<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Her Çocuk Bir Birey - Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Risk altındaki çocukların ve çevresindeki yetişkinlerin; sosyal, kültürel ve ekonomik alanda nitelikli ve sürdürülebilir gelişimlerini sağlamak üzere psiko-sosyal iyi oluş hallerini destekleyen ve ihtiyaçlara yönelik çözüm geliştiren, kar amacı gütmeyen bir organizasyondur. - Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/onemsiyoruz?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/proxy/1*TGH72Nnw24QL3iV9IOm4VA.png</url>
            <title>Her Çocuk Bir Birey - Medium</title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 04:19:25 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/feed/onemsiyoruz" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Pamuk Prens ve Yedi Cüceler]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/pamuk-prens-ve-yedi-c%C3%BCceler-42a8fe588352?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/42a8fe588352</guid>
            <category><![CDATA[cinsiyet-eşitliği]]></category>
            <category><![CDATA[önemsiyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[toplumsalcinsiyeteşitliği]]></category>
            <category><![CDATA[toplumsal-cinsiyet]]></category>
            <category><![CDATA[gender-equality]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Arzum Azra Kaya]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 06 Jan 2023 09:58:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-06T09:58:02.515Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2W-yavAQrF5l7EHMTbXIeA.jpeg" /></figure><p>Yaşadığımız toplumda hepimizin birden çok rolü var. Peki bu roller bize kim tarafından verildi? Dünyaya gözlerimizi açtıktan sonra, sahip olduğumuz cinsiyetimize göre bizlere hangi sorumluluklar yüklendi?</p><p>Ufak bir egzersiz yapıp birkaç kelime seçelim mi? Tamirci, futbol, mühendis, hakem, pembe, oyuncak bebek ve patron.</p><p>Kulağa nasıl geliyor?</p><p>Bu kelimeleri okuduğunuzda zihninizde ilk beliren şey ne oldu?</p><p>Birbirinden bu kadar farklı kelimelerin size ortak gelen yönleri olabilir mi?</p><p>Geldiyse; bu ortak yön sizce ne olurdu?</p><p>Tamirci dediğimde gözünüzde canlanan bıyıklı bir amca profili? Futbol dediğimde koşmaktan kan ter içinde kalmış bir adam? Ya da oyuncak bebekle oynayan bir kız çocuğu… dediğinizi duyar gibiyim.</p><p>Peki zihnimizde canlanan bu profillere neden bir cinsiyet atadığınızı hiç düşünmüş müydünüz? Gelin bunun nedenine birlikte bakalım;</p><p>Toplumsal cinsiyet, hayatta kadın ve erkek için oluşturulmuş kategorilerdir (Helgeson, 2016). İnsanlar atanmış cinsiyetlerinin yanında cinsiyetlerinin kendilerine yüklediği roller ile de yaşamlarını sürdürmektedir. Kültürlerin kadın ve erkek için verdiği roller ve çizilmiş çerçeveleri vardır (Vatandaş, 2011). İşte toplumun kadın ve erkekler için belirlemiş olduğu tüm görev, sorumluluk ve faaliyetler toplumsal cinsiyet rolleri olarak tanımlanır (Dökmen, 2004). Toplumsal cinsiyet rolleri aynı zamanda kadın ve erkeğe yüklenmiş tutum, hak ve yükümlülük olarak da tanımlanmıştır (Bee ve Boyd, 2011). Toplumsal cinsiyet rolleri biyolojik olarak atanan cinsiyetten bağımsız olarak, 16 kültürel ve sosyal bağlamda bireyin sosyal yönü ile ilişkili nasıl davranması gerektiğini belirleyen, kişiden beklenen davranış tutum ve kişilik özellikleri olarak tanımlanmıştır (Karaca, 2018). Toplumsal cinsiyet sosyal olarak şekillenir, kesinlik arz etmez (Butler, 2008) ve sosyal bir olgu olarak ortaya çıkmış olup dinamik bir yapıya sahiptir.</p><p>Bu davranış kalıpları aslında dünyaya gözümüzü açtığımız andan itibaren bizlere toplum tarafından dayatılır. Dünyaya gelmek üzere olan erkek bebeğin odasının mavilerle donatılması, kız çocuklarına oyuncak seçilirken öncelikle bez bebeklerin tercih edilmesi de bunlara birer örnektir. Birkaç örnek daha vermek gerekirse ; toplumumuzda erkek çocuklar kavga ettiği zaman desteklenir ve haklarını bu şekilde savundukları için sırtları sıvazlanır. Diğer yandan kız çocuklar kavga ettiği zaman daha ağırbaşlı olmaları tembihlenir ve merhametli olmaları beklenir. Bu örnekler, toplumsal cinsiyet rollerinin ekilen ilk tohumları gibi görünse de, yaşadığımız toplumda çoğu alanda karşımıza çıkmaktadır.</p><p><strong>Cinsiyet Rollerini Oluşturan Faktörler Nelerdir ?</strong></p><p><strong>Aile</strong></p><p>Bireyin sosyal dünyaya adımlarını atarken tuttuğu ilk eller ebeveynlerinin ve bakım verenlerinin elleridir. Bu sebeple, toplumsal cinsiyet rollerinin öğrenildiği en etkili yer ve faktör olarak aile düşünülür. Anne — babanın aile içindeki görev paylaşımı, cinsiyetlere yönelik sergiledikleri tutumlar, kardeşler arasında cinsiyete bağlı sorumluluk farklılıkları hatta çocukları cinsiyetlerine bağlı olarak sevme biçimleri ‘’Aslan oğlum, prenses kızım’’ gibi cümleler bunların birer örnekleridir.</p><p><strong>Okul ortamı ve Arkadaşlıklar</strong></p><p>Toplumsal normların ve rollerin öğrenildiği bir diğer yer ise okuldur. Bununla birlikte bireyin çevresinin de bu normların ve toplumsal rollerin öğrenilmesindeki yeri büyüktür. Öğretmenlerin cinsiyete karşı olan tutumları, sınıf içerisinde kullanılan öğrenme materyallerinin eşitlikçi bir bakış açısına sahip olması, öğretmenin kız ve erkek öğrencilerine benzer görev ve sorumluluklar vermesi de toplumsal cinsiyet açısından önem arz etmektedir. Okul kıyafetlerinin kız çocukları için etek, erkek çocukları için ise pantolon gömlek şeklinde zorunlu tutulması da birer örnek teşkil etmektedir.</p><p><strong>Medya</strong></p><p>Medyanın bize sunduğu birçok içerikte de toplumsal cinsiyet rolleri ön plana çıkıyor. Televizyonda izlediğimiz dizi ve filmlerde, sosyal medyada, dergi ve gazetelerin sayfalarını karıştırırken bunlara rastlamamız mümkün. Çizgi filmlerde de aynı oyuncaklardaki gibi cinsiyet atamalarına rastlanmaktadır. Erkek çizgi film karakterlerinin kıyafetlerinde baskın ton mavi iken, aynı çizgi filmde kadın karakterlerin kıyafet ve aksesuarları pembe, mor ve kırmızı tonlarında yansıtılmaktadır. Aynı şekilde, erkek karakterler pantolon, şapka takarken kadın karakterlerin çoğunlukta elbise ve etek giydiğine rastlamaktayız.</p><p><strong>Kıyafet ve Oyuncaklar</strong></p><p>Cinsiyet ayrımını pekiştirecek şekilde üretilen birçok ürün, kıyafet ve oyuncaklar da bireylerin küçük yaşlarda cinsiyet rollerini içselleştirmesinde ve sindirmesinde büyük rol oynar. Kız çocuklarının pembe, kırmızı, mor gibi renkler giydirilirken erkek çocukları için mavi, yeşil, gri gibi renklerin tercih edilmesi, yine kız çocukları için oyuncak bebekler, süpürge ve ütüler gibi ev aletleri alınırken erkek çocuklarına plastik askerlerin, silahların ve uzaktan kumandalı oyuncak arabaların alınması da cinsiyet rollerinin küçük yaşta bilincimize işlendiğinin bir göstergesidir.</p><p>Toplum, bizden birbirinden farklı düşünce ve davranış kalıplarına uygun davranmamızı bekler. Kadınlık ve erkeklik rolleriyle bütünleşen bireyin, yaşamı boyunca nasıl düşünmesi ve nasıl davranması gerektiğini belirlemekle birlikte, nasıl hissetmesi, ne tür işlerde çalışması, çalışma yaşamında ne kadar para kazanması, karşı cinsle kuracağı ilişkilerde hangi özelliklere sahip olması gerektiği gibi pek çok bireysel tercihini de biçimlendirmektedir. Toplum erkeklerden; güçlü, sert, çalışkan bireyler olmasını bekler. Aynı zamanda onları ev geçindirmekle sorumlu tutar. Meslek seçimlerinde de yine aynı beklenti içindedir; güçlü, sert ve sözü geçen meslekler erkeklere göredir toplum için. Polislik, askerlik bunlardan bazılarıdır.</p><p>Aynı toplum kadınlardan ise yine belirli kalıplar içinde yaşamalarını bekler. Anaç bir tavra sahip olmalarını, yol gösterici ve bakım veren olmalarını aynı zamanda evi çekip çevirmelerini bekler. Meslek seçimlerinde de kadınlar için çizdiği kalıplar hemşirelik, öğretmenlik, bakıcılık gibi toplum tarafından kadınlara atanmış mesleklerdir.</p><p>Dünya Ekonomik Forumu (World Economic Forum-WEF) 2006&#39;dan beri her yıl hazırladığı Küresel Cinsiyet Eşitsizliği raporunun sonuncusu bu yıl temmuz ayında yayımladı. Bu yıl 16&#39;ncısı yayınladıkları raporda, dünyanın cinsiyet eşitliğine ulaşmasının 132 yıl süreceğini öngördü.. Bu süreyi bir önceki raporda 136 yıl olarak belirlemişti. Türkiye, geçen yıla göre 9 basamak yukarı tırmanarak 124&#39;üncü sırada yer aldı.</p><p>Toplumsal cinsiyet kuralları ait olduğu kültür tarafından şekillendirmenin yanında ve gelecekte o kültür içinde yaşayan insanları ve gelecek nesilleri de şekillendiriyor . Birçok toplumda kadınların istihdam edilme, eğitim görme, karar alma süreçlerine katılım oranlarının düşüklüğü (World Economic Forum, 2017: 6–36), erken evlendirilme, şiddete maruz kalma, ergen annelik oranlarının yüksekliği toplumdaki hakim toplumsal cinsiyet rollerinden kaynaklanıyor.</p><p><strong>Doğru Bilinen Yanlışlar</strong></p><p><strong>Y: Toplumsal cinsiyet eşitsizliği sadece kültürel açıdan kadınların hayatını etkiler.</strong></p><p>D: Birçok toplumda kadınların istihdam edilme, eğitim görme, karar alma süreçlerine katılım oranlarının düşüklüğü (World Economic Forum, 2017: 6–36), erken evlendirilme, şiddete maruz kalma, ergen annelik oranlarının yüksekliği toplumdaki hakim toplumsal cinsiyet rollerinden kaynaklanmaktadır.</p><p><strong>Y: Toplumsal cinsiyet rolleri ailede öğrenilmektedir.</strong></p><p>D: Toplumsal cinsiyet rollerinin öğrenildiği en etkili yer aile olarak düşünülür fakat aile, tek başına bir etken değildir. Okul ve arkadaş çevresi, her türlü medya aracı, kıyafet ve oyuncaklar da bu toplumsal rollerin şekillenmesine yol açarlar.</p><p><strong>Y: Toplumsal cinsiyet ile atanmış cinsiyet arasında bir fark yoktur.</strong></p><p>D: Toplumsal cinsiyet rolleri ile atanmış cinsiyetin ayrımı şu noktada yapılabilir: Atanmış cinsiyet net ve kesin iken toplumsal cinsiyet sosyal olarak şekillenir, kesinlik arz etmez ve sosyal bir olgu olarak ortaya çıkmış olup dinamik bir yapıya sahiptir.</p><p><strong>Y: Türkiye geleneksel cinsiyet rollerinin kabul görmediği bir ülke olarak karşımıza çıkmaktadır.</strong></p><p>D: Türkiye’nin cinsiyet eşitsizliği bakımından çizdiği tablo iç açıcı görünmemektedir. World Economic Forum’un (WeForum, 2021) küresel cinsiyet eşitsizliği raporunda 156 ülke arasında 133. sırada yer almaktadır.</p><h4>Kaynakça</h4><ol><li>Dünya Ekonomik Forumu raporunu yayımladı: Cinsiyet eşitliği 132 yıl uzaklıkta — Independent Türkçe, Bloomberg, DW Türkçe Derleyen: Uğurcan Yıldız</li><li>Global Gender Gap Report 2022 / World Economic Forum</li><li>Kadınlarda Psikolojik İyi Oluşun Toplumsal Cinsiyet Rollerine İlişkin Algılar ile İlişkisi — İrem KAPLAN</li><li>Toplumsal Cinsiyet Rollerinin Günlük Hayattaki Yansımaları: Çorum/Alaca Örneği Sema YILMAZ</li><li>Yetişkinlerde Umudu Yordamada Toplumsal Cinsiyet Rolleri ve Öznel İyi Oluşun Etkisi — Hatice Hilal Ilgaz Yüksek Lisans Tezi</li></ol><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=42a8fe588352" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/pamuk-prens-ve-yedi-c%C3%BCceler-42a8fe588352">Pamuk Prens ve Yedi Cüceler</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Affetme Özgürlüğü]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/affetme-%C3%B6zg%C3%BCrl%C3%BC%C4%9F%C3%BC-1b869101526a?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1b869101526a</guid>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[affetmek]]></category>
            <category><![CDATA[gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[kabul]]></category>
            <category><![CDATA[özgürlük]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Armağan Esra Gül]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 Dec 2022 18:56:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-06T18:56:42.459Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hem bireyin kendisine ve ilişkilerine dönük şekilde bireysel olarak, hem de toplumsal olarak en çok zorlanılan ve belki de en çok üzerinde durulması gereken konulardan biri affetmek olabilir. Günlük hayatta affetmek kavramıyla bir çok şekilde karşılaşmak mümkünken (kişinin kendisini affetmesi, kişinin bir ilişki içinde bulunduğu bir başkasını ya da başkalarını affetmesi ve toplumsal olarak bir durumu/kişiyi/grubu affetmesi gibi) çoğunlukla gündeme gelen bireyin kendisini affetmesi ya da ilişki içinde olduğu birini affetmesi olarak karşımıza çıkmaktadır. (Toussaint, 2022)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5BavpzRcHKEsk90uBjr_6Q.png" /></figure><p><strong>Affetmek, gerçek anlamda ne demektir?</strong></p><p>Merriam-Webster (Merriam Webster , 2022) sözlüğünde, “affetmek” sözcüğü ile ilgili en anlamlı ve kabul gören tanımlamalardan “(bir suçluya) karşı kin beslemekten vazgeçmek” olarak yer almaktadır. Birini affetmek, ona karşı duyulan öfkeyi, kini, nefreti ve intikam duygusunu beslemekten vazgeçmek olarak açıklanabilir. (Baucom, 2019, s. 14)</p><p>İlişkiler konusunda ülkemizin ve dünyanın önde gelen uzmanlarından Prof.Dr. Mehmet Zihni Sungur’un Aşk, Evlilik, Sadakatsizlik isimli kitabında affetmenin ne anlama geldiğini en güzel şekilde özetlemiştir. Buna göre; affetmek, haksızlığa uğratan tarafı onaylamak, hoş görmek, olumsuz duyguları görmezden gelmek ya da unutmak anlamına gelmemekle beraber, her şeye rağmen ilişki için çaba gösterebilecek kadar olgunlaşabilmek, karşı tarafı ve kendini cezalandırmaktan vazgeçmek, yaşananlara kalbi bir yaklaşım ve insancıl duygularla bakarak yumuşatabilmektir. (Sungur, 2021, s. 262)</p><p><strong>Affetmek Neden Önemli? Affettiğimizde Neler Olur?</strong></p><p>Affetmek, her şeyden önce bireysel bir seçimdir; kişi affetmeyi de seçebilir, affetmemeyi de. Bu nedenle affetmenin ilk aşaması kararlılıktır. İnsanoğlunun hayatındaki tüm dönüşüm süreçleri gibi affetme süreci de yoğun bir kararlılık ve hem psikolojik hem de eylemsel gayret gerektirmektedir. Tam da bu gerekliliklerden dolayı, hiç kimse affetmeye zorlanamaz, bu süreç tamamen gönüllülük esasına dayanmaktadır.</p><p>Affetmeyi seçen birey, içinde bulunduğu durumla yüzleşme cesareti gösterir ve bu olayı aynı bir roman kahramanının yaşantısını inceler gibi masaya yatırarak, önyargılarından arı ve bundan sonraki hayatında hem benlik algısına, hem de ilişkilerine değer ve bilgelik katan yepyeni bir bakış açısı ile değerlendirebilme fırsatını yakalayabilir. (Benlik algısı, bireyde hem kalıtım yoluyla doğuştan hem de içinde bulunduğu sosyal çevrenin etkisiyle oluşan, bireyin kendisi ile ilgili algılarının bütünüdür. (Benlik Algısı Nedir, 2013) Yaşantısını, benlik algısından ayrıştıran birey, değerinden bir şey kaybetmeden, kendisini ve başkasını etiketlemeden ve hatta zenginleşerek, bilgeleşerek yaşama daha da güçlü bağlar ve anlamlarla bağlanır.</p><p>Dışarıdan bakıldığında olumsuz görünen bir durumun, aslında aynı bir turnusol kağıdı gibi kendisine ait olan değerleri ve zenginliği ortaya çıkarmak için ve hatta kendisini özgürce ifade edebilmek adına bir seçim yaparak, eyleme geçebilecek ortamı hazırladığını fark eder. Hangi durumlara ve değerlere evet, hangilerine hayır demesi gerektiğinin farkındalığı ile bireysel sınırını, dolayısıyla da özgürlüğünü belirleyebilir. (Frankl, 1966, s. 21) Kendisine dair anlamları, değerleri ayırabilen ve eylemlerine bu seçimlerin ışığında devam eden birey, hem kendisi ile barışık ve şefkatli, hem de toplum içindeki benzer tutumu ile örnek alınan ve güçlü karakteri ile öne çıkan bir ilişki içinde olabilir.</p><p><strong><em>Doğru Bilinen Yanlışlar</em></strong></p><ol><li><strong>Affetmek, pasif bir eylemdir. Kendini affetmek, kendini kandırmaktır.</strong></li></ol><p>Hayır. Affetme süreci, hem psikolojik, hem fizyolojik, hem de sosyolojik (kişiler arası) değişim dönüşüm içeren aktif bir süreçtir ve bireyin affetme eylemine gönüllü olması, adanması ile başlar. Ardından gelişen çok boyutlu süreç ile birey olumsuz duygulardan özgürleşerek, olgunlaşır, gelişir ve dayanıklılık becerilerini kullanabilmeyi pratik olarak öğrenebilir.</p><p><strong>2. Affetmek, kişiyi zayıf gösterir.</strong></p><p>Hayır. Affedebilen insanlar, kendisi ve yaşadığı olumsuz duygular ile yüzleşebilecek cesarete, kararlılığa ve güce sahip kişilerdir.</p><p><strong>3. Affetmek, kendini savunmamak, hakkını aramamaktır.</strong></p><p>Hakkını arayan ve sınırlarını çizebilmiş bir birey, affetme deneyiminin ardından yaşantısını bu deneyimden kazandığı bilgeliğe göre yeniden düzenleyebilme cesaretinde ve kararlılığa sahip olmakla beraber; belirli bir olumsuz duyguya ya da eylemsizliğe takılmak yerine yaşantısındaki anlama ve değere odaklanarak ilerlemeye devam etmeyi seçebilir.</p><p><strong>4. Affedersem, sınırlarım ihlal edilir.</strong></p><p>Affetmek, karşı tarafın yaptığı haksızlığı onaylamak demek değildir. Tersine sınırları yeniden belirlemek için verilmiş olan fırsat olarak ele alınırsa, bireyin iyi oluşuna, ilişkilerine ve yaşam kalitesine anlamlı derecede katkı sunabilir.</p><p><strong>5. Hatalarım için kendimi affedemiyorum ve kendimi suçluyorum.</strong></p><p>Dünyada ancak yeni bir şey denemeyenler kolay kolay hata yapmayabilir. Eğer hata varsa, yenilik, öğrenme ve gelişim yolunda atılan adımlar da var demektir ve bu gayret desteklenmeyi hak eder. Her insan hatalarına rağmen ve onlarla beraber; her şeyden bağımsız olarak sadece insan olduğu için değerlidir.</p><p><strong>6. Affetmek, aynı hatayı defalarca yapmaktır.</strong></p><p>Affetmek, aynı hatanın defalarca yapılmasına göz yumulan bir döngüden çıkılarak, hem yaşam kalitesini düşüren olumsuz duygulardan özgürleşmek; hem de bireyin kendini tanıyarak kendine dair anlamlarını ve değerlerini keşfetmesini, bu yönde ilerlemesini, gelişmesini sağlayan kişiye ve yaşantıya özel bir turnusol kağıdı olarak algılanabilir.</p><p><strong>7. Affetmek, haksızlık yapan tarafı onaylamaktır.</strong></p><p>Affetmek, onaylamak demek değildir. Affetme kararı özgür irade gerektirir ve ilişkilerimizde bize göre nelere evet, nelere hayır dediğimizi yeniden ifade edip, ilişkilerimizi buna göre yeniden yapılandırma şansı verebilir.</p><p><strong>8. Affetmek, mutlaka sözlü olarak dile getirilmelidir.</strong></p><p>Affetmek, tamamen bireyin içinde olan bir süreçtir ve affedilen kişiye mutlaka ifade edilmek zorunda değildir. Affetme, sessiz/gizli olabileceği gibi; kişi dilerse karşı tarafa asla ulaşmayacak bir mektup yazarak da affetme eyleminde bulunabilir. (Aydın, 2017, s. 2)</p><p><strong>KAYNAKÇA:</strong></p><p>Aydın, F. T. (2017). Pozitif bir karakter gücü olarak affedicilik . The Journal of Happiness &amp; Well-Being, 5(1), 1–22., s. 2.</p><p>Baucom, L. H. (2019). The Forgive Process. Morgan James Publishing.</p><p>Frankl, V. E. (1966). What is meant by meaning? Journal of Existentialism, 7(25), 21–28.</p><p>Merriam Webster . (2022, 11 29). Merriam Webster Web Sitesi: <a href="https://www.merriam-webster.com/dictionary/forgive">https://www.merriam-webster.com/dictionary/forgive</a> adresinden alındı</p><p>Sungur, M. Z. (2021). M. Z. Sungur içinde, Aşk Evlilik Sadakatsizlik — Şeytan Üçgeni (s. 262). İstanbul: Destek Yayınları.</p><p>Toussaint, L. (2022). Forgiveness and flourishing<strong>:</strong> Research and education. <em>Spiritual Care</em>.<a href="https://doi.org/10.1515/spircare-2022-0042"> https://doi.org/10.1515/spircare-2022-0042</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1b869101526a" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/affetme-%C3%B6zg%C3%BCrl%C3%BC%C4%9F%C3%BC-1b869101526a">Affetme Özgürlüğü</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sevgi Evleri]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/sevgi-evleri-30e7894f968?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/30e7894f968</guid>
            <category><![CDATA[sevgi-evleri]]></category>
            <category><![CDATA[social-work]]></category>
            <category><![CDATA[child-protective-services]]></category>
            <category><![CDATA[çocuk-gelişimi]]></category>
            <category><![CDATA[children]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Emrecan Ziya Yılmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 24 Aug 2022 09:06:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-24T09:06:19.173Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Çocukların, sağlıklı bireyler olarak yetişebilmesi için temel düzeyde ihtiyaç duydukları gereksinimlerin başında barınma, beslenme ve eğitim gibi faktörler gelse de unutulmaması gereken en önemli gereksinimlerden biri ise çocuğa sunulacak olan koşulsuz sevgi ihtiyacıdır. Çocuğa sunulan sevgi denilince aklımıza ilk olarak ailenin çocuğuna karşı sunduğu sevgi gelebilmektedir. Bu çok olası bir durumdur fakat ailesi belirli sebeplerden dolayı çocuğun yanında olamayan çocuklar için ne düşünebiliriz? Onların yalnız olduğunu düşünüyorsanız yanılıyor olabilirsiniz. Hatta onlarla belki de komşu olduğunuzu biliyor muydunuz?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kOf8ESP92MlEi8Uv3HH6IA.png" /></figure><p>Çocukluk, insan hayatı için belki de en önemli sayılabilecek dönemlerin arasında yer almaktadır. Bu dönemde yaşanan olaylar, durumlar ve olgular gelecek hayatımızı şekillendirici ve hatta karakterimizin şekilleneceği süreçler olabilir. Bu sebeple çocuğun sağlıklı gelişimi büyük önem taşımaktadır.</p><p>Çocuk gelişimi açısından genel bilgiler ve görüşler ele alındığında çocuğun öncelikli olarak kendi ailesinin yanında yaşaması ve büyümesi çocuk adına en sağlıklısı olarak ele alınmaktadır. Fakat bilindiği üzere kimi zaman çocuğun ailesinin yanında barınması çocuk adına riskli olabilmektedir. Bu olaylara örnek olarak ailenin yoksulluğu, aile içi sorunlar, ebeveynlerde ruhsal ve fiziksel yetersizlikler, küçük yaşta evlilikler, çocuğun ihmali ve istismarı gibi pek çok neden gösterilebilir. Bu sebeplerden de anlaşılacağı üzere çocukların korunması toplumsal olarak sorun niteliği taşımaktadır.</p><p>Yazımızın konu başlığından da anlaşılacağı üzere bugün sizlerle çocuk koruma tiplerinden biri olan “Sevgi Evlerini” ele alacağız. Sevgi evlerinden bahsetmeden önce Türkiye’ de çocuk koruma konusu üzerinde durmak bizlere konunun daha iyi anlaşılmasına fayda sağlayabilir.</p><p><strong>Türkiye’de Çocuğa Sağlanan Bakım Hizmetleri</strong></p><p>Türkiye’de çocuk koruma alanında sosyal hizmetlerin büyük bir rol oynamaktadır. Çocuğa sağlanan tüm koruma ve bakım yöntemlerini ilgili sosyal hizmet bünyesi ilgilenir ve çocuğun inceleme ve tespitini yaparak ona uygun bakım modelini seçebilir.</p><p>Bu kapsamda bakım hizmetleri incelendiğinde iki ana başlığa ayrılmaktadır. Bunlardan ilki çocuğun aile yanında bakımı, ikincisi ise kurum bakımı hizmetleri olarak ele alınmaktadır. Kısaca başlıklardan ve modellerden bahsetmek gerekirse;</p><p><strong>1.</strong> <strong>Aile Yanında Bakım Hizmetleri</strong></p><p>a. <strong>Sosyal Ekonomik Destek ile Ailenin Desteklenmesi:</strong></p><p>Sosyoekonomik olarak yeterli düzeyde olmayan çocuklu ailelere çocuğun gelişimin devam edebilmesi adına yönetmeliklerce belirlenmiş belirli oranlarda ayni ve nakdi desteğin sağlanması olarak ele alınmaktadır. Çocuk bu durumda ailesinin yanında kalmaya devam eder ve ekonomik olarak desteklenir.</p><p>b. <strong>Koruyucu Aile Hizmeti:</strong></p><p>Yukarıda da bahsettiğimiz gibi çocuğun yetişmesi adına en esas olan ailenin yanında yetişmesi olarak bahsetmiştik. Bu duruma örnek olarak gösterilen bakım modellerinden biri olan Koruyucu Aile sistemi, çocuğun belirli süre kapsamında (korunmasını gerektiren süre kadar) çocuğun koruyucu aile yanında kalarak ailenin yine devlet tarafında maddi ve manevi desteklendiği bakım modelidir. Burada çocuk, özellikle daha alt yaş gruplarında olup aile ortamında yetişmesi adına tercih edilmektedir.</p><p>c. <strong>Evlat Edinme:</strong></p><p>“Evlat edinme, durumu evlat edindirilmeye uygun bir çocukla, durumu evlat edinmeye uygun kişi/eşler arasında hukuki bağlar sağlanarak çocuk — ebeveyn ilişkisinin kurulmasıdır.</p><p>Çocuğun ailesinin olmaması, buluntu ya da terk edilmiş olması ve hiçbir şekilde ailesiyle birlikte olamayacağı koşullarda evlat edinme çocuk için en uygun hizmet modelidir. Bu durumlarda çocuğun mümkün olan en kısa sürede aile ile buluşturulması çocuk yararınadır. Özellikle 0- 6 yaş grubundaki çocukların kısa sürelerle kuruluş bakımında tutulup bir aileye kavuşması, gelişimini sağlıklı tamamlamasına olanak sağlayacaktır.”</p><p><strong>2.</strong> <strong>Kurum Bakım Hizmetleri</strong></p><p><strong>a.</strong> <strong>Kışla Tipi Kuruluşlar:</strong></p><p>Kışla tipi bakım, bilinen en eski bakım yöntemidir. Günümüzde Türkiye’deki sayısı 30’larda olan bu tip kuruluş bakımı çocukların bir arada olduğu koğuş tipi bakım şeklidir. Bu bakım şekli genellikle aile yanında duramayacak çocuklarda hızlı aksiyon almak adına kısa süreli bakımlarının gerçekleşmesi ve rehabilite edici çözümler sunmak adına kullanılır. Bunlardan ilki çocuk yuvalarıdır.</p><p><strong>i.</strong> <strong>Çocuk Yuvaları:</strong></p><p>“0–12 yaş arası korunmaya muhtaç çocukların, bedensel, eğitsel, psiko-sosyal gelişimlerini, sağlıklı bir kişilik ve iyi alışkanlıklar kazanmalarını sağlamakla görevli ve yükümlü yatılı sosyal hizmet kuruluşlarıdır. Gerekli durumlarda 12 yaşını bitirmiş korunmaya muhtaç kız çocukları da yuvalarda bakılabilmektedir”</p><p><strong>ii.</strong> <strong>Yetiştirme Yurtları:</strong></p><p>“13–18 yaş arası korunmaya muhtaç çocukları korumak, bakmak ve bir iş veya meslek sahibi edilmeleri ve topluma yararlı kişiler olarak yetişmelerini sağlamakla görevli ve yükümlü olan yatılı sosyal hizmet kuruluşlarıdır.”</p><p><strong>b.</strong> <strong>Çocuk Destek Merkezleri:</strong></p><p>“Suça sürüklenmesi, suç mağduru olması veya sokakta sosyal tehlikelerle karşı karşıya kalması sebebiyle haklarında bakım tedbiri veya korunma kararı verilen çocuklardan; psikososyal desteğe ihtiyaç duyduğu tespit edilenlerin, bu ihtiyaçları giderilinceye kadar geçici süre ile bakım ve korunmalarının sağlandığı, bu süre içerisinde aile, yakın çevre ve toplum ilişkilerinin düzenlenmesine yönelik çalışmaların yürütüldüğü; çocukların mağduriyet, suça sürüklenme, yaş ve cinsiyet durumuna göre ayrı ayrı yapılandırılan veya ihtisaslaştırılan yatılı sosyal hizmet kuruluşları, olarak tanımlanmaktadır.”</p><p><strong>c.</strong> <strong>Ev Tipi Kuruluşlarda Bakım:</strong></p><p>Ev tipi kuruluş bakımları yapısı itibari ile aile yanında çeşitli sebeplerden ötürü kalamayan çocukların bakımı konusunda geliştirilmiş en modern bakım tipidir. Bu bakım tipi bünyesinde çocukların ev ortamında uzmanlar eşliğinde ve bakıcı personeller eşliğinde yaşadığı, 24 saat hizmet veren bakım tipidir. Ev tipi kuruluş bakımları ikiye ayrılmaktadır.</p><p><strong>i.</strong> <strong>Çocuk Evleri</strong></p><p>“Çocuk evleri; 0–18 yaşlar arasındaki korunmaya muhtaç çocukların kaldığı ev birimleri, şeklinde tanımlanmaktadır. Her ilin sosyal-kültürel ve fiziksel yapısı, çocuk yetiştirmeye uygun bölgelerinde, tercihen il merkezinde, okullara ve hastanelere yakın apartman dairesi veya müstakil dairelerde 0–18yaş grubu, 6–8 çocuğun bir ev ortamı yaratılarak, korunma ve bakım altına alınan çocukların bedensel ve psiko-sosyal gelişimlerinin, eğitimlerinin ve bir meslek sahibi olarak topluma yararlı kişiler olarak yetiştirilmelerini sağlamakla görevli yatılı sosyal hizmet kuruluşlarıdır.”</p><p><strong>ii.</strong> <strong>Sevgi Evleri:</strong></p><p>Yazımızın da konusu olan Sevgi Evleri, giriş kısmında da bahsettiğimiz gibi çocuğun sevgi ihtiyacının da ne denli önemli olduğunu hatırlatan bakım tipi modelidir.</p><p>Sevgi ihtiyacını sizlere 1970’li yıllarda Harlow adında bir bilim insanının maymunlar üzerinde yapmış olduğu deney ile anlatmak isterim.</p><p><strong>Harlow Deneyi</strong></p><p>Harlow, o yıllarda sosyal bilimlerin ve psikolojik atılımlarının gerçekleştiği süreç içerisinde kendi düşüncesini savunmak adına bu deneyin planlamasını kurar. Onun düşüncesine göre insanlar büyürken ebeveynlerinden aldıkları fiziksel temas ile gerçekleşen sevgi ve şefkatin, güven duygusunu pekiştirdiğini, kendilerini daha iyi hissettiklerini ve çocuk gelişiminde bunun büyük bir yerinin olduğunu ifade etmiştir.</p><p>Harlow bu tezini bebek maymunlar ile hazırladığı bir deney ile uygulamaya geçirmiştir. Deneye göre iki farklı bebek maymun grubu yer almaktaydı ve bir gruba demir telden yapılmış anne maymun figürü, diğer maymun grubuna ise bez ve pamuktan yapılmış (yani daha yumuşak) bir anne maymun figürü hazırlanmıştı. Harlow, iki test aşaması koydu bunlardan ilki telden yapılmış anne maymuna içinde maymunların sevdiği yiyeceklerin olduğu bir biberon konulmuş diğer bezden yapılma anne maymuna ise hiçbir şey konulmamıştır. Ardından diğer test aşaması ise yukarıda bahsedilen durumun tersi olarak bezden yapılma anne maymunda biberonun olduğu aşamadır. Hepimizin tahmin edeceği üzere ikinci aşamada her maymun bezden yapılma anne maymunun yanında yer almaktaydı, bu normal bir durum olsa da Harlow ve arkadaşlarını şaşkına uğratan durum ise ilk test aşamasında gerçekleşecekti. İlk test aşamasında maymunların tamamı bezden yapılma anne maymunu yuva olarak tercih etmiş yalnızca karınları acıktığında telden figüre gitmişlerdir.</p><p>Deney bize halen günümüzde de doğruluğunu koruyan, çocuklarda ebeveynlerinin dokunmalarını önemli kılan ve onların sıcaklıklarına ihtiyaç duydukları gerçeği ortaya koyan bilgiler gün ışığına çıkmıştır (Gökçe, İ. (2021,03,24). Harlow’un Maymun Deneyi. İnsanca Akademi. <a href="https://www.insancaakademi.com/harlow-maymun-deneyi/).">https://www.insancaakademi.com/harlow-maymun-deneyi/).</a></p><p>Sevgi Evleri konusuna geri dönecek olur isek Sevgi evleri, “Sevgi evleri; 10- 12 çocuğun barınıp yaşamlarını sürdürebileceği, temel gereksinimlerinin karşılanabileceği, toplu yaşamın getirdiği olumsuzlukları yaşamadan yetiştirilebilecekleri, aile ortamına benzer yapılar ve ilişki sistemi içinde çocukların yetişebileceği yatılı sosyal hizmet kuruluşlarıdır. Sevgi evleri kuruluş bakımı yerine daha küçük birimlerde, aile ortamına benzer yapılar ve ilişki sistemi içerisinde çocukların yetiştirilebileceği küçük müstakil binalardan oluşturulan yapılardır.</p><p>Ev ortamı şeklinde düzenlenmiş olan sevgi evlerinde, yeterli sayıda personel ile sürekli ve standardı düşmeyen hizmetin sunulması ve çocuklarda temel güven duygusunun kazandırılması ve geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Sevgi evleri hizmet modeli ile sağlam ve tutarlı davranış özelliği ile olası kişilik ve davranış bozukluklarını en aza indirmek hedeflenmektedir.”</p><p>Burada ortaya konulması gereken en önemli nokta ise ev tipi kuruluşlu bakımlarda ortak olarak dikkat edilen husus, dışarıdan evin misyonunu ve amacını belli edici hiçbir işaret veya tabelanın bulunmamasıdır. Bu özelliği ile birlikte çocukların hayatlarına uygun olarak yaşanabilecek mahallelerde tamamıyla olağan bir süreç izlenilmektedir. Bu sebeple bilemediğimiz bir şekilde bahsi geçen kuruluşlarla komşu olma ihtimalimiz oluşmaktadır. Bunun sebebi, kuruluş bakımında kalan çocukların sosyal yaşamda yaşamış olduğu en büyük zorluklardan birisi etiketlenme ve damgalanma sorunudur. Bu sorunu ortadan kaldırmayı hedefleyen ev tipi kuruluşlar edindiği vizyonuyla kendisini bu şekilde belli edici nitelikte tutmamaktadır. Bu sayede bakım altındaki çocuklar sosyal damgalanma yaşamadan rahatça okula gitmek gibi günlük aktivitelerini gerçekleştirebilmektedir.</p><p>Kısacası çocukların korunma ve bakım ihtiyaçlarının karşılanmasında çok farklı yöntemler olup çocuğun bakımının öncelikli olarak kök ailesinin yanında olması gerektiği fakat olamadığı noktalarda farklı kuruluş bakım tiplerinin olduğu bilinmelidir.</p><p><strong>Önerilen Kitaplar</strong></p><p>“Köpek Gibi Büyütülmüş Çocuk” — Maia Szalavitz</p><p><strong>Doğru Bilinen Yanlışlar</strong></p><p><strong>Yanlış: Sevgi evleri, koğuş tipi yerleşkenin bulunduğu ve çocuk sayısının fazlaca olduğu bir kuruluş bakımıdır.</strong></p><p><strong>Doğru: </strong>Sevgi evleri, içerisinde aynı yaş grubu ve cinsiyetine sahip en fazla 6–12 tane çocuğun bulunduğu ve her çocuk için ayrılan özel alanın bulunduğu ev tipi kuruluş bakımıdır.</p><p><strong>Yanlış: Çocuk sayısı çok fazla olduğundan çocukların psikososyal gelişimi pek önemsenmemektedir.</strong></p><p><strong>Doğru: </strong>Sevgi evleri gibi kuruluşlarda çalışması adına görevlendirilmiş sosyal hizmet uzmanı, psikolog veya çocuk gelişim uzmanı bulunması zorunludur ve bu şekilde çocukların psikososyal gelişimleri de takip edilmektedir.</p><p><strong>Doğru: Sevgi Evleri, 24 saat hizmet vermektedir.</strong></p><p><strong>Yanlış: Sevgi evlerinin yerlerini isteyen herkes tespit edebilir.</strong></p><p><strong>Doğru: </strong>Sevgi evlerinde kalan çocukların toplum tarafından herhangi bir damgalanmaya veya etiketlenmeye maruz kalmaması adına kaldıkları kuruluşu belirtici hiçbir işaret veya tabela bulunmamaktadır.</p><p><strong>Yanlış: Sevgi evlerinde ihtiyaç sahibi her çocuk kalabilir.</strong></p><p><strong>Doğru: </strong>Sevgi evleri gibi aynı zamanda birçok bakım kuruluşunda, yalnızca hakkında bakım ve/veya koruma tedbiri alınmış çocuklar kalabilir.</p><p><strong>Yanlış: Çocuk hakkında koruma kararını tüm resmi kurum ve kuruluşlar alabilir.</strong></p><p><strong>Doğru: </strong>Çocuk hakkında risk teşkil eden durumlarda ilgili sosyal hizmet birimi harekete geçerek çocuk hakkında inceleme yapan sosyal hizmet uzmanı tarafından raporunda yer verilecek koruma kararınca alınabilir.</p><p><strong>Yanlış: Çocuk, ne kadar sıkıntı ve zorluk yaşarsa yaşasın kalacağı en doğru yer ailesinin yanıdır.</strong></p><p><strong>Doğru: </strong>Çocuklar eğer ailesinin yanında risk altında ise çocuğun yüksek yararı gözetilerek en uygun bakım hizmetleri uygulanır.</p><p><strong>Kaynakça</strong></p><p>Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, T. C. Korunmaya Muhtaç Çocukların Tespiti, İnceleme Korunma Kararlarının Alınması Ve Kaldırılmasına İlişkin Yönetmelik. , Pub. L. №18235, 1 T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü 1 (1983). Türkiye.</p><p>Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, T. C. <em>Yetiştirme Yurtlarının Kuruluş Ve İşleyişine İlişkin Yönetmelik</em>. , (1995). Türkiye.</p><p>Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, T. C. <em>Çocuk Yuvaları Yönetmeliği</em>. , Pub. L. №23576 (1999). Türkiye.</p><p>Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, T. C. Sosyal Hizmetler Ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Çocuk Evleri Çalışma Usul Ve Esasları Hakkında Yönetmelik. , T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü § (2008). Türkiye.</p><p>Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, T. C. Koruyucu Aile Yönetmeliği. , T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü § (2012).</p><p>Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, T. C. Çocuk Destek Merkezleri Yönetmeliği. , Pub. L. №29310, T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü 1 (2015). Türkiye.</p><p>Gökçe, İ. (2021). Harlow Maymun Deneyi. Retrieved from İnsanca Akademi website: <a href="https://www.insancaakademi.com/harlow-maymun-deneyi/">https://www.insancaakademi.com/harlow-maymun-deneyi/</a></p><p>Söğütlü, A. (2015). Çocuk Refahı Alanında Çalışan Personelin Sevgi Evleri Modeline Yönelik Değerlendirmeleri. Hacettepe Üniversitesi.</p><p>Özmen, S., &amp; Erdem, R. (2018). Damgalamanın Kavramsal Çerçevesi̇. <em>Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi</em>, <em>23</em>(1), 185–208.</p><p>Yazıcı, E. (2012). Korunmaya Muhtaç Çocuklar ve Çocuk Evleri. <em>Mustafa Kemal University Journal of Social Sciences Institute</em>, <em>9</em>(18), 499–525.</p><p>Webb, N. B. (2017). <em>Çocuklarla Sosyal Hizmet Uygulması</em> (B. Özçelik, D. B. Çiftçi, E. Erbay, &amp; G. Karabudak, Eds.). Nika Yayınevi.</p><p><strong>Yazar</strong></p><p>Emrecan Ziya YILMAZ — Sosyal Hizmet Uzmanı</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=30e7894f968" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/sevgi-evleri-30e7894f968">Sevgi Evleri</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ruh Sağlığı Alanında Unvan Karmaşası]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/ruh-sa%C4%9Fl%C4%B1%C4%9F%C4%B1-alan%C4%B1nda-unvan-karma%C5%9Fas%C4%B1-6c0965b2ac01?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6c0965b2ac01</guid>
            <category><![CDATA[psikiyatri]]></category>
            <category><![CDATA[ruh-sağlığı]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[psikolojik-danışmanlık]]></category>
            <category><![CDATA[sosyal-hizmet]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Sumeyra Ceylan Dolanbay]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 28 Jun 2022 21:08:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-14T12:01:40.165Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ruh sağlığı alanı, içerisinde pek çok profesyonelliği ve dolayısıyla bağlantılı profesyonelleri barındıran bir alandır. Söz konusu ruhu ele alınan canlı olan insanın komplike yapısına yarışırcasına alandaki meslek elemanlarının kimler olduğuyla, yetkileriyle ilgili de kafa karışıklıkları ve unvan karmaşaları görülebilmektedir. Bu karmaşayı çözmek üzere meslek tanımlamalarını yapmadan önce ruh sağlığı alanının ne olduğu ve bu alan çalışanlarının neyi amaçladığı üzerine tanımı vermek iyi olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j4SktzmEVcKX4rMz64T75w.png" /></figure><p>Ruh sağlığı bireyin duygusal, düşünsel, davranışsal, fiziksel, sosyal ve tinsel (manevi) öğeleriyle ilişkisine bağlı sağlık halini tanımlamaktadır. Ruh sağlığı alanında çalışan meslek elemanları bireyin, ailenin ve toplumun sağlıklı bir yaşam sürdürebilmesi için fiziksel, duygusal, düşünsel, sosyal ve tinsel (manevi) öğeleriyle bütünsel bir halde ve dengede olmasını, bu denge halinin korunmasını; bozulduğunda da tedavi edilmesini, bu durumun yol açtığı yeti yitimlerinin önlenmesini ve rehabilitasyonunu sağlamak amacıyla çalışır. Dolayısıyla alanda çalışan meslek elemanları tüm bunlarla ilişkili profesyonelliklere yönelik eğitimler almaktadır. Söz konusu mesleklerin tanımları aşağıdaki gibidir:</p><p><strong><em>Psikiyatri Hekimi:</em></strong> Psikiyatri hekimi, 6 yıllık tıp fakültesinden mezun olmuş ve bunun ardından 4–5 yıl ruh sağlığı ve hastalıkları (psikiyatri) üzerine ihtisas yapmış; dolayısıyla tıp fakültesi mezunu ve psikiyatri uzmanlık eğitimini tamamlamış hekimdir. Bu biçimde psikiyatri hekimi; genel tıbbi bilgisinin üzerine ruhsal yapıyı değerlendirme, tanı koyma, ayırıcı tanı yapma, gerekli tedaviyi planlama ve uygulama bilgisi ve yetkisine sahip hale gelmektedir. Bununla birlikte psikiyatri uzmanlığı psikoterapist unvanı vermiyor olduğundan psikiyatristler, eğitimini almadan psikoterapi uygulamalarını gerçekleştirememektedir. Bu eğitimi aldıktan sonra uygun görülen psikoterapiyi uygulamak ve/veya yönlendirmek de psikiyatri uzmanlarının sorumluluğu ve yetkisi içindedir. Psikiyatri hekimi, klinik karar verici olması dolayısıyla tüm ruh sağlığı ekibi içinde koordinasyonu sağlama görevini üstlenmektedir. <strong><em>Ek olarak </em></strong>1. basamak sağlık kuruluşlarında görev yapan aile hekimleri de ruh sağlığı alanında yetkilidir. Çocuk, genç, yaşlı tüm bireylere 1. basamak koruyucu ve tedavi edici sağlık hizmetleri sunan; aynı zamanda ruh sağlığı ve hastalıkları branşında temel hastalıkların önlenmesi ve tedavisindeki hizmetleri veren hekimdir.</p><p><strong><em>Psikolog:</em></strong> Fen-edebiyat, iktisadi ve idari bilimler ve insan ve sosyal bilimler fakültelerinin<br>4 yıllık psikoloji bölümünden mezun olan kişilere psikolog denir. Psikologlar, bireyin bireysel ve toplumsal tutum, davranış, düşünme ve duygu durumlarını inceleyerek ruh yapısına yönelik incelikli bilgi sahibi olan; davranışın ve zihinsel süreçlerin bilimsel tanım ve açıklamalarını yapabilen ve mesleki uygulamalarında bunu temel alan meslek mensuplarıdır. Psikoloji lisans eğitimi sırasında danışan görüşmesine dayalı uygulamalı klinik eğitim, süpervizyon veya yapılandırılmış standardize psikoterapi eğitimi almadıklarından mezuniyet sonrası bilimsel geçerliliği kabul edilmiş uluslararası tanınırlığı olan standardize psikoterapi eğitimi (teorik+süpervizyon) aldıklarını belgelendirdikleri takdirde psikoterapi uygulamalarını gerçekleştirebilmektedirler. Psikiyatri hekimi ile birlikte ruhsal hastalıklara tanı koyulması, tedavi ve rehabilitasyon hizmetleri sırasında tıbbi ekibin içerisinde çalışmaktadırlar.</p><p><strong><em>Klinik Psikolog:</em></strong> Psikoloji lisans programından mezun olduktan sonra üzerine sosyal bilimlere bağlı klinik psikoloji anabilim dalında yüksek lisans/doktora yapmış psikologlara klinik psikolog denmektedir. Klinik psikologlar; nesnel ve yansıtmalı ölçüm araçları, gözlem ve görüşme teknikleri kullanarak uluslararası teşhis ve sınıflama sistemlerinde hastalık olarak tanımlanmayan ve Sağlık Bakanlığının uygun gördüğü durumlarda veya psikiyatri hekiminin yönlendirmesiyle, ilgili tıbbi uygulamaları ve psikoterapi uygulamasını yapabilmektedir. Klinik psikologlar bilimsel geçerliliği kabul edilmiş uluslararası tanınırlığı olan standardize psikoterapi eğitimi (teorik+süpervizyon) aldıklarını belgelendirdikleri takdirde psikoterapi uygulamalarını gerçekleştirebilmektedirler. Koruyucu ruh sağlığı ve rehabilitasyon hizmetlerinde ruh sağlığı ekibi içerisinde rol almaktadırlar.</p><p><strong><em>Psikolojik Danışmanlar:</em></strong> Eğitim fakültelerinin 4 yıllık psikolojik danışmanlık ve rehberlik bölümlerinden mezun olmuş olan kişiler psikolojik danışmanlardır. Başta eğitim kurumları olmak üzere ruh sağlığı alanındaki çeşitli kuruluşlarda ilgili danışmanlığı ve rehberliği verme görevlerini üstlenirler. Amerikan Psikolojik Danışma Derneğine göre profesyonel olarak psikolojik danışma kavramının açıklaması şu şekildedir: “Psikolojik danışma, farklı özelliklere sahip birey, aile ve grupları ruh sağlığı, iyilik hali, eğitim ve kariyer amaçlarına ulaşmaları yolunda yetkinleştiren profesyonel bir ilişkidir.”. 1. basamak sağlık kuruluşlarında aile hekimi ve psikiyatri birimlerinde de psikiyatri hekimi denetiminde çalışabilmektedirler. Psikolojik danışmanlar bilimsel geçerliliği kabul edilmiş uluslararası tanınırlığı olan standardize psikoterapi eğitimi (teorik+süpervizyon) aldıklarını belgelendirdikleri takdirde psikoterapi uygulamalarını uygulayabilmektedirler.</p><p><strong><em>Buna ek olarak </em></strong>Türkiye’de pedagoji bölümü yıllar önce kapatılarak üniversitelerde okutulan bir lisans programı olmaktan çıkmıştır. Pedagojinin kelime anlamı “eğitbilim, çocuk bilimi ya da çocuklarda eğitim bilim ve teorisi”dir. Bu bölümün öğretileriyle amaçlanan; çocuklarda öğrenmeye, eğitime odaklanarak gelişimsel süreçlerin, bu süreçlerle bağlantılı olan ve olmayan davranış kalıplarının ve bunların kökeninin anlaşılmasını ve yetiştirilmesi sürecinde içinde bulunduğu tüm boyutlara uygun planlamayı yapabilmeyi sağlamaktır. Bu bölüm yerine psikolojik danışmanlık ve rehberlik bölümü oluşturulmuş, pedagoji kapsamındaki çeşitli konular bu bölüm bünyesine alınmıştır. Dolayısıyla kamu kurum ve kuruluşlarından olan adliyelere pedagog unvanıyla alımı yapılan meslek grubu da psikolojik danışmanlardır.</p><p><strong><em>Psikiyatri Hemşiresi:</em></strong> 4 yıllık hemşirelik lisans eğitimi üzerine psikiyatri hemşireliği anabilim dalında yüksek lisans yaparak uzmanlaşmış hemşirelere psikiyatri hemşiresi denmektedir. 1. basamak sağlık kuruluşlarında ve psikiyatri birimlerinde çalışabilmektedirler. Ruh sağlığının uzun dönemli korunması konusunda danışmanlık ve destek vermede, hekimin önerdiği medikal tedavileri uygulamada ekip içerisindeki görevlerini yerine getirirler. Psikiyatri hemşireleri, bilimsel geçerliliği kabul edilmiş uluslararası tanınırlığı olan standardize psikoterapi eğitimi (teorik+süpervizyon) aldıklarını belgelendirdikleri takdirde psikiyatri hekimi sorumluluğunda ve koordinasyonunda psikoterapi uygulamalarını gerçekleştirebilmektedirler.</p><p><strong><em>Ek olarak</em></strong> psikiyatrik hastaların ruh sağlığı ekibi tarafından önerilen günlük bakım ve hemşirelik hizmetlerini psikiyatri hemşiresi olmayan hemşireler de verebilmektedir.</p><p><strong><em>Sosyal Hizmet Uzmanı/Sosyal Çalışmacı:</em></strong> Ruh sağlığı alanında hizmet vermek için özel eğitim almış, fen-edebiyat, iktisadi ve idari bilimler, insan ve sosyal bilimler ve sağlık bilimleri fakültelerinin 4 yıllık sosyal hizmet/sosyal çalışma lisans programından mezun kişi sosyal hizmet uzmanı/sosyal çalışmacıdır. Sosyal hizmet/sosyal çalışma; bireyin güçlendirilmesi ve özgürleşmesi yani refahı üzerinden toplumun refahına ulaşmayı amaçlayan, bu biçimde değişimi, gelişimi ve bütünleşmeyi destekleyen uygulama temelli bir meslek ve akademik disiplindir. Sosyal hizmet uzmanı/sosyal çalışmacı ise bununla bağlantılı olarak birey, aile, grup ve toplumun sorun çözme ve baş etme kapasitelerinin geliştirilmesi, güçlendirilmesi, psikososyal işlevselliklerinin sağlanması, sosyal değişimin desteklenmesi ve bunlarla ilgili sosyal politika ve programların geliştirilmesi amacıyla insan davranışına ve sosyal sistemlere ilişkin kuramlardan yararlanarak da geliştirilmiş sosyal hizmete özgü kuram, yöntem ve teknikleri kullanarak uygulama yapan kişidir. Bu alanda lisansüstü eğitim almış kişilere sosyal hizmet uzmanı denmektedir ancak mesleğin temelinin dayandığı yurt dışı kaynaklarından yapılan çevirilerde kavramsal açılarından mutabık kalınamamasıyla ilgili olarak lisans mezunu bireylere de sosyal hizmet uzmanı denebilmekte ve yaygın olarak bu ifade kullanılabilmektedir. Buna ek olarak kamu kurum ve kuruluşlarına sosyal çalışmacı unvanıyla yerleştirilen meslek elemanları bu bölüm mezunlarından oluşmaktadır. Yanı sıra yine bazı kamu kurum ve kuruluşlarına sosyal çalışma görevlisi olarak alımı yapılan meslek elemanları sosyal hizmet/sosyal çalışma, sosyoloji, psikoloji, psikolojik danışmanlık, öğretmenlik, çocuk gelişimi ve aile tüketici bilimleri mezunu kişiler olabilmektedir. Sosyal hizmet uzmanları/sosyal çalışmacılar danışanlara gündelik ve somut yaşam olaylarının organize edilmesi konusunda destek olurlar. Psikiyatri hastalarının sosyal sorunların çözümü aşamasında psikiyatri hekimi sorumluluğunda görev alırlar. Sosyal hizmet uzmanları, yine diğer meslek gruplarında olduğu gibi bilimsel geçerliliği kabul edilmiş uluslararası tanınırlığı olan standardize psikoterapi eğitimi (teorik+süpervizyon) aldıklarını belgelendirdikleri takdirde psikoterapi uygulamalarını psikiyatri hekimi sorumluluğunda uygulayabilirler.</p><p>Buna ek olarak gelişmiş ülkelerde devlet tarafından tanımlanan ruh sağlığı çalışanlarının yetki ve yetkinlik tanımlamasına yönelik Ruh Sağlığı Yasası gibi dayanaklar ruh sağlığı alanındaki unvan karmaşasını önleyebilmek için önemlidir. Türkiye’de ruh sağlığı hizmetiyle ilgili hukuki temeller yetersiz görünmektedir. Bundan kaynaklanarak da ruh sağlığı çalışanı olmayan, çeşitli kısa ve niteliksiz programlarla alınan eğitim ve sertifikaları dayanak gösteren kişilerin, alanda istismar edici çalışmalarını ve uygulamalarını ne yazık ki görmekteyiz. Çeşitli meslek örgütlerinin, ruh sağlığı hizmetlerinin yasal olarak hukuki temellere dayandırılması noktasındaki çalışmaları devam etmektedir. Etik dışı uygulamaları önleme sorumluluğunun yanı sıra aslında ruh sağlığı alanını korumak bir noktada herkesin işi olmalıdır çünkü ruh sağlığının güçlendirilmesinde mikro, mezo, makro boyutta toplumun tüm katmanları; devlet kuruluşları, sivil toplum kuruluşları ve özel kuruluşlar gibi içinde ruh sağlığı profesyonellerinin de bulunduğu birçok yapı rol oynar. Ruh sağlığının herkesin rol oynadığı ve güçlendirilmesi gereken bir durum olmasının en temel nedeni, bireyin ve toplumun iyilik hali ve etkin işlevselliği için esas olan olmasıdır. Dolayısıyla ruh sağlığının iyilik hali için çalışılan bu alandaki söz konusu karmaşanın çözümlenebilmesi de bu nedenle oldukça önemlidir.</p><p><strong>DOĞRU BİLİNEN YANLIŞLAR</strong></p><p><strong>YANLIŞ: </strong>Çocuk psikologları ve çocuk gelişim uzmanları pedagogtur.</p><p><strong>DOĞRU: </strong>Türkiye’de pedagoji bölümü yıllar önce kapatılarak üniversitelerde okutulan bir lisans programı olmaktan çıkmıştır. Bu bölüm yerine psikolojik danışmanlık ve rehberlik bölümü oluşturulmuş, pedagoji kapsamındaki çeşitli konular bu bölüm bünyesine alınmıştır. Dolayısıyla kamu kurum ve kuruluşlarından olan adliyelere pedagog unvanıyla alımı yapılan meslek grubu da psikolojik danışmanlardır.</p><p><strong>YANLIŞ: </strong>Sosyal çalışmacı; sosyal hizmet okuyanlara, sosyolog ve psikolojik danışmanlara denir.</p><p><strong>DOĞRU:</strong> Fen-edebiyat, iktisadi ve idari bilimler, insan ve sosyal bilimler ve sağlık bilimleri fakültelerinin 4 yıllık sosyal hizmet/sosyal çalışma lisans programından mezun kişi sosyal hizmet uzmanı/sosyal çalışmacıdır. Bu alanda lisansüstü eğitim almış kişilere sosyal hizmet uzmanı denmektedir ancak mesleğin temelinin dayandığı yurt dışı kaynaklarından yapılan çevirilerde kavramsal açılarından mutabık kalınamamasıyla ilgili olarak lisans mezunu bireylere de sosyal hizmet uzmanı denmekte ve yaygın olarak bu ifade kullanılabilmektedir.</p><p><strong>YANLIŞ:</strong> Psikologlar psikoterapi eğitimini lisans sürecinde aldığından mezun olunca terapi yapabilir.</p><p><strong>DOĞRU: </strong>Psikologlar; psikoloji lisans eğitimi sırasında danışan görüşmesine dayalı uygulamalı klinik eğitim, süpervizyon veya yapılandırılmış standardize psikoterapi eğitimi almadıklarından mezuniyet sonrası bilimsel geçerliliği kabul edilmiş uluslararası tanınırlığı olan standardize psikoterapi eğitimi (teorik+süpervizyon) aldıklarını belgelendirdikleri takdirde psikoterapi uygulamalarını gerçekleştirebilmektedirler.</p><p><strong>YANLIŞ: </strong>Klinik psikologlar bağımsız olarak ilaç (tıbbi) tedavisi yapabilir, reçete yazabilir.</p><p><strong>DOĞRU:</strong> Psikoloji lisans programından mezun olduktan sonra üzerine sosyal bilimlere bağlı klinik psikoloji anabilim dalında yüksek lisans/doktora yapmış psikologlara klinik psikolog denmektedir. Klinik psikologlar; nesnel ve yansıtmalı ölçüm araçları, gözlem ve görüşme teknikleri kullanarak uluslararası teşhis ve sınıflama sistemlerinde hastalık olarak tanımlanmayan ve Sağlık Bakanlığının uygun gördüğü durumlarda veya psikiyatri hekiminin yönlendirmesiyle, ilgili tıbbi uygulamaları ve psikoterapi uygulamasını yapabilmektedir. Bunun haricinde bağımsız olarak tıbbi tedavi uygulama veya ilaç/reçete yazma yetkileri yoktur.</p><p><strong>YANLIŞ:</strong> Psikiyatri hastalarıyla, psikiyatri kliniğinde çalışan hemşireye psikiyatri hemşiresi denir.</p><p><strong>DOĞRU: </strong>4 yıllık hemşirelik lisans eğitimi üzerine psikiyatri hemşireliği anabilim dalında yüksek lisans yaparak uzmanlaşmış hemşirelere psikiyatri hemşiresi denmektedir. Ek olarak psikiyatrik hastaların ruh sağlığı ekibi tarafından önerilen günlük bakım ve hemşirelik hizmetlerini psikiyatri hemşiresi olmayan hemşireler de verebilmektedir.</p><p><strong>YANLIŞ: </strong>Psikiyatri hekiminin görevi yalnızca ilaç/reçete yazmaktır.</p><p><strong>DOĞRU: </strong>Psikiyatri hekimi, aldığı eğitimle birlikte; genel tıbbi bilgisinin üzerine ruhsal yapıyı değerlendirme, tanı koyma, ayırıcı tanı yapma, gerekli tedaviyi planlama ve uygulama bilgisi ve yetkisine sahip hale gelmektedir. Bununla birlikte psikiyatri uzmanlığı psikoterapist unvanı vermiyor olduğundan psikiyatristler, eğitimini almadan psikoterapi uygulamalarını gerçekleştirememektedir. Bu eğitimi aldıktan sonra uygun görülen psikoterapiyi uygulamak ve/veya yönlendirmek de psikiyatri uzmanlarının sorumluluğu ve yetkisi içindedir. Psikiyatri hekimi, klinik karar verici olması dolayısıyla tüm ruh sağlığı ekibi içinde koordinasyonu sağlama görevini üstlenmektedir.</p><p><strong>YANLIŞ: </strong>Psikolojik danışmanlar yalnızca okullarda çalışabilir</p><p><strong>DOĞRU</strong>: Psikolojik danışmanlar; okullar, Emniyet Genel Müdürlüğü, Türk Silahlı Kuvvetleri, psikolojik danışmanlık merkezleri ve aile danışmanlık merkezleri gibi birçok yerde görev alabilmektedirler.</p><p><strong>KAYNAKÇA</strong></p><p>Bu yazının oluşturulmasında aşağıdaki kaynaklardan yararlanılmıştır:</p><p><a href="https://pdr.org.tr/2020/12/22/ruh-sagligi-meslekleri-ve-gorev-tanimlari/">https://pdr.org.tr/2020/12/22/ruh-sagligi-meslekleri-ve-gorev-tanimlari/</a> (Erişim Tarihi: 02.06.2022)</p><p><a href="https://pedagoji.nedir.org/">https://pedagoji.nedir.org/</a> (Erişim Tarihi: 12.06.202)</p><p><a href="https://psikiyatri.org.tr/halka-yonelik/6/ruh-sagligi-calisanlari-gorev-tanimlamasi">https://psikiyatri.org.tr/halka-yonelik/6/ruh-sagligi-calisanlari-gorev-tanimlamasi</a> (Erişim Tarihi: 02.06.2022)</p><p><a href="https://tr.wikipedia.org/wiki/Pedagoji">https://tr.wikipedia.org/wiki/Pedagoji</a> (Erişim Tarihi: 12.06.2022)</p><p><a href="https://www.counseling.org/aca-community/learn-about-counseling/what-is-counseling">https://www.counseling.org/aca-community/learn-about-counseling/what-is-counseling</a> (Erişim Tarihi: 04.06.2022)</p><p><a href="https://www.psikolog.org.tr/tr/kurumsal/sikca-sorulan-sorular-x716/">https://www.psikolog.org.tr/tr/kurumsal/sikca-sorulan-sorular-x716/</a> (Erişim Tarihi: 04.06.2022)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6c0965b2ac01" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/ruh-sa%C4%9Fl%C4%B1%C4%9F%C4%B1-alan%C4%B1nda-unvan-karma%C5%9Fas%C4%B1-6c0965b2ac01">Ruh Sağlığı Alanında Unvan Karmaşası</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Çocuk ve Yas]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/%C3%A7ocuk-ve-yas-89cc7c6736dc?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/89cc7c6736dc</guid>
            <category><![CDATA[önemsiyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[ölüm]]></category>
            <category><![CDATA[ya]]></category>
            <category><![CDATA[grief-and-loss]]></category>
            <category><![CDATA[çocuk]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Arzum Azra Kaya]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 May 2022 17:04:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-05-27T17:13:11.306Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Yas denince genellikle aklımıza ölüm gelir. Çünkü ölüm, hayatın kaçınılmaz gerçeklerinden biridir. Peki yas, sadece ölen kişinin ardından mı tutulur?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*TFkH5122EJFy7OlW" /></figure><p>Yas tutmak, yitirilene karşı verdiğimiz oldukça insani bir tepkidir. Bunun yanı sıra, yitirilen her şey için yas tutulabilir. Bir evcil hayvanın ölümü, aile üyelerinden birinin ölümü, ebeveynlerin ayrılığı, yaşadığı yerden taşınmak, arkadaşlığın bitmesi bunlara verebileceğimiz örneklerden bazılarıdır. Bu süreçten geçerken ağlamak, isyan etmek, yitirilen kişiye veya nesneye yoğun özlem duymak, ümitsiz ve bitkin hissetmek olağandır.</p><p>Nasıl ki yetişkinler gidenin, yitirilenin arkasından yas tutuyorsa, bu çocuklar için de geçerlidir. Her çocuğun kaybını bilme ve onun yasını tutma hakkı vardır. Önemli olan doğru bilgilerle hareket etmektir. Biz de sizlerle yazımızda bu bilgileri paylaşmayı amaçlıyoruz.</p><p><strong>Çocuklara yası anlatırken dikkat edilmesi gerekenler</strong></p><p>Yetişkinler olarak çocuklarla yası konuşurken dikkat etmemiz gereken noktaları şu şekilde özetleyebiliriz:</p><ol><li>Çocuğun yaşı ve ne kadar olgun olduğudur. 3–6 yaş aralığındaki çocuklar daha çok somut deneyimler üzerinden hayatı anlamlandırabilirler. 6 -12 yaş aralığındaki çocuklarda ise soyut düşünce gelişmeye başlar, ölüm kavramını daha iyi algılarlar ve ölen kişinin bir daha geri dönmeyeceğini bilirler. Bu sebeple ölümün nasıl bir şey olduğunu anlatmak için çocuğun yaşına uygun ifadeler seçmek önemlidir. Çocuğun mizacı da dikkate alınarak hareket edilmeli gerekirse bir uzmandan destek alınmalıdır.</li><li>Dikkat edilmesi gereken bir diğer nokta ise iletişimde şeffaflıktır. Ölüm veya kayıp haberini ertelemek çocuğu korumak için yapılsa da bu doğru değildir. Ölüm ve yasla ilgili konuşulmaması, ağlanmaması, duyguların hissedilmemesi çocuklar üzerinde çarpıtılmış bilişsel düşüncelere neden olmaktadır. Yukarıda da belirtildiği gibi yas sadece ölümle ilgili değil bir oyuncağın kaybı, okul değiştirme ve hatta memeden kesme durumlarında bile yaşanabilir. Bu sebeple açık, saydam ve şeffaf ilişki kurarak duygularını ifade etmesine olanak sağlamak çocuğun yararına olacaktır.</li></ol><p><strong>Çocuklara Yas nasıl anlatılır ?</strong></p><p>Çocuklara yası anlatmak için hikayeler, çeşitli somutlamalar, oyunlar ve kitaplardan yararlanabiliriz. Somutlama yapmak, ölüm gibi hassas bir konu hakkında konuşabilmek için bize yardımcı olacaktır.</p><p><strong>Örnek somutlamalar :</strong></p><p>Bir döngüye vurgu yapılabilir,</p><p>‘’Dünya döndükçe mevsimleri yaşıyoruz. Baharda ağaçlar tomurcuklanıyor, çiçekler açmaya hazırlanıyor. Yaz geldiğinde ise ağaçlar meyvelerini veriyor, çiçekler rengarenk açıyor. Ardından sonbahar geliyor, ağaçların yaprakları sararıyor ve dalları kuruyor. Kış geldiğinde ise yapraklar dallardan koparak yere düşüyor ve toprağa karışıyor.’’</p><p>‘’Tırtıllar, bir kozanın içinde doğarlar. Yeterince geliştikten sonra o kozadan çıkarlar, ve hayatlarına bir kelebek olarak devam ederler. Belli bir süre sonra kelebek olarak yaşadıkları hayat son bulur ve ölürler.’’</p><p><strong>Yas ile başa çıkmak için yapılabilecekler</strong></p><ul><li>Ölüm hakkında, hissedilen duygular hakkında konuşmak, onları bastırmamak, negatif duyguları yaşamak yası kabullenmek için önemli bir adımdır. Duyguların kabulü önemlidir. Bunu vurgulamak için <strong>‘’Ağlayabilirsin, özleyebilirsin, kimseye ve kendine zarar vermediğin müddetçe istediğini yapabilirsin.’’ </strong>Diyebiliriz. Böylece çocuk, yasının sınırını bilir ve öz sağaltım yapabilen bir çocuk haline gelebilir.</li><li>Üzülmenin, ağlamanın, ölen kişiye olan yoğun özlemin doğal ve insanca olduğunun vurgulanması gerekir. “ben de onu çok özlüyorum, sanırım ikimizin duyguları ortak” gibi cümlelerle yalnız olmadığı vurgulanabilir.</li><li>Somutlamaların da yardımıyla ‘’Artık onu göremeyeceğiz, sohbet edemeyeceğiz, bu onun da elinde değildi ama onun için iyi dileklerimizi dile getirebiliriz.’’ Söylemleriyle yasla başa çıkmasına yardımcı olunabilir.</li><li>Bunların yanı sıra ölümün keyfî bir şey olmadığını, ölen kişinin bu dünyayı isteyerek terk etmediğini vurgulamak önemlidir. Ölen kişiye karşı öfke ve benzeri negatif duyguların ortaya çıkmaması için bu önemli bir açıklamadır. Burada “bizi bıraktı gitti”, “neden bizi terk etti”, “bizi yalnız bıraktı” gibi cümleler çocuğun yanında söylenmemelidir. Aynı şey yitirilen eşya nesne için de geçerlidir.</li><li>Çocuk, bazen ölümle ilgili cevap verilmesi zor sorular sorabilir. Bu kısımda, çocuğu olumsuz yönde etkileyebilecek cevaplar vermektense, ‘’Bilmiyorum, öğrenip sana anlatmama ne dersin?’’ demek daha uygun olacaktır. Böylece çocuğa yalan söylememiş oluruz. Eğer bu konuda yetersiz kalınırsa bir uzmana başvurmak gerekir.</li><li>‘’Şu anda ben senin yanındayım ve biz burada güvendeyiz’’ demek, çocuğa kendini güvende hissettirecektir.</li></ul><p><strong>Yas ile başa çıkmaya çalışırken yapılmaması gerekenler</strong></p><ul><li>Mensup olduğu inanç sistemlerince yapılan törenlerde cenazenin defin sürecine maruz kalmamalıdır. Bedeni görmemek oldukça önemlidir.</li><li>Mezar ziyaretleri hassas bir konudur. Mezarlığa gidildiğinde, “<strong>O, burada yatıyor. Burada gömülü”</strong> demek, çocuğun toprağı açmak istemesine ve altında ne olduğunu merak etmesine yol açabilir. Çocuklar için dünya somuttur, ve bunu gözleriyle görerek anlamlandırabilirler. Bunun yerine mezar ziyaretlerinde <strong>‘’Bak, burası onun bahçesi. Biz onu göremeyebiliriz ama o bize bir bahçe bıraktı. Burada ona dua edebiliriz, istediklerimizi söyleyebiliriz. Buraya onun için çiçekler ekebiliriz, burada başkalarının da bahçeleri var.’’</strong> diyerek somutlaştırma yapılabilir.</li><li>Ölümle ilgili güzelleme yapmamaya dikkat edilmelidir. “<strong>Çok güzel bir yere gitti, melek oldu, Allah onu sevdiği için yanına aldı’’</strong> tarzı söylemlerden kaçınılmalıdır. Bunlar öz kıyımı özendiren cümlelerdir. Çocuk, bu söylemler karşısında “<strong>O zaman ben de o çok güzel olan yere gideyim’’</strong> şeklinde düşüncelere sahip olabilir.</li><li><strong>“Onunla cennette buluşacağız’’</strong> gibi ölümü özendirici cevaplardan kaçınılmalıdır.</li><li><strong>“Hayatını kaybetti’’</strong> kalıbı yerine “<strong>Öldü”</strong> demek daha uygundur. Çünkü, kaybedilen bir şey geri dönebilir, bulunabilir. Fakat ölüm, geri dönülmezdir. Kabulü kolaylaştırır.</li><li>Çocuğa ölüm anlatılırken, “<strong>Yaşlandığı için öldü, hastalandığı için öldü’’</strong> gibi yanlış bilgiler verilmemelidir. Ölüm, sadece yaşlı insanların ya da hastaların yaşadığı bir durum değildir. Eğer çocuk, bu şekilde öğrenirse hastalandığı zaman öleceğinden korkabilir. Ya da genç birinin ölümü, onda güvensizlik yaratabilir. Ölüme olan düşünceleri negatif yönde etkilenebilir.</li></ul><p><strong>Önerilen Kitaplar</strong></p><ol><li>Kaybolunca Nereye Gideriz?-Isabel Minhos Martins</li><li>Ben’in Gemisi- Pieter Koolwijk</li><li>Tostos Dedesini Özlüyor- Bahar Çakır</li><li>Çocuklar ve Ergenler İçin 101 Tedavi Edici Öykü- George W. Burns</li><li>Çok Kötü Bir Şey Oldu- Margaret M. Holmes</li><li>Boşluk- Anna Llenas</li><li>Ördek Ölüm ve Lale- Wolf Erlbruch</li></ol><p><strong>Doğru Bilinen Yanlışlar</strong></p><p><strong>Yanlış: Çocukların yanında ölüm ve yasla ilgili konuşurken düşüncelerimizi, duygularımızı bastırmalı veya yok saymalıyız.</strong></p><p><strong>Doğru</strong></p><p>Duyguların kabulü, ölümü ve yası anlamlandırabilmek için önemli bir adımdır. Üzülmenin, ağlamanın, ölen kişiye olan yoğun özlemin doğal ve insanca olduğunun vurgulanması gerekir. Böylece çocuklar, kendince öz sağaltım yapabilirler.</p><p><strong>Yanlış: Ölen birinin ardından ‘’Çok güzel bir yere gitti, melek oldu, Allah onu sevdiği için yanına aldı’’ tarzı konuşmalar yapmak çocukların meraklarını giderir.</strong></p><p><strong>Doğru</strong></p><p>Ölümle ilgili konuşurken güzelleme yapmamaya dikkat edilmelidir. Bu tür ifadeler çocukların merakını gidermekten çok öz kıyımı özendiren ifadelerdir.</p><p><strong>Yanlış: Yas süreci çocuklar için çabuk atlatılabilen bir süreçtir.</strong></p><p><strong>Doğru</strong></p><p>Yas süreci herkes için farklı şekilde seyreden bir süreçtir. Dolayısıyla her çocuk için de farklı seyredecektir. Önemli olan bu sürecin çocuğu olumsuz yönde etkilemeden ve çocukta hasar bırakmadan atlatılmasıdır.</p><p><strong>Yanlış: Çocuğun ölümle ilgili sorduğu soruları yanıtsız bırakmalıyız.</strong></p><p><strong>Doğru</strong></p><p>Çocuk, bazen ölümle ilgili cevap verilmesi zor sorular sorabilir. Bu kısımda, çocuğu olumsuz yönde etkileyebilecek cevaplar vermektense<em>, ‘’Bilmiyorum, öğrenip sana anlatmama ne dersin ?’’</em> demek daha uygun olacaktır. Böylece çocuğa yalan söylememiş oluruz. Eğer bu konuda yetersiz kalınırsa bir uzmana başvurmak gerekir.</p><p><strong>Yanlış: Çocuklar da yetişkinler gibi ölümü ve yası bilir, kolayca anlamlandırabilirler.</strong></p><p><strong>Doğru</strong></p><p>Ölümün nasıl bir şey olduğunu anlatmak için çocuğun yaşına uygun ifadeler seçmek önemlidir. Anlatılan her ifade, her çocuk için uygun olmayabilir. Çocuğun mizacı da dikkate alınarak hareket edilmeli gerekirse bir uzmandan destek alınmalıdır.</p><p><strong>Kaynakça</strong></p><p><a href="https://cheqdin.com/how-to-talk-to-your-children-about-loss-and-grief">https://cheqdin.com/how-to-talk-to-your-children-about-loss-and-grief</a></p><p><a href="https://psikiyatri.org.tr/halka-yonelik/19/yas-sureci">https://psikiyatri.org.tr/halka-yonelik/19/yas-sureci</a></p><p><a href="https://www.petitcollective.com/petitmag/cocuklara-kayip-ve-olumu-anlatmak-d551">https://www.petitcollective.com/petitmag/cocuklara-kayip-ve-olumu-anlatmak-d551</a></p><p><a href="https://mentalica.com.tr/cocuk-ve-ergenlerde-yas-sureci/">https://mentalica.com.tr/cocuk-ve-ergenlerde-yas-sureci/</a></p><p>Ebru Karataş, Çocuklarla Ölümü ve Yası Çalışmak, 10.03.2022, Psy Works Türkiye</p><p><strong>Psikoloji Öğrencisi Arzum Azra Kaya</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=89cc7c6736dc" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/%C3%A7ocuk-ve-yas-89cc7c6736dc">Çocuk ve Yas</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Öz Şefkatli Farkındalık İle Buluşmak]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/%C3%B6z-%C5%9Fefkatli-fark%C4%B1ndal%C4%B1k-i%CC%87le-bulu%C5%9Fmak-1af8e79a60c4?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1af8e79a60c4</guid>
            <category><![CDATA[öz-şefkat]]></category>
            <category><![CDATA[önemsiyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[kristin-neff]]></category>
            <category><![CDATA[farkındalık]]></category>
            <category><![CDATA[özsevgi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Armağan Esra Gül]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 28 Apr 2022 20:11:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-28T20:11:46.102Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*swCJt7DTdAgxI7wddFqlKw.png" /></figure><p>Son zamanlarda ismi çok duymaya başladığımız öz şefkat kavramını, literatüre ve günlük hayatta uygulanabilir bir çerçevede insanlığa sunan, öz şefkatin annesi Dr.Kristin Neff ve babası Dr.Christopher K. Germer’in beraber kaleme aldığı “Öz Şefkatli Farkındalık Uygulama Rehberi” nin girişinde Mevlana Celaleddin Rumi’nin şu sözü yazar: “Görevin sevgiyi aramak değil, yalnızca sevgiye karşı kendi içinde inşa ettiğin engelleri aramak ve bulmaktır.” Burada anlatılmak istenen; çeşitli zihinsel çarpıtmalar ile sosyal olarak öğrendiğimiz ya da sosyokültürel normlar nedeniyle maruz kaldığımız ve esasen bireysel iyi oluşumuza hizmet etmeyen engelleri arayıp, şefkatle, farkındalık okyanusunun yüzeyine çıkarabildiğimizde; sevgiyle olan derin bağımızı da yeniden güçlendirebileceğimizi ve yaşamımızı sevgiyle inşa edebileceğimiz yolların olduğunu hatırlatmaktır.</p><p><strong>Nedir ve Neden Özşefkat?</strong></p><p>Öz şefkatin en kısa ve öz tanımı ise; sevdiğiniz birine veya arkadaşınıza verdiğiniz nezaket ve lütfu samimiyetle ve sadelikle kendinize vermek olarak aktarılabilir. Bunun için acı çektiğimiz zamanlarda; mükemmel olmak zorunda olmadığımızı, hata yapabileceğimizi ve herkes gibi kendimizin de önce kendimizin şefkatine ve anlayışına ihtiyacımızın olduğunu bilmemiz çok değerli. Bunun nedenle; kendimizi ve kusurlarımızı kucaklamayı öğrendiğimizde, gelişmek ve başarmak için de ihtiyacımız olan psikolojik dayanıklılığı (zor ya da olumsuz yaşam olaylarına karşı uyum sağlayıp, kendini toparlayabilme gücü) elde edebiliriz. Bu da bizi hatalarımızın öğretileri ile zenginleştirerek, hayallerimize hem daha keyifli, hem daha yüksek enerji ile, hem de daha odaklanmış bir şekilde ulaştırabilir.</p><p><strong>Öz Şefkatli Farkındalığın Bileşenleri ve Öz Nezaket</strong></p><p>Öz şefkatli farkındalık deneyimini, bir tuvale benzetecek olursak; bu tuvalin zor zamanlarda ayakta durarak bize destek olabilecek o muhteşem resmi taşıyabilmesi için üç temel bileşeni bulunur (Germer ve Neff,2019). Öz nezaket, ortak insanlık hali ve farkındalık. Bunlardan “öz nezaket”; kişisel eksikliklerimizi ya da hatalarımızı fark ettiğimiz anda; içimizde yüksek tondan ve sert bir şekilde eleştiren yargılayıcı sesin yerine; destekleyici, yeniden denemeyi teşvik eden, umut veren, yaşadığımız deneyimi onurlandıran bir tutum ile yaklaşmaktır. Kendimizi samimiyetle ve koşulsuz olarak kabul edip, yüzleştiğimiz aşama olarak da tanımlayabiliriz.</p><p><strong>Peki ya, Ortak İnsanlık Halimiz?</strong></p><p>Psikoloji bilimi biyopsikososyal insanı; bir varlık olarak tanımlar. Buna göre biyolojik, psikolojik ve sosyal bir varlıktır insan. İşte öz şefkatli farkındalığın ikinci bileşeni olan “ortak insanlık hali”nin de dayanağı; insanın en temel özelliklerinden olan sosyal olmak, birbirine bağlı olma duygusudur. Ortak insanlık hali dikkate alındığında; her insan gelişmektedir ve hata yapabilir. Her insan için yaşamda az ya da çok acı ve zorluk olduğu gerçeğini kabul eder. Her insanın yaşadığı deneyim ve acının düzeyi başka başka olsa da; insana dair acı çekme deneyimi ortaktır. Bu deneyimi insanlık olarak hala içerisinden geçmekte olduğumuz pandemi sürecinde daha da yakından yaşadık ve farkında olmasak da insanlık olarak birbirimiz ile ortak olan bağlarımızı fark etme, keşfetme fırsatı bulduk.</p><p><strong>Farkında Mıyız?</strong></p><p>Öz şefkatin üçüncü bileşeni “farkındalık” ise, çoğu zaman binlerce uyarana maruz kaldığımız her günün akışında; deneyimlerimizin net ve dengeli bir tutum ile farkında olmamız halidir. Farkındalık anlarında, düşünceler ve duygular o anda gökyüzünden gelip geçen bulutlar metaforu ile anlatılabilir. Farkındalık, hem deneyimimizle gelen acı ve zorlukların içine girip, gerektiği gibi deneyimlememizi; hem de özgürleşme vaktimiz geldiğinde zihnimizde sürekli dönen düşüncelerden ve duygularımızdan özgürleşerek, yeniden harekete geçmemize de destek olur. Denge ile kendimizi gözlemlerken, insanlığın ortak bilinci ve öz nezaket ile iç içe ve bir bütün olarak çalışır.</p><p><strong>Öz Şefkat Kası ile Çalışmak</strong></p><p>Kendi içimizde sevecenlikle (öz nezaket), bağlılıkla (ortak insanlık hali) bir anda oluş (farkındalık) halindeyken; kendimizle, diğerleriyle, dünyayla ve gelecekle (umut) ilişkimiz de dönüşür. Bedenimize gösterdiğimiz özen gereği, nasıl spor ile vücudumuzu şekillendiriyor ve kaslarımızın güçlenmesi için egzersiz yapıyorsak; psikolojik iyi oluşumuzun öz şefkatli farkındalık ile yükselmesi için de zihnimize bu deneyimi pratikler ile öğretebiliriz. Böylece hızla değişen ve belirsizliklerin yoğun olduğu yeni dünyada öz şefkat kasımız ile sağlam (resilient) yere basabilir ve kendimizi gerçekleştirme yolculuğunda kendimizin en iyi dostu olmayı seçebiliriz!</p><p>Herkese keyifli yolculuklar dileğiyle!</p><h3><strong><em>Doğru Bilinen Yanlışlar</em></strong></h3><ol><li><strong>Kendini sevmek, bencilliktir.</strong></li></ol><p>Hayır. Yalnızca kendini sevmek ve sadece kendi iyiliğini göz etmek bencillik olarak tanımlanabilirken; kendisini seven ve şefkatle yaklaşan insanlar, çoğunlukla sevgi ve şefkati diğer insanlara yayma konusunda da cömerttir.</p><p><strong>2. Başarmak için kendini yargılamak, acımasız olmak şarttır.</strong></p><p>Hayır. Başarılı insanlar kendilerini yargılamak yerine olayları ve yöntemleri sorgular; bunları analiz eder, çözümler ve yeniden inşa eder. Bunları gerçekleştirirken de; kendisinin en yakın arkadaşı, dostu gibi güven ve şefkat dolu bir dil ile destekler.</p><p><strong>3. Başarılı ve mutlu insanlar asla hata yapmaz.</strong></p><p>Başarılı ve mutlu insanlar, çoğunlukla ya geçmiş öz hatalarından ya da başkalarının hatalarından öğrenerek; başarıyı ve mutluluğu zaman içerisinde deneme yanılma yoluyla inşa ederler.</p><p><strong>4. Kendime zaman ayırırsam, sorumluluklarımı aksatırım.</strong></p><p>Tersine, bazen kendinize ayıracağınız öz şefkatli farkındalık içeren size özel 5 dakika, sizin kendinizi yenileyip, çözüm üretmeniz ve yeniden odaklanmanızı kolaylaştırabilir.</p><p><strong>5. Kendimi suçluyorum ve iyi, güzel şeyleri hak etmiyorum.</strong></p><p>Her insan değişmek ve gelişmek üzere dünyaya gelir ve her insan biriciktir. Her insan onurlu yaşama hakkına sahiptir ve her şeyden bağımsız olarak sadece insan olduğu için değerlidir.</p><p><strong>6. Öz şefkati ancak güçsüzler deneyimlemek ister.</strong></p><p>Aslında öz şefkati ancak kendisi ve yaşantıları ile yüzleşip, onları cesurca kabul edebilen, güçlü insanlar deneyimlemeyi seçer.</p><p><strong>7. Öz şefkat, kendine acımaktır.</strong></p><p>Öz şefkatte acımak yerine kişinin varoluşunu ve deneyimini onurlandırmak yer alır. Kişi ancak yaşadığı deneyimini onurlandırırsa, bu deneyim aracılığıyla sunulacak öğretinin yardımı ile bir üst basamaktaki hedefine çıkabilir.</p><p><strong>KAYNAKÇA:</strong></p><p>·<em> </em>Ceren Gürdere — Öz Şefkat ve Bilinçli Farkındalık. <a href="https://www.youtube.com/watch?v=UCpH8tnB43c">https://www.youtube.com/watch?v=UCpH8tnB43c</a></p><p>·<em> </em>Germer, C. K., &amp; Neff, K. (2019). Öz şefkatli farkındalık uygulama rehberi. <em>Çev: FT, Altun). İstanbul: Diyojen Yayınevi</em>.</p><p>·<em> </em>Germer, C. K., &amp; çeviren Handan Ünlü Haktanır. (2018). <em>Öz şefkatli farkındalık = The mindful path to self-compassion ; çeviren Handan Ünlü Haktanır</em>. Diyojen Yayıncılık.</p><p>·<em> </em>Neff, K. D., Kirkpatrick, K. L. ve Rude, S. S. (2007). Self-compassion and adaptive psychological functioning. <em>Journal of Research in Personality</em>, <em>41</em>(1), 139–154.doi:10.1016/j.jrp.2006.03.004</p><p>·<em> </em>VO, D. X. (2015). Chapter 17: Self-Compassion Means Taking Care of Yourself. In <em>Mindful Teen</em> (pp. 199–208). New Harbinger Publications.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1af8e79a60c4" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/%C3%B6z-%C5%9Fefkatli-fark%C4%B1ndal%C4%B1k-i%CC%87le-bulu%C5%9Fmak-1af8e79a60c4">Öz Şefkatli Farkındalık İle Buluşmak</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[8 Mart Dünya Kadınlar Günü]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/8-mart-d%C3%BCnya-kad%C4%B1nlar-g%C3%BCn%C3%BC-5d99b6a0e8fb?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5d99b6a0e8fb</guid>
            <category><![CDATA[kadın]]></category>
            <category><![CDATA[kadın-hakları]]></category>
            <category><![CDATA[kadin]]></category>
            <category><![CDATA[kadınlar-günü]]></category>
            <category><![CDATA[kadınlar]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Didar Afacan]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Mar 2022 09:45:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-08T09:45:26.002Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Modernleşen dünya ve gelişen teknoloji ile bilginin yayılması oldukça hızlı bir noktaya varmıştır. Özellikle son yıllarda bilgi ve haber yayılımının da artmasıyla kadın ve kadın hakları en çok konuştuğumuz konular arasına girmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/985/1*GBv6pKC0HNSJ6X5ncychqA.png" /></figure><p><strong><em>“Kadın”</em></strong></p><p>Geçmişten günümüze kadar gerek sosyolojik gerekse psikolojik pek çok açıdan tartışmalara konu olmuştur kadın. Hatta kadın kelimesinin tanımı, kadının toplumdaki ve ailedeki konumu, ne yapması ve ne yapmaması gerektiği sıklıkla tartışılmaktadır. Türk Dil Kurumu kadın kelimesini şu şekillerde tanımlar:</p><ol><li>Erişkin dişi insan, hatun, hatun kişi, zen</li><li>Analık veya ev yönetimi bakımından gereken erdemleri, becerileri olan</li><li>Hizmetçi bayan.</li></ol><p>Kadını sadece cinsiyet belirten bir kelime olmak yerine analık ve ev işleriyle bir bütün halinde tanımlayışımızdan da anlaşılabileceği üzere, kadının konumu ve hakları hakkında hala fikir birliğine varılamamaktadır. Peki, tanımı üzerine bile tartışılan kadınların dünyada ve ülkemizde haklarının durumunu nasıl özetleyebiliriz?</p><p><strong><em>“Kadın Hakları”</em></strong></p><p>Dünya genelinde kadın hakları 19. yüzyılda büyük önem kazanmış, kadınların karşılaştığı problemlerin ve ayrımcılıkların ortadan kaldırılması için çalışmalar başlamıştır. Rönesans döneminden bugüne, başta eğitim olmak üzere siyasi ve sosyoekonomik pek çok hak bu çalışmalar sonucunda elde edilmiştir.</p><p>Kadınlara yönelik fiziksel/psikolojik şiddet en modern ülkelerde dahi tamamen önlenememekle birlikte bugün dünya üzerinde <strong>her 5 kadından 1&#39;i taciz veya tecavüz ile karşılaşmakta ve kadın cinayetlerinin yüzde 70&#39;i partnerleri tarafından gerçekleştirilmektedir.</strong> Bugün hala dünyada 135 milyondan fazla kadın sünnet edilmektedir. Ülkemizde de istatistikler ne yazık ki daha farklı değil. Günümüzde Türkiye’de kadınlar; aile içi şiddet, toplumsal baskı, eğitim-öğretim imkanlarından mahrumiyet, çalışma hakkından eksik bırakılmak, iş yerinde gelir eşitsizliği gibi problemlerle karşılaşmaktadır. TÜİK 2020 yaşam memnuniyeti araştırması raporuna göre kadınların %27,3&#39;ü yaşadığı çevrede gece yalnız yürürken kendini güvende hissetmemektedir</p><p><strong><em>“8 Mart Dünya Kadınlar Günü”</em></strong></p><p>Gelelim Kadınlar gününe.</p><p>Pek çoğumuz 8 Mart’ın hikayesi hakkında benzer şeyler duymuşuzdur. Bir hikayeye göre; 1857’de Amerika’daki bir tekstil fabrikasında direniş başlatan kadınlar polisin saldırısı sonucu fabrikada kilitli kalmış ve bu esnasında gerçekleşen yangında dışarı çıkamayan 120 kadın işçi o gün ölmüştür.</p><p>Neden bu şekilde bir hikayenin ortaya çıktığı bir kenara dursun, yazılı belgelerde kanıtlanmış olan tarihçe aslında 1909 yılına dayanmaktadır. Amerika Sosyalist Partisi’nin 1909’da bir “Kadınlar Günü” düzenlemesinin ardından 1910 yılında Uluslararası Sosyalist Kadın Konferansı’nda her sene “Kadınlar Günü” gerçekleştirilme fikri ortaya çıkmıştır. 1917’de Sovyet Rusya’da kadınlar oy hakkı kazandıktan sonra 8 Mart ulusal bayram olmuş ve ardından 1975’te Birleşmiş Milletler tarafından kutlanmaya başlanmıştır. Günümüzde Dünya Kadınlar Günü bazı ülkelerde resmî tatil olarak belirlenmiştir. Bazı ülkelerde protesto günüyken, bazılarında kadınlığın kutlandığı bir gündür.</p><p>Bugünü yapılan adaletsizlik ve hak ihlallerine karşı farkındalığı arttırmak amacıyla kutluyor, kadınların haklarına erişebilmesi ve kendi hayatlarında karar verici olmalarını umuyoruz.</p><p>Günümüz kutlu olsun!</p><p><strong><em>Doğru Bilinen Yanlışlar</em></strong></p><p>· <strong>8 Mart Dünya Kadınlar günü 1857 yılında ilan edilmiştir.</strong></p><p>Hayır. Birleşmiş Milletler tarafından 1975 yılında kutlanmaya başlamıştır.</p><p>· <strong>Fiziksel şiddet için bedensel zarar gereklidir.</strong></p><p>Hayır. Hasar olmasa da tokat, hafif itmek ve benzeri eylemler şiddettir.</p><p>· <strong>Kadınlar sünnet edilmez.</strong></p><p>Hayır. Afrika’da pek çok ülkede kadınların cinsel ilişkiye girmesini önlemek ya da cinsel ilişkiden aldığı zevki azaltmak için kadınlar sünnet edilmekte ve bu işlem sırasında küçük yaştaki pek çok kadın hayatını kaybetmektedir.</p><p>· <strong>Kadınlar Günü tüm dünyada kutlanmaktadır.</strong></p><p>Hayır. Pek çok ülkede kadınlar günü kutlanmaz. Kimi ülkelerde görmezden gelinken, kimi ülkelerde protestolar ya da kutlamalar yapılmaktadır.</p><p>· <strong>Kadınlar Günü demek kadın hakları günü demektir.</strong></p><p>Hayır. Bu iki gün birbirinden farklıdır. Kadınlar Günü 8 Mart’ta iken, Kadın Hakları günü 5 Aralık’tadır.</p><p>· <strong>Ülkemizdeki kadınların çoğu kendilerini güvende hissetmektedir.</strong></p><p>Hayır. TTÜİK 2020 yaşam memnuniyeti araştırması raporuna göre kadınların %27,3&#39;ü yaşadığı çevrede gece yalnız yürürken kendini güvende hissetmemektedir.</p><p>· <strong>Ülkemiz çocuk gelin konusunda oldukça hassastır ve çocuk gelin oranı düşüktür.</strong></p><p>Hayır. Birleşmiş Milletler tarafından yapılan ve 202 ülkenin yer aldığı bir araştırmada Türkiye, 18 yaşından önce evlenen çocuk oranları listesinde %14,7 oranıyla 87. sırada yer almıştır. Türkiye 15 yaş ve öncesinde evlenen çocuk oranı sıralamasında ise %2 oranıyla Avrupa’da çocuk evliliklerde birinci sırada yer alıyor.</p><p><strong>KAYNAKÇA:</strong></p><p>· <em>Türk Dil Kurumu | Sözlük</em>. (2022). Türk Dil Kurumu. <a href="https://sozluk.gov.tr/">https://sozluk.gov.tr/</a></p><p>· <em>Kadın Hakları- Doğru Bilinen Yanlışlar</em>. (2022). Kadın Hakları. <a href="https://medisep.org/mediblog-blog34">https://medisep.org/mediblog-blog34</a></p><p>· <a href="https://www.gaste24.com/gundem/8-mart-kadinlar-gunu-aslinda-neyin-bayrami-iste-dogru-bilinen-yanlislar-h103727.html">https://www.gaste24.com/gundem/8-mart-kadinlar-gunu-aslinda-neyin-bayrami-iste-dogru-bilinen-yanlislar-h103727.html</a></p><p>· <em>TÜİK Kurumsal</em>. (2022). TÜİK. <a href="https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Istatistiklerle-Kadin-2020-37221">https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Istatistiklerle-Kadin-2020-37221</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5d99b6a0e8fb" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/8-mart-d%C3%BCnya-kad%C4%B1nlar-g%C3%BCn%C3%BC-5d99b6a0e8fb">8 Mart Dünya Kadınlar Günü</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Zorlayıcı Duygular Çocukların Yanında İfade Edilmeli Mi?]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/zorlay%C4%B1c%C4%B1-duygular-%C3%A7ocuklar%C4%B1n-yan%C4%B1nda-i%CC%87fade-edilmeli-mi-1be39c2c3de2?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1be39c2c3de2</guid>
            <category><![CDATA[çocuk]]></category>
            <category><![CDATA[ebeveynlik]]></category>
            <category><![CDATA[duygusal-zeka]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Zeynep Bengisu Cetin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 21 Feb 2022 12:32:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-21T14:34:20.598Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Zorlayıcı duyguların çocukların yanında ifade edilmesiyle ilgili “doğru bilinen yanlışlar”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/542/1*ca1MlSR0iJec1WFnkgv2VQ.png" /></figure><p>Çocukların yanında duyguları ifade etmek söz konusu olduğunda ebeveynler sıklıkla kafa karışıklığı yaşarlar. Özellikle olumsuz olarak adlandırılan “öfke”, “üzüntü” vb., hissedildiğinde zorlanılan duygular ortaya çıktığında çocuklara yansıtmamaya çalışmak ebeveynler arasında oldukça yaygın bir yaklaşımdır. Uzmanlar olarak bunun tamamen çocuğa zarar vermemek amaçlı yapılan bir yaklaşım olduğunun farkındayız. Ancak böyle davranmak doğru bilinen bir yanlıştır. Hissedilen duygular ifade edilmelidir. Bu blog yazımızda özellikle çocuklara hissettiğimizde zorlandığımız duyguları neden onlara yansıtmamız gerektiğini sebepleriyle açıklayacağız.</p><h3>1) Duygular İfade Edilmediği Zaman Ortaya Çıkan Sonuçlar</h3><p>Ebeveynler özellikle hissetmekten kaçınılan duyguların ifade edilmesi sonucunda çocuğun da bu duyguları yaşayacağını düşünerek duyguları yansıtmamaya özen gösterirler. ”Çocuğum üzülmesin.” Yaklaşımıyla yapılan bu davranışın aslında ilerleyen süreçlerde çocuğu daha fazla üzme ihtimali oldukça yüksektir. Bu duyguları sık sık gizleyen bir ebeveyn duygularını bastırmayı alışkanlık haline getirecektir. Genellikle duygular bastırıldığı zaman, artarak daha büyük problemlere neden olurlar. Örneğin, öfkeliysem bastırdığımda öfkem kontrol edilemez bir hal alarak yeri olmayan bir yerde ortaya çıkabilir. Çocuğuma haksız yere bağırabilir ya da söylememem gereken ağır şeyler söyleyebilirim. Dolayısıyla daha kontrolsüz ve kırıcı olmamak adına anın enerjisinde hangi duyguyu yaşıyorsam çocuğa bunu anlayabileceği bir dilde ifade etmem daha sağlıklı olacaktır.</p><h3>2) Duyguları İfade Etme ve Düzenleme Becerisi</h3><p>Çocuklar duyguları ifade etme ve düzenleme becerisini yetişkinleri izleyerek, onları model alarak öğrenmektedir. Duygu düzenleme, temel becerilerden biri olduğu için çoğunlukla bu beceriyi bakım verenleri gözlemleyerek öğrenmeye eğilim gösteririz. “Çocuğum üzülmesin, o da hayal kırıklığına uğramasın.” diye düşünülerek duygular ifade edilmediği zaman bir yandan çocuklar bu duyguları hiç yaşamamamız gerektiğini düşünebilirler. Diğer bir yandansa “Bu duyguları yaşadığımda yansıtmamalıyım.” düşüncesine kapılabilirler. Ancak bir önceki maddede de belirttiğimiz gibi duyguların bastırılması doğru bir duygu ifade etme ve düzenleme becerisi değildir. Bu davranışı örnek alan çocuk ilerleyen süreçlerde de duygularını ifade etmemeye eğilim gösterebilir. Bu da hem fiziksel hem de ruhsal farklı problemlere neden olabilir.</p><h3>3) Ebeveynin İyi Oluşu İçin Duygu İfadesi</h3><p>“İyi oluş” sürekli iyi hissetmek zannedilse de bizim kontrolümüz dışında hissettiğimiz zor duyguların varlığını kabul ederek onları bastırmamakla bağlantılıdır.</p><p>Ebeveynler duygularını ifade etmedikleri zaman uzun süreçte kendilerine zarar vermektedir. Çocuğun iyi oluş hali ile ebeveynin iyi oluş halinin iç içe olduğunu araştırmalar bize göstermektedir. İyi oluşu korumakta zorlanan ebeveynlerin/ bakım verenlerin çocuklarının da iyi oluş halinde problemler çıkma olasılığının yüksek olduğu araştırmalarda da gözlemlenmiştir.</p><h3>4) Kusurları Kabul Etmek için Duygu İfadesi</h3><p>“Hata yapmak” insanın doğasında vardır. Duygu ifadesi, hataların olağan olduğunu göstermek için değerlidir. Bir ebeveyn olarak hata yaptığımızda buna dair duygularımızı belli etmemek dışarıdan “mükemmellik” algısı yaratabilir. Çocuklara bizimde hata yapabildiğimizi göstermek ve buna üzülmenin normal olduğunu göstermek oldukça önemlidir. Çocuğun ilerideki hayatında hata yaptığında üzülmesinin, hatta bazen sinirlenmesinin normal olduğunu öğrenmesi için bu noktada duygularını ifade eden ebeveyne ihtiyacı vardır.</p><p><strong>Hangisi Doğru Hangisi Yanlış?</strong></p><ol><li>Çocuğa olumsuz duygularımızı yansıtmamalıyız çünkü yansıtarak onun da bu duyguları yaşayarak üzülmesine neden oluruz.</li></ol><p><strong>Yanlış</strong></p><p>Duyguları açıkça çocuğun anlayabileceği bir dilde sözlerle ifade ederek yansıtmalıyız. Sözlerle ifade edilmeyen duygular davranışa yansıyabileceği için ifade etmezsek çocuğa karşı istemeden daha fazla zarar verecek bir davranışta bulunabiliriz.</p><p>2. Hata yaptığımızda buna yönelik duygularımızı ifade etmek çocuğa zarar vermektedir.</p><p><strong>Yanlış</strong></p><p>3. Hata yapıldığında ifade edilen duygular çocuğa herkesin hata yapabileceğini öğretmeyi sağlar. Hata yapmayı normalleştirmek için hata yaptığımda çocuğumun yanında duygularımı ifade etmeliyim.</p><p><strong>Doğru</strong></p><p>Herkesin zaman zaman hata yapabileceğini ve buna üzülmenin normal olduğunu çocuğun öğrenebilmesi için hata yapıldığında duyguların ifade edilmesi etkili olacaktır.</p><p><em>Psikolog Zeynep Bengisu Çetin</em></p><p><strong>Kaynaklar</strong></p><p>Morris, Amanda S.; Criss, Michael M.; Silk, Jennifer S.; Houltberg, Benjamin J. (2017). The Impact of Parenting on Emotion Regulation During Childhood and Adolescence<em>. Child Development Perspectives. </em>doi:10.1111/cdep.12238</p><p>Newland, L. A. (2015). Family well-being, parenting, and child well-being: Pathways to healthy adjustment. Clinical Psychologist, 19, 3–14. doi:10.1111/cp.12059</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1be39c2c3de2" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/zorlay%C4%B1c%C4%B1-duygular-%C3%A7ocuklar%C4%B1n-yan%C4%B1nda-i%CC%87fade-edilmeli-mi-1be39c2c3de2">Zorlayıcı Duygular Çocukların Yanında İfade Edilmeli Mi?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Çocukluk Dönemi Kabusları ve Sonrası]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/%C3%A7ocukluk-d%C3%B6nemi-kabuslar%C4%B1-ve-sonras%C4%B1-b81a4a981b79?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b81a4a981b79</guid>
            <category><![CDATA[uykusuzluk]]></category>
            <category><![CDATA[önemsiyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[uykuproblemi]]></category>
            <category><![CDATA[çocuk-gelişimi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Pınar Kılınç]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 26 Jan 2022 16:33:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-21T12:34:59.807Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Çocuğunuz daha önce hiç uykusundan korkarak uyandı mı? Ya da uyku saatinde odasına gitmekten, yalnız uyumaktan çekindiği oldu mu? Peki, gördüğü kâbuslar gününü etkiledi mi?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/662/1*50GiHe-9L-P74l0fpLjBcQ.png" /></figure><p>Rüyalar sanıldığı gibi sadece iyilik ve güzellikler içermez. Kimi zaman korkular, kimi zaman endişeler içerir. Kâbuslar da uyku süresince kişiye güçlü duygusal rahatsızlık yaşatan rüyalardır. Bu durumla genellikle çocukluk çağında karşı karşıya kalırız. Ancak ‘Kâbuslar sadece çocukluk çağında meydana gelir ve yaş ilerledikçe geçer.’ demek doğru bir yargı olmayacaktır. Sanılanın aksine; eğer çocukluk çağında kâbusların nedeni sorgulanmaz ve durumu iyileştirmek için çaba gösterilmezse maalesef yetişkinlik döneminde de aynı sorunlar hayatın bir parçası olarak kalabilmektedir. Bu sebeple kabuslar ebeveynler dikkat etmesi gereken önemli bir konudur.</p><p>Çocuğunuz çizgi filmlerden, ekran oyunlarından veya akran sohbetlerinden aklına çarpıcı birkaç kelime veya görüntü kazıyabilir hatta bu düşünceyle korkularına yenik düşebilir. Bu durum sonucunda belki saatlerce ağlayacak belki de asla ortamda yalnız kalmak istemeyecektir. Gerçeklik ve gerçek dışı olguların farkına varılmaya başlandığı ve gelişimin devam ettiği süre boyunca kâbusların ve sanrıların görülme sıklığında eş zamanlı olarak azalma görülmektedir. ‘’<em>Yapılan bir araştırmaya göre anaokulu çağı çocuklarının % 13,5’i, en azından haftada bir kere kâbus görüyor. Bunun yanında 5–8 yaş aralığındaki çocukların % 28’inin, 9–11 yaş aralığındaki çocukların % 23’ünün, 12–14 yaş aralığındaki çocukların da % 10’unun her 6 ayda bir kâbus gördüğü belirtiliyor. “Çocuklarda ve posttravmatik stres bozukluğu, madde kullanımı gibi psikiyatrik yakınması bulunan erişkinlerde bu sıklık daha yüksektir. Büyümeyle birlikte kâbus görme sıklığı azalır</em>. ‘’ (Pıçak vd., 2010, s. 16). Yani kâbusların özellikle erken çocukluk döneminde görüldüğü ve orta çocukluk döneminde de sıklığı azalsa da görülmeye devam ettiği söylenebilir. Sağlıklı bir yetişkinlik yaşamı için de bu evrede kâbuslara ve ortaya çıkardığı duygulara önem verilmelidir.</p><p>Uyku zamanı gelen korkular veya uyku esnasındaki kâbuslar gün içerisinde çocuğun maruz kaldığı birçok durumla açıklanabilir. Bu noktada ebeveynler çocuklarını günlük hayatta daha çok gözlemlemelidir. Örneğin; oyun esnasındaki konuşmaları, oyuncaklarıyla kurduğu düzeni ve daha çok fazla şey aslında çocuğun dünya düzenine, aile yaşamına ve ev dışı hayatında olup bitenlere dair duygu ve düşüncelerini içermektedir. Tam da bu noktada anne ve babalar bu duygu ve düşünceleri anlayacak ipuçları bulabilir. Bulunan ipuçları sayesinde doğru bir destek için uzmanlara başvurulabilir.</p><p><strong>Kâbus Ve Korkuyu Yaşayan Çocuklar Nasıl Desteklenebilir?</strong></p><p>En önemli nokta sakinliktir. Kızarak, bağırarak veya çocuğun duygularını hiçe sayarak bu durum sadece halı altına süpürülmüş olur. “Büyüdün artık, bundan mı korkuyorsun?” veya “Senin yaşındaki arkadaşların artık tek başına uyuyor. Sen bebek misin?” diye tepki vermek sadece anlık duyguyu bastırır, hatta çocuğun duygularını dile getirmek yerine içselleştirip korkularıyla baş başa kalmasına dahi neden olabilir. Unutmayalım, tatlı dil yılanı bile deliğinden çıkarır.</p><p>Ebeveynlerin yapması gereken bütün korkuların ve kâbusların neler olduğunu sakince öğrenmeye çalışmasıdır. Çocuktan gördüğü kâbusu anlatması istenebilir. 5 yaşından küçük çocuklar için hayal ve gerçek kavramları pek gelişmemekle birlikte ayrımını yapmak da kolay değildir. Bu yüzden bu yaş grubundaki çocuklar küçümsenmeden ve ona inandığımızı hissettirerek dinlenmelidir. Mesela çocuğun gördüğü kâbusu, varsa canavarı, kendisini korkutan şeyi resmederek somutlaştırması ve ardından gülünç detaylar ekleyerek onu komikleştirmesi yaygın kullanılan bir tekniktir. Eğer yaş grubu büyükse ve hayal-gerçek kavramı biliniyorsa kavramlar üzerinden konuşularak güvenli ortam yaratılabilir.</p><p>Uyku sorunları, kâbusları her birey yaşayabilir. Özellikle çocukluk çağında başlayan ve sağlıklı uygulamaların ve önlemlerin olmadığı durumda yetişkinlik dönemine kadar süre gelen bir durum haline gelebilir. Unutulmamalıdır ki günlük yaşamın, aile ilişkilerinin, oyunların ve daha birçok faktörün çocuklar üzerinde etkisi gözle görülebilir. Çocuklar duygularını yetişkinler kadar sözel ifade edemese de mutlaka hayatın bir yerinde bu tepkileri göstereceklerdir. Çocuğunuzun duygularını ve düşüncelerini anlamaya çalışmanız, anlaşıldığını ve güvende olduğunu hissetmesine yardımcı olacaktır. Daha sabırlı, dinleyici ve güven verici davranıldığında bu sorun azalabilir ve ortadan kalkabilir.</p><p><strong>MOTTOLAR</strong></p><ol><li>Çocuğum kabus gördüğünü söylediğinde durumu görmezden gelmeli ve üzerinde durmamalıyım. (YANLIŞ)</li></ol><p>Kabus sonrasında çocuğun duygularını yaşamasına fırsat verilmeli, duygu düzenlemesi sağlandıktan sonra rüyayı uygun bir şekilde anlatması istenmelidir.</p><p>2-Çocuğun gördüğü rüyaların gerçek yaşantısıyla bir ilgisi yoktur, gerçek yaşamla ilişki yaş ilerledikçe ortaya çıkar. (YANLIŞ)</p><p>Küçük yaşlardan itibaren görülen rüyaların güncel yaşamla veya geçmişle ilişkisi vardır.</p><p>3-Kabuslar sadece çocuklukta ortaya çıkar ve yaş ilerledikçe kaybolur. (YANLIŞ)</p><p>Kabuslar her yaşta ortaya çıkabilir. Ancak çocukluktan itibaren yaş ilerledikçe sıklığının azaldığı tespit edilmiştir.</p><p>4-Çocuğun rüyaları ve kabusları bize yaşantıları ve deneyimleri ile ilgili bilgi verir. (DOĞRU)</p><p>Rüyalar gündelik yaşamdaki çatışmaları, görüntüleri ve duyguları yansıtabilir.</p><p>Keyifli okumalar.</p><p>KAYNAKÇA</p><p>Hawkins, C., Williams, T.I. (1992). Nightmares, Life Events and Behaviour Problems in Preschool Children. Child Care Health Development, 18, 117–128.</p><p>Çadem Psikoloji, Çocuklarda Uyku Bozuklukları, Erişim adresi: <a href="https://www.cadempsikoloji.com/calisma-alani/4-cocuk-danismanligi/113-cocuklarda-uyku-bozukluklari">https://www.cadempsikoloji.com/calisma-alani/4-cocuk-danismanligi/113-cocuklarda-uyku-bozukluklari</a></p><p>Pıçak, R., İsmailoğulları, S., Mazıcıoğlu, M. M., Üstünbaş, H. B., &amp; Aksu, M. (2010). Birinci basamakta uyku bozukluklarına yaklaşım ve öneriler. <em>Turkish Journal Of Family Medicine And Primary Care</em>, <em>4</em>.</p><p>Kitap önerisi</p><p>Cemile- Kabus Görüyor</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b81a4a981b79" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/%C3%A7ocukluk-d%C3%B6nemi-kabuslar%C4%B1-ve-sonras%C4%B1-b81a4a981b79">Çocukluk Dönemi Kabusları ve Sonrası</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[12 Haziran Dünya Çocuk İşçiliği ile Mücadele Günü]]></title>
            <link>https://medium.com/onemsiyoruz/12-haziran-d%C3%BCnya-%C3%A7ocuk-i%CC%87%C5%9F%C3%A7ili%C4%9Fi-ile-m%C3%BCcadele-g%C3%BCn%C3%BC-57f86aff0113?source=rss----ebd2073cd1d4---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/57f86aff0113</guid>
            <category><![CDATA[önemsiyoruz]]></category>
            <category><![CDATA[i̇şçi]]></category>
            <category><![CDATA[mücadele]]></category>
            <category><![CDATA[dünya]]></category>
            <category><![CDATA[çocuk]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gamze Babayigit]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Jun 2021 10:37:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-21T12:37:24.124Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ve UNICEF tarafından 12 Haziran tüm dünyada Dünya Çocuk İşçiliği ile Mücadele Günü olarak belirlenmiştir. Böyle bir güne ihtiyaç duyulmasının üzüntüsünün yanında gerçekleri de sizinle paylaşmak istiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/846/1*RkwPgb_dVLbgsKeCIP7niA.png" /></figure><p>Unicef’in son yayınlanan raporuna göre çocuk işçilerin sayısı son 20 yılda ilk kez artarak 160 milyona yükseldi. Bu veriler de çocuk nüfusunun %9’una denk geliyor. İşçi olarak çalıştırılan çocuk nüfusunun yarısını ise 5–11 yaş arasındaki çocuklar oluşturuyor. 2020 yılındaki bu artışa sebep olarak ise Covid-19 pandemisinin sebep olduğu ekonomik şoklar, okulların kapalı olması gösteriliyor. Bu aynı zamanda zaten işçi olarak çalıştırılan çocukların da daha uzun ve daha kötü şartlarda çalışması anlamına geliyor. Bu gruptaki çocukların %70’i tarım sektöründe, %20’si hizmet ve %10’u sanayi sektöründe çalışıyor. Çocuk işçiliği oğlan çocukları arasında kız çocuklarına göre daha yaygın olarak görülse de kız çocuklarının ev işlerinde haftada ortalama 21 saat çalışmaları göz önüne alınırsa, cinsiyete bağlı bu fark kapanıyor.</p><p>Çocuk işçiliği çocuklarda hayat boyu sürecek fiziksel ve ruhsal derin yaralar bırakabilir, eğitimini kısıtlar, haklarını ve özgürlüklerini sınırlandırır. Gelişim görevlerini yerine getiremeyen çocuk, ileride psikososyal anlamda sorunlar yaşayabilir ve sağlıklı bir kişilik örgütlenmesi oluşturamayabilir. Bu durum çocukların temel hakları olan sağlıklı yaşam hakkı ve eğitim hakkını tehdit etmektedir. Çocukların tek işi oyun oynamak olmalıdır. Çocukların kendi hayatlarında karar verici olmasını ve haklarına erişmelerini önemsiyoruz.</p><p><strong>Kaynakça</strong></p><p>ILO &amp; UNICEF işbirliği ile hazırlanmış “<em>Çocuk İşçiliği: 2020 Küresel Tahminler, Eğilimler ve Önümüzdeki Yol” </em>raporuna aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz</p><p><a href="https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---europe/---ro-geneva/---ilo-ankara/documents/genericdocument/wcms_800655.pdf">https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---europe/---ro-geneva/---ilo-ankara/documents/genericdocument/wcms_800655.pdf</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=57f86aff0113" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/onemsiyoruz/12-haziran-d%C3%BCnya-%C3%A7ocuk-i%CC%87%C5%9F%C3%A7ili%C4%9Fi-ile-m%C3%BCcadele-g%C3%BCn%C3%BC-57f86aff0113">12 Haziran Dünya Çocuk İşçiliği ile Mücadele Günü</a> was originally published in <a href="https://medium.com/onemsiyoruz">Her Çocuk Bir Birey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>