<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by NotPerfectionBlog on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by NotPerfectionBlog on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@zzeynepasude?source=rss-18885fd5b190------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*oXP_Pwq3zdj6ronER9rpvw.jpeg</url>
            <title>Stories by NotPerfectionBlog on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@zzeynepasude?source=rss-18885fd5b190------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 20:27:18 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@zzeynepasude/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[DİPLERDE GEZEN MODUNU YÜKSELTMEN İÇİN 5 ÖNERİ!(Her yerde olmayan tavsiyeler için tık tık)]]></title>
            <link>https://medium.com/@zzeynepasude/di%CC%87plerde-gezen-modunu-y%C3%BCkseltmen-i%CC%87%C3%A7i%CC%87n-5-%C3%B6neri%CC%87-her-yerde-olmayan-tavsiyeler-i%C3%A7in-t%C4%B1k-t%C4%B1k-e1d444703509?source=rss-18885fd5b190------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e1d444703509</guid>
            <category><![CDATA[emotions]]></category>
            <category><![CDATA[tips]]></category>
            <category><![CDATA[self-worth]]></category>
            <category><![CDATA[feeling-better]]></category>
            <category><![CDATA[feeling-good]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[NotPerfectionBlog]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 12 Jul 2020 13:34:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-07-12T13:34:51.434Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*thMvuNm-d61qB3EljgulKQ.jpeg" /></figure><p>Biliyorum,biliyorum.Başlığa bakınca şaşıp kaldın.Aslına bakarsan ben de biraz yadırgamadım değil.Şu ana kadar seninle paylaştığım yazılar iyi hissetmenin ve hissettirmenin biraz dışındaydı.Şu an beni biraz daha yakından tanıdığını hissediyorum o yüzden senin de bildiğin gibi modum beş saniye çok iyiyse diğer<em> beş yüz</em> saniye diplerde seyredebiliyor.Ve aslında böyle zamanlarda duygularını kapatmayı deneyen ve hemen modunu yükseltmeye çalışanlardan değilim,bunu da savunmam.Ama biliyorum ki duygularımızı rahatça hissetmeye vaktimizin olmadığı zamanlar oluyor.Önemli bir toplantının ya da yetişmesi gereken ödevlerin olduğu zamanlar gibi.Belki de en yakın arkadaşının doğumgünü geldi ve acilen tüm gün sürecek kutlamalara hazır hissetmelisin.<strong><em>Her neyse,</em></strong>şimdi seninle benim günümü güzelleştiren ve daha iyi hissettiren ritüelimi paylaşıyorum.Merak etme,derin bir nefes al ya da uzun bir yürüyüşe çık gibi klasik maddelerle vaktini boşa harcamayacağım.Ancak şunu da belirtmeliyim ki yılları eskitmiş en klasik tavsiyeler bende çoğu zaman en çok işe yarayanlar olmuştur.Onları zaten bildiğini varsayarak listeme başlıyorum:</p><p><strong><em>1.SPONTANE BİR ŞEYLER YAPIN</em></strong></p><p>Hayatta <em>7’den 70’e</em> herkesten duyduğumuz bir öğüt varsa o da planlı olun,çok iyi düşündükten sonra hareket edin bla bla bla. Tabiki planlı olmanın ve ihtiyatlı davranmanın hepimiz çok yararını görüyoruz.Bununla birlikte,böyle zamanlarda normalde yapacağınızı düşünmediğiniz ya da sürekli ertelediğiniz bir aktiviteyi <strong><em>ilk aklınıza geldiği anda,direkt,şimdi,yataktan fırlayarak</em></strong> yapmayı deneyin.Favori anlarımdan bazıları kendiliğimden spontane bir şekilde yaptığım seçimleri içeriyor.Hepimiz arada sırada rutini bırakmayı ve heyecan veren plansız şeyler yapmayı öğrenmeliyiz.</p><p><strong><em>2.SADECE 3 DAKİKA DANS ET</em></strong></p><p>Saatlerce boş duvara bakmayı tercih ettiğinizi duyar gibiyim.Ben de buralardan geçtim,biliyorum.Sana koşuya çıkmalı ya da uzun yoga seansları yapmalısın demiyorum(eğer bunları yapacak motivasyonun varsa hemen bir spor ayakkabısı kap ve kendini dışarı at,kendinle gurur duyacaksın).Senden istediğim tek şey 3 dakikan.YouTube arama yerine en sevdiğin yüksek tempolu şarkını yazıp sonuna “dance workout” kelimelerini eklemen ve işte karşında!En hoşuna gideceğini düşündüğün videoya tıkla,yüzüne büyük bir gülümseme koy ve dansına başla.Tüm sahne senin!Sadece bir şans ver ,emin ol bayılacaksııınnJ</p><p>İşte benden sana bir öneri:</p><p><a href="https://www.youtube.com/watch?v=NeRZ_tdD8KM">https://www.youtube.com/watch?v=NeRZ_tdD8KM</a> (Gözünü devirme ve hemen dansına başla:)</p><p><strong><em>3.YARATICI BİR AKTİVEYLE UĞRAŞ</em></strong></p><p>Benim için karakalem çizimleri ya da boş bir tuvali renklendirmek bunlardan bazıları.Normalde çok da tercih etmeyeceğim,yapmak için uzun zaman gerektiren bu aktiviteleri kendimi kötü hissettiğim zamanlarda kulaklığımı kapıp temposu yüksek şarkıları dinlerken yapıyorum.Pinterest’te binlerce örnek arasından en hoşuma giden çizimi önüme koyup yapmaya çalışıyorum.Başlarda ben nasıl becereceğim bunu diye düşünsem de kafamı koyup çizmeye devam ettikçe bir bakıyorum ki saatler geçmiş ve aklım tamamen dağılmış.Eh,hakkımı da yemeyeyim bazen sonucunda çıkan çizimlerime ben bile şaşırıyorum ;)</p><p>Eğer boyamak ya da çizmek çok da aklına yatmadıysa bahçeyle uğraşmak,örgü örmeyi denemek ya da odanı tekrar dekore etmek gibi yaratıcı tarafını öne çıkaran aktiviteler,her zaman zihnini düşüncelerden arındırmana ve odağını başka bir yöne çekmene yardımcı olur.</p><p><strong><em>4.BEBEKLERLE YA DA EVCİL HAYVANINLA VAKİT GEÇİR</em></strong></p><p>Bebek kuzenimle vakit geçirdiğimde her zaman yüzümde büyük bir gülümsemeyle ayrılırım.Şu an bir evcil hayvanım yok maalesef ama bahçemize gelen kedilerle de vakit geçirmek kesinlikle modumu yükseltiyor. Beni anlamamalarına rağmen beni dinlediklerini hissedip uzun uzun konuşurum onlarla ve konuştukça da sanki kötü hissetmeme sebep olan düşünceler benden çıkıp havaya karışır.</p><p>Hatırlamak da fayda var:Her neyi problem olarak görüyorsak onu sahiplenmeyi bırakmamız gerekli.Çünkü ben o problem değilim.Ben kötü hislerim değilim.Beni hissettiklerim tanımlamaz.Duygularına sebep olan düşüncelerini fark et.Onlar sadece bir düşünce.Her düşüncenin gerçeği yansıtmadığını hatırla ve kendine “Bu aklımda dolaşan düşünceler gerçekten gerçeği yansıtıyor mu yoksa kafamda kurduğum illüzyonun bir parçası mı?” diye sor.Cevabını ikimiz de biliyoruz.</p><p><strong><em>5.MEDİUM’A YAZ VE İNSANLARLA PAYLAŞ!<br> </em></strong>Evet,şu an benim yaptığımın aynısını sana öneriyorum.Medium gibi onlarca yazılarını paylaşacağın siteler var.Sana en uygun olanını seç ve yazmaya başla.Ne yazdığının ya da yazım kurallarının bir önemi yok sadece içine dön,nasıl hissettiğine bak ve en yakın arkadaşına anlatır gibi yazmaya başla.Tabiki günlüğüne ya da boş bir kağıda da duygularını aktarabilirsin ama tamamen sana ait yeni bir blog sayfası oluşturup hislerini paylaşmaya başlamak çok heyecan verici bir olay ve iyi hissetmek için mükemmel bir yol.Yazdıklarını yayınlamak zorunda da değilsin ama olur da yayınlarsan lütfen bu yazımın yorumlarında kendini göster ki ben de yaşadıklarına ortak olabileyim.Kim bilebilir belki ikimizin dostluğunun başlangıcı bu sayede olur!</p><p>Bu maddeler kendimi kötü hissettiğimde yapmayı sevdiğim ve bende kesinlikle işe yarayan ritüelimin bir parçası.Yapmanı tavsiye ettiğim önerilerin yanında bende asla işe yaramayan ve hatta daha da modumu düşüren şeyler ise;Tüm gün yatakta yatıp dram dolu diziler izlemek,bir kutu dondurma ve yanında çokça abur cubur ile bedenime değersiz davranmak,etrafımda olan herkese dertlerimi anlatıp şikayette bulunmak.Sonuncusu sadece benim değil tüm sevdiklerimin de gününün kötü geçmesine sebep oluyor :))</p><p>Peki senin modunu yükseltmek için yaptıkların neler?Ya da neyi yapmak seni kötü hissettirir?Eminim ki bana vereceğin tavsiyelerin vardır. Yorumlarını dört gözle bekliyorum.Bir sonraki yazıma dek,kendine çok iyi bak!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e1d444703509" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ne de Güzel Sevilmedik!]]></title>
            <link>https://medium.com/@zzeynepasude/ne-de-g%C3%BCzel-sevilmedik-23cc35ff7b4b?source=rss-18885fd5b190------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/23cc35ff7b4b</guid>
            <category><![CDATA[hopelessness]]></category>
            <category><![CDATA[loneliness]]></category>
            <category><![CDATA[emotions]]></category>
            <category><![CDATA[hope]]></category>
            <category><![CDATA[yalnızlık]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[NotPerfectionBlog]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 10 Jul 2020 18:44:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-07-10T18:44:21.699Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ne de Güzel Sevilmedik!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DtYbIw7Vhq-3efuFlg1aWg.jpeg" /></figure><p>(<a href="https://www.youtube.com/watch?v=nIjVuRTm-dc"> https://www.youtube.com/watch?v=nIjVuRTm-dc</a> )</p><p>Ne de Güzel Sevilmedik!</p><p>Kimse inkar etmesin etmeye de çalışmasın.Böyle diyorum çünkü ben de çok yaptım bunu ordan biliyorum.Sevilmedik.Nokta.</p><p>Çok bekledim.Yeni doğmuş bebeğin annesini beklediği gibi.Oruç tutan birinin iftarı beklediği gibi.Mahkumun tahliye gününü beklediği gibi.Damağını kurutan uzun bir koşu sonrası içilecek ilk yudum suyu bekler gibi bekledim.Olmadı.Ha şimdi oluyor yok asıl şimdi diye diye yıllarım geçti.Hatta şimdi bi saysam on yıl olmuştur.Belki daha da fazlası ama saymaya da korkuyorum işte.Geçenlerde bir yazı okudum,belki sen de denk gelmişsindir,”Seçilen yalnızlık olgunlaştırır;zorunda bırakılan ise boğar insanı” diye.Bir insanın kendi için boğuldum demesi sana ne anlatır bilmem ama boğuldum.Gözyaşlarımın içinde,çığlıklarımın içinde,yalnızlığımda boğuldum.İronik olan da ne biliyor musun,sözcüklerimle de sesim çıkmadı.Kelimelerim daha da yalnızlaştırdı beni. Konuştum ama duyulmadım.Ya da beni duydular ama üstüne alınmadı kimse.Derdinin üzerine bir de benimkisini eklemek istemedi,bilmiyorum.</p><p>Sen de hiç benim gibi hissettin mi merak ediyorum.Senin de tek dostun ağladığında kafanı koyduğun duvar oldu mu benim gibi?Ya da hiç yanında biri varmış gibi konuştuğun,güldüğün biri oldu mu senin de?Etrafında “dostların”,”ailen” olmasına rağmen yalnız hissetmemek için hayali birinle sohbet ettin mi hiç?Öyle bir sohbet ki bu başı hep farklı başlıyor,her gün için anlatacağın şeyler farklı,her anki sen farklısın sonuçta.Ama hep aynı biter konuşmalarımızın sonu.Sözcükler dökülürken dudaklarımdan,öyle bi zaman gelir ki artık karşımda biri varmış gibi yapmak zor gelir.Sürdürmeye çalışırım her defasında daha fazla görmek için zorlarım kendimi.Zorladıkça da artık sesim çıkmamaya başlar,içimden fısıldarım sadece.Sulugözlülük işte,gözüm de yaşarır hep.En sonuna doğru hayal gücümün,kabul etmek istemem hiç gideceğini.O yüzden sarılır gibi kollarımı açarım ona doğru.O zaten sarılmama hazır ve isteklidir hep.Sarılırım ve hasta olduğumu düşüneceksin belki ama hissederim sıcaklığını.Nefesini boynumda veriyormuş gibi düşünürüm.Bana sen yetersin diyorum hep içimden.Belki sadece kafamda kurduğum bir hayalsin ama bana sen yetersin.Ben hissediyorum.Ben anlatıyorum.Ben öpüyorum.Bu hissettirdiğin heyecan ve de sevildiğimin hissi bana yeter artık başkasını istemiyorum diyorum ona da kendime de.Ama yine her seferinde,içimden çok derinden bir yerden keşke gerçek olsan diyorum.Bunu şu an yazıyor olmak hatta çok küçük harflerle düşünmek bile kendimi açgözlü hissettiriyor.</p><p>İşte geldiğim durum bu.Hayatımda birini istemek çaresizce,açgözlülük mü?Memnuniyetsizlik mi hayatımdan?Ama ya gerçekten çok beklemişsem bu hiç mi bir şey ifade etmiyor?Eğer bir bekleme sırası olsaydı sevilmek için listeyi sayısız kere sondan başa dolaşmışımdır ben.Yaşım büyük değil öyle çok ama bir de bana sorsan yalnızlığın nasıl da yavaş döndürdüğünü dünyayı,geçmediğini zamanın,akmadığının dakikaların.</p><p>Ve de umut..Bu hissettiklerimin bir düşmanı varsa eğer o da umudun ta kendisi.Öyle bir his ki bu haftalarca yalnızlığımı kabul etmek için uğraşıyorum tam alışacakken beliriveriyor yüreğimde.Gelecek diyor bana,o biri gelecek diyor.Hayal ettiğin insanından bile daha çok sevecek seni diyor.Her halinde seni sen olduğun için sevecek o birini bekle çünkü yolda diyor bana.Yüreğimin içindeki umudu duymamaya çalışmak,kesip atmaya çalışmak ne kadar acı tahmin edebilir misin?Ben ki bu hisleri kaç yüz kere yaşadım ama işte kaleme dökerken bile elim titriyor hala.</p><p>Gecenin bir vakti ben bunları yazarken.Bu sefer gözyaşlarım akmadı ben de onun yerine yazayım dedim. İşte bir gün daha bitti,yarının güneşi doğmaya başladı.Ve yalnızlığımla ben başbaşayız.Yine,yeniden.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=23cc35ff7b4b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Güçsüz Değilsin.]]></title>
            <link>https://medium.com/@zzeynepasude/g%C3%BC%C3%A7s%C3%BCz-de%C4%9Filsin-40c12a683513?source=rss-18885fd5b190------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/40c12a683513</guid>
            <category><![CDATA[self-awareness]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[özgüven]]></category>
            <category><![CDATA[kendini-sevmek]]></category>
            <category><![CDATA[duygular]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[NotPerfectionBlog]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 31 May 2020 11:27:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-05-31T11:27:02.412Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Belki instagramdan,belki izlediğin bir dizinin karakterinden,belki öğretmeninden,belki en yakın arkadaşından belki de ailendeki bir insandan.</p><p>Hep daha güçsüz olduğumuzu düşünmedik mi?</p><p>Nasıl oldu da bunu başardı?</p><p>Ailesi paramparça oldu o hala mutlu olabiliyor,</p><p>Kolunu kaybetti ama çok başarılı tablolar yapmaya devam ediyor,</p><p>3.kez kansere yakalandı ve 30 kere yakalansa da yeneceğini söylüyor inanarak.</p><p>Ben onun yerinde olsam hayatta yapamazdım.</p><p>Hayat bir şekilde bizi farklı durumlara sokar,farklı deneyimler kazandırır.Herkes farklı hikayelerin başkahramanı olur,sanırım bazen de figüranı.Böylece tüm hayatımız bir bölümlük hikaye haline gelir.Hayatımızdaki insanların da bölümleriyle bir kitap oluveririz.Yaşanmış çokça hayat,yazılmış çokça kitaptır da aslında.Duyduğumuz hikayeler,kendimize ait olana kıyasla daha keyif verici olabilir.Ya da tam tersi daha trajedik.Daha trajedik o olayın kahramanı değilsek eğer,orada olmanın nasıl bir his olduğunu bilemeyiz.O hikayeyi anca okuyabilirim,dinleyebilirim,anlatabilirim ama yaşayamam.Sen de yaşayamazsın.Empati yeteneğinin ne kadar gelişmiş olduğu umrumda değil.Hiç kimse bir başkasının sırtındaki yükün ağırlığını bilemez.O yükün yaşattığı duyguları kalbinde hissedemez kimse.</p><p>Bana sorarsan hissetmeyelim de.Bizim şu anki hikayemizde yolculuk her nereye götürüyorsa bizi,ne hissediyor ya da hissettiklerimiz hangi duyguyu açığa çıkarıyorsa onları yaşıyoruz hatta bazen de o hislere <em>rağmen </em>yaşıyoruz.Yolculuk yaparken başıma gelenleri bilirim ben.Arabamın tekerleği patladıysa nasıl şişirebileceğimi öğrenirim.Rüzgar çok sert estiyse penceremi kapatmayı.Güneş bir anda açıp da yakmadıysa tenimi,bilmemem normal güneş kremi sürmeyi.Bilmiyor olmam öğrenmem gerektiği anlamına gelmiyor.Bilmiyor olmam anlamayacağım anlamına gelmiyor.Bilmiyor olmam yapamayacak güçte olduğumu göstermiyor.Eğer zaman akar da bir gün güneş açarsa bana da,işte o zaman zorluğuyla yüzleşirim ve öğrenirim baş etmeyi.Belki ben krem sürmem,şapka takarak baş ederim belki de hiç edemem.Belki de hiç başıma gelmez ve sadece anlamaya çalışmakla yetinirim.</p><p>Ama bunların hiçbiri benim güçsüz olduğumu gösteremez bana.İnsanların görmek istediğimiz taraflarını görürüz hep.Sen yanındakinin baş etmeyi öğrendiği şeyi görüp ne kadar güçlü olduğunu düşünüyorsan,bu aslında senin onu öyle görmeyi <em>seçtiğini </em>gösterir.Bu senin güzel bakmandan kaynaklanır aslında.Kendine de aynı gözle bakmayı seçtiğinde kendinin de güçlü bir kahraman olduğunu göreceksin.Kendi hakkını kendin verebileceksin böylece.Benimle beraber tekrar et:</p><p><em>Benim yolculuğum benim gücüm,</em></p><p><em>Benim yolculuğum benim gücüm,</em></p><p><em>Yolculuğumda beni ileri götüren güç,benim.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=40c12a683513" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Healing Memories]]></title>
            <link>https://medium.com/@zzeynepasude/healing-memories-a48d551cd049?source=rss-18885fd5b190------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a48d551cd049</guid>
            <category><![CDATA[emotions]]></category>
            <category><![CDATA[quarantine]]></category>
            <category><![CDATA[feelings]]></category>
            <category><![CDATA[self-love]]></category>
            <category><![CDATA[healing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[NotPerfectionBlog]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 May 2020 18:31:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-05-22T18:31:44.683Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Article №1 :I ate chips today.</p><p>I fucking don’t know what I do.</p><p>I ate chips.A lot.I keep eating what I shouldn’t eat.From the beginning of quarantine I try to loose fucking weight.But I am where I started.And I ate chips.A lot.</p><p>What I learn from this proccess?I was in home all day long and what did I do?Did I try at least?</p><p>I bought planner with big hopes.But I’am still first page in it. I have tasks that are not marked for 2 months.</p><p>In the middle of what I am doing, thoughts suddenly catch my mind.I remember past and I start to feel anger,jealosy,guilty and my eyes are filling.</p><p>I’m starting to get angry at my mom.</p><p>at my cousins.</p><p>at my friends.</p><p>at boys when I used to love.</p><p>at myself. The anger I feel for myself is so huge that I hit myself while crying. Even the pain I feel when I hit my head hard is sometimes the reason for this anger.</p><p>And I eat chips today.A lot.</p><p>I want to learn about self love,</p><p>I want to learn how to stop blocking fuckin* myself.</p><p>I want to learn what I need to learn.</p><p>And it drives me crazy that I didn’t feel the things I should have felt during this whole proccess.As I try to find my way,I go back to where I started as if I was in a maze.Can I ever get out this circle and heal?</p><p>As you read,this article does not contain positive stuffs.</p><p>It is full of pessimism,anger and the word of fuck.But also this is me.What you read are my internal conflicts,those that cause me to cry for hours.Maybe your experiences have nothing to do with mine but I know that you feel what I felt.Your heart is familiar with my feelings.Your feelings.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a48d551cd049" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>