Εορτή Αγίας Πατρομητραδελφότητος του Μεγάλου Βασιλείου - Πρόγραμμα Ιεράς Πανηγύρεως

 

Πρόγραμμα Ιεράς Πανηγύρεως επί τη εορτή του Μεγάλου Βασιλείου

 

Ποιμαντορική Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τό Νέον Ἔτος 2025

 

Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η    Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α

Ι Ε Ρ Α  Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Σ  Π Α Τ Ρ Ω Ν

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2025

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 492Η

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Παιδιά μου ἀγαπητά καί περιπόθητα,

Ἓνας ἀκόμη χρόνος πέρασε, κατά τά κοσμικά μέτρα καί ἢδη ἀνέτειλε ὁ Νέος Ἐνιαυτός τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου. Ὃλοι εὐχόμεθα κατά τό Νέον Ἒτος, νά εἲμεθα χαρούμενοι, εὐτυχισμένοι καί νά ἀπολαμβάνωμε ὃλα τά ἀγαθά πού ποθεῖ ἡ ψυχή μας.

Ἐπειδή οἱ εὐχές καί οἱ ἑορτασμοί, ἒχουν ἀποκτήσει ἐν πολλοῖς, κοσμικό χαρακτῆρα καί δέν μένει τίποτα στίς καρδιές μετά τούς πανηγυρισμούς, καλόν εἶναι νά κάνωμε σκέψεις πνευματικές καί νά ἐκφράσωμε ἀπό καρδίας εὐχές, ὂχι μόνον γιά τήν σωματική μας ὑγιεία ἀλλά καί γιά τήν ψυχική μας ὑγιεία καί τήν πνευματική προκοπή.

Σκεπτόμεθα λοιπόν ὃτι, ὁ χρόνος πού πέρασε, πῆρε μαζί του εὐχάριστες καί δυσάρεστες στιγμές ἀπό τήν προσωπική μας ζωή.

Πολλές ἀπό τίς ἡμέρες του ἀξιοποιήθηκαν δεόντως γιά τήν ἐν γένει προκοπή μας, ἂλλες πέρασαν ἀναξιοποίητες καί χάθηκαν στήν ἀπεραντοσύνη τοῦ ἀπείρου.

Μᾶς δόθηκε ἡ εὐκαιρία καί ἡ εὐλογία ἀπό τόν Θεό, νά ζήσωμε ἓναν ἀκόμη χρόνο, ὣστε καί τόν ἑαυτό μας καί τούς ἂλλους νά ὠφελήσωμε, ἀλλά καί ἡ δυνατότητα τά σφάλματα νά διορθώσωμε καί ἀπό καρδίας νά μετανοήσωμε.

Παράλληλα, στρέφομε τόν νοῦ μας στόν εὐρύτερο γεωπολιτικό χῶρο καί διαπιστώνομε μετά πολλῆς καί μεγάλης θλίψεως, ὃτι ἓνα ἒτος πέρασε χωρίς νά ἀξιοποιηθῇ ἡ δυνατότητα σχέσεως τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν συνάνθρωπο, χωρίς νά προωθηθῇ ἡ εἰρήνη στίς καρδιές καί στά ἒθνη.

Πόλεμοι ἀπό Βορρᾶ, μεταξύ δυστυχῶς Ὀρθοδόξων Λαῶν. Θρῆνος καί αἷμα στή Μέση Ἀνατολή, σέ τόπους ὃπου ἂνθισε καί ἒλαμψε ὁ Χριστιανισμός.

Ὁ ἂνθρωπος ἐμακρύνθη τοῦ Θεοῦ καί ἰσχύει, θά ἠδυνάμεθα νά εἲπωμεν, τό ἁγιογραφικόν: «Ἐλιπάνθη, ἐπαχύνθη, ἐπλατύνθη καὶ ἐγκατέλιπεν τὸν Θεὸν τὸν ποιήσαντα αὐτόν» (Δευτ. 32,15).

Ἀδελφοί μου, «ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας» (Β’ Κορ, στ.2).

Δέν δυνάμεθα ἂλλο νά βαδίζωμε ἀνέστιοι, μακράν τῆς πατρικῆς ἀγκάλης.

Λέγει ὁ Ἃγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς: «Νοῦς ἀποστάς τοῦ Θεοῦ ἢ κτηνώδης ἢ δαιμονιώδης γίνεται». Δοκιμάσαμε τά πάντα καί πικραθήκαμε. Ὑπηρετήσαμε τήν ἁμαρτία καί καταστραφήκαμε.

Θεοποιήσαμε τόν ἑαυτό μας καί σέ ἐρείπια ἐθρηνήσαμε. Ἀγαπήσαμε τήν ἠδονή τῆς ἁμαρτίας καί τό σκοτάδι κερδίσαμε.

Ἀρχή τοῦ Νέου Ἒτους τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, πολύ δυνατά, μᾶς ὑπενθυμίζει καί μᾶς διδάσκει: «Βλέπετε πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε, μή ὡς ἂσοφοι, ἀλλ’ ὡς σοφοί, ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν, ὃτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσίν». (Ἐφεσ. 5, 15-16).

Ἀδελφοί μου καί χίλια χρόνια νά ζήσωμε ὡς ἡμέρα μία, ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Κυρίου. Πόσο γρήγορα περνᾶνε, οἱ ὧρες, οἱ ἡμέρες, οἱ μῆνες καί τά χρόνια! Δέν γνωρίζομε πόσο θά ζήσωμε σ’ αὐτόν τόν κόσμο. Μακάρι τά ἒτη μας νά εἶναι ἃγια, εὐλογημένα ἀπό τόν Θεό, γεμᾶτα καρπούς ἀγαθούς, πλημμυρισμένα ἀπό πίστη στό Θεό, ἀγάπη καί μετάνοια.

Παρακαλῶ τόν Θεό ἀπό τά τρίσβαθα τῆς καρδιᾶς μου, κατά τό Νέον Ἒτος νά χαρίζῃ σέ ὃλους μας τόν θεῖο φωτισμό, τήν χάρη καί τήν δωρεά τοῦ Παναγίου Πνεύματος καί νά συγχωρῇ τά πολλά μας ἁμαρτήματα μέ τά ὁποῖα καθ’ ἡμέραν τόν λυποῦμε.

Σήμερα προβάλλει ἐνώπιόν μας ἡ φωτεινή μορφή τοῦ μεγάλου πατρός τῆς Ἐκκλησίας καί φωστῆρος τῆς Τρισηλίου Θεότητος, τοῦ Οὐρανοφάντορος Βασιλείου, Ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας. Οἱ πολλές του ἀρετές, ἡ ἁγία διδασκαλία του, οἱ ἀσκητικοί ἀγῶνες του, ἡ ὁμολογία του ὑπέρ τῆς Παναγίας Τριάδος καί τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἡ θυσιαστική προσφορά του πρός τόν πάσχοντα ἀδελφό καί πρός κάθε ἂνθρωπο, πρέπει νά μᾶς παραδειγματίζουν, νά μᾶς καθοδηγοῦν καί νά μᾶς ἐμπνέουν.

Παιδιά μου εὐλογημένα, σᾶς εὒχομαι καλή καί εὐλογημένη χρονιά. Νά ἒχετε ὑγιεία, χαρά καί εὐτυχία. Νά ἀπολαμβάνετε ὃλα τοῦ Θεοῦ τά ἀγαθά, εἰς ἒτη πολλά καί ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ πεπληρωμένα.

                               Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Κυρίῳ, μέ ἀγάπη πατρική

                              ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2025

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Υ.Γ.   Ἡ    παροῦσα   νά    ἀναγνωσθῇ   κατά   τή    Θεία   Λειτουργία   τῆς Πρωτοχρονιᾶς, ἀντί ἂλλου κηρύγματος.

 

Ἀφιέρωμα στήν ἁγιογράφηση τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Βασιλείου Βραχνεΐκων, διά χειρός Κ.Π. "Μέ τῆς καρδιᾶς τό πύρωμα καί τόν χρωστῆρα" Παραγωγή: "ΛΥΧΝΟΣ"

 

Ἱερά Μητροπόλις Πατρῶν - ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ - Ἐγκαίνια Ἐκθέσεως Ἁγιογραφίας τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Βασιλείου Βραχνεΐκων

πατήστε στη φωτογραφία για περισσότερες πληροφορίες

 

Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Κοιμήσεως τῆς Υ.Θ.

 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Πρός
τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν 

 

         Παιδιά μου εὐλογημένα,
        Σήμερα τιμᾶμε καί μακαρίζομε μέ ὓμνους καί ὠδές πνευματικές τήν Πανακήρατον Δέσποινα, τήν τοῦ Θεοῦ Μητέρα, τήν τῶν οὐρανῶν ὑψηλοτέραν καί τῶν ἡλιακῶν λαμπηδόνων καθαρωτέραν, τήν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας. Ἡ Παναγία μας, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα εὐεργέτις, μετά Θεόν, τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καί συμπάσης τῆς κτίσεως. Eἶναι ἡ ἀπό αἰώνων προκηρυχθεῖσα καί προφητικῶς προτυπωθεῖσα ὡς ράβδος Ἀαρών, ὡς στάμνος τοῦ μάνα, ὡς Κιβωτός τῆς Διαθήκης, ὡς βάτος φλεγομένη καί μή κατακαιομένη, ὡς γέφυρα μετάγουσα ἐκ γῆς πρός οὐρανόν, ὡς νεφέλη τόν λαόν ἐπισκιάζουσα, ὡς πόκος ἒνδροσος καί τόσα ἂλλα.
      

      Αὐτή ἓνωσε τόν οὐρανό μέ τήν γῆ. Αὐτή εἶπε τό «ναί» στήν Θεία βούληση γιά τήν λύτρωση τοῦ ἀνθρωπίνου Γένους ἐκ τῆς ἀρχαίας ἀρᾶς, τῆς κατάρας δηλαδή, ἓνεκα τῆς παρακοῆς τῆς πρώτης Εὒας.              

    Αὐτή ὡς καθαρώτατον χρυσοῦν θυμιατήριον, ἐδέχθη ἐντός Της, τόν Κύριον καί Θεόν ἡμῶν, τόν Οὐράνιον Ἂνθρακα, τόν Υἱόν καί Λόγον τοῦ Θεοῦ, τόν πρό πάντων  αἰώνων, ἐκ Πατρός γεννηθέντα, τόν Ὁποῖον ἐκυοφόρησε καί ἒφερε στόν κόσμο, τέλειον Θεόν καί τέλειον Ἂνθρωπον, οὖσα πρό τόκου, ἐν τόκῳ καί μετά τόκον Παρθένος καί ὑπό τῶν οὐρανίων καί ἐπιγείων δυνάμεων, ὡς Ἀειπάρθενος τιμωμένη.
    

     Αὐτή ἐγαλούχησε τον Σωτῆρα, τόν εἶδε αὐξανόμενον, τόν ἢκουσε διδάσκοντα, τόν ἐθαύμασε θαυματουργοῦντα. Ἐπόνεσε ὁρῶσα Αὐτόν σταυρούμενον καί πρώτη ἐχάρη πληροφορηθεῖσα ἐκ τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, τήν Ἀνάσταση καί πρώτη εἶδε Αὐτόν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν, κατά τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων καί θειοτάτων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. 

       Ἡ Θεοτόκος παρέμεινε ὡς παράκλησις τῶν Ἀποστόλων, ὂχι μόνον ἓως τῆς κοιμήσεώς Της καί τῆς εἰς οὐρανούς μεταστάσεώς Της, ἀλλά καί μετά ταῦτα, συνοδεύουσα αὐτούς καί προστατεύουσα νοερῶς εἰς τό κήρυγμα ἀνά πᾶσαν τήν Οἰκουμένην καί εἰς τό μαρτύριόν τους ὑπέρ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, ὡς συνέβη καί μέ τόν ἱδρυτήν καί προστάτην, τῆς τῶν Πατρέων Ἐκκλησίας, τόν Ἃγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέαν, τόν Πρωτόκλητον.

        Πρός αὐτήν προσβλέπει ἃπαν τό ἀνθρώπινον γένος καί δέεται καί τήν καθικετεύει νά μεταφέρῃ τάς λιτάς καί δεήσεις, τάς μετά δακρύων ἱκετηρίας, ὡς θά ἒλεγεν ὁ ἱερώτατος Χρυσόστομος πρός τόν Θεόν, ὣστε παρά τάς πολλάς ἁμαρτίας μας, νά γίνεται ὁ Κύριος ἳλεως πᾶσιν ἡμῖν. Ἂν πάντες οἱ θεούμενοι ὁμολογοῦν τήν χάριν καί κηρύττουν τήν εὐεργεσίαν, πόσο μᾶλλον τό γένος μας, τό ὁποῖον παντοιοτρόπως
εὐεργετήθη ἀπό τήν Κυρίαν Θεοτόκον καί διά πρεσβειῶν της πρός Κύριον ἠλεήθη!
     

     Αὐτή στάθηκε βοηθός στούς κινδύνους καί ρύστης καί παραμυθία καί μήτηρ στοργική, ὃταν εὑρέθημεν ἐν ἀνάγκαις ποικίλαις καί ἐν σκληραῖς δουλείαις, ἓνεκα τῆς ἀποστασίας μας ἀπό τόν Θεόν. Aὐτή μᾶς ἐσφόγγισε τά δάκρυα. Αὐτή μᾶς ἐστήριξε. Αὐτή προπορεύτηκε καί μᾶς ἐνίσχυσε στούς
ἀγῶνες μας, ὣστε νά ἀπολαύσωμε τήν ἐλευθερία.

     Αὐτήν ἐπεκαλέσθησαν γονυκλινεῖς καί μέ δάκρυα στά μάτια, Πατριάρχαι, Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς καί Μοναχοί. Αὐτήν παρακάλεσαν οἱ ἀοίδιμοι ἀγωνισταί ὑπέρ τῶν Ἱερῶν καί τῶν Ὁσίων, οἱ ἣρωες ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας τῆς πατρίδος μας.        

         Ἡ εὐγνωμοσύνη τῶν πατέρων μας, ὓψωσε Ναούς καί Μοναστήρια πρός τιμήν Της, ἱερά καταφύγια τῶν πονεμένων καί ἀδικουμένων, λιμένας εὐδίους τῶν στρατοκόπων τῆς ζωῆς.

        Κάθε ‘κκλησιά καί ἐξωκλήσι Της, κάθε Μοναστήρι καί προσκυνητάρι Της, κάθε εἰκόνισμά Της μαρτυρεῖ τίς πολλές εὐεργεσίες Της, ἀλλά καί τόν πόθο τῆς ψυχῆς μας, νά φθάσωμεν ἓως τά κράσπεδα τῶν ἱερῶν Της προσκυνημάτων, προκειμένου νά Τήν εὐχαριστήσωμεν ὑπέρ πάντων ἀνθ’ ὧν ὑπέρ ἡμῶν ἒπραξε καί πράττει, δεομένη ἀκοιμήτως πρός τόν Υἱόν καί Θεόν Της, τόν Κύριον ἡμῶν καί Θεόν Ἰησοῦν Χριστόν.  Ἀλλά καί νά Τήν παρακαλέσωμε νά σκέπῃ, νά φρουρῇ καί νά προστατεύῃ τήν Πατρίδα μας,
ἡ ὁποία ἐνῶ χριστώνυμος κατέστη, δυστυχῶς τόν Κύριον λυπεῖ, τόν νόμον αὐτοῦ ἀπολακτίζουσα καί τό θέλημα Αὐτοῦ καταφρονοῦσα. Γονυπετεῖς καί μέ δάκρυα στά μάτια νά Τήν ἱκετεύσωμε, ὡς Παντάνασσα καί Γηροκομήτισσα, ὡς Ἐλεοῦσα καί Χρυσοποδαρίτισσα, ὡς τιμᾶται στήν ἱεράν καί Ἀποστολικήν Μητρόπολίν μας, ἀλλά καί ὡς Μεγαλόχαρη καί Γοργοεπήκοον καί Φοβεράν Προστασίαν.
       

         Ἐλᾶτε, ἀδελφοί μου, νά ἀφήσωμε τήν ἐσωτερικήν μας κραυγή ἐνώπιόν Της, ὁ καθείς ἐκφράζοντας πόνους καί πόθους καί στεναγμούς, γιά τόν ἲδιον, γιά τά παιδιά μας, γιά τήν οἰκογένεια πού ἀλύπητα κτυπιέται ἀπό τίς ξένες καί ἀλλότριες δυνάμεις καί ἀπό τά αἰσχρά πρότυπα καί τούς νόμους πού
υἱοθετήθηκαν, δυστυχῶς καί στή χώρα μας. Ἐλᾶτε νά προσευχηθοῦμε γιά τήν ἀνόρθωση τῆς παιδείας, διότι υἱοθετήθησαν τά ἂθεα γράμματα. 

      Ἐλᾶτε νά τήν ἱκετεύσωμε γιά τήν πατρίδα μας, πού ἒχασε τόν πνευματικό της βηματισμό καί προσανατολισμό, ἀλλά καί γιά τόν κόσμον ὁλόκληρο πού παραπαίει καί ὁδηγεῖται μέσα ἀπό τά μίση, τήν σαρκολατρεία, τήν διαστροφή, τούς πολέμους καί τόσα ἂλλα στό βοῦρκο καί στό βάραθρο τῆς
καταστροφῆς.

        Ἀδελφοί μου,

 
        Ἡ Ἐκκλησία διδάσκει καί ἐπιμένει νά μᾶς ἐνθαρρύνῃ: «Πολύ ἰσχύει δέησις Μητρός πρός εὐμένειαν Δεσπότου» καί «πολύ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη». Τό πρῶτο, εἶναι ὂχι ἁπλῶς ἐνθαρρυντικό, ἀλλά ἐπιβεβαιωτικό, τῆς μεγάλης παρρησίας τῆς Θεοτόκου πρός εὐμένειαν Δεσπότου. Τό δεύτερον εἶναι παραμυθητικόν, διότι ἡ κοινωνία μας, ὁ κόσμος δέν ἒμεινε ποτέ χωρίς Ἁγίους, οἱ ὁποῖοι εἶναι, μέ πρώτην τήν Θεοτόκον ἡ παρηγοριά μας καί ἡ ἀναψυχή μας ἀπό τόν φοβερό καύσωνα τῆς ἁμαρτίας.
        

         Καί σεῖς σήμερα ὃλοι, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, μαρτυρεῖτε μέ τήν συγκινητική συμμετοχή σας, στήν ἑορτή τῆς Παναγίας μας, ὃτι αὐτή εἶναι ἡ χαρά μας καί ἡ ἀπαντοχή μας. Χαιρόμεθα, διότι ἐσεῖς τήν ἱκεσίαν καί δέησιν, ἀπό τά τρίσβαθα τῆς καρδίας σας προσφέρετε γιά τήν ὑγιεία, τήν πρόοδο, τήν μετάνοια καί τήν σωτηρία τοῦ τόπου μας καί τῆς πατρίδος μας.
          

         Ἂς μιμηθοῦμε, ἀδελφοί μου, τήν Παναγία μας καί στίς ἀρετές Της, ὃση δύναμις ἐστίν ἡμῖν, εἰς τήν φιλοθεΐαν καί φιλανθρωπίαν, τό θέλημα τοῦ Κυρίου ἐργαζόμενοι καί τούς ἀδελφούς μας ἐλεοῦντες.
Πρός τοῦτο, ὣστε καί ἐμπράκτως νά συμμετέχωμε στήν ἐνίσχυση τῶν ἀδελφῶν μας, τῶν ἐν ἀνάγκαις ὂντων, ἂς βοηθήσωμε, ὃπως πράττομε κάθε χρόνο στή Γιορτή Της, μέ ὃ,τι ὁ καθείς δύναται καί ἐφ’ ὃσον προαιρεῖται, μέσῳ τῆς σημερινῆς δισκοφορίας, ὣστε μαζί μέ τά πνευματικά ὠφέλη, νά ἒχουν
καί τά πρός τό ζῆν οἱ ἐμπερίστατοι ἀδελφοί μας.
       

        Ἡ Παναγία μας προτοῦ κοιμηθῇ ἒδωκε καί τό ταπεινόν ἒνδυμά Της στούς πτωχούς. Ἐξ’ ἂλλου ὁ Κύριός μας ἐπτώχευσε, ἳνα ἡμεῖς πλουτίσωμεν καί εἰς οὐρανούς ἀνέλθωμεν. Ἐλεοῦντες, λοιπόν, τούς πτωχούς, τόν Κύριον ἐλεοῦμεν καί τήν Κυρίαν Θεοτόκον χαροποιοῦμεν.
         

           Παιδιά μου εὐλογημένα, ἀπό τά τρίσβαθα τῆς ψυχῆς μου, εὒχομαι ἡ Παναγία μας, νά σᾶς δίδῃ χαρά, ὑγιεία καί κάθε εὐτυχία στή ζωή σας, διά τῶν ἁγίων πρεσβειῶν Της. Νά σκέπῃ τά παιδιά σας, τήν οἰκογένειά σας, νά σᾶς παρηγορῇ στούς πόνους καί στίς δυσκολίες καί νά χαρίζῃ τήν δύναμη,
ὣστε ἃπαντες νά φθάσωμεν εἰς τόν ἁγιασμόν καί εἰς τήν σωτηρίαν.
 

Σᾶς ἀσπάζομαι ἅπαντας ἐν Κυρίῳ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 Ο Π Α Τ Ρ Ω Ν Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Πρόσκληση επί τη εορτή του Αγίου Αθανασίου Επισκόπου Χριστιανουπόλεως