Üniversite tercihlerinin yapılmaya başlandığı şu sıralarda,benim o zamanlarımı hatırlıyorum da , işletmeyi(BA) 13/15 tercihime yazmamın nedeni sadece sınav puanlarım ya da sosyal çevrenin etkisi değildi; aynı zamanda karşı koyamadığım bir çağrıydı:

“Yola başla, öğren ve yönet.” ; İŞLETME = Yönetim

O zamanlar tek bildiğim, kendimi bilmediğim ve hayatı tanımadığım ,bu sebeple bol deneyime ihtiyacım olduğu. :) Ve bu yüzden bütünsel bir alanı ve sosyal bir okulda aynı zamanda ,imkanlı bir şehirde okumalıydım! (Cidden o zamanlarda bu bilinç şuan bile gözümü yaşartıyor. Gurur duyuyorum, mini mini Rose’la. )

Başladım(?), birçok şey öğrendim ama kendi life process’imi tıkırında işletmeye yetmedi yönetim becerilerim. (so sad:)) Bu durumda asıl sorun başlangıç mıydı, yoksa öğrendiklerim-öğretim şekli mi? Neydi yönetilemeyen ?

Belki de öğrenmek, yönetmenin sadece ilk adımıydı. ( İlk Adım : Planninggg. Daha sonra yönetim ilkelerin de öğreneceksin little görl .’ ) Gerçek yolculuk, öğrendiklerimizi hayatımıza nasıl entegre ettiğimizde başlıyordu.

Başlamak, bitirmenin garantisi değil. (Made mistakes, got the lesson.)

Bazen cesaretle attığımız ilk adımlar, bizi yeni sorulara, yeni mücadelelere götürür. (Talk soon! :) Ve bu mücadeleler, gerçek öğretmenlerimiz olur… Oh my dear teacherss.

Hey! Teachers! Leave them kids alone!

Bu yazı, yalnızca benim değil, yolculukta olan herkesin “başlamak” halini keşfetmek için bir çağrı. Bir seri olarak, her ay bu süreçteki farklı hallerimizi, sancılarımızı ve zaferlerimizi ele alalım istiyorum.

Hazırsanız, bu ay “başlamak” üzerine düşüncelerle yola çıkıyoruz. Çünkü başlamak, hayatın en güzel isyanıdır. :)

𝄞 Pink Floyd — Another Brick In The Wall
Keyifli pazarlar, sevgili okur! ❤

Başlangıçlarınızı haber etmeyi unutmayın, olur mu? :)

Once Upon A Time was originally published in Hello again : Management! on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.