- 5 months ago
ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:13ออกกันตําอีกกะตีใจอ่อนตอน
00:22อันที
00:30พากิน
00:50ท่านกี่
00:54ไม่ท่านกลับมาแล้วเหรอ
00:57ไม่พากิน
01:01ขอไม่ได้จะกลับมา
01:08อันที
01:17คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ
01:19แต่ร่างกายยังอ่อนเพรยะอยู่เยอะ
01:21หมอให้น้ําเกือไปแล้วอีกสักภาคคว้าน่าจะฝืนครับ
01:24ขอบคุณลองมาค่ะพวกหมอ
01:26ยินดีครับ มันเดี๋ยวหมอขอตัวก่อนนะครับ
01:28ขอบคุณครับ
01:30คุณครับ
01:31ขอบคุณครับ
01:34ไม่เป็นไรเหรอนะแก
01:37คุณยัง
01:39เดี๋ยวพาเป้กลับไปที่บันผักนะ
01:41จะได้พักพ่อนกัน
01:43วันนี้เจอกันมานักแล้ว
01:44ครับ
01:47ไม่ต้องห่วงนะครับ
01:48เดี๋ยวคืนนี้ผมดูแลคุณไอ้เอง
01:51ได้ค่ะ
01:52อย่างนั้นไปฝากไอ้ด้วยนะคะคุณก่อน
01:55ได้ครับ
01:57บาย
01:58เอ่อ ก่อน
02:00ฉันว่าเดี๋ยวฉันจะไปหาอะไรกินตักหน่อยอ่ะ
02:01แกเอาอะไรป่ะ
02:02ไม่เป็นไร ยังไม่เห็วอ่ะ
02:03ไปเถอะ ขอบคุณครับ
02:04เอ่อ ก่อน
02:06ฉันว่าเดี๋ยวฉันจะไปหาอะไรกินตักหน่อยอ่ะ
02:07แกเอาอะไรป่ะ
02:08ไม่เป็นไร ยังไม่เห็วอ่ะ
02:09ไปเถอะ ขอบคุณครับ
02:10ขอบคุณครับ
02:12แกเอาอะไรป่ะ
02:13ไม่เป็นไร ยังไม่เห็วอ่ะ
02:14ไปเถอะ
02:15ขอบคุณครับ
02:40umi
02:45น passage
02:47น้องรา
02:47ว ก่อนumuz น้องรา
02:48น้องราเพราะเป็นอย่างม influ
02:50เอาไป έχ Fail ว ตอดพายดีค่ะ
02:53พี่เป็นยังไงบ้าง
02:55เจ็บตัวไหนไหม
02:57น้องราเพราะต้องคืนอย่างหaculaยCall
03:06ไปหาพาดก็แมว เห่ากัน
03:08อีก
03:22พอ
03:23แม่
03:28แม่
03:36ไปคำลูกแม่
03:48แม่นึกว่าสิว่าได้พอหนาลูกแล้ว
03:52มีลูกแล้ว มีให้ดีใจละลาย มีลูกปลอดภัย
03:59อันนี้ยอมตายง่ายๆเหรอค่ะ
04:03อายรู้แล้วว่าทำไมอายต้องกลับมาที่หนองเห็น
04:12เพราะอายเป็นเจ้าหญิงอายคำ
04:16มุกสาวเจ้าเมืองเอกชะทีตา
04:22อายเป็นต้นเห็นที่ทำให้เมืองล่ม
04:37พอ แม่
04:44ให้หนองชาวเมืองทุกคนต้องมาล่มตาย
04:47เพราะอาย
04:51อายสัญญานะคะ
05:06ให้รวมวินยางของทุกคนให้ได้
05:12พอดีใจที่ริงมินคำสนยาจากลูกสาวของพ่อ
05:17ลูกได้เกิดสาดไม่แล้ว
05:19ลูกสิริ่มสินทุกอย่างลูกกระเหตุใด
05:21แต่ลูกยังเสียงอันตราย
05:23มาเพื่อชาวเมืองให้พลทุก
05:25ไม่ได้เกินแก้วจะตายอยู่ในวัตตาสงสาร
05:28พอดีใจ
05:30แต่เธอเมืองอีก
05:32ทุกคนก็ไม่ต้องมาเจ็ดสะตากำแบบนี้
05:34ทุกคนก็ไม่ต้องมาเจ็ดสะตากำแบบนี้
05:38ทุกคนก็ไม่ต้องมาเจ็ดสะตากำแบบนี้
05:52ว่าเป็นอย่างลูก
05:53ซีวิปน้องก็ต้องเป็นไปตามกำ
05:58ทุกคนก็ไม่ต้องมาเจ็ดสะตากำแบบนี้
06:02ว่าเป็นอย่างลูก
06:04ซีวิปน้องก็ต้องเป็นไปตามกำ
06:08อย่าเสียใจไปเลยรู
06:10ยังหน่อย
06:12เขาก็ยังมีบุญ
06:14เป็นกับมาพ่อกันไหม
06:20เราเป็นอย่างดอบนองล่า
06:22ให้ซิเป้หูล่า
06:24ว่ากระหอบดอนตัวนั้น
06:26เป็นพระชะมีแพล่งขายมาก
06:28ข้านวงเมื่อนเรื่องนะ
06:30เกียรตกะคัดข้ามนองลาไปแล้ว
06:33แมนๆ โคลดดดน
06:35แมนพญครับ
06:44ทางสิฑ наш BET
06:45มาสิ
06:51และเปล่งว่าจ่าต่อหนาพยายาสุดโทธนาคลาด ว่าเอาของสีกรรมให้ทุกคน
06:59นั้นจากนั้น ให้หน้าคินี่ซีตลา หูสราพแสงเศ้าเมือง ออนข้ำสราพ
07:08ตอนนี้เนี่ย ปกเข้ากำลังพอกับชะตากรรมอันย่ายหลวง เหมือพยายาพังขี้ขอบง่ำจิตใจของคู่ข้ำสิงใดทั้งเบิด
07:19ตลอดเวลาที่ผ่านมาก พยายาพังขี้หนักขลาด กับพยายามที่สีเด็กเกิดเป็นคน แล้วขอบข้องนองลา
07:30ตอนนี้เพื่อนกับเกิดเป็นคนแล้ว ถังมันเพื่อนหูเรืองความจริงทั้งเบิด พันสิคืดกระเภ้าจังไหน
07:49ฉันไม่รู้นะครับ ว่าหวนผ่านข้างหน้ามันจะยากเย็นแค่ไหน
07:56แต่อายจะไม่ยอมแพงอย่างไร
08:00ตัวอายเองคนเดียว มีคำไม่ได้
08:06เรามาช่วยกันนะคะ
08:09ได้สิลูก
08:11พวกเขาพยายามให้ลูกสู่ฟูเดียวหรอก
08:24ไหน
08:26ได้ยินผมไหม
08:29ขอลาวิทย์นะ
08:32ลูกกลับไปก่อนเธอลูก
08:36ลูกมาโดนแล้ว
08:38เดี๋ยวพันสิเป็นห่วง
08:43น่ะ
08:45ได้
08:57มันตลอด
08:59สิบสิบุรค์
09:00น่ะ
09:01น่ะ
09:02น่ะ
09:03มันตลอด
09:04น่ะ
09:05มันตลอด
09:06สิบุรค์
09:07น่ะ
09:08น่ะ
09:09ไม่เป็นไรแล้วนะ
09:11คุณ
09:15ฉันไม่เป็นไร
09:17บอกไปนี้
09:20คุณไม่ต้องครัวนะ
09:23ผมจะอยู่ข้างคุณ
09:26หรือเคยเห็ดผิดไว้แต่สาดได้
09:33ที่มีสวัสดตรงนาย
09:35เจ้าตาย
09:37ก็ยังห้าป่า
09:41หากันพอทุกสาด
09:46แต่ก็ขาดสุยกันทุกพบ
09:49ได้แค่หากได้แค่ควบ
09:53แต่ก็โจบด้วยกันจากล้า
09:57ถ้าเป็นสายแน่
10:01หรือว่ามันย้อนรุ่ม
10:31เจ้า...เจ้าล่ะ
10:36เป็นชั้งไหน...ออดภัยบอก
10:41ไม่เป็นไรครับ
10:47ดีแล้วล่ะจ๊ะ
10:49ค่อยกลับก่อนเถอะ
10:53เดี๋ยวก่อน
10:57เดี๋ยวผมให้ส่ง
10:59อ่ะ...พ่อเป็นอย่างนอกจาก
11:02คอยกลับเองได้
11:07ให้ผมพี่ส่งกันครับ
11:10ผมอยากรู้จักคุณมากคุณ
11:17ไม่อยากไปเจอพ่อแม่คุณด้วย
11:19เจ้า...
11:21เจ้า...
11:23เจ้าอยากสิบไปหาพ่อแม่คอยเท็ดอย่าง
11:26ไม่อยากไปบอกให้ท่านรับรู้ว่า
11:28ผมจะขอครบนุกสาวของท่าน
11:30ได้ไหมค่ะ
11:32ไม่อยากไปบอกให้ท่านรับรู้ว่า
11:35ผมจะขอครบนุกสาวของท่าน
11:41ได้ไหมค่ะ
11:53แต่คอยว่า...
11:54ไม่...
11:58ไม่ว่า...มัน...
12:00มันยิลิง
12:05คุณรู้ไหมว่าตอนแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน
12:09คุณรู้สึกสดุกตา
12:12รู้สึกคุณเคยกับคุณมากๆ
12:16แต่ว่า...
12:18อยากจะรู้จัก
12:20อยากจะเห็นหน้าคุณแท่ทั้งวันเลย
12:24นี่คุณครับ
12:32ผมรู้นะครับ
12:34พวกเกิด...
12:36เราอาจจะรู้จักกับไม่มาก
12:41แต่จากที่ผมดูสายตาพวกคุณแล้ว
12:44บอลันใจเลยนะครับ
12:46ว่าใจเราสองของกันกัน
12:55ขอบคุณนะ
13:20ขอดีใจหลาย
13:25แต่ว่า
13:29คอย
13:32ไม่อยากให้เข้าต้องเสียใจไปไหนกว่านี้
13:39คุณพอดมือที่เข้าต้องจากกัน
13:44จากกัน
13:47แล้ว...แล้วเราจะจากกันไปไหนล่ะมันนี้เริ่ม
13:54หือ...
13:58คือว่า...
14:00คุณหมวดคะ
14:05สักรู้นะครับ
14:13ครับผม
14:14มีเอกสารที่ต้องแย่ให้ยาตคุณไอรดาเซ็นเพิ่มค่ะ
14:17ได้ครับ เดี๋ยวฝากไว้ที่ผมก็ได้
14:19เดี๋ยวผมเอาไปให้นะครับ
14:20ขอบคุณมากค่ะ
14:21ขอบคุณมากค่ะ
14:40ใส่อีกแล้ว
14:51นิทย์ken never
14:55เฟร็จ
14:57อย่ามากค์
14:59มาก็ปิดนะครับ
15:03ไม่เป็นภัย
15:06ไม่เตร็จ
15:08จังอีกอีก
15:10นิทย์เจ็บเพื่อนเชี่ยวกัน
15:13นิทย์เจ็บเข้า
15:15คุณไม่ใจ
15:16หรือ residents
15:17ชั้นต้องขอบคุณ
15:18ฉันต้องขอบคุณ
15:19ครับใจต้องมากคุณ
15:20ค่าคิน ที่ดูแลค่า
15:23ค่าดูแลท่านมาตั้งเด็ดเอง
15:26ค่ารอคอยวันนี้ท่านจะกลับมาทุกลมหายใจ
15:33ค่าต้องกลับมาอยู่แล้ว
15:36ค่าคิน
15:39ตอนนี้ค่าคือพังขี
15:42คำสินก็เป็นแค่ร่างของค่า
15:44และต่อไปนี้
15:48ค่าจะทำทุกอย่าง
15:51เพื่อให้คำกองกับมาเป็นของค่าฉันเนอะ
15:54แต่ถ้ายังมีควากน้ำที่สำคัญ
15:57คือเจ้าชายพาแดง
16:00พาแดง
16:02ไม่ว่ามันจะเกิดเป็นใครก็ตัง
16:04ค่าก็จะไม่ยอมแพ้
16:06ชาตินี้
16:08ไอ้ระดากก็จะต้องเป็นของค่า
16:13กลับไปได้แล้ว
16:15พาคิน
16:17ชาตินี้
16:19ไอ้ระดากก็จะต้องเป็นของค่า
16:30กลับไปได้แล้ว
16:32พาคิน
16:46คำสิง
16:50คำสิง
16:54คำสิงไปใส่มาหลูก
16:57พอก็เมยเป็นหวง
17:01ผมไปอยู่ในทํา
17:03ใต้ประดาษ
17:07ตรงนั้นไม่มีใครรบกวน
17:11เจ็บมองไหนบ้าลูก
17:13คำสิงเป็นอย่างบ้า
17:14คำสิงเป็นอย่างบ้า
17:17ผมสบายดี
17:20พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นหวง
17:25ในอดิตชาติ
17:28ผมเคยเกิดเป็นพระยาหน้าจริงๆ
17:31อย่างที่ลุมพอเรียมเคยบอก
17:36แต่ชาตินี้
17:38ผมได้เกิดมาเป็นคนแล้ว
17:40ผมจะไม่มีวันกลับไปเป็นพระยาหน้าอีกเด็ดก่อน
17:44พระยาหน้าอีกเด็ดก่อน
17:45พระยาหน้าอีกเด็ดก่อน
17:54พังแม่เดินกำสิง
17:55เพราะว่าลูกสิตแปนอย่าง
17:59คำสิงกับบ้าลูกของพ่อกับแม่
18:02แม่กำสิงเดอกับชีวิตกับแม่
18:05อยากเค็นคำสิงเป็นคนดี
18:10มีความสูงแค่นี้แม่กับพ่อใจแล้ว
18:16แม่ผลาด้านลูก
18:18ปักแล้วด้วยลูก
18:22แม่แล้วลูก
18:23โบบรูกสิเป็นนี้ยังกระตามสั่ง
18:27แต่มีสิ่งเดียวที่พ่ออยากสิขอ
18:36อย่าเห็นบาท อย่าลูก
18:41พ่อมาจะเห็นคนตายในมูบาทนะครับ
18:45นั่นโดนหาที่ตายกันเห็น
18:49พวกมันไปขมูลพระในวัน
18:51แล้วเอาไปขาย
18:55ที่พังกี้ต้องข้าพวกมัน
18:59มันก็สมควันแล้ว
19:04พวกมันก็ไม่ได้
19:10พวกมันก็ไม่ได้
19:18อาย
19:20คำสิง
19:21พวกมันคุณเก่าเลย
19:23ว่าเก้าวนวน
19:25ตาแค้งๆ
19:27คำเวาคำจา
19:29ก็เปลี่ยนไป
19:31เป็นคนแล้วคุณเลยอาย
19:33จะพึงคิดหลายด้วยบัวพัง
19:35ใจเย็นเย็น
19:38คำสิง
19:39หววดเล่นมาตั้งเต็นน้อย
19:41ทํามาจะซ้ายขัดเขาจิดใจ
19:44เขาเป็นคนดี
19:45เพราะว่าเขาจะเป็นเอง
19:48เขาก็ต้องเป็นคนดี
19:51อายเสื้อ
19:53แต่ทํามือนึง
19:55มีคนเนียจในลูกเขา
19:58กลายเป็นประยะนา
20:00บวงอัญญาณ
20:01อย่าลูกไปหาคา
20:03คนอีกลาย
20:04เต้าเสียจังไงดี
20:06หือ
20:08หือ
20:10หน่
20:28คุณ
20:29แหละ
20:30้อม
20:31ผมบอกว่า
20:37คุณแหละ
20:39แน่ purpose
20:41อะไรอย่างมันคุณเนี่ย
20:43ผมพูดจริงๆ
20:45ผมตั้งใจว่าต่อจากนี้
20:46ถ้าผมคิดหรือผมรู้สึกอะไร
20:48ผมก็จะบอกอ inadvertent
20:52เพราะว่าในวันท้างหน้าเนี่ย
20:54เราอย่างต้องทำประกิจสำคัญ
21:01เราจะต้องช่วยปลดเปล่อยวิญญาณเช้าเมืองเอกชธิตาให้เป็นอิสระให้ได้
21:04ถ้าถึงตอนนั้น
21:06ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะเกิด guardedไinar ขึ้นบ้าง
21:09แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
21:12ผมจะอยู่กับคุณนะ
21:15คนนี้พูดเป็นชุดเลยนะ
21:18ไม่ปล่อยฉันพูดเลย
21:23คุณจะพูดอะไรกับผมอ่ะ
21:26เฮ้
21:27ฉันอยากจะบอกคุณว่า
21:32ฉัน
21:35อยากให้คุณ
21:38ช่วยพาไปหานมพ่อเรียมนะสิ
21:40ครับ
21:41ฉันอยากไปเจอท่านไหน อยากไปเย็มทัน
21:43โอ้โห คุณ
21:47ผมก็คิดว่าคุณจะพูดอะไรทั้งเสื้องสิ
21:50ไปเฮ้
21:57ตามมาครับ
22:06ใช่ครับ
22:06คุณค่ะ
22:08ตามมากับ
22:19ในทีสุด
22:23เจ้าก็กลับมา
22:23พระยาบางคี
22:24ผมต้องกลับมาอยู่แล้ว
22:25ในทีสุดเจ้าก็กลับมาพยาบังคีก
22:34ผมต้องกลับมาอยู่แล้ว
22:36เอาความต้องการเดียวของผม
22:42คือการได้เกิดเป็นมนุษย์
22:46และได้คลองคู่กับคนที่ผมละ
22:49ถึงเจ้าสิรดกลับมาเป็นคนแล้ว
22:53แต่ความหากมันเป็นเรื่องของหัวใจ
22:57เจ้าหยิงไอคำกะเคยเสียใจ
23:00ที่หู้ว่าเจ้าเป็นมนุษย์
23:02นางกยิงได้ตั้งอธิฐานจิต
23:05สิบคอเกิดมะหวมศาสตร์กะเจ้า
23:08แล้วรุ่งพ่อนะ
23:23รุ่งพ่อเองไม่ใช่เหรอ
23:26ที่เป็นคนไปเปล่าประกาศ
23:28ให้เฉาเมืองรับรู้ว่า
23:30กระห้อกด่อนพือการหลีบ้านการหลีเมือง
23:32จนสุดท้ายพระยาศีเชิงๆ
23:34ก็ต้องให้ไหนพลาดไปตามล่า
23:36เพื่อเอาตัวไปทำวิทีสανดกรับ
23:38ทายเราเป็นยังไง
23:40แล้วห้อกด่อน
23:42ก็ต้องถูก Ing 현재
23:44กลัมได้ริคตไว้เลย
23:47มองมีไฟร่วงรัวอนาคตแดน
23:49ถ้าพรรับหume
23:50อย่างมีแปลที่หวงนั่น
23:52SA5 รถห้อกออกาศาสตร์
23:53เร 가� resolved
23:55ル้างรึยงตร์
23:57เช Color
23:57พระพ 그냥 것แต้ยนต่อ
23:59ปกันบอกรวมซิบสิบคอร์nad
24:03��명มากappelle
24:04ลวงพอก็เด็กจinent น้ำสามตา ตามวิชาโหล เจาก็คือกัน
24:11พระญ่าสุดโทนนาฆistsала พอของเจาก็ใจเตอร์แล้ว
24:14ว่าเจอกำำнетมีของ แต่เจอกำยังแปลงกาย
24:18เป็นกระห้องด้อน Linux 一ใชหยิงไอครام
24:21บนวม bla bla bla Brilliant
24:24เพราะพุทธเจาเนี่ยเระบอกว่า
24:28มนุษย์มีกรรมเป็นของตัวเอง
24:31ถึงยังไง
24:34ผมก็จะไม่มีวันยอมกระเป็นพยานาคอีก
24:38ยังไงผมก็ต้องได้คลองคู่กับเจ้าหิงไอคำ
24:43ผมไม่มีวันยอมเสียนามไปเองแน่แน่
24:47พังที่
24:49ปล่อยวางกะเรื่องร้าวในอดีตสะถอ
24:53ทุกคนที่เกี่ยวของกันในอดีต
24:55ต้างกับมีชีวิตใหม่กันเหมือนแล้ว
24:57ยาส่างเว้นส่างกรรมใหม่อีกเลย
25:00เลยละวางความโปรดแค่นในอดีตสะถ่ง
25:05ละวาง
25:16หลุ่มพ่อ
25:17ผมพ่อจะให้ผมละวาง
25:21เพื่อให้เจ้าหยิงไปคำกับไปรักกับเจ้าชายพาแดง
25:25จะดันหรอ
25:26ผมมียอม
25:29ผมมียอม
25:45ความสิ่ง
25:57นั่นไม่ใช่ความสิ่ง
26:08ผมดีใจมากนะ
26:10ที่รู้ว่าคุณไม่เป็นอะไร
26:14อ่ะ
26:18เก่งขึ้นนะ
26:19เก่งขึ้นอ่ะ
26:22ที่ไม่ปล่อยให้อีกระดาตายไปต่อหน้าต่อต่อ
26:26มันแห้อดีตสะชาติ
26:31แต่...
26:33เมื่อว่าจะชาติไหม
26:35เจ้าก็ไม่ได้มีสิ่งนี้ตัวมันก็ยิงคนนี้
26:42อ่ะแดง
26:44เรียกผมว่ากรวิทย์ดีกว่าครับ
26:47เรื่องมันผ่านมาเป็นพันปีแล้ว
26:51ผมไม่ยืดติดกับวะดีนอก
27:01เมื่อว่าผมจะบอกอะไรคุณให้นะ
27:03คุณไอรดาเนี่ย
27:08อย่างนั้นเหรอ
27:12อย่าโยก ยังมีเรื่องกันเลย
27:15อัตมาขอเท่า
27:28ทั้งนี้ ด้วยเหตุแก่ลงพ่อ
27:31ด้วยเหตุแก่ลงพ่อ
27:36แล้วรองสอนของต้องได้เจอเป็นอีกได้
27:51ไว้ผมไปหานะ
28:01โลกได้ Soul
28:06JJ
28:10คุณ Mansion
28:13ที่จริงแล้ว
28:16คำสิงเป็นข้นาสองสัส
28:18บวดเรียนมาแถ่ไหนน้อย
28:22เพื่อวังว่ายจะเป็นข้นจะก็นปัดไป
28:25ให้คำสิงเป็นเป็นคนอยฟรงสามารถ
28:28ปวดเรียนมา forcé洗 Kultur
28:30เพื่อวังว่าสิ ให้ทัมมาขัดเก่าชิดใจ
28:34แต่กระบบนวิบากกรรมเก่า
28:37วิบากกรรมที่เกือจากความหัก
28:43แต่เรื่องมันผ่านมาเป็นพันกระปีแล้วนะครับ
28:46ถ้าเขายังไม่ปล่อยวาง
28:48คนที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คือ
28:52มุ่นไงราดานะครับ
28:55แต่ถูกสินทุนยางมันอยู่ที่ใจของเจ้า
28:59อืม
29:01หนู ไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลยค่ะ หนูพ่อ
29:06หนูมาที่นี่ก็เพื่อฝดปล่อยวิญญาณชาวเมืองเองทธิตา
29:10และหนูจะต้องทำให้ได้ค่ะ
29:13พยาศีเสียงเชิด คงสีดีใจ
29:16ถ้าเป็นยินคงเบาของเจ้า คุณกร
29:20ครับ หนูพ่อ
29:21หนูพ่อดีคิดละ พาหนูพ่อกับวัด
29:25พ่อครับ หนูพ่ออยู่ที่นี่ให้หมอรักษานะครับ
29:29ถ้าเกิดอะไรชุบเชินเนี่ย หมอจะช่วยได้
29:35หนูพ่อหงอุโตดี
29:38ว่าหนูพ่อมีเวลาอยู่ก็โดน
29:42และหนูพ่อก็มีเรื่องสำคัญที่ต้องเห็น
29:47พ่าหนูพ่อกลำวัดถึง
29:55อุโตดี
29:57ไม่ค่อยเดินนะครับ printers
29:59tarko
30:03hold extend
30:08limpa
30:09ดูลอด
30:14จะวร่อหับบถึงป้อันนน่องคงวก็ออน Bilma
30:16ถ้าเกิดว่ามีหันกห learning
30:20ขอบใจมากคุณยัง
30:22กระสัน เดี๋ยวผมไปแตงบอนนอนก็ด้วยลงพ่อ
30:24เออ ไปไปไป
30:30ลงพ่อคะ
30:32ที่บอกว่ามีเรื่องสำคัญต้องทำ
30:35พอจะบอกได้ไหมคะ
30:37เพื่อว่าหนูจะช่วยอะไรได้
30:39ก็เรื่องถอนควมสรับ
30:41ให้กระเช้าเมื่องเอกแค่สี่ตานั้นล่ะ
30:44รั่งที่พวกเจ้าไปหูเรื่องทั้งเมิดแล้ว
30:48จากนี้ไป
30:50เข้าสิมีเวลาอีกบทถึงสองเดือนได้
30:54สิหอด
30:56วันเพิ่นสิบหาคำเดือนสิบเว็ด
31:00อืม...
31:02มือที่เมืองเอกแค่ที่ตา
31:04ล่มสราย
31:06กระสิเวียนมาบัญจม
31:08เข้ายังมีโอกาสสิถอนคำสรับใด
31:15แล้วครูคำสิ่งตอนนี้
31:17ยังจะทอนคำสรับได้อยู่ไหมคะ
31:23คำสิงถวะกายลัง
31:25เป็นพังขี้นาขลาด
31:29คำสิงกระสิหาทางทอนคำสรับได้
31:33แต่ตอนเนี่ย
31:35คำสิงถือขอบนำ
31:37ด้วยดวงจิตของพระยาพังขี้ไปแล้ว
31:41ดวงจิตที่เต็มไปด้วยความหัก
31:43ความแคน
31:45ความพระยาบาท
31:47ให้แถ่เขาพบไว้ว่า
31:49พระยาพังขี้
31:51คงสิบยอมอโหสิกกำให้เช่าเมือง
31:53อกว่าไม่ใช่เมือง
31:54lasts score
31:57คงพ่อครับ
31:59เราอยังมีความหวังใช่ไหมครับ
32:00ค้นที่สารบก็คือสีตล่า
32:03เมี่ยร์พังขี้
32:05ด้วยพลังของค่า
32:07หน้าขนิร์สีตล่า
32:11ค่าขอสรับแช่งพวกมันทุกครูทุกน่ะ
32:13ที่ไดรอยอิก committed
32:17Federal
32:19ให้ครองวิญญาณอยู่ในเมืองนี้
32:26เพื่อนกับที่ต้องเห็ดทุกวิธีท่าง
32:28เพื่อให้ค่ำสิงแปลงล่างเป็นภังขี้หน้าขนาด
32:32เพื่อสิดได้ประยุเมื้องบาดานนำเพิญ
32:37ง่าดมือนั้น
32:40ค่ำสิงที่เป็นมนุษย์กับสิต้องตาย
32:45ทาย
32:46แล้วการถอนข้ามทราบก็สิเกิดขึ้นเมื่อใด
32:52นี่ไม่คิดเลยนะครับ
33:12ว่าสถานการณ์มันจะพลิกได้ขนาดนี้
33:13คู่คำสิงทุกขอบงำจับพยาพังคี
33:17ทำให้การแก้คำสรับของเรายากข้นไปอีก
33:20แต่ฉันก็ยังเชื่อนะคะ
33:30ว่าคู่คำสิงเป็นคนดี
33:32เพราะเขาอยู่กับธรรมม้ามาทั้งแต่เด็ก
33:36ฉันเชื่อว่าส่วนลึกในติดใจเขา
33:42ก็คงต้องการปลดปล่อยวิญญาณชาวเมือง
33:45ให้เป็นอิสระเหมือนกัน
33:47ก็จริงครับ
33:51แต่ก็น่าเสียดายนะ
33:53ที่คู่คำสิงไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว
33:55ถ้าอย่างนั้น
33:57เราก็ต้องหาทางช่วยให้คู่คำสิงกลับมาให้ได้ค่ะ
34:01ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องหาทางช่วยให้คู่คำสิงกลับมาให้ได้ค่ะ
34:08ครับ
34:15พยาศีเชียงเชิญ
34:33ถ้ารู้ว่าดวงวิญญาณของเจ้า
34:36ยังวนเวียนอยู่แถวนี้
34:39เรามีเรื่องต้องคุยกัน
34:41ข้าพยาภังคีกลับมาแล้ว
34:45เจ้าไม่ต้องกลัวข้า
34:49ข้ามาดี
34:52นึกวัดแล้ววัธนต่งมาพยาภังคี
34:59เมื่อผ่านปีที่ผ่านมา
35:03เจ้าแล้วชาวเมืองเองชธิตา
35:06ยังคงเป็นวิญญาณเฝ้าหนองหาน
35:09ด้วยเพราะพวกเจ้า
35:12ต้งอยู่ชดใช้กรรม
35:14ที่ธรรมกับพยาภังคีนักคราฐ
35:17พวกเจ้าท redistดักฮะยังผยาพังคีน fermented apology
35:21ยังโฑั๊รถเฮี่ยมเหรอเกิน
35:24อาวมีใช้ตะนาสิขากะหาอุกด้อนตัวนั้น
35:27และวมีไฟห้าว Obero สู้ว่า יהต Women plaisir
35:33ไม่ต้องแนะฮะ แต่พวกเจ้าwurf pend 없다
35:36หีวเอาเยาไหล่aters Doom
35:39ไม่มีผิดสงอะไร
35:41พวกเจ้าก็ไลล้ chic ยังโฑciplinary
35:44ยิงตัดเข้าคั่วหัวใจ
35:48เจ็ดกระรอกต้องตาย
35:51ไม่น่ำซ้ำ
35:54เจ้ายังให้หน่อยพลาดเอาเนื้อไปแจกจ่ายให้เชาเมืองกิน
35:58มันก็สมควรแล้วที่พวกเจ้าจะต้องถูกลงโทษ
36:08แต่พวกเขาก็สดใส่ชีวิตให้กับพยาพังคี่ยางสาสมกับควมพิธแล้ว
36:12บันนี้ท่านได้เกิดมะเป็นค่นตามควมปัฒนาของท่านแล้ว
36:15ปลดปลดปลดปลดดวงอัญญาณของพวกเข้า
36:19ให้เผ็กเกิดไหม ตามอุณตามกรรมของเต้าละท้อนเถอะ
36:22มันง่ายไป
36:27ข้าจะไม่เอาโหสิกรรมให้กับพวกเจ้า
36:34จนกว่า
36:37ค่าจะได้ไอคำ หรือไอรรดา กลับมาเป็นคนรักของค่าดังเดิม
36:52ยาเป็นยุงกับไอรรดา เจ้านั่นแหละที่ไม่มีสิทธิ์มายุงกับเรื่องนี้
36:58พยาสีเชินเฉิด ค้ำกองเป็นคู่รักของค่าก่อนที่จะเกิดมาเป็นไอคำ
37:04ค่าจะไม่มีวันยกนางให้ครับอย่างนั้นค่ะ
37:11ไอราดา
37:13ต้องเป็นของค่าเพียงพูดเดียวเท่านั้น
37:16เป็นบวงหักหวังหาวาสนามาสร้างฐาน
37:40ดังถึงสาบไว้ แต่พบสาดใด ให้เจ็บลายให้พลาดพรากัน
37:48อุ่นพลาฝากฟ้าเพื่อนไว่ก่อน วอนสวรรย์ให้เห้านั้นพอกันใหม่
37:55และโดยล่มหายใจ ที่ไม่ก็ได้ก็แต่ให้เอา ได้เห็นกันในสตาด
38:05สิ่งเดียวที่ฉันต้องการ คือดวงแก้มันอีกนักคราษ
38:10คุณคือคำกรอม คุณจำได้ไหม จำได้ไหม
38:16โอกาสถิบว่าเข้าสิทย์ใดไปเกิดไหม
38:18มันอาจสิเป็นไปเบาะใดแล้ว มันบนยะพอ
38:20พอว่าตรงนี้ค้น ๆ หนึ่ง ติดกันต้องหาวิธีทองคำสาบไว้เท่า
38:23หากสิรุษพลคำสาบได
38:25ต้อง
38:27อย่างถ่ายุเดิร์
38:31เมื่อว่าสิเป็นสาดใด
38:35สาดนี้สิขอสบใส่เวนคำตะการกำ
38:42สิทธาจนว่า
38:45ฟ้าเพิ่นเห็นใจเปิดบ้องให้สองเท่า
38:50พบหน้าได้พบพอเจ้า
38:53ให้จำกันได้เดิน
38:56ให้จำกันได้เดิน
Be the first to comment