- 4 months ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:30กับว่าวสามารถ
01:00กับว่าวสาMCกับของข้าได้
01:03พวกมับ
01:04จะต้องมันผีเ�пumba้านองหารช่วหกับช่วกกัน
01:07SHมเฉอ เธอจิ้อดสาบแช่งเอาไว้
01:12เจ้าจงปล่อยวางเศรเทิน
01:16ข้าก็ทดทุกทรมาน
01:18กับการที่ค่าต้องได้รับรู้
01:21ถึงเชาเมืองและดวงวิตยานทุก ๆ ดวง
01:24ที่ต้องลองร้อยอยู่ด้านที่แห่งนี้
01:26ค่ารับรู้เรื่องนี้มันนานมากเกิดไปแล้วสีตระ
01:30ค่าเอาความสิกกับให้กับพวกเขา
01:34จะพี่เอาความสิกกับให้พวกมัน
01:36เพื่อที่จะได้คองรักกับมันใช่หรือไม่
01:44ผมไม่มีค่า
01:46ตราบได้ที่ค่ายังอยู่
01:48ค่าจะไม่มีวันให้พวกมันล่าคำสักของค่าได้
01:52สีตระ
01:54หวงกำทั้งปวงที่เกิดขึ้น
01:58รวนแล้วจะเกิดขึ้นมาจากตัวข้าทั้งนั้น
02:02ข้าไม่สนว่ามันจะเกิดมาจากใคร
02:05และข้าก็จังไม่โทนหินเจอพี่มีความสุขกับพวกมัน
02:09ถ้าข้าไม่มีความสุข
02:12พวกมันก็อย่าได้ไปพูดไปเกิด
02:15แม้แต่นั่งไอลดาที่เจอพี่หลักนักนา
02:19ข้าก็จะข้ามาที่ไทย
02:23ถ้าอย่างนั้น ก็เอาชีวิตฉันไป
02:31อย่าให้คนอื่นต้องมารับกำไปด้วย
02:34ฉันยอมตายเพื่อนแรกกับการปลดปลอยพวกเขา
02:40ไปคำให้จังสั่นพระเด็กที่ลูก
02:43อันที่ต้องแรกด้วยชีวิต แม่ หอ แล้วก็ช่าวเมื่อง
02:47สิ่งยอมเป็นริญญาณฝั่วน้องขาญ ไปชั่วกับชั่วกัน
02:54แม่หลุก พอกันยอมมาได้ขึ้นกัน
03:03เพื่อโปรด ถอนคำสามให้พวกเขาทั้งนะ
03:08ฉันขอร้อง อย่าเอาชาวเมื่องมาใช้ต่อร้อง
03:14เพื่อให้พังขียอมกลับแต่กับคุณเลย
03:16คุ้บฝาก
03:18มนุษย์อย่างเจ้าไม่มีสมะต่อร้องกับค่า
03:21ตายสะเถอะ
03:23ไม่หรอก
03:24ไม่หรอก
03:25ไม่
03:46ของเจ้า จมตายต่อกไปขึ้นไป
04:01พวกเจ้า จงตายตรงตามกันไป
04:31มา
04:46มา
04:51five
04:53ป๊อก
04:55ป๊อก
04:57เจ้าไหร่
05:27เธอเกิน
05:57...
06:07อาว yลิงๆ
06:10เจ้าพี่!
06:12เจ้าพี่...
06:14เจ้าพี่ ha w med aין Bum
06:21เจ้าพี่ 떡าอยู่ади travelling
06:27ฉันไม่ได้
06:31ไม่
06:33ข้าไม่ไป
06:35ไม่
06:37ขอให้ข้าอยู่ที่นี่เธอนะ
06:43สิทุร
06:47ข้าเสียใจ
06:51ที่ข้ารักเจ้าไม่ได้
06:57ข้าขอให้การตายของข้า
07:03สวยไม่ปล่อยเจ้า
07:07จะความรัก
07:10ความแกน
07:15ข้าจะไม่โทษเจ้า
07:21ข้าจะไม่กลดขึ้นเจ้าเลย
07:23ฉันโทษเฮ้
07:27ฉันกลับไปถึงนะ
07:29ฉันกลับไปถึงนะ
07:31ฉันกลับ
07:35ไม่มีใคร
07:37ไม่มีพ้นความตายไปได้
07:45จากนี้ไป
07:47ฉันกลับไป
07:49จงอย่าจองวิญ
07:53จองกรรมกันอีกเลยนะ
07:55ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่าง
08:00จบลงได้ชาตินี้
08:05ก็
08:09ไม่อยากให้เจ้าถูกใจต่อไป
08:13กลับไปเธอ
08:18สีทรา
08:25กลับไปเธอ
08:55กลับไปเธอ
08:59ด้วย
09:00กลับไปเธอ
09:03เธอ
09:19คุณหลังแกนิด
09:50มันเป็นพอฉันแท้ แท้
09:55ฉันก็โทษนะ
10:01ไม่เลย
10:11ไม่อยากต้องมาจองเว่นจองกำกันอีกต่อไปแล้ว
10:20กำใน
10:23ที่เคยรวมกันมา
10:28ก็...
10:29ขอให้หมดสิ่งไป
10:33ท่ายจานนี้
10:41ถึงแม้
10:46ก็จะไม่ได้กรองคู่กับเจ้า
10:50อย่างที่เค้าทั้งใจ
10:57แต่เค้าก็เป็นสุขใจ
11:00แต่ฉันไม่ได้อยากให้รู้มันจบรมภัยแบบนี้
11:05หวมกำลับหมดทั้งสิ้น
11:10กำลังจะหมดสิ้นไอ้
11:12เมื่อ...
11:16เลือดของคา
11:18ไหลลงสู่พื้นแผ่นดิ่งนึง
11:21แห่งเมืองเองจะทีตา
11:24นี่...
11:25จะเป็นการทอนคำสัก
11:28ของนักกินอิสีธรา
11:31และเจ้าเมือง...
11:34จะเป็นอิสรา
11:37แต่เจ้าเมือง...
11:40จะเป็นอิสรา
11:45อย่างกินใจเจ้าปลาทนา
11:47ไหน
12:01โครวิน
12:04เธอร้าไอลล่า
12:06เธอคุณอีกพบเธอ
12:12เธอต้อง
12:14แบบดีมาทุกพบทุกฉัน
12:18เป็นเจ้า
12:20คือผู้เสียสลัน
12:23ข้างดับเธออันใจของเจ้า
12:30ไม่ต้องพูดอะไรแล้วบ้างกี้
12:32มันต้องมีชีวิตต่อ
12:35เพื่อคุณไอ้
12:37อยากที่คุณตั้งใจไว้
12:40ไอ้ระดาจะมีความสุข
12:44เธอได้อยู่กับเจ้า
13:04เจ้าอยากเสียใจไปเลย
13:09เพราะกับ
13:11ไม่ได้เสียใจเลยไหมตะน้อย
13:15ที่ต้องเป็นแบบนี้
13:20ข้าได้พบความสุขดีแท้จริง
13:25ความสุขอันเกิดจากการ
13:29ขอันเถอะ
13:31ขอันเกิดของเธอ
13:33ขอันเกิดตัว
13:35ขอันเกิดตามฝัน
13:37อันกิน
13:55อันกิน
14:04อันกิน
14:07สys
14:16ส ý
14:21ได้นอนนำพอ
14:25ให้++ เข้าโผน
14:29แต่บอกมีบุญมนุ้นนำฝัน
14:32ช่อแต่พอ กันคอมีอันเต้น spielt
14:37วังหา วังหา วาสมา มาสั่งหาร
14:43ดังถึงสาบไว้ แต่พบสาดใด ให้เจ็บลาย ให้พลาดพลาด
14:49อย่าโสกเศร้าเสียใจไปเลย
14:53ทุกชีวิต ตานย่อมมีกรรมเป็นหูตรงเอง
14:58พันขีหมดบุญในโลกวันุธี
15:02ด้วยจิตใจที่รู้แจก ถึงความรักแท้
15:07รัก ที่เปรียมไปด้วยความเสียสลัก
15:11อยากเห็นคนที่รัก มีความสุข
15:15จิตใจที่ลดลักในกิเลธ จะนำพาเขา
15:19ไปเกิดใหม่ยังพบภูมิที่ดีงาน
15:23พวกเจ้าก็เชินกับ
15:25พวกขนอย รุดคนแล้วเป็นบอร์ ขนอย
15:29พันขี ได้หลังเลือด
15:32ชำละล้างคำสาบให้พวกเจ้าแล้ว
15:35นับแต่นี้ พวกเจ้า จักได้เป็นปิดสมัย
15:39ไปเกิดใหม่ตามแบบกรรมของตัวเอง
15:41ขอให้พวกเจ้า จงสัตว์พาในการทำความดี
15:43แล้วความดี จักอบป้องคุ้มครองพวกเจ้า
15:45นี่ คือสัตว์จะทำโดยแทน
15:47พวกเจ้า จักได้เป็นปิดสมัย
15:51ไปเกิดใหม่ตามแบบกรรมของตัวเอง
15:55ขอให้พวกเจ้า จงสัตว์พาในการทำความดี
16:00แล้วความดี จักอบป้องคุ้มครองพวกเจ้า
16:05นี่ คือสัตว์จะทำโดยแทน
16:10ไม่ได้
16:40คุ้มครองพวกเจ้า หักหักหัว
16:54คุ้มครับ
17:03วันนี้ คุ้มครับ
17:05กว้า บกเจอ
17:33เป็นเกินให้ผมพุ่งที่ดีด้วย
17:35ขนาดคือ
17:37เธอค่ะ
17:54เฮ้ลาที่พอกับแม่
17:56และกับพวกเข้าทุกคน
17:58ต้องอำลับภาชากันแล้วลูก
18:00เป็นบุญของลูกทิ้ง ๆ
18:02ที่ได้กลับมาเจอพ่อกับแม่ในชาร์นี้
18:07ถึงจะเสียใจ
18:09ที่ต้องจากกัน
18:12แต่อายก็ดีใจนะคะ
18:14ที่จะได้เห็นพ่อกับแม่
18:17พี่มันรีนไปเกิดใหม่แล้ว
18:19ควรเข้าเป็นพีที่ดี
18:22บำเฝนพี่อีกบุญบรรมีมาเป็นพันปี
18:25อย่างในผมเข้ากับตรงในไปเกิดเป็นคนแท้ ๆ
18:31นี่เราต้องจากกันจริง ๆ เลยใช่ไหม
18:38เข้าโค่เหตุบุญหวมกันมาทั้งนี้
18:45แต่คันแบนไม่หวัดสนาต่อกัน
18:50เข้าสิตอมในพอกันอีก
19:01ผมจะเก็บคุมไว้ในความทรงจำตลอดไป
19:05จะรอจดกว่าคุณจะกลับมาเกิดไหม
19:09ถ้าอาจจะพบกันอีกก็ได้
19:13จะกี่ชาติ
19:16ผมก็จะรอ
19:22โอเค
19:24คอยเสือว่า
19:28ถ้าเข้ามีบุญหวัสนาต่อกัน
19:32ขอไอ้เข้าในพอกันอีกเนี่ย
19:50มะเนียลิน เข้าต้องไปแล้วลูก
19:54เดี๋ยวค่ะ
19:58ไอ้เข้ามุ่ง
20:02แม่สมบายใจร้าย
20:06ที่ลูกดีอยู่เคี้ยงค่ะ
20:08กับภูซ่ายที่ให้เป็นกีกว่าชีวิต
20:14แม่ขออ้วยพ่อน
20:16ให้ลูกกับเจ้าช่ายพาได้
20:20ความคู่กันมันมีความสุขในพบชาตินี้
20:22เดือลูกเดือ
20:24ขอบคุณณ์
20:32ขอบคุณณ์
20:33ขอบคุณณ์
20:35ขอบคุณนะ
20:48ขอบคุณนะ
20:50ขอบคุณครับ
20:53ขอบคุณครับ
20:55ขอบคุณครับ
21:10ขอบคุณครับ
21:15ขอบคุณครับ
21:20ได้แค่หาก ได้แค่ควบ แต่ก็โจบด้วยการจากหน้า
21:28ถ้าหักเป็นคือสายแน่น หรือว่ามันย้อนบุ้นปลา
21:36ขอนั้นได้บอก ท่านเทว่าด้า
21:46เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นตั้งแต่ผมไปอุดร
21:49ความประมาchinนี้ฮะ
21:52ถ้าเป็นอย่างที่ ลูกเล่ามา แม่ก็ถือว่าหมดคอมหมดสบล้า 해요
21:59ใช่ลูก ไม่ต้องพูกเวน พูกกำกันต่อไปในภายพากหน้าอีกนะ
22:08เนี่ยถ้าไม่ได้กลิดหนคลาช่วย
22:15อาจจะไม่ได้กลับมาเจอหน้าพ่อ หน้าแม่อีกแล้วก็ได้นะครับ
22:19กลิดนักขราดในอดีตชาติ
22:21ถูกทำขึ้นมาเพื่อเป็นอวุธคู่กายของเจ้าชัยพาแดง
22:26พอกลับมาอยู่ในมือของเจ้าของที่แท้จริง
22:29ก็จะทำให้มีพลังอำนาจเหนือคนธรรมดา
22:33เจ้าของที่แท้จริง?
22:35ใช่จ๊ะ
22:37คือลูก
22:37แต่ว่าแม่รู้ได้ยังไงครับว่าผมเคยเป็นเจ้าของกิดนี่
22:43แม่ฝันว่าเจ้าชายผาแดงขีมม้ามาหา
22:46เก้าลงจากหลังม้า
22:48แล้วก็มอบกิดนักกราษให้แม่
22:50แล้วตั้งแต่ตอนนั้นแม่เขาก็เชื่อทันทีเลยว่า
22:54ลูกน่าจะเป็นเจ้าชายผาแดงที่กลับชาติมาเกิด
23:05นี่ก็แสดงว่า
23:06เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่เรื่องบึงเอิ้น
23:10ถ้าในอดีตปล่อยวางกันได้
23:16ก็คงไม่ต้องชดใช้กรรมกันถึงชาตินี้
23:19รูกกับหนูอายระดาทำดีที่สุดแล้วรู
23:23แต่ดาพวกเราดีใจมากเลยดาที่หนูมาที่นี่
23:40ผมโทรบอกแม่กับพ่อ
23:43พ่อรู้ว่าคุณจะมาเนี่ย
23:45ตื่นเต้นกันใหญ่เลยนะ
23:47แม่คุณด้านหนูมากเลย
23:51หนูเคยเห็นหนูเมื่อก่อน
23:53บังทีเราอาจจะเคยเจอกันในอดิตชาติก็ได้นะคะ
23:58ถ้าอย่างนั้นชาตินี้
24:02หนูก็มาเป็นลูกสาห่วงมาอีกคนนะ
24:09มาถึงข้านี้แล้วไม่ต้องเขินหรอกคุณ
24:11ผมรักเจ็งหวังแต่งนะ
24:14ค่ะ คุณแม่
24:20อาทิตย์หน้าเราจะจัดจัดงานเปิดตัวนึงสือแล้วนะ
24:22อาทิตย์หน้าเราจะจัดงานเปิดตัวนึงสือแล้วนะ
24:24แล้วก็จะวางแถงแม่อาทิตย์ถัดไปเลย
24:26อาทิตย์หน้าเราจะจัดงานเปิดตัวนึงสือแล้วนะ
24:28อาทิตย์หน้าเราจะจัดงานเปิดตัวนึงสือแล้วนะ
24:30อาทิตย์หน้าเราจะจัดงานเปิดตัวนึงสือแล้วนะ
24:32อาทิตย์หน้าเราจะจัดงานเปิดตัวนึงสือแล้วนะ
24:34อาทิตย์uurออกมาสือให้จะจัดฉัน ๆ แล้วจะวางแถงแม่อาทิตย์ถัดไปเลย
24:48ตัวนักศัยแล้วนะแล้วก็จะวางแถงแน่ทิตย์ถัดไปเลย
24:53ข้าบอกอร์เขาเหล่อมากเลยนะ
25:00ค่ะพี่นี่คงเหนื่อยมากเลยครับ
25:03เพราะว่าต้องไปอยู่อุดรนเป็นเดือนๆเลยกว่าจะเขียนเสร็จ
25:07ไม่หรอกค่ะพอมาถึงตอนนี้
25:13ไอ้รู้สึกมีความสุขมาก ๆ เลยค่ะ
25:17ที่ได้กลับไปที่นั่น
25:21กลับไป
25:23อ๋อ คือตอนเป็นเด็ก
25:26ไอ้เคยไปอยู่กับภึงยาที่บุดร นะคะ
25:31ขอบใจจ้ะ
25:32เงียบคราว พ่อ พ่อเรียกค่ะ
25:35ใช้งานเองแหละ
25:36ค่ะ พี่ไปก่อนนะไอ้
25:37เดี๋ยวเจอกันนะค่ะ พี่เจอ
25:43นันสิ
26:01ด้วยสัทธาในความเชื่อเรื่องพยาหน้าของเช้าอีสาร
26:06ยิงได้ไปเห็นด้วยตาของตัวเอง
26:09ได้สัมผัส เรื่องหัวใจ
26:13เพิ่งรับรู้ได้ถึงความรักของคนในอดีต
26:18ที่ผิดโยงกันเอาไว้ด้วยหว่งกรรมอันเกิดจากความรัก
26:22แต่กรรมเหล่านั้นก็ได้เสียงสุดลงด้วยการปล่อยวาง
26:29ให้อภายกันไม่ยืดติดผู้กรรมกันไว้ด้วยความโรดแค้น
26:35ขอบคุณพระยาพังคี
26:39ที่รักผู้หญิงคนหนึ่งสุดหัวใจมาทุกพบทุกชาติ
26:44ฉันหวังว่าคงจะมีสักชาติหนึ่งที่เขาจะสมหวังในความรัก
26:52อย่างที่เขาปราภานา
26:55คออุทิตนังสือเล่มนี้
26:57ให้กับพ่อแม่ พี่น้องชาวเมืองเอกชทีตา
27:02ต่านี้พวกเขาคงจะได้ไปสู่ชาติพบที่ดีงาง
27:06พังคี ฉันขอให้คุณได้ไปเกินในพบภูมิที่ดีนะ
27:18แล้วก็ขอให้คุณได้สงหวังในความรัก
27:22ในแบบได้คุณปัฒนา
27:24วะ! โอ้เฮ้ย! อะไรเดี๋ยว
27:28อ้าย! อะไร
27:31เจ็บมานั่งทำอะไรตรงนี้คะ
27:32ว่าที่เจ้าบ่าเขามาตามให้ไปลองชื่อเจ้าสาวแล้วค่ะ
27:45ขอไหน
27:47ขอมไหมครับ
27:49ขอมค่ะ
27:54ไม่ค่อยเจอเถอะเลยนะคะ
27:57แหว่นมั่นเนี่ย
28:03คุณกรค่ะ
28:06ขอบคุณมากนะคะ
28:08ถ้าไม่มีคุณคอยปกป้องฉัน
28:10ฉันคงไม่มีโอกาสจนมาถึงตอนนี้
28:13เรื่อยความยินดีครับ
28:15ทางนั้นในชาดนี้ผมขอปกป้องคุณไปจนแก่เท่าเลยนะ
28:18ค่ะ
28:19ค่ะ
28:21ทางนั้นในชาดนี้ผมขอปกป้องคุณไปจนแก่เท่าเลยนะ
28:26ค่ะ
28:34เรียนอะไรค่ะ
28:37แบบ
28:40จะอยู่ปกป้องกันจนแก่เท่าแบบนี้
28:43ถ้าอย่างนั้นมีลูกก็สักโหหนึ่งเลยดีมิคะ
28:45ก็ดีนะครับ
28:47ใช่ป้องค่ะเหรอ
28:49ถ้าจะมีจริงๆ ก็ขอมีแค่คนเดียวพอ
28:58ขอหนึ่งใจบอก
29:00คันเทวดา
29:02ซอยแนบคำว่า
29:04สมหวังมาน้ำได้บอก
29:09คือใจสิขา
29:15คุณไหน
29:18คุณก่อน
29:19คุณก่อน
29:20สองร้างนึง
29:23ถ laser
29:25themselves
29:29คุณไหน
29:33อ่ะ กุณก่อน
29:35คุดกร
29:43เอาหนึ่งสือมาดูอีกแล้วหรอ
29:46คิดถึงหน้องหารนะคะ
29:48ใกล้ออกพันษาทุกปี
29:51ฉันก็อดคิดถึงเรื่องเก่าๆไม่ได้นะคะ
29:58อันนี้พวกเขาคงไปเกิดใหม่กันหมดแล้ว
30:04คุณกรคะ
30:06คุณว่าพังคีได้ไปเกิดหรือยังคะ
30:12ทุกคนร้วนมีกรรมของตัวเอง
30:16ใครทำดีก็จะได้ไปเกิดในพวกภูมิที่ดี
30:20ส่วนใครทำชั่ว
30:22ก็ต้องชดใช้กรรมของตัวเอง
30:25ตามหลักทำคำสอนของพุทธศาสนาอยู่แล้ว
30:32พังคีเป็นคนดีนะ
30:34จะสุดท้ายของเขาได้สร้างคุดสลครั้งใหญ่
30:37ด้วยการปล่อยว่างความโคตแค้นตั้งปุ่ง
30:42เขาอาจจะอยู่ที่ไหนซะแข่งบันโลกเหรอเนี่ย
30:46ค่ะ
30:47พ่อคะ แม่คะ
30:52นี่
30:53ต่อเบาก็ได้ไม่เห็นจะทำรีบร้อนเลย
30:56พ่อกับแม่ก็อยู่ตรงนี้ค่ะ
30:58ก็ริงตื่นเต้นนี้ค่ะ
31:00มาหาละเยี่ยงติดตอบรับริงให้เขาเรียนปอดโทษแล้วนะ
31:03โฮยเก่งมากเลยลูกแม่
31:06ชุดเดียวกับพ่าด้วยนะ
31:08โอ้ นี่เก่งอย่างนี้เนี่ย
31:11จะเอารังวันอะไรดีนะ
31:13เรื่องวันเหรอคะ
31:15เดี๋ยวขอไปคิดก่อนนะคะ
31:17ก่อนนี้คิดไม่ออก
31:19แน่ค่ะ รินว่าจะไปไว้พัดที่หนองหานะคะ
31:21ดีมั้ยคะ
31:23ไปทำไมลูก
31:25เอ้า ก็รินอยากตามรอนอย่างสือที่คุณแม่เขียนไงคะ
31:29นี่ หาดายนางไอ
31:31ดีมั้ยคะ
31:33แต่ แต่อะไรเหรอคะ
31:35ทำไมลูกถึงอยากไปล่ะ
31:49คือ รินรู้สึกว่า
31:50ลินอาร์หนังสือที่แม่เขียนมาต้องเป็นเด็กแล้วนะคะ
31:54คุณพี่ adm Şu n nichts
31:56น่ะ ลินฝันเห็นพระเยานากด้วยนะคะ
31:59ฝันว่า เย็นในทะเลสาพน้องหหาร
32:02เหมือน miningสือที่แม่เขียนennial์ป๊าคเลยนะคะ
32:04เต็คเลยละค่ะ ลินก็เลยรู้สึกว่าลินต้องไปเห็นทะเลโบรแดนด้วยตาของตัวเองซักครั้งหนึ่งละค่ะ
32:10แต่...
32:11งั้นลินไปนะคะ
32:12สัญญาเลยค่ะว่าจะไม่ทำอะไรให้เป็นห่วงเลย
32:16งั้นเท่ากำแพบไปด้วยนะ
32:18ไม่ได้นะคะ
32:19โอ้ว แม่ ลินยิบสามแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ
32:22แต่...
32:23ขอค่ะ
32:25ขอให้ลินไปนะ
32:26สัญญาเลยค่ะว่าจะเฟ็ดทําหาทุกวันเลยให้เบื่อหน้ากันไปเลย
32:30ให้ไปนะ
32:32ก็ได้หรือ ลูกไปก็ได้
32:35ขอบคุณนะคะ ไตดีที่สุดเลย
32:39ขอบคุณนะคะ
32:41ไปนะ
32:42ไป
32:43เด็กสมันนี้ก็มีความคิดเป็นของตัวเอง
32:57เราห้ามเข้าไม่ได้เหรอ
32:59คอยสะพอร์ตค่ะดีกว่า
33:04ฉันกลัวว่ายายริน
33:06จะเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องเดิมเดิมอีกแล้วค่ะ
33:09คุณไอ้
33:13ไอ้รินไม่เกี่ยวข้อบนวยตรงเหมือนเรา
33:17เขาคงไม่เป็นไรเหรอ
33:23ค่ะ
33:39หาลโม่
33:41ริน
33:43อยู่ในแล้วลูก
33:45ถึงตั้งนานแล้ว
33:47นี่พึงไว้พระท่าด้อนแก้วเสร็จค่ะ
33:49เดี๋ยวก็มันจะไปสาช่วยอย่างไรคำต่อ
33:51หาลโม่
33:57หาลโม่
33:59ริน
34:00อยู่ในแล้วลูก
34:01โอ้โหถึงตั้งนานแล้ว
34:03นี่พึงไว้พระท่าด้อนแก้วเสร็จค่ะ
34:05เดี๋ยวก็มันจะไปสาช่วยอย่างไรคำต่อ
34:07รวงตัวด้วยนะลูก
34:09โอ้โหไม่ต้องห่วงนะคะ
34:11ไอ้ตัวเองได้
34:13โอเคค่ะ
34:15โอเคค่ะ
34:17เดี๋ยวส่งลูกไปฝากนะคะ
34:19บ๊ายบาย
34:23คุณไอ้
34:25ไม่ต้องห่วงหรอก
34:27ผมเชื่อว่า
34:29สิ่งสักษีที่นั่น
34:31จะปกป้องแล้วคุ้มของลูกหรอก
34:33ค่ะ
34:35ค่ะ
34:37คุณไอ้ค่ะ
34:39คุณไอ้ค่ะ
34:41คุณไอ้ค่ะ
34:43มากราบแม้ไอ้แล้ว
35:05รีนมากราบแม่ไอ้แล้ว
35:07ไม่ได้
35:09คุณไอ้ไม่ได้
35:11ดินขอฝากตัวเป็นลูกเป็นหลานไม่อายด้วยนะคะ
35:41ความวันดินของเมือง คุ้มเพื่อสวันสุดble明
36:02สุดแสนุนกิ่งของเมือง
36:09เจ้าหนึ่งอื่นไป
36:13ต้องมารถมารถๆ
36:16พวกเราต้องของเรา
36:20ข้างจาน
36:24นี้ข้างที่มำลัง
36:29นี้ข้างจากเตรียม
36:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
37:05ฝื่นงงงวัล
37:10ประดา
37:25แข้าคือแล้วมาต่ง
37:28ใช่ค่ะ
37:29ขอบคุณนะคะ
37:35กำใดนอนน้ำพา ให้สตาเขาพูกพัน
37:43แต่บอกมีบุญมนุนน้ำฝัน
37:46เพราะแต่พอกันก็มีอันเป็นไฟ
37:50เป็นบวงหักหวงหา วาสนามาสั่งหาร
37:57ดังคล้องสั่งไหว
37:59แต่พบสาดใด ให้เจ็บหลาย ให้พลาดพราดกัน
38:04คุณพลาฝากฟ้าเพื่อนไหวก่อน
38:08ป้อนสวันให้เห้าพูกพบกัน
38:11และโดยลมหายใจ ที่ไม่ก็ได้
38:15ก็แต่ให้เห้า ใครเห็นกันในสตาเขา
38:25ยังทายุเดอ เมื่อว่าสิเป็นสาดใด
38:33สาดมีสิขอสดใส เวียนกำแต่การกัน
38:39สิทธาจนว่า ฟ้าพันเห็นใจ
38:44เปิดบ้องให้สองหา
38:47พบนายพบพอเจ้า ให้จำจันได้เดิน
38:53ยังทายุเดอ เมื่องว่าสิเป็นสาดใด
38:59สาดมีสิขอสดใส เวียนกำแต่การกัน
39:05สิทธาจนว่า ฟ้าพันเห็นใจ
39:12เปิดบ้องให้สองหา
39:15พบนายได้พบพอเจ้า ให้จำกันได้เดิน
39:21ให้จำกันได้เดิน
39:27สัสดใจ
39:46เป็นบวงหัก หวังหัก
39:50วาสนามาสั่งหา
39:54ดังถึงสาบไว้ แต่พบสาดใด ให้เจ็บลายให้พลาดพรากัน
40:01อุ่นพลาฝากฟ้าเพื่อนไว้ก่อน วอนสวันให้เห้านั้นพอกันใหม่
40:09และโดยลมหายใจ ที่ไม่ก็ได้ก็แต่ให้เห้า ได้เห็นกันในสาด
40:19อย่างถ่ายุเดอ มองว่าสิเป็นสาดใด สาดนี้สิขอสบใส่เวนกรรมตะกาศเก่า
40:33สิทธาจนว่า ฟ้าเพื่อนเห็นใจเปิดบ้องให้ส้มเท่า พบหน้าได้พบพอเจ้า ให้จำกันได้เดอ
40:47ให้จำกันได้เดี๋ยว
Be the first to comment