<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Team Amsteldorp - Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Kennisland en de gemeente Amsterdam zoeken naar verhalen van bewoners van de buurt. Hoe is het om in Amsteldorp te wonen? Is het een wijk waar je zelfstandig woont, of een buurt waar je samenleeft? En wat houdt zelfstandig in? Volg ons hier! - Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/team-amsteldorp?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/proxy/1*TGH72Nnw24QL3iV9IOm4VA.png</url>
            <title>Team Amsteldorp - Medium</title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 11:32:13 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/feed/team-amsteldorp" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Voor corporatie spelen]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/voor-corporatie-spelen-bf6c90917341?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bf6c90917341</guid>
            <category><![CDATA[social-innovation]]></category>
            <category><![CDATA[prototyping]]></category>
            <category><![CDATA[amsteldorp]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[thijs van exel]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 Feb 2016 21:31:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-02T21:31:02.704Z</atom:updated>
            <cc:license>http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/</cc:license>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/899/1*0othlrBjJNJ8lH8F3v1yuw.png" /><figcaption>fragment uit eerste versie van prototype woningruil (afbeelding: Waarmakers CC BY)</figcaption></figure><p>De eerste dagen van het prototypen zijn erg spannend. Het begin in een leegstaand woonhuis in de wijk – waarvan op dat moment nog niet duidelijk was of er wel gewerkt kon blijven worden. Dubbele afspraken voor een deel van het team. Een voor de meesten totaal onbekend terrein (dat van het prototypen) betreden. Een tamelijk ingewikkeld mengsel.</p><p>Maar er was koffie. Er waren stoelen. Veel mensen – die veel zin hadden in dit experiment in de wijk. Enkele nieuwe gezichten ook: de ontwerpers van het bijzondere bureau <a href="http://www.waarmakers.nl/">Waarmakers</a>, <a href="http://www.throwingsnowballs.nl/">Joanna van der Zanden</a> en <a href="http://sandberg.nl/system-d-academy">Sandberg System D</a> Master Boo van der Vlist. Zeker niet de minsten in hun vakgebied en een grote eer om met ze te kunnen werken. Stichting DOEN ondersteunt deze samenwerking vanuit hun Social Design-programma.</p><p>Dat was de ochtend van dag 1. In de middag gingen de 3 teams hun weg. Team ‘zorg’ (de korts mogelijke benaming, doet geen eer aan de inhoud) vertrok met Waarmaker Maarten richting Hoekhuis, ‘ontmoeten’ bleef, inclusief Joanna en Boo, zolang het kon in het woonhuis en ‘wonen’ zocht een oude, vertrouwde plek op: het kantoortje van Sjors (later David, nu Wouter), de gebiedsbeheerder van Ymere. De oplettende lezer weet dat dit ook in de zomer van ’14 onze uitvalsbasis was.</p><p>‘Wonen’ staat voor de opgave om op het kruispunt van enkele beleidslijnen tot een innovatief plan te komen. Korte schets: men wordt geacht langer zelfstandig te blijven wonen (lijn 1), krijgt niet meer vanzelf de zorg en ondersteuning die daarvoor nodig zijn (lijn 2) en wordt daarmee steeds verder afhankelijk van zijn of haar netwerk in de buurt: de participatiesamenleving (lijn 3). Die lijnen <em>crashen</em> op het moment dat bewoner A niet meer op de bovenwoning kan blijven vanwege de trap; de traplift niet geplaatst kan worden (in veel woningen in de buurt het geval) óf niet betaalbaar is vanwege ‘onvoldoende’ indicatie; en verhuizen lastig is door de huursprong (niet zelden 150 euro of meer bij verhuizing naar een gelijkwaardig pand) en, zoals gezegd, het ontbreken van een netwerk in de nieuwe omgeving.</p><p>Team ‘wonen’ gaat op dag 1 in gesprek met Wouter en Marieke (Gebiedsbeheer Ymere), Sandra en Liesbeth (Sociaal Beheer, resp. Gebiedsregisseur Rochdale), en later Edith (Gebiedsregisseur Ymere). Het ‘snijvlak’ waarop dit team wil opereren blijkt dichtgetimmerd met regels, die ook nog eens aan het veranderen zijn — én er zijn verschillen in taakopvatting per corporatie. Tóch zijn er ook ‘mazen’ te vinden, waarbij niemand benadeeld of bevoorrecht wordt en er mogelijk recht gedaan wordt aan de veranderende behoeften en plichten van bewoners die het moeilijk hebben.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*gvyqkCLTCGSe1Y9wqUX_4g.png" /><figcaption>Still uit film van de eerste tests van dit prototype (foto: Kennisland CC BY)</figcaption></figure><p>Die zit in de mogelijkheid woningen te ruilen binnen de voorraad van de corporatie, waarbij de verhuurmakelaar mogelijk ruimte heeft om voor senioren geschikte (of geschikt gemaakte) woningen beschikbaar te maken voor huurders die dat nodig hebben. Buiten het systeem om, maar niet buiten de regels om. Dit zou ook om woningruil kunnen gaan, dus tussen twee partijen die een wederzijds aantrekkelijk aanbod kunnen doen zonder al te grote huursprong. Deze redenering, beseffen we ons, bevat nog enkele aannames die we de komende dagen gaan testen. Dus de opdracht is: de buurt in, en voor corporatie spelen. En scherp in de gaten houden waar we mogelijkheden en ‘markt’ ontdekken, maar ook waar we tegenaan lopen en waar een discussie over regels &amp; beleid moet volgen.</p><p>Intussen wordt er ook aan een tweede prototype gewerkt, werktitel Sjors+.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bf6c90917341" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/voor-corporatie-spelen-bf6c90917341">Voor corporatie spelen</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Prototype 1: de prullenbak in]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/prototype-1-de-prullenbak-in-c40fed2886bf?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c40fed2886bf</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Wieteke Vrouwe]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 01 Feb 2016 23:28:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-02T22:30:36.788Z</atom:updated>
            <cc:license>http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/</cc:license>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Team Ontmoeting op de eerste dag van de prototypeweek.</p><p>We komen voor het eerst bij elkaar met het hele team rond een uur of 12 op maandagochtend – het is vandaag de start van de prototypeweek in Amsteldorp. De komende dagen zullen we ons bezighouden met het vraagstuk over ‘ontmoeten’ in de wijk. Wie wil elkaar graag ontmoeten? En op welke manier? En waar dan? En hoe kunnen we die ontmoeting tussen bewoners goed of beter vormgeven?</p><p>Eerder bleek uit de verhalen van bewoners dat er een behoorlijk aantal Amsteldorpers zijn die behoefte hebben aan een praatje én aan leuke winkeltjes en activiteiten in de wijk. Er was ooit een buurtsuper -van Kees- maar Kees is helaas niet meer, en daarmee hield ook het bestaan van de buurtsuper op. Kees was niet alleen gewoon de winkeleigenaar, zo begrepen we, hij was ook altijd in voor een gesprekje met zijn klanten. Kees scheen het zelfs meer daarvoor te doen dan voor de financiële opbrengst. Afijn, de teloorgang van de winkel van Kees sloeg voor sommige bewoners een gat in hun wekelijks sociaal contact. Toch lijken er genoeg andere plekken te zijn waar ze terecht kunnen voor een kop koffie en een gesprek met een buur: in het Hoekhuis, de Open Hof, en sinds kort ook bij Everswijn, hebben we proefondervindelijk geconstateerd. Maar: in het Hoekhuis voelen sommige mensen zich niet welkom. En voor de Open Hof geldt eigenlijk hetzelfde. Het zijn telkens dezelfde groepjes mensen die er komen, horen we van bewoners. Hoe kunnen we daar iets tegenover stellen?</p><p>Ons eerste idee werd vlug geboren: de sociale buurtsuper. In de sociale buurtsuper zou van alles kunnen gebeuren: er zouden pakketjes bezorgd kunnen worden voor bewoners, gereedschap uitgeleend, creatieve uitspattingen van bewoners zouden tentoon kunnen worden gesteld, er zou thee gedronken kunnen worden en natuurlijk zouden ook de dagelijkse boodschappen er te koop zijn. Zo zou de winkel kunnen functioneren als een laagdrempelige en vooral vrijblijvende ontmoetingsplek waar mensen in en uit kunnen lopen, maar ook langer kunnen blijven of zelfs de winkel runnen.</p><h4>Boodschappenlijstjes</h4><p>We spraken met een behoorlijk aantal bewoners die allemaal wel wat te wensen hadden voor de winkel – een pinautomaat, een brocanteafdeling, een moestuin, een medicijnenafhaalpunt en ga zo maar door. Tijdens de gesprekjes gebeurde er echter nog iets interessants: de buurtbewoners vertelden volop over wat er allemaal al in de buurt aanwezig is: moestuintjes bijvoorbeeld. Een medicijnenafhaalpunt. Maar ook een speeltuin, een fietsenmaker, een Surinaamse kruidenverkoper, de Groene Vingers, een yogaschool, een hotel en een kinderopvang en activiteiten variërend van samen eten met buren tot koffie drinken met rolstoelers bij de schooltuinen. Er zijn kunstprojecten in de wijk (geweest) en er ís zelfs al een supermarkt: die van een Turks echtpaar. Je zou kunnen zeggen dat het supertje qua uitstraling misschien niet helemaal up to date is, maar de producten zijn prima ondervonden Welmoed en Boo door er ‘s middags belegde broodjes te halen.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rHO3CFT1YM-x1YvyUFq72w.jpeg" /><figcaption>Boo en Welmoed vertellen over hun ervaring bij de Turkse super: ‘Zijn vrouw kookt zelf de soep die ze verkopen in de winkel!’ (Foto: Kennisland, CC BY)</figcaption></figure><h4>Bruisend Amsteldorp</h4><p>Terug bij elkaar waren we allemaal een beetje overweldigd door het feit dat er al zoveel gebeurt in de buurt. Waarom zouden we daar nog iets aan toe willen en moeten voegen? We gooiden ons eerste prototype -de buurtsuper- unaniem en rigoureus de prullenbak in. De focus van ons team verschuift: in plaats van een nieuwe ontmoetingsplek te creëeren lijkt het ons interessanter en wellicht ook beter om te bekijken hoe alle activiteiten, winkeltjes en scholen (ontmoetingsplekken!) die al bestaan in de buurt zichtbaarder kunnen worden. Kunnen we vlaggen maken bij iedereen die een bepaalde ‘skill’ in huis heeft om met de buurt te delen? Kunnen we een soort ‘ontdekkingsreis’ door de buurt maken waarbij we bij allerlei verschillende bewoners en organisaties langs gaan om ze te leren kennen? En kunnen we een aantal organisaties misschien helpen hun uitstraling iets te veranderen? Kunnen we samen laten zien hoe ‘bruisend’ Amsteldorp eigenlijk al is en waar je als bewoner moet zijn om leuke nieuwe mensen te ontmoeten?</p><p>Op die vragen proberen we morgen antwoord te geven.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c40fed2886bf" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/prototype-1-de-prullenbak-in-c40fed2886bf">Prototype 1: de prullenbak in</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“Meedoen in de wijk”, wil men dat?]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/meedoen-in-de-wijk-wil-men-dat-344bb8583ee7?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/344bb8583ee7</guid>
            <category><![CDATA[netherlands]]></category>
            <category><![CDATA[social-innovation]]></category>
            <category><![CDATA[elderly]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Wieteke Vrouwe]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Dec 2015 10:22:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-12-08T10:22:51.460Z</atom:updated>
            <cc:license>http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/</cc:license>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Door Edward Schenk.</p><p>Tijdens de eerste Sprint van Team Amsteldorp delen we ons op in teampjes rond verschillende terugkerende thema’s uit de verhalen van vorig jaar. Ons teampje kwam bij elkaar om op posters te schrijven welke dingen we al weten over het thema ‘meedoen in de wijk’, welke dingen we denken te weten en welke dingen we nog willen weten — om zo tot actie over te kunnen gaan.</p><p>Er waren veel briefjes in de categorie <strong>‘Wat we weten’</strong>.<br>Constateringen dat er al veel in de wijk te doen is maar niet iedereen dat weet, dat niet iedereen te bereiken is en dat ook niet iedereen hoeft mee te doen, dat er kantines zijn (op de sportvelden?) die door-de-weeks niet gebruikt worden, dat er veel eenzame mensen zijn waarvan we nauwelijks iets afweten.</p><p>Er waren wat minder briefjes in de categorie <strong>‘Wat denken we te weten’</strong>.<br>Jongen mensen zijn niet geïnteresseerd in een Hoekhuis, de activiteiten zijn er voor ouderen. Door de veranderende samenstelling van de inwoners is meedoen lastiger. Een informeel netwerk waar vraag en aanbod samenkomen zou helpen en kan mensen aan elkaar koppelen.</p><p>De categorie <strong>‘Wat we willen weten’</strong> was door Kennisland samengesteld.</p><ol><li>Hoe krijgen we inzicht in diversiteit van bewoners?</li><li>Weten we als organisaties van elkaar wie we willen bereiken? Hoe kunnen we beter samenwerken?</li><li>Wat moeten we samen doen voor jongeren en middelbaren?</li><li>Wie / welke groepen bereiken we nu niet? Waarom? Willen ze dat wel?</li><li>Hoeveel behoefte is er aan netwerken? Willen we samen activiteiten ontwikkelen?</li></ol><p>Ons groepje (Francisca Flinterman, Chris Sigaloff en Edward Schenk) schrapte als eerste de vragen 1 tot en met 3 omdat die eigenlijk bij andere groepjes horen: dat zijn immers vooral vragen die (vonden wij) bij de betreffende organisaties thuishoren.</p><p>We richtten ons op vraag 4 en 5 en voegden er nog een vraag aan toe.</p><p>6. Wat zijn de werkbare / werkzame elementen van samen dingen doen?</p><p>Na onderling overleg kwamen we uit op het ondervragen van enkele individuen (Edward, in zijn eigen directe omgeving) en van het opzoeken van verschillende ‘eenzamen’ (Francisca, met de hulp van wijkzorg en eventueel Hoekhuis).</p><p>We kwamen ook op het idee van een soort Mededelingenbord aan het entrée van de wijk (bij de bloemenstal of daar tegenover) waar als proef van een paar maanden de agenda van Het Hoekhuis en Amsteldorp Actief hangt maar ook de activiteiten die Dynamo verder nog organiseert en anderen waarvan we nog niet weten dat ze actief zijn. Op de rechterhelft is dan een ‘wisselmarkt’ voor vraag &amp; aanbod waar mensen op kunnen hangen wat ze zoeken of wat ze te bieden hebben. Chris zal bij het Stadsdeel (Broer) uitzoeken hoe zoiets gerealiseerd kan worden.</p><p>Tot zo ver!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=344bb8583ee7" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/meedoen-in-de-wijk-wil-men-dat-344bb8583ee7">“Meedoen in de wijk”, wil men dat?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gesprekken, ideeën, ‘prototypes’!]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/gesprekken-idee%C3%ABn-prototypes-82f0867a56b9?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/82f0867a56b9</guid>
            <category><![CDATA[amsteldorp]]></category>
            <category><![CDATA[sociale-innovatie]]></category>
            <category><![CDATA[systems-change]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Wieteke Vrouwe]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 01 Dec 2015 13:58:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-12-08T10:25:17.288Z</atom:updated>
            <cc:license>http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/</cc:license>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Afgelopen vrijdag kwam ons team weer bijeen in Café de Omval om onder het genot van hete koppen koffie samen te bespreken welke stappen er in de afgelopen weken gezet zijn (en dat zijn er veel!), en welke stappen we de komende tijd nog gaan ondernemen.</p><h4><strong>Wat is er gebeurd?</strong></h4><p>Er is met veel enthousiasme en energie gewerkt aan het ophalen van informatie over <strong>de organisaties in de buurt en hun aanbod</strong>, o.a. door een interview met (eigen teamlid) Annette Bense en een interview met Nico van Apeldoorn (Voorzitter van <a href="http://www.amsteldorp-wetbuurt.nl/">Buurtbeheer A’dorp/Wetbuurt</a>). Ook is er onderzoek gedaan naar:</p><ul><li><strong>langer zelfstandig thuis wonen</strong>: hoe weet je wat de mogelijkheden zijn? En hoe kunnen we mensen hier bewust van maken?</li><li><strong>Meedoen in de wijk: </strong>willen mensen dat wel? En wat is ervoor nodig om buurtbewoners te bereiken? Lees meer over dit thema in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp/meedoen-in-de-wijk-wil-men-dat-344bb8583ee7#.oa91pbb3m">de blog</a> van Edward over onze eerste bijeenkomst.</li><li><strong>je ‘thuis’ voelen in de buurt</strong>. Marjan van Ymere is bijvoorbeeld de straat op geweest om bij nieuwkomers in de buurt aan te bellen en hen te bevragen over het leven in Amsteldorp/de Wetbuurt en hoe ze verwelkomd zijn — best spannend, maar goed bevallen voor zowel Marjan als de bewoners!</li></ul><p>Naar aanleiding van de informatie die we hebben opgehaald, zijn de thema’s die we eerder in 5 aparte onderwerpen verdeelden opnieuw geordend tot <strong>3 grotere thema’s</strong>:</p><ol><li>De (verbinding tussen) de vraag van bewoners en het aanbod van organisaties</li><li>Langer zelfstandig thuis wonen</li><li>‘Thuis’ zijn in de buurt en sociale netwerken</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y6EyIpPeRR6AJpz6aqoztw.jpeg" /><figcaption>Team Amsteldorp druk in gesprek in Café de Omval. (Foto: Kennisland onder licentie een Creative Commons Naamsvermelding-licentie)</figcaption></figure><p>Uit ons gesprek kwam een aantal ideeën voor <em>prototypes</em> (kleine, concrete tests) naar voren:</p><ul><li>Het aanbod van formele en informele organisaties in de buurt zichtbaar samenbrengen. Dat kan in ieder geval op een <strong>(online) platform</strong>, zoals op de site van Amsteldorp Actief en in de boodschappenbus. Daarnaast eventueel ook ‘offline’, bijvoorbeeld in een uitbreiding van het Hoekhuis-krantje.</li><li><strong>(digitale) Communicatiewegen</strong> tussen organisaties zijn niet altijd gebruiksvriendelijk of werken niet goed, kwam naar voren uit de wijktafel. Ondanks dat dit waarschijnlijk een stedelijke vraag is waar meerdere wijktafels mee zitten zouden we kunnen prototypen/uitproberen hoe software er anders uit zou kunnen zien. Ook checken we welke ontwikkelingen er al elders in de stad gaande zijn.</li><li>Vrijwilligers in zowel het Hoekhuis als de Open Hof (en wellicht andere organisaties) blijken uit ervaring vaak niet zo sterk onderbouwd als het gaat om signalering en doorverwijzen. We prototypen een <strong>cursus voor vrijwilligers</strong> die hen helpt in het ontwikkelen van deze vaardigheden.</li><li>Woningcorporaties lijken hun gebiedsbeheerders op verschillende manieren in te zetten - bewoners ervaren de hulp van Ymere bijvoorbeeld als positief. We zoeken een manier voor corporaties om <strong>elkaars goede voorbeelden </strong>navolging te kunnen geven.</li><li>Aan het vorige punt gekoppeld proberen we de <strong>rol van de gebiedsbeheerder</strong> (zoals David van Ymere) te prototypen, welke sociale acties kan een gebiedsbeheerder uitvoeren en kunnen die worden opgenomen in een functieomschrijving?</li><li>Om het thuisgevoel in de buurt te versterken lijkt het belangrijk dat <em>alle</em> ‘bewoners’ van de buurt (incl. winkeltjes, hulporganisaties) elkaar enigszins kennen. Eventueel in samenwerking met een kunstenaar proberen we <strong>mensen op leuke, originele manieren aan elkaar te verbinden</strong> die niet geforceerd, maar juist natuurlijk voelen (er kwam een aantal voorbeelden aan bod, van bijvoorbeeld winkeleigenaren die hun klanten bij naam kennen, een mopperclub, fitnessapparaten in het park, wandelen in kleine groepjes, statushouders en ouderen verbinden door middel van een wandeling (<em>Walk the Talk </em>gedoopt), etc.)</li></ul><p>Als laatste vonden we nog twee andere interessante punten waar we mee aan de slag willen:</p><ol><li>De gemeente lijkt bewoners niet goed door te verwijzen, zowel bij Meldpunten Overlast (er is onderscheid tussen Meldpunt Jeugd en Meldpunt Zorg) als bij algemene vragen (die wellicht niet bij de gemeente thuis horen). Kunnen we hierover met de gemeente in gesprek? Hoe ervaren zij dit?</li><li>In de wijk zit reclamebureau BSUR. Het lijkt ons leuk als zij niet slechts een reclamebureau zijn die in de wijk gevestigd is, maar ook een (kleine) maatschappelijke functie kan vervullen. Hoe kijkt BSUR hier zelf tegenaan?</li></ol><p><strong>Te zetten stappen<br></strong>Er zijn dus al ideeën ontstaan naar aanleiding van onze eerste gesprekken! In het lab proberen we deze ideeën vaak zo klein mogelijk uit (‘prototypen’), zonder groot budget, maar met de mogelijkheid om concreet te zijn, feedback te ontvangen, snelle aanpassingen te doen en zo te ontdekken wat er wel en niet zou kunnen werken in de wijk.</p><h4>Prototyping week</h4><p>Samen hebben we daarom besloten dat we in de <strong>eerste week van februari </strong>een <em>prototyping week</em> willen organiseren. Tijdens deze week gaan we met het team de bovenstaande (en misschien nog wel andere) ideeën uitproberen, testen en verbeteren om ze uiteindelijk te kunnen presenteren aan een groter netwerk van betrokkenen in de wijk; hoe kijken zij tegen de prototypes aan? Zouden we er een aantal kunnen gaan uitvoeren?<br>Maar eerst gaan we uiteraard nog wat verhalen najagen — meer mensen spreken, om nóg meer informatie te verzamelen voor februari.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=82f0867a56b9" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/gesprekken-idee%C3%ABn-prototypes-82f0867a56b9">Gesprekken, ideeën, ‘prototypes’!</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[We zijn weer begonnen!]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/we-zijn-weer-begonnen-95b991a5aeeb?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/95b991a5aeeb</guid>
            <category><![CDATA[social-innovation]]></category>
            <category><![CDATA[social-labs]]></category>
            <category><![CDATA[amsterdam]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Wieteke Vrouwe]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 28 Oct 2015 14:04:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-10-28T14:14:52.432Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Het is een zonnige dag wanneer wij ‘s ochtends aankomen bij het Hoekhuis. We hebben met het hele team afgesproken om te beginnen met de eerste sprint van het Social Lab in Amsteldorp. Om half tien druppelt iedereen binnen en maakt een praatje. Nieuwe gezichten stellen zich aan de anderen voor. Onder het genot van koffie en de verse croissants van Jos beginnen we aan het eerste deel van het programma.</p><p>Omdat nog niet iedereen elkaar kent, beginnen we met een voorstelronde. De opdracht: zoek iemand die je nog niet kent en vindt overeenkomsten met deze persoon. Deze overeenkomst verbeeld je vervolgens samen op papier met behulp van tape, wasknijpers en pennen. Iedereen gaat direct aan de slag en mensen hebben meer met elkaar gemeen dan je zou denken…</p><p><strong>Een veranderende buurt<br></strong>Na de voorstelronde volgt een gesprek tussen Thijs en Jans. Jans is al veertig jaar een bewoonster van Amsteldorp, en weet dan ook veel over de veranderingen binnen de buurt. <em>“De buurt is veranderd. Vroeger waren er vierenveertig winkels, deze zijn allemaal verdwenen. In de winkels ontmoette je mensen, die ken je dan. Nu zie je geen kip meer op straat.” </em>Volgens Jans moet er een laagdrempelige ontmoetingsplek komen, zoals een café: <em>“Er is een drempel om naar het Hoekhuis te gaan. Alles is zo officieel, dat schrikt mensen af. Je moet erbij horen.”</em></p><p>Voor Jans was de drempel om naar het Hoekhuis te gaan ook voor lange tijd te hoog, maar toch is ze er nu te vinden. Chris vraagt haar wat de drempel deed verlagen. Jans weet hier geen antwoord op, maar buurvrouw Corrie vult haar aan: <em>“Volgens mij zijn we een keer samen naar de gymnastiek gegaan. Dat verlaagt drempels hoor, je bent met z’n tweeën.”</em></p><p>Al snel mengt de rest van het team zich ook in de conversatie. Er worden vragen gesteld aan Jans, maar ook aan elkaar. Het is erg leuk om te zien dat iedereen enthousiast is en interesse toont in elkaars verhaal. Corries les wordt door buurtbewoonster Jeanette gelijk in de praktijk gebracht; ze nodigt Jans uit om een keer samen koffie te gaan drinken in de Eenhoorn, een nieuw restaurant in het oude buurthuis op de Ringdijk. Na dit gesprek besluiten we snel een frisse neus te halen voordat we doorgaan met het tweede deel van de ochtend.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*284rBcH0TRj5zE-qvND6aw.jpeg" /><figcaption>Team Amsteldorp rond de thema-posters in de nazomerzon bij het Hoekhuis. Photo: CC BY Kennisland</figcaption></figure><p><strong>Samen weet je meer<br></strong>Uit de gesprekken van vorig jaar kwamen verschillende onderwerpen naar voren, die uiteindelijk onderverdeeld zijn in vijf thema’s. Deze thema’s zijn: de wijk en haar voorzieningen, meedoen in de wijk, langer zelfstandig wonen, de verbinding tussen bewoners en organisaties en ‘huis’ versus ‘thuis’. Voor het tweede deel van de ochtend zijn er voor deze vijf thema’s posters gecreëerd, met drie categorieën. De eerste categorie, <em>wat weten we</em>, is die informatie die gecontroleerd is, waarvan we weten dat het klopt. De tweede categorie, <em>wat denken we te weten</em>, is informatie waarvan we denken dat dit zo is, maar er niet zeker van zijn. Dit zouden ook wel aannames genoemd kunnen worden. De derde categorie, <em>wat willen we nog weten</em>, zet aan tot actie. Welke gaten zijn nog op te vullen in de kennis die we hebben, en hoe gaan we dit doen?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sqePXMdyS9DUpM0nlqpyNA.jpeg" /><figcaption>Informatie delen: wat weet ik al? wat denk ik te weten? en wat wil ik graag nog weten? Photo: CC BY Kennisland</figcaption></figure><p>Allereerst krijgt iedereen de opdracht om de eerste twee categorieën aan te vullen. Zo kan een beeld vergaard worden over de kennis die we als team bezitten. Iedereen verdeelt zich al snel over de vijf verschillende thema’s en vult de posters aan met eigen kennis over het thema. Ook ontstaan er ondertussen interessante gesprekken. Zo kaart Corrie het onderwerp buren aan. Volgens haar moet het geen probleem zijn wie je buren zijn. <em>“Ik heb zelf jonge buurjongens, en daar heb ik ontzettend leuk contact mee. Maar je moet het wel zelf willen hoor, dat je contact met de mensen legt.” </em>Jans heeft hier ook een interessante opmerking over: <em>“Vroeger had je elkaars huissleutel, dat kon allemaal gewoon. Nu is dat niet meer vanzelfsprekend, maar vroeger wel. De maatschappij is zo veranderd, dat past niet meer.”</em></p><p>Verderop heeft Jeanette een gesprek met Broer. Volgens Jeanette praten mensen te weinig met instanties: <em>“Mensen hebben het gevoel dat dit niet werk. Iemand die ik ken heeft erg veel last in haar leefomgeving, en al met vele organisaties gesproken. Maar er gebeurt niks. Mensen verliezen het vertrouwen in organisaties.”</em></p><p><strong>Wat willen we weten?<br></strong>Na een uur zijn de posters al goed gevuld met verschillende stukjes informatie. Een voor een lopen we de posters af om te evalueren hoeveel we al van de thema’s weten, welke informatie nog nodig is, en welke ideeën er al bestaan.</p><p>Het eerste thema is meedoen in de wijk. Een eerste probleem dat aangaande dit thema genoemd wordt is de diversiteit binnen de wijk: <em>“We weten dat er verschillende mensen zijn, maar niet wie ze zijn. We willen ze beter leren kennen. Wie zijn er nog niet bereikt, en waarom niet?” </em>Dit roept een interessante vraag op: we kunnen de buurt in gaan en 100 mensen spreken, maar dan krijgen we ook 100 verschillende verhalen. Hoe organiseren we iets waardoor al die mensen dichter bij het bestaande aanbod komen? We discussiëren over de optie om op straatniveau bewoners aan elkaar te verbinden, bijvoorbeeld via een burendag van het Oranjefonds.</p><p>Ook wordt er gesproken over het verbinden van de verschillende groepen, zoals jongeren met ouderen. Hoe kunnen we hen bereiken en samenwerking tussen beiden stimuleren?</p><p>Bij het tweede thema, langer zelfstandig wonen, komt al snel naar voren dat ouderen zelf niet weten waar zij behoefte aan hebben wanneer het aankomt op zorg. Broer: <em>“Mensen moeten voor het eerst nadenken waar zij behoefte aan hebben als ze ouder worden. Het vangnet dat vroeger bestond, is er niet meer. Ouder worden is nu anders dan vroeger. Mensen zijn niet gewend om om hulp te vragen, en hebben dus ook geen concrete hulpvraag.”</em> Hoe kunnen ouderen beter begeleid worden in dit proces, en hoe kan er rekening gehouden worden met verschillende leefstijlen? Verder spelen praktische zaken een rol. Lang niet alle huizen in Amsteldorp zijn senior-vriendelijk. Is het bekend welke huizen aangepast moeten worden, en welke aanpassing nodig is?</p><p>Bij ‘huis’ versus ‘thuis’ wordt direct een belangrijke basis vraag aan de kaak gesteld: “Wat betekent ‘thuis’ eigenlijk?” Dit concept kan verschillen per persoon, omdat ieder individu andere behoeftes heeft. Waar een huis voor de een slechts een plek is om te slapen, heeft de ander een sterke behoefte aan contact met de buren. Hoe kunnen we onderzoek wat ‘thuis zijn’ voor de diverse bewoners in de wijk betekent?</p><p>Onderwerpen die al eerder op de ochtend naar voren kwamen in het gesprek met Jans, komen ook weer naar boven bij het thema voorzieningen in de wijk. Er is behoefte aan een ontmoetingsplek, en deze moet laagdrempelig zijn. Dat wil zeggen: informeel, ‘open’ en toegankelijk, maar het moet ook geen onderdeel van een club of kring zijn. Hoe maak je een plek dan laagdrempelig, zodat mensen hier sneller naartoe zullen komen? Bij het laatste thema, verbinding tussen bewoners en organisaties, wordt ook ingehaakt op deze drempels. Mensen willen wel betrokken worden bij organisaties, maar willen zich tegelijkertijd niet altijd associëren met de doelgroepen waar deze organisaties zich voor inzetten. Er is vraag naar een inzicht in de behoeften van ouderen, zodat organisaties beter hierop in kunnen spelen, en ook onderling beter kunnen samenwerken. Een andere factor die bij dit laatste thema aansluit is de connectie tussen vraag en antwoord. Welke infrastructuur is nodig zodat vragen uit de buurt snel en gemakkelijk worden opgepakt, en er direct actie ondernomen kan worden?</p><p>Joke vat de ochtend samen: <em>“We zien in de groep een hoop gemeenschappelijke delers. Laten we uitzoeken, zichtbaar maken en versterken wat er allemaal al gebeurt, en daarmee naar buiten gaan. Een belangrijk punt hierbij is het bij elkaar brengen van de wensen van bewoners en het aanbod aan voorzieningen, organisaties en instanties. Het is een mooie opdracht voor ons om te onderzoeken welke infrastructuur en netwerken hiervoor nodig zijn!”</em></p><p>De ochtend loopt op zijn einde, morgen gaan we verder met dag 2. Vandaag hebben we meer inzicht gekregen in de kennis die we als team al samen hebben, maar is ook duidelijk geworden dat er nog gaten zijn die opgevuld moeten worden voordat we over kunnen gaan tot actie. Er is genoeg stof tot nadenken, die als belangrijke informatie dient om morgen mee verder te gaan.</p><p><em>Deze blog werd geschreven door Iris Workum</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=95b991a5aeeb" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/we-zijn-weer-begonnen-95b991a5aeeb">We zijn weer begonnen!</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Zorgmijder of autonome burger?]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/zorgmijder-of-autonome-burger-18c21fe23d01?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/18c21fe23d01</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Marlieke Kieboom]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 30 Jul 2014 15:04:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2014-07-30T15:05:40.353Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*0TCbbjH0oNKcbwh62bHiSA.jpeg" /></figure><p><em>In gesprek met de GGD over een ingewikkelde case in Amsteldorp</em></p><p>Stine en ik hebben afgesproken met een medewerker van de dienst ‘Vangnet en Advies’ in het GGD-kantoor aan de Nieuwe Achtergracht. Het kantoor is een enorm groot en druk gebouw met veel in- en uitloop. We mogen naar boven, naar de tweede verdieping. Daar worden we ontvangen door Jaap.* Jaap is SPV’er (Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige) bij de GGD. Hij ontvangt voornamelijk zorgmeldingen vanuit politie, de wijk en de burgers. Hij bezoekt de bewoners en kijkt welke ondersteuning er nodig is en die hij ‘wegzet bij de relevante partijen’. Daarna houdt hij ‘een vinger aan de pols’ als dat nodig blijkt.</p><p>Jaap heeft het druk, maar kon toch een uurtje vrijmaken voor ons. We moeten wel eerst goed uitleggen wat we aan het doen zijn in Amsteldorp. Stine legt uit dat we met team Amsteldorp een wat ‘losse, onderzoeksmatige’ aanpak hebben. We kijken vooral naar welke behoeften er onder oudere, kwetsbare, onzichtbare bewoners van Amsteldorp leven en welke diensten er vanuit de gemeente en dienstverleners rond zorg voor ouderen zijn. En hoe dat matcht, of niet.</p><p><em>Een circulerend dossier</em></p><p>Stine introduceert een case: de zogenaamde ‘hulpweigeraar’ case. We willen heel graag leren hoe instanties zoals de GGD omgaan met zulke casuïstiek, waarin iemand (ogenschijnlijk) in een moeilijke, ongezonde situatie verkeert. Jaap vertelt: “We weten in dit soort gevallen heel goed wat er aan de hand is. Op het oog gaat het misschien volgens jullie niet goed. Maar dit is een klassiek geval van een ‘zorgmijder’, zoals wij dat noemen. Een zorgmijder is iemand die geen hulp verlangt of toelaat van professionele dienstverleners. Door oplettende burgers en instanties komt deze case ongeveer iedere zes maanden weer bij ons terecht. Zo circuleert een dossier keer op keer. Maar eigenlijk kijken we dan gewoon naar een aantal ‘gevaarcriteria’: is hij door slechte hygiene en rommel tot overlast voor zijn omgeving? Of is hij een gevaar voor zichzelf? Zo niet, dan laten we zo iemand als meneer ‘De Jong’ gewoon in ere. Hier geldt de autonomie van de burger. En dat is goed.”</p><p><em>Verschraling en verloedering van de zorg</em></p><p>Wat wordt er dan vanuit de GGD wel gedaan voor iemand als meneer de Jong? Jaap: “De GGD is er voor de crisissituaties en de meldingen.De structurele ondersteuning wordt door hulpverlenings instellingen gegeven. Deze meneer gaat bijvoorbeeld 3 dagen per week naar een dagopvang. Verder wil hij thuis geen hulp. De GGD houdt dan wel vinger aan de pols door er langs te gaan. Door de verschraling van de zorg en het zorgbeleid is er steeds minder bemoeizorg. Bemoeizorg is een vorm van zorg bedoeld voor mensen met psychische, pyschiatrische, verslavings of sociale problemen die zelf niet om hulp vragen of kunnen vragen. Maar door de financiering in de zorgverzekering en de AWBZ is het niet lonend voor zorgverleners om bij hem langs te gaan. Alles wordt nu geprotocolleerd en gestandaardiseerd. Elk bezoek aan een klant moet gedeclareerd kunnen worden bij een zorgverzekeraar. Als een maatschappelijk werker bijvoorbeeld 20x langs gaat, waarvan maar 1x of helemaal geen een keer open wordt gedaan, dan kan de zorgwerker dit nergens declareren. Voor een declaratie moet de zorgwerker de persoon in kwestie werkelijk zien en spreken. Iemand als meneer de Jong kost bakken met de tijd omdat ‘de klant meneer de Jong’ niet thuis geeft. Met de nieuwe Basis-GGZ gaat de psychische zorg voor mensen die niet meer behandeld worden naar de huisarts en de WMO. De huisarts kan zo’n brede steun niet op niveau houden, dat belast zo’n huisartsenpraktijk enorm. Er is gewoon geen geld meer voor zware zorg in dit systeem. Dit systeem leidt tot een verschraling, een verloedering van de zorg.”</p><p><em>Meneer in de kuil</em></p><p>Stine vraagt zich af of er andere manieren zijn om de meneer naast zijn zorgboerderijbezoeken toch wat meer aandacht te geven. Wellicht biedt de thuiszorg van het Leger Des Heils soelaas? Jaap: “Ja dat is een idee, dat kan. We gaan binnenkort weer eens langs bij meneer de Jong. Dat kan ik aandragen. Maar jullie moeten ook begrijpen dat hij geen belang heeft bij zorg. Zorg is niet zijn probleem, dat lijkt meer een probleem van anderen. Deze man heeft zelf blijkbaar helemaal geen belang bij warm water. Dat vinden wij misschien een beetje gek. Voor hem is het dat niet. Kijk ik ken wel meer mensen zoals meneer de Jong, dat is ‘meneer in de kuil’. Meneer ‘in de kuil’ woont al jaren in een zelfgegraven kuil. Als we hem uit de kuil halen, graaft hij een nieuwe kuil. We laten het nu zo. We houden een oogje in het zeil, we weten ervan, maar we laten hem zo. Soms moeten hulpverleners de hulpvraag loslaten.”</p><p><em>Kwetsbare mensen</em></p><p>Als Jaap met zijn GGD-bril naar Amsteldorp kijkt, is er dan een verschil met de rest van Amsterdam? “Ja, dat is er wel. Nu is Amsterdam over het algemeen en sociaal bekeken een zwakke stad. Maar Betondorp, Jeruzalem en ook Amsteldorp, ja die worden toch ook wel eens ‘gekneusde dorpen’ genoemd. Sociaal kwetsbare mensen klitten bij elkaar of worden bij elkaar gezet. Dit is een wijk met veel sociale huurwoningen, en veel ja… ik zeg het maar gewoon, een concentratie van psychische en financieel “kwetsbare” mensen. Dat hoeft ook eigenlijk niet zo’n probleem te zijn. Gelijkgestemden vinden veel troost bij elkaar en kunnen zich aan elkaar optrekken. Als deze mensen in gewone wijken met bijvoorbeeld veel jonge ouders en kinderen worden geplaatst, ontstaat er strijd.”</p><p><em>Bureaucratie ligt op de loer</em></p><p>Kan er wat verbeterd worden in de informatievoorziening, bijvoorbeeld tussen instanties, of tussen zorgcliënten en instanties? “Ja altijd natuurlijk”, zegt Jaap. Ik denk dat mijn grootste verbeterpunt, maar ook wel van de GGD, is het meldpunt Zorg en Overlast. Soms is het klein zaakje, maar dan wordt er zo een groot dossier gemaakt. De bureaucratie vertraagt een dossier soms. Waarom zou de zorg en overlast niet centraal gemeld kunnen worden? Dat gaat sneller. Daarnaast zijn zij geen hulpverleners he, bij het meldpunt.”</p><p><em>Hoe geven we vorm aan levenslange zorg in een verschralend zorgsysteem?</em></p><p>Als Jaap twee weken in Amsteldorp zou zitten, wat zou hij dan zelf willen leren of onderzoeken? Hij kijkt ons even aan, het is stil. “Ja ik heb wel twee dingen denk ik. De eerste is best praktisch. Ik zou wel willen uitzoeken waarom het toch zo lang duurt voordat wij iets horen over huisuitzettingen, naar aanleiding van bijvoorbeeld huurachterstanden. Wij krijgen echt pas meldingen op het laatste moment, als die alleenstaande moeder met haar drie kinderen nog 1 dag heeft voordat ze op straat staat. Dat zou ik echt graag anders zien, want dan zouden wij beter kunnen handelen. En dat andere vraagstuk, ja dat is ingewikkelder. Ik zou graag beter willen weten hoe we toch beter een vinger aan de pols kunnen houden, achter de voordeur. Misschien niet de GGD, maar in samenwerking met anderen. We komen maar moeilijk binnen zelf en wij worden er niet meer voor betaald. Wij kunnen niet overal aanbellen om te vragen: hoe gaat het met u, bent u eenzaam, heeft u hulp nodig? Als mensen al open doen he, want er is ook vertrouwen nodig. Hoe kun je mensen toch een zetje geven om hulp te zoeken als het niet meer gaat? Hoe kunnen we die ‘levenslange zorg’ wat meer structuur geven? Want ik weet het wel hoor, er zijn schrijnende gevallen. En dan krijg je het pas te horen in de krant: man ligt jaar lang dood in huis.”</p><p>Stine en ik bedanken Jaap voor zijn tijd. We staan weer buiten. We reflecteren nog even op ons gesprek, zoals we eerder deden (lees de blog: Wat moet je daar nou mee?). We vinden het fijn te weten dat de situatie van meneer de Jong bekend is bij de GGD. Ik voel me ook een beetje schuldig dat we de meedoen aan de ‘circulatie’ van zijn situatie. Maar we waren gewoon oplettende burgers, dat is niet erg, reflecteert Stine. Nu blijft nog wel steeds de vraag openstaan: wat wil meneer de Jong, als hij geen hulp of zorg wil? Helemaal niets? Of zou hij toch een andere wens hebben, naast vooral materiële hulp en zorgen van de mensen om hem heen?</p><p>*namen in deze blog zijn gefingeerd</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=18c21fe23d01" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/zorgmijder-of-autonome-burger-18c21fe23d01">Zorgmijder of autonome burger?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Last en overlast in Amsteldorp]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/last-en-overlast-in-amsteldorp-b71ad79fd406?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b71ad79fd406</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jos van Kuik]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 29 Jul 2014 11:22:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2014-07-30T15:23:31.175Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*H1lLetr-LLVG4Ur21jOmww.jpeg" /></figure><h4>Gesprek met een consulent overlast van een woningcorporatie</h4><p>Samen met <a href="https://medium.com/team-amsteldorp/wat-moet-je-daar-nou-mee-b84da11084e4">Stine</a>*<a href="https://medium.com/team-amsteldorp/wat-moet-je-daar-nou-mee-b84da11084e4,">,</a> gemeenteambtenaar met een zorgportefeuille, spreek ik met Eva, consulent Woonfraude en Overlast van een woningcorporatie.</p><p>We zijn benieuwd hoe de corporatie omgaat met overlast en klachten uit Amsteldorp. Wat kun je als corporatie in een wijk? Waar ligt de grens van verantwoordelijkheden? Daarnaast willen we ook meer weten over het plaatsingsbeleid. Wat heeft een woningcorporatie daarover te zeggen?</p><p><strong>Last of overlast?<br></strong>Eva heeft een functie die sinds 1 januari nieuw is. Hiervoor was ze consulent gebiedsbeheer en had ze een heel breed takenpakket: schoon, heel en veilig, projecten en leefbaarheid. Sinds de reorganisatie is ze consulent overlast voor het gehele stadsdeel Oost inclusief Amsterdam- zuidoost. Er kan nu veel specifieker aandacht besteed worden aan dit onderwerp. Ze werkt nauw samen met gebiedsbeheerders zoals <a href="https://medium.com/team-amsteldorp/het-gaat-mij-ook-om-het-welzijn-van-de-mensen-6eaaab1549a8">Syb</a>. Als hij iets hoort over overlast dan belt hij met Eva en stemmen ze af wat er moet gebeuren.</p><p>Ze maken een onderscheid tussen last en overlast. Onder ‘last’ wordt verstaan: normale leef- en woongeluiden, die nou eenmaal voorkomen in Amsteldorp, omdat de woningen nogal gehorig zijn. Het wordt pas ‘overlast’ genoemd wanneer het een structureel probleem is waar iets aan gedaan kan worden.</p><p>Hoe pakken Syb en Eva overlast aan? Allereerst hebben huurders een inspanningsverplichting: ze moeten zelf een gesprek beginnen met hun buren. Als dat niet werkt kunnen ze de corporatie imschakelen, dan vindt er hoor en wederhoor plaats. Eva en Syb gaan dan samen bij de bewoner langs om het verhaal te horen. Als er meerdere melders zijn, is de situatie vaak duidelijker dan bij één melder, want dan is er sprake van een burenconflict waarbij niet duidelijk is wie de overlast veroorzaakt en wie er klaagt. De corporatie zet dan vaak in op bemiddelen en schakelen vrijwilligersorganisatie <a href="http://www.beterburen.nl/">Beterburen</a> in wanneer ze merken dat er sprake is van irritatie en frustratie.</p><p>Met deze drie stappen wordt de meeste ‘overlast’ wel de wereld uit geholpen.</p><p>Wanneer nemen ze dan contact op met Meldpunt Zorg en Overlast van de gemeente? Wanneer er sprake is van vervuiling, psychische problemen enz. Vaak doen ze wel een huisbezoek, maar als er meer lijkt te spelen en er ‘hulpverleningsvragen’ zijn, schakelen ze het meldpunt in. Vaak staat zo iemand al in het systeem. Het meldpunt maakt dan de inschatting van wat voor hulpverlening er nodig is. Samen met de woningcoöperatie wordt dit opgepakt, het blijft een samenwerking.</p><p>Is er dan ook een regulier overleg tussen de organisaties die door meldpunt gecoördineerd worden rondom een bewoner met een hulpvraag? Als dat er is, dan is de woningcoöperatie daar niet bij, maar Eva gaat wel eens op huisbezoek samen met iemand van de GGD. Vanwege privacy mogen Eva en Syb niet alles weten over bewoners, en daarom is het wel eens vervelend dat er niet goed teruggekoppeld kan of mag worden. ‘En dat frustreert soms’, zegt Eva.</p><p>Eva komt in veel buurten in Oost. Wat valt haar nou op aan Amsteldorp? ‘Er zijn veel burenconflicten’, zegt ze. ‘Dit komt door de gehorige woningen, en er wonen wat Amsterdammers die geen blad voor de mond nemen!’. Soms blijven die conflicten jarenlang etteren, maar daar kunnen zij dan niets aan doen, ‘we zijn geen maatschappelijk werkers.’</p><p><strong>Plaatsingsbeleid<br></strong>Onze tweede vraag gaat over het plaatsingsbeleid. Hoe werkt dat nou precies? We hebben er verschillende verhalen over gehoord.</p><p>Eva vertelt: ’Als er een woning vrijkomt wordt er gekeken naar de bestemming: is het sociale huur, vrije sector of koop? Als de woning sociaal blijft dan is de volgende vraag: is deze woning geschikt voor een bijzondere doelgroep? Soms is een woning wel fysiek geschikt, bijvoorbeeld voor een rolstoel, maar niet sociaal geschikt.’ Wat is sociaal geschikt, willen we graag weten. De makelaar die de woningcoöperatie in dienst heeft beoordeelt de woning. Ze hebben een ‘informatiehaalplicht’ en kijken dus naar de geschiedenis van het huis, het portiek of het blok. Is er overlast geweest? Wat is er eerder voorgevallen?</p><p>Als duidelijk is wat voor soort woning het is wordt deze op Woningnet aangemeld en vindt er automatisch matching plaats. De beoordeling of iemand in aanmerking komt voor een wonintoewijzing als bijzondere doelgroep wordt door de gemeente gedaan. Als er een match is, dan wordt er contact opgenomen met de contactpersoon van de organisatie die de bewoner begeleidt, HVO Querido bijvoorbeeld, daar wordt dan alles mee geregeld.</p><p>Er is geen percentage doelgroepwoningen per wijk. Wel worden er afspraken gemaakt met woningcoöperaties hoeveel woningen van hun woningenbestand jaarlijks beschikbaar moeten zijn voor bewoners met een indicatie. De woningcoöperatie kan dan zelf beslissen in welke wijk deze woningen beschikbaar komen.</p><p>Per maand krijgt gebiedsbeheerder Syb een lijst met alle nieuwe bewoners in zijn wijk. ‘Maar’, zegt Eva, ‘ik weet niet zeker of dat ook altijd gebeurt. In een ideale wereld wel.’ Er staat niet bij of de bewoners extra zorg of aandacht nodig hebben. Als het nodig is kan Syb dit wel in het systeem vinden, en anders kan hij met Eva bellen.</p><p><strong>Zelf aan de bel trekken<br></strong>Wat is haar grootste zorg betreft de transitie in de zorg die vanaf 1 januari 2015 in gaat, voor een wijk als Amsteldorp? ‘Veel mensen zijn op zichzelf aangewezen, ze hebben een beperkt netwerk. Bovendien accepteren ze niet gauw hulp van een instantie. Achter de voordeur komen is moeilijk, en er wordt verwacht dat mensen zelf aan de bel gaan trekken. Maar doen ze dat wel? En wat doe je als mensen niet willen?.’ Daar denken we gedrieën hardop over na, maar dat blijft een zorgpunt, voor alle betrokken instanties, concluderen we.</p><p>Hoe gaat de woningcoöperatie de transitie in de zorg tegemoet? ‘Er wordt nog niet veel over gesproken bij ons’, zegt Eva, ‘maar het zou wel goed zijn als we ons daar meer over informeren, en bedenken hoe we daarop gaan inspringen. Misschien moeten we ook bedenken hoe we meer kunnen samenwerken met andere organisaties die in de buurt actief zijn.’</p><p>Nora van der Linden</p><p>*de namen in deze blog zijn gefingeerd om privacy redenen</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b71ad79fd406" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/last-en-overlast-in-amsteldorp-b71ad79fd406">Last en overlast in Amsteldorp</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Professionele vrijwilligers of vrijwillige professionals?]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/professionele-vrijwilligers-of-vrijwillige-professionals-c1ab5363c719?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c1ab5363c719</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Chris Sigaloff]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 27 Jul 2014 21:39:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2014-07-27T21:39:36.439Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>dilemma’s van de participatiesamenleving</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KZMFfBm9SbaDCu2OlgGeJw.jpeg" /></figure><p>Samen met Tijs Roelofs en Eric ten Hulsen gingen we op bezoek bij Adri en Margareth, de oprichters van <a href="http://www.amsteldorpactief.nl/">Amsteldorp Actief</a>. Sinds 2013 programmeren ze één van de weinige ontmoetingsplekken in Amsteldorp, het Hoekhuis.</p><p>Het is een exemplarisch verhaal wat deze twee dames vertellen. Exemplarisch voor de dilemma’s van de zogenaamde ‘participatiesamenleving’. Wat begint met twee actieve ondernemende dames die zich graag willen inzetten voor hun geliefde buurt en vol met slimme praktische ideeën zitten, eindigt met subsidieregelingen, voorschriften en vrijwilligers die zich moeten aanmelden bij instanties.</p><p>De gedachte van Amsteldorp Actief is dat onder deze kapstok verschillende activiteiten van de grond komen. Projecten voor de buurt die gedragen worden door bewoners. Vanaf het begin liep het eigenlijk als een speer. Het begon met het project SOEN (schoon, opgeruimd, netjes) gesubsidieerd door de Stadsdeelwerf. Door uitgebreid onderzoek in de buurt, Project I&amp;C (informatie en communicatie) werd al snel duidelijk dat er veel behoefte bestond in de wijk aan eenzaamheidsbestrijding en hulp binnen en buiten huis. Hieruit ontstonden de projecten Groene Vingers, voor mensen die dat niet zelf kunnen, te helpen met het in orde houden van hun tuinen. Buurtgesprekken, letterlijk met mensen een praatje maken, met of zonder een kopje thee en de Koffieochtenden, georganiseerd in het Hoekhuis, om mensen te enthousiasmeren om hun huis uit te komen, met of zonder begeleiding.</p><p>Er bleek veel behoefte aan te zijn en aan vrijwilligers geen gebrek. Hierbij was van belang dat de vrijwilligers een kleine vergoeding ontvangen en zich sterk gewaardeerd voelen. Van het ene project ontstond het andere en zo groeide het netwerk. Amsteldorp Actief werd het toonbeeld van de participatieve samenleving. Maar met het succes ontstonden er ook nieuwe problemen. Zo moest men bij het “Bloemetjesproject” zich eerst aanmelden bij de welzijnsorganisatie Dynamo en moesten de vrijwilligers zich via Dynamo inschrijven om zich te kunnen aansluiten. Meer en meer ontstaat de druk op Amsteldorp Actief om zich te professionaliseren. Margareth zegt:” we moesten eigenlijk een stichting worden en we hebben het er veelvuldig over gehad, maar er uiteindelijk niet voor gekozen. Ik ben dit gaan doen omdat ik het leuk vind om te bouwen, niet om een organisatie te leiden. Doordat Amsteldorp Actief nu geen stichting is, zijn ze voor de financiering afhankelijk van externen en moeten ze zich verantwoorden en aan de procedures houden. De bureaucratie die daarbij hoort schrikt de vrijwilligers af.”</p><p>Eind 2010, verliet Adri Amsteldorp Actief en Margareth deed dat eind 2011. Anderen moesten in de gelegenheid worden gesteld om het stokje over te nemen en hun eigen ideeën naar voren te brengen. Het Bloemetjesproject is nog steeds niet van de grond, maar ondertussen heeft Amsteldorp Actief het project Winkelwagen op poten gezet.</p><p>Een ander punt is het bereiken van buurtbewoners die minder actief zijn. “Er zijn vrijwilligers genoeg, maar we bereiken niet de mensen in de buurt die onze ondersteuning wellicht het hardste nodig hebben. Die vindt je niet zomaar door flyers in de brievenbussen te doen. Een kaartje met daarop “<em>ben je eenzaam en wil je contact?”</em>, werkt natuurlijk niet. Betere relaties met de officiële instanties zou hierbij wel kunnen helpen. Als de arts of de wijkverpleegkundige laten weten waar we misschien kunnen inspringen dan zouden we wat kunnen doen, maar die wisselwerking komt niet voldoende tot stand. “Ik weet niet hoe het komt, maar de samenwerking met de officiële instanties gaat altijd stroef” verzucht Margareth. Een positieve uitzondering is Vrijwilligerscentrale Amsterdam, daar hebben ze veel steun aan gehad. Adri en Margareth kunnen snel werken en zijn een goed team: ze schakelen snel en pakken dingen makkelijk op. Ze ervaren organisaties zoals Dynamo eerder als een rem.</p><p>Dit gesprek leverde veel inzichten op in het functioneren van bewoners-initiatieven en de rol van professionals daarbij. Steeds als initiatieven succesvol zijn zie je de dynamiek dat de professionele organisaties het gaan overnemen of dat we verlangen van dit soort netwerken dat het zelf een soort professionele organisaties worden. Maar een kenmerk van bewoners-initiatieven is juist dat het losse, zich zelf organiserende netwerken zijn! Ook Erik vindt het een zeer waardevol gesprek. “Eigenlijk zouden mensen als Adri en Margareth gewoon de baas moeten zijn” zegt hij. Wat als het geld gewoon direct naar hen toe gaat in plaats van dat zij zich moeten verantwoorden aan Dynamo? Wat als Dynamo hun faciliteert, ondersteunt in plaats van dat zij zich aan de logica van Dynamo moeten voldoen?</p><p>Goed om dit verhaal voorteleggen aan Dynamo om die kant van het verhaal te horen. Stof tot nadenken in ieder geval. De rozen staan er weer mooi bij. Dank Eric!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c1ab5363c719" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/professionele-vrijwilligers-of-vrijwillige-professionals-c1ab5363c719">Professionele vrijwilligers of vrijwillige professionals?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Als ik niet naar links kan, ga ik naar rechts]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/als-ik-niet-naar-links-kan-ga-ik-naar-rechts-b662659373f1?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b662659373f1</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Janny Kappert]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 25 Jul 2014 14:06:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2014-07-25T14:06:23.193Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/547/1*WSmoLff1AhkgC0ErPimZvg.jpeg" /></figure><h2><em>Gesprek met mevrouw Smit</em></h2><h2><em>11u30 — 12u15 / 18 juli 2014</em></h2><blockquote>Ik heb mevrouw Smit ontmoet tijdens een brei clubje in de Open Hof op dinsdag 15 juli. Als ik haar vraag of ze één op één zou willen praten over hoe het is om ouder te worden in Amsteldorp barst mevrouw Smit spontaan in lachen uit. ‘Het is fantastisch, ik leer nog elke dag!’ Ze verzekert me dat ze niet zoveel bijzondere verhalen heeft en dat ik misschien beter met iemand kan spreken die in Amsteldorp is geboren en getogen. Ik ben juist benieuwd hoe mevrouw Smit de overgang naar Amsteldorp heeft ervaren en maak een afspraak voor vrijdag 18 juli. Thijs van team Amsteldorp vergezelt me vrijdag, omdat hij nog niet eerder in de Open Hof is geweest en benieuwd is naar het verzorgingshuis.</blockquote><p>Mevrouw Smit doet de deur open en we staan in een knus appartement. We mogen van haar op de bank gaan zitten terwijl zij frisdrank en chocolade voor ons klaar legt. Mevrouw Smit gaat naast mij op de bank zitten, terwijl Thijs zich nestelt in een grote luie stoel. Het valt gelijk op dat er een haakwerkje op tafel ligt. Als we erop wijzen moet mevrouw Smit lachen, ‘het is af, maar ik heb geen idee wat het eigenlijk is geworden!’ Ze komt op mij over als een spontane, enthousiaste vrouw en ik verheug me op de rest van het gesprek. Ik vraag mevrouw Smit wanneer ze naar Amsteldorp is verhuisd. Ze begint te vertellen. ‘Ik ben in 1933 van Heerenveen naar Amsterdam getrokken door de armoede, daar ben ik gaan wonen in de Kinkerbuurt. Ik heb 46 jaar in de Lekstraat gewoond, met uitzicht op de gevangenis.’</p><p>Als ik vraag naar familie vertelt mevrouw Smit dat haar man al op erg jonge leeftijd, met 47 jaar is overleden. Ze heeft twee zoons, waarvan één al is overleden op 48-jarige leeftijd. Mevrouw Smit omschrijft haar overleden zoon als iemand die ‘veel aandacht nodig had’. Ze heeft veel met deze zoon gereisd en omschrijft hem liefdevol. Haar andere zoon kwam vroeger vier keer per jaar, met feestdagen en dergelijke, over de vloer. Sinds het overlijden van zijn broer belt hij vaak en komt hij elke week bij mevrouw Smit langs. Het overlijden van haar jongste zoon, omschrijft mevrouw Smit als een zware klap, ‘waardoor ik blijkbaar ben gaan dwalen’. Om deze reden, samen met gezondheidsklachten aan het hart en de longen is ze in de Open Hof gaan wonen. Ze vertelt ook dat de vroege dood van haar zoon haar iets moois heeft gebracht, namelijk een goed contact met haar oudste zoon. ‘Het klinkt raar, maar door dit alles ken ik mijn zoons nu allebei goed.’ Tegenwoordig gaat het dus weer goed met mevrouw Smit; ‘er is een stukje in mijn rugzak dat ik kan hebben’.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*kNaVraMy9KtI797F6LBmgQ.jpeg" /><figcaption>Samen op de bank</figcaption></figure><p>Mevrouw Smit heeft COPD en is geopereerd aan haar longen, waardoor ze nu met één long door het leven gaat. Ze heeft grote zuurstoftanks bij haar staan, één voor in haar huis en één die ze kan meenemen op haar rollator. Ondanks dat mevrouw Smit kortademig is en beperkt de deur uit kan is ze erg actief. In huis kan mevrouw Smit alles nog zelf doen, van douchen tot het huishouden. Ze gaat naar allerlei knutsel- en handwerkclubjes, gaat regelmatig mee met Zonnebloem tripjes en iedere week gaat ze met een busje naar de Albert Heijn of de Vomar voor haar boodschappen. Met de rollator gaat ze daarnaast ook nog eens regelmatig zelf een ommetje maken. ‘Ik wil niet dat mensen denken dat ik niet ver kan, dus dan loop ik naar het pleintje en ga ik daar even zitten.’ Mevrouw Smit lacht en vertelt dat ze daar mensen kijkt of even een praatje maakt. ‘Ik kom nergens zonder mijn zuurstoftank, maar dat moet dan maar.’ Mevrouw Smit gaat er ondanks haar benauwdheid op uit, omdat ze graag onder de mensen is. ‘Ik denk dat ik een humanist ben, ik hou van mensen. Toch ben ik eigenlijk heel verlegen hoor’, verzekert ze ons. ‘Maar ja, het is goed om er op uit te gaan, en ik kan genieten van hele kleine dingen.’</p><blockquote>Ze vertelt dat ze een poosje geleden een paar verpleegkundigen zag die een oudere man in een rolstoel loop oefeningen probeerden te laten doen. Het lukte niet goed, en mevrouw Smit vroeg de verpleegkundigen of dat nou nog wel allemaal zin had. Twee weken later zag ze dezelfde man, die de oefeningen uiteindelijk gedaan had, door de gang lopen. ‘Dat vind ik zo mooi, echt waar, dan kan ik wel janken.’</blockquote><p>Als ik vraag of het moeilijk was voor haar om vrienden of kennissen te maken in de Open Hof vertelt ze over een vriendin die ze 4 jaar geleden kreeg toen ze het verzorgingshuis introk. ‘We deden heel veel samen en deelden veel, maar ze was erg ziek. Toen overleed ze. Dat doet teveel pijn.’ Volgens mevrouw Smit is iedereen in het verzorgingshuis erg open voor nieuwkomers, maar zijn mensen ook terughoudend. ‘Iedereen gaat hier dood en dat weet je, je stelt je wel open op, maar ja, zoals met mijn vriendin, dat doet gewoon pijn.’</p><p><strong>Mijn indruk</strong><br>Thijs en ik liepen na dit gesprek een beetje overdonderd en beduusd de kamer uit. Ik was helemaal perplex hoe een vrouw met zo’n moeilijk verleden, altijd het glas vol lijkt te kunnen zien. Mevrouw Smit deelde verscheidene mooie uitspraken met ons zoals: ‘Als ik problemen heb dan leg ik het op de vensterbank. Even niet, zeg ik dan’ en ‘als ik niet naar links kan, dan ga ik gewoon naar rechts’. Naast dat ik een prachtig gesprek heb gehad heb ik ook iets heel belangrijks geleerd over het wonen in een verzorgingshuis. Door het inzicht van mevrouw Smit kan ik begrijpen hoe lastig het moet zijn om te leven in een verzorgingshuis waarin iedereen in zijn laatste fase is belandt. Dat iedere band die je aangaat met iemand ook kan betekenen dat je opeens met heel verdriet achterblijft zodra degene overlijdt. Ik heb aan mevrouw Smit gevraagd of zij iets mist dat ervoor zorgt dat zij mooier oud kan worden in Amsteldorp. Ze gaf aan dat alles goed is zoals het is.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b662659373f1" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/als-ik-niet-naar-links-kan-ga-ik-naar-rechts-b662659373f1">Als ik niet naar links kan, ga ik naar rechts</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Teambijeenkomst
Verslag / 9.30 — 10.30 / 25 juli 2014]]></title>
            <link>https://medium.com/team-amsteldorp/teambijeenkomst-verslag-9-30-10-30-25-juli-2014-699cbca10a6d?source=rss----aed4bf736d47---4</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/699cbca10a6d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Janny Kappert]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 25 Jul 2014 14:03:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2014-07-25T14:04:00.827Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*zNHonyzVlgfJntT1MwvJfg.jpeg" /></figure><h3><strong>Teambijeenkomst 10!<br></strong>9.30 — 10.30 / 25 juli 2014</h3><blockquote>Het is de laatste dag van het Amsteldorp Lab en er moet vandaag veel geregeld worden voor de barbecue en martkplaats die tussen 17.00 en 19.00 gaat plaatsvinden op het pleintje. De sfeer zit er lekker in, ondanks de vermoeidheid die er inmiddels flink is ingeslopen bij de teamleden. Avonden doorwerken om verhalen te verwerken en de lab methodologie aan te scherpen hebben ervoor gezorgd dat er weinig is geslapen afgelopen week. Het is de moeite waard, want vandaag zal een gedeelte van het eindresultaat zichtbaar worden tijdens de Buurt Markplaats en Barbecue!</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*5aljlufvvE30WjlL6IBiMA.jpeg" /><figcaption>Broer deelt cadeautjes uit: boekjes over Amsterdam Oost!</figcaption></figure><p>We beginnen de bespreking met een overzicht van de taken en activiteiten vandaag, want er moet nog veel geregeld worden. Er komen verschillende kramen te staan op het pleintje, met bewoners of organisaties die iets moois kunnen betekenen voor Amsteldorp. Zo komen er op het pleintje op het Buitenrustpad een Pop-up store, Hoeckhuys, Open Hof, Smoelenboek, Amsteldorp Lab, Safari voor Professionals en een Sociale Netwerkkaart kraam te staan, samen met een Buurtnieuwtjes en Roddelbank. We hebben het erover dat bepaalde uitkomsten van het Lab direct waarneembaar en te gebruiken zijn. Een directe uitkomst van het Amsteldorp Lab is bijvoorbeeld de sociale netwerkkaart met alle informele en formele organisaties, waar veel vraag naar is onder de Amsteldorp bewoners. Het verbinden van mensen en organisatie die elkaar zonder het Amsteldorp Lab niet zouden hebben leren kennen is een andere waardevolle opbrengst die ook zal plaatsvinden tijdens de marktplaats. Broer verteld dat er al een datum is uitgekozen voor een safari met professionals. Op 19 augustus kunnen professionals samen met buurtbewoners door de wijk lopen, en ontdekken wat de mooie en minder mooie kanten van Amsteldorp zijn.</p><p>We bespreken één voor één alle kraampjes en de logistiek van de markplaats, zoals de plaatsing van de kramen, horeca-aangelegenheden, en het uitwerken van alle ontwerpen. Ieder teamlid heeft één of twee kraampjes onder zijn of haar hoede. We krijgen het ook over de Amsteldorp Lab kraam. Broer noemt dat deze geen centrale plaats op de markplaats in moet nemen, omdat het om de kramen van de bewoners moet gaan. Marlieke legt uit dat het belangrijk is dat mensen een plek hebben waar ze kunnen bekijken hoe het onderzoek van Amsteldorp Lab is geweest de afgelopen twee weken, wat zijn kenmerken van een lab methodologie en wat zijn de uitkomsten van ons lab? We hebben het tenslotte over de nieuwe verbindingen die zijn ontstaan tussen organisaties en mensen tijdens het Amsteldorp Lab en we hebben het over nieuwe verbindingen die hopelijk gaan plaatsvinden tijdens de marktplaats. Het belooft een spannende laatste dag te worden, met als grand finale de Buurt Markplaats en Barbecue!</p><p><em>Janny Kappert</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=699cbca10a6d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/team-amsteldorp/teambijeenkomst-verslag-9-30-10-30-25-juli-2014-699cbca10a6d">Teambijeenkomst
Verslag / 9.30 — 10.30 / 25 juli 2014</a> was originally published in <a href="https://medium.com/team-amsteldorp">Team Amsteldorp</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>