Delft, Klassé ////////// 3 Aralık
Aşırı gelişmiş ve sıkıştırılmış tarihi Eskişehir düşünün.
3. gün sabahı biraz daha geç kalkma lüksümüz vardı. Kaldığımız otelin kahvaltısına verdim kendimi, beykın denen domuz pastırmasına vurdum. Nasıl özlemişim leşi! Baktım taklaya geleceğim, çıktım soğukta sigaramı içtim kahveyle. Nereye gidiyoruz diye baktım programıma o mahmurlukta, Hollanda’nın hiç bilmediğim yerine gidiyormuşuz. Gerçi benim cahilliğim. Kraliyet ailesinin yeri yurdu mezarı, teknik üniversitenin dibi, Hollanda’daki çininin merkezi Delft’e gidiyormuşuz.
İyi ki de gitmişiz. Merkezi baya ufak bir yer. Rehberimiz kısa boylu ve yaşlılıktan gülerken gözlerini derinlerde kaybettiğimiz neşeli biriydi. Bize Hollanda’nın kurucu babası dedikleri Williem van Oranje’nin hikayesini anlattı. Kraliyet ailesinin gömüldüğü kilise dehlizinin üstündeki mozeleyi gösterip detay verdi felan. O arada mikro-biyolojiyi bulan Antony van Leeuwenhoek’un Delft’te yaşadığını, nasıl çalıştığını anlattı. Kent içinde olup biten herşeyi öğrenip bay Oranje’ın vurulduğu yeri de gördükten sonra bastık gittik Delft Teknik Üniversitesi Endüstriyel Tasarım Mühendisliği bölümüne.
Get Erdem Dilbaz’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
Bölüm dediğime bakmayın, FAKÜLTE GİBİ FAKÜLTE! İşlevsel geniş bir orta alan, öğrenciler için harika atölyeler var. Kısa bir tur atıp nerede ne var öğrendikten sonra gidip üniversitenin eğitim direktörü ve ticari ilişkilerinden sorumlu kişilerinden birer sunum dinleyip soru cevap konuştuk. Şöyle güzel bir yanı var üniversitenin, onu görmek sevindirdi; öğrenciler tasarımlarına güveniyor ve ticari olarak ortaya çıkartmak istiyorlarsa üniversite prototip ücretini, gerekli malzemeleri, prototip çıktıktan sonra da patent ve şirket kurulum harcamalarını karşılıyor. Kurulan şirket büyüyüp kendini döndürür hale gelince de üniversiteye aldıkları patenti ilgili kişisine geri satıyor. Her ürün için bu kadar özverili olmasalar da her isteyene işin kalitesine göre yardımı esirgemiyorlar. Onların da tabi gurur duydukları tasarımcıları var. Hani bir kurumun her sunumda gösterdiği tipler vardır ya, bunlarınkiler de şemsiye markası Senz ve BMW tasarım ekibinin başındaki abi. Kıyak tipler he Hollandalılar. Yüksek kalite hayatı seviyorlar, bakımlı ve şıklar genelde. Kızlar uzun ve sıcak, erkekler biraz daha uzun ve şekil görünüyorlar. Her mevsim böyle bu, anladığım budur.
Endüstriyel tasarım mühendisliğinden çıkıp bu sefer mimarlık fakültesine fakültesine gidiyoruz. Daha ek bir ismi var fakültenin de türkçeye çeviremedim, tam adı; Architecture and Built Environment Faculty. Girince içeri profesör Dirk Sijmons karşılıyor bizleri. Uzun boylu, gözlüklü, yaşının getirdiği kilocuklar ve güleryüzüyle anlatıyor da anlatıyor. Şeker gibi adam. Baya komik de. Genel olarak şu çok güzel Hollandalılarla ilgili, toplumsal hiyerarşi yok, herkes herkesle rahatlıkla iletişime geçebiliyor, herkes herşeyi dinlemeye ve denemeye çok açık. Genel olarak güleryüzlüler hani, bu hoca da öyle. Fakülteyi gezdirip güzel birer kahve içiyoruz, arada sunumunu yapıyor. 6.’sını düzenleyecekleri bienalden bahsediyor. Keyifli sohbetten sonra teşekkür edip yola koyuluk, sanırım o gece de yangın alarmlarının sigara dumanına tepki vermediğini öğrendiğim otel odası gecesiydi, sızmışım.







