Member-only story
Ebeveyn Banyosu
Komodinin üzerindeki saate baktığında yine “sabahın körü” denilen zamanda uyandığını anladı. Artık saat alarmı kurmaya gerek kalmadan, kaçta yatarsa yatsın erkenden uyanıyordu Selma. Eskiden öyle miydi ya? Saatini beş dakika aralıklarla en az dört defa kurması gerekirdi uyanabilmek için.
Üyelik ya da ücret kısıtlaması olmadan yazının tamamını buradan okuyabilirsiniz.
Gökyüzü gecenin derin karanlığından henüz kurtulmaya başlamış, kopkoyu tonlardan maviye ulaşmasına az kalmıştı. Saatin yanındaki lambayı yaktı, yatağın içinde yavaşça doğruldu. Bekledi biraz. Yataktan fırlayarak kalktığı günler geldi aklına bu sefer. “Buna da şükür” dedi, hala kendi başına halledebiliyordu gündelik işlerini.
Yataktan inip, terliklerini ayağına geçirdi. Usul adımlarla banyoya doğru yürüdü. Bu evi alırken, fazladan para ödemişti ebeveyn banyosu için. Apartmandaki bir çok ev sahibinin dolaba ve hatta kilere dönüştürdüğü bu banyo, onun için lüks değil tamamen gerekliydi. Yaşadığı tüm evlerde hep sorun olmuştu başkaları ile paylaşılan banyolar. Annesine ev işlerinde yardım etmeye başladığından beri önce çamaşır suları ile temizler, sonra kullanabilirdi banyoyu. Otellerde bile durum aynıydı. Aldığı terapiler de işe yaramamıştı. Neyse ki şimdi kendi banyosu vardı. Sorun edecek kimse de yoktu.
