ฉันคือ ทายาทเศรษฐี(พากย์ไทย)ตอนแรก

Jen Jen

รับชมต่อได้ในกลุ่มเฟสบุ๊ครายเดือนนะคับ ติดต่อเข้ากลุ่มฟสIDไลน์: jenjen0411 เวลาทำการ ของแอด10.00 - 23.50 น น  ค่าเข้า 30บาท/ต่อเดือน หรือ สมัครรายปี300บาท/ต่อปี FBเฟสบุ๊ค : หนังสั้นจีนจีน

Transcript

00:00:00ตอนนี้ ราชน์

00:00:01ก็มีราชน์

00:00:02ยอลูก

00:00:03คอมีราชน์

00:00:12อาว ลายสิ

00:00:15กัน

00:00:18อาว

00:00:24อาว

00:00:25หลัวก่อน

00:00:26คุณชัยเหลี่ยง

00:00:40รุงนับซีอย่าง ห้อง 508 เพื่อในสิ่งนับที

00:00:43ขอบสุนสุนอย่างหนึ่งกลับด้วย

00:00:45รับซับ

00:00:56ชั้นชื่อโจทิน เป็นแฟนสับตัวแม่ของเหลี่ยงเจอ

00:01:07ใครมีสามปี สนภาพรักไม่แล้ว 633 ครั้ง

00:01:11ส่งดอกไม้ให้ 802 ครั้ง อาหารเท่า 1,080 มือ

00:01:17ห่ะ

00:01:21אל Huh-

00:01:25และยังมี ถุงยาง 88 กลัม

00:01:33อ subtle

00:01:46ไปรับหน่อยสิ

00:01:56ไม่เร็ว คราวนี้มาถึงภัยในเจ็ดนาที

00:02:00นี่คือของที่เหลียงเจอต้องตาร

00:02:03แบรนด์ใหม่หละยี่ห้อ

00:02:05ฉันซื้อมาหมด ลองใช้ดูนะ

00:02:09เห็นเหลียงเจอโพสต์ในโมเมตต์ว่าปวดเอล

00:02:12อันนี้คยามเมตสีฟ้า กินก่อนมีเซ็ก

00:02:15อันนี้คยาจีนบำรุงไตย คิดหลังมีเซ็กส

00:02:18ถ้าได้ผลดี คราวน่าฉันจะซื้มให้อีก

00:02:22โจจิน ทันนี้มุ่งมั่นจริงๆเลยนะ

00:02:25ดูตัวเองตอนนี้สิ สั่งอะไรกับหมาที่เรียกให้มาเมื่อไหร่ก็มา

00:02:37เหลียงเจอ ฉันไปก่อนนะ พรุ่งนี้เมื่อเช้าอยากกินอะไร

00:02:41ก็บอกฉันได้

00:02:47คุณชายเหลี่ยงเบาๆหน่อย โอ้ย บ้าจริงๆเลย

00:02:52กล้ายจะปีใหม่แล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างจะจบลงสักที

00:03:00สวัสดีค่ะ หมายเรียกที่ท่านเรียกกำลังใช้งานอยู่ เริ่มหน้าทุกใหม่อีกครั้งค่ะ

00:03:14สวัสดีค่ะ หมายเรียกที่ท่านเรียกกำลังใช้งานอยู่ เริ่มหน้าทุกใหม่อีกครั้งค่ะ

00:03:28ไม่รับสาย ถึงจะยุ่งแต่ก็ต้องกินข้าอดเช้า

00:03:32โอ้ย หน้ารำคาร

00:03:46เธอไม่ละไอบ้างเหรอ เวลาแบบนี้อย่ามารบกวนชั้นสิ

00:03:50กันทัยเหลียงลีบมาสิคะ

00:03:52เอ่อ เหลียงเจอ ได้ไม่กินข้าวเช้าไม่ได้นะ

00:03:56ที่ตะวัลตกของเมืองมีร้านซรับเปลาเปิดใหม่

00:04:00ไปซื้อให้ฉันหน่อย ไม่เอาใส้เนื้อนะ ซู ๆ ไม่ชอบกินเนื้อ

00:04:04จำได้แล้ว จำได้แล้ว โอ้ เหลี่ยงเจอ

00:04:06อย่าลืมกินยาให้ตรงเวลา

00:04:15คุณชายเหลี่ยง ต่ออีกยก หรือจะกินยาดี

00:04:20คุณชายเหลี่ยงเจอ ไปส่งที่มหาลัยแล้วจะกลับเลย

00:04:24อัดจิน ถ้าทำงานตั้งสามที่ แต่เอาเงินไปใช้กับเหลี่ยงเจอ

00:04:28เขาเป็นท่ายยาดนะ ถ้าเป็นแค่เก็กสลำ

00:04:30สามปีแล้ว ไม่ได้ผล ก็เลิกสะเธอ

00:04:34กล้ายแล้ว เดี๋ยวก็จบแล้วล่ะ

00:04:37สามปีแล้ว ไม่ได้ผล ก็เลิกสะเธอ

00:04:41กล้ายแล้ว เดี๋ยวก็จบแล้วล่ะ

00:04:56สมแล้วที่เป็นร้านดำ ต้องต่อเคียวสองชั่วโมงถึงจะซื้อได้

00:05:00นั่งใต้ดินอีกสามต่อ เหนื่อจะตายแล้ว

00:05:03เพราะต้องเตรียมตัวสอบสัมภาสโทษถึงวันที่ 29 มหาลายยังมีคนเยอะ

00:05:16เหลี่ยงเจอ เหลี่ยนแฟนอีกคนแล้ว

00:05:19แต่ ฉันจินกลับมาแล้วล่ะ

00:05:28ทำไมเพิ่งมาตอนนี้

00:05:34อ้า ร้านดังคนเยอะนะ สระเป๋าที่ซื้อมา ไส้ผัก

00:05:40นี่คือ คนคอยออกใจคุณชัยเหลี่ยงสินะ

00:05:43หน้าตา ก็พอชัยได้นะ

00:05:46อ่า ทีรัฐ กินสิ

00:05:48มันเย็นแล้ว ฉันไม่อยากกินหรอก

00:05:56มีแต่ไส้ผัก

00:05:57อืม

00:06:05โจจิน เธอไม่กินเนื้อ แต่ฉันกิน

00:06:08ใช่สมองคิดบ้างสิ

00:06:12อ่ะ ขอโทษนะ พรุ่งนี้จะซื้อใหม่

00:06:15โจจิน คิดบ้างสิ เธอกำลังทำใครเตี่ยวเวลา

00:06:18ไม่ต้องใครเตี่ยวเวลา

00:06:21สามปีผ่านไปแล้ว อย่าให้ความหุนหันชั่ววูก

00:06:24ทำทุกอย่างพัง

00:06:33คุณชายเหลี่ยง อย่ากโรดเลย

00:06:35แค่สระเปลาเอง ย่อนทิ้งก็จบ

00:06:38ไม่ต้อง มากโรดพระหมาตัวหนึ่งหรอก

00:06:42ไปให้พล

00:06:43ได้ยินไหม ไปให้พล

00:06:46ฉันบอกเธอไปให้พล

00:06:48ฉันบอกเธอไปให้พล

00:06:50แฟนมาแล้วก็ไป

00:06:52สู้คนคอยเอาใจไม่ได้หรอก

00:06:54เข้าใจไหม

00:07:00โจจิน เล็กฝั่นกังวันได้แล้ว

00:07:03ระหว่างเรา กันไปไม่ได้หรอก

00:07:10ลูกสะพัยตะกุลเหลี่ยง

00:07:16จะไม่มีวันเป็นคนแบบเธอ

00:07:20ฉัน รักหน้าจริงๆนะ

00:07:22ไม่ลองดู จะรู้ได้ไงว่าไม่ได้

00:07:26วันตรุดจีน วันเกิดฉัน

00:07:30เธอมานะ

00:07:32นาย อยากได้ของขวันอะไร

00:07:36ของขวัน?

00:07:38มีปัญญาซื้อให้ฉันเหรอ?

00:07:42หอ?

00:08:08กลับมาช้าแบบนี้ อยากทำงานต่อหรือเปล่า?

00:08:12ถ้ามีครั้งหน้าอีก

00:08:14เงินเดือนนี้ ก็ไม่ต้องเอา

00:08:16ขอโทษค่ะ

00:08:18กลับมาช้าแบบนี้ อยากทำงานต่อหรือเปล่า?

00:08:22ถ้ามีครั้งหน้าอีก

00:08:24เงินเดือนนี้ ก็ไม่ต้องเอา

00:08:26ขอโทษค่ะ

00:08:28ฮืม

00:08:30ฮืม

00:08:32ฮืม

00:08:34ฮืม

00:08:36ฮืม

00:08:38ฮืม

00:08:40ฮืม

00:08:42ฮืม

00:08:44ฮืม

00:08:46สู้หวนหวน

00:08:48เพื่อนสำрен극เด็กของเหลียงเจอ

00:08:50เหลียงเจอไม่สนใจเธอ

00:08:52เปลี่ยนฤามสิปกว่าคนในหนึ่งเดือน

00:08:54แต่ไม่เคยเปลี่ยนมาเป็นเธอเลย

00:08:56นี่

00:08:58จ๊อจิตจะขนับผง Lakshava ซาช ใช่มั้ย

00:09:01ได้ยินว่ะทำงานสามที่ต่อว Mona

00:09:03แต่สอบได้ที่หนึ่ง

00:09:05มีเวลามาประจบเหลียงเจออีกเหรอ

00:09:07คงอย بهหนัยมาก สี่นะ

00:09:09ขุ้นหนูซู

00:09:10เราไม่ได้เพื่อนเคยเจอกัน ไม่ต้องแยะเท่าเป็นห premiere

00:09:14แพร آข่าวลือเรื่องฉันในเนท Other that

00:09:19ยุให้คนอื่นเกรียจฉัน Main ต้อนดึกๆยังขังฉันไปในห้องน้ำตึกเรียนอีก

00:09:23เป็นสcards or to advance

00:09:26ใครใช่เทอฝันจะแตกเข้าทราบลังละ เลือกคิดไปได้หรือ

00:09:33เหลิงเจอมีแฟนตั้งเยอะ 1400 เธอไม่ไปหา กลับมาหาชั้นแทน

00:09:37หรือเธอคิดว่า ฉันเป็นภายคุกข้ามที่ใหญ่ที่สุด

00:09:43ไหร่สารลัดที่สุด คนตับต้ออย่างเธอน่ะ

00:09:47จะเป็นภายคุกข้ามด้วยอย่างไร

00:09:49ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว ก็รีบไปสิ

00:09:52ฉันยังมีงานต้องทำ ไม่มีเวลามาต้อนรัก

00:09:55เธอ

00:09:59เอาชานมหนึ่งแก้ว

00:10:04ไม่ได้อินเหรอ ลูกค้าสักชานมหนึ่งแก้วนะ

00:10:07ยินดีต้องรับค่ะ คุณลูกค้า ต้องการดื่มอะไรค่ะ

00:10:14เอาอันนี้แล้วกัน

00:10:20โอ้ย โทษที สั่งผิดเนอะ

00:10:23เปลดเป็นอันนี้

00:10:26ขอเปลดอีกที

00:10:37ตัวเป็นผู้ใหญ่แล้ว ทำตัวเป็นเด็ก

00:10:41บริการไม่ได้เรื่อง งั้นเอาแค่เมื่อกี้นั่นแหละ

00:10:51สวัสดีคุณลูกค้า ชะนมของคุณค่ะ

00:10:54เกิดอะไรขึ้นอ่ะ

00:11:09เธอ เธอต้องใจแห่มตกนะ

00:11:13ไม่ใช่ฉัน

00:11:14ทำไม จะบอกว่าฉันใส่ร้ายเหรอ

00:11:17ฉันคือลูกสาวตะกูสู่นะ

00:11:19จะใส่ร้ายพระได้งานทำไมล่ะ

00:11:20มันเลยค่าเกินไป

00:11:21ดูกร่องวงจรปิดได้

00:11:23ฉันจะลองเรียนร้านคุณ

00:11:26ำน์ โจ้าจิน รีบขอโทดเดียวนี้

00:11:32มันลีบ이세อร์จิน รีบขอโทดชั้นเดียวนี้

00:11:35ขอโทดค่ะ

00:11:38รออีกนิด อีกแค้ เข้ สองวันเท่านั้น

00:11:43โจ้าจิน แค่นี้ก็ยอม ไม่มีสักสีเลย

00:11:50มาเสียงดังอะไรกัน

00:11:52อ่าเจอ คือเธอ เธอต้องใจสาชนมใส่ฉัน

00:11:59เธอตั้งใจทำเหรอ

00:12:03ฉันไม่ได้ทำ

00:12:04โจจิต ทำไมถึงใจร้ายนัก

00:12:07โจจิต ฉันว่าเธอเลือกดิ้นรนค่ะ

00:12:15ถึงจะทำงานอีกร้อยงาน

00:12:17ก็มีทางลบล้างความแตกต่างระหว่างเราได้

00:12:20อยากทิดแต่เต้าสูงเกินตัว

00:12:22ขอแนะนำนะ ตอนนี้ตั้งใจเรียนให้ดีๆ

00:12:25สอบข้าปริญญาโทรให้ได้

00:12:27นั่นเป็นทางออกเดียวของเธอ

00:12:43วันสุดท้ายแล้ว

00:12:45นะที่สุดก็จะจกแล้ว

00:12:48เม้าสุดท้ายแล้ว

00:12:51เม้าของเธอ

00:12:59ไอ้...หลังจากทำงานทุกอย่างเสร็จก็สองทุ่มแล้ว

00:13:04วันนี้เป็นวันเกิดของเหลียงเจอ

00:13:06ฉันตั้งใจจะไปร้านขนมหวานทำเคกด้วยตัวเอง

00:13:09เอาไปให้เหลียงเจอ

00:13:11ห้าทุ่มห้าสิบ

00:13:20เหลือเวลาอีก

00:13:22แค่สิบนาทีก่อนปี้ใหม่

00:13:29ช่วงเจอฟaze

00:13:38เกิดการของเหมือวา

00:13:45buzzทุ่มหลัวก Reece

00:13:51กแม่ส่งรู米

00:13:54นั่นมันคนนั้นไม่ใช่เหรอ

00:14:02วันนี้คุณชายเหลียงรอมาน่าแล้วนะ

00:14:05ทำไมเพิ่งมาล่ะ

00:14:07อ่ะ

00:14:08แล้วคนนี้อีก

00:14:10ผู้เจ้าคนที่ตามจีบเบนเบนใช่ไหม

00:14:13เขามาด้วย

00:14:15วันนี้พวกหมาที่ประจบของมหาลัยเองมากันครบเลยนะ

00:14:24เธอสุขสันวันเกิดนะ

00:14:39ทำไมพึ่งมา

00:14:42โจจินเธอนี่เก่งนะ

00:14:44เวลาเหนื่อน้อยแล้ว

00:14:47ต้องเสียงดวงสักกล้าง

00:14:55เหลียงเธอ

00:14:56ฉันชอบนายมานานแล้ว

00:14:58ขอเป็นแฟนนายได้ไหม

00:15:00โห้ superintendent

00:15:01นี่มันอะไรกันล่ะเนี่ย

00:15:04นี่โจจิน

00:15:05ตรภาพรักกับพี่เหลียง

00:15:07เป็นครั้งที่เท่าไหลแล้วเนี่ย

00:15:08โอพ

00:15:11ครั้งที่ 1,081

00:15:13และเป็นครั้งสุดท้ายด้วย

00:15:16เหลียงเธอ

00:15:18นี่เป็นเคคที่ฉันทำเองกับมือ

00:15:20มีชิ้นเดียวในโลก

00:15:22โจจิต เธอเรียนเก่ง รู้ไหมคำว่าหม่อสมกันใหม่คำว่าอย่างไร

00:15:42โอ้วว้าว

00:15:48คนอย่างเธอ ไม่คู่พวนกับฉัน

00:15:51ร้ายความปราณี เหมือนที่ปฏิเศษฉันมาทั้ง 1,080 ครั้ง

00:15:56แต่ว่าการอยู่เคียงข้างและคอยดูแลมาสามปี

00:16:01ฉันไม่ชื่อว่าเขาจะไม่มีความรู้สึกเลย

00:16:04ความเคยชินของคน เป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก

00:16:08ฉันพยายามมานาน ก็แค่เพื่อ คำตอบที่อยากได้

00:16:14ฉันพยายามว่าจะไม่มีความรู้สึกเลย

00:16:16ความรู้สึกเลย

00:16:17เมื่องเจอ ฉันขอถามเป็นครั้งสุดท้าย

00:16:21ในแน่ใจนะว่าจะตอบแบบนี้

00:16:24จะตอบแบบนี้

00:16:31เวลาเหลือน้อยแล้ว

00:16:43ทำเองกลับมือ

00:16:45ไม่ชิ้นเนียวในโลก

00:16:46โจจิ้น

00:16:47เธอยังด้วยรันไม่เปลี่ยนจริงๆ

00:16:49น่าจะให้เธอ

00:16:50ให้เธอจะความฝั่นสักที

00:16:54โจจิ้น

00:17:09คุณใจแข็งจริงๆ

00:17:11ผมยอมแพ้แล้ว

00:17:12กูเจ้า

00:17:13สุดท้ายฉันก็ฉันนะ

00:17:15กูเจ้า

00:17:16นั้นบอกว่าชอบฉันที่สุดนี่

00:17:18แล้วแต่ต้องเธอทำไมเนอะ

00:17:20กูเจ้า

00:17:21ปล่อยเมื่อออกเดี๋ยวนี้

00:17:23นี่

00:17:26ฉันวิ่งลายตามเหลี่ยงเจอมาสามปี

00:17:29ไม่ว่าจะถูกทำร้ายหรือดูถูกก็ไม่เคยถอย

00:17:32ฉันเชื่อฟัง

00:17:33ไม่หวังผลตอบแพน

00:17:34คอดูแลทุกอย่าง

00:17:36มักปรากฏตัวในยามที่ต้องกัน

00:17:38ถ้าเขาเห็นความดีก็เป็นเรื่องปกติ

00:17:40ดังนั้น

00:17:41ไม่มีคนปรากฏตัวอยู่ข้างกายฉัน

00:17:44และสนิทกับฉันมากพอ

00:17:46เขาก็รู้สึกได้

00:17:48ถึงภายคู่คามที่ไม่เคยเจอมาก่อน

00:17:50แต่ว่าไม่มีเวลาแล้ว

00:17:54และไม่มีความหมายอีกต่อไป

00:17:58เพราะว่ามันจบแล้ว

00:18:15นาทีสุดก็จบแล้ว

00:18:17สุดก็จบแล้ว

00:18:47เธอกล้าตบฉันเหรอ

00:18:55ถ้าจะเด็กจนโต ฉันไม่เคยโดนดูถูกมาก่อนเลยนะ

00:18:58ตอนนี้ก็โดนแล้วไง

00:19:00ในคนต่ำช้า

00:19:09สู่เหมือนเหมือน

00:19:10ฉันอดทนกับเธอมานานแล้ว

00:19:12ใส่ของปลอมทั้งตัวแล้วมาอวดดีต่อหน้าฉัน

00:19:16ฉันพยายามอย่างมาก

00:19:19ที่จะไม่เปิดโปรงเธอ

00:19:21เธอกำลับพูดอะไร

00:19:23สามปีมานี้

00:19:25ทุกอย่างที่เธอทำกับฉันฉันจำได้หมด

00:19:28ขอแนะนำให้เธออย่าลืมมัน

00:19:30เพราะฉัน

00:19:31ตั้งแต่เด็กจนโต ก็ไม่เคยถูกทำให้อัปไอ้

00:19:34แต่ว่าฉันเป็นคนใจกว้าง

00:19:38สิ่งที่เธอทำกับฉันในอดีตฉันไม่เอาเรื่อง

00:19:41สิ่งที่เธอทำกับฉันในอดีตฉันไม่เอาเรื่อง

00:19:44และต่อไปฉันขอเตือน

00:19:46ว่าเธอไม่ควรมาให้ฉันเห็นหน้าอีก

00:19:55โจจิน เธอทำอะไร

00:19:58ตบบนๆทำไม แถมสัตว์ไว้ใส่เองบ้าบแล้วเหรอ

00:20:05แค่ขาวรือเรื่องฉันบนโซเชี่ยว

00:20:07ยุยงให้คนอื่นเกลียดฉัน

00:20:09ขังฉันไว้ในห้องน้ำของตึกเรียน

00:20:14สิ่งที่ฉันทำกับเธอ

00:20:16ยังถือว่าเบามาก

00:20:21เป็นไปไม่ได้

00:20:23ว่นๆไม่ทำแบบนั้ง

00:20:30โจจิน

00:20:32เธอจะไปไหน

00:20:36เหล็งเจอ

00:20:39สวัสดีปีใหม่

00:20:41เกมจบแล้ว

00:20:42เราสองคน แยกทางกันดีๆเธอ

00:20:47ตอนนี้เป็นปีใหม่

00:20:48ฉันไม่ใช่คนเดิม

00:20:50ที่ขอยฝ้าตามนายอีกแล้ว

00:20:52สวัสดีปีใหม่

00:20:54สวัสดีปีใหม่

00:20:55จะำลังคงคงกันถูก

00:20:56สวัสดีปีใหม่

00:20:58ขิดทั้งกัน

00:21:00ที่ชนาดจากนายอีก

00:21:01ตอนนี้เป็นปีใหม่

00:21:02ฉันฉันนะแล้ว

00:21:12นายพูดเอง

00:21:32ใช่ คุณหนู เธอฉันนะแล้ว

00:21:56เอาละ ขอนะนำตัวใหม่นะ

00:21:59ฉันชื่อโจเจี่ยมils hospital

00:22:01คุณหนูทรกูลเจ้าแห่งเมืองหลวง

00:22:03ฉันเกินมาพร้อมช้อนเงินช้อนทอง

00:22:06ชีวิต ดาบเรื่อนตลอดมา

00:22:08รู้สึกว่าชีวิตไม่มีอะไรหน้าตื่นเท่น

00:22:11จิ่งเดี๋ยวที่ทำให้ฉันรู้สึกท้าทาย

00:22:14คือลูกชายของทรกูล กู

00:22:16เพื่อนไว้เด็กของฉัน

00:22:21กู เจ้า

00:22:25พวกเราแข่งกันมาแต่เด็ก

00:22:29และช้าวพันานกัน

00:22:31โจจิน ครั้งนี้ฉันสอบได้ที่นึงของห้อง

00:22:36ฉันสอบได้ที่นึงของฉันบี นายสู้ฉันไม่ได้ แ History

00:22:40เยค

00:22:44โจจิน ฉันบอกแล้วหุ่นตัวนั้นจะพุ่ง ครั้งนี้ฉันนะ

00:22:5010 กวゑปีที่ผ่านมาพวกเราแข็งกันนับครั้งไม่ทุ้น

00:22:53flooded กันแพ้เฉนะ

00:22:54แต่ไม่เคยมีใครเหนือกว่าใคร

00:22:56จนก่อนสอบเข้ามาหาลัย พวกเราตักสินใจพันนั้นครั้งใหญ่

00:23:00กูเจ้า

00:23:01ทำไมล่ะ

00:23:08พวกเราแข่งกันมาหลายครั้ง ยังไม่เคยมีพูดชนะเลย

00:23:12หน่ายต้องจะยอมแพ้ใช่ไหม

00:23:14อะไรเนี่ย

00:23:18คุณหนูไม่มั่นใจในตัวเองแล้วเหรอ

00:23:22ฉันต้องหาพูดชนะให้ได้

00:23:26กล่าพันนั้นครั้งใหญ่ไหม

00:23:30อะไร

00:23:33ใกล้สอบเข้ามาหาลัยแล้ว

00:23:40ฉันพนันว่านายต้องสอบติดมาหาลัยเมืองหลวงแน่นอน

00:23:45ดี นั้นฉันก็พนันว่าเธอ

00:23:51ต้องสอบได้ที่เดียวกัน

00:23:54ดังนั้น

00:23:58พวกเราที่ควรจะได้เข้ามาหาลัยเมืองหลวง

00:24:02กลับมาเรียนที่มาหาลัยเอเมืองชิงทั้งคู่

00:24:05แก่งจริงจริงเลยถึงกับยอมสละโคต้เข้ามาหาลัยเมืองหลวงมาอยู่เมืองเล็กเล็ก

00:24:19เธอก็เหมือนกัน สอบได้ 718 คะแน่น แต่ได้เลือกมาหาลัยเอเมืองชิงสั้งนั้น

00:24:25ฉันแค่กล่องมั่ว มั่ว

00:24:27แต่ได้สิ

00:24:30ทำไมถึงบังเอินมาเรียนที่เดียวกับฉันอีกแล้ว

00:24:34แน่ตั้งใจใช่ไหมล่ะ

00:24:37แค่บางเอินจริงๆ

00:24:39ยังไงก็ตาม ชั่วจิน เราได้อยู่ได้กันอีกแล้ว

00:24:45อืม

00:24:48เรายังไม่ได้ตัดสินผลแพทฉนะเลย

00:24:51ในมามาเมืองชิงแล้ว เรามาพนานกันว่า

00:24:55ใครจะเพิ่งตัวเองได้ ด้วยไม่เพิ่งครอบครัว

00:24:58ฉันไม่เชื่อหรอก

00:25:01ว่านนายที่ถูกตามใจมาตลอด จะสู้ฉันได้

00:25:06เอ่อ ถูกตามใจเหรอ

00:25:09เธอก็เหมือนกันนี่

00:25:11เฮ้ย

00:25:13อย่ามว่าพูดมาก บอกมาว่ากล่าไหม

00:25:16เอ่อ

00:25:18เอ่อ

00:25:22เอ่อ

00:25:24เอ่อ

00:25:26เอ่อ

00:25:27ฉันได้มีชีวิตสบายสบายไม่ชอบ

00:25:29ดันเบื่อจนทนไม่ไหว มาแข่งกับกู้เจ้ารังความอดทน

00:25:33เอ่อ

00:25:35เอ่อ

00:25:37เอ่อ

00:25:39เอ่อ

00:25:41เอ่อ

00:25:43เอ่อ

00:25:45เอ่อ

00:25:47เอ่อ

00:25:49ได้มาทำอะไรที่นี่ มาดูฉันเป็นตัวตลกใช่ไหม

00:25:53เอ่อ

00:25:54ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม

00:25:56อ่ะ

00:25:58ถุง khาด principio รูปค้าแมวแล้ว เรามากินกันเจ estuv

00:26:15เอ้า ช้า ช้า หน่อย

00:26:20ไหนทำอันนี้เสียหาย ตั้งชดใช้ใช่ไหม

00:26:24ไม่เป็นไร ฉันหางานเพิ่มอีก 3 ที่แล้ว

00:26:28ไอ้คนเคยหยัน

00:26:34โถ่เอ้ย ช้า ช้าหน่อยสิ กินจนน้ำมูกเลิกเต็มหน้าแล้ว

00:26:40เฮ้ย พี่ประเฮพล ฉันจะเอาน้ำมูกชัดหน้านายทั้งหมดเลย

00:26:43นี่ คุณหนูครับ ความสง่าหายหมดแล้ว

00:26:48ฉันกับคู่จางต้องใจทำงานอย่างหนัก

00:26:52ไม่นาน ข่าก็แพร่ไปทั่วมหาไล่

00:26:55ว่าเราเป็นคนที่มาจากสลัมในเมืองหลวง

00:26:59เราก็ยอมรับตัวตนนี้อย่างเต็มใจ

00:27:05หลังจากนั้น เราก็เพิ่งพาตัวเอง ไม่ของเงินพ่อแม่

00:27:09ถือว่าเสมอกัน

00:27:10เราเลยพนั่นกัน

00:27:11ว่าใครจะจีบพนดังของอามาหาลายมึงชิ้งได้ก่อน

00:27:14ฉันลื้อเหลียงเจอ

00:27:17ฉันลือเหลียงเจอ

00:27:40อาจิน ทุกอย่างจบแล้ว

00:27:47ตั้งแต่นี้ไป เธอกลับไปเป็น คุณหนูแสนเยอะหญิงได้แล้ว

00:27:53นายก็เหมือนกัน คุณชายกู

00:28:10ง่ายองชาย ยังเล่นไม่พอสินะ

00:28:24เมื่อไหร่จะกลับเมืองหลวงอ่ะ

00:28:26ไม่รีบ

00:28:27หลายปีมานี้เพื่อโจจิง ไปมหาลัยเอ

00:28:30นายเป็นถึงคุณชายสี่เมืองจริง องชายแห่งเมืองจริงนะ

00:28:34ถึงกลับไปขับรสส่งอาหาร

00:28:37ทำตัวเองเป็นหมาเรียงคี่ประจบ ไม่ไอ้พวกเรา

00:28:40คุณชายสี่บ้างเหรอฮะ

00:28:42อาจิ่นชอบ

00:28:43ฉันก็ต้องยอม

00:28:45แค่เธอมีความสุข เรื่องอายฉันไม่สน

00:28:50มาเดี๋ยว

00:28:59รุงอย่าง ทำไมมาเมืองชิงแล้ว

00:29:02คุณท่านคำนวนเอาไว้แล้ว วันนี้เป็นวันที่คุณหนูจบการเป็นหมาคี่ประจบ

00:29:06ก็เลยส่งพวกเรามามารับคุณหนูกลับบ้าน

00:29:09พอฉันรู้ได้ไง

00:29:11คุณท่านเป็นห่วงคุณหนูนะสิครับ อีกอย่าง

00:29:15เรื่องนี้ถ้าเขาอยากรู้

00:29:17ก็แค่พูดคำเดียว

00:29:19ฉันยังต้องสอบ

00:29:21พวกลุงกลับไปก่อนเธอ

00:29:23เอ่อ

00:29:25คือ

00:29:27นอกจากมารับคุณหนูกลับแล้ว

00:29:30ครั้งนี้เรามาเมืองชิง

00:29:32คุณท่านได้สั่งให้เตรียมของขวันให้คุณหนูด้วยนะครับ

00:29:35ของขวันอะไรเหรอ

00:29:38อีกเดียวก็รู้แล้วครับ

00:29:40อีกเดียวก็รู้แล้วครับ

00:29:50ก่อนหน้านี้พระตามจิบเหลียงเจอ

00:29:52ฉันเช่าห้องนอกมาหาลัย

00:29:53ไม่มีเวลาคอร์ฟิล

00:29:55และไม่รับกวนเพื่อนร่วมห้อง

00:29:56ตอนนี้เรื่องจบแล้ว

00:29:58และกลับมาอยู่ที่หอในมาหาลัย

00:30:00โจจิน

00:30:01แปดมักกว่าแล้ว

00:30:03ถึงเวลาโทรหาเหลียงเจอแล้ว

00:30:04ไม่ถ GREEN little

00:30:06ไม่ท así

00:30:08อะไรนะ

00:30:09พูดจริงเหรอเนี่ย

00:30:23ฉันไม่เชื่อ

00:30:28เพราะๆ

00:30:29ฉันมีเรื่องนึง

00:30:31ที่ไม่เคยบอกเธอ

00:30:33จริงๆแล้ว

00:30:35ฉันเป็นลูก quiet ของ มหาเศภธี เมืองหลวง

00:30:39เธอเป็น ลูก fit มหาเศฬธี เมืองหลวงเหรอ

00:30:42อือม

00:30:47โจจจิ้น

00:30:48ในเมื่อเปิดท่ายแล้ว

00:30:49ฉันก็ไม่ปิดบังอีก

00:30:51จริงๆแล้ว

00:30:52ฉันคือมอมาตร conezi

00:30:55เพ LOUDONGize ถ่างเวลามา

00:30:57เอามา 300 ฉันจะได้เป็นพร้อมองชายซิ

00:30:59เธอล้อเล่นอะไรเนี่ย

00:31:00ก็เธอเริ่มก่อนนี้น่า

00:31:03โอ้ย

00:31:03ไม่มีไข่นี่

00:31:05พอเธอจะปล่อยตัวก็ตามใจใช่ไปทำงานล่ะ

00:31:17ฮะโหล

00:31:18อาจิน

00:31:21อาจินใช่ไหม

00:31:22ลูกรอบพวกเราตั้งสามปีเต็มๆ

00:31:25ในที่สุดก็ยอมเปล่างๆแล้วเหลอ

00:31:27ลูกรู้ไหม สามปีนี้

00:31:30พอกับแม่คิดถึงลูกแคบแย่เลย

00:31:33อ้าจโห ใครใช้ให้พ่อโอนเงินให้หนูล่ะ

00:31:36โอนที่เป็นร้อยล้าน พันล้าน

00:31:38เพื่อเอาชนะกู้เจ้า

00:31:40หนูเลยต้องบล็อกพ่อ

00:31:44พ่อ

00:31:45ขอโทษนะคะ

00:31:47ก่อนหน้านี้

00:31:48หนูดื่อเกินไป

00:31:50อ้อย ไม่ๆๆ

00:31:52นี่ ไม่ใช่กว่างผิดลูกถ้าจะโทษ

00:31:55ก็โทษพอกับแม่

00:31:57และพี่ชายลูกที่ตามใจลูกต้องเสียงคุณ

00:32:00แต่ลูกเป็นลูกสาวพ่อนะ

00:32:02ไม่ตามใจลูกแล้วจะไปตามใจใคร

00:32:04พ่อทำงานหนักสังกฤษการ

00:32:07ก็เพื่อให้ลูกมีชีวิตที่ดีไม่ใช่เหรอ

00:32:10เอาละ

00:32:12พ่อเพิ่งโอนเงินไป 80 ล้าน

00:32:15แก่ไว้นะ

00:32:16และอีกอย่าง

00:32:17หามปล่อยให้ตัวเองต้องนำบากอีกแล้ว

00:32:20รู้แล้วค่ะ

00:32:22เงินข้าบัญชี

00:32:2580 ล้าน ห่วน

00:32:28เงินที่ฉันทำงานหนักสามปี

00:32:31สะสมมาร์ไม่พอข้าขนมด้วยซ้ำ

00:32:34ฉันช่างเงินจริงๆ

00:32:36ครอบครัวรวยขนาดนี้

00:32:38แต่ยังด้านทำตัวลำบาก

00:32:40เฮ้ งานพาศทำก็ไม่ได้ทำแล้ว

00:32:51ไปกินเมือเช้าก่อนดีกว่า

00:32:54วันนี้ไม่มีพาศทำ

00:32:56ไม่มีความกดดัน

00:32:58ช่างวิเศษอะไรอย่างนี้

00:33:00สบายจริงๆ

00:33:01แม้แต่อากาศยังรู้สึกสดชื่น

00:33:04เจ้าจริง

00:33:05ทำไมไม่รับสายฉัน

00:33:10ฉันต้องรับสายนายด้วยเหรอ

00:33:12หลงตัวเองมากไปแล้ว

00:33:17แล้วก็

00:33:18เมื่อวันฉันถามวนๆแล้ว

00:33:20เขาบอกไม่เคยไปยุ่งกับเธอ

00:33:21ทำไมทำกับเขาแบบนั้น

00:33:23เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญกับฉันอีกแล้ว

00:33:25นายจะคิดยังไงก็คิดไป

00:33:27อย่ามาวนเวียนตรงหน้า

00:33:29ทำรายอารมณีๆของฉัน

00:33:31หยดนะ

00:33:33เธอกำลังเล่นเกมอยู่เหรอ

00:33:36อยู่เหรอ

00:33:40ถึงตอนแรกฉันจะเลือกตามจีบนาย เพราะนายเป็นคนเร็ว

00:33:44แต่ด้วยสักษ DESI

00:33:51Knowledge

00:33:54drei

00:33:57ไม่ต่างจากผู้หญิงพวกนั้น หรือแต่เล่นลูกไม้น่ารำคาร

00:34:00เธอแค่อย่างเธอครบกับฉันนี่ ถ้ายังทำแบบนี้

00:34:04อย่าโทษฉันที่ไม่สนใจเธออีกแล้วกัน

00:34:18คุณชายเหลียง ไปส่องกระจกสะ

00:34:20ถ้าไม่ได้เอาสมองมา ก็กลับไปเอาสมองมาด้วย

00:34:27ลูกคนรวยในเมืองชิงแบบพวกนาย ชอบทำร้ายผู้หญิงเหลือ

00:34:40กู้เจ้า ทำไม ไม่ช่วยเต่วงามงั้นเหลือ ปล่อยมือชั้นเดี๋ยวนี้

00:34:46ปล่อยเดี๋ยวนี้

00:34:52ดี ที่แทบพวกเธอก็ครบกันมันนานแล้ว

00:34:56โจทย์จริง ทำมันผู้หญิงอะไรยังอาย

00:35:06เธอทนฟังได้เหรอ

00:35:09สู้เหมือน เคยด่านายแบบนี้ไหม

00:35:13ต้องเคยแน่นอน

00:35:15แล้วในทนได้ยังไง

00:35:17ฉันคิดเอาว่า

00:35:20หน้าเขาเป็นเธอ

00:35:22เป็นเพื่อนกันมากว่ายี่สิกปี

00:35:24เพิ่งรู้ว่านายมันผิดปกติ

00:35:26เฮือนเมื่ออะไร กินข้าว จะเลี้ยงเอง

00:35:33อยากกินอะไร วันนี้คุณหนูเลี้ยงเอง

00:35:48สั่งไรก็ได้

00:35:49โอ้ คุณหนูโจรวยแล้วเหรอ

00:35:52เพิ่งได้เงินข้าขนมเลี้ยงไม่ได้เหรอ

00:35:56หืม

00:35:57แม้ หรือว่าใครสัยอีกนะ

00:36:00พี่แทยก็โจจินนักเรียนตัวอย่าง

00:36:02ของมหารไลยเองนี่เองนะ

00:36:04อะไร กัน เจาจิน

00:36:19พวกกับที่แบบนี้ล่ะ

00:36:22กู้เจอก็น่าสงสานะ

00:36:24เป็นตัวสำรองอย่างทุ่มเทขนาดนี้

00:36:27มากินอาหารเหลือในโรงอาหาร

00:36:29รู้สึกอย่างไรบ้างละ

00:36:30พี่เหวนเวิญพูดถึก

00:36:32บางคนแต่แท้จนมาก แต่ทำหน้าใหญ่ใจโต

00:36:36ดูรงอาหารนี่สิ เหมาะกับพวกเธอมาก

00:36:39ทำไม เอาเงินพาศทางทั้งหมดมาใช้สุรุยสุราย

00:36:43เพื่อให้มีความกล้าเหลือ

00:36:53โรงอาหารเป็นที่ให้นักศึกษากินข้าว

00:36:55ตั้งแต่เมื่อไรที่กลายเป็นที่ให้พวกเธอแบ่งชนชั้น

00:36:58และเขาไม่หยุดแบบนี้

00:37:00พวกเราแค่พูดความจริงนะ

00:37:03เจ้าจิน ยังทำเป็นแก่ง

00:37:05จะเลี้ยงข้าวอีก

00:37:07งานทำงานของเธอ คือเลี้ยงอาหารดีดีก็ทำไม่ได้

00:37:10อย่าพยายามหน้าใหญ่ตอนหน้าพวกเราเลย

00:37:12เอาค่าครองชีบเดินหน้า มาทุ่มจันหมด

00:37:15ใช่เลย เดี๋ยวไม่มีเงินข้าว

00:37:18เรารองให้ไปหาคุณไทยเลี้ยงของเราอีก

00:37:21โอ้จริงสิ คุณชัยเหลี่ยงไม่สนใจเธออยู่แล้ว

00:37:31ฉันจะมีเงินย้าหรือไม่ ไม่จะเป็นต้องพิสูจน์กับพวกเธอ

00:37:35แต่เห็นแกถ้าพวกเธอเป็นห่วงสถานทางการเงินของฉัน

00:37:41เงินฉันขอเหลี่ยง มือเที่ยงเพื่อนักศึกษาทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่

00:37:48ใครอยากกินอะไรก็สั่งได้เลย ข้าใช้จ่ายของวันนี้ทั้งหมด ฉันเลี่ยงเอง

00:37:57จริงבrareเปล่ามร่ว นี่ เลี่ยงทั้งหมดเลยเหรอ

00:38:00มาไปแล้วไปยЫมเงินมาเท่าไรเธอคุณจะช้อคหนักมากเหล consec

00:38:09เจ้าจิ่นฟังนะ ไม่มีใครเชื่อเธอหรอก โม๊คก็ไม่รู้จักคิดก่อนพูด

00:38:13เธอดูไม่ว่าทั้งโรงอาหารกินมูนี้เธอต้องจ่ายเงินถ้า Golay

00:38:21ทุกคนฟังดูนะ สาวจัดสลัมของมหาร Lay Eh

00:38:26บอกว่าฉันเรียกอาหารทุกคนในที่นี้

00:38:29เป็นและตลกที่สุดที่ฉันแค่ได้หいในปีนี้เลยนะโจจิน

00:38:36โจจิน โม the manifest

00:38:39compassionate

00:38:40จะยอมแถวว่าพุทแรกตอนนี้ก็ยังทัน

00:38:43พวกเราจะถือว่ามันเป็นเรื่องแต่หลก

00:38:45อย่างมากก็แค่คิดว่าเธอเป็นคนโกรหก

00:38:49ใช่ไหมล่ะ

00:38:51ไม่จำเป็นจะต้องอวดเลยต่อหน้ากู้เจ้า

00:38:54เอาเงินที่เก็บหอมรอมริฟมันตั้งนานทุกไปจนหมด

00:38:57ต่อไปจะเอาอะไรกลินแล้ว

00:39:07ป้าคะ

00:39:08ช่วยเรียกพูดจากการรองอาหา หรือฝ่ายการเงินมาหน่อย

00:39:11บอกว่าวันนี้มีคนอยากจะใจ ค่ाอาหาร ล่วงหน้า เลี้ยงหมือกลางวันเพื่อนๆ ทุกคน

00:39:18ฮัลโหลโอพ Last77

00:39:19มีคนจะตัำเงินในบัตย์ คุณมานี้นะค่ะ ได้ค่ะ

00:39:26ยังจะแสดงอีก Store denganอะไรIch

00:39:28คิดจะหล่ะคน cricket ง่ายๆ เหล่ะ ใครจะรู้ว่า เป็นบัตรซื้อ ของในห้างเหรอใช่

00:39:33ที่เอามาดัดแปลง

00:39:34ระวันพ失 jugegalin come

00:39:36ดูสิว่าเธอจะเอาตัวร้อดยังไง

00:39:41เกิดอะไรขึ้น ใครจะเลี้ยงอาหารทุกคนงั้นเหรอ

00:39:43อ่ะ ผู้จัดการ

00:39:45นักศึกษา รู้ไหมว่าต้องใช้เงินเท่าไหร่ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ

00:39:51รูดบัตรเลย รูดมาก่อนหนึ่งแสน ไม่พอเดี๋ยวเติมให้

00:39:56หนึ่งแสน โอ้ จริงปะเนี่ย

00:39:59ยังจะฝากเงินไว้หนึ่งแสนอีก ทำงานสอบปีได้เงินถึกแสนเหรอ

00:40:03ชอบทำเป็นแท่ ขายหน้าตัวหน้าคนเยอะขนาดนี้

00:40:07ก็จะเรียนจบแล้ว ทำให้เธอมีชื่อเสียงด่งดังแล้วนะ

00:40:22รูดปัตรสำเร็จ

00:40:28ว้าว ไม่ตายหนึ่ง จริงๆ

00:40:31อออุภ์ ดูบัตรๆ

00:40:34อูโฮ คำตาดนี้เข้าเห Ан่

00:40:36จริง โอ๊ะ จริงหรือเปล่า

00:40:37สำเร็จแล้ว รูดไปแสนหนึ่ง

00:40:39หนึ่งแสน

00:40:40ไม่ขอพิบตาเลยด้วย

00:40:42ไม่รู้ว่าพวกเร้อเลียนเธอเมื่อกี้

00:40:44น่าโดนตบไปเจ็บไหม

00:40:45ฮะฮะฮะฮะฮะฮะฮะฮะ นักศึกษาโจจิน

00:40:48จะการเรียบรอยแล้ว

00:40:49วันนี้ตอนเทียงทุกเค้าเตpper

00:40:51เปิดฟรีสำหรับนักษึกษาทุกคน

00:40:52ขอบ sabe ในความใจกว้างนะ

00:40:55นักษึกษาทุกคน

00:40:56อหารกลางวันวันนี้

00:40:57ได้รับการสนับสนุตรจาก

00:40:59นักษึกษาโจจิน

00:41:00เจินทุกคนพาในเต็มที่

00:41:01โอ้โห

00:41:03วั Guinea Australia

00:41:04Pinjaang ตังอยู่ Buddhist

00:41:06ทำดัง อย่างกี้ caffeine

00:41:07อยากใจตอนดิก ๆ

00:41:08จะกินให้ลากไปหน้าครองเลย

00:41:10ซะ อื้อ จะกินให้เต็มฮีเลย

00:41:16ไม่

00:41:17ไม่มีทาง

00:41:19เธอจะมีเงินเยอะขนาดนั้นได้ไง

00:41:21บัติของเธอ

00:41:23พ่อฉันเคยบอกว่า

00:41:24เป็นสัญลักษ์

00:41:24แสดงสถานะอะไรทรักอย่าง

00:41:27บัติมีคุณคราบ

00:41:28เกินการใช้งาน

00:41:30ว่างเงินไม่มีลิมิต

00:41:31เธอ

00:41:33เธอเป็นใครกันแน่

00:41:34พอได้แล้ว

00:41:35นั้นที่สุดเมลงวันก็เงียบ

00:41:36ไปกันเธอคุณชายกู้

00:41:38ถึงฉันจะเลี้ยงก็เธอ

00:41:40แต่มันก็โรงอาหาร

00:41:41คงต้องรบกวนดาย

00:41:42วัยกอาหารมาเองนะ

00:41:45ค่ะ

00:41:45คุณหนูสั่ง

00:41:46ใครจะกล้าขัด

00:41:52นี่เป็นมือที่แพงที่สุดที่ฉันเคยกินในโรงอาหารเลย

00:41:59เรือกเล็กๆในโรงอาหาร

00:42:01เหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงทะเลสาพ

00:42:03และลอกครื่นค่อยค่อยหาย

00:42:05ผิวน้ำกลับมาเรียดนิ่ง

00:42:07ช่วง

00:42:08ปิดเธอมหน้าหนาว

00:42:10ฉันไม่ได้เจอเหลียงเจออีกเลย

00:42:12ฉันใช้เงินที่ทางบ้านส่งมาให้

00:42:15ผ่านวันหยุด

00:42:16ที่สมบูรณ์แบบ

00:42:18เธอใหม่เริ่มต้น

00:42:20ฉันทุมเทให้กับการสอบปริญญาโทร

00:42:22ฉันอยากเข้ามาหาลัยเมืองหลวง

00:42:24ตอนหนุ่มสาต้องได้ปล่อยตัวเอง

00:42:28แต่สุดท้าย

00:42:29ต้องกลับเข้าสู่ทางที่ถูกต้อง

00:42:31โจจิน

00:42:39ทำไมไม่รับสายฉัน

00:42:54เหลียงเจอ

00:43:12นี่เป็นเบอร์ที่ 8 แล้วนะ

00:43:14จะไม่เลิกเหรอ

00:43:15โจจิน

00:43:19ได้ยินว่าเธอเหมารงอาหาร

00:43:21ไม่เห็นจะต้องเรียกร้องความสนใจ

00:43:23เอาเงินทำงานสามพี่ไปใช้จนหมดแบบนี้เลย

00:43:25ไม่เกี่ยвกับนายซักหน่อย

00:43:27คิดมากเป็นเอง

00:43:28ยังจะทำเป็นเล่นตัวก Fra

00:43:3008 โมงแล้วทำไมไม่เตือนให้ฉันก่ Mendorem

00:43:32เดือนหนึ่งแล้วเล่นตัวพอได้แล้วมัน

00:43:35ถ้ายังทำแบบนี้

00:43:36ระวังจะเสียมากกว่าได้นะ

00:43:39น้ำเสียงของเหลี่ยงเจอที่ทำเหมือนแม่ตาสงสาร

00:43:45ฟังแล้วค่าอยากขยะแย่ง

00:43:47อับประมงคลจริงๆ

00:43:52เจ้าจิ้น

00:43:59ดังแพทศิยา

00:44:02จิบเหลี่ยงเจอเสร็จก็ไปจิบกู้เจ้า

00:44:05เช้าต่ำช้าจริงๆ

00:44:06ทำไม

00:44:07ยังแค่กู้เจ้าอยู่เหรอ

00:44:08น่าสนใจจ๊ะ

00:44:12บางคนน่าสมเพช

00:44:14ตอนมีคนวิ่งตาม

00:44:15คอร์ประจบประแจงก็ไม่เห็นค่า

00:44:17รอจนกว่าจะศูนย์เสีย

00:44:19ถึงได้มาร้องให้โว้ยๆ

00:44:21ถึงว่า

00:44:36ทำไมอยู่อยู่ก็หมายเล่นละครก่างแจ้ง

00:44:38ที่แทพระคนดูมาแล้วนี่เอง

00:44:45ทำไมมันนี่ล่ะ

00:44:46มีร้านอาหารอร่อยเลยจะพาไปกิน

00:44:50คุณชายกู้ช่วงนี้ไม่ได้ยุ่งกับการเรียนอยู่เหรอ

00:44:53คนยุ่งอย่างนายมีเวลาที่ไหนพาฉันไปกินเท่า

00:44:57ถึงนั่งสือจะสำคัญท้องก็ต้องอิ่มก่อนถึงจะอ่านเข้าหัว

00:45:01ป่าไปกันเธอ

00:45:03ไป

00:45:04จะไปกินอะไรเหรอ

00:45:06อันนั้นบอกไม่ได้

00:45:08อ๋อมีความรับด้วยสินะ

00:45:11โจจิน ฉันไม่ปล่อยเธอแน่

00:45:17อ๋อ

00:45:18อ๋อ

00:45:19เจ็บเจ็บเจ็บ

00:45:20อ๋อ

00:45:30โจจินเธอร์สนาแล้ว

00:45:33ฉันยอมรับ

00:45:35ฉันยอมรับแล้วยังไม่พอเหรอ

00:45:37เหลียงเจอ

00:45:38นี่มันอะไรกัน

00:45:40ลีกไป อย่ามะกวนฉัน

00:45:47เหลียงเจอ

00:45:47ต่อไปอย่ามะหาฉันอีก

00:45:49ฉันไม่ชอบน้าย

00:45:52เราไม่มีความสันภัณฑ์อะไรกัน

00:45:53ส่วนคำตอบของน้าย

00:45:55ฉันไม่สนใจ

00:45:57โ наконец

00:45:58เพลงทำไม่สนใจก็ควบขอ planet mà

00:46:00ไม่ได้เกล้งทำ

00:46:01แค่อยากจบกันดี ๆ

00:46:07อย่าทำให้มันหน้าไอ้

00:46:08เป็นเพราะก sheddingใช่ไหม

00:46:10เขาไม่มีอะไรเลย

00:46:11เธอเห็นอะไรในตัวเขา

00:46:13ฉันด้วยของเขาตรงไหน

00:46:17เพราะเราสองคน

00:46:19ไม่ เหมาะ สม กัน

00:46:49แย่มาก มาก เราไปแก้แ siebieนกันเถอะ

00:46:52ไม่ต้องสนใจละ

00:46:54ในเสียงด้าท่อการไปเ�mmm หรือพวกพัน

00:46:56ไม่มีความหมายอะไรเลย อื่อแค่เดือนเดี่ยว

00:47:00ฉันก็จะสอบทิศมหาลายเมืองหลวง estrежде!

00:47:02ไปเมืองหลวงแล้ว

00:47:03ฉันกับพวกเขา

00:47:05จะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก

00:47:06โจจิ้น

00:47:08ที่ไม่สัติจัวฉันกลัวเลย

00:47:10แต่ว่าเหลียงเจอหนุ่มหรอนั่นท่าตามจิบเขาตั้ง 3 ปี

00:47:15เขาเป็นไฟนในฝั่นของนักษุกษาอย่างท่างมหาไล

00:47:17แค่เธอพยักษ์หน้า มันจะกลายเป็นแฟนทันที

00:47:21ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ

00:47:23ใจเต้นไม่

00:47:25อาจเคยรู้สึกใจเต้น

00:47:26แต่ฉันรู้ดี

00:47:28น้

00:47:35มันไปแล้ว

00:47:40เอานี่ หลังเจอส่งมาให้

00:47:45วังจนั้นล่ะ

00:47:50นี่ มันเปลืองมากเลยน่ะ

00:47:53หลังเจอบอกว่าถ้าเธอไม่รับก็จะส่งมาต้นกว่าจะรับ

00:47:59เฮียงเจอบอกว่าถ้าเธอไม่รับก็จะส่งมากว่าจะรับ

00:48:04งั้นก็ดีเลยเราให้ครอบ 50 ชิ้น

00:48:12จากเพื่อนร่วมห้องไปคนลัดชิ้น

00:48:14นี่มันเหมือนตอนที่เธอล่ายตามเขาเลย

00:48:18พลิกล็อกจริงๆเลยนะ

00:48:20ไม่เหมือนหรอก

00:48:24เขาเห็นฉันเป็นแค่ปลาในบ่อ

00:48:26ตอนที่เขาเฉ้าก็มาหาฉันเพื่อปลอบใจ

00:48:28พอมีความสุขก็เต็บฉันทิ้งไปสนุกสनานของเขา

00:48:32รับมายตรีจากฉัน对аша ไม่รู้สึกผิด

00:48:35ส่วนฉัน ตอนนี้ไม่มีเข้าอยู่ในสายตาแล้ว

00:48:39ไม่ที่ถึงอีกต่อไป

00:48:41ยังไม่มีทางเก็บเข้าไว่

00:48:42แล้วตอนนี้เธอจะเอาไงต่อ

00:48:44ฉันว่าเหลี่ยงเจอ บาจจะอย่ามแผนไงๆนะ

00:48:47นี่ก็ใกล้สอบแล้ว

00:48:50เร็ว ๆ นี้

00:48:51ทุกอย่างก็จะจบลง

00:48:54วันต่อ ๆ ไป

00:48:57นอกจากฉันจะตั้งใจเรียนแล้ว

00:48:59ก็มีแต่ปฏิเสธของขวันที่เหลียงเจอส่งมา

00:49:02วันสอบใกล้เข้ามาทุกที

00:49:04เหลียงเจอกลับทำให้ฉันตกใจ

00:49:07อย่างใหญ่หลวง

00:49:08ว้าว นั่นเดือนมาหาอะไรเหลียงเจอนี่

00:49:14นี่เขากำนางเก็นศาลภาพลักเกันนะ

00:49:17ก็แยะแล้วกัน

00:49:18ครั้งแรงแล้วที่เห็นเขาทำแบบนี้นะ

00:49:20ผู้หญิกคราช่วนดีจังเลย

00:49:25โจจิน เป็นแฟนข placฉันนะ

00:49:31พระเจ้า นั่นโจจินที่คอยตามประจบนี่

00:49:34คนที่เค้าศาลภาพรักคือเธอเหรอ

00:49:36น่ fades ไม่ได้ดู ฟอร์ร้ำเหรอ

00:49:38สองวันก่อนมีคนมาแชร

00:49:39ฉันหนึกว่า ไปแค่เรื่องโกหกซะอีก

00:49:41ไม่คิดเลยว่า มันจะเป็นเรื่องจริง

00:49:44ทำไมหมายคิดประจบอย่างเธอ ถ้าตามจิตๆด้วยล่ะ

00:49:47โจจิตรีบดูเร็ว เท้าใส่ใจเธอจังเลยนะ

00:49:50พวกนี้มันก็ค่ะเรื่องง่ายๆ ที่เขาใช้เงินซื้อได้

00:49:53มีอะไรให้ซึ้งด้วย

00:49:56กลเมตรพวกนี้ หลอกเด็กสาวที่เพิ่งเข้าวงการอาจจะได้ผล

00:50:00แต่สำหรับคนนี้โตมากับความหรือร้ายอย่างฉัน

00:50:02มันไม่ใช่ีเรื่องแปลกแล้ว

00:50:04เธอทำให้หนูมฮอด Perezizi8 ทำแบบนี้ได้

00:50:06ต่อไปเขาจะมีแต่คนเชิตหน้าชู่ตาไปถูกแน่นอนเลยอ่ะ

00:50:09ฉันก็ว่างั้นแรก

00:50:11บอกรักเขา..BBB-RD

00:50:12บอกรักเขา...

00:50:14BB-B-RD

00:50:15บอกรักเขา บอกเรียกừng

00:50:18B Castile

00:50:19somewhat petite

00:50:20กเตรา while

00:50:21บอกกับเธอไง

00:50:22เจอฉันพูดไม่ชัดพอเหรอ

00:50:25ระหว่างเรา

00:50:26เป็นไปไม่ได้

00:50:28ตัดเทศ นี่เธอปฏิเศษเหรอ

00:50:30นั่นหนุ่มฮอตไปจับมาหาไหล่เลยนะ

00:50:32ไม่ลองดู จะรู้ได้ไง

00:50:34ลองดูเหรอ

00:50:36หนุ่มฮอต

00:50:38นายกล้าบอกให้ฉันลองคบกับนาย

00:50:40ใครจะชอบผู้ชายที่

00:50:42เปลี่ยนผู้หญิงสี่คนในหนึ่งอาทิตย์กัน

00:50:46ที่น่ารังเกียดที่สุดคือ

00:50:48ตอนดึกเขายังให้ฉัน

00:50:50ไปส่งแล้วให้ซื้อ

00:50:52ถุง ยาง อันมัย

00:50:56อื้อ แสบว่า

00:50:58เหลี่ยงเจอนายไม่อายบ้างเหรอ

00:51:04เป็นแฟนนาย

00:51:06หน้าหนาวิ่งไปบนถนนแค่เพื่อซื้อไอสะครีมให้

00:51:10ตอนนายหันหลังแล้วโยนทิ้งทำไมไม่พูดแล้ว

00:51:14เหลี่ยงเจอ

00:51:16เหลี่ยงเจอไอสะครีมที่ต้องการ

00:51:20ดี

00:51:22ไม่คิดเลยว่าจะหาแรนนี้ได้จริงๆ

00:51:28ฉันไม่อยากเกิดแล้ว

00:51:32วันเกิดนาย

00:51:34ในเอาของขวันที่ฉันให้เย็บไว้ใต้เท้า

00:51:36แล้วหัวระยะกับพวกนั้น

00:51:38ตอนนั้นทำไมไม่พูดแล้ว

00:51:40คิดอย่างกัน

00:51:42กำลังกัน

00:51:44ij

00:51:54วิ่งกับพวกนั้น

00:51:56ฉันไม่ได้บอกเธอเหรอ อย่าทำอะไรที่มันเกินตัวแบบนี้

00:52:09ดูเหมือนบางคนจะไม่เข้าใจสักทีเนี่ย

00:52:26ในปวดท้อง ฉันพานายไปโรงเพียบาล วันต่อมาในบอกให้ฉันไปให้พ้น

00:52:33ไปให้กลายที่สุดทำไมมีพูด

00:52:35ดอย

00:52:37เหล็งเจอ ตื่นแล้วเหรอ ยังปวดท้องอยู่อีกไหม

00:52:45ไปให้พ้น ไปให้ไกลที่สุด

00:52:49ทุกอย่างที่ฉันพูด นวนเป็นราคาที่ต้องจ่ายเพื่อการพระนัน และฉันเต็มใจทำ

00:52:56ฉันไม่อยากเรียกร้องความสนใจด้วยการพูดถึงอดีต แต่มันอึดอัดเหลือเกิน

00:53:00เธอ

00:53:01เหลียงเจอ ท่านนายังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง

00:53:09ก็อย่าเอาหน้าด้านด้านมาหาฉันอีก

00:53:12ฉันเข้าใจความรู้สึกของโจจินนะ

00:53:15ถ้ามีใครทำกับฉันแบบนี้ ฉันคงเกลียดจนตาย จะรักได้ไง

00:53:19ๆ

00:53:22เขาคงรู้ตัวแล้วว่าทําผิด ไม่ง medida เขาคงไม่ทำแบบนี้หรือ

00:53:26รู้ตัวว่าผิดเหรอ ถ้ารู้ว่าผิดก็ควรขออ Gordon La費

00:53:28semiconductor ไม่ใช่พระยืมว่าแบบนี้

00:53:30เออ นั่นน่ะสิ

00:53:31โจจิน

00:53:34งั้นต่อนนี้เราเป็นอะไรกัน

00:53:37ฉัน...คงเป็นกร้ำของนายล่ามัก

00:53:40ต้องของนายแล้วมั้ง เหลียงเจอ วังว่าต่อไปจะเป็นคนดีเน่ะ

00:53:56หลังจากนั้น ฉันไม่เคยเจอเหลียงเจออีกเลย แน่นอนฉันไม่สนใจหรอก

00:54:02สิ่งที่ฉันสนใจคือ จนกระทั่งสอบเสร็จ ฉันก็ยังติดต่อกู้เจ้าไม่ได้

00:54:11ตั้งแต่เด็ก เราอยู่ได้กันตลอดเวลา นี่เป็นครั้งแรก ที่เขาหายไปจากโลกของฉัน

00:54:24สวัสดีค่ะ หมายแล้วที่ท่านเรียกปิดเครื่องอยู่

00:54:35ฮาลโห อาเจน พ่อยินดีด้วยนะ

00:54:38ไหนที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว รงแรมแรดับ 7 ดาวของกระคุณโจเราที่เปิดในเมืองชิง

00:54:43รงแรมอื่นหายเทียนคงเปิดให้บริการแล้ว

00:54:46ที่จริงแล้ว รงแรมอื่นหายเทียนคง เดิมที่พ่อนังใจให้ลูกเป็นของขวัญ

00:54:51ของขวัญหน้าเสียดายสร้างเสร็จช้าไปตอนนี้ลูกกำลังจะออกจากเมืองถozง Kiss

00:54:58ที่แท้ของขวัญภีลงห��บอกว่าลีมไว้ให้ฉันคือสิ่งนี้นี่เอง

00:55:03ถ้าไม่เป็นไรพอดีเลย

00:55:05ลูกจะได้เริ่มเรียนรู้ธุรกิจของครอบหัวเรา

00:55:08กว่ามันเมืองหกลึงหรือว่phaseกว่าพภิชายของลูกมาดูแลววายสัดด้วยกัน

00:55:12ไม่มีคนว่าพอลําเอียงรักลูกชายมากกว่า

00:55:15พอคะ ไม่กรัวคนอื่นจะว่ารักลูกสาวมากกว่าเหรอ

00:55:18พอรักลูกสาวมากกว่าก็เป็นความจริงนี่นะ

00:55:22ไม่กรัวคนอื่นพูดหรอก

00:55:24เอาล่ะเอาล่ะ พอลจะบอกนะ

00:55:27ตอนนี้ลูกเป็นเจ้าของรุงแรบแล้ว

00:55:29อย่าคิดว่า เป็นเจ้าของแล้วไม่ต้องทำอะไรนะ

00:55:32วันนี้ลูกต้องไปตัวดูสักหน่อย

00:55:34ให้เห็นอะไรไม่ดี ให้แก้ไขท่านที

00:55:37อืม ค่ะ

00:55:48ลุงอย่าง ทำไมยังอยู่เมืองชิงล่ะ

00:55:50คุณหนู ตอนนี้ผมเป็นผู้จัดการลงแรมแล้ว

00:55:53คุณท่านสั่งให้มารับนะครับ

00:55:55ดูเหมือนจะหนีไม่พ้นสินะ

00:55:57เชิญ

00:56:02ชิ้ง

00:56:03ชิ้ง

00:56:24คุณหนู ไม่สิ คุณโจ

00:56:27เชิญเข้าไปนั่งรอสักครู่นะครับ

00:56:29ผมจะเรียบเรียบผู้บรีหาระดับสูงของลงแรมมาพบนะครับ

00:56:31มาพบนะครับ

00:56:33ข้า รับแล้ว

00:56:46เจ้าจิน

00:56:50เจ้าจิน ทำไมมาที่นี่

00:56:54ใครเนอะ ใครอนุญาตให้เธอมา

00:56:57อับ 아무por Incred entrar

00:56:59ใครเนอะ ใครอนุญาตให้เธอมา

00:57:02เอ่อ ไม่ใช่พวกเรานะ

00:57:04ฉ ฉันเปล่านะ ฮะ โจจิน

00:57:06นึกแล้วว่าต่อไปไม่ได้รับเจิน

00:57:08รู้ว่าพวกเราจัดงั้นเล็กชะลองเรียนจบ

00:57:11รายมาเองใช่มั้ย

00:57:12โรงแรมนี้ เป็นโรงแรม7 ดาวเพียงแห่งเดียว

00:57:16ไปอยู่อย่างนี้ แต่งตัวแบบนี้

00:57:19ไม่รู้ คุณคิดูเธอพัสบักงานเป็นแม่บ้าน

00:57:25น่าเสียดาย ที่นี่ไม่มีงานให้เธอ

00:57:31คิดูสิตตัวเองดีสถานะอะไร

00:57:33คุ้ควรจะมาที่นี่

00:57:35ฉันไม่คู่ควร

00:57:37แล้วพวกเธอคู่ควรเหรอ

00:57:41ต้องแนมหรือน่ายเทียนคง

00:57:43เป็นทุรกิจของธรรกุญโจจัดเมืองหลวง

00:57:45วันนี้ไม่ปล่อยกิจการอย่างยิ่งใหญ่

00:57:47ฉันเฉพาะชันสูงในเมืองังชิงมาร่วงงาน

00:57:50กระโกรสูก็เป็นหนึ่งในนั้น

00:57:52แล้วเธอ...เป็นอะไรล่ะ

00:57:55ใช่แล้ว

00:57:56ตอนนี้พ่อของฉันกำลังมา

00:57:58รวมงานเพื่อพÓมฝหเสียร์หรือภรรกิจ

00:58:00และผู้บริหาระหลับสูง

00:58:01มันของโรคแรงนี้

00:58:03โอ้ย

00:58:04อย่างนี้นี่เอง

00:58:07พอกันทำไม

00:58:08ไม่เรากittiเจอกับเศ่งเจอแล้ว

00:58:10เข้าไปกันเธอ

00:58:12กูเจ้าก็จะมาเหรอ

00:58:13เขายังอยู่ในเมืองชิง จริง จริง ด้วย

00:58:15เธอยิ้นเมื่ออยู่ทำไม

00:58:17หรือว่า อยากจะเข้าไปกับพวกเราด้วยล่ะ

00:58:20คือส่งท้ายปีเธอตบชั้นต่อหน้าผู้คน

00:58:23ถือโอกาสนี้

00:58:24จัดการเธอเสรยดีกว่า

00:58:28เจ้าจิน

00:58:29เห็นกันที่เราเป็นเพื่อนร่วมห้อง

00:58:31ถ้าเธออยากเข้าไปก็ได้นะ

00:58:34เหมือนเหมือน เธอใจอ่อนเกินไป สวยเกินไป ใจดีเกินไป

00:58:39ข้าดใช้ใจทั้งหมดวันนี้ฉันเป็นคนอับผิดชอบ

00:58:42เธออยากเข้าไปก็ได้นะ แต่ข้าดใช้ใจ เราใจคนละเครื่องดีไหม

00:58:48เธอที่ไม่แตกข้าดเธอมีก็ต้องทำถึกสามงาน อย่าจะเก็บเงินได้พอ รีบถอยไปเถอะ

00:58:53นี่ไปแบบหางจุกตูดเลย

00:58:55เจ้าจิน เธอได้ไปเธอนะ ที่นี่ไม่ใช่ที่เธอควรจะมา

00:59:02ได้ จ่ายคนละครึ่ง ฉันเห็นด้วย

00:59:09เธอ...เธอตกรองด้วยเหรอ

00:59:12คุ...คุงไม่ได้เง้นไปแล้วนะ ป่อนที่ว่าเราพูดชัดไหม

00:59:17นี่รงรามหืนหยายเทียนคงนะ ไม่ใช่ล้านขายแผงรอยที่จะตกรองแง่ง่ายแบบนั้น

00:59:21ฟังชัดแล้ว โรงแรมอื่นหายเทียนคง ค่าใช้จ่ายของคืนนี้

00:59:26ฉัน กับเธอ จ่ายคนละครึ่ง

00:59:30แบบนี้ก็ดี ถ้าจ่ายไม่ไหวก็ดิ่งหน้าอาย

00:59:34คิดว่าเรียนจบแล้ว ความแค่นี้ฉันต้องเกริญไว้คนเดียว

00:59:38ไม่คิดว่าเธอจะมาเจอฉันเอง

00:59:40พอดีเลย พ่อให้มาตรวจโรงแรม

00:59:43ลอมตัวเป็นลูกค้า ไม่แค่พบปัญหาได้ทันที

00:59:46อย่างได้เจอกู้เจ้าด้วย จะได้ถามเขา

00:59:49ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

00:59:51ได้ แค่อย่างนั้น เราเข้าไปกันเถอะ

Category

Transcript

Be the first to comment

Recommended