Aan alles komt een eind. Zo ook aan de samenwerking tussen SAM en Medium. Hoewel Medium een toegankelijke en overzichtelijke website is, zijn er technische beperkingen waar we niet blij mee waren.

Gelukkig kunnen we vertellen dat vanaf vandaag onze nieuwe website is gelanceerd: sam.han.nl.

Vanaf nu kun je onze artikelen lezen, podcasts beluisteren en video’s bekijken via sam.han.nl. Ook gaan we graag met je in gesprek over onderwerpen die bij studenten en medewerkers van de HAN spelen. We nodigen je uit om je mening te geven, om met onderwerpen te komen of zelf te schrijven, filmen of fotograferen. We zijn benieuwd wat jou bezighoudt. Graag tot ziens op sam.han.nl!

Bekijk onze promovideo.

Einde aan SAM op Medium was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

In onze gloednieuwe podcast Van Hier Tot Gender gaat redacteur Olga in gesprek met HAN-studenten- en medewerkers uit de LGBTQIA-gemeenschap. Van non binair tot transgender en alles ertussen.

We praten over hoe ze hun identiteit hebben ontdekt en gevormd en vragen hoe zij aankijken tegen diversiteit en inclusie in de maatschappij. Uiteraard zijn we ook benieuwd naar hun ervaringen op de HAN University of Applied Sciences als het gaat om diversiteit, inclusie en acceptatie.

Non-binair: wat betekent dat?
In de eerste aflevering van Van Hier Tot Gender legt de 23-jarige, non binaire HAN-student Billy uit dat hen buiten de genderspecifieke hokjes stapt die de maatschappij heeft toegekend; zoals roze voor meisjes en blauw voor jongens. SAM-redacteur Olga gaat dieper in gesprek met Billy, over onder meer kinderkleding bij de HEMA, genderneutrale toiletten, behoefte aan meer aandacht voor diversiteit in het HAN-curriculum en schijt hebben aan wat anderen van je vinden. Luister hier naar de aflevering:

Podcast: Van Hier Tot Gender was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

SAM, het online journalistieke podium van de HAN, profileert zich dagelijks via socialmediakanalen en een website. Die laatste is aan vernieuwing toe. Afgelopen maanden is er hard gewerkt aan een nieuw ontwerp. De nieuwe site wordt maandag 23 mei gelanceerd.

Tekst: Hanneke Sizoo

De nieuwe website verlegt de koers voor SAM en richt zich op sterkere interactie met studenten en medewerkers en het bespreekbaar maken van onderwerpen die niet vanzelfsprekend de aandacht krijgen. SAM blijft journalistieke content produceren die relevant is voor de HAN-community en daarbuiten, en gaat bovendien nadrukkelijker een podium bieden voor opinie en debat, voor en door studenten en medewerkers. De nieuwe site biedt iedereen de mogelijkheid zelf ideeën en content aan te leveren en te reageren op stellingen en polls.

Bij SAM krijgt content vaker de vorm van video en podcast. Werk of studeer je op de campus, dan zul je regelmatig een SAM filmteam zien rondlopen die de aanwezige studenten en medewerkers over allerlei onderwerpen aan de tand voelt. Je mening geven kan ook door plaats te nemen in een van de panels of door deel te nemen aan Instagram live.

Wil je voortaan niks meer missen van SAM? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief. Ga vanaf maandag 23 mei naar de nieuwe website of stuur een mail naar sam@han.nl. Wil je een actieve rol bij SAM of heb je een goed idee? Stuur ons een berichtje en we nemen contact met je op.

Nieuwe website voor SAM was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

Columnist Nina Rouwenhorst heeft zo veel te doen, en dan moet ook die column nog worden geschreven. Waarover dit keer? Johan Derksen? Het Songfestival? Of gaat ze toch maar eerst de was doen? Of dat boek uitlezen?

Tekst: Nina Rouwenhorst

Het lastige aan columnist zijn is een onderwerp verzinnen. Ik heb niet altijd meteen een concreet idee en dan kan ik uren naar een leeg Word-document staren, terwijl de afleveringen van Grey’s Anatomy op de achtergrond maar blijven doorlopen. En soms heb ik zo veel ideeën dat ik niet weet wat ik moet kiezen. Zo wil ik deze week schrijven over hoe de situatie met Johan Derksen maar weer eens bewijst dat cancel culture niet bestaat, dat ik van mening ben dat geld wel degelijk gelukkig maakt en ik zou ook best wel een aantal woorden kunnen tikken over het Songfestival.

Dan moet je keuzes maken: kan ik hier daadwerkelijke 500 woorden over schrijven zonder dat het langdradig wordt? Is het wel actueel en spreekt het mensen aan? Wat vind ik zelf het belangrijkst? Ik ben uiteindelijk degene die het moet typen. Als je iets moet schrijven dat je eigenlijk niet leuk vindt, wordt het voor de lezer ook niet vermakelijk. En het is niet alsof een column schrijven het enige is dat ik moet doen, was het maar zo’n feest. Ik blijf een volwassen(ish) persoon, dus ik heb ook nog andere verantwoordelijkheden en een hele lijst aan dingen die ik nog moet doen.

De grote vraag blijft dan altijd, wat doe ik eerst? Ga ik nu eerst de was doen, besluiten waar ik deze column over ga schrijven of toch het boek uitlezen dat al een tijdje op mijn nachtkastje ligt? De was doen is niet heel veel moeite, dus het is logisch dat dat als eerste gebeurt, toch? De column is eigenlijk het belangrijkst; heeft dat dan geen voorrang op de rest? Het boek wordt heel spannend, dus als ik voor mezelf zou kiezen — wat soms ook belangrijk is — lees ik die eerst uit.

Nu zijn we inmiddels twee afleveringen Grey’s verder en heb ik nog niets gedaan, behalve huilen om fictieve dokters die nogal onnozele keuzes maken in het leven.
Okay Rouwenhorst, wat zou je schrijven over je lijstje aan onderwerpen: zit er iets tussen waarmee je iets kunt? Wat zou de opzet zijn?

- Ik vind Johan Derksen een enorme lul en snap niet hoe Talpa het in zijn hoofd heeft gehaald om het programma nieuw leven in te blazen, maar ik verbaas me wel vaker over keuzes van familie De Mol.
- Het niet hebben van geldzorgen zorgt voor een bepaalde stabiliteit. Daardoor hoeft men minder te piekeren en is het makkelijker om bepaalde kansen aan te pakken en dingen te doen die anders misschien te veel geld zouden kosten. Dus indirect maakt geld het mogelijk om makkelijker gelukkig te zijn. Misschien heb je er alleen niet heel veel van nodig.
- ik wil Oekraïne van harte feliciteren met de overwinning, al was ik zelf voor Armenië. Beetje jammer van die twintigste plek, maar je kunt niet alles hebben.

De was zit inmiddels in de machine, het boek is uit, nu de column nog.

Nina Rouwenhorst studeert Lerarenopleiding Geschiedenis bij de HAN. Ze schrijft om de week een column voor SAM. Lees haar vorige bijdrage hier.

Waar zal mijn column deze keer over gaan? (column) was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

Deel 4 van de fotostrip 3Hoog over de avonturen van studenten Alex, Frederiek (Freek) en Reinier, bewoners van studentenhuis 3Hoog.

Meer strips van 3Hoog bekijken?

3Hoog deel 3: Rekensom

3Hoog deel 2: Astronaut

3Hoog deel 1: Spreekwoord

3Hoog was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

Wegblijvende studenten na de lockdowns. Berichten hierover stapelen zich op in de media. We vroegen de studenten van ons panel of die trend ook terug te zien is in de HAN-collegezalen en -kantines. Zo ja, hoe verklaren ze dat? Of hebben ze hier helemaal geen zicht op, omdat ze zelf nauwelijks nog op de campus komen?

Tekst: Hans Wanningen

Bram Lammers, tweedejaars Pedagogiek:

“Met dit lekkere weer zie ik daar niet veel van terug aan de HAN: er zijn veel studenten op school, vooral buiten. Wel weet ik dat er in mijn klas een aantal studenten niet naar de campus gaat. Of zij die echt mijden, dat durf ik niet te zeggen. Na corona is het voor studenten sowieso wennen om alles als ‘vanouds’ mee te maken. Zelf probeer ik wel weer zoveel mogelijk op de campus te zijn, omdat ik hier beter kan studeren. Verder is het naar mijn mening te rustig op school, nu de medewerkers volgens een thuiswerkregeling werken.”

Lisa Hewett, derdejaars Lerarenopleiding Engels:

“Dit schooljaar ben ik zelf weinig op de HAN geweest; ik had maar vier uur in de week les en inmiddels volg ik in het buitenland mijn minor. In mijn klas was er veel afwezigheid. In coronatijd zijn mensen gaan inzien dat op en neer reizen voor soms maar anderhalf uur les niet erg zinvol is. Vaak voelden mijn colleges als tijdverspilling; ze hadden evengoed online kunnen plaatsvinden. Daar komt bij dat veel studenten in de afgelopen periode (méér) gezondheidsproblemen hebben gekregen, fysiek of mentaal. Dat maakt het voor hen moeilijker om naar de campus te gaan. Zeker wanneer er — zoals nu — geen hybride onderwijs aangeboden wordt. Dan is de keus om weg te blijven al gauw gemaakt. Als de meesten van ons in de laatste twee jaar immers iets geleerd hebben, dan is het wel dat je gezondheid voor alles gaat.”

“Op de HAN krijg ik méér gedaan op een dag. Mooie bonus is de sociale interactie met de mensen die wel nog op de campus komen”

Youri Langen, tweedejaars Communication & Multimedia Design:

“Dat veel studenten niet meer naar de campus komen, merk je absoluut. Je ziet onder studenten een meer individualistische houding. Zij zoeken minder het contact op met elkaar, simpelweg omdat dit een stuk minder nodig is. Zelf vind ik het prettig om op de campus te zijn. De reden daarvoor is dat ik sterk de behoefte heb om mijn studie- en privéleven zoveel mogelijk gescheiden te houden. Bovendien helpt mij mijn aanwezigheid op de HAN om meer gedaan te krijgen op een dag. Mooie bonus daarbij is de sociale interactie met de mensen die wel nog op de campus komen.”

Louisa Tumiwa, eerstejaars Master Social Work:

“Zelf ervaar ik het niet zo dat studenten wegblijven. Dit komt waarschijnlijk vooral doordat ik vaak op de Kapittelweg in Nijmegen ben. Daar is het erg druk. In Arnhem heb ik geregeld vergaderingen. Op de campus daar oogt het wel wat leger dan vóór de lockdowns. Persoonlijk vind ik het fijn om alle overleggen fysiek bij te wonen; ik ben dus erg blij dat dit nu gewoon weer kan!”

Studeer jij bij de HAN en ben je niet bang om je mening te geven? Doe dan óók mee aan het SAM Studentenpanel! Lees er hier meer over en meld je aan via sam@han.nl.

(Waarom) blijven studenten weg van de HAN-campus? was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

In het kader van de SAM geldspecial vragen we HAN-studenten het hemd van het lijf over geldzaken. De laatste student van deze reeks is Hossein.

Foto: Ralph Schmitz

Hossein Hadi (25), derdejaars Bouwkunde

Hoe kom je aan geld?
“Ik moet mijn huur en studie zelf betalen dus ik leen maximaal bij DUO. Ik ontvang maandelijks 960,36 euro waarvan 385 euro een prestatiebeurs is. Met mijn bijbaan als bezorger bij SushiPoint verdien ik 11 euro per uur. Per maand komt dit neer op ongeveer 200 euro. Verder krijg ik soms zakgeld van mijn ouders. Soms wordt me 10 of 50 euro toegestopt of vragen ze wat ik nodig heb. Ik wil het liefst zo min mogelijk van ze ontvangen zodat ze het geld zelf kunnen besteden.”

Weet jij precies wat je inkomsten en uitgaven zijn?
“Daar heb ik eerlijk gezegd geen goed beeld van. Ik heb één keer meegemaakt dat ik rood stond na een vakantie en een duur feest. Toen moest ik het een paar dagen uitzingen met maar tien euro. Die week at ik veel noedels, Libanees brood, yoghurt en rijst. Dat was niet fijn, dus ik houd mijn bankrekening nu beter in de gaten. Verder sta ik eigenlijk nooit rood.”

“Als ik twee keer achter elkaar eten bestel, dan is het weer even mooi geweest”

Geef je jouw geld bewust uit?
“Ik werk maar een beperkt aantal uur en wil geen geld aan mijn ouders vragen dus ik koop geen onnodige dingen. En als ik twee keer achter elkaar eten bestel dan is het weer even mooi geweest. Voor dat geld koop je bij de supermarkt eten voor meerdere dagen. Hetzelfde geldt voor uitgaan. Op een gewone stapavond geef ik 20 á 30 euro uit. Op een speciale avond, bijvoorbeeld tijdens de intro of op een kerstgala, zo’n 50 á 100 euro.”

Wat zijn je grootste kostenposten?
[*Hossein kijkt even op zijn rekening] “Voor mijn opleiding betaal ik 108,40 euro per maand en de huur van mijn kamer kost me 350 euro per maand. Voor een ruimte van 15m2 vind ik dat prijzig. Mijn zorgverzekering kost 137 euro maar ik krijg 111 euro zorgtoeslag. Verder betaal ik 26 euro voor mijn telefoonabonnement en zo’n 60 euro voor de sportschool en streamingdiensten.”

Wat is je duurste uitgave ooit?
“Ik was afgelopen jaar voorzitter van studentenvereniging SV Trifonius en heb ter afsluiting van het bestuursjaar de bestuursleden getrakteerd op een zevengangen diner met wijnarrangement bij De Steenen Tafel in Arnhem. Ik betaalde 914 euro inclusief fooi. Ik vond dat iedereen zo zijn best had gedaan in coronatijd. Mijn vader en opa leerden mij dat je goed voor collega’s en medewerkers moet zorgen. Misschien was het financieel gezien niet verstandig maar ik heb er geen spijt van. Na meerdere lockdowns mochten we eindelijk weer uitgaan. Het eten was heerlijk en het was een onvergetelijke avond.”

Waar bespaar je op?
“Alcohol. Ik ben een gematigde drinker, ik hou er niet van om dronken te worden. Aan kleding geef ik ook niet veel uit.”

Waar spaar je momenteel voor?
“Voor een afstudeerreis met onze studievereniging, zo’n 500 euro. Ik zit in de commissie die het organiseert. We gaan vijf dagen naar Split in Kroatië. Verder spaar ik vaak voor computerspellen, een nieuw spel kost zo’n 70 euro.”

“Dat een studieschuld in dertig jaar op verschillende manieren terugbetaald mag worden, vind ik erg coulant”

Hoe denk je over geld lenen?
“Voor mijn studie van DUO heb ik er geen probleem mee maar verder zou ik het niet doen. Lenen is een risky business als je niet oplet. Dat een studieschuld over een periode van dertig jaar op verschillende manieren terugbetaald mag worden, vind ik erg coulant.”

Maak je je zorgen over je studieschuld?
“Het is niet prettig maar ik maak me er geen zorgen over. Ook voor een feest of vakantie leen ik gerust wat meer. Ik werk straks als architect en ga ervanuit dat ik het terug kan betalen. Het wordt een beetje alsof je een heel duur telefoonabonnement betaalt. Mijn studieschuld is na deze opleiding zo’n 15.000 euro, maar ik ben van plan om nog een architectenopleiding te volgen in Delft.”

Wat is jouw motto als het om geld gaat?
“Het leven is te kort om op je geld te gaan zitten, doe er wat leuks mee! En nee, het groeit niet aan de boom dus je moet wel blijven nadenken. Maar mooie ervaringen met familie en vrienden, zoals dat diner met het bestuur van SV Trifonius? Ik zou het zo weer doen.”

Zo kom ik rond (deel 4) was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

De giga-drukte op Schiphol van afgelopen week laat zien dat de vliegschaamte van een jaar geleden de deur uit is gevlogen. Maken mensen zich, nu corona (tijdelijk) uit beeld is, niet meer druk om met het vliegtuig op reis te gaan, hoe schadelijk dit ook is voor het klimaat? SAM vraagt het in deze video aan studenten en medewerkers van de HAN.

Hoe staat het met jouw vliegschaamte? was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

Ik ben iets langer uit de lucht geweest dan gebruikelijk. Dat kwam door een corona-week. Op het ogenschijnlijke einde van de epidemie, toen ik dacht dat ik er kreukvrij doorheen was gekomen, ben ik uiteindelijk toch nog geveld. En het viel me niet mee. Ondanks 2 vaccinaties en 1 booster ben ik een week lang zo ziek als een hond geweest. Nog steeds heb ik af en toe een momentje van vermoeidheid, dat ik me afvraag: is dit nog steeds corona, of ben ik nu officieel echt een oud wijf? De gewone levensvragen, zal ik maar zeggen.

Verder is het nu toch echt lente, en dat voelt weer als een openbaring. Het is ook verrassend hoe snel het elke keer weer gaat. Het ene moment kijk je nog naar kale bomen, en zijn de narcissen en krokusjes het enige dat kleur geeft; en het volgende moment is er een bijna hysterische uitbarsting van groen, en lijken alle bomen weer vol in het blad te zitten. Op mijn ochtendwandelingetje kom ik een ganzenechtpaar tegen, dat twee kleintjes heeft gekregen, die ze liefdevol bijstaan bij het zwemmen en het rondscharrelen in het gras. Ze groeien als kool, en lijken nu al een soort pubertijd bereikt te hebben.

En bij de HAN zijn we allemaal weer vaker op kantoor, en voelt het ook een klein beetje als een nieuw begin, en weer terug naar normaal. We ontmoeten elkaar op de gang, in de kantine, ik zit weer tussen studenten in de bus, en sta tussen ze in op de roltrap. Heerlijk om weer mee te maken.

Voor de meivakantie waren collega Yvonne de Haan en ik te gast bij de studentenverenigingen in Nijmegen, samen met de rector van Radboud, Han van Krieken. We waren te gast op het honk van Studentenvereniging Ovum Novum. Zoals het hoort, zweefde de geur van verschraald bier ons tegemoet zodra we het pand binnenkwamen. De studenten kookten voor ons een werkelijk heerlijk vier gangendiner, en het werd een zeer genoeglijke avond. Wat me opviel was het enthousiasme en de motivatie van de studenten. Het was een combi van Radboud- en HAN-studenten, en wat ze met elkaar gemeen hadden, vond ik, was een aanstekelijke levenslust, en een grote drive om eruit te halen wat eruit te halen viel. Heel mooi om te zien. Naast het heerlijke eten en drinken hadden we mooie gesprekken, over de studie, het studentenleven en het leven in het algemeen.

Daarmee is er ook weer een soort tegenhanger voor de droefenis waar ik in mijn vorige blog over schreef: de toestand in Oekraïne. Niet dat die opgelost is natuurlijk, maar ik realiseer me dat, naast verdriet, vernietiging en oorlog er ook altijd levenslust, enthousiasme en hoop bestaat. En daar moeten we het voorlopig mee doen.

Bridget Kievit is lid van het College van Bestuur van de HAN. Normaal gesproken schrijft ze om de drie weken een blog voor SAM. Lees haar vorige bijdrage hier.

Naast vernietiging en verdriet is er ook levenslust en hoop (column) was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

In deel drie van het nieuwe seizoen videoportretten Humans Of The HAN vertelt Manuela Hermens over haar werk als docent Mondzorgkunde, mondhygiëniste en wijkdocent. In de Nijmeegse wijk Brakkenstein helpt ze met een groep studenten het leven van bewoners te veraangenamen. In dit werk maakt ze handig gebruik van haar kennis van de mondzorg, of zoals ze zelf zegt: “De mond is de spiegel van de gezondheid.”. Bekijk de video hier.

Humans of the HAN 2022 (deel 3): Manuela Hermens (video) was originally published in sambyhan on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.