ผ่านมาครึ่งปี 2019 แล้ว ถึงกำหนดการ outing ครั้งแรกที่บริษัทเคยวางนโยบายเอาไว้พอดี อาทิตย์ที่แล้วก็เลยเริ่มมีการพูดคุยกัน ฝั่ง HR ก็มีการไปทำการบ้าน หาวัน ลิสต์สถานที่ แล้วเตรียมกิจกรรมมาให้ ปัญหาคือ กิจกรรมที่หัวหน้า HR เตรียมมาค่อนข้างจะดุดันไปหน่อย ด้วยสไตล์ strategic person ของพี่เค้าเองนั่นแหละ ทำให้วันนั้นที่ประชุมกัน บรรยากาศออกมาไม่ดีเท่าที่ควร เราเองก็พยายามพูดอธิบายบ้าง แต่เนื่องจากว่ามันเป็นการประชุมรวมที่พี่ๆ C level ทุกคนก็นั่งอยู่ด้วย เลยทำให้ได้รับความคิดเห็นจากน้องๆในบ.น้อยกว่าที่ควรจะเป็น

สรุปผลวันนั้นจบลงด้วยการที่ทุกคนแยกย้ายกันไปคิดแผนอันใหม่ ถ้าไม่มีใครเสนอ ก็จะใช้แผนอันเดิมต่อไป ส่วนตัวเราไม่ถนัดคิดแพลนเที่ยวอะไรแบบนี้อยู่แล้ว แต่แอบไปคิด workshop เล็กๆน้อยๆมา เผื่อกรณีที่เกิดบรรยากาศอึมครึมอีกจะได้หาทางออกให้ได้

Workshop: Warewolf เลือกข้าง

Core idea เอามาจากบอร์ดเกมสุดฮิต warewolf ที่ในบ.ชอบเล่นกันนั่นแหละ คือให้ทุกคนหลับตา และต้องเน้นย้ำชื่อ C level ทั้ง 3 คนให้หลับตาแล้วก้มหน้าลงปายยย (ใช่ค่ะ workshop นี้ใช้ได้แค่กับบางบริษัทเท่านั้น lol) จะเหลือแค่เราที่เป็น moderator และ พนักงาน HR อีกคน (ที่ไม่ใช่ C level) มานับคะแนนเป็น proof ให้เราอีกทีหนึ่ง

เมื่อทุกคนหลับตา เราก็จะอธิบายสมมติฐานของเรา ว่าทำไมเราถึงคิดว่าทุกคนดูไม่กระตือรือร้นกับการ outing ครั้งนี้ ว่าทำไมเราถึงคิดว่ากิจกรรมของพี่หัวหน้า HR มันถึงดุดันเกินไป แล้วทำไมเราถึงขอให้ทุกคนหลับตา เพื่อที่ทุกคนจะได้กล้าแสดงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง โดยเราจะเก็บแค่คะแนนเสียงไปเท่านั้น ไ่มีทางระบุตัวตนอย่างแน่นอน

ซึ่ง 3 ตัวเลือกที่เราจะให้ทุกคนเลือกข้างมีดังนี้:
1. Positive: คือรู้สึกชอบ พอใจ สนใจเข้าร่วมในกิจกรรมดังกล่าว
2. Neutral: คือเฉยๆ ไม่ยินดียินร้าย ทำก็ได้ไม่ทำก็ได้
3. Negative: คือไม่ชอบ ไม่พอใจ ไม่โอเค ไม่อยากทำ

เมื่อสรุปผลออกมาทั้งหมดแล้ว เราคิดว่ามันน่าจะพอเห็นเทรนด์อะไรบางอย่าง ไม่ว่ามันจะสอดคล้องกับสมมติฐานของเราหรือไม่ก็ตาม แต่จากเทรนด์เหล่านั้น เราจะสามารถเปิดคำถามต่อไปได้ โดยคราวนี้จะใช้ post-it ให้ทุกคนออกไอเดียแบบเงียบๆ แล้วมาเปิดอ่านร่วมกันเพื่อพูดคุยหาเทรนด์ทางออกโดยรวม

ซึ่งคำถามเรามีคิดไว้ 2 แบบ ถ้าเทรนด์ของคำตอบข้อแรกไปทาง positive แปลว่าทุกคนไม่ได้ติดขัดอะไรเรื่องกิจกรรม ก็จะถามว่าแล้วควรทำยังไงให้ทริปน่าไปยิ่งขึ้น ส่วนถ้าเทรนด์ของคำตอบไปทาง negative ก็จะถามคำถามว่าควรปรับปรุงกิจกรรมนั้นยังไง

ส่วนตัวเราว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการรับฟังและแชร์ความคิดเห็นร่วมกัน แต่แน่นอน หลายๆครั้งการเปิดปากพูดออกมาไม่ใช่เรื่องง่าย ด้วยมีปัจจัยอะไรหลายๆอย่างรอบตัว ดังนั้น สิ่งที่พอจะเป็นทางออกได้คือการจัดกิจกรรมหรือ ritual ให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปอย่างง่ายดายยิ่งขึ้น เพื่อให้เราสามารถรับรู้ความรู้สึกนึกคิดที่แท้จริงและร่วมแก้ปัญหาร่วมกัน ถ้าเราใส่ใจใน Insight ของลูกค้าในการขายผลิตภัณท์แค่ไหน เราก็ยิ่งควรใส่ใจ Insight ของพนักงานเพื่อการร่วมงานที่ยั่งยืนมากขึ้นเท่านั้น

เสียดายนิดนึงตรงที่ workshop นี้ไม่ได้ทดลองใช้จริง เพราะในการประชุมครั้งถัดมา ฝั่ง HR ได้ตัดกิจกรรมที่เป็นชนวนของเรื่องนี้ออกไปแล้ว เหลือเพียงการพูดคุยเรื่องที่พักเฮฮาปาร์ตี้ทั่วไปเท่านั้น ซึ่งจากการสังเกตความร่วมมือของน้องๆในบ. เราว่ามันคือทางออกที่ดีเลยทีเดียว workshop นี้จึงได้แค่ทดเก็บไว้เป็นไอเดีย หวังว่าซักวันจะมีโอกาสนำมาทดลองใช้ หรือถ้าไม่ต้องใช้เลยเพราะทุกคนกล้าที่แสดงความคิดเห็นออกมา มันก็คงจะดียิ่งกว่าเนอะ : )

Metromerce: Get insight แม้ว่านายจะนั่งอยู่ was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

ทำงานในฐานะ UX/UI Designer มาเกือบๆครึ่งปี นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้ไปสังเกตุการณ์ user จริงๆกับเค้าแล้ววว~ เย้! เนื่องจากก่อนหน้านี้ยังอยู่ในช่วง Requirement phase ที่เราตบตี เอ๊ย พูดคุยกับพาร์ทเนอร์ สังเคราะห์ requirement ต่างๆแล้วปั้นออกมาเป็น wireframe ให้ developer ไปทำงานต่อ

จริงอยู่ที่ก่อนหน้านั้นเคยลองๆเอา prototype ไปเทสเล็กๆน้อยๆกับ user แต่เราก็ค้นพบว่า prototype นั้นแทบจะเทียบอะไรไม่ได้กับตัว product จริงๆเลย หนึ่งคือข้อมูลทั้งหมดเป็น mockup ทำให้ไม่มีความเกี่ยวพันกับ action ที่กด และสองคือเราไม่สามารถเชื่อมโยง prototype ให้รอบรับทุกเคสเล็กๆที่เกิดขึ้นจริงขณะทดลอง ทำให้ผลลัพธ์ที่ได้เป็นเพียงไอเดียคร่าวๆให้พอคลำๆหาทางเดินต่อ แต่ก็ไม่ได้มีผลหนักแน่นมากพอที่จะตอบคำถามของ user เวลาใช้งานจริงได้

เพราะงั้น พอทางทีมทำตัว mvp ที่ใช้งานจริงได้ออกมา จึงเป็นประโยชน์มากๆที่จะนำไปให้ user จริงๆลองใช้แล้วเก็บ feedback มาอีกที

แอบมองครั้งที่หนึ่ง

เนื่องจากทางฝั่ง Metromerce ทำหน้าที่เป็น Tech consultant พวกเราจะเป็นทีม Develop ที่ทำงานควบคู่กับทีม Business ของพาร์ทเนอร์ เมื่อพาร์ทเนอร์วางแผนจะปล่อยตัวแอปกับกลุ่มทดลอง เราก็เลยได้โอกาสติดสอยห้อยตามไปด้วย ขอเรียก user กรุ๊ปนี้ว่ากลุ่ม A ละกัน

กลุ่ม A ถือว่าเป็นกลุ่ม user ที่ค่อนข้างสูงกว่า target user ที่แท้จริง กล่าวคือมีมือถือที่มาตรฐานค่อนข้างดี หลายๆคนคุ้นเคยกับการใช้แอปมือถือ อีกทั้งยังเป็นกลุ่มทดลองที่เคยผ่านการใช้ mvp version แรก ทำให้มีความคุ้นเคยกับระบบเป็นอย่างดี

การสังเกตุการณ์ครั้งแรกนั้นสำหรับเราถือว่าไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่ เนื่องจากเราตามมาสมทบทีหลัง หลังจากที่ทีม Business ทำการเล่นเกมเพื่อเตรียมแผน dev phase ต่อไปก่อนแล้ว ช่วงเบรคขณะที่เรากำลังเดินทางมา เค้าก็เปิด video tutorial แอปคร่าวๆ ทำให้เรามาไม่ทันตอน user โหลดแอปและใช้งานเป็นครั้งแรก feedback ที่นำกลับไปได้จึงจะเป็นแค่รายละเอียดเล็กๆน้อยๆเท่าที่พอเห็น และ Insight เพิ่มเติมในการพัฒนา phase ต่อไปซะมากกว่า

แอบมองครั้งที่สอง

ครั้งที่สองถือว่าเป็นครั้งที่ประสบความสำเร็จในเชิงการสังเกตุการณ์ และในขณะเดียวกันก็ถือว่าประสบความล้มเหลวอย่างมากในเชิงการพัฒนา 555555TT555555

สำหรับกลุ่มนี้ (ขอเรียกว่ากลุ่ม B) เป็นกลุ่มที่เรามองว่าค่อนข้างตรงกับ target user ที่แท้จริงของพาร์ทเนอร์เรา ด้วย background ทางชีวิตและความรู้ด้านไอที แต่ก็มี extreme case ที่ user เพิ่งได้ smartphone มา 10 วัน กลัวการใช้งานทุกอย่าง ไม่กล้ากดปุ่มอะไรก็มี 😂

เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่ทีม Business ลงพื้นที่กับกลุ่ม B ทุกขั้นตอนจึงมีความ fresh ขั้นสุด อีกทั้งยังเป็นการลงพื้นที่เพื่อการสัมภาษณ์ 1 ต่อ 1 เพื่อเก็บข้อมูลเชิง Business ด้วยแล้ว การสังเกตการณ์ของเราจึงง่ายมาก รอเค้าสัมภาษณ์เสร็จแล้วจึงลงแอปแล้วสาธิตวิธีการใช้งานให้ เรียกได้ว่าได้ข้อมูลเน้นๆอย่างที่ต้องการเลยทีเดียว

ผลลัพธ์ที่ได้….ก็พังเน้นๆเช่นกัน 55555555555555 ปัญหาแรกคือทีม Dev เราไม่มี device เกรดน้อยๆมากพอ เคสยุ่บยั่บ error ทั้งหลายจึงมาบังเกิดตอนเจอมือถือเครื่องเล็กๆของ user

คือในเชิง function นั้น mvp ของพวกเราทำงานได้เต็มประสิทธิภาพนะ แต่เราก็ได้เจอจุดเล็กๆน้อยๆมากมายที่สามารถแก้ไขและพัฒนาให้ experience มันดีขึ้นได้เหมือนกัน

เหมือนที่เคยฟัง speaker พูดในงาน UX Thailand Conf 2019 เรื่อง UX Debt ในบลอคนี้นั่นแหละ defect เล็กๆน้อยๆอาจจะดูไม่มีอะไร แต่พอสะสมมากๆเข้ามันก็ทำให้ user หายไปได้ เราจึงพยายามเก็บรายละเอียดทุกอย่างให้ได้มากที่สุด แล้วนำมาวิเคราะห์เพิ่มเติมว่าอะไรสามารถเพิ่มหรือลดได้บ้าง เพื่อให้ flow การใช้งานนั้นลื่นไหล

สรุปคือการสังเกตุการณ์ครั้งนี้จึงถือว่าประสบความสำเร็จเลยทีเดียว เราดีใจที่ได้รู้จัก user ของเราจริงๆ มองเห็นข้อผิดพลาดมากมายของเราจริงๆ มีอีกหลายอย่างเลยที่เราต้องมองให้กว้าง มองให้ครบ กราบขอบคุณทุก user และข้อผิดพลาดที่ทำให้เราได้เรียนรู้ แต่อย่าโหดมากก็ดีนะ จีจี 😂

วันนี้จบบลอคสั้นๆแค่นี้แหละ หวังว่าคราวหน้าจะได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆจาก user อีกนะ แล้วจะเอามาแชร์กันอีกทีจ้า :D

Metromerce: แอบดู user ครั้งแรก was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

จุดประสงค์หลักๆคือสรุปโน้ตตามความเข้าใจตัวเอง แต่ถ้ามีประโยชน์ต่อคนอื่นได้ก็คงจะดีนะ :) ช่วงระยะเวลามันก็เว้นไปนานๆหน่อย ถ้าเนื้อหาตกหล่นไปบ้างก็ขออภัย

1st session: Escaping The Build Trap by Melissa Perri

เปิดตัวด้วยเรื่องของ product management ในยุคที่ agile กำลังเฟื่องฟู เราเร่งความเร็วในการทำงาน เพิ่มการติดต่อสื่อสาร เพื่อ deliver ทุกสิ่งอย่างตามที่ตกลงกันไว้ แต่กับดักของมันคือการที่เราโฟกัสแต่ความเร็ว เราสร้างทุกอย่างคิดว่าต้องมี เราลิสต์ทุกอย่างที่คิดว่าต้องทำ เราเพิ่ม story เข้า backlog ตลอดเวลา แต่ไม่เคยกลับมาพิจารณาเลยว่ามันตอบโจทย์ปัญหาเพียงพอที่เราจะต้องทำมันจริงๆรึเปล่า

สิ่งที่เราเรียนรู้จาก session นี้คือการแจกแจงปัญหาให้ชัดเจนก่อนที่เริ่มค้นหาทางแก้ไข ซึ่งการจะเข้าใจปัญหาได้ ต้องเริ่มตั้งแต่การเข้าใจเป้าหมายหลักขององค์กร ต่อด้วยการทำความเข้าใจสถานภาพปัจจุบัน ศึกษาให้เข้าใจ แล้วจึงสร้าง goal ขึ้นมา เพื่อหาแนวทางการแก้ไขต่างๆอีกทีหนึ่ง อย่าลืมว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ customer การโฟกัสที่ output ว่าเราต้องทำอะไรมันง่าย แต่การโฟกัสว่า customer จะได้รับอะไร คือ key สำคัญที่จะทำให้ product ของเรามี value

ซึ่งกระบวนการเหล่านี้จะไม่สำเร็จ ถ้าไม่ได้รับความร่วมมือจากทั้งองค์กร การศึกษา-พัฒนา-แก้ไขให้ตรงจุดจะทำได้ยากถ้าเบื้องบนยังคงสนใจอยู่กับการวัดผลแบบเดิมๆ แต่ถ้าเราสามารถทำทีมของเราให้เป็นตัวอย่างที่ดีได้ เดี๋ยวคนอื่นๆก็มองเห็นแล้วอยากทำตามเอง

2nd session: Back to reality by Yvonne Tse

Session นี้สำหรับเรามันเหมือน showcase ในการทำ user research โดยใช้ VR เป็นเครื่องมือ ซึ่งมันค่อนข้าง make sense เพราะว่า use case ที่เค้าทดลองคือ Immigration area ในสนามบินที่การทดสอบในสถานที่จริงนั้นค่อนข้างทำได้ยาก

ซึ่งประโยชน์มันก็มีเยอะนะ ทั้งการที่ผู้ทดสอบเองสามารถหยิบย้ายสิ่งของใน VR ได้ตามใจชอบ, การ track ทิศทางการเดินต่างๆ, cost ในการปรับแต่งหรือเตรียม test case ใน VR ก็ถูกกว่าในโลกความเป็นจริง แต่เรายังไม่เห็นว่าวิธีนี้สามารถทำไป apply ได้มากน้อยแค่ไหน อีกทั้งเรื่อง constraint ผู้คนหลั่งไหลในสนามบินจริงๆก็ไม่ได้จำลองมาในการ present ครั้งนี้

อีกหนึ่งจุดที่น่าสนใจ และเป็นข้อจำกัดของ VR ก็คือผู้คนมักมองว่ามันคือวิดิโอเกมขนาดใหญ่ มีผู้ทดสอบที่ถามกลับว่า “แล้วชนะรึเปล่า?” เมื่อจบการทดลองด้วย 5555+ เลยคิดว่าถ้าจะนำวิธีนี้ไปต่อยอดก็ควรจะต้องคำนึงถึงจุดนี้เหมือนกัน

จากนั้นก็พักกลางวัน กลับมาเจอ Lightning talk สั้นๆกระตุ้นสมองให้เตรียมรับข้อมูล

Lightning talk #1 Tracking UX Debt by Elena Sanchez

Session นี้จะพูดถึง defect เล็กๆน้อยๆใน product ของเราที่มันจะเพิ่มพลังขึ้นเรื่อยๆไปตามกาลเวลา จุดเล็กๆเหล่านี้อาจะดูไม่มีพิษภัย แต่การเจอกับมันซ้ำๆไปมาก็ส่งผลให้เกิดประสบการณ์การใช้งานที่ไม่น่าพึงใจได้เหมือนกัน เปรียบเทียบเหมือนกับลูกอมในขวดโหล ลูกเดียวอาจจะรู้สึกว่าจิ๊บจ๊อย แต่ถ้าหลายๆลูกสะสมเข้ามาเรื่อย มันก็หนักมากพอที่จะทำให้ user เลิกใช้งานไปเลยทีเดียว

การแก้ไขภายหลังก็ทำได้ยากและมีราคาแพงขึ้นมากๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อ user เคยชินกับความ “ไม่น่าภิรมย์” เหล่านั้นไปแล้ว ทางแก้คือรีบหาให้เจอ รีบแก้ให้ไว มีการยกตัวอย่าง “1% days” คือวันที่ทุกคนหยุดทำงาน แล้วมานั่งวิเคราะห์หาข้อบกพร่องของ peoduct ร่วมกัน เป็น regular cleanup

Lightning talk #2 Breaking Conventions for Better UX by Chusek Phientharntham

Session เกี่ยวกับการออกแบบ “แอปในแอป” กล่าวถึงแอปวงในที่เป็นแอปรีวิวร้านอาหารเป็นหลัก มีชื่อเสียงโด่งดังและจำนวนที่ user ที่เยอะพอตัว เมื่อทางบริษัทเริ่มต้องการความหลากหลายและขยายแนวทางไปยัง cooking recipe การสร้างแอปใหม่อาจจะเสียค่าใช้จ่ายในการสร้างจำนวน user ยากกว่า ทางแก้ในเชิง business จึงเป็นการซ้อนแอปมันเข้าไปในนั้นเลย

ซึ่งในเชิง Design มันยาก 55555555555+ ทางแก้คือการทำลายกฏดีไซน์เดิม ซ้อนทับ navigation menu ของแอปรีวิวทั้งหมดด้วยแอปทำอาหาร เปลี่ยนธีมเปลี่ยนสี (แต่คงสไตล์เดิม) เพื่อทำให้ user รู้ว่านี้คืออีกแอปที่อยู่ภายใน เพราะเมื่อ user เข้ามาดูแอปทำอาหารแล้ว เมนูสำหรับรีวิวร้านต่างๆก็ไม่จำเป็นต้องใช้อีกต่อไป ปิดท้ายสวยๆว่าคุณสามารถลืมกฏการดีไซน์ต่างๆได้ แต่คุณต้องไม่ลืมนึกถึง user

Lightning talk #3 What happen when UX knows ? by Boonjira Angsumalee

Session น่ารักๆสั้นๆ ว่าด้วยชาว UX ที่ก่อเกิดมาจากหลากหลายสาย บางคนเชี่ยวชาญด้านการออกแบบความสวยงาม บางคนเข้าในกำลังความสามารถของ developer บางคนเก่งด้านมุมมองทางธุรกิจ ฯลฯ ซึ่งสายงานนี้มันเป็นสายที่กว้างและ abstract มากจริงๆนั่นแหละ การฟังเรื่องนี้จึงเป็นการตอกย้ำอีกครั้งว่าเราไม่จำเป็นต้องยึดติดกับทางไหนทางหนึ่ง อยากรู้อะไรก็เรียนรู้มันไป สุดท้ายแล้วเราก็จะเติบโตและนำศาสตร์หลากหลายสิ่งนั้นมาใช้ในการทำงานได้เอง

กลับเข้าสู่ session ปกติ บ่ายแก่ๆสติเริ่มหลุดลอย 55555+

3rd session: Democracy Is A Design Problem by Dana Chisnell

session นี้ว่าด้วยการออกแบบ flow การเลือกตั้ง โดยยกเคสคนที่เพิ่งพ้นโทษออกจากคุกและมีสิทธิเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ซึ่งเค้าจะกาง step เปรียบเทียบกับคนทั่วไปที่มีสิทธิ์โหวตเป็นประจำ ซึ่งระบบที่ไม่ราบรื่น เช่น เว็บของแต่ละรัฐที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง, ใบออกเสียงที่ยุ่งยากซับซ้อนเกินเข้าใจ ฯลฯ ล้วนส่งผลกระทบกับการติดสนใจของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ทุกขั้นตอนที่คนๆนึงต้องเผชิญคือบททดสอบให้ตัดสินใจว่าจะเดินหน้าต่อหรือ drop off ไป ซึ่งความยุ่งยากเหล่านี้มันสะสมได้เรื่อยๆ ซึ่งจริงๆแล้วมันไม่มีใครไม่สนใจการเลือกตั้งหรอก แต่ระบบต่างหากที่ทำให้พวกเขาเหนื่อยล้าและท้อใจ ถือเป็นอีกหนึ่ง case study ที่น่าสนใจดีเหมือนกัน

4th session: Everyone Is A Designer by Liam Hutchinson

Session ที่ว่าด้วยความร่วมมือของคนทุกฝ่ายในการ design product/service ใดๆ ยกตัวอย่างเช่น โรงแรมที่ดูแลลูกค้าเป็นอย่างดี เมื่อแม่บ้านพบว่าแขกออกจากที่พักไปโดยทิ้งครัวซองต์เอาไว้ให้เย็นชืด จึงนำไปฝากส่วนครัวให้เก็บรักษาไว้ เมื่อแขกกลับมาติดต่อทาง reception จึงจะนำไปอุ่นแล้วนำกลับมาเสิร์ฟอีกที ซึ่งกระบวนการทั้งหมดนี้เกิดขึ้นสำเร็จด้วยการประสานงานร่วมกันของทุกๆคน

ในการทำงานจริงก็เช่นกัน ถ้าทุกคนในทีมได้แชร์ความคิดเห็นและความเข้าใจร่วมกัน พวกเราก็จะสามารถออกแบบผลลัพธ์ได้ดียิ่งๆขึ้นไป เพราะ design คือผลลัพธ์จากการตัดสินใจหลายๆครั้งร่วมกัน

5th session: Continuous Design How Not to Exchange Waterfalls for Whirlpools by John Cutler

อีก 1 session โจมตี Agile 55555+ เราล้มเลิกการทำงานแบบ Waterfall ที่ Plan->Design->Implement->Test ทีละม้วน มาเป็นการทำงานแบบ Agile ที่วนลูปกลับมาเป็นรอบๆ iteration ไป แต่น่าแปลกที่การทำงานของเรามันไม่ได้ก้าวไปข้างหน้า กลับซ้ำๆย่ำอยู่กับที่เป็นน้ำวนในอ่างเสียอย่างนั้น

เราควรปรับมุมมองในการทำงานเสียใหม่ การพัฒนา product ไม่ใช่การส่งงานตามเดทไลน์ มันคือการแก้ไขปัญหาหนึ่งๆ feature หรือ output ใดๆที่ออกมามันเป็นสิ่งที่ไม่จีรังยั่งยืน value ที่ออกมาต่างหากคือสิ่งที่เราควรสนใจ ดังนั้น การแชร์ไอเดีย, ผลการทดสอบ, หรือดีไซน์ใดๆจึงเป็นสิ่งที่ Designer ควรทำให้กับทีม เพื่อให้ทุกคนเห็นภาพตรงกันและพร้อมปรับเปลี่ยนแนวทางไปตามไอเดียที่เกิดขึ้นมา

เหมือนกับเวลาที่เชฟคอยชิมตอนทำอาหารนั่นแหละ เหล่า developer เองก็ต้องคอยตรวจสอบและพัฒนาไอเดียไปในแต่ละ sprint ที่ทำด้วยเช่นกัน

Last session: The Evolution of a New UX Design Resolution by Jared Spool

Session เปิดโลกกก~ เปิดเรื่องด้วยปัญหาการส่ง false alarm แจ้งเตือน missile ผิด แล้วเหล่าชาวทวิตก็ต่างหาข้อมูล ไล่วิเคราะห์หาสาเหตุกันว่าทำไมปัญหานี้จึงเกิดขึ้น ซึ่งการไล่ตีหาสาเหตุต่างๆเหล่านี้คือกระบวนการวิเคราะห์ที่เรียกว่า Fishbone analysis เป็นกระบวนการที่แนะนำมากกว่า 5 Why เนื่องจากเราไม่ได้ย่ำปัญหาอยู่กับที่ แต่มองปัญหาในหลายๆมุมมอง

เมื่อแจง fishbone ออกมาแล้วก็จะเห็นได้ว่าปัญหานั้นมีได้ทุกภาคส่วนเลยทีเดียว ตั้งแต่หน้าตา UI ที่ไม่ชัดเจนชวนให้กดผิด, ระบบที่ไม่ได้แบ่งแยก test & production, การโทรศัพท์แจ้งทดสอบที่พนักงานได้รับสารไม่ครบ, หรือใหญ่ถึงขนาดการประสานงานหลายหน่วยงานที่ไม่มีคนรับผิดชอบโดยตรง แต่ละภาคส่วนนี่แหละ ที่ใช้หน่วยเรียกว่า “resolution” เหมือนเวลาเราซูมภาพจากพิกเซลเล็กๆขยายไปภาพใหญ่ๆ

Resolution ในเชิง UX ก็มีอยู่หลายสเกล ตั้งแต่ Screen, Application, Organization ไปจนถึง Ecosystem โดยที่แต่ละ resolution ก็มีเครื่องมือในการแก้ไขปัญหาที่ต่างกันออกไป เมื่อเราเริ่มแก้ไขปัญหาเล็กๆได้ ดราก็จะมองเห็นปัญหาที่สเกลใหญ่กว่า เหมือนอย่างปัจจุบัน เราไม่ได้สนใจแค่ความสวยงามระดับ Screen แต่เราเริ่มมอง flow ภาพรวมในระดับ Application แล้วก็เริ่มขยับไปใช้ Design thinking เพื่อยกระดับองค์กร ตอนนี้ เราเริ่มมองเห็นภาพแล้วว่า Ecosystem ยังคงเป็นปริศนา พวกเราก็ได้แต่เรียนรู้และพัฒนากันต่อไป เพื่อที่ซักวัน resolution นั้นจะได้รับการเติมเต็ม …ดังเช่นอดีตที่ผ่านๆมา ;)

จบแล้ว ยาวกว่าที่คิดไว้เยอะเลย 5555+ ปิดท้ายด้วย Quote of the day เล็กน้อย

ไม่แน่ใจว่าเก็บประเด็นครบหมดรึเปล่า ถ้ามีคำแนะนำหรือข้อแก้ไขอะไรก็คอมมเนต์บอกได้นะคะ

แล้วเจอกันบลอคหน้า :)

UX Thailand Conf 2019 เท่าที่จำได้ was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

2018 กำลังจะจบลงแล้ว~
เมื่อวันศุกร์ที่ 28 ธ.ค. เป็นวันทำงานวันสุดท้ายของบริษัท หลายๆคนที่ยังมีวันหยุดพักร้อนเหลือก็ทยอยหายหน้าหายตาไปกันตั้งแต่ต้นอาทิตย์

โดยปกติแล้ว ที่ Metromerce จะมีประชุมรวมทุกศุกร์กลางเดือนและศุกร์สิ้นเดือน เพื่ออัพเดทงานของแต่ละทีมให้รับรู้ทั่วกัน ปิดท้ายด้วยเลี้ยงข้าวและนั่งเล่นนั่งชิลกันไปยาวๆ

ซึ่งพอเป็นศุกร์สิ้นปีที่เพื่อนๆหายกันไปเกินครึ่งเนี่ย พี่ CEO เลยมีไอเดียว่าจะยกยอดการประชุมไปก่อน ส่วน Slot เวลาที่เหลือนี้เลยอยากให้เรามาช่วยจัด UX workshop เล็กๆน้อยๆให้ทุกคนได้อะไรติดตัวกลับไป

ประจวบเหมาะกับอาทิตย์ก่อนหน้าเพิ่งอ่านบลอคเรื่องประสบการณ์ 11 ดาวไป เราเห็นว่าไอเดียมันค่อนข้างเรียบง่าย กระบวนการไม่ซับซ้อน (คือพูดตามในบลอคแล้วลงมือทำได้เลย lol) ก็เลยตกลงกันว่าจะใช้อันนี้แหละ ลอกตามไปโลด

ไอเดียคร่าวๆของ 11 stars experience ก็อิงมาจากการรีวิวให้ดาวทั่วไปนั่นแหละ
1 ดาวคือห่วย ไม่ประทับใจ
5 ดาวคือทำได้ดีตามที่คาดหวัง แต่อาจไม่ได้ปังถึงขั้นอยากบอกต่อ
ก็เลยมี 6–11 ดาวให้คิดต่อยอดไอเดียเพื่อ User experience ที่ประทับใจ ซึ่งต้องบ้า ต้องเว่อร์ ต้องฟิน ไม่ต้องคิดถึงความเป็นจริง ปั่นๆมันไปเลย~

เมื่อ setup workshop ได้แล้ว สิ่งที่เหลือก็คือการตั้งโจทย์ เนื่องจากกลุ่มคนที่เหลืออยู่ในบริษัทวันนั้นค่อนข้างหลากหลาย คือมีทั้งทีม Dev, ทีม Design, และทีม Business โจทย์ที่ตั้งจึงควรเป็นอะไรที่เป็นกลาง ทุกคนอินและเข้าใจตรงกัน เพื่อไม่ให้การ brainstorm นั้นเครียดจนเกินไป เราก็เลยเลือกเรื่องใกล้ตัวที่สุด…คือทางเข้าบริษัท

เราพูดให้ทุกคนนึกย้อนกลับไปวันแรกที่มาที่บริษัทนี้ ตอนที่ได้ที่อยู่มา เดินทางมาตาม Location เจอตึกที่ชื่อตรงกับที่ระบุไว้ เดินเข้าไป แล้วก็พบกับ….

เนื่องจากตัว Metromerce ไม่ได้มีตึกของตัวเอง แต่เช่าสถานที่เพียงชั้นๆหนึ่ง พื้นที่ด้านล่างก็จะเป็นของตัวตึกที่เค้าจะทำอะไรก็ได้ตามใจ ภาพลักษณ์แรกของการมาบริษัทจึงผิดแผกไปจากความความหวังขั้นพื้นฐาน ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าที่มาติดต่องาน หรือตัวบุคคลที่มาสัมภาษณ์งานเองก็ตาม

ด้วยความที่เป็นเรื่องใกล้ตัว+ทุกคนเข้าใจถึงปัญหา เราจึงคิดว่าโจทย์นี้เหมาะอย่างยิ่งที่จะนำมาเป็น workshop ในวันนี้ สรุปโจทย์คือ “ประสบการณ์ของลูกค้าที่มาคุยงานที่ Metromerce”

เมื่อเราพูดอธิบายไปหมดแล้ว ก็ตกลงกันว่าจะ set ให้สภาพบริษัทปัจจุบันเป็นเลเวล 3 ดาว หลังจากนั้นก็แบ่งเป็น 2 ทีม ทีมละ 5 คน ใช้เวลาประมาณครึ่งชม.ในการพูดคุยและทำ setlist ของ 1–11 ดาวตามโจทย์ที่วางไว้

เมื่อหมดเวลา ก็ให้ทั้งสองทีมสลับกันแชร์ไอเดีย ซึ่งเราสรุปประเด็นคร่าวๆได้ดังนี้:

1–3 ดาว: หาตึกไม่เจอ ถามคนละแวกนั้นก็ไม่มีใครรู้ ไม่รู้ว่าตัวเองมาถูกหรือมาผิด

4–5 ดาว: มีป้ายบอกทางชัดเจน มีพนักงานคอยดูแลต้อนรับ เริ่มมีความสะดวกสบาย มีการบริการ เช่น Welcome drink

6–8 ดาว: ยกระดับการบริการ ผสาน Personalization เช่น ยามรู้ทะเบียนรถว่าเป็นใครเข้ามาติดต่อใคร มีบริการล้างรถให้ระหว่างประชุม, มี Video ต้อนรับ-จัด Theme-จัด Lounge ตามลักษณะนิสัยลูกค้า, มีบริการรถรับส่ง ฯลฯ

9–11 ดาว: ลูกค้าไม่ต้องเดินทางเองแล้ว มีทั้งห้องประชุมเคลื่อนที่ที่พาบริษัทไปหาลูกค้า ไปจนถึงระบบ teleport ทันทีเพื่อไม่ให้เสียเวลา บวกกับการย่นระยะเวลาการประชุมด้วยการประชุมในฝันหรือการต่อคลื่นสมองแล้วประมวลผลให้ทันที ตบท้ายความ advance ด้วยบริการเป็นเลิศ เช่น แถม Butler รับใช้ตลอดชีวิต, แพคเกจทัวร์หลังประชุมงานเสร็จ, ฯลฯ

ซึ่งช่วงตอน 6–11 ดาวนี่พวกเราไปกันไกลมากๆจริงๆ 55555+

เมื่อแชร์ไอเดียกันหมดแล้ว ก็ขมวดปมได้คร่าวๆว่าปัจจัยที่ส่งผลกับประสบการณ์การมาคุยงานนั้น มีทั้งเรื่องทำเล การเดินทาง การบอกตำแหน่ง การบริการความสะดวกสบาย ตลอดไปจนถึง hidden insight เกี่ยวกับ Off-meeting service ที่เป็นการเพิ่มความประทับใจให้กับลูกค้าหลังประชุมงาน

จะเห็นได้ว่าถ้าเราหยุด branstrom อยู่ที่แค่ 5 ดาว เราก็จะไม่มีทางมองเห็นและแตะประเด็นที่ซ่อนอยู่เอาไว้ได้เลย เมื่อจบ session ก็มีการพูดคุยต่อถึงแนวทางการแก้ไขสถานการณ์ปัจจุบันให้ดีขึ้นและทำได้จริง ซึ่ง solution ที่ได้ก็คือการติดป้ายบอกทางที่เห็นได้ชัดเจนขึ้น อิงจากมุมมองที่คนเห็นเวลาเดินทางเข้ามาที่ตึก

กลายเป็นว่า workshop ในวันนี้ ไม่ได้แค่ฝึกพัฒนาความสัมพันธ์และ creative thinking ร่วมกันเพียงอย่างเดียว แต่มันคือการนำปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในบริษัทกลับมาทบทวน และพูดคุยกันอย่างจริงจัง จนเห็นทางออกง่ายๆที่ไม่เคยสังเกตเห็นกันมาก่อนได้ด้วย ถือว่า workshop ประสบความสำเร็จกว่าที่คิด :)

และนั่นก็คือทั้งหมดของ worshop ในวันนี้และ last working day of 2018

ปีหน้าจะเป็นยังไงต่อไป ไว้จะมาคอยอัพเดทให้ฟังกันเป็นครั้งคราวนะ :D

Happy New Year 2019!

Metromerce: 11 stars workshop was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา เรามีโอกาสได้ทำงานคาบเกี่ยวระหว่าง 2 startups ด้วยกัน ขอเกริ่นก่อนว่า Metromerce คือ startup incubator ที่คอยสนับสนุน startup ใน state ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการเริ่มต้นระดมไอเดียสำหรับคนที่ยังไม่มีภาพชัดเจนในหัวมากนัก ตลอดไปจนถึงการเป็นพาร์ทเนอร์ช่วยพัฒนา product ให้กับคนที่มีทุกอย่างพร้อมแล้วยกเว้นทีมที่จะช่วย implement และต่อยอดเตรียม scale

ซึ่ง 2 startups ที่เราโคงานด้วยก็คือทั้งสองเคสตัวอย่างที่ว่ามานั่นแหละ งานหลักของเราในตอนนี้คือการปั้น requirement เพื่อพัฒนา mvp ที่ตอบโจทย์ไอเดียและทรัพยากรของพาร์ทเนอร์ A ส่วนงานเสริมคือการเข้าร่วมการสัมภาษณ์ตำแหน่ง UX/UI Designer เพื่อฟอร์มทีมให้พาร์ทเนอร์ B ที่ปล่อย product มาซักพักแล้วให้ฉายเดี่ยวได้อย่างงดงาม

เรียกได้ว่า การทำงานสองงานนี้ในเวลาเดียวกันทำให้เราเห็นภาพ project ตั้งแต่ตอนตั้งไข่ไปจนถึงฟักออกมากางปีกบินเลยทีเดียว ซึ่งงานเหล่านี้ก็เป็นตัวกระตุ้นให้เราอยากเขียนบลอคว่า UX Designer ในสายตาของเราควรจะเป็นยังไง

UX ไม่ใช่แค่สวยและใช้งานง่าย

User Experience มันมีความหมายที่กว้างมาก มันคือการทำให้ผู้ใช้ได้รับประสบการรณ์การใช้งานที่ดีที่สุด ซึ่งแน่นอนว่าความสวยงามและความเข้าใจง่ายคือสิ่งแรกๆที่จำเป็น แต่กับการทำงานในฐานะ UX/UI Designer ที่ Metromerce นั้น มัน-ยัง-ไม่-พอ!

สำหรับ state ตั้งไข่ของพาร์ทเนอร์ A เรามีโอกาสได้พูดคุยระดมไอเดียกับเค้า ออกไปสังเกตุเก็บข้อมูลผู้ใช้ แล้วรวบรวมเอาทั้งหมดมากลั่นกรองเป็น wireframe เพื่อเอาไปพูดคุยถกเถียงกันต่อ (อย่าคิดว่าจะจบง่ายๆ ฮ่า) คิดหัวแทบแตกแล้วก็ยังไม่ถึงขั้นตอนความสวยงามและความเข้าใจง่ายเลย เรายังคงวนเวียนอยู่กับการทำความเข้าใจ Business model ของพาร์ทเนอร์และการหา pain point เพื่อแก้ปัญหาให้กับ user วนลูปไปเรื่อยๆจนกว่าจะเจอ solution ที่อยู่ตรงกลาง สำหรับเรา เราว่ามันคือแกนสำคัญของตำแหน่งหน้าที่นี้เลยทีเดียวเชียว

เปรียบง่ายๆว่า UX Designer คือเชฟทำอาหาร ก่อนที่จะมานั่งจัดตกแต่งจาน คุณก็ต้องศึกษาก่อนว่าลูกค้าชอบอะไร/ไม่กินอะไร แล้วร้านอาหารที่คุณทำอยู่คือร้านอาหารประเภทไหนรึเปล่า?

UX คือการบาลานซ์ทุกอย่างให้ลงตัว

ไอเดียของโปรเจกต์นี้คืออะไร คุณค่าของมันคืออะไร เราทำไปเพื่อใคร เราช่วยอะไรเค้า แล้วเค้าให้อะไรเรา เราจะทำมันได้ยังไง เราจะต่อยอดได้แค่ไหน ฯลฯ สารพัดคำถามที่เกิดขึ้นให้ขบคิดและถกเถียง เป้าหมายเดียวเพียงการพัฒนา product ที่ดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดกับผู้ใช้งาน ซึ่งแน่นอนว่ามันก็ต้องตอบโจทย์ทางด้าน business และทำได้จริงในเชิง technology ไม่งั้นภาพสวยๆที่ร่างเอาไว้ก็เป็นได้แค่ฝันลอยๆ

ในการสัมภาษณ์หา UX/UI Designer ให้กับพาร์ทเนอร์ B สิ่งที่เรามองหาจึงไม่ใช่แค่ความรู้ทางด้าน Design แต่ครอบคลุมไปถึงมุมมองอื่นๆทางด้านธุรกิจและเทคโนโลยี เพราะเราคิดว่ายิ่งรอบรู้มากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งเป็นประโยชน์ต่อการทำงานมากขึ้นเท่านั้น

ส่วนหนึ่งน่าจะเป็นเพราะวัฒนธรรมการทำงานของ Metromerce ด้วยแหละนะ เนื่องจากทุกคนมีสิทธิ์เสียงในโปรเจกต์หนึ่งๆค่อนข้างเยอะ การทำงานจึงไม่ใช่แค่การรับคำสั่ง-ทำ-รอ Approve แล้วจบไป คนที่เราคิดว่าจะเข้ากับการทำงานที่นี่ได้จึงควรจะเป็นคนที่คิดและลงมือทำเองได้ในระดับนึง พูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกันได้ในอีกระดับนึง การทำงานในทีมจึงจะดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

UX คือประสบการณ์

UX Designer เป็นตำแหน่งที่เพิ่งเกิดมาได้ไม่นาน ส่วนใหญ่ที่เรารู้จัก (รวมถึงตัวเราเอง) ก็ล้วนเดินทางมาจากเส้นทางอื่นๆก่อนทั้งนั้น มันอาจจะมีคอร์สสอนระยะสั้นเกี่ยวกับหลักการของ UX อยู่บ้าง แต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่จะทำให้คนๆหนึ่งพร้อมจะเดินในทางสายนี้ก็คือประสบการณ์ที่เก็บเกี่ยวกันมา เพราะ UX คือศาสตร์ที่ผสมทุกอย่างเข้าไว้ด้วยกัน

ตัวเราเองที่เคยเป็น Software developer มาก่อนก็เคยมองโลกอยู่ในมุมนึง พอเริ่มศึกษา UX อ่านบทความเรื่อยๆก็เปิดโลกเห็นในอีกมุมนึง พอมาทำงานจริง เรียนรู้จากพาร์ทเนอร์และผู้ใช้งานจริงๆ ก็เห็นโลกถัดไปอีกมุมนึง ซึ่งตอนนี้เราก็ยัง unexperienced อยู่นะ ยังคงต้องศึกษาและพัฒนาตัวเองต่อไปยิ่งๆขึ้น เพื่อค้นหาโลกอีกหลายๆมุมที่ถูกซุกซ่อนอยู่ที่ไหนซักแห่ง

สุดท้ายแล้ว เราเชื่อว่าไม่ว่าจะเดินเส้นทางไหนยังไงมา ทุกอย่างล้วนมีค่าและนำมาต่อยอดในด้านนี้ได้หมดเลย ทั้งมุมมองด้านการตลาด ด้านผู้ใช้งาน ด้านผู้ผลิต ด้านผู้ดูแลรักษา ด้านผู้พัฒนาต่อยอด ฯลฯ บางทีแค่การมองจอทีวีใน MRT แล้วบ่นในใจว่าทำไมไม่เขียนบอกว่ารถจะมาเมื่อไหร่ก็จุดประกายได้แล้ว lol เพราะสิ่งที่เราจะจดจำและเรียนรู้ที่ดีที่สุดมันไม่ใช่ตัวหนังสือยาวๆจากในตำรา แต่คือ “ประสบการณ์” ที่เราผ่านมันมาด้วยตัวเองจริงๆ

UX คือสับปะรดและยีราฟ

ตลอดการทำงานในเดือนแรกนี้ คำพูดที่อยู่ในหัวเราเสมอมาคือมองให้รอบ มองให้กว้าง มองให้ไกล เรารู้ตัวดีว่ายังเก่งไม่พอ และเราก็(คิดว่า)รู้ด้วยว่าจะเก่งให้ได้ต้องทำยังไง

สับปะรดที่มีตารอบตัว มองเห็นทุกสิ่งอย่างในมุมมองรอบด้าน ยีราฟที่คอสูงยืดยาว มองทุกอย่างได้กว้างไกลเกินสัตว์ไหนๆ สิ่งเหล่านี้คือสกิลที่เราอยากมี สกิลที่เรากำลังพัฒนา สกิลที่เราเชื่อว่าจะทำให้การทำงานด้าน UX นั้นมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

ซึ่งแน่นอน UX Designer ไม่ใช่ฮีโร่ฉายเดี่ยว ในทุกขั้นตอนการทำงานมีกุญแจสำคัญคือการพูดคุย เราไม่ใช่ผู้รอบรู้ที่จะคิดคำนวณทุกอย่างได้ในตัวคนเดียว เรายังคงต้องพึ่งพาอาศัยผู้คนมากมาย ทั้งในทีมและนอกทีม เพื่อที่จะสามารถพัฒนา product ที่ตอบโจทย์ทุกฝ่ายได้อย่างแท้จริง

เราเชื่อว่าการมีมุมมองกว้างๆ จะไม่ใช่แค่การมองเห็นและวางแผนภาพรวมของโปรเจกต์ แต่มันจะเป็นการที่เราได้มองเห็นทุกส่วนร่วมสำคัญในการทำงานชิ้นๆหนึ่ง และสามารถพูดคุยปรึกษากับทุกคน ณ ที่นั้น เพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุดเท่าที่ทุกคนจะร่วมมือกันได้

แต่ก่อนอื่น คงต้องไปฝึกพูดให้รู้เรื่องขึ้นก่อนแหละนะ 5555555+

ปล. บทความนี้เป็นมุมมองด้านเดียว จากคนที่ไม่ได้มีประสบการณ์มากมายในด้าน UX หากผิดพลาดอะไรไป ขอน้อมรับทุกคำชี้แจงและพร้อมจะแก้ไข มาคุยกันได้นะ

ปล2. หรือถ้าแค่คุยมันยังไม่พอ มาตัว-ตัวกันได้ที่นี่ -> metromerce.com/careers แล้วมาเล่นบอร์ดเกมกัน :D

Metromerce: UX Designer in my eyes was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ที่ คณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ค่ะ

โดยทางมหาวิทยาลัยได้กำหนดว่าต้องมีการฝึกงานในช่วงที่กำลังจบปี 3 ขึ้นปี 4 เป็นระยะเวลา 2 เดือน โดยในช่วงของการเรียนปี 3 ก็ต้องหาบริษัทที่เราจะไปฝึกงานด้วย และตอนนั้นก็ได้เจอกับบริษัท “Metromerce”

วันสัมภาษณ์

ในตอนแรกที่เจอกับบริษัทนี้เพราะรู้จักผ่านเพื่อนอีกที จึงได้ลองส่ง email ไปสมัครในตำแหน่ง Web Developer หลังจากนั้นไม่นานพี่ๆที่บริษัทก็ได้ติดต่อกลับมา และเรียกไปสัมภาษณ์ พอถึงวันสัมภาษณ์ พี่ที่สัมภาษณ์เราเป็นตำแหน่ง Software Engineer และ Graphic Designer พี่ๆน่ารักมากทำให้บรรยากาศการสัมภาษณ์ไม่เครียดเลย พอสัมภาษณ์เสร็จก็มีพี่ติดต่อมาว่าผ่านนะ ก็ตัดสินใจว่าโอเค ดูจากบรรยากาศการสัมภาษณ์แล้วเอาที่นี่เลยละกัน จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการมาฝึกงานที่ Metromerce

ฝึกงานวันแรก

ก่อนที่จะมาฝึกงานพี่ที่เป็นหัวหน้าก็ได้ส่งข้อมูลที่ต้องศึกษาเพิ่มเติมมาให้ศึกษาล่วงหน้าก่อน พอใกล้จะถึงวันฝึกงานจริงยอมรับว่ากลัวมากว่าเรายังมีความรู้ไม่พอ และกลัวพี่ๆคนอื่นที่เรายังไม่เคยเจอว่าพี่ๆเค้าจะเป็นคนยังไงกันบ้าง แต่ก็ต้องสู้!

ในวันแรกพี่ๆนัดให้ไปตอน 9.00 น. พอไปถึงที่บริษัทพี่ๆก็ให้ทำเอกสารต่างๆ และยังมีเพื่อนจากต่างมหาลัยที่มาฝึกงานที่นี่อีก 2 คน พี่ๆเลยให้แนะนำตัวกันไป แล้วพี่ๆก็ได้ให้งานโปรเจคใหญ่มาทำเลย 5555

เนื่องจากวันที่ฝึกงานวันแรกเป็นวันศุกร์ ที่บริษัทจะมี Friday Party ตอนเย็นเลยได้กินข้าวฟรีอีก ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีๆ~

ฝึกงานทำอะไรบ้าง?

เรียนวิศวะคอม ฝึกงานคงมีใครหลายคนคิดว่าไป ซ่อมคอม / ปริ้นท์งาน รึเปล่า แต่ไม่ใช่นะคะ ของเราในตำแหน่ง Web Developer พี่ๆให้มาพัฒนาปรับปรุง เว็บไซต์ของที่บริษัทโดยใช้ React อาจจะฟังดูไม่ค่อยมีอะไร แต่เราไม่ค่อยคุ้นเคยกับ React ทำให้ช่วงแรกๆต้องศึกษาเพิ่มมากๆ แต่ก็ยังมีพี่ๆคอยช่วยให้คำปรึกษาอยู่ตลอด ทำให้งานผ่านมาได้ด้วยดี

ได้อะไรจากการฝึกงาน?

อย่างแรก ได้น้ำหนักค่ะ 5555 เพราะที่บริษัทนี้กินเก่งกันมาก ว่างเป็นสั่งอาหารตลอด ถึงแม้จะมีวันที่ให้พนักงานไปตีแบตด้วยแต่ถ้าไม่ควบคุมตัวเองมีน้ำหนักขึ้นหลายโลแน่ๆ

อย่างที่สองคือ ได้ความรู้ จากการที่มาฝึกที่นี่ทำให้ได้ความรู้มากขึ้นมากๆ ไม่ใช่แค่เรื่องเกี่ยวกับโค้ดอย่างเดียว เพราะที่นี่มีการจัด training ให้กับพนักงานในหัวข้อที่พนักงานสนใจ จึงทำให้การทำงานไม่น่าเบื่อ เพราะอยากรู้เรื่องไหนก็สามารถเสนอไปได้เลย

อย่างที่สามคือ ได้เล่นเกม การเล่นเกมถือเป็นการคลายเครียดที่ดีมากนะคะ โดยที่บริษัทจะมี Play Station 4, Nintendo switch และ Board game ไว้ให้เล่น แต่ต้องเล่นเวลาพักเท่านั้นนะคะ เวลางานถ้าเล่นก็โดนดุกันตามระเบียบ และการเล่นเกมหลายๆคนเนี่ยแหละถือเป็นการได้รู้จักคนที่เล่นเกมกับเรามากขึ้นไปในตัวด้วย

อย่างที่สุดท้ายคือ ได้มิตรภาพค่ะ ไม่ใช่แค่กับเพื่อนนะคะแต่รวมไปถึงรุ่นพี่ที่บริษัททุกๆคน อย่างที่เคยกล่าวไว้ว่าตอนแรกกลัวพี่ๆคนอื่นๆว่าเค้าจะเป็นคนยังไง แต่พอได้มาเจอจริงๆ ได้คุยด้วยทำให้รู้ว่าพี่ที่บริษัทนี้น่ารักมากๆ เป็นกันเอง และส่วนใหญ่ก็เป็นรุ่นพี่ที่จบจากวิศวกรรมซอฟแวร์ฯ (SKE) ทำให้สนิทกันไวมาก พี่ๆให้คำปรึกษาทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เงิน ความรัก ได้ทุกเรื่องจริงๆ

จริงๆหัวข้อนี้เป็นหัวข้อที่อยากพูดถึงมากที่สุดเพราะทำให้การฝึกงานมันไม่ใช่แค่การฝึกงานธรรมดา มันเป็นเหตุผลที่ทำให้เราอยากมาทำงานทุกวัน และมิตรภาพที่ได้นี้ก็ไม่ใช่ฝึกงานจบแล้วก็จบ แต่มันก็จะยังอยู่ไปเรื่อยๆ (ยกเว้นเค้าจะลืมเรา 5555)

บทส่งท้าย

พอถึงวันฝึกงานวันสุดท้าย ก็รู้สึกใจหาย จริงๆรู้สึกตั้งแต่จบ 1 เดือนแรกว่าเวลาผ่านไปเร็วมากๆ แต่พอถึงวันสุดท้ายจริงๆมันไวกว่าเดิมอีก แล้วก็เริ่มรู้สึกว่าบางที 2 เดือนมันก็อาจจะน้อยไปสำหรับที่จะได้ความรู้ที่มากพอจริงๆ

สุดท้ายก็อยากจะบอกว่าการฝึกงานครั้งนี้ทำให้ได้รับอะไรมากมายจริงๆ ถึงแม้จะเป็นระยะเวลาที่สั้นมากๆและอยากให้เพื่อนๆคนอื่นๆที่กำลังจะฝึกงานได้รับประสบการณ์ที่ดีเช่นกัน หรือคนที่เคยผ่านฝึกงานมาแล้วอยากจะแชร์ประสบการณ์ดีๆก็สามารถมาพูดคุยกันได้เลยนะคะ

สุดท้ายจริงๆ ขายของกันนิดนึง ถ้าอยากมาลองทำงานที่ Metromerce ก็ติดต่อไปที่นี่ได้เลยนะคะ :D

https://www.metromerce.com/

ใครจะรู้ว่าการฝึกงานครั้งแรก จะได้อะไรมากกว่าฝึกงาน was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

CQRS (Command and Query Responsibility Segregation) ถ้าอธิบายแบบง่ายๆ เป็นเทคนิคที่มอง Read Operation กับ การ Write Operation (Create / Read / Update) แยกออกจากกัน เพื่อทำให้เกิด Performance, Scalability and Security ในระบบได้สูงสุด อีกทั้งทำให้ Architecture ค่อนข้างมีความยืดหยุ่นสูง

ระบบทั่วไปในปัจจุบัน มักจะทำงานได้ดีก็ต่อเมื่อมี Business Logic มีความซับซ้อนไม่มาก อีกทั้งเทคนิค Scaffold Resources ที่ทำให้ ​การพัฒนาระบบที่เข้าถึงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว และจากนั้น อาจจะมีการปรับเปลี่ยนให้ตรง Business Logic

อย่างไรก็ตามระบบเหล่านี้มักเวลาที่เกิดปัญหาที่มักจะมีปัญหา ที่สามารถจะก่อตัวเป็นปัญหาใหญ่ถ้าเกิดการปรับเปลี่ยนในอนาคต ยกตัวอย่างเช่น

• การเกิด Update Conflict ทำให้เกิด Deadlock ของข้อมูล เกิดช่วงเวลาที่หยุดนิ่งถ้า Developer ไม่จัดการส่วนนี้ดีๆ
• อาจจะเกิดช่วงเวลาที่ Performance ต่ำเนื่องจาก Complexity ของการ Queries ในเวลาที่มีอัตรา Read Operation สูง
• Security มีความซับซ้อนเนื่องจากการเข้าถึงข้อมูลอยู่ใน Data Layer ที่สามารถ Read/Write Operation ได้พร้อมกัน

ทางเลือกที่จะมานำเสนอในบทความนี้

เทคนิค CQRS ทำให้เราแยกส่วนของ การ Write และ Read ข้อมูล ดังรูปข้างบน Domain Logic (Business Logic เฉพาะส่วน Write Operation) จะมีความซับซ้อนน้อยลง เนื่องจากสามารถ มุ่งเน้นที่ Write Operation อย่างเดียว Read Data Store จะสร้าง Queries (Bussiness Logic ส่วน Read Operation) ขึ้นมาสำหรับจัดการ Read Operation เพียงอย่างเดียว Developer สามารถที่จะพัฒนาได้รู้เป้าหมายในแต่ละ Module ได้ง่ายขึ้น

อีกหนึ่งประโยชน์จากการใช้ CQRS ทำให้เราสามารถทำให้ Read Data Store เป็น Replica Set และทำให้ เราสามารถเพิ่มหรือลดปริมาณ Replica Set ให้เหมาะสมกับปริมาณของการ Operation Read นั้น ช่วยให้เพิ่ม Performance โดยไม่ส่งผลกระทบกับระบบส่วนอื่นๆ อีกทั้ง Operation Write ไม่ส่งผลต่อ Operation Read อีกต่างหาก

จะเห็นว่าเทคนิค CQRS ทำให้แก้ปัญหาบางอย่างในแง่ของ Software Architect ได้อย่างดี แต่ว่าต้องแลกกับการที่ Afford ของ Developer ที่สูงขึ้น เพราะไม่สามารถ ใช้ เทคนิค Scaffold ได้

Part 2 ผมจะมาขยายความต่อในหัวข้อ สิ่งที่ต้องพิจารณาในการใช้เทคนิค CQRS เราควรจะใช้เทคนิค CQRS เมื่อไรดี? และ Event Sourcing Pattern

Metromerce คือ Startup Incubator ที่คอยสนับสนุนทุกไอเดีย เริ่มตั้งแต่การระดมความคิด ให้คำปรึกษา ตลอดไปจนถึงการพัฒนา MVP และต่อยอด Scale พร้อมเติบโต ถ้าใครสนใจก็มาจอยกันได้นะ :D

https://metromerce.com/careers

Cloud Architecture ด้วยเทคนิค CQRS pattern [Part 1] was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“ถ้าแอพมันมีปัญหา เราทำใหม่ดีกว่ามั๊ย?”

เรื่องราวเกิดขึ้นในวันแรกที่เราเข้าทำงานในฐานะ UX/UI Designer ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่แอพตอกบัตรที่ทางบริษัทใช้เป็นประจำนั้นเกิดปัญหาพอดี ด้วยความที่แอพดังกล่าวมีบั๊คเล็กๆน้อยๆมาตลอดอยู่แล้ว ก็เลยเกิดไอเดียขึ้นมาว่าจะลองทำใหม่กันเอง กลายเป็นงานแรกให้เราได้ลองฝึกฝีมือ โดยทำงานร่วมกับ developer ในทีมอีก 2–3 คน

Ideation

พอตกลงตั้งโปรเจกต์เรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนแรกคือการ Brainstorm หาไอเดียในการพัฒนา เนื่องจากโจทย์ที่ได้มามันกว้างมาก พวกเรามีอิสระในการดีไซน์ทั้งหมด ว่าจะทำไวๆเพื่อใช้เองหรือจะทำดีๆเผื่อต่อยอดเป็น Product ใหม่เลยก็ได้ ในส่วนของ Function เองก็มีหลากหลาย เพราะแอพที่ใช้อยู่สามารถตอกบัตรได้ด้วยหลายวิธี (GPS, Wifi, Beacon, QR code) ซึ่งพวกเราก็ต้องมาตกลงกันว่าต้องการใช้วิธีไหนบ้าง

หลังจากการปรึกษาหาไอเดีย ลาก user (คนในบ.) มาสัมภาษณ์ รวมไปถึงการสำรวจใบ timesheet สำหรับแก้ไขเวลาที่ HR ใช้ควบคู่กับแอพปัจจุบัน พวกเราก็วางแนวทางของโปรเจกต์นี้คร่าวๆได้ว่าจะสร้างแอพตอกบัตรอัตโนมัติ เนื่องจากปัญหาส่วนใหญ่คือ user ลืมลงเวลาออกงาน ประกอบที่เวลาเข้างานของบ.เองก็ flexible อยู่แล้ว เป้าหมายหลักจึงเป็นการลงเวลาเพื่อเก็บบันทึกแบบคร่าวๆ บวกกับการยุบ process อื่นๆนอกแอพเข้ามาเพื่อความสะดวกรวดเร็วมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ พวกเรายังวางแผนต่อยอดให้เป็น All-in-one solution ที่ครอบคลุมตั้งแต่การลงเวลาทำงาน วันลาหยุด ตลอดไปจนถึงการ integrate เข้ากับระบบต่างๆภายในบ.

เมื่อได้ไอเดียคร่าวๆแล้ว พวกเราจึงนำไปเสนอให้กับทุกคนในบ.และพูดคุยกันว่าผลลัพทธ์นั้นคุ้มค่ากับการลงมือทำหรือไม่ ผลคือทุกคนสนใจ และเพื่อไม่ให้เปลือง effort กันเกินไป พวกเราจึงตั้งเป้าหมายในการทำ Proof of concept ให้ได้ภายในครึ่งเดือน

Specification

ด้วยระยะเวลาและกำลังคนที่จำกัด พวกเราจึงพูดคุยกันอีกครั้งเพื่อลดทอน feature ต่างๆให้ทันภายในกำหนดการ ตัว mobile app เราจะเน้นไปที่การลงเวลาอัตโนมัติด้วย flow ที่รบกวน user น้อยที่สุดอ้างอิงจาก user interview ที่ได้ทำกันไป รวมไปถึงการเตรียมทางเลือกสำรองไว้ support use case กรณีต่างๆ โดยปลายทางสุดท้ายคือการส่ง request ไปยังแอพของผู้อนุมัติโดยตรงเพื่อลด process นอกแอพที่ไม่จำเป็น

ส่วนทางฝั่ง web พวกเราจะเน้นไปที่ usage flow ของ HR สำหรับการจัดการพนักงาน สถานที่ และออก report สิ้นเดือนเพื่อสรุปผล ทั้งหมดนี้เพื่อเป้าหมายคือ prototype ตัวแรกที่ทำเสร็จได้ไวและสามารถใช้งานได้จริง เพื่อทดลองเก็บผลต่อไป

Implementation

เพื่อความรวดเร็วในการทำงาน พวกเราก็มารวมตัวพูดคุยกันอีกครั้งเพื่อสรุปแผน วาง structure แล้วค่อยแจกจ่ายงานกันไป ในขณะที่ฝั่ง developer เริ่มขั้นโครงหลังบ้านและเขียน core function เราก็ต้องรีบปั่น UI พร้อมๆกับคอยเอาไปเทสสั้นๆเพื่อยืนยัน requirement ให้กับเหล่า user ในบ. และเพราะเวลามันสั้น เราจึงออกแบบให้เรียบง่ายที่สุด อิงจาก resource ที่มีอยู่แล้วเพื่อลดความยุ่งยากที่อาจเป็นภาระให้กับทางฝั่ง developer (กราบขอบคุณ material design และ material icons) พอสิ้นสัปดาห์ที่ครบกำหนดประชุมอัพเดทงานของทั้งบ.พอดี ก็เลยถือโอกาสนั้นพรีเซนท์หน้าตาคร่าวๆให้ทุกคนดูไปด้วยในตัว

ในสัปดาห์ที่สอง งานดีไซน์เรานิ่งแล้วก็เหลือปล่อยให้ developer ลุยงานกันไป ส่วนตัวเราก็ไปรันงานอย่างอื่นแทน มีคอยตามอัพเดทงานเป็นระยะๆ เนื่องจากหลากหลายอุปสรรคทำให้เกรงว่าจะปั่นกันไม่เสร็จภายในเดทไลน์ 555+

Conclusion

ซึ่งสุดท้ายมันก็ไม่เสร็จจริงๆแหละ ค่อนข้างเสียดายเหมือนกันที่ไม่สามารถทำออกมาให้ลองเทสกันได้ แต่ด้วยหลายๆเหตุผล ก็ทำให้จำเป็นที่จะต้องพักงานตรงนี้ไปก่อน เพื่อสะสางงานอื่นๆที่มีความสำคัญมากกว่า

ส่วนตัวแล้ว เราก็เชื่อว่าที่ลงแรงตรงนี้มันไม่เสียเปล่านะ มันคือสนามทดลองงานเล็กๆให้เราได้ฝึกฝีมือ การได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิด ไปจนถึงการทำงานจริงและติดตามผล ซึ่งมันจะเป็นประโยชน์ในการทำงานต่อไปในอนาคต ยังไงซะมันก็คือครึ่งเดือนแรกของการทำงาน เรามีจุดที่ไม่พอใจในตัวเองหลายๆอย่าง ยังมีอะไรอีกมากมายให้เรียนรู้และพัฒนาต่อไป แล้วหวังว่าวันหน้า ถ้ามีเวลาว่างกันมากพอ จะสามารถกลับมาสานต่อโปรเจกต์นี้จนมีผลงานเป็นชิ้นเป็นอันมาอวดทุกคนได้นะ :)

Metromerce คือ startup incubator ที่คอยสนับสนุนทุกไอเดีย เริ่มตั้งแต่การระดมความคิด ให้คำปรึกษา ตลอดไปจนถึงการพัฒนา product และต่อยอดพร้อมเติบโต ถ้าใครสนใจก็มาจอยกันได้นะ -> https://metromerce.com/careers

Metromerce: Designing work attendance app was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

แนะนำตัวก่อน ผมชื่อ ใจ๋ใจ๋ เรียนอยู่ วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคมเอกคอมพิวเตอร์เพื่อการสื่อสาร มศว ประสานมิตร นะครับผมเป็นเด็กที่เรียนเขียนโปรแกรมแต่ที่เลือกจะฝึกงานด้าน Video editor,Motiongraphic(เพราะชอบครับ) เป็นระยะเวลาสองเดือนกับอีก10วันในช่วงเดือน 1มิถุนายน-10สิงหาคม

ทำไมถึงเลือกฝึกงานที่ METROMERCE

“เพราะที่นี้ให้โอกาสครับ 555555”

ผมคิดว่าผมคือคนที่ติดลบในด้านสกิลที่สนใจมาฝึกมากครับ(ถ้าเทียบกับคนที่เรียนสายตรงด้านนี้)บอกเลยคือแบบไม่ได้มีผลงานที่โดดเด่นมีแต่ความสนใจที่อยากจะทำจริงๆแต่พี่ๆที่บริษัทก็ให้โอกาสผมในการเข้ามาฝึกงานด้วยเหตุผลที่ว่าสัมผัสได้ว่าผมอยากทำมันจริงๆเห็นว่ามี Passion กับงานที่พี่เขาจะให้ทำ

ได้ฝึกงานแล้วเป็นยังไงบ้าง

ดีมากๆเลยครับก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าบริษัทนี้เป็นบริษัทเกี่ยวกับ startup ครับ(ใครไม่รู้ว่า startup คืออะไร ผมแนะนำให้ไปดูเรื่อง app war แอปชนแอปนะครับ 5555) รูปแบบการทำงานก็จะมีความทันสมัย บรรยากาศออฟฟิศดีมากทำงานแล้วไม่เครียดมีสวัสดิการที่ดีมากๆกับพนักงานตัวอย่างเช่น มีเกมให้เล่น มีลูกอม กาแฟ ขนมให้ทานเล่น มีกินเลี้ยงทุกวันเย็นศุกร์(อันนี้เราชอบมากกได้กินอะไรอร่อยเยอะเยะเลย)แล้วพี่ๆที่นี้ก็เป็นคนรุ่นใหม่ไฟแรงมากทำให้เราทำงานกับพี่ๆเขาแล้วสนุกมากๆ

งานที่ได้ทำ

ผมได้ทำ Motiongraphic ในหัวข้อโปรโมทบริษัทครับเราได้ลงมือทำงานเหมือนทำงานจริงๆว่าควรต้องทำอะไรก่อน พี่ๆค่อยแชร์เทคนิคต่างๆแทคแคร์อย่างดีเพื่อให้เราได้ประสบการณ์จากตรงนี้มากที่สุดจากคนที่ไม่เคยทำก็ได้พื้นฐานและเทคนิคใหม่ๆเยอะเยะเลยถึงอาจจะยังไม่เก่งมากแต่พี่ๆเขาก็เชื่อในตัวผมและเพื่อนที่ทำงานด้วยกันว่ายังไงเราก็ต้องเก่งขึ้นได้ =D

เป็นมากกว่าประสบการณ์

คือบอกก่อนเลยว่าตัวเราหวังกับการฝึกงานไว้สูงมากเลยว่าอยากให้มันเป็นประสบการณ์ในชีวิตครั้งหนึ่งที่มันดีมากๆแล้วที่นี้ก็ให้มากกว่าสิ่งที่เราหวังไว้มากจริงๆมันไม่ใช่แค่ประสบการณ์การทำงานอย่างเดียวนะเราได้เจอพี่ๆที่ดีมากๆเป็นพี่ๆที่พร้อมจะแบ่งปันอะไรที่ดีๆให้กันพร้อมที่จะสนุกไปด้วยกัน(นอกเวลางานนะเวลาทำงานจริงจังมาก)เขาสอนให้เรารู้ว่าทำงานเป็นทำงานเล่นก็เล่นให้สุดเราเลยอยากขอบคุณโอกาสจากที่นี้จริงๆที่ทำให้ครั้งหนึ่งในชีวิตได้มาเจออะไรดีๆแบบนี้ผมจะไม่ลืมความทรงจำดีๆจากที่นี้เลยครับขอบคุณมากๆนะครับ =)

ใครอ่าน blog นี้จบแล้วสนใจจะมาฝึกงานก็อย่ารอช้า สมัครเลยยย

ที่นี้จะให้อะไรมากกว่าที่คุณคิดแน่นอน =)

https://www.facebook.com/Metromerce/

รีวิวชีวิตเด็กฝึกงานที่ METROMERCE was originally published in Metromerce on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.