ผาแดงนางไอ่ ตอนที่ 36 (EP.36) วันที่ 9 กันยายน 2568 ตอนใหม่ล่าสุด

Anfield Studio

ดู ผาแดงนางไอ่ ตอนที่ 36 (EP.36) วันที่ 9 กันยายน 2568 ตอนใหม่ล่าสุด - Anfield Studio บน Dailymotion

Transcript

00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย

00:30กับว่า สามารถ

01:00กับว่า ขวัดขวง มันเลยหาวิธีปองกัน

01:30พวกผีสั้นตำ พวกขึดแล้ว ว่าพวกสูต้องมา

01:39จันสั้นก็ดีเลย

01:52สีมา

01:56พิจารย์มึง จงมา

02:00โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย

02:30เย unterstütเมียม โอ้ย โอ้ย โอ้ยBefore

03:01พ่อ

03:04พ่อ

03:05พ่อ

03:07พ่อ

03:09พ่อ

03:12พ่อ

03:13พ่อ

03:16พ่อ

03:19คำสิง

03:21นี่ไหมลุก

03:23มันเป็นกับดัก

03:28พ่อคิ้ง

03:31พ่อ

03:36ถ้าสุนอาคก็ห่ออจารย์ค่องหนิ

03:38ทั้งดีเนอะ

03:40ยิ่งประยาหรัก

03:42ดินเป็นคนเลยว่ะ

03:47พ่อทำสิง

03:49สุดท้าย

03:50มันก็พ่อหัวหัวออกมาเนอะ

03:52สุดท้าย

03:54อัจารย์ค่อง

03:56มันได้จะเลิกเองเว้ยเกิดสักที

03:58มึงค่าพ่อกูตาย

04:00กู

04:02สิตตาม

04:04จองเว้น

04:06จองกรรม

04:08ถ้าเป็นกี้

04:12พับสิง

04:28พวกนี้ล่ะครับ ถีวันจับตัวลุ่งท้าไป

04:40ไป

04:42ไป

04:44ไป

04:54ไป

04:55อย่าอย่า ยอมแล้ว ยอมแล้ว

04:59โอ้ย

05:01โอ้ย

05:07โอ้

05:09พวกนี้

05:10มันอาคมยังดูเลย

05:12ให้จังได้ดีก็น่อย

05:19ข้ามสิง

05:21นี้ไปลูก

05:23จริง

05:25โอ้ย

05:27โอ้ย

05:29โอ้ย

05:31โอ้ย

05:33โอ้ย

05:35โอ้ย

05:37กระสุนอาคม พี่ข้ามก็ได้

05:39สงสัยพลังมัยหน้าของมัน

05:41คือสิแข็งกล้างคืนทีไหร้

05:43จังสิ

05:45มันต้องโพวกกับบวงหน้าขลาดของกู

05:49มันต้องโพวกกับบวงหน้าขลาดของกู

05:51มันต้องก็

05:53เก้ว

06:05เก้ว

06:07บังสิ

06:09- พี่กิ้!

06:11- อย่าลืม!

06:13- อย่าลืม!

06:15- ถ้าเป็นกี้!

06:17บ่วงหน้าขลาดผมกู

06:19สะกดพลังพระยะหน้าของมันไว้แล้ว!

06:25นี่กับมาความว่า

06:27กระสูนอาคมเนี่ย

06:29ขามันได้เราเป็นเหรอ

06:31- ไม่... จัดการมันเลย!

06:35- อ่า...

06:37- ปกสักเฮรธาน!

06:41สาดที่แล้ว

06:43กูขามมึงจังไงเนี่ย

06:45สาดนี้

06:47กูกระสิคขามมึง

06:49แบบนั้นก็กัน!

06:51กูตาย!

06:53เป็นพอ!

07:03итсяดี후!

07:05èขวulus得การ..

07:07ฟ้า!

07:08มัน...

07:13ำพัน..

07:15มันการ..

07:17歐!

07:18ไม่นะพ่อ

07:21ขอสิ พ่อให้มัน

07:24แน่มันพ่อมันตาย

07:26หรือจังคอย

07:28คอยค่อยค่ะสิค่ามัน

07:32แต่มันตายตามพ่อมันไป

07:40ขอสิ

07:42บ้าต้องเสียใจกันด้วยลูก

07:46ทุกอย่างกำได้ลิคิดไว้แล้ว

07:52ทุกอย่างต้องเป็นเป็นหลังกัน

08:02พ่อกลับเมียงเจอมาด้วยความหัก

08:06รู้ทั้งลูก

08:08ว่าเจ้าเป็นพยนากับชาติมาก

08:12แต่พ่อกับแม่

08:16ก็ให้เจ้าได้บวด

08:20ให้เจ้าอยู่ในภาเหลือง

08:26เพื่อให้เจ้าอยู่ในภาเหลือง

08:30เพื่อให้จิตใจของเจ้าสมมุ

08:34ได้ละ

08:36เลิก

08:38จากกิเลท

08:40จากนี้ไป

08:44พ่อของให้เจ้าไม่ชีวิตอยู่ด้วย

08:48อยู่เพื่อแก่กำในอดีต

08:52ให้มันจบลงในภาสนี้

08:58จากไหวดลุกด้วย

09:00กาลให้ท่านที่หิงไงที่สุด

09:02กากาลให้ชีวิตไหม

09:04ให้วิญญาตหรือต่องกันสับนี้นองหาร

09:06ไปบดไปเกิดสะดลุก

09:08กาลให้ท่านที่หิงไงที่สุด

09:12กากาลให้ชีวิตไหม

09:16ให้วิญญาตหรือต่องกันสับนี้นองหาร

09:20ไปบดไปเกิดสะดลุก

09:24โอ้โห จะกำไหมพวกเขาส้า

09:30พอหนีใจ

09:36พอหนีใจ

09:51พอใคร

09:54พอหนีใจ

09:58พอหนีใจ

10:02ขอบคุณสิ

10:32เป็นทั้งไหน

10:48มึงเป็นอะไรบอกคำสิ่ง

10:50มึงได้เห็นพอมึงตายไปต้องหนาตัวตาจังสี่เนี่ย

10:54หูสิจังไหน

10:56หวมมึงแล้ว

11:00ชีวิต

11:01มุงแล้วชีวิต

11:28มัชีวิต

11:30เจ้าไง

11:42เจ้าไง

11:47เจ้าไง

12:00ก่อน!

12:02มากลับ

12:18บาคิน

12:19บาคิน

12:20บาคิน

12:22บาคิน

12:24บาคิน

12:26ทำไมเจ้าต้องทำแบบนี้

12:28ค้าไม่อยากให้ท่านต้องมีบากดินตัว

12:33ฟักิน

12:36ฟักิน

12:38ทำไมเจ้าต้องทำแบบนี้

12:43ข้าไม่อยากให้ท่านต้องมีบาปติดตัว

12:48ข้ายินดีที่จะปกป่องท่าน

12:53รวยชีวิตของข้า

12:56ข้า

12:59ฟักินทั้งหมดเนี่ย

13:05ข้าขอรับไว้เอง

13:12จากนี้ไว้

13:16ข้าขอให้ท่าน

13:20จงจำรวงไว้สึกความเป็นประดุ

13:26ข้า

13:56อักิน

14:04อักิน

14:20อักิน

14:26นั่น

14:28ใก่เชียร์ реш Odysseus

14:29darle sayaได้

14:43เต็มไป

14:45เคย os 보면

14:47ขึ้นให้ดี

14:51ทำป์

14:53นั่น

14:54แบบแบบ��

14:55Pro��

14:57อิฟ!

15:05อิฟ!

15:27เต้ามากเพลาะ

15:30เฮ้าไปไป

15:31เต้าไปเป็นอะไร

15:37เฮ้าไปพาย!

15:38เฮ้าไปกัน!

15:39เฮ้ย!

15:40อ่ะ!

15:50ไม่เห็นไหมบ้าง

15:52ไม่เป็นไรครับ

15:56พวกมันมาจากทางนั้นอ่ะ

15:58ไป รีบไป

16:09อ่ะ!

16:19บักสมชัย!

16:24รุง!

16:25รุง!

16:31รุงตายแล้วเหรอครับ

16:40เธอไม่แล้วใครแล้ว

16:49แต่...

16:51คุณ...

16:53ยังนี้พวกเราอยู่นะ

17:09มากัน

17:14โดย!

17:16รุง!

17:19พวกเราซะ

17:20คุณ...

17:23สวัสวัสดี

17:24ที่ที่นี่เวลา สำหรับ

17:54พ่อ

17:58แต่ผมจะอยู่กับพ่อไม่นาน

18:04แต่ผมก็รับรู้

18:08ว่าพ่อขอให้เลี่ยงดูผมมาด้วยความรัก

18:11และพ่อยอมทำทุกอย่าง

18:17เพื่อให้ผมรุดพ้นจากวิบากกรรม

18:24ที่ผมค่อยทำมาตั้งแต่ในอดีต

18:30ผมยังไม่ทำได้ตอบแทนพ่อเลย

18:38พ่อก็มาจากไปสิก่อน

18:48ผมขอบคุณพ่อนะ

18:53ที่ให้ผมไม่เกิดเป็นลูกพ่อ

18:57ขึ้นผักป่อหรอเจ้า

19:05พ่อไปจากได้เผ็ดนิดจินดายยังกล้องเจ้าหรอ

19:11พ่อไปจากได้เผ็ดนิดจินดายยังกล้องเจ้าหรอ

19:25เจ้าหรอ

19:27เจ้าหรอ

19:29เจ้าหรอ

19:31เจ้าหรอ

19:33เจ้าหรอ

19:35เจ้าหรอ

19:37ข้ding

19:49งั้น

19:53ภาพเจ้า

20:23ขอบคุณ

20:38ขอบคุณ

20:53ขอบคุณ

20:58ขอบคุณ

21:10แบบคุณ

21:20แบบคุณ

21:23สนุกที

21:53เจ้าเจ้า

22:23เจ้าพ่อ

22:39ลูกมาอยู่ต่อเบื้องประพักเจ้าพ่อแล้ว

22:43ลูกถูกใจละเกิน

22:47ลูกถูกใจละเกิน

22:55ลูกถูกทลมานใจ

23:01เพราะความรัก

23:07เพราะการที่ต้องสูนเสีย

23:11คนนั้นเป็นที่รัก

23:17ลูกไม่เคยร้องขอสิ่งใดจากเจ้าพ่อ

23:21เพราะรูปรู้

23:25เจ้าพ่อเคยตักเตือนลูกมาแล้วหลายครั้งหลายหน

23:31บันนี้

23:33ลูกสำนึก

23:37เราพนของการ

23:43ฟืนกดแห่งหน้าขราษแล้ว

23:49ลูกต้องทำเช่นไหร่

23:51ลูกถึงฉะหลุดพ้นจากบวงกำนี้ได้

23:55บวงกำนั้น

23:57เกิดขึ้นจากความรักของเจ้า

24:01นำไปสู่กิเลส

24:03ความอยากได้

24:05อยากพรอบพรอบ

24:07โดยที่เจ้าหลงลืมไปว่า

24:09เจ้า

24:11มิใช้เผาพันเดียวกับนานอันเป็นที่รักของเจ้า

24:15เมื่อไม่สมหวังในความรัก

24:17เจ้าก็ยังยึดติด

24:21ยึดมั่น

24:23ไม่ยอมป่อยวา

24:25ทำให้ต้องพบกับวิบากกำ

24:27ครั้งแล้ว

24:29ครั้งเล่า

24:31แต่ลูกไม่เคยสร้างเวสร้างกำกับผู้ใด

24:33เห็นใดผู้คนถึงรุมทำร้าย

24:37และกิจกันลูกจากคนที่เป็นที่รัก

24:39ทุกพบทุกชาติ

24:43ลูกทุกทลมานใจหรือเกิน

24:49เจ้าจะหลุดพ้นจังความทุกได้

24:53เฮียงแต่เจ้า

24:55ลองพิจารณาให้รู้แน่

24:57ว่าต้นเหตุแห่งทุก

24:59เกิดขึ้นจากอะไร

25:01แล้วเจ้า

25:03จะได้พบผลทางดับทุกนั้น

25:07ได้ด้วยตัวของเจ้าเอง

25:11จะพอบบอกลูกเธอ

25:13ลูกไม่มีผลทางใดแล้ว

25:15ถ้าเช่นนั้น

25:19เจ้า

25:21สงพิจารณาด้วยหัวใจของเจ้า

25:23ทำจิดให้สนมุต

25:25เปิดใจ

25:27ใจแล้วย้อนไปไกลแสนไกล

25:31เจ้าจะได้พระจักษ์แกะสายตาของเจ้าเอง

25:35ว่าแถจริงแล้ว ตัวเจ้าเองเป็นผู้ผูกกรรมขึ้นมา

25:43ไป เจ้ากำลังจะย้อนกลับไป สู่อดิตชาติ ชาติก่อน

25:52ก่อนที่เจ้าจะเกิดมาเป็นพังขี ลูกของค่า

25:59เจ้าได้เกิดเป็นมนุษย์ นามว่าบุ่นโปร

26:23จะเป็นปลม

26:41บน ปวง

26:44กี่น้ำก้อนสา

26:49เจ้าไงก่อนกับได้เดี๋ยว

27:09เฮ้ยแล้ว

27:11บุญโปรงมันเป็นค่อนขยัน

27:17ข้าวาสิยกข้ำหอมให้มัน

27:21เจ้าสิบาจจังไหน

27:24จะอ่าย

27:31บุญโปรงเอ้ย

27:33ตั้งแต่เจ้าของไม่เห็ดการเห็ดงานอยู่บ่านของพอ

27:36เจ้าเป็นค่อนขายยันขันแฉง

27:38เอาการเอางานซื้อสัตร

27:40จนพอยกข้ำหอมให้เป็นเมี่ยของเจ้า

27:47แม่ฝากดูแรกคำหอมด้วยเดอร์

27:50แม่ฝากดูแรกคำหอมด้วยเดอร์

27:53บุญโปรง

28:02แม่ฝากดูแน่ฝากดูแรกคำหอมด้วย

28:04สัตร

28:07อ่าว่า

28:24พวกเจ้าอยู่ดีไม่แห้ง มีฟ้อมสูกด้วยลูกด้วย

28:27และเป็นแพ้งกัน หลักซ้อยกันหาบ หญาบซ้อยกันดึง

28:47วันนี้ก็สิสมพาควร คี่พอกับแม่

28:50ซิให้เจ้าพาคำหอม กับไปเย็มย่ามถามข่าวพอแม่ของเจ้า

28:54ไอดีมาดี บุญรักษา ผ่าคุมค่องด้วยลูกด้วย

28:59คำหอมเอ้ย วันนี้ไปกินด้วยลูก

29:04ในปากของมันหายาก ค่อยค่อยกินเป็นเมื่อ ๆ ไปด้วยลูก

29:11อุ่งโปรง แม่ฝากดูแรกคำหอมด้วย

29:17โปรง แม่ฝากดู อะไรкоїหน谷

29:39อืมก่อนก่อน

30:09มีไปกินได้รูป

30:14ในปากหัวมันหายาก

30:17คอยๆ กินเป็นเมื่อๆ ไปได้รูป

30:24บุญโปร

30:25พยายว่า เขาเก็บไง หากิน หากินเมื่ออื่นนะท่อ

30:29นะ

30:31ข้าวตรงยางตออีกน้ายมือว่าแมนบอก

30:35มา

30:36ไอ้

31:05ที่พูดยึดพวกเจ้าไว้ด้วยกันกำลังจากเริ่มขึ้นนับจากการนี้

31:35ที่พูดยึดพวกเจ้าไว้ด้วยกันกำลังจากการนี้

32:05มุนปอง

32:13หาค่อยน่า

32:18มุนปอง

32:32มุนปอง

32:46มุนปอง

32:48มุนปอง

33:02มุนปอง

33:08มุนปอง

33:10มุนปอง

33:16มุนปอง

33:18มุนปอง

33:20คำหอม

33:23นางไม่เคยคิดปรังเกียร์เจ้า

33:26นางปนิบัตรดูแล

33:28ห่วงใยเจ้า

33:31เยี่ยงเมียร์ที่ดีมาโดยตลอด

33:33แต่เจ้ากลับไม่ใยดีต่อนาง

33:38เจ้าเลือกตอบสนอง

33:41เพียงความต้องการ

33:43ตามแต่สนชาติหยาน

33:46ของตัวเจ้าอีก

33:48มุนปอง

34:02มุนปอง

34:04ค่อยหยิวสัก

34:06ขอบักดีให้ค่อยกินนักแน่

34:09มุนปอง

34:12มุนปอง

34:34ไม่ค่อยกินน้ำแน่

34:36ค่อยหยิว

34:38หยิวสีตายแล้ว

34:40มุนปอง

34:42มุนปอง

35:00มุนปอง

35:02เกรอม

35:27เกรอม

35:31ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย

36:01ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่ส

36:31ถ้าปากกิมน เรียนไว้

36:36คุณธรรม โดด มีสัย

36:39ที่แอบการคือ โดด Green

36:46อย่าตาด้าไว้ ไม้...

36:50สนุกกับกัน,คงสะ บาดการคุมตริษย์

36:55เรายังลวงคุมตริฟ

36:57มา...

36:58ขอบคุณ

37:28ขอบคุณ

37:58ขอบคุณ

38:04มันต้อง

38:09หรอคุณ

38:13ทำไมคุณคุณ

38:18คุณบอก

38:24มันต้อง

38:26เธอสโอ้ม

38:28เธอสาย

38:40เธอสโอ้ม

38:56เธอสโอ้ม

39:17เธอสโ hamêtre

39:19เป็นว่วงหักหวังหา วาสนามสั่งหาร

39:28ดังถึงสาบไว้ แต่พบสาดใด ให้เจ็บลายให้พลาดพรากัน

39:35คุณพลาฝากฟ้าเพื่อนไว่ก่อน วอนสวรรย์ให้เห้านั้นพอกันใหม่

39:42และโดยล่มหายใจ ที่ไม่ก็ได้ก็แต่ให้เอา ได้เห็นกันในสตาด

39:57ถึงเวลาที่เจอต้องนำพวกห้า เขาสู้วิธีท่อนคำสาบ

40:00แล้วพังคีหละคะ ถ้าพวกมันท่อนคำสาบได้สำเร็จ

40:03เจ้าพี่ก็มีโอกาสที่จะได้สมหวังในความรักกับนั้งไอราดา

40:06เราก็ต้องตายกันไปข้างหนึ่ง

40:12โทษปราบ โทษปราบ

40:16อย่างท่ายเดิร์ บ้องว่าสิเป็นซาดใด

40:24ซาดนี้สิขอสกใส่เวนกำตกาดกำ

40:31สิทธาจนว่า ฟ้าเพินเห็นใจ

40:35เปิดบ้องให้สองเหา

40:38พบนาได้พบพอจ้า ให้จำกันได้ด้วย

40:44ให้จำกันได้ด้วย

Category

Transcript

Be the first to comment

Recommended