Member-only story
Değer mi?
Gözüm kompüter ekranında kayan resme takılınca bir an nefesim kesildi.
Facebook reel resimleri sırayla geçiyordu ve resim bir an görülüp kaybolmuş yerini başka resimlere bırakmıştı. Bir yandan Tv izlerken kucağımdaki laptopa bakıyordum. Biliyorum Facebook modası geçmiş bir iletişim aracı, güncelliğini kaybedip sadece benim jenerasyondakilere hitap ediyor artık. Gençler instagram, tik tok ve adını bile bilmediğim başka ortamlara taşındılar. Ama Facebook hep benim eski ülkeyle bağım oldu ve özellikle şimdilerde bahçe grubumla günlük haberleşme alanım.
Dikkatimi tamamen laptopa yöneltip reel resimlerine geriye doğru bakmaya başladım.
Evet Ruşen’di bu. Ama resmi kendi hesabından gelmiyordu. Gülümseyen yüzün altında cenazesi için para toplandığı yazıyordu. Cenazesi? Kanım dondu bir an. Ruşen 40 larındaydı ölmek için çok genç.
Telaşla whatsup`tan Columbus`ta ki arkadaşıma mesaj geçtim. “Ruşen’e ne oldu?”
“İki gün önce kaybettik, grip olmuştu, bronşite dönmüş akşam ER a gitmiş ilaç vermişler. Eve gelip uyumuşlar. Sabah oğlu ölüsünü bulmuş yatakta”
Buz gibi bir his omur iliğimden aşağı uzandı. Mesaj devam etti, “Çok çalışıyordu, çok yıprattı kendini, hep en az iki iste çalıştı, büyük oğlan kolej bitirdi ama WalMart`ta çalışıyor kazandığı para bir şey değil…
