- 4 months ago
ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียง หรือเนื้อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ปี ขวนได้รับคำแม่นำ
00:30มีอายุธและมีอายุสต์
00:45เปล่มการมัดแกค้นรับท virtemarkมาcart sag wh Citizenshie
00:51เก่ือ แล้วพ reg Grass & Sam
00:56จริงๆเธอก็รู้อยู่แล้วใช่ไหม ว่าในตู้นั่นคืออะไร
01:08แล้วทั้งไม่กลัวเหรอ
01:16บางทีเราก็ไม่เข้าใจคนอย่างบุเธอเลยนะ
01:22รู้ก็รู้อยู่ในตู้นั่นเป็นอะไรก็อยากจะแยกมาให้ได้กันอีกอ่ะ
01:28เห็นว่ารู้กันหลายคนนี่ใช่ไหม
01:35นี่หมอบไม่รู้จริงแต่พวกนั้นคือใคร
01:40พวกนั้นคือพวกไหน
01:45ฐานกันไป ฐานกันมา อย่างนี้ hi ไม่รู้เรื่องกันพอดี
01:50ไม่อยากตอบ ไม่ต้องตอบ
01:54อ่าจิน
01:58แล้วเราขอบคุณพวก Genius มากนะ
02:01พวกเราทำให้การแข่งครั้งนี้หนักห์จัดก Bilum
02:05ขอบคุณ
02:07แล้วเราค่งถึงว่ายลาที่เราต้องบอกล้าท่านปูจริง ๆ แล้วน Hans
02:11ท่านปู
02:25หลานจัดการประกวจจนเสร็จสำมูลแล้วนะ
02:30หวังว่าท่านปูคงจะพอใจ
02:33และท่านปูก็จะได้ไปอยู่ในพอพูมิที่ดีนะคะ
02:36และถ้าเสื้อกตายห่ามอีกลอบนันก็ต้องสั่งเสียอะไรปลาดปลาดอย่างนี้แล้วนะ
02:44วุ่นวายกับไปหมด
02:45งานๆ เรียวตามเช็ดตามราคมรุกี้โสบ
02:48ประกวดในเฮี้ยนหนักหนาเนี่ย
02:50สาธุปูเวน
02:53ลง!หมดเวนหมดจำ
02:59ไป
03:00ไปทำงานที่เวลาเกินต่อดีแล้ว
03:02หมอนพับ เกิดนั้นแล้วครับ
03:06เพลงพีนหายไปจากห้องแน่งตัวครับ
03:09จะหายไปได้ยังไง
03:11และคนที่เฝ้าอยู่ข้างหน้าไปไหน
03:13เอ่อ...คือ...เขา...
03:15อาจิ้น
03:17เอาทีมงานกระจายไปทำหายทั่วเลยนะ
03:20ไปสิ
03:21จันไลค์พี่เหลือท่านนี่ว่านี้
03:36อาจิ้น
03:53เพลงพีน
03:58อาจิ้น
04:02อาจิ้น ไม่ช่วยเราด้วยนะ
04:05ใครก็ไม่รู้จับเรามา
04:07ในช่วยพาเรากลับไปทีนะ
04:14เพลงพีนอยู่ที่ไหน
04:17ในพวกเรื่องอะไรอ่ะ
04:22เธอเอาเพลงพีนไว้ที่ไหนจิ้ว
04:24กำลัง..
04:26พวกเราดู
04:54- มีสติได้แล้วเจูก์เธอแพ้แล้ว
05:17- พี่ชะ Sammy
05:22มันยังอยู่บาชีบบสเซอร์เนี่ย
05:25อย่าให้กูอาจได้ฟังไหม
05:27เมื่อการเวลาประท่านไปสิบปี
05:31ดูห่างในสละชีวิตตัวเอง
05:35กลายเป็นต้นพริกษา
05:37แต่แล้วอยู่มาวันนึง
05:39ก็มีเจ้าชายองค์ใหม่ของอันอันจักร
05:41บางเอิลมาเจอเธอ
05:43เขาเห็นว่ามีต้นกาฝ่า
05:46รู้อะไรแล้วเดี๋ยวรอบรอบต้นพริกษา
05:49กันเลย
05:52ความจะถอนกาฝ่างนั้นอาก
05:55homework
05:57600. Romeo แปลกахร่วมอะไรบางอย่าง
06:00เขาล่ะตัดสิรใจ
06:03workflow, พระขราะนอกมา
06:06แกทะเปลือก
06:07ดัง ชื่อ
06:10ดัง ชื่อ
06:12ดัง ชื่อ
06:14ดัง ชื่อ
06:16ดัง ชื่อ
06:18เจิว!
06:19Everything!
06:20เธอจิว
06:22- จิ้ว!
06:22- จิ้ว!
06:26มีสติได้หรอ?
06:39- ไป!
06:41- ไปกู!
06:42- ไปกู!
06:52- ไปกู!
06:59- พริงพิน!
07:01- เจ็บตรงไงวะเนี่ย?
07:04- อุ๊ย!
07:04- ถ้าเทน!
07:05- ถ่ายเก็บไปเลยๆๆ
07:09- นักการอบเช้นมันมัน
07:12- มองการอบเชิญานะ
07:20- ขอมันมันมันมัน...
07:23- คุณไม่เห็น...
07:24- จิ้วเธอไปแล้วของเธอเนี่ย
07:33- อันนี้ถ่ายอยู่แล้วคะ
07:34- จิ้วขอโดนนะคะ
07:37- พี่นมันทุกคนแท่กจียวเช้าทางนี้
07:39- ถ้าจิ้วทำกันนี้นะคะ
07:41- จิ้วจะซื้อซื้อค่ะ
07:45- จิ้วจะเอาสุรุงห่าขึ้นน้อยให้ได้
07:47- พ่อเจ้ว...
07:48- แกต้องการอะไรอยู่อ่ะ?
07:50- สินี้ก็ต้องการอ่ะหรอ?
07:52- คุณก็ไม่ต้องการให้พิสอบมาทีไง
07:55- คุณอย่าวน่าสงยาด
07:58- ถ้าสินี้ก็สังมันสั่งก็
08:01- พ่อสุมอ่ะ
08:03- คุณก็ไม่ใช่ที่สอบ
08:05- คุณจะไม่มีวังยองค่ะ
08:14- อย่านะจิ้ว
08:15- ต้องการวงอย่าทีอย่างอย่างนี้
08:17- นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
08:36- นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
08:38- แ muitas bodดู
08:53- บแกงมันนี้
08:55- แกงมันมาก
08:59- แกงมันไปพこมสินี้
09:01- แกงมันไปพันกับมาก
09:03- รับพันกับมาก
09:05- แกงมันมันมาก
09:08นี่ เอาสบไปซอดมากก่อน
09:12เดี๋ยวเสร็จหลายการแล้วค่อยจัดการอีกที
09:18นี่ไม่เอาอย่างนี้แล้วนะ คุณจะเป็นฆาตกรต่อเนื่องอยู่แล้วเนี่ย
09:29น่ะ แต่อย่างน้อยก็ยังได้เห็นฉากจบที่อยากให้เป็นจริง ๆ สะที
09:35นั่ง จะไลฟ์แล้วไปกันได้แล้ว
09:41เฮ้ย เป็นไรอ่ะ
09:44สงสัยขาดจะแพลงตอนโดนรักภาตัว
09:49เดี๋ยวหม่อมลงไปล็อคข้างล่างก่อนก็ได้ครับ
09:52เดี๋ยวผมประถมพยาบาลก่อน แล้วเดี๋ยวตามไปครับ
09:57ก็ได้ เธอสองคนจะได้อยู่ในกันสองตัวสองด้วย
10:01นี่ยอมในฐานะว่าเธอเป็นเจ้าชายของเรื่องนี้นะจ๊ะ อาจิน
10:15ขอบคุณนะคะ
10:19คุณเจ้าชาย
10:22ต้องมาเซลลเลย
10:26รอนนิดมาแล้ว
10:36ถ่ายเรื่องให้เทียเอาตัดใส่ในฐาการไปเลยนะ
10:38เทคส์ว่าเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องไปเลย
10:40แต่ว่าตรงจิลอ่ะไม่เอา เอาแค่ตรง
10:44เอาแค่ตรง
10:46ก็อื่นสิ
11:01ก็อื่นสิ
11:02เล่นสิ
11:06เล่นสิ
11:10อีกนี้
11:12อรกเหตุล่ะ
11:14มีอะไรหรือเปล่า
11:25เธอได้ยินเสียงนั้นป่ะ
11:28เสียงเหมือนเปิดมาให้แตก
11:30ไม่ได้ยินน่ะ
11:34หรอ
11:38มินก็ช่ำแล้ว ไปกัน
11:42ปล่อย บอกให้ปล่อยอย่างไร
11:56ปล่อย นี่พวกแกเป็นไทยอ่ะ
11:59ตอบมาเดียวนี้นะ
12:01ใจเย็นนะครับผมเร่
12:03พวกผมแค่เข้ามาทำพิทย์สุดท้าย
12:07แค่นั่นเอง
12:12เออ จริงสิ
12:18เรายังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ยังไม่ได้บอกไหนเลยน่ะ
12:22อะไรอ่ะ
12:24ขอบคุณมากๆเลยน่ะ
12:34สำหรับทุกอย่าง
12:38ที่คิดว่าง อีก
12:56พริง พริง
13:15นี่เธอทำอะไรเนี่ย
13:20นั่นสิ
13:22เราทำอะไรลงไปนะ
13:25เธอทำบ้าอะไรของเธอ
13:31ว่าจะทำว่าบ้าเนี่ย
13:35ใช้กรอบนิยามของใครกันเหรอ
13:40ของเรา
13:43หรือของใคร
13:51อ้าว
13:54เกิดอะไรขึ้นกับเรากันหน้า
14:04สับสนใช่ไหม
14:06แต่เคยสังเกตไหมว่า
14:16ความสับสน
14:18ความไหร่ระเบีย
14:22ความไหร่ระเบีย
14:26และความอลมะ
14:32มันก็มักจะสร้างงานเสร็บป่าชันเลิศให้กับเรา
14:48ได้เสมอเลยนะ
14:50มึงเป็นใคร
14:52ลองดาวดูสิ
14:56กูไม่รู้จักมึง
14:58มึงไม่ใช่โครส
15:04แต่ก็ใกล้เคียงแล้วนะ
15:06และใช่
15:08เราสองคน
15:10ไม่เคยทำความรู้จักกัน
15:12ไม่เคยทำความรู้จักกัน
15:14แล้วก็จะรู้จักกับมึงได้
15:15ทำไมล่ะ
15:16ตัวเลือกไปอีกต้องเยอะแยะ
15:18ลองมองให้กว้างขึ้นอีกสิ
15:20ให้งั้นมันจะไปสนุกอะไร
15:22สนุก ได้ไอ้
15:23มึงเลือกกวนตีละบอกกูมานะ
15:25ว่ามึงเป็นเคย
15:27มึงเอาเพียงพิดด้วยที่
15:29มึงบอกกู
15:31เอ๊ยอ่ะ
15:33มึงเลิกกวนตีและบอกกูมานะ
15:35ว่ามึงเป็นเคย
15:37มึงเอาเพลงพินด้วยที่
15:38มึงหมอนโกร
15:47จริง ๆ มันก็พอจะเข้าใจได้นะ
15:50มันก็เหมือนเวลาที่เธออานนี้ยาย
15:54และบดตรงกลางมันหายไปทั้งบดเลย
15:57ก็ปะติดปะตอกัน มันก็คงจะย่าย
16:01ถ้าอย่างนี้ เราจะเล่าบทๆ นั้นให้ฟังกันแล้วกัน
16:10มันเป็นเรื่องเมื่อ 17 ปีก่อน
16:15ของตัวละครที่ชื่อว่า
16:18โกสุม
16:244 เดือน 28 วัน
16:28อันนั้นและทีมคนอันอื่น
16:32เริ่มปรึกษากันแล้วว่าจะพับพูดเจ็คดี
16:39สุดท้ายไม่แค่สิ่งไล้ข้างนั้นเหรอ สัก
16:46แล้วที่ผ่านมาพูดเสียเวลาทำ
16:48ไงวะ
16:49โอ๊ย
16:53โอ๊ย
17:01เมือง
17:13โอ๊ย
17:14ว่าทำงี้อยู่กูได้ไงวะ
17:16กูพยายามสื่อสารกับมึงมาตลอด
17:19ได้กันนี้มันทำกับกู
17:21มีแค่ความเงี้ยพี่นะ
17:23ฮะ
17:23ปล่อย
17:28ไปนะ
17:30ปล่อย
17:31โกสูน
17:46ฉันเป็นผู้หญิงที่น่าสงสาร
17:48เด็กส่าวที่หวังว่าวันนึง
17:51สปอตไลต์จะฉายมาที่เธอยังสิ้นหวัง
17:54แต่ก็นะ
18:00บางครั้ง
18:10นี้ยายก็มักจะเดินเรื่อง
18:14ด้วยฉะที่ว่าด้วยการเล่นตลกของโชคชาตา
18:24ถึงมันจะเป็นเรื่องบางเอิน
18:26แต่ไหนที่สุด
18:28โกสูมก็ได้คนพบสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้
18:32ราวกับปฏิหาร
18:35อุปกรณ์ของเธอ
18:37สามารถติดต่อกับสิ่งสิ่งหนึ่งได้
18:41แล้วในตอนนั้น
18:44เขาก็เรียกตัวเองว่า
18:48มึงเป็นใคร
18:50อุปกรณ์
18:57นี้ของฟัน
18:58ใช่
19:01และหลังจากนั้น
19:03ด้วยการชี้นำของอีนิกมา
19:05โกสุมก็เริ่มเคลื่อนไหว
19:08กันไหว
19:09ตามที่เขาต้องการ
19:15เธอได้ทั้งความรู้
19:17ชีวิตใหม่
19:19ตัวตนใหม่
19:21และได้สปอตใหม่
19:23อย่างที่เธอไฟฝันมาตลอด
19:26จากเด็กสาวธรรมดาธรรมดา
19:29สู่ผู้นำองค์กร
19:30ที่สร้างคนเก่งๆมากมาย
19:32และใหนที่สุด
19:33อีนิกมากก็ได้มอบ
19:36หมายฑรราฯตชิตที่สำคัญที่สุด
19:37ให้กับเธอ
19:40นันคืออะไรรู้มั้ย
19:42นั่นคือการตามหาร่างที่เหมาะสมที่สุด
19:49ให้กับอินิกมาอ่ rhine
19:55เอาหลัง
20:06ข้าวนี้
20:10กลับมาที่คำถามแรก
20:13ที่เธอถาม
20:15ตอนนี้เธอรู้แล้วนะยัง
20:19ว่าเรา
20:20คือใคร
20:22ก็แก้บอกเลยว่าแก้คือ
20:34หยุดนะ
20:36ห้ามนั้นกับตัวนี้นะ
20:38อย่ายุกับตัว
20:40บอกว่าหยุดไง
20:42หยุดไง
20:51เดี๋ยวนะ
20:53เธอ
20:56คือ
20:58เธอเธอเป็นท่าน
21:12ยินดีที่ได้รู้จักนะ
21:31เราคือ
21:35ก็บิสนันตลอด
21:50ก็บิสนัน
22:04ใช่ ปริศนัน ผู้ประพันธ์ ปุ่งห่า หมื่นพัมร้อน
22:16แต่ถ้าจะเรียกอินอีกมากเหมือนเดิมก็ได้นะ เราไม่ถือ
22:24แต่มาคิดคิดดูแล้ว เส้นได้แห่งโชคชะตาเนี่ย ก็มักจะเล่นตลกกับเราเสมอเลยนะ
22:34เธอคงไม่เคยคิดใช่ไหม ว่าอีกนิกมาที่เธอตามหามาตลอด
22:41สุดท้ายจะอยู่ใกล่ตัวเธอขนาดนี้
22:47ได้ช่วยเหลืองกัน ได้ใกล่ฉิดกัน
22:53เป็นไปไม่ได้
22:55ได้สัมผัสกัน
22:58เป็นไปไม่ไร
23:00โอ๊ะ
23:03แปลกจริง ยังมีแรงเหลืออยู่
23:06โอ๊ะ
23:07รึงไป
23:12ว่าเธอสามารถรักษาตัวเองได้
23:15แต่ก็เอาเธอ
23:17ดูเหมือนว่าจะหมดเวลาพดี
23:21ว่าเธอสามารถรักษาตัวเองได้
23:24แต่ก็เอาเธอ
23:28ดูเหมือนว่าจะหมดเวลาพอดี
23:33ถึงจะเสียดาย
23:35แต่ก็ขอโทษด้วยนะ
23:37ที่อยู่คุยกับเธอไม่ได้อีกแล้ว
23:51ฝากด้วยนะ
23:57อืม
24:13ปล่อยก็
24:16ปล่อยก็
24:17ได้เวลาที่เราต้องบอกลากันจริงๆแล้วนะอ่าจิน
24:24ขอบคุณมาก
24:26สำหรับเรื่องเราทุกอย่าง
24:29เราสนุกมาก
24:32และเพื่อเป็นการตอบแถง
24:34เราจะทำให้การตายของเธอ
24:38เป็นการตาย
24:41ที่ปลานี่ที่สุดเอง
24:47อยากเกล่าสั่งเสียอะไรเป็นข้างสุดท้ายไหม
24:57แก่นับได้ยังไง
25:01แก่ยายล่าไปแล้วไม่เห็นผิดได้ยังไง
25:04ไม่เห็นไม่เคยเข้าไก่แก่เลยไหมเจ้า
25:06รู้ด้วยเหรอ
25:10น่าดีใจจัง
25:14แต่เธอถามคิดไปนิดนึงนะอ่าจิน
25:17เพราะเมื่อสิบเจ็ดปีที่แล้ว
25:20เราตื่นขึ้นเป็นครั้งแรก
25:24เพราะโกสมใช่ไหม
25:26นั่นก็แปลว่า
25:30สิ่งที่เธอควรถาม
25:32ไม่ใช่ว่าเราทำได้ยังไง
25:37แต่คือ
25:39เรายายร่างไปต้องแต่ตอนไหนมากกว่า
25:45จริงไหม
25:47สุดล่อ
26:02สุดล่อม
26:18สุดล่อม
26:21สุดล่อม
26:24สุดล่อม
26:26อืม
26:29น!,
26:34มี
26:36มิ
26:38สุดล่อม
26:41ไม่ต้องตกใจหรอ
26:42ไม่ต้องตกใจเหรอ
26:52เพราะขนาดโกสุมเองยังไม่รู้เรื่องนี้
26:55ที่เราทำไปทั้งหมด
26:58ก็แค่อยากไกลชิดการแข่งขันนี้ให้มากที่สุดก็เท่านั้นเอง
27:03แต่ก็ขอบคุณเธออีกครั้งนะอาจิน
27:07ที่พาคนอย่างเพลงพินเข้ามา
27:11ให้เราได้มีปฏิสัมพันธ์
27:15ได้สำรวจเธอด้วยตาของเราเอง
27:20จนสุดท้าย เราก็มั่นใจ
27:24เธอรู้ไหม
27:41ว่าห่วงเวลาในขนาดนั้น
27:45มันวิเศษมากแค่ไหน
27:49ภาพที่เห็นตรงหน้า มันงดงามมากจริงๆ
28:03มันเหมือนงานสิลปะชิ้นนึงเลยนะ
28:09และวินาทีนั้นเราก็รู้เลยว่า
28:15การแข่งขันมันได้จบลงแล้ว
28:19เราได้พบคนที่เราต้องการแล้ว
28:25การแข่งขึ้น
28:41เพลงคินคือคนที่สมบุญแบบที่สุด
28:45ดีกว่าคนที่โกสุมเลือกมาสอีก
28:49แล้วถ้าไม่ได้เธอ
29:01เราก็คงไม่ได้ฉักจบ
29:05เพิ่งหมดงามที่สุดแบบนี้
29:15ขอบคุณอีกครั้ง
29:18แล้วลาก่อน
29:21เจ้าชายของเรา
29:31ถ้าจะโทษอะไร
29:51ถ้าจะโทษอะไร
29:53ก็โทษความงูเขล่าของตัวเองคือ
29:57ว่าทางที่เธอเลือก
30:01มันเป็นทางที่ผิดทั้งหมดเลย
30:05ผิดต้องแตกกระดูมเม็ดแรกเลยด้วยส้ม
30:13ขนาดเรื่องเหล็กไหล
30:17ถ้าวันนั้นเธอไม่โยนวันทิ้งไป
30:21วันนี้ก็อาจจะไม่ต้องตายแล้วก็ได้
30:25จริงไหม
30:27จริงไหม
30:41มาก่อนนะ
30:43มา
30:45จริง
30:47มา
30:49ที่เยอ
31:03อาจริงไง
31:05กินกันจุดทภาพ
31:35ทธิ์สตร์
32:05ทราบทราบทราบ
32:35ทราบทราบทราบ
33:05ทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทราบทรา
33:35ที่สต์ ฟังที่สุดท้าย สัญญาคเจ้าผิดติดการยินเธอก็มีเมื่อพังไป
33:51ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย ที่สุดท้ายความัยครับ
34:05โฆโทษตริว!
34:11เฮ้า!
34:13เฮ้า!
34:19เฮ้า!
34:23เฮ้า!
34:27เก้า!
34:29เฮ้า!
34:31ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
34:58ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
35:28ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
35:44ทางนี้
36:14แต่ผมบอกว่าโลกใบนี้
36:16มีสิ่งที่คุณไม่เคยมองเห็นซ่อนอยู่
36:19คุณจะเชื่อไหม
36:44ที่สุดงาเหมือนพระมอนนะคะ
36:46ทำให้ทีมงานและผู้เข้าประกวดทั้งหมดเสียชีวิต
36:50ยกเว้นคนๆเดียวที่รอดอย่างปฏิหาส
36:52นั่นคือผู้ที่ชนะการประกวดอย่าง
36:56คุณเพลงผิงเพียงอำอน
36:58แล้วจากเหตุการณ์นั้นนะคะ เธอก็มีผลงานที่มีชื่อเสียงมากมาย
37:02แต่เมื่อไม่นานมานี้ค่ะ จู่ๆ เธอก็ผ่านตัวไปเป็นผู้ช่วยของรัฐรัตนัตตกูล
37:08นักการเมืองชื่อดังที่กำลังจะโหลสมัครชิงตำแหน่มผู้ว่ากรูงเทพมหารครในสมัยหน้าอยู่นะคะ
37:14ซึ่งถึงจะมีกระแสตอบรับที่ดีมากๆนะคะ
37:16Rolle แต่เวทย์กārinelve ค่ะ ทําให้พรักฝังตรงข่าม นำมาจนตีนะคะ
37:21ว่าคุณรัสใช้ความเป็นดาราของคุณเพลงพิน เพื่อเรียกแคนนความดิยมให้กับตัวเองคะ
37:26โอ โอ...้ว...ี้ pourquoi ผมจะใช้คุณเพลงพินเพื่อเรียกแสงจริง ๆ เนี่ยนะครับ
37:32ผมคงต้องดันเธอให้ออกน่ามากเกอบนี้ล่ะนะครับ
37:36แต่ก็ขึ้นอยู่กับเธอเองมากกว่าที่สบายใจที่จะทำงานอยู่เบื้องหลัง
37:41เราเองก็ให้ความคลบในการตัดสิกใจของเธอด้วย
37:45แต่ดูเหมือนว่าในโซเชิลมีเดียของพักค่ะ
37:49เลือกจารงแต่รูป และก็คลิปของคุณเพลงพินนะคะ
37:54อย่างนี้มันไม่เรียกว่างโหศควรมาดาราจริงจริงเหรอคะ
37:57แม่ คุณก็พูดไป
37:59โอ клก
38:08ลองให้ทีมงานเขารับโปสดู
38:13สัตวนเกี่ยวกับโปสของคุณเพลงพิน
38:17มากับโปสหนัยบายเกินขึ้งเลยนะคะ
38:20แบบนี้เนี่ย
38:21ไม่ถ่านยังคищ ballet ทอาวทปลูก
38:23จริง ๆ ในเรื่องของการหลงโซเชิลมีเดียนี่นะครับ
38:32หว่างว่าจะมีต่อไป
38:53เธอจะสะพอตเพราะเราอย่างเป็นที่เลยนะ
38:59ดีมาก
39:10รัษ
39:13ตอนนี้ทุกอย่างกำลังเป็นไปในทางที่ดี
39:17ไม่ต้องกังโน้นก็แค่ทำตามแผนทั้งเราต่อไป
39:22ไม่ฝากจัดการงานเบื้องหน้าใช่นะ
39:26จับฉัน
39:28ส่วนเรื่องงานเบื้องหลัง
39:34และคะแนนิยม
39:36เราจะเป็นคนจัดการเอง
39:42เมื่อการที่คนคนนึงที่เชี่ยวชาญการเปิดให้เห็นแสงสว่างอันกดงาน
39:56และปิดซ่อนมุมมืดอันโสมมได้ดีได้สุด
40:00คือคนที่จะได้ทุกอย่างไป
40:04สุดท้ายโลกใบนี้เลยขับเคือนไปด้วยสัจธรรมนั้น
40:08เราต่างไม่หยุดแข็งขัด
40:10ยิ่งปิดซ่อนก็ยิ่งฉะนะ
40:14ยิ่งฉะนะก็ยิ่งปิดซ่อน
40:18สร้างความมือได้ขยายตัวซ้ำไปซ้ำมาก
40:22วนไปเรื่อยๆ
40:24ไม่มีวันจบสิ่ง
40:26แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
40:32ถ้ามีใครสะคนเปิดสิ่งที่ปิดอยู่ทั้งหมดให้โลกหิด
40:37ขับพูดค่ะ
40:56อาทนinals
41:18ดูเหมือนจะเป็นประเด็นร้อนขึ้นมาทางทีเลยนะครับ
41:20เพราะตอนนี้มีคลิปปิศนาคลิปหนึ่ง
41:22เจ้านี้มีคลิปปิดสนาคลิปนึง
41:24ที่ถูกส่งมาให้สำนักข่าวทั่วประเทศปร้อม ปร้อมกัน
41:26ซึ่งเนื้อหาภายในคลิปนั้น
41:28เป็นการแฉนักแสดงชื่อดังท่านหนึ่ง
41:30ที่เพิ่งจะผ่านตัวมาลงสนาบกันเหมือน
41:32เมื่อไม่น่ากัน
41:35จริงๆแล้ว
41:36ตัวผมเองก็เคยเป็นหนึ่งแน่ผู้รอกโรงด้วยกัน
41:52สวัสวัสดี
42:22เอาจริงๆ ผมเคยถูกสอนมาด้วยซัมว่า
42:30ชีวิตคนเราต้องมีความรับบ้างถึงจะดี
42:36และมันก็จริง
42:41บางครั้งการปิดซ่อนบังอย่าง มันอาจจะดีกว่า
42:52แต่บางทีมันก็คงจะถึงเวลาแล้ว
43:00ที่วงจรนี้จะต้องจบลงสักที
43:06จริงอยู่ที่การเกิดทุกอย่างให้โลกรู้
43:10มันอาจจะเป็นการล้มก็ได้
43:12อาจจะทำให้สมดุนทุกอย่างพัง
43:16แต่แล้วยังไงล่ะ
43:18ทุกท้ายผมก็ได้เรียนรู้เราว่า
43:22ถ้าโลกนี้เป็นพัง
43:24เราแค่สร้างโลกไบนใหม่
43:26โลกที่ทุกคนเข้าจ่ neat ทุกอย่างเท่ากัน
43:28ซึ่งคลิปแชนี้ได้เผยให้เราด้วยเห็นความรับที่อยู่ในการแข่งทางรายการนึ่ง
43:32ซึ่งไม่มีใครเคยได้เห็นมาก่อน
43:34โดยเฉพาะส่วนสำคัญคือการกระธ้ามันโทดร
43:42ที่เราเพื่อรับรู้มาตลอดว่าเธอคนแห่งให้เว็นต flexibility
43:48แต่ดูเหมือนว่าจริงๆแล้ว Moses
43:52ตั้งใจฟังให้ดีเนอะ
43:55เพราะสิ่งที่ผมจะพูดต่อไปนี้
43:57มันอาจจะฟังดูหน้าเหลือเชื่อ
44:01แต่ในโรคนี้
44:02มันมีสิ่งที่เรียกว่าศายร
44:26ไม่คือบอกแล้วอีกเลยนะ
44:28ไม่คิดว่าอีกเลยนะ
44:30ใช่ค่ะ
44:32มันอาจจะฟังดูหน้าเหลือเชื่อ
44:34แต่นั่นไรคือแก่นของมัน
44:36ตราบใดที่คุณยังไม่เชื่อ
44:40คุณก็จะไม่เห็น
44:47แต่ถ้าคุณจ้องมองรอยร้าวเล็กๆ นิดีๆ
44:50คุณจะค่อยค่อยคนพบว่า
44:55คุณแค่ไม่เห็นมัน
44:57แต่มันอยู่กับคุณมาด้วยตลอด
45:20คุณแค่ไม่เชื่อ
45:26เชื่อมันดัง
45:28เพราะถ้าคุณเชื่อมันจะเป็นจริง
45:32และถ้ามันเป็นจริง
45:35มันจะหลอบเราไม่ได้ต่อไป
45:50คุณแค่ไม่เชื่อมัน
Be the first to comment