гайхалтай мөчүүд]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/%D0%B0%D1%80%D1%82%D0%B8%D1%81%D1%82%D1%83%D1%83%D0%B4%D1%82%D0%B0%D0%B9-%D3%A9%D0%BD%D0%B3%D3%A9%D1%80%D2%AF%D2%AF%D0%BB%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D1%85%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B0%D0%B9-%D0%BC%D3%A9%D1%87%D2%AF%D2%AF%D0%B4-cfd98fb19107?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cfd98fb19107</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 07 Mar 2025 10:19:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-13T18:24:19.056Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5h7EY8NoJ5JbdlQ89RcPuw.png" /><figcaption>Fine Art Academy in Nuremberg</figcaption></figure><p>Бидний дараачийн гол үйл явдал бол “BLUESUN” 30 артистынхаа үзэсгэлэнг Nuremberg хотын Maxi Kunst Gallery дээр гаргах том ажил биднийг хүлээж байлаа. Шү Лэ Чанг артистын үзэсгэлэнгийн нээлт дээр Maxi Kunst chairman Thomas May гэх хүн ирлээ. Би чинь ногоон өнгөнд их дуртай гэдгийг нь л мэдэхээс бусдаар анх удаагаа уулзаж буй хүн байлаа. Цаанаасаа эгэл даруу хүмүүс их дулаахан харагддаг даа, Томасд зориулаад бас баахан ногоон хувцас авчирсан гээл бод. Тэрээр яг нээлтийн үеэр үзэсгэлэнгийн постерыг хэвлээд аваад ирсэн байсан бөгөөд шинээр танилцсан хүн бүртээ тарааж байв. Түүнтэй зэрэгцэн Дашдэмэд гэх уран бүтээлч ах ирсэн. Бас л тунчиг даруухан эгэл даруу хүн байлаа. Энэ хоёртой танилцаад ямар хөөрхөн санагдсан гэж бодно.</p><p>Томас машиндаа бидний том, том ачааг Нүрэнбэргийн галлериа руугаа зөөж биднийг галлериа дотроо амьдрах боломжоор хүртэл хангаж өгсөн юм. Бид шөнийн есөн цагаас зарим нь Ган-Эрдэнэ ахын машинд, зарим нь вагондоо суун хөдөллөө. Бид машинтай байсан тул эхлээд очсон. Галлериан үүдэнд ирэхэд харанхуйд ногоон цамцтай хүн үүдэнд сууж байдаг юм. Биднийг ирэхийг хүлээгээд Томас гадаанаа хүлээж байлаа. Галлериан төв зааланд ортол хайрцаг, хайрцгаар пиво, бидний унтах матрасыг овоолон бэлдсэн байв. Ямар сайхан сэтгэлээсээ, жинхэнэ дотроо Монгол хүн шиг их л сайхан хүнтэй танилцсан даа. Бидэнд дээшээ гаран үзэсгэлэнгийн талбайнуудыг танилцуулан бидний хоолоо хийж идэх хоолны өрөөг танилцууллаа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0kBYPkCveTMdi-u4P9Pl7A.jpeg" /><figcaption>Томасын бэлдсэн ширээ</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jqbyuDlc--1Wh9_a2nDM2A.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*C9QuPwZux2TS0gnktnfG-w.png" /><figcaption>Үзэсгэлэнгийн сүүлийн өдөр болон Томастай уулзсан эхний өдөр</figcaption></figure><p>Бас л жилийн өмнө Land Art Mongolia хөтөлбөрт хамрагдаж байхдаа манай Blue Sun хэдтэй танилцаад Батсайхан захирал энэ хоёр жигтэйхэн найзууд болсон юм байна лээ. Манай Батсайхан ах чинь юу байна, түүгээрээ дайлдаг хүн болохоор Томасд их тусалж байсныг нь сонсож байсан юм. Батсайхан ах хэрвээ Томастай яриагүй бол манайх Мюнихд оччоод л УБ буцах төлөвлөгөөтэй байсан юм байна лээ. Харин ч азаар Томас шиг хүн тулдаа үүнийг зөвшөөрөн үзэсгэлэн гаргах талаар хоёр сарын өмнө шийдэн юмаа бэлдсэн. Тэрнээс биш Германчууд ажлаа дандаа хоёр жилээр төлөвлөдөг. Томасыг жаахан магтчихъя энд. Хэрэв хүн хэлний зөрүүтэй ч гэсэн тэр хүнийг ойлгоё гээд хичээх юм бол хэлний түвшин хамаарахгүй бүхнийг ойлгож чадна. Манай Батсайхан ахын чинь Англи хэл муу тэгэхэд л мань хоёр ойлголцоод бүр хэзээ язааны найзууд мэт л биенийгээ ойлгож хүндлээд байгаа юм даа. Тэгээд л би чинь Томасд бараг л дурласандаа. Гол нь тэр хүнтэй ойлголцъё гээд хүсэх юм бол тэр хүн ойлгох учраа олох л болно. Бас өөрөө байгалийн урлагаар 25 гаруй жил ажиллаж байгаа асар их туршлагатай хүн байсан. Өвсөөр ажилладаг. Байгальтай ойр ажилладаг хүмүүс цаанаасаа л эгэл жирийн даруу хүмүүс байх юм даа. Тэр өвсөөр хийсэн ажлууд супер, хүн бас ингэж сэтгэж болох уу? Гэмээр зүйлс их байсан. Тулсан бүтээлч юм уу, хаашэйн. Бид хэд нэлээн тулгаж шийдсэн болохоор хангалттай ивээн тэтгэгч ч олж чадаагүй. Хамаг мөнгөө өөрсдөөсөө гарган ирсэн. Үүнийг маань ч Томас их хүндэлсэн. Энэ том уран бүтээлчид чинь бүтээлээ авч явахад л ачааны мөнгө гэж тамтаггүй зардал гардаг. Тиймээс Blue Sun-ыг төлөөлөн 9 уран бүтээлч, миний бие маркетингийн хариуцахаар ирсэн юм.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F2FQtGIYNIKc%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D2FQtGIYNIKc&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F2FQtGIYNIKc%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/e4529bc5b63f956888d35b4b844a4bf6/href">https://medium.com/media/e4529bc5b63f956888d35b4b844a4bf6/href</a></iframe><p>Уран бүтээлчидтэй маш ойроос хамтад нь тэднийг ажиглах боломж олдсон нь их олзуурхууштай. Анх сэтгэл зүйн талаар судалж бага багаар уншиж судлан явж байгаад өөртэйгөө жинхэнэ ажилдаг төрлийн хүмүүс бол уран бүтээлч болохыг мэдсэн юм даа. Надад үеийнхэнтэйгээ нийлэхэд нэг л агаар нийлж өгдөггүй тул өөрөөсөө ихэвчлэн 10, 20 илүү настай хүмүүстэй найзалж, эгч дүүсийн харьцаатай болсон. Гэхдээ яг миний нөхөрлөх ёстой хүмүүс бол уран бүтээлчид байлаа. Тэдний юмсыг хэрхэн анзаардаг, мэдэрдэг, өөртэйгөө холбодог, бүтээлч байдал, бусдад тухайн оюуны том уран бүтээлийг хүргэх гээд асар чухал зүйлсийг хийдэг хүмүүс байсан юм. Уран бүтээлч бүр өөртэйгөө биднээс ч илүү ойр байдаг илүү дотоод хүнтэйгээ гэвэл илүү дөхөх юм байна. Тиймээс л би эргэлт буцалтай энэхүү орчин үеийн урлагийн гэр бүлд чадах бүхнээрээ туслахаар шийдсэн. Ажлын хажуугаар passion-т төслөө олж авсандаа би тун баяртай байгаа. Хийх ажил энэ салбарт маш их байна.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*c4a1fArhTu6QDuEIrn_iiw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gITHtaTp02z3AyyDN45fkQ.jpeg" /></figure><p>Батсайхан ахтай ажилласан маань ч их сонирхолтой. Тэрээр захирал ч зарим менежментийн чадвар сул ч цаанаасаа нэг удирдах өгөгдөлтэй увдистай хүн байсан. Түүний бусдад итгэл найдвар өгөх хандлага, урамшуулал, бусдыг нэгтгэх нь цаана л нэг юм үзсэн хүний шинжтэй. Би эхэндээ ч нээх юм бодохгүй байсан нээлтийн орой Батсайхан ахтай ярилцсан зүйлс сэтгэлд минь гүн үлдсэн юм. Би ч яах вэ яаж илүү гоё болгох, хэрхэн ажлаа чанартай хүмүүсээс авах гээд л санаа хэлж байтал мань хүн би зүгээр л захирал гэдэг нэртэй болохоос би та хэдэд цалин өгдөг биш, би яаж та хэдээс ажлыг чинь нэхэж чадах юм бэ? Артист хүмүүсийн сул тал бол ажлыг ажил ёсоор нь явуулахад хүндрэл учирдаг. Тэд заримдаа хэтэрхий дотоод өнцгөөс ханддаг. Тиймээс би зүгээр л сэтгэл гаргаад хийгээд ирсэн хүнд болж байна шүү дээ, одоо дахиад ингэж сайжруулъя л гэж хэлдэг. Тэр хүн өөрийн үнэтэй цагаа гаргаад бидэнд зориулаад хийгээд ирсэн байхад би яаж муухай үг хэлж тэр хүний сэтгэлийг гонсойлгох юм бэ? Тиймээс хичээж байгаа хүнийг нь урамшуулаад л явуулна. Үнэхээр таалагдсан шинж бол юмсыг их олон талаас хардаг, их шударга хүн. Тийм учраас бас Blue Sun-д ажиллах хүсэл маань ундарсан даа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MV7oZRIb-F-MfCKFNH8A-w.png" /></figure><p>Дашдэмэд ах байна. Урлагийн бүтээлүүд нь их өвөрмөц, ийм даруухан хүнээс ийм ажил гардгаа гэмээр л гайхалтай хүн байсан. Яг Германд 30 насандаа ирээд одоо 20 жил гэр бүлээрээ амьдарч байгаа. Түүхийг чиг өгүүлнэ дээ, харин ч нэг. Үнэхээр бас даруу дөлгөөн гэхдээ бас их бүтээлч, яриа. Бидэнд ч үзэсгэлэн нээх 6 цагаас өмнө бүх өдрүүдэд Нүрэнбэргт байдаг уулзуулах, урлагийн үзүүлэх ёстой зүйлсийг үзүүлсэн.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KNHUNf7lvSIZ8XzILH6rsw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W_2OEVXZ5UX1iygwVRpz9g.png" /><figcaption>Дашдэмэд ахын урланд</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*p002JVHMUtirHSfVnE9H5A.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PgTHZA98a9PW6GC_vUXEKg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*H8zCBogC9GWetsMCvdeMZA.png" /><figcaption><a href="https://de.wikipedia.org/wiki/Neues_Museum_N%C3%BCrnberg">Neues Museum Nürnberg</a></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RDEdLeL-mFpzD_TmimnECA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*07stsPbql80lZzR75ebXSg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RHVnepwB6I_ox7uSjBe75A.png" /><figcaption><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Germanisches_Nationalmuseum">Germanisches Nationalmuseum</a></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8NQ8ls6oPbPWmeAZvK6QVw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aEHfDKulAzDvXDXMlTMlgQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YynlQsRLoxlSfR5hlNpHzA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9gxGycmxSD0s8QHm_0ndgA.png" /><figcaption>Art Fair, Karlsruhe</figcaption></figure><p>Бид 15 хоногт үзэсгэлэнгийн зааландаа амьдрахдаа их мөнгө ч хэмнэсэн, их ч сайхан цаг хугацааг өрнүүлсэн. Хамтдаа хоолоо хийж, хамтдаа унтаж, cэрж, хамтдаа ажиллаж, хамтдаа бүжиглэж, хамтдаа ярилцсан. Бусад хүмүүс бол магад өөрийнх нь ажил болцон бол бусад нь хамаагүй гэх ч Батсайхан, Нарбаясгалан ах, Шижрээ ах, Хишгээ ах, Соник энэ 5 их өөр. Хамтын гэсэн хүчтэй. Би зарим зүйлсэд үнэхээр сэтгэл гарган хичээж чадаагүй дээ жаахан харамссан. Жишээ нь өглөө босоод л Хишгээ ах өглөөний цай бэлдчихсэн байна. Ээлжлээд хоолоо хийнэ гээд л их хөөрхөн. Энэ жижиг хором мөч бүхэн энгийн зүйлсийг ойлгож амьдрах нь ямар сайхныг дахин сануулсан юм даа.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YP3vY2P3jXO50Fhz6Rxzeg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wW5H_XOJfYAaXTwCHuYbyw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SvwLDJYa-c_uJkjq53hdPA.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cfd98fb19107" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KI$$ KI$$, Munich, German]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/ki-ki-munich-german-c1ce3e43cb9d?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c1ce3e43cb9d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 07 Mar 2025 08:54:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-13T18:29:40.413Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6M1IAxt46vL4kQiF6o8c_w.jpeg" /><figcaption>“KI$$ KI$$” the exhibition</figcaption></figure><p>“Та хэд цаашаагаа явж байгаарай. Би энэ сүмийн урд зургаа авхуулчхаад яваад очъё.” Тухайн зүүдийг би 12-р сард зүүдэлсэн юм. Үүнтэй зэрэгцэн Соник надад бид хэд Герман руу гурван долоо хоног Blue Sun-аараа үзэсгэлэн гаргах гээд явах гэж байгаагаа хэлсэн. Би тус цаг үед албан ёсоор бүх Blue Sun-ын үйл ажиллагаанд оролцдоггүй байсан ч тухайн зүүдний нөлөөгөөр нээрээ ч явах гээд байгаа юм шиг мэдрэмж төрөөд “Би явж болох уу?, би маркетинг, контент дээр нь чадахаараа тусалъя” гэж асуутал “Болно шүү дээ” гэж зөвшөөрсөн юм. Ингэж л аялал маань эхэлсэн юм даа. Бид энэ шийдвэрийг нэлээн тулгуу шийдсэн ч гэсэн мөнгөө бэлдэхээс авхуулаад визний материал ч хурдан бүрдэж, визэндээ ч ороод, хариу нь ч удалгүй гараад, явахаар болоход бүх зүйл маш хурдан өрнөсөн. Болох ёстой зүйлс үнэхээр хурдан бүтдэг шүү, тиймээ.</p><p>Европ руу нисэхийн өмнө нойрны зөрүүгээ хурдан сольё гэж бодоод нисэх өдрөө унтахгүйгээр 9 цагаас үүрийн 5 цаг хүртэл хувцас, авч явах зүйлсээ бэлдлээ. Миний анхны урт хугацааны нислэг байсан учраас их догдолж, онгоцны буудал руу явсан. Сарын тэмдэг маань дандаа намайг ийш тийшээ явах үед ирдэг уламжлал ёсоор яг нисэх өдөр ирсэн. Нойргүй, бага зэрэг жиндсэнээс болоод шууд ханиад хүрчхэв. Онгоцонд явж байхдаа тун тухгүй байлаа. Дархлаа суларч, ханиад хүрээд, сарын тэмдэг давхацсан тул үнэхээр ядруу байв. Онгоцноос буунгуут Франкфурт маш хүйтэн байсныг санаж байна. Тэр чийгтэй, ясанд хүртэл мэдрэгдэх хүйтнийг үү. Хэрэв чи хоёрдугаар эсвэл гуравдугаар сард Германд ирэх гэж байгаа бол дулаахан хувцаслаарай. Бас шүхэртэй ирэхэд гэмгүй. Ашгүй, юм дуусахтай зэрэгцэн ханиадаа гайгүй болгож авсан.</p><p>Мюнхенд байх хугацаандаа бага зэрэг өөртөө итгэлгүй, сул дорой мэдрэмжтэй байлаа. Сарын тэмдгийн нөлөө ч байсан байх. Гэхдээ удаагүй зүгээр болсон.</p><p>Германд ирэхээсээ өмнө 16 хоног тэнд байх тухай сонсоод нэлээд удаан хугацаа шиг санагдаж байсан. Гэтэл аль хэдийн Германд 15 хоног, Швейцарт 7 хоног өнгөрчхөж! Германд ирсэн эхний өдрүүддээ “Нэг мэдэхэд л буцах өдөр минь ирнэ. Тиймээс одоо цагтаа оршиж, юмсыг мэдэрсэн шиг мэдэрч, харсан шиг харж, сонссон шиг сонсож аваад явна” гэж өөртөө хэлсэн минь өчигдөрхөн мэт санагдаж байна.</p><p>Германд ирээд Blue Sun-ыхантайгаа хамт Haus der Kunst музейд Шү Лиэ Чанг уран бүтээлчийн “KI$$ KI$$” үзэсгэлэнд урилгаар оролцсон. Би ч эхэндээ яг ямар үзэсгэлэн гэдгийг сайн мэдэхгүй байсан. Учир нь Blue Sun-ыхаа<strong> </strong>үзэсгэлэндээ голчлон ач холбогдол өгч байсан юм. Тиймээс энэ үзэсгэлэнгийн талаар сайн ойлголтгүй байв. Гэвч музейд ирээд ямар том хэмжээний үзэсгэлэн болохыг нь харан үнэхээр гайхширсан бүр шар үс босно гэдэг чинь тэр дээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NMGc451w7L3-SS8DDhJT1A.jpeg" /><figcaption><strong>Haus der Kunst</strong></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0sNLQNNnepy-TRwvoENrgw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NhogLUAiwnVpu-TLxbACWA.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q2aW1HnO17_KpBBYHGnRrw.png" /><figcaption>Үзэсгэлэнгийн хэсгээс</figcaption></figure><p>Батсайхан ах, Баясаа ахын ярьдаг “жинхэнэ мангас” хүний үзэсгэлэнд оролцож байгаа шүү гэдгийг сая нэг ойлгов. Шү Лэ Чанг эгчтэй хоёр дахь хоног дээрээ уулзав. Далхаа ахын үеийн хүн бололтой, шатны дээрээс “Hello, welcome, Blue Sun” гээд захирсан хоолойгоор чангахан хэлж, дараа нь инээсэн. Дэргэд нь очоод тэврэхэд л тэр хүн ямар хүчтэй эмэгтэй болохыг мэдэрч, сүрдсэн шүү.</p><p>Үзэсгэлэнгийн танхимаар алхахад жинхэнэ алмайрч, бүр шар үс босож байлаа. Заал нь ч том, концепт нь ч үнэхээр өвөрмөц! Хоолны болон компьютерын хог хаягдлыг ашиглан installation хийсэн байв. Бүр шатаасан машины дотор модыг байрлуулан, мөөг ургуулсан байсныг хараад ёстой л биширсэн.Шү Лиэ Чанг бол Тайваны орчин үеийн урлагийн том төлөөлөгч. Net art, internet art, filmmaking, internet installation, software integration, sexual politics гэх мэт маш олон төрлөөр ажилладаг. Түүний сүүлийн ярилцлагын хэсгээс оруулбал:</p><blockquote><em>“I continue to explore hacking tactics, virus as tactical resistance, and geek farming as a way to resource the land, calling for nature in revolt. I have to be very focused. I have my own trajectories to follow, my own cycles to pursue. I have never been part of the art world, yet I am in the circle.<br>I have been accepted as a multi-faceted artist, a badass of gender hacking and genre bending. I am blessed by the curators who have trusted me to dive into the ‘unknown.’ When I’m asked what piece of advice I would give to a young artist, I always say: ‘I keep six pots cooking on the stove. Out of these six pots, some can definitely be presented on the dining table with guests present to enjoy.”</em></blockquote><p>Биднийг үнэхээр халуун дулаанаар угтаж авсан, эрч хүчтэй, шинэ санааны ундарга болсон жинхэнэ хүчирхэг артист. Хөгшин болчхоод ингээд явж байх юм бол гоё оо.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YPkdOx7PqqXumU4t28-YXQ.jpeg" /></figure><p>Үзэсгэлэнгийн нээлт хүртэлх хоёр хоногийн хугацаанд бид Мюнхений музейнүүдээр явсан. Мариа биднийг дагуулж, “Монголын уран бүтээлчид” гэж танилцуулснаар олон музейг үнэгүй үзэх боломж олдсон. Түүнд талархаад баршгүй!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TSI_CxZ4oO8TToR4wplw4Q.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AUH_1oV3UA0F7uGP3EeGYg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EUOXPyo25_WfEihE4zaY3w.jpeg" /><figcaption>Pinakothek der Moderne</figcaption></figure><p>Бид Brandhorst Museum, Haus der Kunst, Pinakothek der Moderne зэрэг музейг үзсэн. Эдгээрээс хамгийн сэтгэлд хүрсэн нь Pinakothek der Moderne байв. Нийт гурван давхартай, жинхэнэ орчин үеийн урлагийн музей. Тус музейн “Yes to all” гэсэн уриа их таалагдсан. Музейн дэглэлтийн арга барилыг хараад суралцах зүйл ихтэй санагдсан. “Музей шиг музей дэглэнэ гэдэг чинь энэ шүү дээ” гэж бодогдсон шүү.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mkYEb8o332nmul2du_gJRQ.png" /><figcaption><strong>Pinakothek der Moderne</strong></figcaption></figure><p>Нээлтийн өдөр бид өдрийн 14:00 цагаас эхлэн найман хонины толгой чанав. Энэ хооронд маргааш дуулах “Бид хонины толгой мөлжсөн” дууныхаа үгийг ч цээжилж байлаа. Шү Лиэ Чанг Монголд art residency хөтөлбөрт оролцож байхдаа Далхаа ахын 2004 онд хийсэн “Хонины толгой мөлжих ёслол”-ыг үзэж, энэ удаагийн үзэсгэлэндээ нэг хэсэг болгон оруулахаар шийдсэн нь энэ юм билээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KWyD_SmqrjfLTTiEacyIoA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u7UGNfqgWo-LYsLeaspDSg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KyGHYC9NBj5TcI1qf5ajMQ.png" /><figcaption>Нээлтийн хэсгээс</figcaption></figure><p>Энэ бүхэн Blue Sun-ыхантай минь хамт байсан гайхалтай дурсамжууд. Том музейн ажиллах арга барил, хэдэн хүнтэй, ямар бүтэцтэй, ямар арга барилаар ажилладаг гээд жаахан ч гэсэн шинэ зүйлс суралцсан. Энд тусгайлан бидэнд тусалсан Ган-Эрдэнэ, Мариа нарт зөндөө талархаж байна. Энэ бол Монголын орчин үеийн урлагийн нэгэн том түүхэн хуудас. Ийм агуу үзэсгэлэнд оролцсондоо баярлаж, хамт олондоо талархаж байна!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Af4_n6uS9XE3gyq4Kixm-g.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j-b7ASBYa3AipmRl4LK8mA.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c1ce3e43cb9d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Алтайн уулын тэмдэглэл]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B0%D0%B9%D0%BD-%D1%83%D1%83%D0%BB%D1%8B%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-7638ac94d97e?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7638ac94d97e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 05 Dec 2024 03:51:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-10T08:21:23.003Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Алтайн уулын олз</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MzFd_vGA58Xzw77qD3UsZQ@2x.jpeg" /></figure><p>2023.03.05-ны өдөр үүрийн 05:00 цагт Алтан Өлгийн Уулын гүйлтийн тэмцээнд оролцохоор явж байна. Зулаа, Мөрөн, Маржан, Тулга бид 4 цуглан хоорондоо танилцаж Ардын буудлаас 05:10 гэхэд хөдөллөө.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z7ZfmTPeFpVlhZ7uxmodHg@2x.jpeg" /></figure><p>Замдаа их л эрч хүчтэй өөрийгөө чадна гэсэн итгэлтэйгээр итгэл төгс замдаа явж байв. Гадаа тачигнасан нилээн хүйтэн агаад машинаас гарах төдийд л маш их даарч байлаа. Замд Зулаа, Мөрөн, Маржан бид дөрвийн машины хоёрын хоёр дугуй хагараад юун цааш явах мантай болов. Уг нь запасны нэг дугуйтай байсан ч тэр нь хангалтгүй байлаа. Зулаа, Мөрөн хоёр ханидаа үлдэж үлдсэн хэд нь нөгөө машиндаа суугаад цааш үргэлжлүүлэхээр болов. Мэдээж жимнигийн илүү дугуйтай болон чирэх машин байгаа эсэхийг дахин шалгахаар явав.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MzFd_vGA58Xzw77qD3UsZQ@2x.jpeg" /></figure><p>Би ч тухайн үед өөрийгөө ямар айхтар хэцүү замруу өөрийгөө чиглүүлж явааг ч мэдсэнгүй. Тэмцээн 09:30-д эхлэхээр тэмцээнд оролцогч нар барианд буун дуун дугарахыг сэтгэл догдлолтойгоор хүлээж байлаа. Гэтэл би дөнгөж шинээр авсан уулын гутлаа ч зөв зангидаагүй нэгэн сайхан сэтгэлтэй ах над дээр ирээд өө чи үдээсээ маш муу үдсэн байна. Энэ байдлаараа чиний хөл холгоно шүү гээд миний үдээсийг дахин зангидаж өглөө. Гэнэт л халууцах юм шиг санагдаад дээгүүрээ өмссөн байсан куртикээ орхиод аян замдаа гарлаа. Тэгтэл эхлэлээсээ авахуулаад л би чинь цуцаад эхэллээ. Манай хамтрагчид бүгд л урагшаагаа харагдахаа байтлаа надаас холдсон байлаа. Миний хувьд тэмцээнд оролцож байгаа нийт 70 хүнээс 68-д алхаж байлаа. Жинхэнэ тамирчид нь бүр уулан дээр гүйнэ гээч, би чинь бэлтгэл ч хийгээгүй гарсан учраас арай ядан зогсохгүйгээр алхалж байлаа.</p><p>Эхний 2,5 км туулчаад цаашаагаа уул маань улам л дээшээ өгсүү болж эхлэв. Би чинь зүгээр залуу насны омголон зангаараа уулаа басаад би чадна юухан байсын гээд л анх удаагаа уулын гүйлтийн тэмцээнд орж байгааг уул мэдсэн юм шиг. Надад бүр болимоор санагдтал хэцүү болж эхлэв. Амьсгалах хүртэл хэцүү болж, хөл өвдөж, айхалж, хараалаа хэлж, уурлаж, бусдаас хоцорж яваа өөрийгөө чамлаж үгээ хэлэвээ хө. Энэ явцдаа би өөрийгөө ямар хариугүй хүн болохоо олж анзаарсан юм. Дээшлэх тусам ой мод алга болж байгаа учраас уулын оройн салхинд би маш их даарлаа. Бүр салхи яг л миний хөлсөндөө нороод хатагүй байгаа цамцыг цөмлөн яг л нэвт цээжээр маань салхилж байлаа. Би ч өөрийгөө хатгай авах нь дамжиггүй гэж бодож эхлэв. Гэтэл замд явж байсан нэгэн ах аль үжээ уулын оройдоо гарчихсан. Бууж явж байхдаа намайг чухам л их өрөвдсөн харцаар хараад надад гадуур куртикээ өгч билээ. Тэр ахын салхины хамгаалалтай куртикийг өмсөх мөч яг л хэн нэгний дулаахан цээжинд тэврүүлж байгаа юм шиг санагдаж билээ. Ямар их дэмтэй байсан гэж санана. Энэ хүчэнд нь маш их урам авч сүүлийн хүчээ шавхаад ч хамаагүй уулынхаа оройд гардаг юм байгаа биздээ. Уулын дээрээ гарчаад өөрийгөө ойлгосон, ухаарсан мэдрэмж давхцаад их л сайхан байлаа.</p><p>Буух цаг болоход би бас л сүүл мушгиж байгаад урд явж байсан хэдээсээ төөрчихөж байгаа юм чинь. Гэнэт жим байхгүй болоод л зүгээр нүд харанхуйлаад л явчихсан. Тухайн үед нүдэнд минь нулимс цийлэгнээд л баахан ийш тийш явж эгээтэй л уйлахаа дөхсөн төхүү. Яг тэр мөчид хэрвээ би хэн нэгнийг олохгүй энд гацчих юм бол яах вэ? Хөлдөж үхэх, зэрлэг амьтанд олзлогдох гэж элдэв бусыг бодов. Тухайн үед л хүний үхэхээсээ өмнө өөрөөсөө асуудаг асуулт тогойд зурс хийв. Би өдийг хүртэл амьдрахлдаа хэр амьдарсан хүн бэ?, би энгээд үхэхэд бэлэн бил үү? гэх асуултуудыг өөрөөсөө асуулаа. Гэтэл яг л доторх хүн маань энэ л мөчийг хүлээж байсан юм шигээр. Чи бусдад хүлээн зөвшөөрөгдөх, бусдад өөрийгөө ойлгуулах, бусад намайг юу гэж бодож бол? гэсэн асуултуудын төлөө л амьдарсан шүү дээ Хүслээн. Аав, ах гэр бүлдээ өөрийгөө баталж харуулна гэдэг асар их хүсэл. Хамт олондоо өөрийгөө юм чаддаг, хүндлэгдсэн нэгэн байхыг хүссэндээ түүнийхөө төлөө л амьдарсан. Хүслэн чи өөрөө яг юу хүсэж байгаа юм бэ? чамд өөрт чинь өөрөө таалагдаж байгаа юу? Чи өөрөөгөө хүндэлсэн сонголт хийсэн үү? гээд л дотоод хүнтэйгээ ярж өгч байгаа юм даа. Тэр л цагт би жинхэнэ өөрийнхөө төлөө огтоосоо амьдраагүйгээ олж мэдсэн юм. Үхэхэд бэлэн биш байгаагаа, надад ямар их өөрийнхөө төлөө хийх зүйлс байгааг олж харсан. Миний сэтгэлд миний хувьдаа уучилсан гэж бодсон зүйлс уучлагдаагүй байгааг олж анзаарсан. Алтайн уул яг л надад уучлал, бусдын хүлээлт гэсэн зүйлс чамайг дотроос чинь идэж байгааг ойлгуулах гэсэн юм шиг намайг төөрүүлсэн мэт санагдаж билээ. Тиймээс би хамгийн анх гарсан энэ ууланд маш их хайртай. Намайг өөртэйгөө учруулах боломжийг олгосон. Дотоод хүнийг минь гаргаж ирсэн.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KGC0nFaVefLjxeu-Lh-F6w@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aXbda8-8iRlkm6dxbuujIQ@2x.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HdwOkYbtHK-7t-TgqJ9hQA@2x.jpeg" /></figure><p>Тэгээд л азаар би бас нэгэн төөрж яваа эгчтэй таараад л хамтдаа доошоо буусан даа. Мөнжөө, Тулга хоёр бүр надад санаа зовцон. Айлын хүүхэд энд авчираад алга болгочихлоо гээд зөндөө айсан юм шиг байгаан. Аргагүй дээ, би тэгээд ирэхгүй алга болоод зөндөө удчихаж байгаа юм чинь. Тэр үед Мөнжөө их надад ханьтай байсан шүү. Маш их баярлалаа. Намайг ойлгосонд. Тухайн үед надтай хамт байсан бүх хүмүүст маш их баярлалаа. Би их том хичээлийг ойлгож, түүнээс хойш амьдрал минь нуруун дээрээс минь, сэтгэл дотроос минь бугларсан их том ачааг авч явсан байдаг юм даа. Надад энэ бүхнийг ойлгох ухаарах боломж олгож өгсөн бүх зүйлд маш их талархадаг шүү.</p><p>2024.12.05 Улаанбааатар хот, Монгол улс</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7638ac94d97e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дотоод хүний онгод]]></title>
            <link>https://zulaa-khuslen.medium.com/%D0%B4%D0%BE%D1%82%D0%BE%D0%BE%D0%B4-%D1%85%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B4-11bf33a7462d?source=rss-3212fcc8bfb0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/11bf33a7462d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Khuslen_Peace]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Dec 2024 12:21:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-12-03T12:21:11.576Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Саяхан л шинэхэн байсан 2024 он одоо хуучин он болох гээд 2025 оныг тэсгэл алдан хүлээж суугаан нэг л хоржоонтой. Өнөөдөр бол 12 сарын 3-ны өдөр, ажлын Мягмар өдөр, цаг 18 цаг хэлийгээд ажил тарах цаг алгуурханаар ойртож байна.</p><p>Одоогоор би Маркетингийн чиглэлээр ажиллаж байгаа. Миний мэргэжлийн онцлог ч гэх юм уу, байнга л сурталчилгааны шинэ шинэхэн арга барил, шинэ техник, зах зээлд ямар нөлөөлөгчийн үг илүү их хүнд хүрч байна, сонин содон мэдээлэл, хүмүүсийн дунд түгээмэл тохиож буй үйл явдлыг мэдэх, анхаарах шаардлага өдөр бүр тулгардаг. Хааяа даа энэ их мэдээллээс ядардаг ч яалтачгүй миний мэргэжлийн онцлог учраас хийхгүй л бол болохгүй. Яваандаа тэгээд бүр ч дасаж дээ. Миний дуртай, хийж чаддаг ажил маань гэдгийг өдөр бүр мэдэрч байгаа маань намайг улам л маркетингаар гүнзгийрүүлэн ажиллах урам зоригийг өгч байгаа. Хэдхэн жилийн өмнө л яг ямар чиглэлээр явах уу? гээд төөрөгдөөд явж байсан хүн одоо өөрийн дуртай салбараа олоод өдөр бүр аль болох суралцаад хөгжөөд явж байгаа маань нэгэн бодлын таашаалтай.</p><p>Гэнэт нийтлэл бичмээр санагдсан нь шинэ жилийн компанит ажлын текст, найруулга гарах шаардлагатай болоод бүр үнэхээр толгойноос дон хийсэн өгүүлбэр гарч ирдэггүй. Өөртөө онгод тэнгэрээ дуудахаар бусад сайтуудын мэдээ мэдээллийг уншаад явж байгаад UB Life дээр Сүрэн нийтлэлчийн бичсэн тэмдэглэл нэг л сэтгэлийг минь гижигдээд болдоггүй. Сэтгэл шулуудан нийтлэл бичих хүслийг минь өдөөлөө. Миний нэг бичихдээ гаргадаг алдаа бол тухайн моментыг бичихдээ ихэд муу юм байна лээ. Хийсвэр зүйлс бичих гээд байдаг талтайгаа уншиж явж байхдаа олж нээлээ. Хэзээ нэгэн цагт энэ нийтлэлээ уншиж магадгүй гээд өөртөө доорх нийтлэлүүдийг хадгалаад үлдье. Миний хувьд хүчтэй мэдрэмж төрсөн аялалын тэмдэглэлээ доорх нийтлэлээс санаа аван өөрийн энэхүү хуудасдаа мөнхөд хадгалахаар шийдлээ. Удахгүй дараа дараачийн нийтлэл дээрээ эхнээсээ оруулна.</p><p><a href="https://ub.life/p/dotor-khun-xoliin-ayallaas-torj-uldsen-medremjuud">Дотор хүн | Xолын аяллаас торж үлдсэн мэдрэмжүүд</a></p><blockquote>Байдаг л нэг өдөр, манддаг л нөгөө нэг нар, өдөр бүр л уулздаг өнөөх хүмүүс. Гэвч бид дэндүү завгүй яваад л анзаардаггүй болохоос жаахан амсхийгээд л харвал эргэн тойрон хорвоо ертөнц бүхэлдээ гайхамшгаар дүүрэн болохыг мэдэрдэг. Өдөр бүр нар мандаж, нар шингэх ч тэр л эгэл энгийн нь өөрөө хайрламаар, тэврээд авмаар, гайхамшигтай биш гэж үү?</blockquote><p>Сүүлийн үед хэтэрхий гадаад ертөнцөд анхаарал хандуулаад дотоод мэдрэмжээ хуваалцахаа мартсан байна. Миний хувьд энэ мөчийг дүгнэх юм бол тайван, тогтуун бас дөлгөөн гэж дүгнэхээр байна. Учир нь өчигдөр өчигдрийн би тайван бус, тогтворгүй, сандрамтгай, омголуун байсан юм. Найзуудын уулзалт, цуглааныг алгасаж үзээгүй, юмнаас дутах дургүй, аль болох л бусдаас түрүүлж алхах сонирхолтой нэгэн байсан юм. Нэгэл мэдэхэд энэ хүртэлх амьдрал минь намайг үнэхээр төлөвшсөн, тайван нэгэн болгоход бага багаар бэлдэж байгаа.</p><p>Төлөвшинө гэдэг нэг талаараа бүх зүйлсийг хүлцэн тэвчихийн нэр биш юм байна лээ. Төлөвшинө гэдэг үйл явдлыг том зургаар харах, тухайн үеийн сэтгэл хөдлөлд автахгүй, алсын ирээдүйгээ бодож гаргах шийдвэрүүдийн нийлбэрийг хэлдэг юм байна лээ. Төлөвшинө гэдэг өөрийн үнэ цэн мэдрэмжийг бусдыг гэмтээхгүйгээр, хүндэтгэлтэйгээр нэгт тавьж, бусдын мэдрэмжийг хоёрт тавих юм байна лээ. Төлөвшинө гэдэг юмсын зөв, бурууг олж харахын нэр юм байна лээ. Төлөвшинө гэдэг үгүй гэж хэлэхээс эхэлдэг юм байна лээ.</p><p>Ах минь надруу байнга фэйсбүүк дээр явж буй ухаарлын үгнүүдийг надруу явуулдаг. Эхэндээ ч ах минь миний төлөө надад эдгээр үгнүүдийг явуулж байгаа. Тиймээс хичээнгүйлэн уншиж, анхаарахыг хичээдэг байлаа. Гэхдээ сүүлийн үед миний хувь хүний үнэ цэнийг давсан, үл хүндэтгэсэн хэлбэр ажиглагдсан юмнууд ирж байгаан сэтгэлийг маань үнэхээр эмзэглүүлэв. Ямар “Эрэгтэйчүүдийн хайрыг хөрөхөд хүргэдэг 15 алдаа” гээд л юм надруу явуулж байх жишээтэй. Яагаад би заавал бусдад таалагдахын тулд тэдний таалагддаг зүйлд нийцсэн зан характер, тэнэг stereotype нийцсэн үйлдэл гаргах ёстой вэ?-ээс авахуулаад асуудал гарч байгаа юм. Тиймээс эвтэйхэнээр ахыгаа гомдоохгүйгээр боловсноор үүнээс нь зайгаа барихаа бодож байгаа юм. Тиймээс энэ бас миний олж авч, өөртөө төлөвшүүлж байгаа маш гоё зан гэж бодож байгаа. Мэдээж миний ах миний мууг үзэхгээгүй нь тодорхой зүгээр л тэрийгээ илэрхийлж байгаа арга барил нь өөрөө буруу байгаа юм. Үүнээс авахуулаад өөртөө хэл зааг энэ бол болно, энэ бол болохгүй гэдэг хэл зааг гаргаж байгаа юм. Энэ бол шууд өөрөө өөрийгөө хүндэлэх, өөрөө өөрийнхөө дотоод хүнийг хамгаалах зориг гэж боддог. Тиймээс миний дотоод хүнийг гомдоосон, хэл заагийг маань давсан хүмүүст үнэн шударга үгийг хэлэх нь зүйтэй гэдэгт итгэж байгаа. Энэ амьдралд бид атгаг санаатай, хүнийг ашиглах гэж байгаа токсик хүмүүсийг эртхэн илрүүлээд амьдралаасаа цэвэрлэсэн нь зүйтэй.</p><p>За тэгээд бусдаар тайван даа, амьдралын эгэл бор хоногууд минь үргэлжилж л байна.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=11bf33a7462d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>