<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[dunyakadaryolumuzvar - Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Dünya Kadar Yolumuz Var . Gezi, anı, seyahat. - Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar?source=rss----946377f76a3f---4</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/proxy/1*TGH72Nnw24QL3iV9IOm4VA.png</url>
            <title>dunyakadaryolumuzvar - Medium</title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar?source=rss----946377f76a3f---4</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 08:21:56 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/feed/dunyakadaryolumuzvar" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Güzeldere Güzeldir — 2014]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/g%C3%BCzeldere-g%C3%BCzeldir-2014-c27c8b5a3cd0?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c27c8b5a3cd0</guid>
            <category><![CDATA[waterfall]]></category>
            <category><![CDATA[güzeldere]]></category>
            <category><![CDATA[camping]]></category>
            <category><![CDATA[şelale]]></category>
            <category><![CDATA[düzce]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Fırat Dumanay]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Jul 2018 10:53:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-05T06:52:06.739Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ne vakit yağmur yağsa Güzeldere aklıma düşer. Gittiğimizde otlar yemyeşildi, yazın son zamanları da olsa sıcaklık yeterince yüksekti. İstanbul’a yakın olsun, tesis olsun ama kalabalık olmasın, sıcaklardan biraz bunaldık yayla olsun ama çok da serin olmasın diye diye eldeki seçenekler yavaş yavaş azaldı. 2014&#39;ün bir bayram günü düştük yola.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/1*-nTqgI_fjoilAtCkLKYkDw.jpeg" /></figure><p>İstanbul Anadolu yakasından yaklaşık 3 saatlik bir yolculuk ile Düzce’nin Gölyaka ilçesine vardık. Esasında kamp için birkaç alternatifimiz vardı, Pürenli, Balıklı, Derebalık gibi yaylalara ulaşım Gölyaka’dan olduğu için biz de teker teker gezelim bakalım en beğendiğimize atarız kampı diye kararlaştırmış olsak da Güzeldere’yi gördükten sonra diğerlerine gitmekten vazgeçtik. Vazgeçtik çünkü Güzeldere çok güzeldi demek isterdim ama biraz üşendik biraz da yorulduk. Maksat doğada olalım; orman olsun su olsun dedik Güzeldere’de karar kıldık.</p><p>Güzeldere Şelalesi Tabiat Parkı girişinde hayli büyük bir açık alan var ve tabi bu açık alan güzel havalarda pek çok piknikçiye ev sahipliği yapmakta. Doğru mu yaptık diye düşünürken şelaleyi görelim de olmadı gideriz dedik. Doğada doğaçlama eğer fazla risk almıyorsanız genellikle sizi memnun ediyor. Şelaleyi gördüğümüzde güzelliği karşısında kendimizi kaybedemedik, küçük bir şelale işte.</p><p>Tabi şelale işte dediğime bakmayın, yeşilin her tonu etrafınızı sarmışken suyun gürül gürül kayalıkların üstünden akışı, sonra bir anda hareketsiz kalıp küçük bir gölette dinlenmesi; izlerken binbir yaşam metaforu ile zihninizde dallanıp budaklanırken bir anda aslında hiçbir şey düşünmediğinizi farkediyor olmak. Bunların tamamının şelaleyi ilk gördüğünüz birkaç saniyede olup bitmesi.</p><p><em>Tüm doğa olayları gibi şelale de olağan olduğu kadar olağanüstüdür.</em></p><p>Döndüğümüzde piknikçilerden eser yok, tüm tabiat bize kalmış bir de iki görevliye. Onların keyfi yerinde geldiğimizde de tavla oynuyorlardı, şelaleyi görüp geri döndüğümüzde de.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*U3vuDB4LjAmwlhwqKfaKww.jpeg" /></figure><p>Hava yavaş yavaş kararırken buz gibi biraları yudumlayıp mangalın başına geçtik. Yedik içtik, hava karardığında zifiri karanlıkta kurt mu çakal mı tabi biz şehir çocukları için ayırt etmesi hayli zor olan bir takım köpekgillerin sesi vardı.</p><p>Doğada sadece doğanın sesi ile kalmak keyif vermesine veriyor fakat insana ne denli korunmaya muhtaç ve doğa karşısında ne denli güçsüz olduğunu hatırlatıyor. Bizim gibi kamp yapmayı sevmesine rağmen bu işlerden pek de anlamayanlar için keyifli bir huzursuzluk hali. Huzursuz ama hayli keyifli.</p><p>Derken yaşadığım yoğun yağışa denk geliyoruz, yıldızları seyrederken birden bire sağanak dolu altında kalıyoruz. Ellerimiz çökmesin diye altından desteklediğimiz tenteyi kurtarma mücadelesinde tentenin üstüne yağan doludan yaralanıyor. Şaka değil baya baya morardı eller. Bize saatler gibi gelen takribi 10 dakika sonra sağanak yerine güzel bir yaz yağmuruna bırakıyor.</p><p>Yağmur tenteye şefkatle düşerken biz de uyuyakalıyoruz.</p><p>Sabah erkenden kalktığımızda <em>here comes the sun</em> çalıyor bünyelerimizde, doğada yeni bir güne uyanmanın keyfi hiçbir şeye benzemiyor.</p><p>Nereye gittiğimizin pek bir önemi yok aslında ne keşfettiğimizin ve kiminle keşfettiğimiz mutlu ediyor insanı.</p><p>Güzeldere; piknikten bozma bir kamp için ideal. Yakın, sakin ve güzel.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c27c8b5a3cd0" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/g%C3%BCzeldere-g%C3%BCzeldir-2014-c27c8b5a3cd0">Güzeldere Güzeldir — 2014</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Parkin içindeki özgür şehir; Kiev]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/parkin-i%CC%87%C3%A7i%CC%87ndeki%CC%87-%C3%B6zg%C3%BCr-%C5%9Fehi%CC%87r-ki%CC%87ev-c892df551956?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c892df551956</guid>
            <category><![CDATA[discovery]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <category><![CDATA[ukraine]]></category>
            <category><![CDATA[kiev]]></category>
            <category><![CDATA[wanderlust]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Faruk Eyüpoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 Nov 2017 12:58:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-20T14:31:35.453Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>Parkın İçindeki Özgür Şehir; Kiev</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/682/1*hGoypPPBY8edlGZkMxvJ3g.jpeg" /></figure><p>Geçmişi 5.yy’a kadar uzanan eski bir yerleşim yeri Kiev. Anlatıya göre 4 kardeş kurmuşlar bu şehri ve kiev şehrinin ismi kardeşlerin en büyüğü olan Kyiv’den gelmekte. Sovyetler Birliği döneminde de Moskova ve St. Pettersburg’dan sonra 3. büyük ve önemli kent olarak varlığını devam ettirmiş ve Ukrayna Bağımsızlığını ilan ettiğinde de başkent ilan edilmiş.</p><p>Borispol Havaalanı şehrin yaklaşık 40 km dışında olup şehre metro, otobüs ve taksi ile ulaşım mevcuttur. Metro ve otobüs kullanmayacaklar için yerel taksiler ile yolculuk pahalı olduğundan UBER’e bağlı araçlar ile yolculuk yapılması daha ucuz olacaktır. Biz kasım ayında gittiğimizden havaalanında epey bulutlu ve puslu bir hava ile karşılaştık. Havaalanından şehir merkezine giderken en fazla dikkatimizi çeken şey şehrin yeşil görünümü idi. Goethe’nin şehir ile alakalı; <strong>“İçinde parklar olan şehirler gördüm ama parkın içinde şehri ilk kez görüyorum.”</strong> Şeklinde tezahür eden sözlerini doğrularcasına her yer yeşil orman örtüsü ve parklar ile kaplı. Bir başka dikkat çeken ayrıntı da ağır Komünist rejimin komün yaşamı öne alan büyük ve gösterişsiz, banliyö boyunca uzayan ve hali hazırda yıkılmaya yüz tutmuş binaları.</p><p>Şehir Avrupa’nın 4.büyük nehri olan Dinyeper Nehri’nin hemen kıyısına kurulmuş. İstanbul Boğazı’nda yeşil örtünün günden güne azaldığı düşünüldüğünde Dinyeper Nehri ve arka fondaki yeşil görüntüsüyle şehir Orta Çağ görüntüsünü muhafaza etmiş durumda.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/730/1*d087v98TDZmqytk0CaV0hA.jpeg" /></figure><p>Konaklama olarak merkezde çok sayıda otel olmasına rağmen biz tercihimizi yine Maidan Nezalezhnosti’de bulunan ve geceliği 35 USD olan apart evlerden yana kullandık. Gezilecek yerlerin büyük bölümü bu bölgeye yürüme mesafesinde olduğundan konum olarak bu durum bizi rahatlattı. Kiev denilince ilk gezilip anlatılması gereken yerin Maidan Nezalezhnosti olduğunu da daha ilk gün valizlerle oraya düştüğümüzde anladık. Meydan, 91 SSCB’den ayrılma sürecine ve 04 Turuncu Devrimine ev sahipliği yapan devrimci bir ruha sahip. Meydan’da büyük puntolarla yazılı; “Freedom is our religion” yazısı da bu ruha paralel olarak her gün oradan gelip geçen insanlara Özgürlük Heykeli ile birlikte selam durmakta.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WtCIhTMs1TkbgMXjcpP9wg.jpeg" /></figure><p>Kiev’in en ünlü caddesi Kreşatik Caddesi (Khreshchatyk Street) de Meydanı ortadan ikiye bölmekte. Kreşatik Caddesi etrafında 17.-18. yy.’dan kalma şık ve kasvetli binaları, geniş yol ve kaldırımları, güzel kafe ve restoranları ve güzel kızları ile yürümekten hiçbir zaman sıkılmayacağınız bir yer. Hafta sonları ve tatillerde bu cadde araç trafiğine kapatılarak adeta bir panayır yerine çevrilmekte. Her yerde sokak müzisyenleri, dans eden çiftler, hediyelik eşya satan satıcılar ve sokak ışıklarıyla adeta bir cümbüş havası hakim olmakta. Meydanın yer altında da Globus denilen içerisinde güzel restoranların da olduğu bir alışveriş merkezi bulunmakta.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xvMbowPAZ9UnRYg4DPE4Xw.jpeg" /></figure><p>2.Dünya Savaşına ait tankların, uçakların, bombaların ve askerlere ait eşyaların sergilendiği Büyük Vatanseverlik Savaşı Müzesi ve Nazi-Sovyet Savaşında hayatını kaybeden 7 milyondan fazla Ukraynalı Asker anısına dikilen Mother Motherland heykeli genel bir kompleks halinde meydana araçla 10 dakika mesafede bulunmakta.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LzV6TnUT3g5Z073AGRDqlw.jpeg" /></figure><p>Yine gezilip görülmesi gereken yerlerden bir tanesi de St. Sophia Kilisesidir. Bu kilisenin isim babası İstanbul’daki Ayasofya’dır. Eski bir sokak olan Andrevski Yokuşu sağlı sollu Ukrayna’ya özgü hediyelik eşyalar satılan tarihi ve güzel bir yer olup Andrevski Kilisesi’nin silueti çok şıktır.</p><p>Ukrayna mutfağıyla alakalı benim deneyimlediğim ilk şey geleneksel çorbamız dedikleri Borsch çorbasıydı. Sebzeli ve biraz ekşi bir tadı olan kırmızı renkli bir çorba. Bunun haricinde Kievski denilen şinitzeli andıran tavuklu yemekleri de fena değildi. Biz et ile alakalı biraz hassas olduğumuzdan Meydan’da bulunan Gürcistan Restoranında Haçapuri denilen peynirli yumurtalı pide ile daha çok günlerimizi geçirdik.</p><p>Kiev gece hayatıyla da ünlü bir şehir olduğundan bu hususta da birkaç kelam etmek gerekir. Meydana yakın olmak isteyenler hemen Kreşatik Caddesi’nin bitiminde Arena City denilen ve gerçekten bir Arena şeklinde dizayn edilmiş olan, içerisinde publardan, gece kulüplerine, striptiz barlardan, kafelere kadar birçok seçenek barındıran yerlerde eğlenebilirler. Bunun haricinde benim deneyimlediğim iki mekanı da anlatmam gerekir. Birisi yine Meydan’da Khreschatyk City Center Hotel yanında hizmet veren Buddha bar. Mekanda eğer locada oturacaksanız ki biz öyle yaptık depozitolu tarife uyguluyorlar ve biz 4 kişi toplamda 3.000 Grivna-yaklaşık 400,00-TL- olan depozitoyu içki ile dolduramadık ve çıkışta bize 1 şişe şarap ikram ettiler. Diğer gittiğimiz mekan ise Caribbean Clup. Şahsen ben kendimi bu mekanda daha rahat hissettim. Daha kalabalık olmasına rağmen daha genç insanların geldiği ve latin müziklerinin ağırlıkta olduğu bir yer. Cumartesi gecesi olması sebebiyle mekan tıklım tıklım doluydu ve sanırım tüm Ukrayna gece kulüplerinde olduğu gibi içeride kadın hakimiyeti ağırlıktaydı. İçki fiyatları ise Türkiye’dekilerini aratmayacak kadar ucuzdu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*hY6DotkTmUTEZaP3Sr0PuA.jpeg" /></figure><p>Kiev ve sosyal yaşam ile alakalı birkaç gözlemimi de burada anlatmak istiyorum. Kaldığım 4 gün içerisinde en ufak bir nezaketsizliğe bile denk gelmedim. Trafikte egemen olan taraf yayalar ve araçlar son derece saygılı. İnsanlar rahat ve herkes kendi işine bakmakta. İnsanların aylık kazancı az olmasına rağmen herkes iş ve eğlence hayatını ayırmayı başarmış ve bu sayede az parayla son derece mutlu görünüyorlar. Öğlen Kreşatik caddesinde gördüğünüz soğuk bir kızı akşam gece kulübünde olanca ihtişamı ve ateşi ile gördüğünüzde sakına şaşırmayın. Evet kadınları güzel. Kreşatik caddesinde yürürken kendinizi bir an güzellik yarışmasında jüri olarak hayal edebilirsiniz. Genç nüfus hariç İngilizce bilme oranı az. Google translate sağolsun.</p><p>Bu yazı Kiev’in ancak çok kısa bir özeti olabilir. Zira şehir ile alakalı gidilebilecek yerler ve anlatılabilecek daha birçok şey var. Kim bilir belki bir gün başka bir yazının konusu olur.</p><p>Umarım…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c892df551956" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/parkin-i%CC%87%C3%A7i%CC%87ndeki%CC%87-%C3%B6zg%C3%BCr-%C5%9Fehi%CC%87r-ki%CC%87ev-c892df551956">Parkin içindeki özgür şehir; Kiev</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Karayolu ile Yunanistan]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/karayolu-ile-yunanistan-f9de0899cb0a?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f9de0899cb0a</guid>
            <category><![CDATA[karayolu-i̇le-yunanistan]]></category>
            <category><![CDATA[yunanistan-gezisi]]></category>
            <category><![CDATA[i̇psala]]></category>
            <category><![CDATA[kuzey-yunanistan]]></category>
            <category><![CDATA[yunanistan]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Fırat Dumanay]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 15 May 2017 12:22:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-05-15T12:28:57.837Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*tglINy7V3FEnXau7HteMOg.jpeg" /></figure><p>Yaz geliyor; istikamet her zaman olduğu gibi Yunanistan. Ege sahillerinden feribot ile ulaşım mümkün olmakla birlikte karayolu ile de kuzey ege sahillerine gitmek de bir seçenek.</p><p>Öncelikle bu seyahat için size ne gerekli olacak bunların üzerinden geçelim. Karayolu ile Yunanistan seyahati için Schengen Vizesi kesinlikle gereklidir. Yunan adalarının bazılarında uygulanan kapıda vize uygulaması karayolu ile yapacağınız yolculukta mümkün değil maalesef. Kalacağınız süre ile uyumlu Schengen vizesi olması gerekiyor. Vize alırken; genellikle uçak rezervasyonu talep edildiğinden ve uçak biletiniz olmadığından; vize talep mektubunda araç ile seyahat edeceğinizi belirtmeli ve aracın ruhsat fotokopisini de vize başvuru evraklarınıza eklemelisiniz.</p><p>Vizeyi aldınız; yolculuk edecek olduğunuz araç sizin değil ise aracın ruhsat sahibinden vekaletname almanız gerekiyor. Vekaletnamede aracın plakası belirtilerek araç sahibi tarafından aracın yurt dışında tarafınızca kullanılabileceğine ilişkin bilgilerin yer alması gerekiyor.</p><p>Araç sizin olsun olmasın, yurt dışında geçerli araç sigortası yaptırmanız gerekiyor. Yeşilkart diye geçen sigorta <a href="http://www.turing.org.tr/">turing</a> ofislerinden yaptırılabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/250/1*bBwrdF5nENrZ7LIUsc2ZoQ.jpeg" /></figure><p>Sigortanın amacı yurt dışında olası bir kazada karşı tarafı korumaya yönelik olduğundan sınır kapısında mutlaka talep ediliyor. Sigortayı herhangi bir turing ofisinden yaptırabilirsiniz. Sigorta ücretleri İstanbul’da ve İpsala’da kredi kartıyla ödenebiliyor. Sigorta için araç ruhsatı ve zorunlu mali mesuliyet sigortası fotokopisi ile başvuru yapılması gerekiyor. Turing ofisleri güzel çalışıyor; sorun yaşamadan kısa sürede sigortayı yaptırmış olursunuz, gözünüzde büyümesin.</p><p>Yurtdışında araç kullanımı için bazı ülkelerde kendi ehliyetiniz yeterli olurken (misal Birleşik Krallık) çoğu ülkede uluslararası ehliyet zorunlu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/387/1*tsM7Ot6Q4VfL0ok5r31XxQ.jpeg" /></figure><p>Ehliyetinizi yenileyerek yeni nesil ehliyetlere geçtiyseniz bu problem ortadan kalkıyor, fakat yeni ehliyetiniz yok ve değiştirmek için de zamanınız daraldıysa (Mayıs 2017 itibari ile İstanbul içinde ilçe emniyet müdürlüklerinin çoğu ehliyet yenilemesi için randevuları en az bir ay sonraya veriyor) yine turing ofislerinden beynelmilel sürücü belgenizi alabilirsiniz. Yanınızda kendi ehliyetiniz ve 2 adet fotoğraf olması yeterli olacaktır.</p><p>Yurt dışına karayolu ile çıkışlar da dahil olmak üzere harç puluna ihtiyacınız var. Harcı bankalardan ödeyebilirsiniz ya da İpsala’da bulunan Maliye veznesinden de temin edebilirsiniz.</p><p>Vizeniz, aracınız, ehliyetiniz hazır artık tek yapmanız gereken yolculuğunuzu olabildiğince erken saatlerde İpsala’da olabilecek şekilde organize etmek. Tatil günleri olsun olmasın İpsala öğleden sonra her zaman biraz yoğun oluyor, erken gitmekte fayda var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AuKy7xxzmKrMWxu9X46Ecw.jpeg" /></figure><p>İpsala’dan tüm geçiş boyunca aracınızdan inmeye gerek yok. Önce pasaport kontrolü, sonra gümrük kontrolüne giriyorsunuz; son gördüğünüz kişi sınır birliklerinde nöbet tutan askerler onlara da selam verip o ünlü Meriç üzerinden geçen köprüye doğru devam ediyorsunuz. İlk geçtiğimizde şaşırmıştık birden fazla köprü var ve fakat sonuncusu ünlü olanı; yarısı kırmızı-beyaz yarısı mavi beyaz boyanmış. Komşu askerlere de bir selam verdikten sonra Yunanistan sınırlarına girmiş oluyorsunuz. Yunanistan’da yine aracınızdan inmeden pasaport ve ehliyet kontrolü yapılıyor. Ve maalesef biraz yavaş yapılıyor. Bunu da geçtikten sonra artık istediğiniz yere gidebilirsiniz.</p><p>Dönüş ile ilgili birkaç bilgi vermekte fayda var; dönüşte yine önce Yunanistan sonra Türkiye pasaport kontrolüne giriyorsunuz. Gümrüğe tabi bir alışveriş yaptıysanız gümrük kontrolü için ayrıca bir sıra oluyor.</p><p>Peki neden karayolu ile gidelim? Öncelikle yolculuk daha eğlenceli. Yolun sonu değil de yolculuğun kendisi ile ilgilenenler için karayolu güzel bir seçenek. Kaldı ki Yunanistan’in kuzey ege kıyısı için mesafeler nispeten kısa. 5-6 saatlik bir yolculukla pek çok güzel lokasyona varabilirsiniz.</p><p>Karayolu yolculuğu biraz da eğlencesini esnekliğine borçlu; hiçbir tarifeye, saate, konuma bağlı kalmaksızın yer değiştirmeniz çok kolay. Beğenmediğiniz yerden hemen uzaklaşabilir, son anda karar verdiğiniz bir yere hemen gidebilirsiniz. Kontrol tamamen paşa gönlünüzde.</p><p>Kuzey egenin en güzel yönü de güneydeki popüler lokasyonlarda göre oldukça sakin, pek çok yerde önceden rezervasyon yapmadan kolayca konaklama için yer bulabilirsiniz. Ya da nasıl olsa arabamız var diyerek bagaja çadırları da atabilirsiniz.</p><p>Tüm Yunanistan’da olduğu gibi kuzey egede de mesafeler kısa fakat yolların fazlasıyla virajlı olması yolculukları toplu taşıma ile oldukça yorucu hale getiriyor. Kaldı ki; toplu taşıma sefer ve güzergahları da oldukça yetersiz. Yetersiz değil, neredeyse yok. Bu nedenle genellikle bir iki yere bağlı kalarak tatili tamamlamak zorunda kalabilirsiniz. Araç yine bu konuda esneklik sağlıyor; gidilen lokasyona göre yakında yer alan pek çok yere gidebilirsiniz. Baştan başa bir adayı tüm güzellikleri ile görüp keyfini çıkarabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*11NXEpK00zFpjI4dygnXnA.jpeg" /><figcaption>Orange Beach — Halkidiki</figcaption></figure><p>Kuzey ege sakin demiştim, sakinliği ile doğru orantıda da makul fiyatlarla karşılaşacaksınız. Misal 4 kişi muhteşem bir deniz <em>kenarında taze balıkları tüketip ahtapot salatası ev yapımı şaraplar vs mükellef bir akşam yemeği yediniz. Ortalama 120 € civarında bir hesap ödeyeceksiniz. Öyle çok ucuz değil tabi ki ama yine de tatil yörelerine göre fazlasıyla makul</em>. Ya da çok güzel bir plaja gittiniz; çok popüler yerler hariç olmak üzere 2 şezlong bir şemsiyeye ortalama 5–10 € aradı bir ücret ödüyorsunuz. Çoğu yerde bu fiyatın içine birer soğuk içki de dahil oluyor. Türkiye’de tatil yaparak parasıyla rezil olmak istemeyenler için epey hesaplı.</p><p>Yunanistan’in bir güzelliği de insanlarının bizimle oldukça benzeşmesi. Bir yandan yurt dışında tatil keyfi yaparken bir yandan da sanki memleketteymiş gibi hissediyorsunuz. Tabi memlekette yerli turiste yapılan rezalet muameleye maruz kalmadan.</p><p>Sonuç olarak yurt dışında denizin tadını çıkarayım; arabam altında olsun kafama göre gezeyim diyorsanız İpsala sizi çağırıyor demektir. Peki nereye gideceksiniz? Birkaç önerim olacak; Thassos ve Sithonia yazıları yolda.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f9de0899cb0a" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/karayolu-ile-yunanistan-f9de0899cb0a">Karayolu ile Yunanistan</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kazakistan Turu, Ağustos 2016]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/kazakistan-turu-a%C4%9Fustos-2016-c8e5587c3df7?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c8e5587c3df7</guid>
            <category><![CDATA[almaty]]></category>
            <category><![CDATA[kazakistan-gezisi]]></category>
            <category><![CDATA[astana]]></category>
            <category><![CDATA[gezi]]></category>
            <category><![CDATA[kazakhstan]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lale Ayhan İzmirli]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 11 May 2017 10:12:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-05-11T10:12:47.939Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zOvGwk9dusf2K_uV_0YxaQ.jpeg" /></figure><p>Doktora savunması, bebek falan derken 4–5 ay oldu. “Eeee… Kazakistan’ı niye yazmadın?” diyen arkadaşlar, biraz gecikmeli oldu ama buyrun;</p><p>Darbe girişimi sebebiyle minnak kuzumuzun vize randevusuna gidemediğimiz için İtalya planımız iptal oldu. O zaman bari Yunanistan’a gidelim diye bir kısım araştırma yapıp, tam biletleri alacakken, pasaportunda KKTC damgası olanların (ki benim var) Yunanistan’a girişine izin verilmediğini öğrendik. Tam “ben doğum iznimde gezecektim ama…” diye ağlamaklı ağlamaklı bilgisayar ekranına bakarken sevgili arkadaşım Ümitgül, “Kazakistan’a gelsenize” şeklinde bir teklif yapınca, Türk vatandaşlarından kısa süreli seyahatlerinde vize istemeyen Kazakistan’la ilgili ufak bir araştırmadan sonra hızlıca bilet ve sair işleri halledip yola düzüldük.</p><p>Efenim, beklediğimizin aksine çok ama çok keyifli bir seyahat oldu. Öyle keyif aldık ki, iyi ki İtalya’ya ve Yunanistan’a gidememişiz dedik. Kazakistan’ın doğası muhteşem ve dağın tepesine, ormanlara, göllere özel aracınız olmadan (ve dikkat buyrun) 2–3 aylık bir bebekle ulaşım sağlayabiliyorsunuz.</p><p>Kazakistan Türkiye’nin neredeyse 4 katı büyüklükte olmasına karşın nüfusu sadece 17.5 milyon. Kazakça resmi dil ama insanların çoğu aynı zamanda Rusça da konuşuyor. Devlet Kazakçanın daha yaygın kullanımını teşvik ediyor. Kazaklar çok misafirperver ve yardımcı insanlar, ayrıca okuduğum gezi notlarında yazdığı gibi kavgacı da değiller. İnsanlarla anlaşmak çok kolay değil. İngilizce bilen fazla insan pek yok, ama karşıdaki çok yavaş ve anlaşılır konuşursa bazı kelimeleri anlayıp bir çıkarım yapmak mümkün :D Neticede bizden daha saf bir Türkçe konuşuyorlar.</p><p>5 günden fazla Kazakistan’da kalacak normal pasaportlu Türk vatandaşları polise gidip kayıt yaptırmak mecburiyetindeymiş. Bizim minnakın pasaportu bordo olduğu için kayıt yaptırmaya gittik, fakat polis “sizinkiler yeşil, tek başına gelemez ki zaten, kayda gerek yok” dedi :D</p><p>Havaalanına indiğimizde sabahın 3&#39;ü olmasına rağmen sevgili arkadaşım Ümitgül bizi karşılamaya gelmişti. Hepimizin gözlerinden uyku akarken, Ümitgül’ün evine doğru yola çıktık. Eve vardığımızda bizim totiğin çantasını unuttuğumuzu fark ettik. Musti’nin “herkes kendi çantasına sahip çıksın” şeklindeki anlamsız çıkışından sonra Ümitgül, ertesi gün gümrükteki arkadaşlarını arayıp çantayı sorduracağını söyleyince biraz rahatladık ve bir şeyler atıştırdıktan sonra uyuduk. Ertesi gün ve ondan sonraki gün çantadan bir haber çıkmadı. Miniğimiz, son dakikada İstanbul’daki teyzelerinin hediye ettiği ve kendi çantama sokuşturduğum 1–2 kıyafet ve bezleri dışında hiç bir şeyi olmadan 2 gün gezdi. En sonunda Ümitgül’le birlikte havaalanına gidip, kamera kayıtlarından buldurduğumuz çantamıza kavuştuk.</p><p><strong>ASTANA</strong></p><p>Astana bir süredir ülkenin başkenti. Gökdelenleri ve oldukça modern binalarıyla Dubai’yi andıran Astana, şaşırtıcı derecede planlı ve düzenli bir şehir. 1990’lı yıllarda (rivayet odur ki, Özal’ın başkentin Çin sınırında olması tehlike arz eder, siz iyisi mi taşıyın başkenti önerisi üzerine) o güne kadar başkent olan Almaata’dan Astana’ya taşınmış başkent ünvanı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/838/1*98EuK-p4T5Z203rAHxy0OQ.jpeg" /></figure><p>Astana’da modern şehir merkezi dışında, şehrin etrafında görülecek bir çok yer var. Biz iki gün Astana’yı gezdik, sonra Burabay gölüne gittik 2 gün de o tarafta gezdik. Burabay tarafına giderken Ümitgul bebekle taksi daha rahat olur dediğinde, 2–3 saatlik yolu taksiyle gitmenin oldukça tuzlu olacağını söylemiştik. Ama Kazakistan’da insanlar taksiyi uzun seyahatler için de kullanıyorlarmış. Zira benzin gerçekten çok ucuz bu ülkede. Ayrıca yolda bir el işareti ile sadece ekstra para kazanmak isteyen normal vatandaş da sizi arabasına alıp, cüzi bir miktar karşılığında gideceğiniz yere götürebiliyor. <strong>Burabay’</strong>a da böylece taksiyle gittik. Taksiciyle Musti yol boyu konuştular. İkisi de yavaş yavaş ve tane tane konuştuklarında, şaşırtıcı şekilde birbirlerini az çok anladıklarını fark ettiler. Ortak kelimeler çok olduğu gibi, Kazaklar bizim artık pek kullanmadığımız, eski Türkçe olarak bildiğimiz kelimeleri de halen kullanıyorlar.</p><p>Burabay’a vardığımızda yoğun bir yağış vardı ama eşyaları kalacağımız yere bırakıp miniğimizi sarmalayıp hemen kendimizi dışarı attık. Neredeyse bütün gün ormanda gezdik. Tek sıkıntımız ormanın ortasındaki bu otelde İngilizce bilen kimse olmamasıydı. Başımız sıkışınca resepsiyonda görevli olan ve Türkçe bilen Rus bayana derdimizi Türkçe anlatıyorduk. Eğer resepsiyonda bu bayan yoksa Ümitgül’u arayıp telefonu resepsiyondakilere veriyorduk. Böylece derdimizi anlatıp yine taksiyle kaldığımız yere yaklaşık 10 km mesafede olan Burabay’ın en popüler ve turistik kısmına gittik. <strong>Tamgalı taş</strong> ve civarını gördük. Bütün gün yağmur altında ormanda yürüdük. Minik sincabımız da biz de daha gün bitmeden sıçana döndük, hatta çantalarımız da saatlerce yağmur altında gezmekten iyice su almış ve miniğimizin kuru kıyafeti kalmamıştı.</p><p>Doğduğundan beri lingir lingir gezen Güneş Göktürk’ümüzün hasta olmasından ilk defa korktum. Zira sonraki bir hafta boyunca benim kulak, burun ve boğazım hep tıkalıydı. Ama totik inatçı çıktı maşallah, sıkıntısız atlattık. Haaa Burabay civarında yaptığımız bu gezinin sonuna doğru Musti otele ormanın içinden yürüyerek gitmeyi teklif etti ama 10 km.lik yolu yürüyerek giderek miniği daha fazla yağmura maruz bırakmak bana pek mantıklı gelmediği için taksi bulalım dedim. İyi ki bunu söylemişim, zira biz taksiye bindikten sonra yağmur daha da şiddetlendi ve söz konusu yolun 15 km’den fazla olduğunu farkettik, neredeyse gece yarısına kadar sağanak yağmurda ormanda yanımızda minik sincabımızla yürümekten kıl payı kurtulmuşuz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GULi06sxg3Wc2VlcwFX3GQ.jpeg" /></figure><p>Astana’da geçirdiğimiz sürede Ümitgül, çok yoğun çalışmasına rağmen elinden geldiği kadar bizimle ilgilendi. Bir akşam bizi geleneksel yemeklerin yapıldığı bir restorana götürdü. Başka bir akşam Kazakistan’ın en ünlü yemeği başparmak’ı yaptı ve tamamen yerel lezzetlerden oluşan bir sofra hazırlayarak, arkadaşlarıyla birlikte güzel bir akşam organize etti. Sadece bununla kalsa iyi, bizi günlerce evinde misafir edip, ilgilendiği azmış gibi, giderken de bana, Musti’ye ve miniğimize aldığı hediyeleri vererek bizi mahcup etti :) Now its your turn Ümit, you r all welcome to Turkey :D</p><p>Astana’ya dair bahsetmeden geçemeyeceğim bir diğer nokta da gümüş işleri. Almatı uçağını beklerken, havaalanında gümüş takılar satan minicik bir mağaza gördük. Kazakların gümüş işleri tek kelimeyle şahane! Çok zevkliler ve tasarımları tam benim tarzım. Ayrıca gümüş işi Türkiye’dekinin neredeyse yarı fiyatına. Yanımızdaki kısıtlı paranın önemli bir kısmını gümüşe gömdüm. Ama hiç pişman değilim, yine olsa yine yaparım :)</p><p><strong>ALMATI</strong></p><p>Almaata yani elmanın atası. Dünyadaki tüm elmaların bu şehirdeki iki ağaçtan türediğine inanıldığı için şehrin sembolü elma. Astana’da turizm ofisi bulamadığımız için Almatı havaalanına iner inmez turizm ofisine uğrayıp (ki yalnızca havaalanı ve şehir merkezinde Kurmangazi caddesinde var), bir dolu broşür ve şehir haritası aldık. Kapıdaki taksicilerle pazarlık edip oteli bulduk ve eşyalarımızı otele bırakıp şehri gezmeye başladık.</p><p>Tien Shan dağının eteklerinde, Kırgızistan ve Çin sınırında bulunan bu şehir İpek yolu üzerindeki önemli bir durak. Şehir bu sene 1000. yılını kutluyor. Başkent olma özelliğini yitirse de ülkenin kültürel ve turistik merkezi olma rolü devam ediyor. Halihazırda dünyanın en çekici 10 şehri arasında yer alıyor. Şehir içinde troleybüs, metro, otobüs, teleferik ile şehrin hemen her yerine ulaşmak mümkün. Almatı’da gerek şehir merkezinde gerekse merkez dışında gezilecek çok yer var. Merkezde başlıca şuralar görülebilir;</p><p>Şehrin başkent olduğu dönemde genellikle idari binaların bulunduğu, ancak başkentin Astana’ya taşınmasıyla birlikte eğlenceli bir meydan haline getirilen, bağımsızlık heykeli, altın adamın bulunduğu <strong>Cumhuriyet meydanı</strong>; Şehrin en büyük parkı olan 73 hektarlık devasa bir alanı kaplayan ve önemli etkinliklerinin gerçekleştiği<strong> Kazakistan Cumhuriyeti İlk Başkan Parkı </strong>(ancak biz gittiğinizde tadilatta olduğu için göremedik maalesef L); Organik ürünlerin ve yiyeceklerin bulunduğu <strong>Yeşil Pazar</strong>; Alışveriş yapmayı sevenler için <strong>Arbat yaya caddesi </strong>(özellikle burada çok uygun fiyatlı ve zevkli gümüş takılar bulduğumu da ekleyeyim); Almatı’yı tepeden izleyebileceğiniz ve çeşitli eğlence mekanlarıyla keyifli saatler geçirebileceğiniz <strong>Kok Tobe</strong> (yeşil tepe); <strong>Kazak Ulusal Müzesi, Kazak Milli Enstrümanları Müzesi, 28 Panfilov Kahramanları Parkı ve Anıtı </strong>şehrin mutlaka görülmesi gereken yerleri arasında. Ülkenin kültürel başkenti olarak anılan Almatı’da 30’un üzerinde müze, 20 civarında tiyatro ve onlarca sanat galerisi, sinema, kütüphane bulunuyor. <strong>Ulusal opera binası</strong>nın önündeki panoda Karmen operasının afişini görünce hazır gelmişken burada izleme fırsatı kaçmaz deyip içeriye koştuk ama gişedeki bayan Ekim’de gösterime gireceğini söyleyince hayallerimiz yerle yeksan oldu.</p><p>Şehir merkezi dışında görülecek yerlerin başında ise <strong>Şimbulak</strong> ve <strong>Medeo</strong> geliyor. Bir çok dünya rekorunun kırıldığı Medeo’da yılın 8 ayı buz pateni yapılabiliyor. Şimbulak da dünyanın en güzel manzaralı kayak pistlerine sahip yerlerden birisi. Bizim gibi yaz aylarında gidenler de teleferikle veya yürüyerek tepeye çıkıp manzarayı izleyebilirler. Totiğimizin en çok etkilendiği yerlerden birisi burası oldu. Yemyeşil dağ manzarası izleyerek yaptığımız teleferik yolculuğu miniği adeta büyüledi. Şimbulak’ın 2.kademesine kadar teleferikle çıkıp, 2.kademede biraz dinlenip etrafı izledikten sonra yaklaşık 4 saatlik yürüyüşle geldiğimiz noktaya geri inebildik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*R6POd6tWBzBSCYplnX3Mtw.jpeg" /></figure><p>Merkez dışında gezilebilecek bir diğer görülesi yer <strong>Büyük Almatı Gölü</strong>. Uzun bir otobüs yolculuğu ile dağın eteğine kadar geldikten sonra taksilerle anlaşarak ya da yürüyerek yaklaşık 17 km’lik yolu çıktıktan sonra Büyük göle ulaşıyorsunuz. Adı ‘büyük’ olsa da aslında küçücük bir göl. Ve fakat manzarası şahane, bunun için iyi ki bu kadar yolu tepmişiz dedirtiyor. Büyük göle pikniğe gelmiş insanlardan bazıları (Güneş Göktürk’ün sevimliliğinden midir bilinmez) bize türlü ikramlarda bulundular. Aklımda kalan sevimli bir teyze, ısrarla meyve ve şekerler vermeye çalışıp bir taraftan da “süt bolar” “gözün hakkı bar” diyordu :) Dönüşte orman manzarası izleyerek yürüyerek inelim dedik. Yol boyu kucağımızda mini minnak bir bebek gören neredeyse her araba durup, bizi aşağı indirmeyi teklif etti. Teşekkür edip, 3–4 saat daha yolumuza devam ettik. Ancak yağmur bulutlarının tepemizde belirmesiyle birlikte nihayet yanımızda duran bir arabanın teklifini kabul ettik ve aşağıya kadar onlarla birlikte indik, bir taraftan da sohbet ettik. Kazaklar gerçekten misafirperver ve insan canlısı.</p><p>Çok isteyip göremediğimiz bir başka yer de, Büyük Kanyon’dan sonra dünyanın en ilginç kanyonu unvanını taşıyan <a href="http://www.almaty-kazakhstan.net/attractions/parks/charyn-canyon/"><strong><em>Charyn Kanyonu</em></strong></a>. Maalesef oraya sadece turla girişe izin verildiği ve turlar da haftasonu olduğu için göremedik :( Bunlar dışında <a href="http://wikitravel.org/en/Kolsai_Lakes"><strong><em>Kolsai Gölü</em></strong></a><strong>, </strong><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Lake_Balkhash"><strong><em>Balkhash Gölü</em></strong></a><strong> </strong>ve <strong>çöl turları</strong>na katılabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AX4PlUt1BNsPhRIJorqlPA.jpeg" /></figure><p><strong>Ne Yenir?</strong></p><p>Gezdiğim ülkelerden yemeklerine bayıldığım tek yer Kazakistan oldu. At eti dahil, etleri çok lezzetli olduğu gibi, diğer yiyecekler de çok taze, doğal ve lezzetli. Tarımın henüz yeterince endüstrileşmemesinin nimetleri bana göre bu durum. Beşparmak, sorpa, kazi, kurdak, mantı, özbek pilavı, şaşlık, lağman, baursak en önemli yerel lezzetlerden. Biz bir türlü taze kımız içmeyi beceremedik ama giderseniz denemeden dönmeyin.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c8e5587c3df7" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/kazakistan-turu-a%C4%9Fustos-2016-c8e5587c3df7">Kazakistan Turu, Ağustos 2016</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Giethoorn’dan Delft’e; Küçük Hollanda Turu]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/https-dunyakadaryolumuzvar-com-giethoorndan-delft-e-k-c3-bc-c3-a7-c3-bck-hollanda-turu-95b635b4269?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/95b635b4269</guid>
            <category><![CDATA[leiden]]></category>
            <category><![CDATA[netherlands]]></category>
            <category><![CDATA[giethoorn]]></category>
            <category><![CDATA[delft]]></category>
            <category><![CDATA[amsterdam]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Fırat Dumanay]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 May 2017 11:16:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-05-02T15:32:45.220Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qG2SMrGGerz3Ux-XxMg5tg.jpeg" /></figure><blockquote>Dünyayı Tanrı, Hollanda’yı Hollandalılar yaratmıştır.</blockquote><p><strong><em>Amsterdam</em></strong></p><p>Gezginlerin; gezmek isteyenlerin listelerinin en başında yer alır hep Hollanda; daha doğrusu Amsterdam. Gitmesi kolay, nispeten ucuz ve vaadettikleri ile insanı heyecanlandırmaya yeter. Heyecanlandırdığı kadar da var hakikaten ama bu <a href="https://dunyakadaryolumuzvar.com/amsterdam-blondie-and-brownie-haziran-2015-7e6650f544e">ikinci ziyaretimde</a> Hollanda’nın geri kalanına fazlasıyla haksızlık edildiğini varsayarak programı biraz yoğun tuttum. Gerçi yoğun program kutsal topraklara ilk kez ayak basan yol arkadaşım açısından Amsterdam’ı biraz oldu bittiye getirse de gezinin sonunda ikimiz de mutluyduk.</p><p>2017 Mart’ının bir Cuma akşamı yola çıktık ve geç saatlerde Amsterdam’a ulaştık. Planımızda Amsterdam gezisi küçük bir parça teşkil ettiğinden; ulaşım için hostele giderken Uber tercih ettik. Fiyatlar neredeyse üçte bir oranında uygun, dolandırılırım, dolaştırılırım korkusu olmadan ulaşım problemini çözmüş olduk, epey de memnun kaldık.</p><p>Booking’den ayarladığımız hostelin adı <a href="https://cityhub.com/">CityHub</a>. Konsept bence çok efektif, deskten check-in yaptıktan sonra kart ya da bilekliğinizi aktive ediyorsunuz. Hostele, odalara erişim, hostelin mutfağından içki de dahil tüm alışverişleri yine bu kart/bileklik üzerindeki kodu okutarak yapabiliyorsunuz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*L3g3c50klTEyRN5ACv5tFg.jpeg" /></figure><p>Duşlar kadın/erkek ayrılmış, fazlasıyla temiz ve konforlu. Odalar için küçük bile denemeyecek kadar küçük. Ama zaten tek derdimiz uyumak; sorun etmiyoruz.</p><p>Hostele çantaları bıraktıktan sonra yağmur altında tempolu bir yürüyüşten sonra Leidseplein’e ulaşıyoruz; her ne kadar coffeshopların 23:00&#39;de kapandığını öğrenmek planları sekteye uğratsa da demoralize olmayıp yola devam ediyoruz. Dam Square üzerinden Rembrantplein’e varıyoruz. Kapanış Oldbell Pub’da.</p><p><strong><em>Giethoorn</em></strong></p><p>Zamanımız kısıtlı erken saatte uyanıp Central Station’a doğru yürüyoruz; Giethoorn’a ulaşmak için trene biniyoruz. İki aktarma ve yaklaşık 20 dakikalık yürüyüşten sonra Giethoorn’dayız. Yolculuk toplam ikibuçuk saat civarında bir vakit alıyor. Giethoorn; Amsterdam’ın kuzeydoğusunda Mappel şehri yakınlarında yer alan bir köy. Köy gibi; küçük, şirin, renkli müstakil evler, fazlaca doğa.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/620/1*guvIECIPqCP_3sQ_4RxfYg.jpeg" /></figure><p>Tek farkı köyün içinde yol olmaması, yazın kanallarda sandal, bot ile gezilebilirken, kanalların tamamen donduğu kış aylarında kızak, kayak ile köyün keyfini çıkarabilirsiniz. biz ikisini de yapmadık, dar sokaklardan, evlerin önünden zaman zaman küçük patikalardan yürüyerek keyfini çıkardık. Ama yolculuğa kesinlikle değiyor. Erdiyarı’ndan Ayrıkvadi’ye <a href="https://eksisozluk.com/transandantal-meditasyon--41832">transandtal</a> bir yolculuk yapıyorum. Işık, hava, doğa hepsi muhteşem. Kitap yazılacak yerlere bir yenisini daha ekliyorum. Giethoorn insana beklediğini veriyor, tüm o fotoğraflardaki huzuru gerçekten buluyorsunuz. Fakat beklediğinizden bir fazlasını vermiyor, fazlasına ihtiyaç duyacak kadar doyumsuzsanız eğer.</p><p><strong><em>Volendam</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/502/1*81V6lqWXH0p9pzUjmT4GWw.jpeg" /></figure><p>Vakit az; Volendam için yola çıkıyoruz; Amsterdam üzerinden Volendam’a varışımız üçbuçuk saat civarı bir vakit alıyor. Volendam; Amsterdam’ın kuzeyinde peynirlerin şahı edam peynirinin anavatanı Edam şehrine bağlı bir liman kasabası. Kasabadan hallice aslında; liman var, peynir var; dar sokaklar, küçük kanallar, sıra sıra yeldeğirmenleri var. Hediyelik eşyaları güzel; barları ve restoranları pahalı. Hepsinden öte Volendam haftasonu neredeyse tüm tur şirketlerinin ekstra tur koyduklarından olsa gerek çok kalabalık. Volendam biraz vakit kaybı.</p><p>Amsterdam’a döndükten sonra ilk işimiz Heineken gezisi oldu. İnternetten almış MSE biletleri mecbur yetiştik ve gittik. Bira fabrikasında ahır, ahırın içinde epey güzel atların olmasının şaşkınlığı dışında biraz yersiz bir aktivite oldu. Hediyelik eşyaları ise müthiş, bir yağmurluk alınır. Kapanış HardRock’da.</p><p><strong><em>Delft</em></strong></p><p>Güne yine erkenden başlayarak çantalarımız sırtımızda Delft’e doğru yola çıkıyoruz. Neden Delft? Amsterdam’dan, turistik merkezlerden uzaklaşmak istiyoruz, biraz da macera arıyoruz hiçbir şey bilmediğimiz bir yere giderek. Delft size maceranın m’sini bile vermez. Delft’de geçirdiğimiz 5 saatte bunu anlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*S4IhiMLuLJwMmPY9UTP_BA.jpeg" /></figure><p>Hava açık ve güneşli olmasına rağmen biraz serin. 5 saat boyunca Delft’i kim bilir kaç kez boydan boya turluyoruz, keyfimiz fazlasıyla yerinde, sakinliği bozacağız diye aklımızı oynatacağız. Biraz paranoyak olduk ama normal, Delft çok güzel. <a href="https://www.vermeerdelft.nl/en/">Vermeer</a>’in memleketi, bir zamanlar inci küpeli kız ile <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Antonie_van_Leeuwenhoek">Antonie van Leeuwenhoek</a>’in yürüdüğü sokaklarda yürüyor olmak (Delft’de belli ki yüzyıllardır herhangi bir yere bir çivi çakılmamış) hayli keyif veriyor. Bu şehirde garip bir illüzyon var; sevdiğiniz yerleri hatırlatıyor size.</p><p><strong><em>Leiden</em></strong></p><p>Delft’in tadı damağımızda yola devam ediyoruz, Leiden bizi bekliyor. Leiden ilgili tek fikrimiz Hollanda’nın en iyi <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Leiden_University">üniversitelerinden</a> birine ev sahipliği yapması. Üniversite, öğrenci, öğrenci şehri; Eskişehir denklemini kuruyoruz bir anda şehre ayak basar basmaz. Şehir bizi yanıltmıyor, Amsterdam’da dahil gördüğüm en hareketli şehir. Kalabalık, çok renkli, canlı bir şehir Leiden.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SFUYKteh8FiqWCDLbzfD9A.jpeg" /></figure><p>İki gündür yaptığımız şekilde yürümeye devam ediyoruz, bisiklet kiralamamaya yemin etmiş gibiyiz; Pieterskerk, Sociëteit de Burcht ve favorimiz Hortus Botanicus görece olarak çok kısa, bize göre saatlerce geziyoruz. Yine kanallar, köprüler, eski binalar, daha eski binalar, mutlu insanlar, güleryüzlü barmenler. Tipik bir Hollanda günü yaşıyoruz. Kapanış De Twee Spieghels’de. Güzel mekan, güzel müzik.</p><p>Daha küçük bir çocukken Van Basten ile başlayan yolculuğum Bergkamp, Cruiyff, Vermeer, Rembrandt derken tüm ülkeye yayıldı. Yol boyu David Winner — Harika Portakal eşlik etti bana, Hollanda’yı futbol üzerinden anlatan kitap; benim gibi Hollanda’yı futbol üzerinden sevenler için harika bir rehber. Biraz soğuk, biraz küçük, biraz geniş.</p><blockquote>Hollanda, şekillerin mozaik gibi dizildiği, parçaların birbirine muntazam bir şekilde geçtiği bir düzen ve sükun, akıl ve muhakeme alemidir. Yolların arazi ve çiftliklerin içinden geçmediği etrafından dolaştığı bir ülke… Sürekli üzerine gelen denize karşı verdiği biteviye mücadelesi, düzene ve zapturapta dayalı Protestan ahlakıyla iç içe geçmiş bir çukuristan (nether-land). Mark Turin</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=95b635b4269" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/https-dunyakadaryolumuzvar-com-giethoorndan-delft-e-k-c3-bc-c3-a7-c3-bck-hollanda-turu-95b635b4269">Giethoorn’dan Delft’e; Küçük Hollanda Turu</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Küllerinden Doğan Şehir; Varşova]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/k%C3%BClleri%CC%87nden-do%C4%9Fan-%C5%9Fehi%CC%87r-var%C5%9Fova-d6c554e6c20b?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d6c554e6c20b</guid>
            <category><![CDATA[gezi]]></category>
            <category><![CDATA[poland]]></category>
            <category><![CDATA[warsaw]]></category>
            <category><![CDATA[gezi-yazısı]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Lale Ayhan İzmirli]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 06 Feb 2017 08:47:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-02-06T08:58:46.203Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*1DRoRyYQYpgkVB016iYFxg.jpeg" /></figure><p>Baltık ülkelerinin tipik dik çatılı binaları ile şehrin çevresini renklendirdiği, şirin ve minik meydanların bulunduğu, görülmeye değer bir Avrupa şehri Varşova. Ancak Varşova diğer Avrupa ülkelerinden biraz daha farklı bir şehir. Şehrin sanki iki yüzü var. Bir yüzü, halen ikinci dünya savaşının izlerini taşıyor… Eski komünist rejimin hakim olduğu dönemden kalan büyük ve soğuk binalar oldukça gösterişsiz bir şekilde karşımıza çıkıyor. Bu yönüyle kent, mümkün olduğunca sade sokakları ve gri yapılarıyla soğuk bir havayı yansıtıyor.</p><p>Şehrin geleceğe bakan yüzü ise daha aydınlık… Özellikle şehrin tam merkezinde toplanan büyük binalar ile modern bir şehir çizgisinde. Bu yönüyle Varşova, çok büyük olmayan, sevimli bir Avrupa kenti olduğunu hissettiriyor. Şehri bölen Vistül nehri ve nehrin etrafındaki merkezi yerler, rengarenk binalar şehrin geleceğe bakan gülümseyen yüzünü simgeliyor…</p><p>Yıl içinde 3 ay boyunca sıcaklıkların sıfırın altında olduğu, kış ayları boyunca karın ortadan kalkmadığı ve ülkenin büyük kısmında ırmak ve göllerin donduğu düşünülürse, Varşova’yı ziyaret etmek için en uygun zaman yaz ayları gibi görünüyor.</p><p>Türkiye’den 2–2.5 saatlik bir uçuş sonrasında Varşova’ya varıyorsunuz. Havaalanı şehrin çok dışında değil, ancak uçaktan indiğinizde havaalanında yapılacak ilk iş bir döviz bürosu bulmak. Polonya Avrupa Birliği üyesi, dolayısıyla Schengen ülkesi olmasına rağmen, Avrupa Birliği’nin ortak para birimi Euro’yu kullanmayıp, kendi ulusal para birimi olan Zloty’i kullanıyor. Bu nedenle havaalanında iner inmez yanınızdaki parayı Zloty’e çevirmeyi ihmal etmeyin.</p><p>Varşova havaalanı şehrin merkezine çok uzak değil. Tren, otobüs veya taksi ile merkeze ulaşmak mümkün. Ancak turist olarak Varşova’da bulunuyorsanız taksiye binmeniz pek önerilmiyor. Gerek turizm ofislerinde çalışanlar, gerekse daha önce Varşova’ya yolu düşmüş olanlar, taksiciler konusunda sizi mutlaka uyarıyorlar. Çünkü turist olduğunuzu anladıkları anda, normal fiyatın 2–3 hatta 4–5 katı bir fiyat karşınıza çıkabiliyor. Bu nedenle mümkünse diğer toplu taşıma araçlarını tercih etmekte ya da taksicilerle sıkı bir pazarlığa girişmekte fayda var.</p><p>Şehrin merkezinde her bütçeye uygun konaklama imkanı mevcut. Orta yaşlı kesim daha çok kendi ekonomik durumuna uygun otelleri tercih ederken, gençler genellikle rahat ve şirin hostelleri tercih ediyor. Gençler ve öğrenciler için düşük fiyatlı ancak oldukça kaliteli hizmet veren hosteller şehrin merkezine dağılmış durumda ve çoğu gezilip görülecek önemli yerlere yürüyüş mesafesinde yer alıyor.</p><p>Varşova’da ilk gezilecek yer “Eski Şehir” (Old Town). Adından da anlaşılacağı gibi burası şehrin ilk kurulduğu yer, dolayısıyla şehrin, geçmişi en eskiye dayanan bölgesi. 13. yüzyıl sonlarına doğru kurulan bu büyük meydan da küçük ve sevimli kafeler ile restoranların yanında, şu an koruma altına alınmış olan tipik Varşova evlerini görme şansına sahip oluyorsunuz. Ayrıca meydan da alışveriş yapmak için hediyelik eşya dükkanları, seyyar tezgahlar ve sergilerde mevcut. Meydanın tam ortasında ise Varşova’nın simgesi olan ve elinde kılıç-kalkan bulunan bir denizkızı heykeli var. Efsaneye göre, denizkızı olan iki kardeş Baltık denizinde gezerlerken farklı kanallara düştükleri için yolları ayrılmıştır. Kardeşlerden birisi şu an Danimarka’nın başkenti olan Kopenhag’a ulaşmış, adı Syrena olan diğeri ise Gdansk şehrine kadar gitmiş, oradan da Vistül nehrine yüzmüş ve orayı çok beğenerek bu nehirde kalmaya karar vermiştir. Burada bulunan balıkçılar bu denizkızını yakalamak isterler, ne var ki Syrena’nın kadife gibi güzel sesiyle söylediği şarkının büyüsüne kapılarak bu kararlarından vazgeçerler. Ancak günün birinde zengin bir adam, denizkızını yakalayıp hapseder ve ona gösteri yaptırarak zenginliğini artırmayı planlar. İçinde hiç su bulunmayan tahta bir kafese kapatılan zavallı Syrena ise sürekli ağlamaktadır. Onun billur sesini duyan balıkçılar denizkızını kurtarmak için seferber olurlar ve sonunda amaçlarına ulaşırlar. Syrene ise balıkçıların yaptığı bu iyiliğin karşılığı olarak tehlikeli bir durumda Varşovalı balıkçıları koruyacağına dair söz verir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/259/1*3-N0wIYCllI5adYripQZgA.jpeg" /></figure><p>Elinde kılıcı ve kalkanıyla savaşmaya hazır halde bekleyen denizkızının heykelinin bu meydanda bulunmasının sebebi ise, Vistül nehrine gelen Syrena’nın bu meydandan Varşova’da karaya çıktığına inanılması.</p><p>Eski Şehrin hemen çıkışında karşınıza kiremit rengi surlar çıkıyor. Barbican dedikleri bu surlar, yığma tuğlalardan şehrin savunması amacıyla inşa edilen bir ortaçağ yapısı. Sur içinde Varşovalı ressamların eserlerini sergiledikleri tezgahlar, garip kıyafetleriyle turistlerle fotoğraf çektiren sokak satıcıları şehri daha da samimi kılıyor.</p><p>Stare Miasto olarak da anılan eski şehir 1983 yılından itibaren UNESCO tarafından dünya kültür mirası listesine alınarak koruma altına alınmış. Bu bölgede kendinizi şehirden uzak ve adeta bir peri masalında gibi hissediyorsunuz. Rengarenk sevimli binalarla süslü bu bölgede, Arnavut kaldırımlı sokaklarda gezmek büyük keyif veriyor. Bu bölge hediyelik eşya almak için de oldukça uygun bir yer. Turistlerin en çok rağbet ettikleri hediyelik eşyalar kehribardan yapılmış takılar. Polonya, yerel adıyla “amber”, bizim bildiğimiz adıyla “kehribar”ın, yani bal renkli bu güzel taşın anavatanı. Şehrin her yerinde kehribar ile yapılmış takılar satan yüzlerce mağaza var. Hatta bunların bir kısmında yalnızca kehribar ile yapılmış özel tasarımlar satılıyor. Ayrıca kendinize veya yakınlarınıza götürmek için hediyelik eşya dükkanlarında Polonya votkası da alabilirsiniz. Zubrowka, Polonya’nın milli içkisi ve bizon atlarından yapılıyor. Hediyelik şişelerinin için bufalo otu olduğunda görünümüne ayrı bir güzellik katılıyor. Ayrıca Polonya’da ağaç işçiliği ve ağaç oyma sanatı en üst seviyede. Bu nedenle hediyelik eşya dükkanlarında tahtandan yapılmış matruşkalarla karşılaştığınızda şaşırmayın.</p><p>Yeme-içme konusunda Türk mutfağına alışmış olan bizler başta biraz zorluk yaşıyoruz. Zira Polonya mutfağı geniş olsa da, damak tadı bizden çok farklı olduğu için yemek konusu bir süre sonra büyük bir probleme dönüşebiliyor. Ancak Polonyalıların damak tadına alışamayanlar Varşova’da fazla sıkıntı çekmezler kanaatindeyim, çünkü şehrin muhtelif yerlerinde bulunan kebapçılar bu sorunu çözüyor. Ancak buradaki kebap, bizim bildiğimiz anlamıyla yapılan kebaptan farklı. Diğer bir çok Avrupa ülkesinde olduğu gibi, kebap dedikleri yiyecek bildiğimiz dönerden ibaret. Eğer yerel yiyecekler denemek istiyorsanız, Türklerin damak tadına en yakın yiyecek olduğunu düşündüğüm Zapirekanka’yı önerebilirim. Bir çeşit Polonya pizzası diyebileceğimiz bu yiyecek domates sosu, mantar ve soğanla yapılıyor. Çok doyurucu olmasa da oldukça lezzetli olduğunu söyleyebiliriz. Bunlar dışında Varşova, votka ve elmaları ile ünlü. Özellikle elma suyunu mutlaka denemeniz gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/778/1*_Rro3koKyhijyXOGlh4r9A.jpeg" /><figcaption>Royal Castle — Warsaw</figcaption></figure><p>Eski Şehir yakınlarındaki Kraliyet Sarayı (Royal Castle) Varşova’da mutlaka görülmesi gereken yerlerden bir diğeri. Ülkenin en önemli saray müzesi olan Royal Castle, 1526’dan 1795’e kadar kraliyet sarayı olarak kullanılmış. 1939’da Almanların işgaliyle yağmalanan ve harap edilen yapı daha sonra restore edilerek yenilenmiş. Yağmalanan eşyaların Varşovalılarda bulunan bölümü ise saraya iade edilmiş. Royal Castle’ın manzara terasına çıkıp hem kuşbakışı Varşova’yı izlemek, hem de şehrin panaromik fotoğraflarını çekmek mümkün.</p><p>Yine eski şehir yakınlarındaki Yahudi gettosu da ilginizi çekerse görülebilecek yerlerden. İkinci dünya savaşında Nazilerin Yahudi halkı kapattığı bu bölüm, Piyanist filmindeki sahneleri hatırlatıyor (Ancak bilinenin aksine Piyanist’in Varşova’da değil, Krakow’da çekildiğini unutmamak lazım). Savaş sonunda halk ayaklanması ile yerle bir edilen bu bölge tamamen yeniden inşa edilmiş ve Varşova’nın en çok turist çeken yerlerinden birisi haline gelmiş.</p><p>Buradan çıktığınızda yürüyerek ya da dolmuşla şehrin daha modern kısımları ziyaret edilebilir. Şehrin bu kısmından çıkıp daha modern kesimlerine doğru ilerlerken, eğer vaktiniz varsa Varşova Üniversitesi’ni ziyaret edebilirsiniz. 1816 yılında kurulan ve şehrin ilk üniversitesi sıfatını taşıyan bu eğitim kurumunun kampüsünde görülmeye değer bir çok tarihi yapı mevcut. Üniversiteden çıkıp yirmi dakikalık bir yürüyüş ile şehrin en ünlü caddesi olan “Nowy Swait” caddesine ulaşabilirsiniz. Gerek günlük ihtiyaçlarınızı karşılamak, gerekse alışveriş yapmak için her türlü dükkan ve mağaza geç saatlere kadar açık. Ayrıca şehrin en canlı caddelerinden birisi olan bu caddede eğlence mekanlarına ve müzelere de rastlamak mümkün.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Wdz_q_8iuzBAA7Ye9Qj0Lg.jpeg" /></figure><p>Bu caddeden sonra şehrin batısına doğru uzunca bir yürüyüş yaptıktan sonra “Kültür ve Bilim Sarayı’na ”(Palace of Culture and Science) ulaşıyorsunuz. Bilim ve kültür faaliyetlerinin gerçekleştiği neo-klasik tarzdaki yapı görkemli ve oldukça etkileyici bir mimariye sahip. Binanın dört kulesinde de şehrin bir çok yerinden görülebilen dört saat var. Özellikle 30. katındaki seyir terası şehri tepeden izlemek isteyen yerli ve yabancı turistlerin favorisi.</p><p>Varşova’da görülmesi gereken yerlerden bir diğeri ise Lazienski Parkı. 18. yüzyılda yapılan, Royal Park ve Royal Sarayı olarak da anılan bu yer, şehrin merkezinde sayılmasına rağmen oldukça geniş bir yeşil alana kurulmuş. İçerisinde saray, havuzlar, köşkler, müzeler, heykeller hatta mısır tapınağı bile bulunan 80 hektarlık alanı layıkıyla gezmek için en az yarım gün ayırmak şart. Parkın içinde gezerken etrafınızda zıplayan sincaplar ve zarif güzellikleriyle salınarak yürüyen tavuskuşları size eşlik ediyor. Parkın içinde bulunan saray, Kral Stanislaw’ın yazlık sarayı olarak ün yapmış. Yeşillikler arasında minik bir gölün kıyısında yer alan saray gösterişten uzak, sade bir mimariye sahip. Sarayın özellikle balo salonu görülmeye değer bir mekan. 1939 yılında Alman ordusu tarafından zaptedilen saray, 1944 yılınca Almanlar tarafından yakılmış, hemen ardından restore edilerek eski görünümüne kavuşturulmuş.</p><p>Varşova’nın önemli tarihi yapılarından bir diğeri ise Osmanlı-Rus savaşında Rus tarafına destek çıkan ve Osmanlıyı Viyana kapısından geri döndüren haçlı ordusunun komutanı Jan Sobieski’nin yazlık sarayı olarak ünlenen “Vilanov Sarayı”. Şehir merkezinin nispeten dışında yer alan saray, İtalyan barok tarzda bir mimariye sahip. Varşova’daki bir çok tarihi yapıyla geçmişleri aynı, yani ikinci dünya savaşında hasar gördükten sonra yeniden inşa edilmiş.</p><p>Türk dostu olarak bilinen Papa II. Jean Paul’ün, Kopernik’in, Adam Mickiewicz’in yanı sıra dünyaca ünlü Varşovalılar birisi de Frederyk Chopin. Anne tarafından Polonyalı, baba tarafından Fransız olan ve Varşova’ya gömülmeyi vasiyet eden Chopin ömrünün ilk 20 yılını geçirmiş bu şehirde ve muhtemelen ilk bestelerini burada yapmış. Şehirde neredeyse her adım başı Chopin ile ilgili herhangi bir şeye rastladığınızda, Chopin’in Varşovalılar için gerçekten önemli olduğunu ve bu büyük usta ile gurur duyduklarını hissediyorsunuz. “<em>Chopin Müzesi</em>” olarak da bilinen “Ostrogski Palace”’ı ziyaret ettiğinizde Chopin’in notaları eşliğinde, dokunduğu son piyanoyu görüp, besteleri yazdığı kurşun kalemini görebilirsiniz. Ayrıca müze kısmını gezdikten sonra, müzenin bahçesinde dev sol anahtarı heykelinin önünde oturup Chopin’in besteleriyle hem ruhunuzu, hem bedeninizi dinlendirebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*23bQYVy8LjmoRek_qY-nyA.jpeg" /><figcaption>Chopin Müzesi</figcaption></figure><p>Varşova’da gezilip görülecek yerler elbette bunlarla sınırlı değil. Yazdıklarımız yalnızca başlıca görülmesi gereken yerler. O kadar çok badire atlatmış ki Varşova, çok büyük bir şehir olmamasına rağmen kentte görülecek daha pek çok şey var.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/281/1*LdHe-hy0sZf7CDXmlnXW6A.jpeg" /></figure><p>Defalarca yakılıp yıkılmış, özellikle ikinci dünya savaşında tamamen harap olmuş bu şehir, gerçekten inanılmaz bir azimle toparlamış kendini. Varşova’yı bugün gördüğünüzde, bu şehrin 50 yıl önce taş taş üstünde kalmamacasına yerle bir edildiğine inanmak çok zor. Ancak bütün güçlüklere rağmen küllerinden yeniden doğmuş Varşova. Hiç şüphe yok ki bu durumda, diğer Avrupa ülkelerinden farklı olarak çok daha sıcakkanlı ve yardımsever olan Varşovalıların katkısı büyüktür. Savaşın tüm acımasızlığına rağmen hayatta kalmak için direnen ve küllerinden doğan bu şehri görmek için bir fırsatınız olursa bunu mutlaka değerlendirin. Çünkü insanda iz bırakan bu şehir, gezilmeye ve anlaşılmaya değer bir yer.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d6c554e6c20b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/k%C3%BClleri%CC%87nden-do%C4%9Fan-%C5%9Fehi%CC%87r-var%C5%9Fova-d6c554e6c20b">Küllerinden Doğan Şehir; Varşova</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kış Kampı — Mudurnu 2016]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/k%C4%B1%C5%9F-kamp%C4%B1-mudurnu-2016-2a0d5ef6aa07?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2a0d5ef6aa07</guid>
            <category><![CDATA[kamp]]></category>
            <category><![CDATA[nature]]></category>
            <category><![CDATA[kış-kampı]]></category>
            <category><![CDATA[doğa]]></category>
            <category><![CDATA[camping]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Fırat Dumanay]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 24 Jan 2017 09:38:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-24T10:04:19.290Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*69qrcFlxDjRXN1oQ9c_u_Q.jpeg" /></figure><p>Bu yazının kaleme alındığı keskin soğuklarda kışın daha naif olduğu zamanları düşünmek iyi geliyor.</p><p>2016 Kasımının son günlerinde 2016 yılının son kış kampını yapmak üzere uygun tarihi ve yeri araştırırken <a href="https://www.yoldancik.com/">yoldançık</a> ekibinin daha önce duyurduğu etkinlik araştırmalarımıza son verdi. Daha önce birkaç defa daha soğuk kamp tecrübelerini yaşamıştık ancak kış kampı için çok da tecrübeli sayılmayız. Kampçılığı seven, doğaya hasret bir ekibiz. Hepsi bu. Doğa en iyi öğretmen nihayetinde diyerek yola çıktık.</p><p>Kamp alanı Mudurnu merkezine yaklaşık 2 km bir mesafede. Kamp yaptığımız alan demek daha doğru olur zira etrafında herhangi bir tesis olmayan ve ormanın hemen yamacında bulunan fazlaca geniş olmayan bir açıklıktan bahsediyorum. Yeri gelmişken belirtmekte fayda var tesisin olduğu yerlerde kamp nispeten daha konforlu tabi ama doğayla başbaşa kalma fikrine tezat. Mudurnu kampımız da tesis olmamasına rağmen işte bu tezatın dile gelmiş haliydi adeta.</p><p>Başlarken başka bir grup ile kamp yapma fikri; kalabalık oluruz, yardımlaşırız, kış kampına dair etraftan kopya çeker gözlem yaparız gibi gerekçelerle sıcak gelmişti. Beklediğimizi aldık; gözlemlerimizi yaptık, yardım aldık, yardım ettik. Kalabalık güven veriyor vermesine de, her köşede bir araba ya da motosikletin olduğu; seyyar tuvaletin önünde kuyrukların oluştuğu, yoldançık ekibinin kampa gelenler için Orman Müdürlüğü’nden temin etmiş olduğu odunları dağıtmayıp büyük ateş yakalım fantazisi ile odun hırsızlığına yol açan kendince tutarlı ama mantıksız tavrı pek öyle doğayla başbaşa kalalım kafamızı dinleyelim hedefimize hizmet etmedi maalesef.</p><p>Bunlar küçük aksilikler dedik ve çok da üstünde durmadık, nihayetinde amacımız kamp yapmaktı ve biz de bunu gerçekleştirdik.</p><p>Asıl konuya dönelim; bizim gibi kamp yapmayı seven ama pek de tecrübesi olmayan kampçılar için hazırlık kısmı her zaman sıkıntılı oluyor. Her seferinde peyderpey alınan ihtiyaçlar maalesef bir türlü tamamlanamıyor. Kış henüz naifti naif olmasına ama deniz seviyesinden hayli yüksek karasal iklimde kamp yapacaksanız pek de o nezakete güvenmemeniz gerekiyor.</p><p>Kendimizce ihtiyaçlarımızı gözden geçirdik; çadırımız, şişme yatağımız, ısı yalıtımlı matımız, pek bir işe yaramayan uyku tulumu, battaniyemiz tamamdı. Bunlar 0 derece soğuktan korunmaya yeter diye düşündük, aslında yetti de. Hesaba katmadığımız gece sıcaklığın -10 derece civarında olmasıydı. İyi bir uyku tulumu yoksa 5 derecenin altında kamp yapmak doğaya meydan okumak ile eşdeğer. Malum; tarih doğaya meydan okuyan ve yenilen kahramanlar ile dolu. Mudurnu sondu; yatırımımızı yapıp iyi bir tulum almamız gerekiyor. Bu hayati bir bilgidir.</p><p>Kamp yaparken ıslanmak/terlemek başınıza gelecek en kötü şey. Zira kurumak her zaman kolay olmuyor. İçlikten monta kadar üzerinizdeki her şeyin nefes alan ürünlerden tercih edilmesi sizi terleme riskinden korur. Korur ama en az 1 takım yedek içlik, polar ve pantolon da çantaya atılmalıdır. Terlemekten bu şekilde korunurken sağlam birer yağmurluk ve su geçirmeyen trekking pantolonları da yine yanınızda olması gereken kıyafetlerden.</p><p>Burada bir küçük hatırlatma yapmak isterim. Tente bir kampın belki de çadırdan daha öncelikli ihtiyacı. Abarttım farkındayım ama yaz-kış tente çok iş görüyor. Yazın tahmin ettiğiniz gibi güneşe kışın da yağışa karşı tente sizi korur. Tente sizi; çadırınızı, masanızı, yakacak odunları, dışarıda kalmış ıvır-zıvırı da korur. Aslında kamp yapma fikri ile biraz çelişse de genellikle kapalı havalarda yağsın yağmasın tente doğada kendinizi güvende hissettirir. İçindeki göçebeyi öldürüp yerleşik hayata geçen atalarımız gibi aman başımızın üstünde bir dam olsun içgüdüsü sizi tentenin altında toplar. Yıldız göremedikten sonra ha tenteye bakmışsınız ha kapalı gökyüzüne; çok da takılmamak lazım. Tente büyük iş görür.</p><p>Kampa gitmeden kalınacak gün sayısına göre yiyecek içecek işini iyi düşünmek gerekiyor. Bir geceden daha fazla sürecek kamplarda konserve ya da tek ocakta pişirilebilecek kolay tencere yemekleri daha efektif olsa da bir gecelik kamplarda mangal yapmanın tadı da bir başka oluyor. Tabi tek akşam olduğundan keyfi katlamak adına biraz da hazırlıklı geldiğinizde; salatası, patlıcan közlemesi, bulgur pilavı, köftesi, sucuğu derken mükellef bir sofra kurulabiliyor. Tabi soğuk havada iyi beslenmek ve aburcuburdan kaçınmak kısa zamanda karnınızın acıkmaması ve dolayısıyla vücut sıcaklığınızı daha uzun süre muhafaza etmek adına çok önemli. Açık hava insanı acıktırır. Bu da hayati bir bilgi.</p><p>Yiyecekleri; besin değerleri yüksek, yükte hafif olarak seçmek; yatmadan dışarıda kalan yiyecekleri çadırınızdan uzakta bir ağaca asmak falan bunlar zaten kampa ilk kez gidiliyorsa sağdan soldan okuduğunuz ilk bilgiler olsa gerek. Her yazıda yazarlar — ben de yazmış oldum — haklılar; gerçekten önemli.</p><p>Çadırlar atıldı — çadırın girişi her zaman kapalı olsun gecenin bir vakit minik dostlarla uyanırsınız sonra — tulumlar serildi artık keyif zamanı diye düşünebilirsiniz. Haklısınız artık keyif zamanı. Kış kampının belki de en eğlenceli kısmı yerleşme işi bittikten sonra içilen çaydır. Bu böyle bilinsin; sevgili tecrübesiz kamp yapmaya gönül vermiş arkadaşlarım. Semaveriniz, gaz ocağınız o da yoksa bizim gibi en azından bir piknik tüpünüz olsun.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WdC84x8nTtHHTgS8W5JxvA.jpeg" /></figure><p>Bundan sonrası siz kalmış; kitabınızı okuyun, müzik dinleyin, hiçbir şey yapmadan etrafı seyredin, düşünün, yazın. Yani ne istiyorsanız onu yapın.</p><p>Biz genellikle akşam yemeğine dek bu vakti yürüyüş yaparak ve kampa geldiğimiz için kendimizi kutlayarak geçiriyoruz. Tabi dönüşte hep odun topluyoruz, kuru dallar arıyoruz, kurumuş ve ölmüş olsa da hiçbir dalı keserek ağaçlardan koparmıyoruz. Topladığımız odunları kamp alanına götürürken bir parça ip ile McGyvervari çözümler üretiyoruz. İpin ne zaman ne işe yarayacağı belli olmaz, hep yanımızda bir parça ip taşıyoruz. Kısacası epey eğleniyoruz.</p><blockquote>İp diye bağırdı Sam, rahat bir nefes alıp, heyecanla kendi kendine konuşarak. Eh kalınkafalılara ibret-i alem olsun diye bir ipin ucunda sallanmayı hak etmiyorsam ne olayım! Avanaktan başka bir halt değilsin Sam Gamgee: Bunu babalık sık sık derdi bana, onun sözüydü. İp! Kes söylenmeyi diye bağırdı Frodo; artık hem kendini avutacak, hem de kendine sinir olacak kadar toparlanmıştı.”Babalığı boşver! Sen cebinde biraz ip olduğunu mu söylemeye çalışıyorsun yoksa? Eğer öyleyse çıkar hemen!” “Evet Bay Frodo, dengimde var ya. Yüzlerce mil taşıdım da unutuvermişim!”</blockquote><p>Akşam yemeğinden sonra ne içileceği size kalmış, mangalın közünde kahve de olur, çay da olur — alkol sanılanın aksine vücut ısınızı arttırmaz — keyfine içki de olur. Tercih siz kalmış olmakla birlikte ne içerseniz için kışın kesinlikle 3 5 tane bira içmeyi ihmal etmeyin. Biralar kutudan olsun, bittikten sonra kutunun alt tarafından küçük bir pencere açıp içine kor halde küçük odunlar ya da mangaldan kalan kömürlerden koyup, sandalyenizin altına koyabilirsiniz; böylece otururken mabadınız üşümez. Bir hayati bilgi daha.</p><p>Yemekler yenip hava karardıktan sonra tek meşgaleniz ateş olmasın istiyorsanız ateş yakma ve kontrol etme işi bir kişide olsun. Ateş yakma işi aslında göründüğü kadar kolay değil ama soğuk ile mücadele başladığından herkesin ateşe ilişkin başka bir fikri oluyor. Dolayısıyla ateşe kilitlenip akşamı hiç etmek istemiyorsanız bırakın bir kişi işin peşine düşsün. Bizim bunu pek de becerdiğimiz söylenemez, genellikle insanoğlu ateşi çok geç bulmuş, ateş medeniyetin kaynağı lakırdılarından sonra gecenin sonuna doğru seviye iyice düşüp <em>söndürdün ulan yanan ateşi ver şu odunu</em> muhabbetlerine dönüyor. Siz yapmayın bunları.</p><p>Ateşin başında sıcacık otururken soğuk çadıra girmek epey güç oluyor. Yatmadan önce terlemeden biraz yürüyün, hareket edin vücut ısınız yükselsin diyorlar ama üşeniyoruz. Yatmadan önce tulumun içinden yedek içlikleri giyip montu tulumun üstüne seriyoruz; sabah benim gibi bıyıklarınız donmuş uyanmak istemiyorsanız nefesinizi tulumun içine vermeyin ağzınız dışarıda kalsın. Soğuktan o kadar kendimizi kasıyoruz ki yorgun düşüp uyuyoruz.</p><p>Sabah kalktığınızda çadırın içi her daim nemli yer yer su damlacıkları toplanmış. Paniğe gerek yok her zaman olan şeyler. Gözlerimi açtığımda ilk hissettiğim şey tatmin duygusu oluyor. Geceyi atlatıp yeni güne uyanmayı başardığım için kendimle gurur duyuyorum. Giyinip çadırdan çıktığımda gerçekten yaşadığımı hissediyorum.</p><p>Hemen çayı koyalım, ateşin közünde yumurtalarımızı yapalım. Şanslıysanız güneş yüzünüze vuruyor, her yanınızda <em>here comes the sun</em> çalıyor. Yok bizim genellikle yaşadığımız gibi şanssızsanız yağmur ile uyanıyorsunuz. Neyse ki tente var, yine mutlu oluyorsunuz.</p><p>Bir gecelik kamplarımız genellikle kahvaltıdan sonra güzel bir yürüyüş ile son buluyor. Toplanma kısmı çoğu zaman daha kısa sürüyor. Tente ve ipten sonra en gerekli şey; çöp torbası. Her şeyi toparladıktan sonra arkamıza bakıp iç çekip arabaya biniyoruz; hüzünleniyoruz.</p><p>Biraz meşakkatli olsa da kamp yapmak, uzun yürüyüşlere çıkmak, yalnızca doğanın sesini dinlemek; gelecek kaygısı ile sevilmeyen sefil masa başı işlerde çalışmanın tüm o acınası vicdan azabını almaya yetiyor. Tüm o günlük kaygılar unutuluyor denilir genellikle ama bence kaygıların gerçek olmadığını farkediyor insan doğada. Çok uzun yaşamayacağız maalesef, gerçekten yaşadığımız anları uzatmaktan başka çaremiz yok.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FaSBr7okek8U%3Fstart%3D3%26feature%3Doembed%26start%3D3&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DaSBr7okek8U&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FaSBr7okek8U%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/19e9223da3ccf65d6fe20828486e9090/href">https://medium.com/media/19e9223da3ccf65d6fe20828486e9090/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2a0d5ef6aa07" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/k%C4%B1%C5%9F-kamp%C4%B1-mudurnu-2016-2a0d5ef6aa07">Kış Kampı — Mudurnu 2016</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Lizbon Bir Morina Balığı Hikayesi]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/bir-morina-baligi-hikayesi-24575ccef5be?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/24575ccef5be</guid>
            <category><![CDATA[seafood]]></category>
            <category><![CDATA[gezi]]></category>
            <category><![CDATA[morina]]></category>
            <category><![CDATA[lisbon]]></category>
            <category><![CDATA[portugal]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Canan Kondur Dumanay]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 09 Jan 2017 21:49:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-09T21:42:14.894Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/910/1*NLxPAAYUR7g8NUkdBlNqtA.jpeg" /></figure><p>Burcu, Ferhat ve Fırat ile beraber çıktığımız Lizbon yolculuğunda her zaman olduğu gibi ne yemeden dönersek bir ömür pişman oluruz diye araştırmalarımızı yaptık. Tüm adresler bizi Portekizlilerin deyişiyle “Bacalhau” yani morina balığına götürüyordu. Dört Karadeniz’in incisi Samsunlu olarak bu tadı denemeden dönmek olmayacağı için bu sefer de en iyisini nerede yeriz araştırmalarımıza başladık. Bacalhau Portekiz’de hemen hemen tüm yemek servisi yapan restoranlarda bulabileceğimiz bir şey olduğu için içlerinde en iyisini bulmak pek de kolay olmadı. Ve hazırsanız o yer geliyor; <strong>Frade dos Mares</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/611/0*ZDr2ezTP6KnjNoOw.jpg" /></figure><p>İlginç bir kabul sistemleri olduğunu söylemem gerekir. İçeriye zili çalarak giriyorsunuz ve pek de misafirperver değiller. Bizi içeriye alırken siparişi hızlıca verebileceksek girebileceğimizi, yoksa mutfağı kapatacakları için bizi misafir edemeyeceklerini söylediler. Havanın aydınlık olmasına rağmen istemsizce saatlerimize baktık acaba ne kadar geç kalmış olabiliriz diye ancak saat henüz beş bile olmamıştı. Amacımız doğrultusunda ilerlemekten hiçbir şey bizi alıkoyamayacağı için zaten kafamızda siparişimiz de hazır olması sebebiyle bu teklifi geri çevirmedik ve içeri girdik.</p><p>Menüye hızlıca göz gezdirip başlangıç olarak ahtapot ızgara söyledik. Mutfağı da çok oyalamak istemediğimiz için diğer başlangıçları tadamadık. Ve sıra geldi masanın kraliçesi, Lizbon’un göz bebeği, üzerine hikayeler yazılmış, ağıtlar söylenmiş Bacalhau’ya. Menüyü elimize aldığımızda Bacalhau’nun binbir çeşit olduğu gerçeği ile karşılaştık. Bir yandan mutfağın kapanacağı stresini, diğer yandan tek hakkımızı hangisi için kullanacağımızın kafa karışıklığını yaşıyorduk. Neyse durumu kontrol altına alıp garsondan da biraz destek alarak 2 çeşit bacalhau’larımızı sipariş ettik. Heyecanlı bekleyiş başlamıştı. Denizden babam çıksa yerim diyen bir grup gencin çaresiz bekleyişi, ahtapotlarımızı afiyetle yememizin ardından da devam etti.</p><p>Garson siparişlerimizi masamıza getirdiğinde karşımızda <br> gördüğümüz şey çok şıktı, insan çatal atmaya kıyamıyordu, bir balık yemeği nasıl olur da bu kadar şık olabilirdi. Yemeğe kıyamıyor da olsak sonunda yiyecektik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*TTGopWFb1SgZdjXW.jpg" /></figure><p>O ilk çatal ve gözlerdeki tarif edilemez duygular… İlk lokmalarımızın ardından tuhaf bir suskunluk oldu, ikinci lokmalarımızın ardından ise küçük eleştiriler başladı, evet itiraf etmek zor olsa da Bacalhau kötüydü.</p><p>O an aklımızdan sessizce geçirdiklerimizi sonunda konuşabilmiştik. Yıllar boyu tuz içinde bekletilmiş, tuzdan olacak ki tüm suyunu kaybetmiş ve sonrasında da tuzundan arındırılmak için bu kez su içerisinde bekletilmiş bir tattı karşımızdaki. Taşlar yerine oturmaya başlamıştı. Binbir çeşidi vardı çünkü ne soğan ne ıspanak ne krema kurtaramamıştı bu balığı. Her gün yeni bir şey denemişti Portekiz halkı bu durumu kurtarmak için. Bir gün soğan koyuyor o olmayınca ertesi gün soğanın yanına bir de krema eşlik etsin diyorlardı. Bu kadar emek iyi bir halkla ilişkiler çalışmasıyla birleşince de yemeden dönmeyin dedirtiyorlardı. Hani sensiz boğazımdan geçmiyor derler ya bir gün yolunuz Portekiz’e düşer ve Bacalhau yemek isterseniz yanına bir bardak suyunuzu ya da şarabınızı aman ha eksik etmeyin.Özetle bizim Bacalhau hikayemiz heyecanlı başlayıp hayal kırıklığıyla sona erdi.</p><p>Yemeden dönmeyelim mi size kalmış…..</p><p><em>Originally published at </em><a href="http://dunyakadaryolumuzvar.com/bir-morina-baligi-hikayesi/"><em>dunyakadaryolumuzvar.com</em></a><em> on April 22, 2016.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=24575ccef5be" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/bir-morina-baligi-hikayesi-24575ccef5be">Lizbon Bir Morina Balığı Hikayesi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yedigöller Kampı]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/yedigoller-uslu-bir-cocuk-olursaniz-siz-de-sirinleri-gorebilirsiniz-7d5ae90813fb?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7d5ae90813fb</guid>
            <category><![CDATA[nature]]></category>
            <category><![CDATA[gezi]]></category>
            <category><![CDATA[yedigöller]]></category>
            <category><![CDATA[winter]]></category>
            <category><![CDATA[camping]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Canan Kondur Dumanay]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 09 Jan 2017 21:49:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-09T21:46:59.095Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8_JvHgfYeH9qTIIQyEe7HQ.jpeg" /></figure><p>Daha önce pek çok kez yaz kampı yapmış bir ekip olarak kış kampı fikri kulağa heyecan verici gelmişti. Mevcut ekipmanlarımızı gözden geçirmekle işe başladık. Çadırımız, şişme yataklarımız, çeyizimizden çıkma yorganlarımız, ışıldaklarımız, masamız ve tabiki portatif sandalyelelerimiz. Kış kampı için bunlardan fazlasına ihtiyacımız olduğunu gezinin sonunda farkettik. Yazının sonunda kış kampı için mutlaka hazırlık yapmanız gerektiğinden emin olacaksınız.</p><h4>Yol</h4><p>Kış kampı yapılabilecek yerlere bakarken zaten çok uzun zamandır da görmek istediğimiz için hiç düşünmeden ortak kararımız Yedigöller oldu. Yedigöller’e nasıl gidebileceğinizle ilgili bir çok blogda abartılı yorumlarla karşılaşabilirsiniz. Sakın kendi arabanızla o yola çıkmayın, malını seven arabasını o yolda kullanmaz, arabanızın altı darmadağın olabilir, turla gidilmesini tavsiye ederiz ve benzeri bir çok yorumu biz de okuduk. Biz her zaman konulara çok bilimsel yaklaşan bir ekip olarak “ya o kadar da değildir ne olacak” diyerek 29 Ekim sabahı yola çıktık. Kadro bir <em>dünya kadar yolunuz var</em> okuyucusu olarak size tanıdık gelecek isimlerdi ; Gökay, Burcu, Fırat,Ferhat ve ben.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*XexRSr3LHLziaFAx.jpg" /></figure><p>Yedigöller yolunda daha önce yol ile ilgili okuduğumuz yazılara belki de ilk defa bilimsel yaklaştığımız için sevindik. Çok da araştırma yapmadan <em>google maps</em>’in bize çizdiği rota ile yola koyulduk. Yol gayet düzgündü, arabanın ne altına ne üstüne hiçbir sıkıntı gelmedi. Yedigöller Tabiat Parkı’na artık iyice yaklaştığımızı bize hissettiren ne yazık ki inanılmaz bir araba kuyruğu oldu. Evet her ne kadar sosyal,insan canlısı kişiler de olsak bu durum bizi pek de memnun etmedi. Doğa ile başbaşa kalalım derken bir düğün fotoğrafının içinde kaldık. Sonrasında araba kuyruğu birden açıldı ve parkın içerisinde arabayı parkedecek bir yer bulmamızla beraber yolculuğumuz sona erdi.</p><h4>Beklenmedik Misafir</h4><p>Havanın soğuk olmasına rağmen çadırları kurabileceğimiz boş bir alan bulmak pek de kolay olmadı. Yağmur yağma ihtimali, rüzgarın yönü vesaire derken zor da olsa karar vermiştik. İnsanlar çoluk çocuk çadırları almış gelmişti.Yavaş yavaş güneşin gözden kaybolmaya başlaması ile zemin üzerinde ateş yakmanın yasak olduğunu belirten tabelaları görmemiz de aynı zamanlara denk geldi. İnsanlar küçük tenekelerin içerisinde odunları yakmış başında ısınmaya çalışıyorlardı. Bazıları yanında getirmişti, bazıları ise etrafta bulmuştu. Neyse bir şeyler yapacağız diyerek ben hariç ekibin diğer kalanı çadırları kurmak ve yerleşik düzene geçmekle ilgili çalışmaya başladılar.</p><p>Benim içim ise endişe dolu ,neyse bir şeyler yapacağız fikri tatmin etmemiş bir halde etrafa bakınmaya devam ettim. 5–6 genç koca bir varilin etrafında sanki ev sıcaklığında oturmuş muhabbetlerini ediyorlardı. Çevremdekiler çoğu zaman çok iyi niyetli bir insan olduğumu söylese de o an içimdeki endişe içimdeki tüm iyiliği öldürmüştü. O varil bizim olacaktı. Öncelikle tüm iyi ve cici kız halimle gençlere varili nereden bulduklarını sordum. Ve o an şans içimdeki iyiyi öldürmemi istememiş olacak ki gençler birazdan gideceklerini, istersek varili de bize bırakacaklarını söyledi. Heyecandan ne yapacağımı bilmez halde bizim çocukların yanına koştum, adeta bir kahraman gibi karşıladılar beni. Bu durum tabi daha fazla sorumluluk yükledi bana. Varilin başındaki gençleri her ne kadar rahatsız etmek istemesem de — belki de etmek istedim- bir sırtlanın avının etrafında dönmesi gibi dönmeye başladım etraflarında. Rahatsız etmiş olacağım ki gençler gerçekten gideceğiz gibi açıklamalar yapmaya başladılar. Güneş artık yüzünü iyice dönmüştü ve ayaz da kendini göstermeye başlamıştı, ekibimin sorumluluğunu almışken vazgeçemezdim. Ve mutlu son. Artık varil bizimdi, çadırları çoktan kurmuş olduğumuz için varili çadırların yakınına taşımamız gerekti. Huzurun verdiği bir yorgunluk ile sandalyeme oturmuş buldum kendimi. Hani bir yorgunluk kahvesi olsa derken farkettim ki hemen yan çadırımızda 60–65 yaşlarında bir çift höpürdete höpürdete kahve içiyordu. O güzel insanlarla tanışmamız da böyle oldu. Güllühan Teyze ve Bilgin Amca.</p><p>Güllühan Teyze ve Bilgin Amca’nın bizim yaşlarda iki oğlu vardı ve daha çocukları 1–2 yaşlarındayken başlamışlardı kamp işlerine. Her sene sonbahar olunca Yedigöl’ün sonbahara verdiği selamı görmeye gelir, Güllühan Teyze de sonra resmedermiş bu güzelliği. O ana kadar hiç düşünmemiş olacağız ki çoluklu çocuklu kamp hayalleri kurmaya başlamış olduk bu gezimizden sonra. Güllühan Teyze’nin ikram ettiği yorgunluk kahvesinin de gerçekten 40 yıl hatrı olmuştu bende.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*4_ek91JzGp83iAPw.jpg" /></figure><p>Artık varilimiz vardı, hemen yanıbaşımızda tecrübeli kamp komşularımız da. Hava kararmadan karnımızı da doyurursak şahane olacaktı. Farkettim ki şimdiye kadar lak lak yapmaktan Yedigöller’i size hiç anlatmamışım.</p><h4>Şirinler</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*_bLkgfzOnBXA4qli.jpg" /></figure><p>Yedigöller isminden de anlaşılacağı üzere yedi gölden oluşuyor. Seringöl, Büyükgöl, Deringöl, Kurugöl, Nazlıgöl, İncegöl, Sazlıgöl. Biz Büyükgöl’de kampımızı kurduk bir çok insanın da yapmış olduğu gibi.Tuvalet mevcut, yiyeceklerinizi pişirebileceğiniz ocaklar var ( biz ücretsiz olarak kullandık). Çadırda kalmak istemezseniz bungalov evler var ama göl kenarlarında değil parkın aşağısında bulunuyorlar. Göl çevresinde bakkal market gibi bir yer yok ama sadece ekmek ve kömür alabileceğiniz bir yer var. Yanınızda nakit para getirmeyi ihmal etmeyin — biz ettik- kredi kartı ile ekmek kömür alamıyorsunuz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*xDitbbD_wc8pNhGr.jpg" /></figure><p>Yedigöller’de Sonbahar gerçekten görülesi bir manzara vaadediyor. Güneşin ince ince göle vurup yansıması,sanki dikkatli gözlerle baksanız ve tabi ki uslu bir çocuk da olursanız arasında Şirinler’i görebileceğinizi sandığınız ağaç kovukları,mantarları.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*pqNqpgied2PVERg8.jpg" /></figure><p>Yedigöller kafa dinlemek için ideal bir yer olsa da insanlardan uzaklaşmak niyetiyle giderseniz hayal kırıklığı yaşayabileceğiniz bir yer. Özellikle gündüz saatlerinde oldukça kalabalık oluyor. Ama bölge büyük kendinizi dinleyebileceğiniz bir ağaç altı mutlaka bulabileceksinizdir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*v7wPKocljvZA4gJH.jpg" /></figure><p>Yürürken ayağınızın altında halı olmuş sonbahar yaprakları.Doğanın hoyrat ve özgür yaşayışına tanık olabilmek.</p><h4>Gece</h4><p>Yedigöller harikası bir yanda dururken tekrar dönelim bize. Kamp ocaklarında köftelerimizi pişirip ekmek arası yedik. Bu arada yanda komşumuz Güllühan Teyze bulgur pilavi pişiriyordu. Piknik çantasından bir salça çıkarıyor bir yağ çıkarıyordu. O sepetten birşeyler çıkardıkça bir sonraki kampta götüreceklerimizin listesi de bizim için artıyordu. Yemek faslı bittikten sonra komşularımızın da bize dahil olması ile beraber tüpün üzerinde demlediğimiz çayın keyfini çıkarmaya başladık. Nasıl olsa varil hepimizi ısıtmaya yetecek kadar büyüktü. Varil büyüktü büyük olmasına ama ayaklarımız ne yazık ki ateşten mahrum kalıyordu. Ateşin yanından bir an için ayrılmak ise son derece zor geliyordu. Biz yola çıkmadan önceki gün dışarıda soğuktan oturamadığımızı da düşünürsek aslında pek de şaşırtıcı bir sonuç değildi.</p><p>Artık üşümekten yorulmuş ve soğuğun getirdiği çaresizlikle geceyi bir anca önce çadıra girip ısınarak uyuyup kapatmanın zekice olduğunu düşündük. Ama ne mümkün… Montum üzerimde battaniyenin altına girip sadece nefes alabileceğim kadar bir açıklık bıraktım. Yere yakın tüm organlarımın yerini hissedebiliyordum. Böbreklerimiz gerçekten fasülye şeklindeymiş mesela. Bir ara soğuk sanırım bilincimi yitirmeme sebep oldu ki acaba ayağımı bir şeyle kessem de kan akıp ısınmamı mı sağlasa diye düşündüm. Ben bunları düşünürken ulumaya başlayan kurtlar da cabası oldu. O sıra çadırın dışında Bilgin Amca’nın sakin olun onlar buraya gelmez demesi bir parça da olsa içimi rahatlattı. Tüm bu halüsünasyonlar arasında sanıyorum yorgunluktan uyuyakaldım.</p><h4>Dönüş</h4><p>Ertesi sabah erken saatlerde hepimiz çadırlarımızdan kafamızı uzatmış soğukla mücadelemizin devam edeceği bir güne başlayacağımızı farketmiştik. Gökay dışında hepimiz böbreklerimizin yerinden artık oldukça emindik. Bir şeyler atıştırıp çevreyi gezmeye devam ettik.</p><p>Artık eşyalarımızı toparlayıp hava kararmadan evin yolunu tutmanın zamanı gelmişti. Son birer türk kahvelerimizi içip göl manzarasında ateşi sürekli körükleyerek geçirdiğimiz anların ardından yola çıktık. Ve tüpümüzü ve kafasını da Bilgin Amca’lara bıraktık. :) Dönüş yolculuğunda aklımda kalan tek şey hepimizin is kokuyor olmasıydı.</p><p><strong><em>Kış Kampı İçin Öneriler</em></strong></p><ul><li>Kış kampına uygun 5 mevsim bir çadır. Bu alışverişi yaz aylarında yaparsanız daha uygun olabilecektir.</li><li>Hava koşullarına uygun bir uyku tulumu. Uyurken mutlaka yüzünüzü tulumun dışarısında bırakmayı unutmayın.</li><li>Zeminle çadırınız arasındaki ısıyı izole edebilecek bir mat.</li><li>Uyumanıza yakın sıvı alımınızı kısıtlayın ve mutlaka öncesinde tuvalete uğrayın. Tüm enerjinizle ısıttığınız tulumundan çıkmak sonrasında çok kolay olmayacak.</li><li>Çadırınızın havalandırmalarını asla kapatmayın. Biz bu hatayı yaptık ve sabah kalktığımızda çadırın içi yağmur ormanlarını andırıyordu.</li><li>Çadırınızı ve kamp alanınızı rüzgardan ve yağmurdan koruyabileceğiniz bir tente kullanın.</li><li>Cep sobaları hem elleriniz için hem de tulumunuz içindeki ısıyı arttırabilmek için iyi bir seçenek. Eğer cep sobası bulamazsanız sıcak su torbası da akıllıca bir çözüm olacaktır.</li></ul><p><em>Originally published at </em><a href="http://dunyakadaryolumuzvar.com/yedigoller-uslu-bir-cocuk-olursaniz-siz-de-sirinleri-gorebilirsiniz/"><em>dunyakadaryolumuzvar.com</em></a><em> on June 1, 2016.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7d5ae90813fb" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/yedigoller-uslu-bir-cocuk-olursaniz-siz-de-sirinleri-gorebilirsiniz-7d5ae90813fb">Yedigöller Kampı</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ocak’ta Belgrad]]></title>
            <link>https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/ocakta-belgrad-a07b5d214f9?source=rss----946377f76a3f---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a07b5d214f9</guid>
            <category><![CDATA[sırbistan]]></category>
            <category><![CDATA[belgrad]]></category>
            <category><![CDATA[belgradda-ne-yenir]]></category>
            <category><![CDATA[belgrade]]></category>
            <category><![CDATA[nikola-tesla]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burcu Güdücü]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 09 Jan 2017 21:44:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-09T21:41:22.719Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*53IDQdN_i1q6TyhQgVXdGA.jpeg" /></figure><p>Kalabalık tatil planlarını hazırlamak kimi zaman çok bilinmeyenli denkleme dönüşüyor. Göz önünde bulundurulması gereken birçok kriteri, uzun akşam sohbetlerinde masaya yatırmak ve ekipteki herkesin müdürüm ne der endişelerini, hazırlanması gereken sunumlarını, çeyrek sonu hedeflerini değerlendirmek zorunda kalırsınız. Bu gibi kriterleri bir araya getirince en uygun tarihi ve yeri seçmek zorlaşıyor tahmin edersiniz ki. Bizim Belgrad gezimiz de bu sebeptendir ki pek de uygun denilemeyecek bir tarihe denk geldi:) 1 Ocak 2015 -13°C.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*8VjlU1PkZTTSTGjs.JPG" /></figure><p>Açıkçası yazın kavurucu sıcağı ile esmer tene ulaşmak hiçbirimiz için başlıca gezi hedefi olmadı. Ancak Belgrad gezisi öncesi gerçekleşen tüm organizasyonlarımız makul sıcaklıklara denk gelmişti. Hal böyleyken Belgrad’ın keskin soğuğu hakkında da söylenecek söz, anlatılacak hikaye birikti tabi.</p><p>Pek adetimiz değildir ama (Belgrad tatili öncesi birçok seyahatte yaptığımız gibi) şehri yürüyeceğimizi de hesaba katarak, soğuktan korunmak için ciddi hazırlıklarımız oldu. İçliğin en iyisi nasıl olur, hafif ama soğuktan koruyan mont nereden en ucuza alınır araştırdık, araştırmadık değil. Ama sonuçta tahmin ettiğimiz masrafın yaklaşık 3 katına tüm ihtiyaçlarımızı tamamladık:)</p><p>Diyelim ki benzer tarihlerde siz de Belgrad’a bir gezi organizasyonu yaptınız ve hava -13°C’lerde seyrediyor; Nikola Tesla Havaalanı’ndan dışarıya adımızı attınız. Dışarıda alacağınız ilk nefes daha önce aldıklarınıza benzemeyecek. Belki naneli şeker yiyip, üzerine su içerseniz benzer bir etkiyi yaratabilirsiniz:)</p><p>Belgrad seyahatimizin ana başlıklarını; “Yemek, Tesla ve Cafe” olarak belirlemek yerinde olur. Yemek yemek, restoran aramak ve yemek sonrası yemek hakkında yapılan yorumlar bizim gezilerimizin büyük bir kısmını kapsıyor. İlk hedefimiz şehre özgü tatlar bulmak. Eğer yoksa tüm Avrupa şehirlerinde bulabileceğiniz global tatları en iyi şekilde sunan restoranları bulmak ise ikinci hedefimiz oluyor. Belgrad’a özgü uğramadan dönülmemeli diyebileceğimiz cinsten birkaç restoran bulduk, deneyimledik, beğendik. <strong>Question Mark</strong> isimli meyhane bunlardan biri. Ambiyansı tam bir Balkan tavernasını andırıyor. İçeri girdiğinizde dekorasyonu ve eski mobilya kokusu ile biraz klişe olacak ama zamanın 20. Yüzyılın başlarında durduğunu düşündürüyor. En ünlü yemekleri <strong>Cevabi</strong>. Türkiye’de yediğiniz ortalama bir köfte ile benzer bir tada sahip olduğunu düşünebilirsiniz ama ambiyans için gidilmeye değer. Restoranda sigara içilmesine rağmen havalandırmanın olmaması tek olumsuz yönü.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*5MH_j4vw2np5KQpt.jpg" /></figure><p><strong>Lorenzo &amp; Kakalamba</strong> ise bir diğer alternatif. Mekan dışarıdan hayli sıradan görünürken, içeri girdiğinizde orijinal dekoratif objeler tuvaletinde dahi sizi etkiliyor. Yılbaşı olmasının da etkisi ile biz oyuncak dükkanını andıran rengarenk bir ortam bulduk. Yemekler ve denediğimiz tüm başlangıçlar, özellikle Melanzana Parmigiana(mozarellalı patlıcan diyebiliriz) çok başarılıydı. Ana yemeklerden Lazanya, çok sevdiğimden midir bilmem ama beni mest etti.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*YnGY2eKRVRPC_VXO.JPG" /></figure><p>Tüm gün çok yoruldunuz güzel bir yemeği hak ettiniz diyelim. Özel bir yemek ile günü taçlandırmak istiyorsunuz. <strong>Little Bay</strong> sizin için uygun bir mekan olacak. Kırmızı kadife dekorasyonu ile 18. yüzyıldan kalma bir opera locasını andıran restoranda piyano eşliğinde bir akşam yemeği yemek, her yerde deneyimleyemeyeceğiniz bir tecrübe. Fiyatlar böyle bir mekana göre gayet makul. Gitmeden önceden rezervasyon yapmanız gerektiğini hatırlatayım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*wvc_5vnOxWmdGkRz.JPG" /></figure><p>Eğer gün içerisinde ünlü Knez Mihailova caddesinde bir gezinti sonrası güzelce karnımızı doyuralım yoksa bu soğukta gezilmez derseniz Suadiye’den de aşina olduğumuz Vapiano güzel bir seçenek. Tanıdık italyan tatlarının hakkını verdikleri şüphe götürmez.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/0*PVLVe3Ase5AguaQn.JPG" /></figure><p>Bu tarihlerde sokakta burnunuzun ucunu hissederek geçirebileceğiniz zaman ortalama 20 dakika. Neyse ki adım başı Cafe bulmak mümkün. Belgrad’da, gittiğimizde bizi hayal kırıklığına uğratan herhangi bir cafe olmadı. Hepsi kendine özgü tarzı ve başarılı kahveleri ile soğuk havayı lehimize çevirdi. En akılda kalıcı olanı müthiş <strong>Tart Tatin</strong> tatlısı ile <strong>Smokvica</strong> di.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*7Ay0-bEL9nzBYOMx.JPG" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*SuO4CTxIDXK2z9vm.JPG" /></figure><p>Gelelim elektriği kablosuz taşıyan sırp asıllı Tesla’nın müzesi Nikola Tesla Museum’a. Konusunda bilgili çalışanları ile küçük ama profesyonel yönetilen bir müze. Müze rotası Tesla’nın hayatını anlatan bir video ile başlıyor, kişisel eşyaları ve konuda uzmanlığı olmayan ziyaretçilerin bile ilgisini çekecek interaktif deneyler ile heyecan verici birkaç saat vadediyor. Gitmeden dönmeyiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/934/0*DEr_IQdSKpn14Mwa.jpg" /></figure><p>Tüm bunlara ek olarak, eğer ki Belgrad’da iki günden fazla geçirecekseniz planlarınıza ekleyebileceğiniz <strong>Belgrad Açık hava askeri müzesi</strong> var. Belki soğuk havadan belki konseptinden bizi kendine çok çekmedi eğer ki tank, roket atar tarzı savaş ekipmanlarına ilgiliyseniz kaçırmayın derim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/0*efQt1QMgb46Bvw4E.JPG" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*ornfz2V4k4cvGvef.JPG" /></figure><p>Özetle Tuna ve Sava nehirlerinin buluşma noktası başkent Belgrad görülmeye değer, hele ki benim gibi yanınızda birbirinden güzel dostlarınız varsa… Şimdiden iyi yolculuklar.. Vakit kaybetmeyin daha dünya kadar yolunuz var;)</p><p><em>Originally published at </em><a href="http://dunyakadaryolumuzvar.com/ocakta-belgrad/"><em>dunyakadaryolumuzvar.com</em></a><em> on April 26, 2016.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a07b5d214f9" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar/ocakta-belgrad-a07b5d214f9">Ocak’ta Belgrad</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dunyakadaryolumuzvar">dunyakadaryolumuzvar</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>