สวัสดีครับ Tor Chanon คนเดิมจ้า 😎

กลับมาอีกครั้งกับรีวิวกล้องที่นานๆเขียนทีจนอัลกอริธึมสาปไปแล้ว รอบนี้เป็นรีวิวกล้องจากโลโม่อีกแล้วครับ เพราะเป็นเจ้าเดียวที่ยังส่งของมาให้เล่น

ถ้าใครติดตามค่าย Lomography จะพอรู้ว่าค่ายนี้ชอบคืนชีพให้กับกล้องและเลนส์ชนิดต่างๆ จะล้มหายตายจากไปจากหน้าประวัติศาสตร์นับสิบหรือร้อยปี พี่แกชุบหมด เก่าแค่ไหนก็ผลิตหรือจำลองขึ้นมาให้เล่นใหม่ ดังนั้นใครที่ชอบประวัติศาสตร์ หรือเนิร์ดเทคโนโลยีเก่าๆ น่าจะโดนเส้นเป็นพิเศษ

ฟิล์ม 110 นี่ก็เป็นอีกฟอร์แมตนึงที่เกือบหลับแต่กลับมาได้เพราะ Lomography เลย เพราะรอบนี้เค้าผลิตกล้องฟิล์ม Lomomatic 110 ออกมา ไม่ต้องแปลกใจถ้าตัวเองไม่รู้จักฟิล์ม 110 ผมเองที่รีวิวกล้องอยู่เกือบ10ปี ก็ยังไม่เคยเลี้ยวเข้าวงการนี้มาก่อน

ฟิล์ม 110 คือไร?

ฟิล์ม 110 อ่านว่า วัน-เท็น นะครับ

เราอาจจะคุ้นเคยกับฟิล์ม 35mm และฟิล์ม 120 กันใช่มั้ย หลายคนที่เห็นตัวเลขคงคิดว่า เอ้อ ขนาดของฟิล์ม 110 จะต้องอยู่ระหว่าง 35 กับ 120 แน่เลย! แต่ผิดครับ ความจริงแล้วขนาดของฟิล์ม 110 มันเล็กกว่าฟิล์ม 35mm ด้วยซ้ำ

ฟิล์ม 110 เป็นฟอร์แมตที่เกิดขึ้นในปี 1972 (จงเปิดเพลงยุค70'sไปด้วยเพื่ออรรถรสในการอ่าน) ตอนนั้นโกดักเป็นผู้ผลิตสู่ตลาดครั้งแรก ด้วยความที่รูปแบบของมันเป็นตลับ มีความสำเร็จรูปสูง มันจึงโหลดฟิล์มง่ายมากๆ บวกกับขนาดกล้องยังเล็กกะทัดรัด ทำให้ฟิล์ม 110 เป็นฟิล์มฟอร์แมตที่ฮิตมากในยุคนั้น แต่เวลาผ่านไปก็ทำให้ความนิยมของมันลดลงครับ ฟูจิฟิล์มเองก็เลิกผลิตไปเมื่อ 15 ปีที่แล้ว ปัจจุบันเหลือแค่ Lomography เจ้าเดียวที่ยังคงผลิตฟิล์ม 110 อยู่

ฟิล์ม 110 ของ Lomography สามารถถ่ายได้ 24 ภาพต่อ 1 ตลับนะครับ

Lomomatic 110

กล้อง Lomomatic 110 เป็นกล้องรุ่นใหม่ที่ Lomography เพิ่มเข้ามาในไลน์กล้องฟิล์ม 110 ของตัวเอง (ก่อนหน้านี้ในไลน์ 110 จะมีกล้อง Baby)

ตัวบอดี้น่ารักมากๆ ตอนเห็นคือไม่คิดว่ามันเป็นกล้องด้วยซ้ำ แต่ความพิเศษของกล้อง Lomomatic 110 ไม่ใช่แค่หน้าตาของมัน แต่คือประสบการณ์ในการใช้งานที่หาได้ยากจากกล้องฟิล์มทั่วๆไปครับ

การโหลดฟิล์ม

ปัญหาที่มือใหม่กล้องฟิล์มทั้งหลายกังวลคือเรื่องการโหลดฟิล์ม แต่การโหลดฟิล์มบน Lomomatic 110 นั้นง่ายมากครับ ถ้าถามว่า 1–10 ระดับความยากในการโหลดฟิล์มอยู่ที่เท่าไหร่ ผมมองว่าความยากอยู่ที่ติดลบ 100

สิ่งที่ต้องทำ

1. เปิดฝาหลัง
2. ใส่ฟิล์มเข้าไป
3. ปิดฝา

แค่นี้เลย อยากจะเขียนให้ละเอียดกว่านี้ แต่มันแค่นี้อะ

การขึ้นฟิล์ม

หลังจากโหลดฟิล์มเสร็จ ให้เรา “ดึงกล้องออกด้านข้าง แล้วดันกลับที่เดิม”

ทำแบบนี้1–2ครั้ง จนช่องฟิล์มด้านหลังมันขึ้นเป็นตัวเลข

ก่อนเริ่มถ่ายรูปแรกให้เราตั้งค่าก่อน เมื่อเราดึงด้านข้างออกมา ที่ด้านบนมันจะมี ISO เขียนอยู่ หากเราใส่ฟิล์ม ISO เท่าไหร่ไป ก็ให้ปรับไปใช้ ISO อันนั้นครับ ใช้ปุ่มกลมๆในการปรับขึ้น-ลง

การถ่ายรูป

ทุกๆครั้งที่ถ่ายรูป เราจะต้องดึง Lomomatic 110 ออกด้านข้าง ให้อยู่ในลักษณะด้านล่างแบบนี้ก่อน เค้าถึงจะพร้อมใช้งาน จะเห็นว่าเมื่อดึงออก เลนส์มันจะออกมาด้วย

สิ่งที่ต้องคอยปรับอยู่เสมอ มีอยู่2เรื่องครับ เรื่องที่1 คือ ปรับโฟกัส ต้องคอยเตือนตัวเองให้ไม่ลืมตลอด เราสามารถเลื่อนปรับระยะโฟกัสได้ที่ด้านข้าง มีทั้ง 0.8 / 1.5 / 3 (หน่วยเป็นเมตร) และอินฟินิตี้

เรื่องที่2คือ โหมด Night/Day จริงๆมันคือรูรับแสงของกล้องครับ

• Night — f2.8
• Day — f5.6

จริงๆเราจะใช้โหมด Night ไปตลอดเลยก็ได้ แต่ถ้าใช้โหมด Day อย่าลืมเปลี่ยนกลับเป็น Night ด้วยเวลาแสงน้อย ไม่งั้นงานงอก

เมื่อเราเลือกค่าต่างๆเหมาะสมแล้ว ก็ส่องที่ช่องมองภาพ แล้วกดชัตเตอร์ได้เลยครับ

กดถ่ายไปแล้ว จะถ่ายรูปถัดไปยังไง

วิธีเหมือนการขึ้นฟิล์มที่บอกไปก่อนหน้านี้ ถ่ายปุ๊บให้เรา “ดันเข้า แล้วดึงออก”

พอตัวเลข film count เปลี่ยนไปปุ๊บ เท่านี้ก็พร้อมกดถ่ายภาพถัดไปแล้ว แต่เวลาขึ้นฟิล์มไปรูปถัดไปอาจจะสัมผัสได้ถึงความติดขัดนิดหน่อยนะครับ ถ้าดันไม่เข้า ให้ดึงออก แล้วค่อยดันกลับเข้าไปใหม่

ซ้อนภาพ

ด้านล่างของ Night / Day จะมีเครื่องหมาย MX อยู่ อันนี้เอาไว้ถ่ายภาพซ้อน

วิธีใช้ปุ่ม MX ซ้อนภาพ : ถ้าเราถ่ายรูปไปแล้ว อย่าเพิ่งขึ้นฟิล์ม เลื่อน MX 1 ที แล้วกล้องมันจะอนุญาตให้เราถ่ายทับอีกรอบนึง

ภาพที่ได้

เราเองก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าฟิล์ม 110 จะได้ภาพทรงประมาณไหน ตอนที่ถ่ายแล้วส่งล้างนี่ไม่ได้คาดหวังไรเลย แต่พอเห็นภาพที่ออกมา เราว่า Quality มันดีอะ ทั้งเรื่องความคม รายละเอียดต่างๆก็ใช้ได้เลย

ฟิล์ม Tiger 200

ฟิล์ม Metropolis 100–400

ฟิล์ม Turquoise 100–400

Lomomatic 110 พอเอาไปถ่ายจริง ทุกคนรอบตัวงงครับ น้องที่พาไปถ่ายก็งง ว่าพี่หยิบไรออกมาถ่ายวะ มันเป็นกล้องฟิล์มที่ไม่เหมือนใครในยุคนี้ ทั้งหน้าตา ลักษณะการใช้งาน และภาพที่ออกมาเลย

ปัจจุบัน Lomography มีฟิล์มให้เลือกหลายตัวนะครับ นอกจาก Tiger, Metropolis, Turquoise ที่โชว์ไปข้างบน เค้ายังมีฟิล์ม Color ’92, Purple, Lobster Redscale, B&W Orca และตัวที่เพิ่งออกใหม่เลยคือ Color’92 Sunkissed

ข้อดี

1. ได้ลองเล่นเทคโนโลยีกล้องสุดเฟี้ยว สมัยคุณปู่ยังหนุ่ม
2. รูปไม่เหมือนใคร แถมขอบฟิล์มดูมีกิมมิคมากๆ
3. ตัวเล็ก โคตรเบา พกพาง่ายมาก มั่นใจได้เลยว่าใส่กระเป๋าไซส์เล็กของผู้หญิงได้แบบ 99.99% อีก 0.01% ที่ใส่ไม่ได้คือกระเป๋า Jacquemus Le Chiquito
4. รายละเอียดภาพไม่แย่ ถึงแม้จะตัวเล็กก็ตาม
5. ถ้าเรามึนเปิดฝาฟิล์มออกมา ภาพจะเสียแค่ภาพเดียว ฟิล์ม 110 มันปลอดภัยเรื่องแสงรั่วมากกว่า 35mm เยอะครับ

ข้อสังเกตก่อนซื้อ

1. ไม่ใช่ทุกร้านที่ยังรับล้างสแกนฟิล์ม 110 ตรวจสอบร้านให้ดีก่อนนะ
2. เวลาขึ้นฟิล์มหลังถ่ายภาพ อาจรู้สึกว่ากลไกมันติดขัด แต่จริงๆแล้วไม่เป็นอะไร ไม่ได้พัง แค่ดึงออกแล้วดันกลับเข้าไปใหม่จนตัวเลข film count มันเปลี่ยนก็ใช้ได้
3. ตลับนึงถ่ายได้ 24 รูป
4. มีผู้ผลิตฟิล์ม110อยู่เจ้าเดียวตอนนี้
5. มีภาพเสียอยู่บ้าง(ส่วนน้อย) อาจเป็นเพราะกลไกชัตเตอร์ทำงานผิดพลาด

ช่องทางสั่งซื้อและราคา

ซื้อได้ที่เว็บออฟฟิเชียล Lomography จ้า ⭐️

มี 2 สี คือ Golden Gate (สีที่นำมารีวิว) และ Metal

Lomomatic 110 มันจะมีเวอร์ชั่นที่มีแฟลชด้วย ซึ่งจริงๆถ้าใครซื้อ แนะนำให้เอารุ่นที่มีแฟลชมาด้วยเถอะ เผื่อถ่ายแสงน้อยจะได้รอด ตัวแฟลชสามารถถอดออกได้เผื่อใครอยากให้มันกะทัดรัดกว่าเดิม แต่ติดไว้เถอะ มันไม่ได้ใหญ่เลย

ค่าตัว 3,480 บาท(รุ่นไม่มีแฟลช) 4,380 บาท(มีแฟลช)

สรุป

เอาความเห็นส่วนตัวเลยนะครับ Lomomatic 110 เป็นกล้องที่เล่นสนุกมากๆตัวนึงนะ ชอบเลย โดยเฉพาะความรู้สึกที่ได้ควบคุมกลไกของกล้องด้วยวิธีการแปลกๆ อย่างการดึงและดันกล้องให้ยืดหด เป็นอะไรที่หาสัมผัสได้ยากในยุคนี้ครับ

จบรีวิวเท่านี้นะ อาจมาไม่บ่อย แต่ยังสนุกกับกล้องอยู่ ดังนั้นจะมาเรื่อยๆแน่นอน!

รีวิว Lomomatic 110 กล้องฟิล์มตัวจิ๋วรุ่นใหม่ บนฟอร์แมต 110 ที่แทบไม่มีใครรู้จัก was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“1 เลนส์ 3 คาร์แรกเตอร์ แรงบันดาลใจจากบิดาแห่ง Optics”

สวัสดีครับ @torcnn นะครับ 🐒❤️

เมื่อปลายปีที่แล้วทาง Lomography Thailand เค้าแจ้งเข้ามาว่ามีเลนส์ตระกูล Art ตัวใหม่ที่เพิ่งเปิดตัว และอยากส่งให้เราทดสอบ แต่ด้วยความที่ตอนนั้นเราไปอยู่ต่างประเทศ ก็เลยพลาดโอกาสที่จะได้จับเป็นคนแรกๆครับ ดังนั้นตอนนี้กลับมาไทยเลยติดต่อเอามาเล่นซักหน่อย 😌

พอของมาถึงบ้านปุ๊บ ลองแกะจับถือดู พบว่าเลนส์ตัวนี้ build quality ดูดีมาก ลองหมุนวงแหวน คันโยกต่างๆ ก็รู้สึกว่าปรับได้ง่าย น้ำหนักไม่มากเกิน คือ 395 กรัม (อันนี้รุ่นอลูมิเนียม แต่มันจะมีอีกรุ่นนึงเป็นทองเหลือง อันนั้นจะหนัก 620 กรัม)

จับพลิกไปมา เราก็ไปสะดุดตากับรายละเอียดนึงที่อยู่ด้านข้างของตัวเลนส์ มันมีชื่อของบุคคลหนึ่งเขียนเอาไว้ว่า “Hasan Ibn al-Haytham (ฮาซัน อิบน์ อัลฮัยษัม)”

ความรู้สึกแรกเลย คือ ห้ะ เอาอีกละ วิชาประวัติศาสตร์เหรอ คราวก่อน Lomography ก็ตั้งชื่อเลนส์ว่า Petzval อุทิศให้กับ Joseph Petzval ผู้คิดค้นเลนส์ Portrait ในปีค.ศ. 1840 พอมารอบนี้ อัลฮัยษัม นี่ใครอีก 555 รู้แค่ว่าต้องเป็นนักปราชญ์สักคน เพราะเคยได้ยินชื่อจากในเกม ท้ายชื่อยังมีคำว่า Cairo เมืองหลวงของอียิปต์ ต่อด้วย 1021 CE ซึ่งเป็นปีของอะไรสักอย่าง

เพื่อคลายข้อสงสัย เราเลยค้นคว้าเกี่ยวกับบุคคลนี้เพิ่มเติมมาเล่าครับ จะได้เข้าใจที่มาที่ไปของเลนส์ตัวนี้กันสักนิด 🤓

Hasan Ibn al-Haytham (ฮาซัน อิบน์ อัลฮัยษัม)

อัลฮัยษัม เป็นนักฟิสิกส์อาหรับจากยุคกลางที่มีชีวิตในช่วงปีค.ศ. 965–1040 เกิดที่เมืองบัสรา (ปัจจุบันคืออิรัก) สร้างชื่อจากความสามารถด้านคณิตศาสตร์ จนถูกเชิญไปยังกรุงไคโร อียิปต์ เพื่อจัดการปัญหาอุทกภัยจากลุ่มแม่น้ำไนล์ เพราะก่อนหน้านี้อัลฮัยษัมส่งเมลไปทูลเคลมเอาไว้ว่าจัดการปัญหานี้ได้ชัวร์

พอถึงหน้างานที่ไคโร อัลฮัยษัมถึงได้รู้ว่าปัญหานี้มันแก้ยากเกินไป แต่ทำไงดี ถูกเชิญมาถึงที่แล้ว ถ้าดันไปทำให้คอลีฟะฮ์ หรือประมุขในขณะนั้นไม่พอพระทัย ก็อาจถูกสั่งประหารได้ ตำนานเล่าว่าหนทางรอดของอัลฮัยษัมคือการแกล้งบ้า (คนวิกลจริตไม่เข้าเงื่อนไขของการลงโทษตามหลักกฎหมายอิสลาม) พระองค์ได้สั่งให้นำตัวอัลฮัยษัมไปคุมขัง แต่ไม่รู้ว่าจะขอบคุณเหตุการณ์นี้ดีมั้ย เพราะการที่เขาอยู่ในห้องมืดๆ กลับสร้างคุณประโยชน์ต่อมนุษยชาติที่ใหญ่หลวงมาก

ยุคสมัยก่อนหน้านั้น ชาวกรีกเป็นต้นแบบทางความคิดหลายอย่างครับ หนึ่งในนั้นมีทฤษฎีของปโตเลมีที่ยอมรับกันอย่างแพร่หลาย นั่นคือ

“คนเราสามารถมองเห็นได้ด้วยการปล่อยแสงออกจากดวงตาเราไปยังวัตถุ”

อัลฮัยษัมระหว่างที่ถูกคุมขัง ได้มองผ่านรูขนาดเล็กบนกำแพงที่มีแสงลอดเข้ามาในห้อง และศึกษาเกี่ยวกับการเดินทางของแสง จนค้นพบกับข้อสรุปที่แท้จริงว่า

“แสงมันตกกระทบวัตถุ แล้วมาเข้าดวงตาของเราต่างหาก”

หลังจากคอลีฟะฮ์สิ้นพระชนม์ อัลฮัยษัมจึงได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1021 ซึ่งเป็นปีที่เขาเริ่มตีพิมพ์ผลงานต่างๆ หนึ่งในนั้นเป็นตำราด้าน Optics (Kitāb al-Manāẓir) ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ หรืออีกกว่าครึ่งสหัสวรรษให้หลัง เทคโนโลยีกล้องกับเลนส์ต่างๆที่เกิดขึ้น ล้วนได้รับอิทธิพลมาจากอัลฮัยษัม แม้แต่กล้องรูเข็ม(Camera Obscura)ที่เกิดขึ้นในศตวรรษที่17ก่อนจะมีเทคโนโลยีกล้องถ่ายภาพ ก็มีต้นแบบมาจากห้องมืดๆที่อัลฮัยษัมอยู่ เขายังเป็นคนแรกๆที่อธิบายเกี่ยวกับ Anatomy ดวงตามนุษย์ ซึ่งจัดว่าล้ำสุดๆในยุคนั้นเลยด้วย

ใช่ครับ เลนส์ตัวนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก อัลฮัยษัม บิดาแห่งทัศนศาสตร์ บุคคลสำคัญบนหน้าประวัติศาสตร์ที่ไม่ค่อยจะมีคนรู้จัก แต่อย่างน้อยเลนส์ Nour Triplet V 2.0/64 Bokeh Control Art Lens ก็ทำขึ้นมาเพื่ออุทิศให้กับชายคนนี้ ที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการศึกษาของตัวเองในห้องมืดๆ ทำให้โลกพัฒนาไปได้ตั้งเท่าไหร่

ความหมายของ Nour Triplet V 2.0/64 Bokeh Control Art Lens

• คำว่า Nour (نور) ในภาษาอารบิก แปลว่า แสง ✨
• คำว่า Triplet มาจาก “Cooke Triplet” เป็นชื่อการออกแบบเลนส์ในปี 1893 ประกอบด้วยชิ้นแก้ว 3 ชิ้น (ในที่นี้เค้าใส่ชิ้นแก้ว 5 ชิ้น แล้วแบ่งเป็น 3 กลุ่มแทน)

ทางยาวโฟกัส 64mm ขนาดรูรับแสง 2.0 ระยะโฟกัสใกล้สุด 0.6 เมตร

ไม่ต้องสืบ เกิดมาเพื่อถ่ายคนแน่นอน ช่วง 64mm อาจไม่แมสนัก แต่มันเป็นทางยาวโฟกัสที่ไม่ต้องถอยเยอะจนเกินไป คิดซะว่าขยับจาก Normal 50mm มานิดเดียวเอง ส่วนมากเวลาถ่ายก็จะใช้ระยะห่างจากตัวแบบประมาณ 1.5–3 เมตร เท่านั้นแหละ

ความคลาดทรงกลม ปัญหาที่ทุกเลนส์อยากแก้ แต่เลนส์ตัวนี้ช่างแม่ง

ใครที่เล่นกล้องมาสักพักอาจจะเคยได้ยินผ่านๆเกี่ยวกับ “ความคลาดทรงกลม” หรือ Spherical Aberration โดยย่อคือ เป็นการที่แสงหักเหผ่านเลนส์แล้วไม่ไปตกกระทบที่จุดเดียวกัน ผลคือทำให้ภาพไม่ชัด ดังนั้นผู้ผลิตเลนส์จึงพยายามทุกวิถีทางในการออกแบบเลนส์ที่มีพื้นผิวแม่นยำสูง เพื่อลด “ความคลาดทรงกลม” นี้

หนึ่งในการศึกษาของ อัลฮัยษัม คือเรื่อง “ความคลาดทรงกลม” นี่แหละ ดังนั้นเลนส์ที่เขียนชื่อ Hasan Ibn al-Haytham (ฮาซัน อิบน์ อัลฮัยษัม) อยู่ทนโท่ มันเลยไม่ได้มีจุดมุ่งหมายในการแก้ไข “ความคลาดทรงกลม” เพื่อให้ภาพออกมาดูเพอร์เฟกต์ครับ แต่มันทำมาเพื่อ “เล่นสนุก” กับ “ความคลาดทรงกลม” นี้ต่างหาก 👳🏽‍♂️👌🏽

นั่นคือที่มาครับ ความพิเศษของ Nour Triplet V 2.0/64 Bokeh Control Art Lens คือการมีกลไกที่ส่งผลกับความคลาดทรงกลมอยู่ข้างใน ทำให้เลนส์ตัวนี้สามารถปรับเปลี่ยนโบเก้ได้ทั้งหมด 3 แบบเลย

ปรับโบเก้ได้ 3 แบบ ซื้อตัวเดียว เหมือนได้เลนส์ 3 ตัว

นี่เป็นจุดแข็งมากๆ ได้เลนส์อาร์ตที่เล่นไม่เบื่อใครจะไม่ชอบ

เราสามารถปรับโบเก้ผ่านคันโยกที่อยู่บนเลนส์ ซึ่งปรับได้ทั้งหมด 3 โหมด คือ

• Soft — โบเก้จะออกมาดูหวาน ขอบจาง หมุนวนเล็กน้อย ภาพฟุ้ง ละมุนไปทั่วทั้งเฟรม ผลจากการที่ความคลาดทรงกลมมันแทบไม่ได้ถูกแก้ไขเลย เป็นวิศวกรรมแบบปล่อยจอย 555 โหมดนี้ถ่ายให้ชัดได้ยากที่สุดในทั้ง 3 แบบ
• Classic — เป็นรูปแบบที่คลีนที่สุด ความคมสูงมาก จะเหลือความฟุ้งอยู่บ้างเมื่อขยับออกจากจุดศูนย์กลาง โบเก้ดวงชัดขึ้น แต่ยังคงความนุ่มนวล เป็นตัวเลือกที่ลงตัวที่สุดในทุกสถานการณ์ คนทั่วๆไปจะคุ้นเคยกับโบเก้ประมาณนี้ เพราะมันใกล้เคียงเลนส์ในยุคปัจจุบันที่สุด
• Bubble — ได้โบเก้ที่มีขนาดเล็กที่สุด แต่จะแสดงออกมาแบบทรงพลัง ขอบหนา เด่นชัด โดดเด้งออกมาจากภาพ ดังนั้นต้องระมัดระวังการเลือกพื้นหลัง เพราะอาจทำให้ภาพดูแข็ง หรือรุงรัง

ลองดูโบเก้แต่ละชนิดเทียบกันตามรูปข้างล่างครับ

ส่วนตัวเราชอบเล่นโหมด Soft ที่สุดแล้ว ภาพมันดูหวานฟุ้งไม่เหมือนใครดี รีวิวนี้เลยกดโหมด Soft มาแบบยับๆ แต่มันเป็นโหมดที่ถ่ายยากที่สุด ถึงจะเปิดใช้งาน Focus Peaking แต่ก็ยังโฟกัสพลาดเยอะอยู่เหมือนกัน ควรส่อง Viewfinder ช่วย

พูดถึงโหมด Classic บ้าง หลังจากได้ลอง เรื่องที่แปลกใจเลยคือมันคมกว่าที่คิดไว้มากๆครับ ถ้าโฟกัสเข้าเนี่ย มันดูคมจนเอ๊ะเลยว่านี่เลนส์อาร์ตจริงปะนะ Quality แบบพร้อมเจองานในระดับที่จริงจังกว่า โบเก้ก็ดูสบายตา ไม่ปวดหัว เหมาะเอาไว้ตัดเลี่ยนกับอีกสองโหมดที่เหลือ

สำหรับโหมด Bubble โบเก้มันเด้งและแน่นขึ้นมาก เหมือนเอามือหมุนยุคเก่าๆมาเล่น โบเก้จะยิ่งชัดขึ้นอีกถ้าพื้นหลังเป็นใบไม้ที่มีแสงลอดผ่าน ตอนปรับเข้าโหมด Bubble แสงจะเข้ามาน้อยกว่าโหมดอื่นๆนะครับ น่าจะเพราะรูรับแสงมันบีบลงนิดนึงด้วย

ย้อนแสงไหวไหม

ลองแล้ว พยายามทำให้อาร์ตแล้ว แต่ยากครับ

จะว่านี่เป็นข้อเสียที่เห็นชัดๆของเลนส์ตัวนี้เลยก็ได้ การถ่ายย้อนแสงแดดแรงๆจะทำให้ภาพถูกรบกวนชัดมาก สิ่งรบกวนมีรูปร่างเป็นเหมือนเส้นกลมๆขดๆ คุมให้สวยยาก ถ้าเพื่อนๆลองจัดคอมโพสแล้วไม่สามารถให้ศีรษะนางแบบบังจุดกำเนิดแสงได้ ก็พยายามเลี่ยงดีกว่า เว้นแต่พระอาทิตย์จะตก อันนี้พอไหว

วงแหวนแบบ Stopless

วงแหวนรูรับแสง กับวงแหวนโฟกัสของเลนส์ Nour Triplet V 2.0/64 Bokeh Control Art Lens เป็นแบบ Stopless คือ ไม่มีหยุดคลิกที่แต่ละสต็อป ส่งผลให้ใช้งานได้อย่างสมูทกับวิดีโอ แต่กับคนที่เน้นถ่ายภาพนิ่งอย่างเดียว(อย่างเรา)ก็คิดว่าไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรตรงจุดนี้ครับ

ขอหมายเหตุว่า มีจุดนึงที่รู้สึกแปลกๆ คือตำแหน่งของวงแหวนปรับรูรับแสง มันวางอยู่เหนือวงแหวนปรับโฟกัส ปกติเลนส์ทั่วไปเค้าจะเอาวงแหวนปรับโฟกัสอยู่ข้างบน เพราะมันเป็นตำแหน่งที่ปรับง่ายด้วยมือซ้าย พอสลับกันทำให้เรารู้สึกไม่ชินนิดๆ

มีเพลทรูรับแสงมาให้

ขึ้นชื่อว่าเป็นเลนส์ของ Lomography มีเหรอจะพลาด แน่นอนว่าเค้าต้องให้เพลทรูรับแสงมาด้วย ซึ่งจะทำให้โบเก้เปลี่ยนรูปร่าง แต่ในรีวิวนี้ไม่ได้เทสให้ดูนะครับ พอดีเลนส์ตัวเดโม่ไม่มีเพลทมาให้ 555

วิธีใส่เพลทรูรับแสงของเลนส์ Nour Triplet V 2.0/64 Bokeh Control Art Lens จะต่างจากเลนส์ของ Lomography อื่นๆที่ผ่านมาเล็กน้อย เพราะมันจะต้องถอดเลนส์ออกก่อน แล้วใส่เพลทจากท้ายเลนส์ ข้อดีก็คือมันจะไม่หลุดออกมาง่าย ข้อเสียก็คือมันยุ่งยากกว่านิดหน่อย

Mount

มีเม้าท์สำหรับ Full-Frame mirrorless 3 system คือ

• Sony FE
• Canon RF
• Nikon Z

ราคา

มี 2 ราคา ได้แก่

• สีดำชุบอลูมินัม(Anodized Aluminum) 14,480 บาท
• ทองเหลือง(Brass) 19,480 บาท

สั่งซื้อได้ที่เว็บของ Lomography Thaliand

สรุป

เอาความเห็นส่วนตัวก่อน แบบตรงๆเลยนะ ตัวนี้อวย เพราะชอบ ยืมเค้ามารีวิว แต่ทำไมอยากได้เองไม่รู้ 🥲

ในยุคที่ Optics พัฒนาเข้าหาความเพอร์เฟกต์ ถ่ายบ่อยๆนานๆเข้าก็รู้สึกจางๆ หมดแพชชั่นกันได้ เรื่องปกติ แต่จะให้ผันตัวไปซื้อเลนส์อาร์ตก็กลัว เพราะเลนส์แนวๆนี้มักจะเป็นเลนส์ที่มีคาร์แรกเตอร์เฉพาะตัวมากๆ กลัวถ่ายสักพักแล้วเบื่อ แต่เลนส์ Nour Triplet V 2.0/64 Bokeh Control Art Lens มันมาตอบโจทย์ตรงนี้ได้ตรงใจสุดๆ

ปกติเราจะไม่ค่อยเร้าให้ใครซื้อเลนส์อาร์ตเท่าไหร่หรอกครับ แต่อันนี้ใช่มาก เข้าท่าจริงๆ เหมาะเป็นเลนส์อาร์ตตัวแรก มันทำหน้าที่เป็นเลนส์ติดกล้องได้ดีด้วยนะ ด้วยความคมที่เหลือเฟือของมัน

เราจะสรุปข้อดีและข้อสังเกตให้ เพื่อให้ง่ายยิ่งขึ้นต่อการตัดสินใจนะครับ 😎

ข้อดี

1. เปลี่ยนโบเก้ได้ 3 รูปแบบ
2. วงแหวนปรับรูรับแสงและโฟกัสแบบ Stopless ทำให้ปรับได้ลื่นไหล
3. ความคมสูงมากในโหมด Classic แม้ที่รูรับแสงกว้างสุด
4. บอดี้สวย วินเทจ build quality ดีเยี่ยม
5. มีลูกเล่นจากเพลทรูรับแสง
6. ราคาไม่เว่อร์ สตาร์ท 14,480 บาท ตอนแรกนึกว่าจะแพงกว่านี้
7. ได้บัฟจากอัลฮัยษัม บิดาแห่งทัศนศาสตร์ เอาเป็นว่ามันเป็นเลนส์ที่มีที่มาที่ไปครับ ใช้แล้วรู้สึกมีคุณค่าทางใจ มีอะไรให้เล่าต่อ

ข้อสังเกต

1. เป็นเลนส์แมนนวลโฟกัส ยิ่งเป็นช่วง 64mm จุดโฟกัสมันเลยบางนิดเดียว ควรใช้ focus peaking ให้ชิน ส่วนถ้าใครไม่ชำนาญก็นั่นล่ะครับ อาจถ่ายออกมาเหมือนมุมมองคนสายตาสั้นทุกรูป
2. การสลับเข้าโหมดโบเก้แต่ละแบบ มันจะส่งผลให้จุดโฟกัสของภาพเปลี่ยนไปด้วย เลยต้องหมุนใหม่ทุกครั้งนะ
3. วงแหวนปรับโฟกัสกับวงแหวนรูรับแสงอยู่ในตำแหน่งที่แปลกครับ มันสลับกัน ทำให้ต้องใช้ความเคยชินในการใช้งานพอสมควร
4. ไม่ค่อยสู้งานย้อนแสง สิ่งรบกวนภาพค่อนข้างเยอะ

ขอตัดจบรีวิวเข้าพาร์ทดูรูปยาวๆเลยละกันครับ ส่วนใหญ่จะถ่ายโหมด Soft เป็นหลัก เพราะชอบสุด มีโหมดอื่นๆคละบ้างนิดหน่อย ซึ่งเชื่อว่าคนอ่านจะแยกออก 😄

สุดท้ายนี้ขอให้ทุกคนสนุกกับการถ่ายภาพนะครับ

model : justmine_mali_marisar, mookworranit

รีวิวเลนส์ Nour Triplet V 2.0/64 Bokeh Control Art Lens was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“เลนส์อาร์ตที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเลนส์ตัวแรกของโลก”

สวัสดีครับ @torcnn เองครับ 😎

ในศตวรรษที่ 19 Charles Chevalier ได้สร้างสรรค์เลนส์ตัวแรกของโลกที่จะเอามาใช้กับกล้องดาแกโรไทป์ และเลนส์ Daguerreotype Achromat 2.8/64 Art ก็ได้ต้นแบบมาจากเลนส์ตัวนั้นครับ

เลนส์ตัวนี้ผลิตโดย Lomography ซึ่งเจ้านี้เค้าขยันทำเลนส์ย้อนยุคออกมาอยู่บ่อยๆ รุ่นนี้ออกมาสักพักแล้วครับ เดิมทีมันมี 2 สี ราคา 12,900 ทั้งคู่ คือสีทองเหลือง กับทองเหลืองรมดำ

แต่เมื่อเดือนก่อน ทาง Lomography เมลมาว่ามันมีสีใหม่ คือ สีเงินอลูมิเนียม และสีดำอลูมิเนียม ซึ่งสองรุ่นใหม่ราคามันลดลงเหลือ 9,900 บาท! เราก็เลยติดต่อโลโม่ เอามาลองเล่นครับ สีที่ได้มาเล่นเป็นสีเงินอลูมิเนียมนะ

ดีไซน์

เลนส์สีเงินที่เอามา หน้าตาเหมือนถังเบียร์สด มีสลักคำว่า Daguerreotype Achromat by Chevalier เป็นการอุทิศให้กับชายผู้ที่ประดิษฐ์เลนส์ Acromat สำหรับใช้กับกล้อง Daguerreotype ซึ่งเป็นเทคโนโลยีก่อนที่จะมีฟิล์มกระจกซะอีก(สมัยนั้นยังใช้ผลึกเกลือเงิน)

ส่วน à Paris 1839 เป็นปีที่ทั้งโลกได้เห็นเทคโนโลยีนี้เป็นครั้งแรก

ตัวเลนส์ทำจากโลหะทั้งหมด ซึ่งจับดูแล้วมีน้ำหนักพอประมาณเลย ด้านล่างมีตัวบอกระยะ หมุนไปหมุนมาได้ วัสดุต่างๆดูดีเลยแหละ

ตัวฝาเองก็เป็นโลหะเช่นเดียวกัน ฝาจะยึดเกาะตัวเลนส์เล็กน้อย คือมันมีความหนืดๆ แต่ก็ดึงออกง่ายอยู่ดี ต้องระมัดระวังหล่นเพราะถ้ามือหรือแขนปัด ฝามันก็หลุดออกมาได้ง่าย

เลนส์ตัวนี้มีเมาท์ของ Canon EF กับ Nikon F นะครับ ตัวที่เราเอามาเป็นเมาท์ Nikon ซึ่งเรากะเอามาใช้กับกล้อง Sony เลยต้องใช้ adapter Nikon F to Sony E ด้วย พอติดเข้ากับกล้องมันก็จะออกมาหน้าตาแบบนี้แหละ

เปลี่ยนรูปร่างโบเก้ได้!

ลูกเล่นของเลนส์ที่ Lomography ไม่ลืมที่จะใส่เข้ามา คือ การมี plate รูรับแสง และ plate ที่ปรับเปลี่ยนรูปร่างของโบเก้ได้ เป็นรูปดาว พระอาทิตย์ บลาๆ

Plate แต่ละตัวจะมีขนาดของรูรับแสงกำกับอยู่ด้านบน เราสามารถเอา plate พวกนี้เสียบเข้าไปในช่องว่างของเลนส์ตามต้องการ เสมือนการปรับรูรับแสงของเลนส์แหละ

หน้าเลนส์ของเราก็จะกลายเป็นแบบนี้

การเปลี่ยนรูรับแสงไปๆมาๆด้วยการเสียบ plate แบบนี้ ถามว่าลำบากมั้ย? ลำบากจริงๆแหละครับ ออกจากบ้านทีนึงก็ต้องหาที่เก็บ plate ทั้ง 12 ชิ้นดีๆให้มันไม่หาย จะหยิบสับเปลี่ยนทีนึงมือก็พันกันไปหมด แต่มันก็คือลูกเล่นของเค้า

และมันเป็นลูกเล่นที่เล่นสนุกโคตรๆเลย 😂

ภาพเป็นยังไงบ้าง?

หลังจากเอาไปทดลองเล่นครั้งแรก ความรู้สึกแรกเลยนะ คือ ทำไมรูปไม่คมซักทีวะ?

มันเป็นเลนส์ที่คมเฉพาะกลางภาพครับ และจะถ่ายให้ออกมาคมก็ยาก โฟกัสแมนนวลก็ว่ายากแล้ว และต่อให้เราโฟกัสเข้า เอาแบบ“เข้าเป๊ะๆ”เลยนะ ความคมมันก็อยู่ในระดับที่น้อยอยู่ดี เราต้องใช้เวลาอยู่กับเลนส์หลายวันอยู่ กว่าจะรู้สึกชิน

อาจเป็นเพราะในช่วงสี่ห้าปีที่ผ่านมา เราวนเวียนอยู่กับแต่เลนส์ที่เน้นความคมซะเยอะ พอมาเจอเลนส์อาร์ต คาร์แรกเตอร์จัดๆ เลยไปต่อไม่ค่อยถูก แต่จะให้ถามหาความคมจัดบนเลนส์อาร์ต ก็ออกจะแปลกไปซักหน่อย จริงมะ

แต่ถึงมันจะไม่ได้คมอะไร มันกลับเป็นเลนส์ตัวนึงที่เล่นสนุกมากๆ สนุกไปกับการลุ้นโบเก้ สนุกไปกับการทดลองใส่ plate แบบใหม่ๆ ซึ่งความรู้สึกสนุกแบบนี้เราแทบไม่ได้สัมผัสเลยจากเลนส์ยุคใหม่ๆ มันเหมือนได้เล่นของเล่น ซึ่งก็ชุบชูจิตใจดีเหมือนกัน

ด้วยความที่รูรับแสงกว้างสุดอยู่ที่ f2.9 (ถ้าใส่ plate แล้วก็ยิ่งรูรับแสงแคบลงไปอีก) การทำชัดลึกของมันจึงไม่ได้เยอะอะไร ก็ได้ความไม่คมของมันนี่แหละ ในการช่วยเบลอหลัง 5555

โบเก้รูปร่างแปลกๆพวกนี้ไม่ใช่ของใหม่อะไรเลยครับ แต่ถ่ายกี่ครั้งก็สนุก ตื่นเต้นเพราะมันไม่ใช่อะไรที่จะเห็นได้บ่อยๆ ปกติเค้าจะ DIY กระดาษแข็งเจาะเป็นรูปร่างต่างๆเอามาติดหน้าเลนส์ แต่โลโม่ก็ทำให้มันง่าย ด้วยการทำ plate เป็นรูปดาวๆออกมาให้ใช้เลย

อีกอย่าง เนื่องจาก plate โบเก้ดาวมีรูรับแสงที่แคบ ตั้งแต่ f4.5 ยัน f6.3 ไรงี้ ทำให้ ISO แทบจะต้องคาอยู่เหนือ 1600 ตลอด ยิ่งถ่ายกลางคืนมีทะลุ 4000 เลย ดังนั้นก็แนะนำให้ใช้กล้องที่เทคโนโลยีไม่เก่ามากนะ ฟูลเฟรมได้ยิ่งดี

เวลาใช้งาน อาจต้องระมัดระวังเวลาถ่ายย้อนแสงแบบเต็มๆนะครับ ภาพออกมาเหมือนฝนตกเลย อย่างภาพข้างล่างนี้ถ่ายย้อนสปอตไลต์โรงหนัง แต่ถ้าเดินหลบซักหน่อยก็ไม่เป็นไรแล้ว

สรุป

ถ้าคุณรู้สึกเบื่อ หมดไฟในการถ่ายภาพ เป็นเจ้าของเลนส์ดีๆเต็มตู้ แต่รู้สึกว่ามันไม่มีคาร์แรกเตอร์ที่น่าค้นหา หรือว่าแค่อยากเสาะหาแง่มุม ประสบการณ์ใหม่ๆในการถ่ายภาพ เลนส์ Daguerreotype Achromat 2.9/64 อาจเป็นเลนส์ที่เกิดมาเพื่อคุณ

มันไม่ใช่เลนส์สำหรับทุกคน คมก็ไม่มาก แต่คาร์แรกเตอร์เค้าชัดเจน ราคาก็ไม่แรง อยู่ที่ 9,900 บาท (สำหรับสีเงิน และดำ) คนที่ชอบก็จะชอบมาก คนที่ไม่ชอบก็เข้าใจได้ แต่ส่วนตัวคนเขียนรีวิว ชอบครับ ❤️ สนใจก็ไปซื้อกันได้ที่ https://shop.lomography.com/th/lenses

ถามว่าชอบเท่าตัว Petzval 58 Bokeh Control Art Lens ที่เราเคยรีวิวมั้ย ตอบเลยว่า ไม่ครับ ยังคงชอบตัวนั้นมากกว่า เรารู้สึกได้เลยว่าคุณภาพชิ้นเลนส์มันเทียบกันไม่ได้ (ด้วยราคาที่ต่างกันเกือบ 3 เท่า) แต่การลงทุน 9,900 กับเลนส์อาร์ต ก็ดูเป็นดีลที่โอเคกว่าการซื้อเลนส์อาร์ตราคา3หมื่นมาเล่นแล้วไม่ชอบอะแหละ

เท่านี้ครับกับรีวิวเลนส์ Daguerreotype Achromat 2.9/64 ไว้เจอกันใหม่รีวิวหน้า ขอลาไปด้วยภาพจากเลนส์ตัวนี้ หากบ.ไหนสนใจจะเอาของใหม่ๆมาให้ลองก็ติดต่อมาได้นะครับ ถ้างานไม่ยุ่งก็จะแวะมาอัปเดตเรื่อยๆจ้า 🐒

รีวิวเลนส์ Daguerreotype Achromat 2.9/64 Art was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“สแกนฟิล์ม Negative ทำเองได้ ไม่ยากอย่างที่คิด!”

สวัสดีครับทุกคน เรา @torcnn เองจ้า 😂

หายหน้าหายตาไปเป็นปี ขออภัยผู้ติดตามทุกคนนะครับ ในที่สุดต่อก็มาพร้อมความตั้งใจที่จะกลับมาเขียนรีวิวละ หลุดไปอยู่จักรวาลของการพักผ่อนอยู่นานมาก 555

รอบนี้เป็นรีวิว Gadget ที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพฟิล์ม นั่นก็คือเครื่องสแกนฟิล์มจากแบรนด์ Lomography ชื่อว่า DigitaLIZA Max ที่สามารถสแกนฟิล์ม 35mm และ 120mm ได้ที่บ้าน!

สแกนฟิล์มคือไรนะ?

ขอคุยพื้นฐานง่ายๆก่อน การสแกนฟิล์มคืออะไร แล้วขั้นตอนมันอยู่ตรงไหนกัน? ปกติแล้วขั้นตอนของการนำภาพออกมาจากกล้องฟิล์มมีตามนี้ครับ เริ่มแรกคือ..

1. กรอฟิล์ม — หลังจากถ่ายภาพหมดม้วน ให้เรากรอฟิล์มกลับ เราจะได้กลักฟิล์มที่มีรูปของเราข้างใน กรอเสร็จปุ๊บอย่าดึงฟิล์มออกมาจากกลักตอนนี้นะ จะตีมือ
2. ล้างฟิล์ม — เอากลักฟิล์มที่ได้ ไปเข้าสู่ขั้นตอนการล้างฟิล์ม ขั้นตอนนี้จะมีความละเอียดอ่อนมาก โดยเฉพาะการโหลดฟิล์มเข้าไปในแท็งก์ล้างฟิล์ม การเตรียมสารเคมี อุปกรณ์ต่าง ๆ ก็มีความวุ่นวายพอควร ดังนั้นพาร์ทนี้แนะนำว่าให้ทำโดยผู้ที่ชำนาญเท่านั้น ส่วนถ้าใครชำนาญแล้วก็ทำเองได้ครับ เมื่อล้างฟิล์มเสร็จเราจะได้ฟิล์ม Negative มา
3. สแกนฟิล์ม — นี่คือขั้นตอนสุดท้ายก่อนจะได้รูปครับ มันคือการเอาฟิล์ม Negative มาสแกน ซึ่ง Lomography DigitaLIZA Max จะเข้ามามีบทบาทตรงนี้นี่แหละ

ลองสแกนฟิล์มด้วย Lomography DigitaLIZA Max

เครื่องสแกนฟิล์มตัวนี้มีไฟ Backlight มาให้ครับ ซึ่งมี 2 ทางเลือก คือจะเปิดไฟด้วยการเสียบ Micro-USB หรือใช้ถ่าน AA 2 ก้อนก็ได้

เขาจะมี plate มาให้ ซึ่งมีขนาดสำหรับฟิล์ม 35mm และ 120mm เลย วิธีใช้ก็คือวาง plate ลงไปบน Backlight ตามขนาดฟิล์ม Negative ที่เราจะโหลดเข้าไป

จากนั้นก็ให้เราโหลดฟิล์มเข้าไปในช่องด้านข้าง

แล้วให้เราหมุน Dial สีแดงๆ ฟิล์มมันก็จะเคลื่อนเข้าไปเรื่อยๆ

ปกติฟิล์ม Negative มันจะชอบขดๆ ม้วนๆ เนอะ แต่ Lomography DigitaLIZA Max จะช่วยแผ่มันให้ตรงขึ้น การสแกนก็จะง่าย

จากนั้นเราก็เอาสมาร์ทโฟนของเรา หรือกล้องดิจิตอลถ่ายเลย! ถ้าใครมีเลนส์มาโครด้วยก็จะดีมากๆ แนะนำให้ถ่ายเป็นไฟล์ RAW นะครับ

เค้ามีขาตั้งมาให้ด้วย ใครจะติดสมาร์ทโฟนเข้ากับขาตั้งก็ได้ ขาตั้งอันนี้ดีมากในกรณีที่จะสแกนทีนึงเยอะๆ ขาตั้งสามารถปรับระดับความสูงได้ และฐานของ Lomography DigitaLIZA Max ก็สามารถเลื่อนขยับขึ้นลงซ้ายขวาตามต้องการได้

เมื่อถ่ายเสร็จแล้ว เราก็จะได้ภาพ Negative ออกมาหน้าตาแบบนี้ ภาพนี้เราสแกนด้วยกล้อง Sony A6400 + เลนส์ Macro นะ

แต่งภาพ

ขั้นตอนต่อไปคือการแต่งภาพครับ ซึ่งไม่ยากขนาดนั้น เราจะขอแชร์ทริกในการแต่งภาพฟิล์ม Negative แบบบ้านๆ เริ่มจากให้เราโหลดแอปหรือโปรแกรมแต่งภาพที่มีเครื่องมือ Tone Curve ในที่นี้คือโปรแกรม Lightroom

ลองเริ่มจากการปรับ Tone Curve ให้ตรงกันข้ามจากเดิมก่อนครับ เอาหมุดทางซ้ายขึ้นไปมุมข้างบน ส่วนหมุดทางขวา ลงไปมุมข้างล่าง

ผลคือ เราจะได้ภาพแบบนี้ออกมา ซึ่งสีมันก็ยังไม่เป็นธรรมชาติอยู่ดี ไปต่อกันครับ

จากนั้นให้เราปรับ White Balance ซึ่งถ้าในภาพมีสีเทาก็จะง่ายขึ้นมาก แนะนำให้เอา “เครื่องมือปากกา White Balance” ไปจิ้มจุดที่น่าจะเป็นสีเทาในภาพ

ดูรูปข้างล่างประกอบ ในที่นี้เราเอาปากกา (วงกลมแดง) ไปจิ้มพื้นถนนสีเทา (วงม่วง) เพื่อปรับ White Balance มันก็จะได้สีของภาพที่ดูสมจริงมากกว่าเดิมเยอะเลย

เมื่อสีภาพของเราดูเข้าท่าขึ้นแล้ว ก็ให้เราเริ่มต้นปรับ Exposure Highlights Shadows และ Color Mix ได้เลย แต่มันจะมีความมึนงงนิดนึง เพราะทุกอย่างที่เราปรับมันจะตรงกันข้ามหมด! นั่นเป็นเพราะว่าเรากำลังแต่งภาพฟิล์ม Negative อยู่

ยกตัวอย่าง:

ถ้าปรับ Exposure เพิ่มไปทางขวา ภาพของเราจะกลายเป็นมืดลง

ถ้าปรับ Highlights เพิ่มไปทางขวา ภาพส่วนสว่างของเราจะมืดลง

ถ้าปรับ Shadows ลดลงไปทางซ้าย ภาพส่วนมืดของเราจะสว่างขึ้น

ทุกอย่างจะกลับตาลปัตรกันไปหมดครับ รวมถึงเรื่องสีด้วย

สีส้มตรงข้ามกับสีน้ำเงิน ถ้าปรับสีส้มใน Color Mix มันก็จะส่งผลกับสีน้ำเงินในภาพ

สีเขียวตรงข้ามกับสีชมพู Magenta ถ้าปรับสีเขียว มันก็จะส่งผลกับสีชมพูทันที

นี่แหละครับ อยากให้ลองสัมผัสด้วยตัวเอง เมื่อลองแต่งเองดู จะพบว่ามันไม่ได้ยากแบบโหดหินอะไรขนาดนั้น แค่คิดกลับหลังเท่านั้นเอง

อันนี้เป็นภาพที่เราแต่งและได้ออกมาครับ หลักๆที่ทำในภาพนี้ก็คือ เพิ่ม Highlights เพิ่ม Shadows เพิ่ม Contrast แล้วก็ปรับความอิ่มสีให้เพิ่มขึ้นนิดหน่อย ถ้าแต่งเสร็จแล้วก็แนะนำให้เซฟเป็น preset เอาไว้นะ การแต่งภาพสแกนจะได้ไวขึ้น

พอทำเป็นแล้วจะสนุกแบบวางไม่ได้เลยนะ สแกนไม่หยุด มาดูภาพที่สแกนด้วย iPhone 13 Pro Max กันบ้าง ดีเทลภาพอาจจะมีหายไปพอสมควรครับ แต่ก็โอเคอยู่

ความสนุกของการสแกนยังไม่หมดเท่านี้ เมื่อเราเอา plate ออก ภาพที่ได้มันจะต่างออกไปทันที

เพราะว่ามันจะติดหนามเตย หรือขอบๆของฟิล์มมาด้วย

ผลที่ได้คือแบบนี้ ซึ่งถ้าเอาไปลงก็ดูเจ๋งดีอะ 555

ราคา

Lomography DigitaLIZA Max ราคาอยู่ที่ 3,280 บาทนะ เครื่องนี้มันจะมีอีกเวอร์ชันนึง ใช้ชื่อว่า Lomography DigitaLIZA+ ซึ่งจะไม่มีฐานขยับได้และไม่มีขาตั้ง ราคาก็จะเหลือ 2,398 บาท แต่สแกนได้เหมือนกันทุกอย่าง

ทั้งสองรุ่นสั่งซื้อได้ผ่านเว็บของ Lomography Thailand นะ

สรุป

การสแกนฟิล์มอาจจะเป็นเรื่องไกลที่ตัวทุกคนมาตลอด แต่ Lomo ก็ช่วยทำให้มันใกล้ตัวขึ้นครับ จะบอกว่าคนที่ไร้พื้นฐานด้านการถ่ายฟิล์มอย่างเรา พอได้มาลองทำเองแล้วสนุกดีครับ เป็นกิจกรรมที่ใช้เวลา สมาธิ ความละเอียดอ่อน เหมือนการต่อโมเดลหรือจิ๊กซอว์ มันมีความรู้สึกของการลุ้นว่าภาพจะออกมาเป็นแบบไหนด้วย และถ้าสแกนเป็นจำนวนมาก ก็คุ้มกว่าการหอบฟิล์มไปร้านแน่ๆ

เท่านี้ครับกับรีวิว Lomography DigitaLIZA Max ไว้พบกันใหม่รีวิวหน้า ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการถ่ายภาพและสแกนฟิล์มนะครับ

รีวิว Lomography DigitaLIZA Max เครื่องสแกนฟิล์มฉบับพกพา! was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“เก็บภาพระยะไกลได้ด้วยกล้องตัวเล็กนิดเดียว!”

สวัสดีครับ เรา @torcnn เองนะ 😃

บทความนี้เราจะมารีวิวกล้องดิจิทัลส่องทางไกล Canon PowerShot Zoom นะครับ มันเป็นทั้งกล้องส่องทางไกลที่กดถ่ายรูปไปด้วยได้ เราเห็นว่าเจ้ากล้องตัวนี้น่าสนใจดี ตัวก็เล็กแต่ซูมได้ไกลมากเลย เหมาะกับการ Social Distancing เราเลยแวะไปขอยืมทาง Canon มาทดลองเล่นดู

Background

กล้องตัวนี้จัดอยู่ในซีรีส์ PowerShot มันจึงนับเป็นกล้องดิจิทัลประเภทคอมแพคครับ ส่วนคำว่า Zoom นี่จัดเป็นไลน์ใหม่เลย ไม่เคยมีมาก่อน

บอดี้

บอดี้ขนาดเล็กมาก ถ้าถามว่าขนาดตัวประมาณไหน ให้ลองไปหยิบโรลออนมาถือดู ขนาดประมาณนั้นแหละ เอามือกำได้รอบ น้ำหนักเพียง 145 กรัม พกพาง่าย พาไปเที่ยวด้วยได้ทุกที่แน่ๆ

ด้านข้างบอดี้ ถ้าแงะออกมาจะเจอกับที่ชาร์จ (USB-C) และช่องใส่ Micro SD Card

ด้านล่างบอดี้มีห่วงให้เอาสายคล้องข้อมือมาร้อยได้

เซนเซอร์

Canon PowerShot Zoom ใช้เซนเซอร์ขนาด 1/3" ซึ่งใกล้เคียงกับเซนเซอร์ของ Action Cam และกล้องสมาร์ทโฟนระดับไฮเอนด์ ขนาดเซนเซอร์เท่านี้มันก็ไม่ได้ใหญ่มากนัก ดังนั้นอย่าเพิ่งคาดหวังคุณภาพไฟล์ระดับเทียบเคียงกล้องตัวโตๆนะ

แต่ว่าข้อดีก็มี คือมันจะช่วยเรื่องการซูมระยะไกลๆได้ดี และอีกอย่าง การที่กล้องมันถูกออกแบบมาให้ขนาดเล็กได้ ก็เพราะมันใช้เซนเซอร์ขนาดเท่านี้นี่แหละ

เซนเซอร์ความละเอียด 12.1 ล้าน และอัตราส่วนของภาพที่ได้คือ 4:3 (อัตราส่วนเดียวกันกับกล้องสมาร์ทโฟนทั่วไป)

ซูมได้แค่ไหน

Canon PowerShot Zoom สามารถซูมได้ 3 ช่วง ได้แก่

• ซูมออปติคอลช่วงเทียบเท่า 100mm (เลนส์ 13.8mm)
• ซูมออปติคอลช่วงเทียบเท่า 400mm (เลนส์ 55.5mm)
• ซูมดิจิทัล x2 ที่ 800mm (เป็นการครอปจากเลนส์ 400mm เข้าไป 2 เท่า)

ช่วง 100mm ยังไม่ใช่ช่วงที่ซูมเยอะมาก น่าจะเหมาะกับ Subject ที่อยู่ห่างออกไปซัก 3 เมตรขึ้นไป ส่วนช่วง 400mm สามารถใช้ถ่ายอะไรที่อยู่ไกลมากๆแบบหลายสิบเมตร จะถ่ายนก ถ่ายคนเล่นเซิร์ฟ หรือถ่ายศิลปินดาราก็ได้หมด ระยะนี้เอาอยู่ อันนี้ลองเอาไปถ่ายนกแถวบ้าน

ช่วง 800mm อาจไม่ได้ใช้เยอะมากเท่าสองช่วงก่อนหน้า เพราะเป็นการครอป คุณภาพเลยจะดรอปลงมา แต่มันก็สามารถใช้ได้ครับ

รูปประกอบเราจะรวบรวมไว้ในตอนท้ายของบทความนะครับ สามารถเลื่อนไปดูได้

การโฟกัส

ระบบโฟกัสเป็นแบบ Contrast Detection การ Tracking มันจึงไม่ได้เร็วมากครับ และควรถ่ายในที่ที่มีแสงพอด้วย ไม่แนะนำให้ใช้ในสภาวะแสงน้อย เพราะถ้าถ่ายในที่แสงน้อย กล้องจะเจออาการ Focus Hunting วืดวาดเรื่อยๆ หลายๆคนอาจจะคิดเอาไปถ่ายคอนเสิร์ตกลางคืน เราเลยขอมาเบรกก่อน เรามองว่ากล้องตัวนี้ยังไม่เหมาะกับการใช้งานรูปแบบนั้นเท่าไหร่

เรื่องโฟกัสภาพนิ่ง มันจะมีโฟกัสหลุดบ้างตามประสา Contrast Detection แหละ แต่เท่าท่ีลองเล่นมา ส่วนใหญ่มันจะสามารถโฟกัสได้ดีครับ ในกรณีที่โฟกัสไม่เข้า ให้กดซูมไปเรื่อยๆ กล้องมันจะรีเซ็ตจุดโฟกัสให้ใหม่

ด้วยเหตุผลเรื่องการโฟกัสนี้ กล้องตัวนี้มันเลยเหมาะในการใช้ถ่ายภาพนิ่งมากกว่าวิดีโอครับ และเหมาะในการถ่ายกลางแจ้งมากกว่าเวลากลางคืน

กล้องสามารถตั้งจุดโฟกัสได้สองแบบ คือ กลางภาพ กับ Face Detection และสามารถเปิดปิดการโฟกัสต่อเนื่องได้

ช่องมองภาพ

สีสันสดใสดีเลยครับ ส่วนตัวชอบมาก ใช้ส่องแทนกล้องส่องทางไกลได้เลยนะ

ปุ่มต่างๆและการควบคุม

Canon PowerShot Zoom มีปุ่มน้อย ไม่ซับซ้อน ด้านบนมีแค่ ปุ่ม Zoom ปุ่ม Power และ ปุ่มเมนูเท่านั้น

ส่วนด้านล่างจะมี ปุ่มถ่ายรูป ปุ่มอัดวิดีโอ และ Dial หมุนๆเอาไว้ใช้ปรับสายตา มีแค่นี้เลยครับ กล้องตัวนี้ จบ! ใช้ไม่ยากนะ

เมื่อเราเปิดเครื่อง กล้องจะเริ่มถ่ายที่ช่วง 100mm พอเรากด Zoom มันจะสลับไปเป็นช่วง 400mm และ 800mm ตามลำดับ (กด Zoom อีกทีก็จะย้อนกลับไปที่ 100mm) ไม่สามารถค่อยๆซูมไล่ระยะได้นะ มันจะสลับช่วงเลนส์ไปมาได้เท่านั้น

กล้องตัวนี้ไม่มีหน้าจอ เราจะสามารถดูรูปและปรับเมนูได้ด้วยการส่องเข้าไปในช่องมองภาพครับ มิเช่นนั้นก็ต้องดูและปรับค่าผ่านมือถือ (สามารถต่อมือถือเพื่อถ่ายได้)

การปรับเมนู ปุ่มถ่ายรูปใช้ในการเลื่อนขึ้น ปุ่มอัดวิดีโอคือเลื่อนลง ปุ่ม Zoom ใช้กดตกลง และปุ่มเมนูใช้ในการกดออก แรกๆอาจจะลำบากนิดนึง แต่ใช้ไปสักพักจะชินมือไปเองครับ

การปรับค่าของ Canon PowerShot Zoom ไม่ได้มีตัวเลือกเยอะนัก ไม่ซับซ้อนครับ

• สามารถปรับระดับความสว่าง(EV) ได้ตั้งแต่ -3 จนถึง +3
• สามารถตั้งโฟกัสได้ 2 แบบ คือ โฟกัสตรงกึ่งกลางภาพ กับ โฟกัสใบหน้า
• สามารถเปิดปิดระบบโฟกัสต่อเนื่อง
• สามารถเลือกถ่ายภาพนิ่งระหว่าง ถ่ายทีละภาพ กับ ถ่ายต่อเนื่อง

การเชื่อมต่อ

เราสามารถส่งรูปเข้ามือถือผ่านแอป Canon Camera Connect อีกทั้งยังสามารถบังคับกล้อง Canon PowerShot Zoom ผ่านมือถือได้

ราคา

9,990 บาท

สรุป

เรานิยามกล้อง Canon PowerShot Zoom ว่าเป็น “กล้องส่องทางไกลที่ถ่ายภาพได้” มันมีความคล่องตัวสูง เหมาะพกพาไปทุกที่เพราะมีขนาดเล็กมาก เพียงแต่การใช้งานจะต้องพึงระลึกไว้เสมอว่า มันเหมาะกับการใช้ถ่ายภาพนิ่งกลางแจ้งเท่านั้น ใครที่มีแฟนหรือมีกลุ่มเพื่อนๆเล่นเซิร์ฟน่าจะชอบ เพราะสามารถส่องดูกิจกรรมระยะไกลๆได้ ผู้สูงอายุที่อยากส่องกล้องดูหลานๆวิ่งเล่นก็เหมาะดี สามารถใช้เป็นกล้องทางเลือกให้กับคนที่ชอบส่องนก หรือใช้เป็นกล้องส่องทางไกลเวลาท่องเที่ยวได้ด้วย

ข้อดี

1. เล็กมาก พกพาใส่กระเป๋าง่าย เหมาะสำหรับสายขี้เกียจแบกของพะรุงพะรัง
2. ระยะไกลเอาอยู่แน่ๆ ช่วงเทเลเล่นสนุกนะครับ เราจะได้ลองจัดคอมโพสิชั่นต่างๆที่เราไม่เคยลองมาก่อน
3. ปุ่มไม่เยอะ ไม่ซับซ้อน ใช้ง่าย เราลองเอากล้องตัวนี้ไปให้คนเล่นเป็นสิบๆคนแล้ว ทุกคนใช้เวลาไม่นานในการทำความเข้าใจและใช้งานกล้องตัวนี้ครับ
4. ช่องมองภาพดูเคลียร์ สีสันสดใส ใช้ส่องแทนกล้องส่องทางไกลได้เลย
5. เชื่อมต่อกับสมาร์ทโฟนได้

ข้อสังเกต

1. เหมาะใช้งานในช่วง 100mm และ 400mm ครับ ส่วนช่วง 800mm นี่ถูกครอปมาจาก 400mm อีกที ทำให้คุณภาพไฟล์ไม่ดีเท่า
2. บอดี้ไม่มีกริปให้จับ และการวางตำแหน่งปุ่มไม่ค่อยสัมพันธ์กับสรีระมือ มันเลยอาจจะควบคุมลำบากในตอนแรกที่ได้ลองเล่น ต้องใช้เวลาสักพักหนึ่งในการใช้งานให้ชิน
3. ระบบโฟกัสเป็นแบบ Contrast Detection มันเลย tracking ได้ไม่รวดเร็วนัก บวกกับเซนเซอร์ที่ไม่ได้ใหญ่ กล้องมันเลยเหมาะสำหรับการถ่ายภาพนิ่งในสภาวะแสงเพียงพอเท่านั้น เหมาะกับกิจกรรมกลางแจ้งอย่างเซิร์ฟ เจ็ตสกี หรือการเอาไปส่องนก ส่องสัตว์
4. ไม่กันน้ำ

เท่านี้ครับกับรีวิว Canon PowerShot Zoom 😙 น่าสนใจใช่มั้ยครับ นี่เป็นกล้องที่มีแนวทางที่ชัดเจนมากๆนะ ดังนั้นถ้าผู้อ่านดูตามไลฟ์สไตล์ของตัวเอง น่าจะสามารถตัดสินใจได้ไม่ยากว่ากล้องตัวนี้เหมาะสมกับตัวเองมั้ยครับ ส่วนตัวเราชอบนะ ถึงแม้เราจะแบกกล้องใหญ่อยู่เป็นประจำแล้วตัวนึง แต่บางวันก็อยากมีฟีลหยิบกล้องจิ๋วๆซูมได้เยอะๆออกไปถ่ายภาพอยู่เหมือนกัน เรามีเพื่อนเล่นเซิร์ฟเยอะ บางทีการหยิบเลนส์บ้องข้าวหลาม 70–200mm หรือ 400mm ออกไปถ่ายรูปบ่อยเกินก็ไม่ไหว

เลือกกล้องที่ถูกใจเรา แล้วเราจะมีความสุขกับการท่องเที่ยวและถ่ายภาพนะครับ

ขอจบรีวิวไปด้วยภาพจาก Canon PowerShot Zoom นะจ๊ะ

รีวิว Canon PowerShot Zoom กล้องดิจิทัลส่องทางไกลขนาดจิ๋ว was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“เลนส์ซูมมุมกว้างเกรดพรีเมียม ขวัญใจ Blogger สายท่องเที่ยว”

สวัสดีครับ เรา @torcnn เอง ☺️

เคยอยากถ่ายภาพท่องเที่ยวอลังการๆเหมือนที่ Blogger เค้าชอบถ่ายกันมั้ยครับ? เคยอยากถ่ายภาพมุมกว้างตอนกลางคืนแต่แสงไม่พอบ้างรึเปล่า? หรือเคยถ่ายรูปหมู่ 3–4 คนแล้วอยู่ๆก็มีพี่ป้าน้าอาวิ่งเข้ามาในเฟรมแบบไม่หยุดหย่อนทำให้ถ่ายเก็บได้ไม่ครบบ้างมั้ย? เรามีเลนส์ที่ใช่สุดๆสำหรับชาว Sony มาแนะนำให้ได้รู้จักกันครับ นั่นก็คือ Sony 16–35mm f2.8 GM !

เลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM มันออกมาได้สักระยะแล้วแหละครับ เราเองก็ได้ทดลองใช้มาหลายต่อหลายครั้ง แต่เพิ่งจะมีโอกาสนำมารีวิวจริงจัง ต้องบอกว่านี่เป็นหนึ่งในเลนส์ที่เราคลั่งไคล้ที่สุดในไลน์ของ G Master และตั้งใจจะหาเงินไปสู่ขอมาใช้เองให้ได้สักวัน (ทุกวันนี้ยังขอยืมชาวบ้านใช้อยู่ 555)

G Master

โลโก้สีส้มๆรูปตัว G ที่แปะอยู่ด้านข้างของเลนส์ มาจาก G Master ครับ นี่คือซีรีส์ของเลนส์ระดับพรีเมียมที่สุดของ Sony เลย เป็นซีรีส์ของเลนส์ที่สามารถถ่ายทอดรายละเอียดได้ดี พร้อมเจองานระดับมืออาชีพทุกรูปแบบ รูรับแสงมักจะกว้าง ที่สำคัญคือทุกตัวจะมีชิ้นเลนส์ XA อยู่ภายในที่ช่วยให้ได้โบเก้ที่เนียนสวยงาม แค่หยิบเจ้าเลนส์โลโก้สีส้มนี้ขึ้นมาใช้ก็ดูมีภูมิฐานแล้วครับ เพราะค่าตัวเค้ามักจะค่อนข้างแรง

Mount ของเลนส์เป็น FE Mount ซึ่งจะซัพพอร์ตกล้องมิเรอร์เลส Sony เซนเซอร์ขนาดฟูลเฟรมทั้งหมดครับ(กล้องจำพวก A7 และ A9) ทั้งนี้เลนส์ยังสามารถใช้ร่วมกับกล้อง E Mount หรือกล้องมิเรอร์เลส Sony ที่ใช้เซนเซอร์ APS-C อีกด้วย

บอดี้

บอดี้มีน้ำหนัก 680 กรัม น้ำหนักมันใกล้เคียงกับบอดี้กล้องฟูลเฟรมของ Sony ครับ บาลานซ์มันเลยไม่แย่ ใครที่เคยเล่น Sony 24–70mm f2.8 GM มาก่อน เจ้าเลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM ตัวนี้จะเล็กและเบากว่ากันมากพอสมควร

ตัวเลนส์จะอ้วนๆ ใหญ่กว่ามือนิดหน่อย หน้าเลนส์ขนาด 82mm ที่มันต้องออกมาไซส์นี้เพราะข้อจำกัดของการออกแบบเลนส์ซูมรูรับแสง f2.8 ครับ หากอยากได้เล็กกว่านี้ก็อาจต้องไปใช้เป็นเลนส์ฟิกซ์แทน หรือไม่ก็ต้องลองหาดูขนาดรูรับแสงที่แคบกว่า

การควบคุมบนบอดี้เลนส์ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนมากนัก นอกจากวงแหวนซูมและวงแหวนโฟกัส มันจะมีปุ่มล็อกโฟกัส ซึ่งสามารถปรับให้เป็นปุ่ม Custom ตามที่เราต้องการได้ และยังมีสวิตช์ AF-MF ให้สลับไปมาระหว่างออโต้กับแมนนวลโฟกัส

ที่ช่วง 35mm เลนส์จะหน้าตาสั้นปกติ แต่ถ้าเราหมุนซูมไปที่ระยะ 16mm เลนส์จะยืดออกไปข้างหน้าแทน

ยืดออกไปข้างหน้าเยอะมั้ย? ไม่ครับ ยืดออกมานิดเดียว ไม่เทอะทะ

รู้จักช่วง 16–35mm

ตั้งแต่ช่วง 16mm ยาวไปจน 35mm จะถูกจัดอยู่ในช่วงมุมกว้างทั้งหมด โดยทางยาวโฟกัสดังกล่าวจะให้มุมของภาพตั้งแต่ 107 ถึง 63 องศา

ทางยาวโฟกัส ณ 16mm มันกว้างมากจนเหมาะใช้ถ่ายภาพที่อยู่อาศัยครับ จะถ่ายคอนโด ถ่ายโรงแรม ห้องต่างๆสบายเลย สถานที่จะออกมาดูกว้างขวางเป็นพิเศษ

ในกรณีที่ยืนชิดมุมห้องก็จะสามารถถ่ายเห็นผนังห้องฝั่งซ้ายและฝั่งขวาได้ในภาพเดียวกัน เก็บภาพของตกแต่งและของใช้ที่ติดอยู่บนผนังรอบๆได้

ช่วง 16mm เป็นช่วงที่ถ่ายสถานที่ต่างๆออกมาได้อลังการกว่าที่ตาเห็น แน่นอนว่าถูกใจ Blogger ท่องเที่ยวเป็นพิเศษแน่นอน ใครที่ไปเที่ยวบ่อยๆ ขอแนะนำเลย ถ่ายแล้วฟินเอาฟินเอา

ถ้าซื้อมาเน้นใช้ถ่ายคนล่ะ บอกเลยว่าช่วงกว้าง 16mm นี่ของชอบเลยครับ เก็บนางแบบมาพร้อมฉากหลังได้แบบอลังการงานสร้างมาก

ใครที่ไปเที่ยวและชอบถ่ายรูปคนคู่กับสถาปัตยกรรมต่างๆที่มีขนาดใหญ่ อย่างเช่นเจดีย์ โบสถ์ หรือวิหาร มักจะประสบปัญหาว่าพอถ่ายคนแล้วไม่สามารถเก็บยอดบนสุดของสถาปัตยกรรมได้ ถ่ายมาดูแหว่งๆ ถ้าใช้เลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM จะไม่ต้องห่วงเรื่องนี้อีกต่อไปครับ สบายมาก เหลือท้องฟ้าด้านบนให้ด้วยเลยเอ้า!

ช่วง 16mm ไปจนถึง 20mm ปลายๆ ยังเป็นช่วงที่ถ่ายยืดขาให้ดูยาวขึ้นได้ชัดมากด้วยครับ ถ่ายออกมาให้ผอมเพรียวได้ ถ้าหากกลัวขาออกมายาวเกินก็ให้ซูมเข้าไปอีกหน่อยนะ

การถ่ายภาพหมู่ ต่อให้มีคนวิ่งเข้ามาในเฟรมหลักสิบหรือเกือบร้อยคน เลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM เอาอยู่ชัวร์ๆครับ เหมาะใช้ถ่ายบรรยากาศการบรรยายในห้องประชุม หรือแม้กระทั่งถ่ายรูปรวมบนเวทีเวลาเล่นคอนเสิร์ต

ปกติการถ่ายรูปรวมที่จำนวนคนเยอะมากๆแบบนี้ หากใช้เลนส์ช่วง 24mm ขึ้นไปมักจะไม่ค่อยไหวครับ การมีช่วง 16mm ติดไว้จะอุ่นใจช่างภาพอีเวนต์นะ

สำหรับช่วงประมาณ 24mm ยาวไปจนถึง 35mm ก็เป็นช่วงที่ถ่ายง่ายมากๆ สามารถถ่ายคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามโต๊ะได้แบบไม่ต้องถอยครับ หรือถ้าถ่ายตอนยืน ตัวก็จะไม่ดูยืดยาวมากนัก

ในสถานการณ์ที่เราถ่ายวิว บรรยากาศ หรือถ่ายวัตถุ บางทีเลนส์ฟิกซ์ 16mm มันก็ไม่ตอบโจทย์ครับ เพราะอาจจะติดโน่นนี่นั่นเข้ามาในภาพเยอะเกินไป การที่เราเลือกเลนส์ที่ซูมได้ตั้งแต่ 16–35mm ก็จะทำให้เรามีความยืดหยุ่นในการใช้งานมากยิ่งขึ้น สามารถจัดคอมโพสิชั่นได้ง่ายมากยิ่งขึ้น เวลาบรรยากาศหรือสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเปลี่ยนไป ก็สามารถสลับช่วงไปมาได้สะดวก ไม่ต้องเดินเข้าออกเยอะ

ภาพอาหารด้านล่างนี้ถ่ายที่ 35mm ถ้าใช้ช่วงกว้างกว่านี้ จานอาจจะดูยืดเกิน และติดอย่างอื่นที่เราไม่ต้องการจะเล่า

การที่ 16–35mm ครอบคลุม Perspective ของมุมกว้างหลากหลายรูปแบบ ทำให้มันเป็นเลนส์ที่ใช้แล้วเพลิน เหมือนได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ไปเรื่อย

ข้อควรระวังของเลนส์ช่วงนี้คือ การเอียงกล้องแม้แค่นิดเดียวก็จะทำให้มุมของภาพมันดูโย้เย้ไปหมด ผู้ใช้ควรระมัดระวังเวลาถือกล้องเสมอๆครับ

องค์ประกอบภายในเลนส์

เลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM มีชิ้นเลนส์พิเศษภายในถึง 7 ชิ้น แบ่งเป็น 3 ชนิด

• สีส้ม : ชิ้นเลนส์ XA มีความแม่นยำของพื้นผิวสูง ช่วยให้ได้โบเก้ที่เนียนสวย
• สีม่วง : ชิ้นเลนส์ Aspherical ช่วยลดความคลาดทรงกลม
• สีเขียว : ชิ้นเลนส์ ED ช่วยลดปริมาณความคลาดสี หรือขอบม่วงขอบเขียว

ไดอะแฟรมหรือช่องรับแสงมีจำนวนเบลดทั้งหมด 11 ใบ ผลลัพธ์คือทำให้ได้โบเก้ที่กลมสวยงาม หน้าเลนส์ยังเคลือบฟลูออรีน ช่วยลดการเกาะตัวของสิ่งสกปรกและรอยนิ้วมือ ทำความสะอาดได้ง่าย

รูรับแสงกว้างสุด f2.8 ตลอดช่วงซูม

นี่คือเรื่องหลักๆที่ทำให้เราชอบเลนส์ตัวนี้เลย รูรับแสงขนาด f2.8 ย่อมได้เปรียบเวลาถ่ายในสภาวะแสงน้อย เจองานกลางคืนไม่ต้องดัน ISO เยอะเกิน ได้คุณภาพไฟล์ที่ดี

รูปด้านล่างนี้ถ่ายในสภาวะแสงน้อยหมด ขนาดเปิดรูรับแสงที่ f2.8 ยังต้องใช้ ISO ทะลุ 2000 ถ้าเปลี่ยนไปใช้เลนส์ f4 ค่า ISO คงพุ่งไป 4000 แล้ว 😭

ที่สำคัญก็คือรูรับแสงกว้างสุดมันคงที่ตลอดช่วงซูมครับ ไม่มีอาการ f ไหลให้หงุดหงิด ไม่ว่าเราจะซูมไปที่ทางยาวโฟกัสเท่าไหร่ก็ไม่ขึ้นๆลงๆ ทำงานง่าย

ความคม การถ่ายทอดรายละเอียด

เลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM มีความคมอยู่ในระดับดีมากในบริเวณกลางภาพ ส่วนบริเวณขอบภาพจะคมน้อยลงพอควร แต่ก็คงรายละเอียดไว้ได้ในระดับนึง ความคมบริเวณขอบภาพจะสูงขึ้นอย่างมากหากใช้ f8

ภาพด้านล่างถ่ายด้วยเลนส์ตัวนี้ที่ 16mm ค่ารูรับแสง f2.8 รวมๆแล้วรายละเอียดชัดเจน คอนทราสต์ดี ไม่ฟุ้ง แม้จะเปิดรูรับแสงกว้างสุดที่ f2.8

บริเวณกลางภาพจะเห็นได้ว่าคมครับ รายละเอียดขนตาต่างๆชัดมาก

ส่วนบริเวณขอบภาพ แม้จะคมดรอปลงแต่ก็ยังเห็นรายละเอียดนะ ไม่จมหายไปเลย

ความคมเท่านี้สำหรับเลนส์ซูมมุมกว้างเป็นอะไรที่สุดปังมากๆแล้วครับ 😍

โบเก้และการเบลอหลัง

ตัวเลนส์มีชิ้นเลนส์พิเศษ XA 2 ชิ้นซึ่งมีความแม่นยำของพื้นผิวสูง ทำให้ได้โบเก้ที่นุ่มนวลมากยิ่งขึ้น ลดโอกาสเกิดโบเก้ประเภท Onion Ring ซึ่งเป็นลักษณะของโบเก้ไฟที่มีวงๆข้างในเหมือนหัวหอม ดูแล้วให้ความรู้สึกแข็งกระด้าง

บวกกับการที่ช่องรับแสงมีเบลด 11 ใบ ช่องรับแสงจึงมีรูปร่างกลม

สองภาพด้านล่าง เราถ่ายแก้วค็อกเทลที่ช่วง 16mm กับ 35mm ครับ

• ที่ 16mm บริเวณกลางภาพจะได้โบเก้กลม ส่วนขอบๆภาพจะมีเหลี่ยมๆนิดนึง
• ที่ 35mm บริเวณกลางภาพได้โบเก้กลมใหญ่ ขอบภาพเปลี่ยนรูปร่างเล็กน้อย

เรื่องความนุ่มนวลของโบเก้เป็นยังไงบ้าง โบเก้ดูนุ่มนวลจริงนะครับ ไม่แข็งกระด้าง

ส่วนเรื่องความสามารถในการเบลอหลัง ด้วยความที่ทางยาวโฟกัสมันไม่ได้ไกลมากมาย ทำให้มันจะไม่ได้เบลอเละเป็นโจ๊กอะไรขนาดนั้นนะครับ ด้านล่างนี้ถ่ายด้วยช่วง 35mm

การโฟกัส

ใช้มอเตอร์ Direct Drive Super Sonic wave Motor (DDSSM) ซึ่งโฟกัสได้แม่นยำ นอกจากนี้ยังไม่มีอาการช้าหรือหน่วงให้เห็นเวลาโฟกัสครับ กดปุ๊บติดปั๊บ เท่าที่ลองมาก็ทำงานได้เงียบ ไม่มีเสียงรบกวน

การถ่ายย้อนแสง

ตั้งแต่ใช้เลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM พวกแฟลร์หรือโกสติ้งนี่พบเห็นได้น้อยมากๆ แม้ถ่ายย้อนแสงครับ เว้นแต่จะเอาไปถ่ายอัดตรงๆกับไฟหรือแสงอาทิตย์ที่สว่างจ้ามากๆนะ

นี่เป็นตัวชี้วัดสำคัญเรื่องคุณภาพของเลนส์เลย หากถ่ายมาแล้วมีแสงแปลกๆเข้ามาในภาพเยอะๆ บางทีการทำงานก็จะลำบากตามไปด้วย

ความคลาดสี

ความคลาดสี(Chromatic Aberration) หรือที่คนไทยนิยมเรียกกันว่าขอบม่วง ขอบเขียว เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในทุกเลนส์ครับ ต่างกันที่มากน้อย เลนส์ที่มีคุณภาพสูงมักจะมีความคลาดสีในประมาณที่ต่ำกว่า

ตลอดเวลาที่เราได้เอา Sony 16–35mm f2.8 ไปเล่น เราพบความคลาดสีต่ำมาก แทบจะไม่โผล่มาให้เห็นเลยครับ นานๆทีจะมีมา ภาพด้านล่างนี้คือชัดสุดเท่าที่เคยถ่ายมาแล้วมั้ง เลยเอามาให้ลองดูกัน

Lens Distortion แล Vignetting

เป็นเรื่องธรรมดาของเลนส์มุมกว้างที่จะมี Distortion และ Vignetting ครับ โดยเฉพาะที่ช่วงกว้างสุด เลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM มี Distortion ให้เห็นนะ แต่ก็ไม่ได้เยอะน่าเกลียด

ณ 16mm เป็น Barrel Distortion หรือลักษณะของภาพที่บวมขึ้นมาตรงกลาง ปริมาณ Vignetting ค่อนข้างชัดเจน

ที่ช่วงประมาณ 22mm แทบจะไม่มี Distortion เลย

ณ 24mm ขึ้นไป เริ่มเห็น Pincushion Distortion หรือลักษณะของภาพที่บุ๋มลงไปตรงกลางเหมือนการวางลูกบอลลงบนผ้าที่ขึงตึง

ราคา

ราคาปัจจุบันเหลือ 77,990 บาท ลดจากราคาเปิดตัวเมื่อตอนแรก 83,990 บาท 😮

สรุป

การถ่ายรูปมุมกว้างมันอยู่ในชีวิตประจำวันของเราตลอดครับ หากเราออกไปถ่ายรูปแล้วเลนส์ที่เรามีดันกว้างไม่พอ ความรู้สึกเวลาถ่ายมันจะหงุดหงิด อึดอัด เราขอแนะนำให้มีเลนส์มุมกว้างช่วงประมาณ 16mm ติดไว้ในคลังสักตัวนึง จะอุ่นใจได้มาก

เลนส์ซูมมุมกว้างเป็นเลนส์ที่น่าจะออกแบบยากพอตัวเลยครับ สังเกตจากคุณภาพของเลนส์ประเภทนี้ในตลาดหลายๆตัว ที่จะให้รายละเอียดได้ด้อยกว่าเลนส์ฟิกซ์หรือเลนส์ซูมช่วงอื่นๆอย่างมีนัยสำคัญ ต่อให้บริษัทคุณเซียนในการทำเลนส์อื่นๆมานานแค่ไหน ก็มักจะแพ้ทางให้กับเลนส์ซูมมุมกว้างนี่แหละ

ดังนั้นหากใครสนใจช่วง 16–35mm เราแนะนำให้ซื้อดีๆไปเลยดีกว่าครับ ไหวก็มา Sony 16–35mm f2.8 GM นี่แหละ รูรับแสงกว้างถึง f2.8 ตลอดช่วงช่วยให้ทำงานง่ายมากๆ ถ่ายกลางคืนได้สบายขึ้น

แต่หากใครงบไม่ถึง GM ก็จะมีเลนส์ Sony Vario-Tessar 16–35mm f4 ZA OSS เป็นทางเลือก ถูกกว่าพอสมควร มีกันสั่น แต่ต้องถามตัวเองนะครับว่า f4 นี่ไหวรึเปล่า แสงมันต่างกัน 1 Stop เลย ถ้าใครเป็นสายอีเวนต์กลางคืน สายถ่ายดาว มา GM เถอะนะ

เราจะสรุปข้อดีและข้อสังเกตของเลนส์ตัวนี้ เพื่อให้ง่ายต่อการตัดสินใจครับ

ข้อดี

1. กว้างสะใจ ถ่ายภาพออกมาอลังการ ถ่ายอินทีเรียสบาย ซูมได้ จึงมีความยืดหยุ่นในการใช้งาน เหมาะกับคนที่ท่องเที่ยวเยอะๆและชอบถ่ายมุมกว้างเป็นพิเศษ
2. รูรับแสงกว้าง f2.8 ตลอดช่วงซูม ไม่ต้องเจอ f ไหลให้หงุดหงิดใจ ได้เปรียบยิ่งกว่าเวลาเจอสภาวะแสงน้อย แถมเบลอหลังได้ดี
3. เป็นเลนส์ 16–35mm f2.8 ที่มีขนาดเล็ก ไม่เทอะทะ
4. คอนทราสต์ดี ภาพไม่ฟุ้ง ความคมโดยรวมอยู่ในระดับดีมาก แม้ที่ f2.8 ขอบภาพก็ยังมีความคมชัดให้เห็น
5. โบเก้เนียนสวย
6. ปริมาณแฟลร์และโกสติ้งต่ำ
7. มอเตอร์ DDSSM ช่วยให้โฟกัสได้รวดเร็ว
8. บอดี้ป้องกันฝุ่นและละอองน้ำ

ข้อสังเกต

1. ตัวเลนส์พอจะมี Lens Distortion และ Vignetting เห็นได้ค่อนข้างชัด โดยเฉพาะ ณ 16mm f2.8 แต่สามารถแก้ได้ด้วยโปรแกรมแต่งภาพ
2. ไม่มีกันสั่นภายในเลนส์ ทั้งนี้เนื่องจากช่วงเลนส์เป็นช่วงมุมกว้าง ทำให้ความจำเป็นของกันสั่นอาจไม่มากเท่าเลนส์เทเลโฟโต้
3. ค่าตัวสูงตามคุณภาพ

อย่างที่บอกไปครับ Sony 16–35mm f2.8 GM เป็นหนึ่งในเลนส์โปรดของเราในซีรีส์ของ G Master มันใช้งานสนุกมากๆ แล้วเลนส์มุมกว้างกับความคิดสร้างสรรค์เป็นของคู่กันเลย ใช้แล้วเบื่อยาก อยากให้ทุกคนที่สนใจได้ไปทดลองเล่นกันดู หาโอกาสไปที่ร้านเลยครับ เอากล้องตัวเองไปลิ้มลอง GM ตัวนี้ดูสักครั้ง กลับบ้านเอาไฟล์มาเปิดดูแล้วจะเก็ททุกสิ่ง 555

ปี 2020 มีโรคระบาด คนอาจจะไม่ค่อยได้ไปเที่ยวกัน แต่เมื่อไหร่ที่ทุกๆอย่างกลับสู่สภาวะปกติ เราเชื่อว่าคนจะแห่กันเที่ยวจากความอัดอั้น และเลนส์ตัวนี้จะขายดีสุดๆครับ เหมือนเลนส์มันเกิดมาเพื่อไปเที่ยวอะ ใช้ถ่ายสถาปัตยกรรมต่างๆสวยมากๆ ช่วงนี้ก็ทำงานหาเงินกันไปก่อน ขอให้ทุกคนได้ออกไปถ่ายรูปเล่นกันโดยเร็วนะครับ ทุกคนรวมถึงเราด้วย 😣

ขอลาไปด้วยภาพจากเลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM ตัวนี้ ไว้เจอกันใหม่บทความหน้า รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ บ๊ายบาย

รีวิวเลนส์ Sony 16–35mm f2.8 GM เลนส์ซูมมุมกว้างสุดอลังการ was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“ช่วงเลนส์ซึ่งเป็นที่นิยมมากที่สุด กับตัวเลือกที่ให้คุณภาพสูงที่สุดของโซนี่”

สวัสดีครับ เรา @torcnn เอง ☺️

ทางยาวโฟกัส 35mm เป็นช่วงที่เป็นที่นิยมอย่างมากในกลุ่มผู้ใช้กล้องครับ ด้วยความที่มันถ่ายง่าย ใช้งานสะดวก ไม่ต้องเดินถอยหลังเยอะ แถมยังสามารถเบลอหลังได้ดี เป็นช่วงที่จะว่าแคบก็ไม่ใช่ จะว่ากว้างก็ไม่เชิง อยู่ตรงกลาง ทำให้การใช้งานของมันมีความอเนกประสงค์สูง คนเลยใช้เป็นเลนส์ติดกล้องกันซะเยอะ

4 ปีผ่านไปตั้งแต่มีเลนส์ G Master ตัวแรกออกมาวางขายในตลาด ในที่สุดซีรีส์นี้ก็มีทางยาวโฟกัส 35mm ออกมาให้ใช้กันซักที ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมนาน อาจจะเพราะคนเรียกร้องกันเยอะ เลยต้องพิถีพิถันหน่อย

ปัจจุบันมีทางเลือกของเลนส์ 35mm อยู่ในตลาดหลายตัวครับ แต่ว่าทำไมต้องเป็นเลนส์ Sony 35mm f1.4 GM ล่ะ? มันมีความแตกต่างจากเลนส์ทั่วๆไปยังไง

เราจะเขียนให้อ่านเข้าใจง่ายๆเพื่อให้ทุกคนรวมถึงมือใหม่เข้าใจเกี่ยวกับเลนส์ตัวนี้มากยิ่งขึ้นนะครับ เนื้อหาในรีวิวนอกจากจะพูดองค์ประกอบของตัวเลนส์ จะพูดถึงมุมมองของเลนส์ประเภทนี้ด้วย เผื่อใครยังไม่เคยจับช่วง 35mm มาก่อนเนอะ

G Master

G Master (หรือย่อๆคือ GM ) เป็นชื่อของซีรีส์เลนส์ระดับพรีเมียมที่สุดของ Sony

เป็นซีรีส์ล่ารางวัลประจำปีของทาง Sony เค้าครับ ซีรีส์นี้จะเน้นทำเลนส์ที่ให้คุณภาพสูงทั้งด้านความคม ความนุ่มนวลของโบเก้ และความสามารถในการถ่ายทอดรายละเอียด เรื่องการควบคุมก็จะตอบโจทย์การใช้งานทั้งภาพนิ่งและวิดีโอ พร้อมเจองานระดับมืออาชีพทุกรูปแบบ

Mount ของเลนส์ G Master จะเป็น FE-Mount ซึ่งเป็น Mount สำหรับกล้องเซนเซอร์ Full Frame ของ Sony อย่างซีรีส์ A7 ทั้งหมด รวมถึง A9 ครับ

ทั้งนี้ยังสามารถใช้ร่วมกับกล้อง E-Mount ได้ด้วย (กล้อง APS-C จำพวก A6600, A6500, A6400 และอื่นๆ) แต่ภาพจะครอป x1.5 ตามขนาดของเซนเซอร์

บอดี้

ธรรมชาติของเลนส์ f1.4 ซึ่งมีขนาดรูรับแสงกว้าง ตัวเลนส์จำเป็นจะต้องมีขนาดที่ใหญ่ขึ้นตามกฏเกณฑ์ด้านการออกแบบครับ แต่การออกแบบเลนส์ Sony 35mm f1.4 GM สามารถทำออกมาได้ในขนาดเล็กกว่าที่เคยมี ทำให้มันยังคงเป็นเลนส์ GM ที่พกพาไปไหนมาไหนได้ไม่ยากจนเกินไป

ขนาดของฟิลเตอร์หน้าเลนส์อยู่ที่ 67mm ครับ

เลนส์มีน้ำหนัก 524 กรัม ถ้านำไปเทียบกับ Distagon T* 35mm f1.4 ZA น้ำหนักของ Sony 35mm f1.4 GM จะน้อยกว่าถึง 106 กรัม และหากวัดระยะจากเมาท์ไปยังหน้าเลนส์ ก็จะสั้นกว่าถึง 1.6 เซนติเมตร

หากใครเคยได้ลองจับ Sony 24mm f1.4 จะบอกว่าหน้าตาและขนาดของ Sony 35mm f1.4 GM นี่คล้ายกันมากๆ แค่ตัว 35mm จะใหญ่กว่าอยู่หน่อยเดียว

หน้าตาเมื่อติดเข้ากับกล้อง Sony A7C ก็จะเป็นแบบนี้ครับ

ในกล่องจะมีฮู้ดมาให้ ซึ่งจะช่วยป้องกันแสงฟุ้ง แสงแฟลร์ แสงแฉลบด้านข้าง

ใครที่อยากจะเอาเลนส์ไปลุย สามารถเบาใจได้ เพราะบอดี้ทนต่อฝุ่นและละอองน้ำ ทดสอบถ่ายกลางฝนปรอยๆมาแล้ว

การควบคุม

เลนส์ 35mm f1.4 GM มีวงแหวนปรับรูรับแสงอยู่บนเลนส์เลย ทำให้เราสามารถปรับเปลี่ยนขนาดรูรับแสงด้วยมือซ้ายได้อย่างรวดเร็ว ตอบโจทย์สายวิดีโอด้วย

บริเวณใต้โลโก้ของเลนส์จะมีปุ่ม Custom ซึ่งเราสามารถเซ็ตปุ่มลัดให้มันได้ อีกทั้งยังมีสวิตช์ AF-MF เพื่อสลับเปลี่ยนโหมดออโต้-แมนนวลโฟกัส

ส่วนอีกฝั่งนึง มีสวิตช์ CLICK ON-OFF ไว้สำหรับปรับรูรับแสงว่าต้องการให้มันล็อกตามสเต็ป หรือต้องการให้หมุนฟรี

องค์ประกอบภายในตัวเลนส์

ช่องรับแสงมีเบลดทั้งหมด 11 ใบ ช่องรับแสงจึงกลม ขอบเนียน ทำให้ได้โบเก้ที่มีรูปร่างกลมสวยตามมา

นอกจากนี้ยังมีชิ้นแก้วชนิดพิเศษซึ่งจะมีเฉพาะในเลนส์ซีรีส์ G Master เท่านั้น ชื่อว่า ชิ้นแก้ว XA (หรือ Extreme Aspherical) ทั้งหมด 2 ชิ้น ซึ่งเป็นชิ้นแก้วที่มีความแม่นยำของพื้นผิวสูงมาก ช่วยลดอาการ Onion Ring ในโบเก้ (ลักษณะโบเก้ที่มีวงกลมแว่นๆอยู่ภายในเหมือนหัวหอม) ชิ้นแก้วเหล่านี้จะทำให้ได้โบเก้ที่นวลสวยงาม ดูแล้วไม่ขัดตา

หน้าเลนส์ยังมี Nano AR Coating II ซึ่งช่วยลิมิตปริมาณ Flare และ Ghosting ให้อยู่ในปริมาณน้อยได้

การโฟกัส

เราใช้ Sony FE 35mm f1.4 GM กับ Sony A7C ครับ

Sony FE 35mm f1.4 GM ใช้มอเตอร์ XD Linear (Extreme Dynamic Linear) ทั้งหมด 2 ตัวในการขับเคลื่อนการโฟกัสที่รวดเร็ว แม่นยำ เงียบ และสั่นไหวน้อย

เมื่อเราทดสอบโดยใช้พื้นที่โฟกัสแบบ Zone และโฟกัสแบบ AF-C ก็สามารถโฟกัส PDAF ได้รวดเร็วดี ใช้งานร่วมกับ Eye AF ได้ปกติ และเท่าที่ได้ทดลองดู ไม่มีเสียงมอเตอร์รบกวนด้วยนะครับ

ทางยาวโฟกัส 35mm

หัวข้อนี้เราขอเขียนเพื่อแนะนำคนที่อาจจะยังไม่เคยจับช่วง 35mm มาก่อนนะครับ หลายๆคนอาจสงสัยว่าทำไมมันถึงเป็นช่วงยอดนิยมที่สุด จริงๆเหตุผลหลักๆก็คือด้านความสะดวกนี่แหละ ส่วนเหตุผลรองก็คือ มันสามารถถ่ายคนให้ดูผอมกว่าความเป็นจริงได้นิดหน่อย (เอ๊ะ หรือนี่คือเหตุผลหลัก 😝)

ช่วง 35mm เป็นทางยาวโฟกัสที่มีองศารับภาพกว้างประมาณ 63 องศา สามารถใช้ถ่ายเพื่อเน้น Subject อะไรบางอย่าง และยังเห็นบรรยากาศโดยรอบ คนถ่ายกับคนเป็นแบบไม่ต้องอยู่ห่างไกลจากกันมากนัก เหมาะเป็นเลนส์ที่ใช้ถ่ายในชีวิตประจำวัน Daily Snap ถ่ายได้ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ พกติดไว้ยังไงก็รอด เปรียบเสมือนเป็นกระเพราไข่ดาวของวงการกล้อง

หากถ่ายบนโต๊ะอาหารก็ไม่ถึงขั้นว่าจะต้องลุกจากเก้าอี้ ลองนึกดู เวลาเราไปทานข้าวแล้วจะถ่ายคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม หากใช้เลนส์ทางยาวโฟกัส 35mm ก็จะสามารถนั่งถ่ายได้เลย ไม่จำเป็นต้องลุกให้เมื่อยครับ ถ้าเทียบกับพวก 50mm นี่ก็ต้องถอยออกมาจากเก้าอี้อย่างน้อย 1–2 ก้าวนะ

เป็นเรื่องธรรมดาของเลนส์มุมกว้างที่ Perspective ของมันจะไม่ได้ตรงกับที่ตาเราเห็น100% ช่วง 35mm จึงเป็นช่วงที่ท้าทายและอาจเป็นดาบสองคม หากใช้ถ่ายคน พยายามอย่าเอาไปถ่ายจ่อๆหรือถ่ายมุมก้ม เพราะใบหน้าจะออกมาดูใหญ่ผิดสัดส่วนครับ และก็อย่าวางคอมโพสิชั่นให้คนอยู่เต็มเฟรม หรืออยู่บริเวณขอบ เพราะขนาดตัวจะดูใหญ่แปลกๆ

ทั้ง2ภาพด้านบนจะเห็นได้ชัดเจนว่าเลนส์ 35mm สามารถทำให้คนคนนึงดูผอมและตัวใหญ่ขึ้นได้

แต่สำหรับคนที่เข้าใจธรรมชาติของมันแล้วใช้ได้คล่อง เมื่อด้านหลังมีพื้นที่ การถอยออกมาสักนิดหน่อย ถ่ายในระนาบเดียวกับตัวแบบหรือถ่ายช้อนขึ้นเล็กน้อย จัดวางให้ศีรษะอยู่บริเวณกลางภาพ แล้วเหลือพื้นที่ด้านบนเอาไว้ ตัวแบบของเราก็จะผอมเพรียวลงไปอีกครับ

เรื่องนี้ไม่ได้ยากเกินเรียนรู้ สำหรับคุณพ่อบ้าน เห็นรึยังครับ นี่คือเลนส์ที่ตอบโจทย์มากๆในการถ่ายคุณผู้หญิง!

ที่ f1.4 เบลอได้แค่ไหน

เบลอได้มหาศาลครับ คนที่ตัดสินใจซื้อเลนส์ตัวนี้ร้อยทั้งร้อยเหตุผลหลักๆก็เพราะว่า f1.4 นี่แหละ ซื้อแล้วไม่ต้องมานั่งกังวลใจว่ามันจะไม่สุด ถ่ายออกมาหลังเบลอสะใจ ตัวแบบเด้งขึ้นมาจากฉากหลังชัดเจน บอกได้แค่ว่าใครได้ลองสัมผัสก็คงชอบ

ต่อให้ด้านหลังมีคนอื่นติดเข้ามาในภาพ ก็อย่าไปกลัวครับ เบลอทิ้งไปเลย

แม้ถอยมาถ่ายเต็มตัวก็ยังเบลอหลังได้อยู่นะครับ

ด้วยความที่พื้นที่โฟกัสของมันบางสุดๆ เราจึงไม่ควรใช้เลนส์ ณ f1.4 ตลอดเวลาจนติดเป็นนิสัยนะครับ กับงาน Portrait เนี่ยใช้ไปเถอะ f1.4 ซื้อมาแล้วจัดให้คุ้ม แต่กับสิ่งอื่นๆอาจต้องคิดหน่อย

อย่างภาพด้านล่างนี้ จะเห็นได้เลยว่าบางขนาดไหน หมูทอดข้างล่างนี้ชัดอยู่แค่ก้อนเดียวทั้งภาพ ระมัดระวังเวลาใช้งานกันด้วยเด้อ

Low Light

รูรับแสง f1.4 ยังทำให้ได้เปรียบในสภาวะแสงน้อย หากเจองานกลางคืนนี่ไม่ต้องกลัวเลย ที่ f1.4 จะช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นให้กับการเซ็ตค่าต่างๆอย่าง ISO หรือความเร็วชัตเตอร์ของคุณไปได้เยอะมาก

อย่างภาพด้านล่างนี้ถ่ายในร้านที่มืดมากๆครับ ใช้ค่า 1/50s f1.4 และ ISO 3200

ซึ่งถ้าหากเราเปลี่ยนไปติดเลนส์ที่รูรับแสงแคบลงเหลือ f2 และยังใช้ค่าความเร็วชัตเตอร์เดียวกัน จะส่งผลให้ต้องใช้ ISO สูงขึ้นถึง 6400 จึงจะได้ระดับของ Exposure ที่ใกล้เคียงเดิม นี่แหละความต่าง

โบเก้

ความแตกต่างของ Sony 35mm f1.4 GM คือ มีชิ้นแก้ว XA 2 ชิ้น และเบลด 11 ใบ ทำให้โบเก้มีรูปร่างกลม ดูนวลสบายตา พื้นหลังที่ไม่ใช่โบเก้ดวงไฟก็ดูเนียน ไม่แข็งกระด้าง บรรยายแค่สรรพคุณอาจไม่เห็นภาพ งั้นไปดูภาพกัน

จะเห็นได้ว่าโบเก้ดวงไฟไม่มีวงแว่นๆด้านใน มองแล้วสบายตา

โบเก้ยิ่งอยู่กลางภาพจะยิ่งกลม ถ้าห่างจากตรงกลางออกไปจะเป็นโบเก้ตาแมว

อย่างภาพด้านล่าง ส่วนที่เบลอด้านหลังคือลำต้นและใบไม้ ซึ่งมีความซับซ้อนในรายละเอียดสูง ก็สามารถเกลี่ยออกมาให้ดูนุ่มนวลสบายตาได้

ความคม

เลนส์ 35mm f1.4 GM คมมากๆครับ รายละเอียดมาเต็มหมด แม้เปิดรูรับแสงกว้างสุดก็ยังคมอยู่

ใครสายฟรุ้งฟริ้ง ระวังสิวและริ้วรอยด้วยนะครับ เลนส์มันเก็บมาหมดนะ

แม้ที่บริเวณขอบภาพจะคมลดหลั่นลงมาบ้าง แต่ความคมยังจัดว่าสูง คงรายละเอียดไว้ได้ดีอยู่แม้เปิดกว้างสุด

ความคลาดสี (Chromatic Aberration; CA)

ความคลาดสี(CA) หรือสิ่งที่คนไทยนิยมเรียกกันว่า ขอบม่วง-ขอบเขียว เป็นอาการที่เกิดจากเลนส์ครับ ทุกเลนส์ล้วนมีหมด ต่างแค่มีมากหรือมีน้อย ซึ่งเลนส์ Sony 35mm f1.4 GM มีความคลาดสีต่ำมากแม้ถ่ายที่รูรับแสงกว้างสุด ไม่เพ่งก็หาไม่ค่อยจะเจอ

อย่างภาพด้านล่าง ซูมดูโซนที่เป็นไฮไลต์ ก็มีให้เห็นแค่บางๆเท่านั้นครับ

สรุป

หากใครอยากมีช่วงเลนส์ที่ถ่ายง่ายๆ ไม่ต้องคิดเยอะเวลาจะหยิบมาใช้ เน้นถ่ายคน ถ่ายวัตถุทั่วไปโดยยังเก็บบรรยากาศรอบๆได้ หรือจะใช้ถ่ายสตรีทก็เหมาะ รวมถึงอยากได้คุณภาพสุดติ่งที่ซื้อแล้วไม่ต้องนึกอยากจะขยับขยายไปหาตัวที่ดีกว่านี้อีก Sony 35mm f1.4 GM น่าจะเป็นคำตอบของคุณครับ

เราจะลิสต์ข้อดีและข้อสังเกตเพื่อประกอบการตัดสินใจนะครับ

ข้อดี

1. 35mm เป็นทางยาวโฟกัสที่ถ่ายง่าย สะดวก ไม่ต้องถอยหลังจากแบบเยอะเกินไป เหมาะใช้เป็นเลนส์ติดกล้อง ถ่าย Daily Snap
2. รูรับแสงกว้าง f1.4 เบลอหลังได้ดีมาก การที่มีชิ้นแก้ว XA อยู่ภายใน ผนวกกับช่องรับแสงที่มีเบลด11ใบ ทำให้การเบลอหลังจะได้โบเก้ที่นุ่มนวล โบเก้ไฟมีรูปร่างกลม ไม่มีอาการ Onion Ring ขัดหูขัดตาเวลาดูโบเก้ไฟ
3. ได้เปรียบอย่างมากในสภาวะแสงน้อย
4. ออกแบบได้เล็กกว่าที่เคยมีมา พกพาได้ไม่ยาก
5. ความคมสูงมาก แม้ใช้งานที่ f1.4
6. ความคลาดสีต่ำ
7. สามารถโฟกัสได้รวดเร็ว โดยไม่พบเสียงรบกวน
8. สามารถปรับค่ารูรับแสงได้บนตัวเลนส์เลย
9. มีปุ่ม Custom ให้กดบนเลนส์ มีสวิตช์ AF-MF และ CLICK ON-OFF ซึ่งจะเป็นประโยชน์กับงานวิดีโอ

ข้อสังเกต

1. ขนาดรูรับแสงแคบสุดอยู่ที่ f16 ทำให้การถ่ายโดยใช้ความเร็วชัตเตอร์ช้าๆระดับประมาณ 1/30s ในเวลาแสงจ้าๆแทบเป็นไปไม่ได้ ต้องใช้ฟิลเตอร์เข้ามาช่วย
2. แม้บอดี้จะจัดว่าเล็กถ้าเทียบกับตัวอื่นในคลาสเดียวกัน แต่มันก็ไม่ใช่เลนส์ที่เล็กจิ๋วนะครับ บางคนอาจจะมองว่าใหญ่อยู่ดี ดังนั้นไปทดลองจับที่ร้านนะ

เท่านี้ครับกับรีวิวเลนส์ Sony 35mm f1.4 GM เป็นเลนส์อีกตัวนึงที่เล่นสนุกมากๆ เนื่องจากเลนส์นี้มีความอเนกประสงค์สูง หาโอกาสใช้งานได้เยอะ เราเลยอยากแนะนำว่าถ้าคิดจะจัด 35mm ซักตัว ให้ลงทุนซื้อแบบที่คุณภาพดีๆ ใช้กันไปยาวๆเลยดีกว่า จบแล้วสำหรับการป้ายยา ขอให้ได้อุปกรณ์ที่ถูกใจและมีความสุขกับการถ่ายภาพนะครับ ขอลาไปด้วยรูปจากเลนส์ตัวนี้นะ บ๊ายบาย

ตัวอย่างภาพจาก Sony FE 35mm f1.4 GM

รีวิวเลนส์ Sony 35mm f1.4 GM เลนส์ฟิกซ์ช่วงฮิตประสิทธิภาพสูง was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“เลนส์ซูมรูรับแสง f2.8 ตลอดช่วงที่น่ามีติดกระเป๋าไว้มากที่สุด!”

สวัสดีครับ เรา @torcnn เอง 😘

เลนส์ซูมช่วง 24–70mm เป็นเลนส์ Standard Zoom ที่ได้รับความนิยมสูงมาก เนื่องจากมันครอบคลุมการถ่ายภาพแทบทุกแนวในชีวิตประจำวัน เรียกได้ว่าพกติดไว้ยังไงก็รอด แม้ในตลาดกล้องคอมแพค(หรือกล้องชนิดที่เปลี่ยนเลนส์ไม่ได้) จะพบว่ามีเปอร์เซนต์สูงมากที่กล้องชนิดนี้จะติดเลนส์ซูมช่วงเทียบเท่า 24–70mm มาให้ นี่ยิ่งเป็นตัวยืนยันความสากกะเบือยันเรือรบของเลนส์ช่วงนี้ได้เลย

และด้วยความที่ 24–70mm เป็นช่วงเลนส์ที่เรามั่นใจได้ว่าเราจะหยิบมันมาใช้บ่อย เกินครึ่งของภาพที่มนุษย์โลกทั่วไปจะถ่ายกันมันก็อยู่ในช่วงเลนส์ประมาณนี้อะ ดังนั้นไอเดียในการลงทุนกับทางยาวโฟกัส 24–70mm แบบให้ได้คุณภาพดีๆ สุดปังไปเลยอย่างการซื้อเลนส์เกรด G Master จึงเป็นไอเดียที่น่าสนใจครับ

ทำไมต้องเลนส์ซูม ทำไมไม่ซื้อเลนส์ฟิกซ์?

24–70mm มันเป็นช่วงที่ทับกับเลนส์ฟิกซ์หลายตัว ไม่แปลกที่หลายคนอาจจะมีชั่งใจกันบ้าง ว่าจะซื้อเลนส์ซูมช่วงมาตรฐานแบบนี้ หรือซื้อเลนส์ฟิกซ์หลายๆช่วงแทนดี เพราะเลนส์ฟิกซ์มักจะให้ความคมสูง รูรับแสงกว้าง แถมเบากว่าด้วย

แต่จริงๆต้องถามตัวเอง ว่าเราเคยพาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องรีบถ่ายมั้ย เคยรู้สึกขี้เกียจเปลี่ยนเลนส์ไปมารึเปล่า สมมติเราอยู่ที่งานอีเวนต์ กำลังถ่ายนางแบบครึ่งตัวที่ช่วง 50mm อยู่ๆเค้าเอ่ยปากว่า “ถ่ายเต็มตัวให้ด้วยได้ไหม” การปรับเลนส์ซูมไปที่ช่วง 24mm มันสามารถทำได้ภายในใน 1 วินาทีแล้วถ่ายต่อได้เลย เร็วกว่าการเปลี่ยนเลนส์เยอะ การพกเลนส์ฟิกซ์หลายๆตัวจะเหมาะกับสถานการณ์ที่เราไม่ได้รีบร้อนอะไรมากกว่า

นอกจากนี้ เลนส์ซูมยังเป็นเลนส์ที่เหมาะกับคนที่รักพี่เสียดายน้อง หรือคนที่ไม่ได้มีช่วงโปรดในใจ เนื่องจากเลนส์ฟิกซ์ที่ผู้ผลิตเลนส์ชอบทำออกมาขายคือช่วง 24mm, 28mm, 35mm, 50mm และ 85mm

สมมติว่าเราพกเลนส์ฟิกซ์ 3 ตัว ได้แก่ 24mm, 35mm และ 50mm ลองถามตัวเองอีกสักที ว่าเราจะไม่เสียดายช่วงระหว่าง 25–34mm และช่วง 36–49mm ที่หายไปใช่มั้ย

ถ้าอ่านมาถึงจุดนี้แล้วรู้สึกว่า 24–70mm มันเริ่มเข้าท่า! เดี๋ยวเราจะพาไปรู้จักเลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM กันให้มากขึ้นนะครับ

G Master

ซีรีส์ G Master (หรือ GM) เป็นซีรีส์ของเลนส์ระดับพรีเมียมของ Sony ครับ

ความโดดเด่น คือ นอกจากเลนส์ส่วนใหญ่ในซีรีส์นี้จะเป็นเลนส์ที่รูรับแสงกว้างแล้ว ยังมีชิ้นเลนส์คุณภาพสูงหลายชิ้นในตัวเลนส์ที่ทำหน้าที่ลิมิตข้อบกพร่องที่อาจเกิดขึ้นให้ต่ำที่สุด เพื่อความพร้อมในการเจองานระดับมืออาชีพ

แถมยังมีเลนส์ XA ที่ช่วยให้ได้โบเก้ที่นุ่มนวลกว่าเลนส์ปกติทั่วไปด้วย ไอ้จุดเนี้ยที่เราอยากให้ผู้อ่านได้มาลองเองสักครั้ง 555

ตัวเลนส์จะเป็น FE-Mount ซึ่งออกแบบมาสำหรับใช้งานกับกล้อง Sony ซีรีส์ A7 และ A9 ทั้งหมด ทั้งนี้ยังใช้กับกล้อง E-Mount ได้ด้วย (กล้อง A6600, A6400 และอื่นๆ)

บอดี้

เริ่มกันที่ภายนอกของเลนส์ 24–70mm f2.8 GM กันก่อนครับ ตัวเลนส์มีขนาดที่ค่อนข้างใหญ่นิดนึง อันนี้เป็นผลมาจากข้อจำกัดในการออกแบบเลนส์ซูมที่มีรูรับแสงกว้างตลอดช่วงครับ ส่วนน้ำหนักอยู่ที่ 886 กรัม ทำให้การจับถือควรจะต้องใช้มือทั้ง2ข้าง ถ้าถือด้วยมือเพียงข้างเดียวในองศาที่หน้าเลนส์เอียงชี้ขึ้นด้านบน อาจทำให้เจ็บข้อมือได้นะ

บริเวณด้านข้างของเลนส์ 24–70mm f2.8 GM มีปุ่มล็อกโฟกัส (หรือจะตั้งให้เป็นปุ่มอย่างอื่นก็ได้ตามต้องการ) และมีสวิชต์ในการสลับระบบโฟกัสระหว่าง AF และ MF ด้วย ไม่ต้องปรับในตัวกล้องซึ่งต้องกดหลายสเต็ปกว่า

บอดี้ไม่มีวงแหวนในการปรับขนาดรูรับแสงนะครับ การปรับรูรับแสงจะต้องทำผ่านกล้องเท่านั้น

ส่วนด้านบนของบอดี้ ข้างวงแหวนซูม จะมีสวิตช์เอาไว้ล็อกค่าทางยาวโฟกัสได้ครับ มีคำว่า LOCK กำกับไว้เลย หากว่าต้องการใช้ช่วงไหนยาวๆจะได้ไม่เกิดการซูมเข้าออกเองเวลามือไปโดน แต่จริงๆวงแหวนซูมมันก็ไม่ได้หมุนฟรีขนาดนั้นนะ มันจะหนืดๆนิดนึง

Sony 24–70mm f2.8 GM เป็นเลนส์ซูมแบบยืดหด เมื่อหมุนซูมไประยะที่ไกลขึ้น เลนส์จะยืดออกไปทางด้านหน้า

บอดี้กันฝุ่นและละอองน้ำ สามารถทนสภาวะอากาศแย่ๆได้ครับ

รู้จักช่วง 24–70mm ของเลนส์ตัวนี้กัน

ช่วง 24mm ยาวไปถึงประมาณ 35mm สามารถถ่ายคนที่นั่งตรงข้ามบนโต๊ะอาหารได้โดยไม่ต้องลุกจากเก้าอี้ และที่สำคัญคือเราสามารถเล่นกับ Perspective ของมันในการถ่ายช่วงขาให้ดูยาวได้เป็นพิเศษ เป็นวิธีที่เราจะเห็นเหล่า Influencer สาวๆใช้กันเยอะบนอินสตาแกรมครับ 😝

ที่ช่วง 24–35mm นี่ถ้ากดถ่ายผ่านๆ ไม่หามุมดีๆ อาจไปทำให้นางแบบศีรษะโตหรืออ้วนขึ้นได้ แต่ถ้ารู้มุม นี่คือช่วงที่ใช่เลยนะ จะผอม ขายาว จัดให้ได้หมด

ด้านล่างนี้ถ่ายด้วยช่วงประมาณ 24mm

24mm กว้างมั้ย? กว้างครับ แต่อาจจะยังไม่สะใจที่สุด หากใช้ถ่ายอินทีเรียก็อาจจะลำบากนิดหน่อย ใครคิดจะเอาแบบกว้างจัดๆ ใช้ถ่ายห้อง รีวิวพวกโรงแรมจริงๆจังๆ ให้ลองพิจารณา Sony 16–35mm f2.8 GM จะใช่กับงานมากกว่า

ส่วนช่วงประมาณ 50mm ไปจนถึง 70mm ก็จะให้ Perspective ที่สามารถเน้นตัวแบบได้ดี แถมยิ่งซูมออกไปก็จะยิ่งทำหน้าชัดหลังเบลอได้มากยิ่งขึ้นด้วย

แต่ละค่าทางยาวโฟกัสจะให้ Perspective ของภาพที่แตกต่างกัน เลนส์ 24–70mm เป็นเลนส์ที่ครอบคลุมในเรื่องนี้ที่สุดแล้ว ถ้าอยากจะเล่นกับ Perspective ของภาพประมาณไหนก็มีให้เลือกสรรทั้งหมด ทั้ง Perspective แบบมุมกว้าง แบบ Normal และแบบ Telephoto นิดๆก็มี

ช่วง 24–70mm ยังเหมาะกับการใช้ถ่ายภาพท่องเที่ยว หรือ Landscape ทั่วไป เนื่องจากเราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเมื่อเราออกไปข้างนอก วิวที่เราอยากได้ ณ ตอนนั้น จะอยู่ห่างออกไปจากจุดที่เรายืนเท่าไหร่ พกไปแล้วเซฟชีวิตที่สุดละครับเลนส์นี้

หมายเหตุก่อนว่า ช่วง 70mm นี่ไม่ใช่ช่วงที่ซูมได้เยอะนะครับ ระยะทำการไม่ได้ไกล โดยเฉพาะถ้าเราจะซูมเพื่อ“เน้นวัตถุ” ก็จะเหมาะกับวัตถุที่อยู่ห่างออกไปเพียงประมาณ 3–4 เมตรเท่านั้นครับ เหมือนเวลาเราไปกินข้าวร้านอาหาร แล้วอยากถ่ายเน้นของกินของโต๊ะที่นั่งอยู่ถัดไป ห่างออกไปประมาณเกือบ2ช่วงโต๊ะอะ อันนี้ทำได้

ทำไมต้อง Sony 24–70mm f2.8 GM?

มีเลนส์ 24–70mm ในตลาดหลายตัว แล้วทำไมต้องเป็น Sony 24–70mm f2.8 GM คำตอบอยู่ที่องค์ประกอบภายในของเลนส์เลยครับ

องค์ประกอบภายในเลนส์

Sony 24–70mm f2.8 มีรูรับแสงที่มีเบลด9ใบ ให้โบเก้ไฟที่กลมสวย และมีชิ้นเลนส์หลายชิ้นที่ช่วยให้การทำงานของเราง่ายยิ่งขึ้นครับ ชิ้นเลนส์ชนิดพิเศษที่มีหน้าที่แตกต่างกัน จะช่วยให้เลนส์สามารถถ่ายทอดภาพออกมาในรูปแบบที่มีข้อติที่น้อยกว่า

เริ่มจากชิ้นเลนส์ XA ตัวนี้จะมีความแม่นยำของพื้นผิวสูง ช่วยให้ได้โบเก้ที่มีความนุ่มนวลมากยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ยังมีเลนส์ Aspherical ที่ช่วยแก้ความคลาดทรงกลม มีชิ้นเลนส์ ED และ Super ED ที่ช่วยลดปริมาณความคลาดสี หรือที่คนไทยจะนิยมเรียกกันว่า ขอบม่วง ขอบเขียว

เลนส์ยังเคลือบ Nano AR Coating ที่ช่วยลดแฟลร์และโกสติ้งด้วย

รูรับแสง 2.8 ตลอดช่วงซูม

รูรับแสงกว้างถึง f2.8 แน่นอนว่าจะทำให้แสงเข้ามาในภาพได้มากกว่า หากเทียบกับเลนส์ 24–70mm ที่มีขนาดรูรับแสงที่ f4 ก็จะสว่างกว่ามากถึง 1 สต็อปเลย ช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นให้กับการปรับค่าอื่นๆได้

เลนส์เกรดธรรมดาหลายตัวจะมีลักษณะด้อยที่คนไทยนิยมเรียกกันว่า“f ไหล”ครับ มันเป็นอาการที่ “ค่า f ต่ำสุดที่เราสามารถปรับได้จะมีเพดานสูงขึ้นหากเรายิ่งซูมไกลออกไป” แต่กับ Sony 24–70mm f2.8 GM ไม่เป็นอย่างนั้น เพราะค่า f ของมันสามารถคงไว้ที่เดิม ณ f2.8 ตลอดช่วง 24mm ยาวยัน 70mm กันไปเลย

พอเราไม่ต้องกังวลว่าซูมแล้วค่า f จะพุ่งไปถึง 5.6 จนทำให้ภาพเรามืดลงและส่งผลต่อค่าอื่นๆ การถ่ายภาพของเราก็จะง่ายไปอีกระดับนึงเลยครับ

ความคม การถ่ายทอดรายละเอียด

ความคมของเลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM อยู่ในระดับที่สูงเลยครับ คมมากๆสำหรับเลนส์ซูม กลางภาพเมื่อโฟกัสเข้าคือคมกริบ รายละเอียดชัดเจน

ความคมบริเวณขอบภาพก็จะลดหลั่นลงมาแต่ยังจัดว่าคมอยู่ แม้จะเปิดขนาดรูรับแสงกว้างสุดที่ 2.8 ขอบภาพก็ยังคงรายละเอียดไว้ได้ดี เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่เลนส์ทั่วไปจะทำได้นะครับ เราครอปให้ดูรายละเอียดบริเวณขอบซ้ายบนของภาพ

จาก MTF Chart จะเห็นได้ว่าเลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM ที่ช่วง 24mm แม้จะเปิดรูรับแสงกว้างสุด ที่ขอบภาพก็ยังมีรายละเอียดที่ดี ส่วนที่ f8 ความคมจะสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

(กราฟนี้วัดความสามารถในการส่งทอดรายละเอียดของเลนส์ ฝั่งซ้ายคือกลางภาพ ฝั่งทางขวาคือขอบภาพ เส้นสีเขียวจะวัดอย่างละเอียดกว่าเส้นสีส้มครับ)

ช่วง 70mm จะให้รายละเอียดและความคมชัดที่ดียิ่งขึ้นไปอีก

โบเก้

ด้วยความที่ค่ารูรับแสงกว้างสุดของเลนส์ตัวนี้อยู่ที่ f2.8 ดังนั้นความสามารถในการทำหน้าชัดหลังเบลอของมันก็จะไม่ได้อลังการงานสร้างนักนะครับ หากใครจะเอาไปซัดตรงๆกับเลนส์ฟิกซ์รูรับแสงกว้าง f1.4 หรือ f1.8 นี่ไปพักแป๊บ 555 ยังไงก็ตามที่ f2.8 มันสามารถเบลอได้เยอะอยู่โดยเฉพาะเมื่อซูม 70mm

ทั้งสองภาพข้างล่างนี้ถ่ายที่ 70mm รูรับแสง f2.8 สามารถเบลอหลังได้เยอะเลย มันอาจจะไม่ได้เบลอเละเป็นโจ๊กหรอก แต่เท่านี้ก็เพียงพอสุดๆ

เลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM มีเลนส์ XA ซึ่ง Sony ย้ำแล้วย้ำอีกว่ามีเฉพาะในเลนส์ GM เท่านั้น! ช่วยให้ได้โบเก้ที่นุ่มนวลยิ่งขึ้น ลดโอกาสในการเกิดโบเก้ Onion Ring หรือโบเก้ดวงไฟที่มีแว่นๆข้างในเหมือนกับหัวหอม โบเก้ Onion Ring เวลามองจะรู้สึกแข็งกระด้าง ไม่สบายตาครับ

สำหรับ Sony 24–70mm f2.8 GM เราจะเห็นสรรพคุณตรงนี้แบบชัดหน่อยสักประมาณที่ช่วง 35mm ขึ้นไปครับ (เพราะกว้างกว่านั้นมันไม่ได้เบลอเยอะน่ะนะ) อย่างภาพข้างล่างถ่ายที่ 40mm บริเวณต้นไม้ใบไม้ด้านหลังที่มีความซับซ้อนของรายละเอียดเยอะก็ดูเนียนดี ไม่แข็งกระด้าง

การโฟกัส

ขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ Direct Drive SSM (DDSSM) ซึ่งเงียบและรวดเร็วมาก ยิ่งเราใช้ควบคู่กับ Sony Gen3 ขึ้นไป กดปุ๊บคือติดปั๊บอะ นี่ใช้ฟังก์ชั่น Animal Eye AF ของกล้อง Sony A7 III นะ

การถ่ายย้อนแสง

เลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM มีการเคลือบ Nano Coating AR ซึ่งช่วยลดปริมาณแฟลร์และโกสติ้งที่อาจเข้ามารบกวนภาพเวลาถ่ายย้อนแสง ถ้าเป็นแสงแรงๆที่เข้ามาในมุมทะแยง แทบจะไม่เห็นแฟลร์เข้ามารบกวนหรอกครับ แต่ถ้าถ่ายยัดแสงอาทิตย์ตรงๆก็จะมีให้เห็น ถึงยังไงก็ไม่ได้ดูสาหัสอะไร

ความคลาดสี

ความคลาดสี (Chromatic Aberration) คนไทยเรียกขอบม่วง ขอบเขียว เป็นสิ่งที่เราจะพบในเลนส์ทุกตัวอยู่แล้ว ต่างกันที่มากน้อย มักพบบ่อยในส่วนของภาพที่มี Highlights เยอะๆ

เลนส์ ED และ Super ED ภายในตัว ส่งผลให้ Sony 24–70mm f2.8 GM มีความคลาดสีน้อยมาก คือยังมีนะ แต่มีในระดับที่ไม่รบกวนภาพโดยรวม ในพื้นที่เสี่ยงจะยังพอมีให้เห็นอยู่บ้างถ้าตั้งใจซูมดู

Lens Distortion

ก่อนแก้ไขด้วยโปรแกรมแต่งภาพ ตัวเลนส์จะยังคงมี Distortion อยู่ประมาณหนึ่ง โดยเฉพาะที่ช่วง 24mm จะเป็น Barrel Distortion หรือลักษณะที่ตรงกลางภาพบวมนูนขึ้น ภาพด้านล่างถ้าเพ่งๆดูภาพแรกหน่อย จะเห็นครับว่าเส้นมันเบี้ยวอยู่นิดนึง

สำหรับช่วงประมาณ 30mm ขึ้นไป Distortion จะมาในรูปแบบตรงกันข้าม คือ Pincushion Distortion ซึ่งมีลักษณะเหมือนวางลูกบอลบนกลางผ้าที่ขึงไว้ หากใช้ในการถ่ายคน เราไม่ค่อยเป็นห่วง Pincushion Distortion เท่าไหร่ ไม่ค่อยแก้ด้วยซ้ำ เพราะมันมักจะทำให้นางแบบของเราผอมลงกว่าตอนแก้ครับ 555

สมัยนี้เราไม่ค่อยจะต้องห่วงเรื่อง Distortion พวกนี้แล้วครับ แค่จับไฟล์ RAW เข้า Lightroom จิ้ม 1 ทีก็หาย หรือถ้าถ่าย JPEG มันก็มักจะได้รับการแก้ไขตั้งแต่ถ่ายละ

ราคา

เลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM ราคา 72,990 บาท

นี่เป็นราคาที่ปรับลงแล้ว 1 ครั้ง จากราคาเมื่อตอนเปิดตัว 78,990 บาทครับ

สรุป

เลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM เป็นเลนส์ซูมคุณภาพเยี่ยมที่หาโอกาสหยิบมาใช้ได้เยอะสุดๆครับ เป็นเลนส์สารพัดประโยชน์ที่หวังคุณภาพได้ทุกช่วงซูม พร้อมลุยงานระดับมืออาชีพได้เลย ถ้าชีวิตนี้อยากจะมีเลนส์คุณภาพดีๆระดับ GM สักตัว เราแนะนำให้ดูตัวนี้ก่อนเป็นอันดับแรกๆ

ข้อดี

1. โอกาสได้ใช้เยอะมากๆ เหมาะติดกล้องยาวๆ เพราะครอบคลุมช่วงสำคัญๆแทบจะทั้งหมด อีกทั้งยังได้หลากหลาย Perspective ใช้ความคิดสร้างสรรค์ได้เยอะ
2. รูรับแสงกว้าง f2.8 ตลอดช่วงซูม แสงเข้ามาในภาพได้มาก และสะดวกในการปรับค่า ตัวเลขค่ารูรับแสงไม่ดิ้นไปดิ้นมาให้ปวดหัว
3. รายละเอียดคมชัด หวังรายละเอียดบริเวณขอบภาพได้
4. โบเก้เนียนนุ่ม
5. ความคลาดสีต่ำ
6. ปริมาณแฟลร์และโกสติ้งต่ำ
7. โฟกัสได้รวดเร็วและเงียบ
8. บอดี้ทนต่อฝุ่นและละอองน้ำ

ข้อสังเกต

1. น้ำหนักไม่เบาเท่าไหร่
2. ไม่มีกันสั่นภายในตัวเลนส์ ทางผู้พัฒนาน่าจะมองว่าปกติกล้อง Sony Gen3 ขึ้นไปจะมีกันสั่นในตัวกล้องอยู่แล้ว บวกกับนี่ไม่ใช่เลนส์เทเลซูมระยะไกลมาก จึงไม่ใช่เรื่องสำคัญมากนักครับ
3. ถึงบอดี้จะทนละอองน้ำ แต่พยายามหลีกเลี่ยงการเจอความชื้นบ่อยๆนะครับ เพราะวัสดุที่เป็นยางบนวงแหวนอาจมีอาการบวมได้

เท่านี้ครับกับรีวิวเลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM เราได้เอาเลนส์ตัวนี้มาทดลองเล่นยาวๆเป็นเวลาเกือบเดือน ความเห็นของเราคือชอบมากนะ ปกติเราจะพกเลนส์ฟิกซ์เป็นหลัก 2–3 ตัว แต่พอมาเจอเลนส์ซูมรูรับแสงกว้างคุณภาพดีๆเข้า ก็มาถูกใจความสะดวกนี่แทนซะละ เราแนะนำว่าใครที่ทำเพจรีวิวต่างๆ ท่องเที่ยว อาหาร หรือช่างภาพถ่ายเสื้อผ้า เลนส์ตัวนี้คือตัวเดียวจบได้แบบสบายๆเลย

วงการกล้อง ถ้าลงทุนกับอะไรที่ยังไม่สุด มันมีโอกาสสูงที่เราจะวกกลับมาคุยกับตัวเองอีกรอบครับว่าทำไมตอนนั้นไม่ซื้อที่ดีๆไปเลย เราแนะนำให้ลงทุนกับ G Master ที่จะได้ใช้บ่อยๆมาติดไว้ในกระเป๋าสักตัว ลิ้มลองคุณภาพสูงสุดในช่วงเลนส์ที่คุณชอบไปเลย แล้วค่อยไปขยับขยายช่วงอื่นเพิ่มเอาหากมีความจำเป็นครับ ลองไปเล่นดูสักครั้งแล้วจะชอบ ไม่ต้องเป็นช่วง 24–70mm ก็ได้

เราขอลาไปด้วยภาพจาก Sony 24–70mm f2.8 GM นะครับ ไว้เจอกันใหม่บทความหน้านะ บ๊ายบาย

รีวิวเลนส์ Sony 24–70mm f2.8 GM เลนส์ซูมสามัญประจำบ้านเกรดพรีเมียม was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“กล้องฟูลเฟรมความละเอียด 20.1 ล้าน ยกเครื่องโฟกัสใหม่ จาก Canon”

สวัสดีครับ เรา @torcnn เอง ☺️

กลางปี 2020 ทาง Canon ได้เปิดตัวกล้องมิเรอร์เลสฟูลเฟรมพร้อมกันถึง2ตัว ได้แก่ Canon EOS R5 และ Canon EOS R6 ซึ่งเป็นกล้องระดับโปรทั้งคู่ครับ ถึงแม้ Canon จะเป็นแบรนด์ที่เข้ามาเล่นในตลาดนี้ได้ไม่นาน แต่การออกกล้องมิเรอร์เลสฟูลเฟรมถึง 4 ตัวในระยะเวลาไม่ถึง 2 ปี แสดงให้เห็นว่า Canon เอาจริงเอาจังกับทิศทางนี้มากๆ สเปคของรุ่นใหม่ยังพัฒนาขึ้นจากรุ่นก่อนหน้าแบบก้าวกระโดดเลยด้วย 😵

เมื่อพูดถึงกล้อง Canon EOS R6 เอาตามสิ่งที่เราคิดเลยนะ กล้อง Canon EOS R6 คือ กล้องระดับโปรที่ถูกออกแบบมาสำหรับ “งานทั่วไป” ครับ มันไม่ได้เหมาะสำหรับงานสายใดสายหนึ่งแบบเฉพาะเจาะจง แต่เมื่อเรามีรูปที่เราต้องการจะถ่าย มีงานที่จะต้องทำ การหยิบ Canon EOS R6 ไปถ่ายจะทำให้เรามั่นใจได้ว่าเราจะได้ภาพตามมาตรฐานดีๆ ที่เราต้องการ

ขอบคุณทาง Canon Thailand ที่ให้ Canon EOS R6 มาทดสอบครับ ใครที่อยากจะชมภาพตัวอย่างของ Canon EOS R6 เราจะรวมไว้ในส่วนท้ายของบทความนะ

Background

กล้อง Canon EOS R6 เป็นกล้องมิเรอร์เลส คือ มันไม่มีกระจกในตัวกล้องเพื่อสะท้อนช่องมองภาพครับ ส่งผลให้ขนาดตัวของมันเล็กกว่า DSLR ช่องมองภาพก็จะเป็นแบบอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งการปรับค่ากล้องก็จะส่งผลกับสิ่งที่ตาเห็นในช่องมองภาพในทันที

หากเทียบกับซีรีส์ DSLR ที่เคยมีมา กล้อง Canon EOS R6 จะถูกวางไว้ระดับเดียวกับซีรีส์ EOS 6D ซึ่งเป็นฟูลเฟรมระดับมืออาชีพที่ราคายังไม่สูงเกิน คนทั่วไปยังจับต้องได้ (ส่วน Canon EOS R5 ที่ออกมาพร้อมกันถูกจัดวางไว้ในระดับเดียวกับ EOS 5D)

Canon EOS R6 จึงเป็นกล้องระดับโปรที่ไม่ได้เหมาะสำหรับโปรเพียงอย่างเดียว แต่ลงมาจับกลุ่มผู้ใช้งานระดับทั่วไปที่ซีเรียสเรื่องการถ่ายภาพด้วย

บอดี้ ขนาด น้ำหนัก และการจับถือ

โครงข้างในทำจากแมกนีเซียมอัลลอย ส่วนด้านนอกใช้วัสดุโพลีคาร์บอเนต บอดี้มีน้ำหนัก 598 กรัม ซึ่งจัดว่าเบาอยู่ครับ นอกจากนี้บอดี้ยังทนต่อฝุ่นละอองและหยดน้ำด้วย ทำให้เอาไปลุยได้แบบหมดห่วงในระดับนึง (ไม่กันตกน้ำหรือกันน้ำสาดนะครับ อย่าเข้าใจผิด)

ขนาดอยู่ที่ 138 x 98 x 88 มม. เมื่อเปรียบเทียบกับรุ่นก่อนๆ ขนาดโดยรวมจะใหญ่กว่า Canon EOS RP และใกล้เคียงกับ Canon EOS R ครับ

ว่าด้วยเรื่องการจับถือ ก็คือสไตล์เดิมของ Canon มาแต่ไหนแต่ไรเลย 555 ขนาดกริปจะใหญ่และยื่นออกมาเยอะ จับเต็มไม้เต็มมือ

นิ้วชี้ กลาง นาง ก้อย มีที่ให้จับเต็มๆครับ ส่วนที่วางนิ้วโป้งด้านหลังจะยื่นออกมาแค่เพียงเล็กน้อย

เซนเซอร์

เซนเซอร์ที่ใช้ใน Canon EOS R6 เป็นเซนเซอร์ที่ถูกพัฒนาขึ้นมาสำหรับกล้อง Canon EOS 1DX Mark III หรือ DSLR ซีรีส์ท็อปสุดของ Canon ครับ

เซนเซอร์มีความละเอียดที่ 20.1 ล้านพิกเซล แม้จำนวนพิกเซลจะน้อยกว่ากล้องตระกูล EOS R อื่นๆ แต่สำหรับคนที่เน้นถ่ายภาพกันเพื่อลงโซเชียล ความละเอียด 20.1 ล้านจริงๆ คือใช้ได้เหลือๆแล้ว — เว้นแต่ถ้าเราคิดจะถ่ายสตูดิโอ เน้นถ่ายภาพแนว Landscape รายละเอียดจัดๆ หรือต้องการอัดภาพเชิงพาณิชย์ขยายใหญ่ ก็ค่อยไปมอง Canon EOS R5 ที่ให้ความละเอียดที่สูงกว่านี้ได้

นอกจากนี้ จำนวนพิกเซลที่น้อยกว่า จะยิ่งทำให้ถ่ายในสภาวะแสงน้อยได้ดีกว่าด้วย มีปริมาณ Noise ที่ต่ำกว่า ใครที่เป็นสายอีเวนต์กลางคืน หรือ Cityscape อันนี้น่าจะเหมาะเป็นพิเศษครับ

ประโยชน์อีกอย่างของจำนวนพิกเซลที่น้อยกว่า ก็คือไฟล์มันเล็กดีครับ ไม่เปลืองเนื้อที่จัดเก็บ

เพื่อป้องกันไม่ให้ฝุ่นละอองเข้าไปในเซนเซอร์ภาพ เมื่อปิดกล้อง ม่านชัตเตอร์จะปิดโดยอัตโนมัติด้วย ซึ่งในกล้อง EOS R5-R6 รุ่นใหม่สามารถเลือกได้ว่าจะให้ม่านชัตเตอร์ปิด หรือเปิดค้างไว้

ไฟล์ RAW

ไฟล์ RAW จะมีขนาดประมาณ 23mb จากการทดลองเล่น ความยืดหยุ่นของไฟล์จัดว่าดีครับ ดึงส่วนสว่างลงได้เยอะเลยแหละ

ส่วน Shadows นี่ยิ่งไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ ปรับได้อิสระมาก รู้สึกว่าทำได้ดีกว่า Canon EOS RP ที่เคยลองเล่นอยู่พอสมควร

ไฟล์ JPEG

ไฟล์ JPEG ในสภาวะที่แสงปกติ สีสันตั้งต้นไปต่อได้ไม่ยาก โดยเฉพาะสกินโทน ปรับค่าเล็กๆ น้อยๆ อย่าง Exposure นิดหน่อยก็ลงได้เลย

HDR PQ

มาจาก High Dynamic Range Perceptual Quantization ครับ เป็นมาตรฐานใหม่ของไฟล์ภาพ HDR ซึ่งจะมี Bit Depth ที่ 10-bit (มากกว่าไฟล์ JPEG ธรรมดาที่ 8-bit) ทุกวันนี้อาจจะยังไม่ได้ใช้กันแพร่หลายนัก แต่มันอาจจะเป็นไฟล์ที่มาแทน JPEG ณ วันใดวันหนึ่งครับ

ไฟล์ภาพ HDR PQ จะมีนามสกุล HEIF เมื่อเรานำไฟล์ HEIF ไปแสดงผลบนหน้าจอ HDR มันจะให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าไฟล์ JPEG ทั่วไป

หากค่าที่เราตั้งไว้คือถ่าย RAW + JPEG และเปิดฟังก์ชั่น HDR PQ ไว้ ภาพที่เราจะได้จะเป็น RAW + HEIF แทนนะครับ ไฟล์ HEIF ไม่สามารถส่งเข้ามือถือโดยตรง ต้องแปลงเป็น JPEG ก่อน แต่ JPEG ที่ได้จะเป็น HDR PQ-like คือเป็นไฟล์ JPEG ที่แสดงผลได้ใกล้เคียงไฟล์ HEIF

Low Light

จำนวนพิกเซลน้อยจะแสดงพลังได้มากเป็นพิเศษในสถานการณ์ที่แสงน้อยครับ ปริมาณ Noise จะต่ำแม้จะดัน ISO ขึ้นไปสูงๆ กล้อง Canon EOS R6 สอบผ่านมากๆ ด้าน Low Light นอกจากนี้ กล้องยังโฟกัสได้ในที่แสงน้อยถึงระดับ EV-6.5 อีกด้วย

ช่างภาพคนไหนชอบนอนตื่นสาย ถ่ายแต่กลางคืนส่วนใหญ่แบบเราก็น่าจะชอบตัวนี้แหละ

ที่ ISO 800–1600 จัดว่าคลีนๆ ใช้งานเป็นปกติได้เลย ไม่ส่งผลกับงานทั่วไปแน่ๆ ส่วน Noise จะเริ่มเห็นชัดขึ้นที่ ISO 3200 แต่ยังไม่ถึงกับส่งผลโดยรวมกับภาพ

หากไฟล์ RAW ที่ถ่ายมาไม่ได้กะจะนำไปดันให้สว่างขึ้น ปริมาณ Noise มันก็จะคลีนๆแบบนี้แหละครับ แต่ถ้าต้องการที่จะดันค่าจำพวก Shadows ให้สูงขึ้น ก็จะมอง Noise เห็นได้ชัดที่ประมาณ ISO 6400

จริงๆกล้องตัวนี้สามารถใช้ ISO ได้ยัน 51200 เลย (102,400 Expandable) ถ้าถ่ายมาเพื่อใช้ภาพเลยก็ทำได้ครับ แต่ถ้าถ่ายมาแต่งแสงต่อหนักๆ ไม่อยากแนะนำนะ

แต่เหตุผลที่คนใช้กล้อง Canon EOS R6 ต้องดัน ISO สูงๆในสถานการณ์ทั่วไปนั้นมีไม่มากครับ อาจไม่ต้องแตะ4000ด้วยซ้ำ เพราะกล้องตัวนี้มีตัวช่วย คือกันสั่นในบอดี้!

กันสั่นในบอดี้

พัฒนาการที่ชาว Canon น่าจะสนใจเป็นเรื่องหลักๆของกล้อง Canon EOS R6 นั่นคือระบบกันสั่น 5 แกนภายในตัวกล้อง ก่อนหน้านี้ Canon จะมีระบบกันสั่นแค่ในตัวเลนส์เท่านั้นครับ แต่ทั้งรุ่น EOS R5 และ EOS R6 มันมีกันสั่นมาให้ในตัวบอดี้ด้วย ซึ่งจะช่วยให้การถ่ายภาพของเราง่ายขึ้นเป็นกอง

ประสิทธิภาพของกันสั่นใน Canon EOS R6 เมื่อทำงานร่วมกับกันสั่นในตัวเลนส์ตามที่ Canon เคลมไว้คือสูงสุด 8 สต็อป*ครับ ซึ่ง 8 นี่โคตรเยอะ หมายความว่าเราจะสามารถใช้ความเร็วชัตเตอร์ช้าลงได้มหาศาลโดยที่ภาพไม่เบลอ การที่เราสามารถใช้ชัตเตอร์ช้าๆได้ก็จะช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นให้ค่าอื่นๆอย่างรูรับแสง และ ISO ตามมา

*ระบบป้องกันภาพสั่นไหว กล้องสามารถทำงานร่วมกับเลนส์ได้สูงสุดถึง 8 สต็อป ขึ้นอยู่กับการจัดคู่เลนส์ในแต่ละรุ่นที่เลือกใช้

เราได้ลองเอากล้องไปเทสระบบกันสั่นมา โดยภาพนี้เราตั้งค่าชัตเตอร์ที่ 3.2 วินาที ใช้ช่วงเลนส์ที่ 24mm ถือกล้องเกยกับด้านบนของกระจกที่กั้นของห้าง ไม่ใช้ขาตั้งกล้อง กลั้นหายใจและกดถ่าย ภาพที่ออกมายังนิ่งอยู่นะครับ 😲

การโฟกัส

ในฐานะที่เราเคยเล่นกล้องรุ่นก่อนหน้าทั้งรุ่น Canon EOS R และ Canon EOS RP หลังได้ลองระบบโฟกัสของ Canon EOS R6 พบว่าตัวใหม่นี้ถูกพัฒนาให้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดครับ เรียกได้ว่าคนละเรื่อง 👍

ระบบโฟกัสใหม่นี้ใช้ชื่อ Dual Pixel CMOS AF II การโฟกัสของ Canon EOS R6 จัดว่ารวดเร็วและแม่นยำมากๆ เมื่อกดชัตเตอร์ลงไปครึ่งหนึ่ง แม้ถ่ายอะไรที่เคลื่อนไหวอยู่กล้องมันแทบจะโฟกัสได้ในทันที

Canon EOS R6 ยังมีระบบติดตาม AF/AE โดยโฟกัสและวัดแสงไปพร้อมกันได้ สมมติถ่ายติดตามวัตถุอยู่แล้วแสงเปลี่ยนขึ้นมาก็ไม่ต้องกลัว

กล้อง Canon EOS R6 ยังมีระบบโฟกัสดวงตาคนแบบเดียวกับ DSLR เรือธงอย่าง EOS-1D X Mark III ที่มีอัลกอริธึมที่ใช้เทคโนโลยี Deep Learning สามารถตรวจจับและติดตามดวงตา ใบหน้า และศีรษะของคนในภาพ แม้คนเหล่านั้นไม่ได้หันหน้าเข้าหากล้องโดยตรง

เวลากดชัตเตอร์ลงไปครึ่งหนึ่ง มันจะขึ้นกรอบมาคาดบริเวณดวงตาเพื่อบอกว่าโฟกัสเข้าแล้วนะ ฟังก์ชั่นนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นจากเดิมครับ เพราะแม้สัดส่วนใบหน้าคนจะเล็กมากเมื่อเทียบกับขนาดของภาพโดยรวม กล้องมันก็จะยังโฟกัสดวงตาได้ (แต่ก่อนมันต้องขยับเข้าไปใกล้นิดนึง)

แม้แต่รูปปั้นที่มีรูปร่างคน มันก็โฟกัสดวงตาให้

นอกจากระบบโฟกัสดวงตาคน Canon EOS R6 ยังมีระบบโฟกัสดวงตาสัตว์ ซึ่งช่วยให้ถ่ายหมาแมวได้ง่ายขึ้นเยอะครับ หมดยุคจมูกชัดตาเบลอ การถ่ายภาพสัตว์ป่าและสัตว์เลี้ยงก็จะทำได้ง่ายขึ้นด้วยระบบโฟกัสดวงตาสัตว์ที่สามารถตรวจจับและติดตามดวงตา ใบหน้า และร่างกายของสัตว์อย่างแมว สุนัข รวมถึงนกด้วย

ในเมนูจะมีให้เราเลือกว่าเราต้องการจะโฟกัสดวงตาคนหรือสัตว์เป็นหลัก ต่อให้เราเลือกโฟกัสดวงตาสัตว์เป็นหลัก หากในภาพไม่มีสัตว์แต่มีคนแทน กล้องมันก็จะวิ่งโฟกัสหาดวงตาคนให้ในภายหลังครับ

หน้าจอ

หน้าจอ LCD ขนาด3นิ้ว ความละเอียด1.62ล้านจุด เป็นหน้าจอแบบสัมผัส สามารถพลิกออกด้านข้างและหมุนได้ทุกองศา สีสันแสดงผลสดใส

แม้ว่าส่วนตัวเราจะชอบและถนัดหน้าจอแบบพลิกขึ้นลง(เพราะถ่ายภาพนิ่งเป็นหลัก) แต่จอแบบนี้เป็นรูปแบบของจอที่เหมาะกับการทำงานทุกรูปแบบครับ จะงานภาพนิ่งหรือวิดีโอก็ได้ใช้ประโยชน์ตรงนี้หมด จอแบบนี้ยังช่วยให้ถ่ายภาพแนวตั้งมุมเงยได้ง่ายขึ้นด้วย

เรื่องการทัชสกรีน ตอบสนองได้ทันทีทันใดเหมือนมือถือเลย บ่อยครั้งที่เราควบคุมอะไรหลายๆอย่างด้วยการจิ้มจอเอา เพราะมันสะดวกและเร็วมาก เช่น เลือกจุดโฟกัส หรือการปรับเมนูภายใน แต่ก็ต้องระมัดระวังนิดนึงเรื่องมือหรือจมูกไปแตะโดนโดยไม่ได้ตั้งใจ

ช่องมองภาพ

ช่องมองภาพเป็นแบบอิเล็กทรอนิกส์ ความละเอียด 3.69 จุด เราสามารถมองช่องมองภาพและใช้นิ้วแตะหน้าจอเพื่อขยับจุดโฟกัสไปด้วยได้

ปุ่มต่างๆและการควบคุม

ค่า Default ของกล้องตัวนี้เปลี่ยนไปจากรุ่นก่อนหน้านิดหน่อย จากเดิมที่ค่าจำพวกชัตเตอร์สปีดและรูรับแสงจะอยู่บริเวณ Dial ด้านบนทั้งหมด และ ISO มาปรับด้านล่าง กลายเป็นว่า ค่ารูรับแสงถูกย้ายลงมาที่ Dial ด้านล่าง และสลับ Dial ISO ขึ้นไปไว้ด้านบน ข้าง Dial ปรับโหมดแทน

บอกตรงๆว่าพอได้ลองใช้ตามค่า Default ผมนี่งงไปเลยครับ รู้สึกต้องปรับตัวเยอะ แต่ไม่ต้องห่วงเพราะมันสามารถ Customize ปุ่มให้ ISO มาอยู่ข้างล่างเหมือนเดิมได้ จริงๆคือจะปรับเอาปุ่มไปไว้ตรงไหนก็ได้ตามความชอบของตัวเองนะ

หน้าตาของปุ่มด้านหลังจะเป็นแบบนี้ครับ จะเห็นว่ามันมี Joystick อยู่ด้านขวาของช่องมองภาพ อันนี้สำหรับใช้เลื่อนจุดโฟกัสไปมาครับ นอกจากนี้ยังมีอีกปุ่มที่น่าจะเป็นประโยชน์มากๆ นั่นคือปุ่ม Magnifier (แว่นขยาย) เมื่อกดแล้วมันจะซูมเข้าไปเพื่อดูได้ว่าเราโฟกัสเข้าจริงๆรึยัง ใครต้องการงานละเอียดน่าจะต้องใช้บ่อย

มาที่ด้านหน้าบ้าง บริเวณด้านล่างของเลนส์ยังมีปุ่มอีกปุ่มนึงครับ อันนี้บางคนอาจไม่คุ้นนะ มันคือปุ่มที่เอาไว้ “ตรวจสอบความชัดลึกของภาพ” เมื่อเรากดปุ๊บ การแสดงผลมันจะชัดทั้งภาพ อันนี้เอาไว้ตรวจสอบภาพก่อนถ่ายว่า ค่าที่เราปรับมีความชัดลึกมากพอหรือยัง น่าจะเป็นประโยชน์กับสายแลนด์ สายอินทีเรีย และสายมาโครครับ

การถ่ายภาพต่อเนื่อง

การถ่ายโดยใช้ Mechanical Shutter (ชัตเตอร์กล) จะยิงได้สูงสุดที่ 12 ภาพต่อวินาที ส่วนการถ่ายด้วย Electronic Shutter จะยิงได้สูงสุดที่ 20 ภาพต่อวินาทีครับ

เพื่อการถ่ายภาพต่อเนื่องที่ดียิ่งขึ้น ชัตเตอร์ยังถูกออกแบบให้ทนทานขึ้น สามารถใช้งานได้ถึง 300,000 ครั้ง

วิดีโอ

Canon EOS R6 สามารถถ่ายวิดีโอ 4K 60p(NTSC)/ 50 (PAL) โดยไม่ครอปภาพ มี Canon Log ให้ใช้งาน และสามารถแคปเฟรมจากวิดีโอออกมาเป็นภาพนิ่งได้เลย (4K Frame Grab) โดยภาพที่ได้จะมีความละเอียด 8.3 ล้าน

ในตัวกล้องจะมีฟังก์ชั่น Digital IS (Digital Image Stabilization) หรือกันสั่นอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งจะเป็นการครอปภาพเข้าไปเพื่อลดอาการสั่นไหวครับ

การเชื่อมต่อ

มีช่องเสียบไมค์ ช่องเสียบหูฟัง มาครบ มีที่เสียบสายลั่นชัตเตอร์และช่อง USB-C ส่วนช่อง HDMI Out เป็นแบบ Micro HDMI นะครับ

สามารถส่งภาพแบบไร้สายเข้ามือถือได้ผ่านแอป Canon Camera Connect

ช่องเสียบการ์ด Dual Slot

ความดีงามอีกสิ่งคือมีช่องเสียบ SD Card 2 ช่อง ซึ่งซัพพอร์ต UHS-II ทั้งคู่ครับ สามารถเขียนข้อมูลความเร็วสูงได้ และกดเมนูลัดเพื่อสลับเปลี่ยนการ์ดได้ทันที

แบตเตอรี่

แบตเตอรี่ที่ใช้เป็นแบตรุ่นใหม่ LP-E6NH ความจุเพิ่มขึ้นจากเดิม (1865 mAh) เป็น 2130 mAh รองรับการชาร์จผ่าน USB ในตัวกล้องผ่าน Power Adapter PD-E1

ถ้าถามว่าจะเอาพาวเวอร์แบงก์มาเสียบได้ไหม ทำได้ครับ แต่ทาง Canon จะไม่รับผิดชอบกรณีที่เสียบพาวเวอร์แบงก์แล้วก่อให้เกิดความเสียหายภายในตัวกล้องนะ Canon มีอแดปเตอร์ Power Adapter PD-E1 ขายแยกหากต้องการจะชาร์จแบตเข้าตัวกล้องโดยตรง

Canon EOS R6 ยังสามารถใช้ร่วมกับกริปเสริม BG-R10 ที่ใส่แบตได้อีก2ก้อน และช่วยให้ถ่ายภาพแนวตั้งง่ายขึ้น

อแดปเตอร์

ใครที่มีเลนส์ DSLR ของ Canon อยู่แล้ว และไม่อยากจะซื้อเลนส์เพิ่ม สามารถซื้ออแดปเตอร์แค่ตัวเดียวและใช้งานเลนส์เหล่านั้นได้ครับ เราลองใช้กับเลนส์ Canon EF 50mm f1.8 STM ความเร็วในการโฟกัสจัดว่าเร็วเลยนะ

ราคา

ราคาเปิดตัวของ Canon EOS R6 มีทั้งหมด 3 แพ็กเกจครับ

1. EOS R6(body) ราคา 85,900 บาท
2. EOS R6 + RF24–105mm f/4–7.1 IS STM ราคา 100,800 บาท
3. EOS R6 + RF24–105mm f/4L IS USM ราคา 125,690 บาท

เลนส์ RF24–105mm f/4–7.1 IS STM

เป็นเลนส์ที่อยู่ในแพ็กเกจ EOS R6 + RF24–105mm f/4–7.1 IS STM ซึ่งเป็นช่วงที่เอาไว้ถ่ายได้แบบสากกะเบือยันเรือรบเลยครับ ครอบคลุมหมดแทบทุกอย่างแล้ว น้ำหนักเบา และราคาเข้าถึงได้ คือ 14,900 บาท

หากมองตัวเลขเปล่าๆ มันอาจจะไม่ดึงดูดเท่าไหร่ครับ เพราะค่ารูรับแสงมันไหลจาก 4 ไปได้ถึง 7.1 เลย แต่กับกล้อง Canon EOS R6 ที่มีกันสั่นในตัว ส่วนตัวเราเลยมองว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น ภาพในส่วนท้ายของรีวิวนี้ 90% ถ่ายด้วยเลนส์ตัวนี้นะ

ตัวเลนส์มีน้ำหนักเบา อยู่ที่ 395 กรัม ถ้าต้องแบกใช้งานตลอดทั้งวันก็ยังโอเค

ข้อดีของ RF24–105mm f/4–7.1 IS STM คือมันสามารถถ่ายมาโครได้ดีครับ จ่อวัตถุแบบใกล้ๆได้เลย หากเราปรับโหมดโฟกัสเป็นแบบแมนนวล (โหมด Center Focus Macro) เราจะถ่ายใกล้ได้มากยิ่งขึ้นอีก

AF: จ่อใกล้ได้ถึง 20cm (ที่ 24 mm), จ่อใกล้ได้ถึง 34cm (ที่ 105 mm)
MF: จ่อใกล้ได้ถึง 13cm (ที่ 24 mm), จ่อใกล้ได้ถึง 34cm (ที่ 105 mm)

ระยะนี้เริ่มนับจากเซนเซอร์ไปที่วัตถุนะครับ

ข้อสังเกตจุดเดียวของเลนส์ตัวนี้คือที่ระยะ 24mm หากไม่ผ่านการแก้ความคลาดทรงกลม มันจะมีขอบดำที่ค่อนข้างชัดเจน

สรุป

ขอกลับมาสรุปเรื่องกล้อง Canon EOS R6 อีกครั้งครับ รุ่นใหม่นี้เป็นการยกเครื่องกล้องมิเรอร์เลสฟูลเฟรมของ Canon ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นจากเดิมมาก โดยในรอบนี้คีย์หลักๆของพัฒนาการอยู่ที่ระบบกันสั่นภายในตัวกล้องซึ่งทาง Canon ไม่เคยทำมาก่อน ระบบโฟกัสก็เป็นของใหม่หมด เร็วขึ้นมากเลย บวกกับปริมาณพิกเซลที่น้อยลงแต่ยังเพียงพอต่อการใช้งานทั่วไป ทำให้กล้อง Canon EOS R6 จะใช้งานได้ดีแม้ในสภาวะแสงน้อย

หากถามว่ากล้อง Canon EOS R6 รุ่นนี้เหมาะกับใครเป็นพิเศษ เราอาจจะนึกหน้าออกในทันทีไม่ได้ครับ เพราะกล้องมันมีกลุ่มลูกค้าที่กว้างมาก จะเป็นกลุ่มที่ถ่ายรูปเล่นเป็นงานอดิเรก ยาวไปจนถึงระดับ Professional เลยก็ย่อมได้ มันเป็นเหมือนกล้องที่มีสเปคพร้อมแล้วทุกอย่าง ถูกออกแบบมาให้ครอบคลุมการทำงานหลายรูปแบบ ขนาดเล็ก ใช้ไม่ยาก และที่สำคัญคือไฟล์มันดีงามอยู่ครับ ซื้อไว้ใช้งานได้ยาวๆ

เราจะสรุปข้อดีและข้อสังเกตต่างๆเพื่อให้ง่ายต่อการตัดสินใจนะครับ

ข้อดี

1. น้ำหนักเบา กริปจับถือสะดวก
2. ปริมาณพิกเซล 20.1 ล้าน ช่วยให้สามารถถ่ายในสภาวะแสงน้อยได้ดีมาก
3. ไฟล์ RAW มีความยืดหยุ่นสูง
4. มีกันสั่นในตัวกล้อง ช่วยให้ใช้ความเร็วชัตเตอร์ช้าๆได้โดยไม่เบลอ
5. โฟกัสได้รวดเร็วมาก นอกจากโฟกัสดวงตาคน ยังโฟกัสดวงตาสัตว์ได้ด้วย
6. ถ่ายภาพต่อเนื่องได้ที่ 12 ภาพต่อวินาที (20ภาพหากเป็นชัตเตอร์อิเล็กทรอนิกส์)
7. วิดีโอ4Kแบบไม่ครอป
8. ปรับควบคุมง่าย ปุ่มไม่เยอะหากเทียบกับ DSLR
9. มีจอยสติ๊กให้ใช้งาน
10. หน้าจอพลิกได้ครบองศา สามารถจิ้มหน้าจอเพื่อควบคุมกล้องได้เลย
11. มีช่อง SD Card 2 ช่อง
12. ต่ออแดปเตอร์ใช้เลนส์ Canon ได้อีกเพียบ
13. แบตอึดขึ้นเล็กน้อย

ข้อสังเกต

1. เซนเซอร์มีความละเอียด 20.1 ล้าน ทำให้อาจไม่เหมาะหากเน้นใช้ถ่ายภาพเชิงพาณิชย์ เช่น บิลบอร์ด สำหรับการใช้งานทั่วไปก็อาจจะครอปภาพหนักๆไม่ได้
2. ด้วยความที่หน้าจอตอบสนองเร็วมาก ทำให้จมูกหรือนิ้วชอบบังเอิญไปโดนหน้าจอบ่อยๆ
3. จริงๆขนาดของกล้องโดยรวมไม่ได้ใหญ่ แต่มันยังมีขนาดที่ใหญ่กว่ากล้องอื่นๆในตลาดอยู่นิดหน่อย เหตุผลนึงก็คือเรื่องขนาดกริปเนี่ยแหละ
4. การถ่าย HDR PQ ยังไม่เป็นที่นิยมแพร่หลายนักสำหรับคนทั่วไปในปัจจุบัน หากเปิดใช้งาน จะเปลี่ยนเป็นการถ่ายไฟล์ HEIF แทน JPEG ทันที ซึ่งไฟล์ชนิดนี้ต้องใช้โปรแกรมและ Device ที่ซัพพอร์ต HEIF ในการเปิดดู

ตอนนี้ทาง Canon มีเพจ EOS R Thailand แล้วนะครับ เพจนี้จะอัพเดตข่าวสาร เทคนิค และกิจกรรมต่างๆ ของ EOS R System โดยเฉพาะเลย หากสนใจกล้องซีรีส์นี้ก็เข้าไปติดตามกันไว้นะ

รีวิวกล้อง Canon EOS R6 ของเราจบลงเพียงเท่านี้ครับ เนื่องจากมีเวลาอยู่กับกล้องไม่นาน(กล้องเนื้อหอมมาก คนต่อแถวเต็มไปหมด) รีวิวเลยละเอียดน้อยกว่าที่ตั้งใจไว้นิดหน่อย สุดท้ายนี้ หวังว่ารีวิวนี้จะช่วยให้ได้รู้ว่ากล้องเหมาะกับตัวผู้อ่านมั้ย และตัดสินใจได้ง่ายยิ่งขึ้นนะครับ ไว้เจอกันใหม่บทความหน้าจ้า 👋

ภาพจาก Canon EOS R6

รีวิว Canon EOS R6 กล้องมิเรอร์เลสฟูลเฟรมประสิทธิภาพสูงสำหรับงานทุกชนิด was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.

“กล้องมิเรอร์เลสเซนเซอร์ APS-C ขนาดเล็ก สเปคเกินตัว”

สวัสดีครับ เรา @torcnn เอง ☺️

เมื่อสามปีก่อน(ปี 2017) เราเคยได้เอากล้อง Canon EOS M6 รุ่นแรกมาทดลองเล่นครับ มันเป็นกล้องที่เราชอบเลยนะ ด้วยความที่มันเป็นหนึ่งในกล้องมิเรอร์เลสของ Canon ตัวแรกๆที่ใช้ระบบโฟกัสแบบ Dual Pixel CMOS AF ซึ่งช่วยให้การจับโฟกัสทำได้รวดเร็วยิ่งกว่ามิเรอร์เลสของ Canon รุ่นอื่นๆ ที่เคยมีมาในตอนนั้น

การที่มี Canon EOS M6 II หรือรุ่นที่ 2 ออกมา แน่นอนว่าเราจะต้องสนใจกล้องตัวนี้เป็นพิเศษ อยากรู้ว่ามันจะพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นไปในทิศทางไหนครับ จะน่าใช้รึเปล่า มินิรีวิวนี้จะช่วยให้ทุกคนได้รู้จักกล้อง Canon EOS M6 II มากยิ่งขึ้นครับ

Background

กล้อง Canon EOS M6 II เป็นกล้องที่เป็นดั่งฝาแฝดของ Canon EOS 90D อันนี้หลายๆคนน่าจะทราบดีแล้ว ด้วยความที่ไส้ในของมันคล้ายกันมาก(แม้หน้าตาจะไม่เหมือนกันเลยก็ตาม) หากสนใจรีวิวเปรียบเทียบ สามารถอ่านได้ด้านล่างนี้ครับ

รีวิวเปรียบเทียบ Canon EOS 90D vs Canon EOS M6 II กล้องสองตัวที่เหมือนกัน จะเลือกซื้อตัวไหนดี?

แต่เอาจริงๆ แรกเริ่มเดิมที กล้องแคนนอน ซีรีส์ M6 เนี่ยจะมีพี่แท้ๆของมันอยู่ นั่นก็คือกล้องซีรีส์ M5 ซึ่งเป็นกล้องชนิดมิเรอร์เลสเหมือนกัน แต่ M5 มีช่องมองภาพในตัว และมีปุ่มในการควบคุมเยอะกว่าหน่อย (ตอนนี้ M5 II ยังไม่ออกนะ)

ถ้านึกภาพคนที่ใช้ M5 เทียบกับ M6 คนที่ใช้ M5 จะดูมีความจริงจังในการถ่ายรูปมากกว่าหน่อยครับ ส่วนคนที่ใช้ M6 จะเป็นแนวถ่ายรูปชิวๆมากกว่า

ถ้าคุณคิดที่จะซื้อกล้อง และรู้ตัวว่าอยากจะได้กล้องตัวเล็กๆ เปลี่ยนเลนส์ได้ไว้พกไปถ่ายภาพทั่วๆไป สเปคดีๆ สีสวยๆหน่อย Canon EOS M6 II อาจจะเหมาะกับคุณนะ

สัมผัสแรก

เล็กและเบา! Canon EOS M6 II เป็นกล้องมิเรอร์เลสที่มีขนาดเล็กพกพาง่ายมากๆ หยิบใส่กระเป๋าไปไหนก็สะดวก น้ำหนักแค่ 408 กรัม เอาจริงๆ แค่เหตุผลนี้เหตุผลเดียวบางคนก็ก้าวขาเข้ามาข้างนึงแล้ว แต่มันไม่ได้ขนาดเล็กอย่างเดียวแล้วจบ มันยังมีกริปที่ดีด้วย

กล้องหลายๆตัวผลิตออกมาขนาดเล็กก็จริงแต่พอลองจับแล้วรู้สึกว่าจับลำบาก แต่สำหรับ Canon EOS M6 II มันมีกริปที่ออกแบบมาได้ดีครับ มีพื้นที่ให้สำหรับนิ้วกลางและนิ้วนางได้ล็อกแบบเต็มๆ ด้านหลังกล้องยังมีพื้นที่ให้ล็อกนิ้วโป้งด้วย ใช้แล้วไม่ต้องกลัวทำหล่น

แม้ขนาดกริปจะไม่ใหญ่มาก แต่นี่ก็เป็นกริปที่มีขนาดสมกับขนาดตัวของมัน มือผู้ชายอย่างเราจับแล้วรู้สึกโอเคครับ มือผู้หญิงเล็กๆ ถ้าได้ลองจับน่าจะพอดียิ่งกว่า

เซนเซอร์

ใช้เซนเซอร์ขนาด APS-C (ขนาดเล็กกว่าฟูลเฟรม 1.6 เท่า) ความละเอียด 32 ล้านพิกเซล (รุ่นแรก 24 ล้าน) ความละเอียดเท่านี้มันเหลือเฟือสุดๆ ชีวิตมนุษย์โซเชียล อย่างเราๆ จริงๆแค่ 10 ล้านก็เพียงพอครับ จุดนี้สำหรับคนที่ถ่ายรูปชิวๆคงไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรจริงจัง แต่ถ้าหากวันดีคืนดีเราอยากจะถ่ายภาพอัดขนาดใหญ่ ใช้ทำป้ายหรืออะไรแนวนี้ บอกเลยว่า Canon EOS M6 II พร้อม

ประโยชน์อีกหนึ่งอย่างของการที่มีพิกเซลเยอะๆ คือเวลาที่เราถ่ายภาพมาแล้วแต่คอมโพสไม่ถูกใจ เราสามารถครอปภาพเพื่อจัดคอมโพสใหม่ได้โดยที่ยังมีรายละเอียดเหลือในภาพเยอะครับ

ไฟล์ RAW

เผื่อมีคนคิดจะจริงจังยิ่งขึ้นแล้วอยากเอาไฟล์ RAW มาแต่ง เราเลยขอเทสให้แบบคร่าวๆครับ ถึงจะเป็นเซนเซอร์ APS-C พอได้ลองเล่นกลับรู้สึกว่ามันยืดหยุ่นใช้ได้ครับ เอามาดึงเล่นโอเคเลยนะ ดึงส่วนมืดแล้วดีเทลยังอยู่ ไม่จมหาย

การดึงส่วนสว่างก็ทำได้ไม่แพ้ใครนะ ลองสังเกตส่วนสว่างดู จะเห็นว่ามีดีเทลบางส่วนที่ดึงกลับมาได้ ทั้งนี้ไม่แนะนำให้ถ่ายมาสว่างมากๆแล้วค่อยมาดึงลงนะ การดึงส่วนสว่างมันไม่ง่ายเหมือนการดึงส่วนมืดครับ

การถ่ายในสภาวะแสงน้อย ที่ ISO 3200 มีปริมาณ Noise พอประมาณแต่ไม่ถึงขั้นเยอะจนรบกวนภาพรวม

Noise เม็ดเล็กๆ เรียงกัน ถ้าไม่ซูมก็ไม่เห็นแบบชัดเจนครับ แต่สังเกตได้ว่ารายละเอียดความชัดเจนบริเวณเส้นผมจะเริ่มถูกกลบ ถ้าเป็นไปได้ก็อย่าดัน ISO สูงจนเกินไป

ไฟล์ JPEG

ไฟล์ JPEG ของ Canon EOS M6 II ให้สีผิวที่มีความอมชมพูนิดๆ ซึ่งถ้าให้กลับไปเทียบกับรุ่นแรก เราคิดว่ารุ่นใหม่มีความอมชมพูน้อยกว่าหน่อยตามสมัยนิยม

โดยรวมไฟล์ JPEG ให้สีสันที่เรามองว่าแทบจะจบหลังกล้องได้แล้วครับ ปรับแต่งแค่ Exposure นิดหน่อยก็สวยแล้ว

RAW Burst Mode

ไฮไลต์อย่างหนึ่งของกล้อง Canon EOS M6 II นั่นคือฟังก์ชั่น RAW Burst Mode ครับ ฟังก์ชั่นนี้จะทำให้กล้องจับภาพรัวถึง 30 เฟรมต่อวินาที(แบบคร็อป) พร้อมเปิดใช้งาน AF tracking มั่นใจได้ว่าไม่หลุดโฟกัส และไม่พลาดช็อตสำคัญหรือช็อตที่เราคาดเดาไม่ได้ รวมถึงเหมาะใช้ถ่ายอะไรที่มีการเคลื่อนไหวเร็วๆ อย่างเช่นการถ่ายนก

เวลาถ่ายก็ให้กดชัตเตอร์ค้างครับ มันจะบันทึกภาพเรื่อยๆ หลังจากนั้นเราก็จะสามารถมาเลือกเฟรมที่ชอบทีหลังได้ นอกจากนั้นยังบันทึกแบบ Pre-Shooting ได้ก่อน 0.5 วินาทีที่เราจะกดชัตเตอร์ (ฟังก์ชั่น Pre-Shooting ต้องเปิดใช้งาน หรือ Enable ก่อน)

เมื่อเลื่อนดูภาพแล้วเจอเฟรมที่ชอบ ก็ให้ Export ออกมาเป็นไฟล์ JPEG หรือ RAW

ไฟล์ภาพ Burst จะถูกจัดเก็บรวมเป็นไฟล์ RAW ขนาดใหญ่ครับ เมื่อเราดึงแยกออกมาเป็นเฟรมเดี่ยวๆ จะเหลือขนาดไฟล์ละประมาณ 22 MB

การโฟกัส

ด้วยความที่มีระบบโฟกัสแบบ Dual Pixel CMOS AF ทำให้การโฟกัสสลับไปสลับมาระหว่างหลายๆสิ่งสามารถทำได้ง่ายดาย นอกจากนี้ยังมีระบบโฟกัสดวงตาด้วย ทำให้การถ่ายคนเป็นอะไรที่ง่ายมากยิ่งขึ้นไปอีก

การถ่ายคน แค่ Face-Detection มันไม่พอนะครับสมัยนี้ มันต้องจับดวงตาด้วยถึงจะเรียกได้ว่าโฟกัสเข้า

แต่มีข้อควรระวังนิดนึง คือถ้าเราอยากจะโฟกัสต่อเนื่องบนงานวิดีโอแล้วเปิดระบบโฟกัสดวงตาเอาไว้ กล้องมันจะพยายามมองหาดวงตาก่อนเป็น Priority แรกๆครับ ถ้าเราอยากจะถ่าย Product อยากให้ Product ชัด แต่ถ้ากล้องมันเจอดวงตา มันก็จะวิ่งหาดวงตาก่อน การเซ็ตค่าให้ถูกต้องจึงเป็นเรื่องสำคัญนะ

ดูไฟล์ GIF ข้างล่างนี้เป็นตัวอย่างครับ อันนี้เปิดระบบโฟกัสดวงตาไว้ จะเห็นว่าโฟกัสสลับไปสลับมาได้รวดเร็วดี พอเอามือมาบังดวงตาหมด กล้องมันก็จะโฟกัสหาสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างอื่นแทน

อันนี้ใช้เลนส์ 50mm f1.8 ของ DSLR ต่อ Adapter ด้วยนะ ไม่ใช่เลนส์ Native ซะด้วย

ปุ่มต่างๆ และการควบคุม

ปุ่มของ Canon EOS M6 II มีน้อยแต่เพียงพอต่อการใช้งานแน่นอน การปรับค่าทุกอย่างสามารถใช้วิธีจิ้มหน้าจอเอาได้เลย สะดวก ไม่มีดีเลย์ จะจิ้มเพื่อโฟกัส หรือปรับโน่นนี่นั่นร้อยแปดก็ได้หมด เร็วมาก

สำหรับสายถ่าย Manual (อย่างเรา) การปรับความเร็วชัตเตอร์กับขนาดรูรับแสงสามารถทำได้ง่ายๆ ผ่านการหมุน Dial ด้านบนทั้ง2ตัว ส่วนการปรับค่า ISO ใครอยากเอานิ้วจิ้มหน้าจอ หรือจะกดปุ่ม DIAL FUNC ด้านบนก็แล้วแต่สะดวก ส่วนตัวเราชอบจิ้มหน้าจอนี่แหละ เร็วสุด

หน้าจอ

หน้าจอเป็นแบบสัมผัสและสามารถพลิกขึ้น-พลิกลงได้ หลายๆคนที่ชอบ Vlog คุยกับกล้องเยอะๆ น่าจะชอบจอพลิกขึ้นแบบนี้ เพราะถ้าจอพลิกออกด้านข้าง ตาเราอาจจะมองออกไปสนใจด้านข้างแทน

หน้าจอที่พลิกได้แบบนี้ยังมีประโยชน์เวลาใช้ถ่ายมุมก้มและมุมช้อนด้วย

วิดีโอ

สามารถถ่ายวิดีโอ 4K 25p ได้แบบไม่ครอปครับ เราสามารถใช้ฟังก์ชั่นกันสั่นอิเล็กทรอนิกส์เพื่อให้ฟุตเทจดูลื่นไหลขึ้นได้ แต่ฟังก์ชั่นนี้จะเป็นการครอปบริเวณขอบออกไปเพื่อลดการสั่นไหว

อุปกรณ์เสริม

กล้อง Canon EOS M6 II รองรับการใช้งานเลนส์ EF-S (หรือเลนส์ DSLR) ผ่านการต่อ Adapter ใครที่มีกองทัพเลนส์ DSLR อยู่แล้วก็ไม่จำเป็นจำต้องซื้อเพิ่มให้เปลืองตังครับ ซื้อแค่ Adapter ก็ใช้งานได้เต็มประสิทธิภาพ ความเร็วในการโฟกัสก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยด้วย เรื่องนี้จัดว่าเยี่ยม

นอกจากนี้ การที่กล้องมันไม่มีช่องมองภาพอิเล็กทรอนิกส์ในตัวไม่ได้แปลว่าเราจะอดใช้ช่องมองภาพนะครับ เราสามารถซื้อ EVF-DC1 หรือ EVF-DC2 มาติดที่ Hotshoe ได้ (ซึ่งในภาพด้านล่าง คือ EVF-DC1 มีจุดเด่นตรงที่ปรับยกช่องมองภาพให้สามารถมองจากด้านบนได้ เผื่อบางทีถ่ายภาพมุมต่ำจะได้ไม่ต้องย่อตัว แถมยังได้ฟิลเรทโทร นิดๆอีกด้วย)

การเชื่อมต่อ

ซัพพอร์ตการส่งภาพไร้สายผ่านแอป Canon Camera Connect

มีช่องเสียบไมค์ ช่องเสียบรีโมตชัตเตอร์ ช่อง Mini HDMI และที่สำคัญคือมี USB Type-C น่าเสียดายจุดเดียวตรงที่ไม่มีช่องเสียบหูฟังครับ จึงไม่สามารถมอนิเตอร์เสียงระหว่างอัดวิดีโอไปด้วยได้

ตัวกล้องมี Clean HDMI Output ให้ใช้งาน เราสามารถที่จะ Live โดยไม่มีข้อมูล Info มารบกวน การปรับให้เป็น Clean HDMI ทำได้โดยการเข้าโหมด Video ก่อน จากนั้นให้กดเข้า Menu สีแดงหมายเลข5 ไปที่ “แสดงข้อมูล HDMI” จากนั้นให้เลือกส่งสัญญาณออก HDMI โดยไม่แสดงข้อมูล

ด้านบนตัวกล้องจะมี Hotshoe สำหรับเสียบอุปกรณ์ต่างๆ อย่างแฟลชแยก ช่องมองภาพ หรือไมโครโฟน อย่างไรก็ตามเนื่องจากหน้าจอมันพลิกขึ้นด้านบน การใช้งานอุปกรณ์เสริมบน Hotshoe ไปพร้อมๆกับหน้าจอพลิกขึ้นจึงเป็นเรื่องยากครับ ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง

ราคา

• แพ็กเกจควบเลนส์ EF-M 15–45mm f/3.5–6.3 IS STM ราคา 35,900 บาท
• แพ็กเกจควบเลนส์ EF-M 18–150mm f/3.5–5.6 IS STM ราคา 46,900 บาท

สรุป

สเปคโดยภาพรวมของ Canon EOS M6 II คือดีอยู่ครับ ยังไม่ถึงกับโดดเด่นที่สุด แต่อย่างไรก็ตามถ้าเรามองเรื่องขนาดด้วย นี่เป็นกล้องที่บาลานซ์มากๆตัวนึงเลย ส่วนตัวเราชอบกล้องตัวนี้นะ เพราะมันเป็นกล้องที่เล็ก สีสวย ใช้ง่าย เหมาะกับไลฟ์สไตล์ชิวๆ

ข้อดี

1. ขนาดเล็ก พกพาง่าย
2. มีกริปที่แม้จะเล็ก แต่ออกแบบได้ดี
3. ความละเอียดสูงกว่ากล้องในระดับเดียวกัน สามารถนำภาพมาครอปเพื่อจัดคอมโพสได้ดี หรือจะอัดรูปขยายใหญ่ก็ได้
4. ไฟล์ RAW มีความยืดหยุ่นดี
5. ไฟล์ JPEG ในสภาวะแสงปกติให้สีสันที่สวย ไม่ต้องแต่งเยอะมาก
6. ออโต้โฟกัสได้รวดเร็ว มี Eye Detection ทำให้ถ่ายคนได้สะดวกขึ้น
7. ปุ่มไม่เยอะ ไม่งง แต่เพียงพอต่อการใช้งานนะ
8. หน้าจอจิ้มโฟกัสได้ ตอบสนองรวดเร็ว สามารถพลิกขึ้นลงได้ ใช้ถ่ายมุมยากๆได้
9. วิดีโอ 4K ไม่ต้องครอป
10. ใช้เลนส์ของ DSLR ได้ผ่าน Adapter โดยความเร็วโฟกัสยังรวดเร็วอยู่
11. มี USB Type-C

ข้อสังเกต

1. เลนส์คิตต้องหมุนให้ลงล็อกก่อนทุกครั้ง ถึงจะเริ่มใช้งานได้
2. ไม่มี Weather Sealing ไม่ควรไปเจอฝนหรือสภาพอากาศแย่ๆ
3. กันสั่นเป็นแบบอิเล็กทรอนิกส์ คือการครอปภาพเข้าไปเพื่อลดการสั่นไหว
4. เลนส์ใน System EF-M ยังมีทางเลือกไม่เยอะมาก อาจต้องมองเลนส์ DSLR ควบกับ Adapter เป็นทางเลือก

Canon EOS M6 II น่าจะเหมาะกับคนที่จริงจังในระดับกลางค่อนไปทางถ่ายเล่นๆ ขำๆ แต่มันจะใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดก็ต่อเมื่อคุณมีเลนส์ให้เปลี่ยนนะ เราแนะนำเลนส์ EF-M22mm f/2.0 STM สำหรับผู้เริ่มต้นครับ มันไม่แพงมาก เอาไปฝึกฝนได้ ส่วนใครอยากเบลอหลังเยอะๆไป EF-M32mm f/1.4 STM โลด

หรือถ้าคุณไม่จริงจังในระดับที่ชีวิตนี้จะไม่ซื้อเลนส์แล้วแน่ๆ เราแนะนำให้ลองมองกล้อง Canon PowerShot G7X III ไว้ด้วยอีกซักตัวครับ อันนี้ไม่ใช่มิเรอร์เลส แต่เป็นกล้องคอมแพคที่อาจจะตอบโจทย์เหมือนกัน เพียงแต่มันให้คุณภาพไฟล์ที่ดรอปลงมาพอสมควรเพราะขนาดเซนเซอร์ที่เล็กกว่า

เท่านี้ครับกับรีวิว Canon EOS M6 II หวังว่ามินิรีวิวนี้จะช่วยให้ได้รู้จักกล้องตัวนี้มากยิ่งขึ้น หากสนใจก็หาโอกาสไปลองจับที่ร้านดูนะครับจะได้รู้ว่าเข้ามือรึเปล่า

เราขอลาไปด้วยภาพจาก Canon EOS M6 II ภาพส่วนใหญ่ถ่ายด้วยเลนส์ EF50mm f/1.8 + Adapter ครับ มี EF-M22mm f/2 ด้วยนิดหน่อย ไว้เจอกันรีวิวหน้า ขอให้สนุกกับการถ่ายรูปนะครับ

รีวิว Canon EOS M6 II (Mark2) สามปีผ่านไป รุ่นใหม่มาแล้ว! was originally published in torcnn on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.