Stem Gent
Het is de voorbije weken in Gent meer gegaan over kartel- en coalitievorming dan over inhoud. En dat is bijzonder jammer, want Gent blijft een immens fijne stad. Met dank aan de drie partijen die er al twaalf jaar de plak zwaaien: Groen, Open VLD en de partij die de naam van Vooruit heeft gestolen. (CD&V reken ik even niet mee, want volgens mij zijn die zelf ook vergeten dat ze de voorbije zes jaar mee aan het roer zaten.) Dat maakt de keuze dit weekend dus ook relatief simpel: het is vooruit met die drie partijen of 404. Maar bon, wat ik vooral wou zeggen: Gent blijft een immens fijne stad om in te wonen, maar er blijven ook immens grote uitdagingen.
1. Mobiliteit moet beter. Ja, er is al redelijk wat gebeurd, maar er blijven ook nog (veel te) veel pijnpunten. Voor voetgangers, fietsers en voor 93-jarige alleenstaande rolstoelgebruikers met één arm die aangewezen zijn op hun auto. Niemand kent die pijnpunten beter dan buurtbewoners, dus laat hen die zelf in kaart brengen en meedenken over oplossingen.
2. De ordehandhaving in het verkeer moet duust keer beter. De voorbije twaalf jaar is er van alles ingevoerd, maar op de knips na wordt er ver niets gehandhaafd. Dat is nogal redelijk hard onnozel.
3. De belachelijk strikte Gentse geluidsnormen moeten worden afgevoerd, maar bovenal moet er op events worden gestreefd naar een optimale geluidsbeleving. De voorbije legislatuur heeft de dienst milieu zich, welja, blindgestaard op decibels, terwijl die niets zeggen over de geluidskwaliteit. Stel experts aan om die dossiers te behandelen, naast een schepen die iets kent van geluid.
4. Over events gesproken: het moet gedaan zijn met het non-beleid van de voorbije jaren. ‘Non’ as in ‘non, ce n’est pas possible.’ Ik maak mij niet de illusie dat de jaren 90 nog ooit terugkomen, maar op dit moment trekken jongeren weg uit Gent omdat je hier bijna niets meer vergund krijgt en het zelfs wachten is op een verkiezingsjaar opdat er “misschien, eventueel, we zullen zien” nog eens één concert per jaar op het Sint-Pietersplein zou mogen plaatsvinden. We zijn een stad met een rijke event/muziek/nightlifetraditie. Live up to it!
5. Er moet veel meer steun komen voor kleine(re) en nieuwe bottom-up-initiatieven — zowel op cultureel als op maatschappelijk vlak. Nu zitten die, in tegenstelling tot grote instituten en lintjesknipactiviteiten, soms maandenlang te wachten op een advies, waarna ze vervolgens hoop en al een paar duizend euro krijgen. Daar betaal je in Gent tegenwoordig twee maanden huur mee, en het is op. Een boutade, maar toch.
6. Wat die vastgoedprijzen betreft, worden er in Gent véél te weinig huizen gebouwd. Er is een nijpend tekort aan alles van gezinswoningen tot studentenkoten, maar evenzeer aan plekken om samen te komen en te experimenteren. Waarmee ik geen kwaad woord wil zeggen over pakweg De Nieuwe Dokken — ziet er in de regel goed uit, ook al zijn daar eveneens een paar wreed lelijke gebouwen neergezet en heeft de stad de iconische betoncentrale laten slopen — maar het is een druppel op een hete plaat. En voor veel Gentenaars bovendien een onbetaalbare druppel.
Get Ben Van Alboom’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
7. Het aanbod aan hotelkamers, Airbnb’s en ‘short-term apartments’ is daarentegen flink gestegen. (Als de wil er is, kun je zelfs in Gent opmerkelijk snel nieuw aanbod creëren.) En nu heb ik op zich niets tegen toerisme — ik doe er zelf ook aan, en ik wil als trotse Gentenaar niemand het recht ontnemen om de schoonste stad van het land te bezoeken. Maar Sphinx is stilaan de enige reden dat ik nog in het centrum kom. Ja, ook dat is een boutade, maar ook weer niet helemaal. Laat ons erop blijven toezien dat het hart van de stad niet enkel klopt voor toeristen en dat we écht geen tweede Brugge worden. (Voor mensen uit Brugge die zich nu weer geschoffeerd voelen: Calimero woont in Antwerpen. Chillax.)
8. Naast meer woningen, moet er ook veel meer groen komen. En nee, dat is niet contradictorisch. Bouwen kan in de lucht — we zijn een stad, geen postkaart. Je moet daarvoor dus geen bomen kappen. (On a sidenote, de eerste politicus die het Maaseikplein nog aanhaalt als voorbeeld van meer groen in de stad, kan die trampolines steken op plekken waar nog minder groeit dan in die afvalbakken van de Overpoort.)
9. Die tientallen miljoenen voor de nieuwe Opera, het Design Museum, het SMAK, … Ik vind dat allemaal tof, hoor. Maar onze schoolgebouwen vallen uit elkaar. Verder ben ik echt de laatste persoon om te zeggen dat je niet in kunst mag/moet investeren óf om kunst en onderwijs tegen elkaar uit te spelen. Maar het valt soms nogal hard op dat grote prestigeprojecten voorrang krijgen op basisvoorzieningen.
10. Iedereen op de Botermarkt moet een basiscursus anger management en democratie krijgen. Jullie gekibbel van de voorbije maanden én jaren voedt echt de antipolitiek.
“Wij willen het initiatief kunnen nemen.”
“Ik wil niet met die en die besturen.”
“Hij is begonnen met mij aan te vallen.”
“Ze zijn allemaal tegen ons.”
Y’all know politics isn’t about you, right? Ik weet het: ‘t is een naïeve en ook veelal retorische vraag. Maar doe tenminste nog een béétje alsof de verkiezing dit weekend om Gent en zijn inwoners draait, niet om jullie.
Kort samengevat: stem goed dit weekend! (En excuus ook aan PVDA. Ik wil jullie in Gent niet buitenspel zetten — waardevolle oppositie — en ik zou in Antwerpen geen seconde twijfelen om op Jos D’Haese te stemmen. Maar Gent wordt vooralsnog niet bestuurd door Ebenezer Scrooge. En niettegenstaande hier nog van alles beter kan, zijn er de voorbije zes jaar ook veel stappen vooruitgezet. Al dan niet met behulp van het — zonder twijfel hoogtepunt van de voorbije zes jaar — ‘metroplan voor voetgangers’.)
